Het verlangen om te scheppen

Creatief zijn is veel meer dan dat wat je handen maken. 
Of dat wat voor het mensenoog zichtbaar is.
Maar om die reden, denken we al gauw dat we niet creatief zijn.
Terwijl we in het dagelijks leven op allerlei manieren creatief zijn.
Vaak zonder dat we ons dat bewust zijn. 

Heel simpel gezegd is creatief zijn niet meer, 

dan ergens een oplossing voor vinden.

En of dat nu gaat om een nieuw hoesje voor je kussen,

of een oplossing vinden voor een probleem,

uiteindelijk zijn beide, uitingen van creativiteit. 
Met andere woorden, we zijn allemaal creatief.

Dat is ook wat onderstaand filmpje ons wil meegeven.

Klik op de link en je wordt gelijk doorverwezen.

http://www.youtube.com/watch?v=5TZni3qX8gs

Hieronder vind je de Nederlandse tekst van het filmpje:

Het scheppingsverlangen is een van de diepste hunkeringen van de mensenziel.

Ongeacht onze talenten, opleiding, achtergrond of bekwaamheden hebben we ieder de intrinsieke wens om iets te scheppen wat niet eerder bestond.

Iedereen kan scheppen.

U hebt geen geld, positie of invloed nodig om iets te hebben dat kwaliteit heeft of mooi is.

Wellicht zegt u: ‘Ik ben geen creatief type’.

Als u zo over uzelf denkt, denk er dan aan dat u een geestdochter van het creatiefste Wezen in het heelal bent.

Geldt dat dan ook niet voor uw geest, die is geformeerd door een oneindig creatieve en eeuwig liefhebbende God?

Denk daar eens over na — uw geest is een meesterwerk, geschapen met een schoonheid, functionaliteit en capaciteit die het voorstellingsvermogen te boven gaan.

Hoe meer u vertrouwt en u verlaat op de Geest, des te groter uw scheppingskracht

Bovenstaande tekst maakt onderdeel uit van een toespraak.
Deze toespraak kun je vinden op:
http://res.ldschurch.ch/magazines/liahona/nl/2008/liahona_2008-11.pdf

Pres. Uchtdorf: Geluk uw erfgoed, blz. 117.

Foto: photl.com

Bloggende digibeet

De pagina's van mijn blog heb ik verwijderd, maar helaas ook de tekst terug naar startpagina, die altijd onder mijn berichten stond. Weet nog niet hoe ik dat moet herstellen. Maar dat is iets van latere zorg.

Komende dagen, voor degenen die mijn blog nog niet eerder hebben gezien, zal ik de tekst die ik op mijn pagina's had staan, verwerken in mijn berichten.  
Één van deze pagina's ging over het vrouw zijn, dit is toch in eerste plaats een vrouwenblog, wat ik zeker nog met jullie wil delen. 

Ergens onderweg kwam ik ooit een boekje tegen, met uitspraken over de man, wat natuurlijk mee naar huis moest. Nu mijn ogen toch even op de hemel zijn gericht, kan ik het niet laten deze uitspraak met jullie te delen:

"God heeft de man geschapen en zei toen bij zichzelf:

'Dat moet ik toch beter kunnen', om vervolgens de vrouw te scheppen."

Adele Rogers St. John

Ach, je hebt van die dagen.....


Afbeelding: www.photl.com

Dagboeken en zo...

Tuinkruidendagboek.

Piekerdagboek.

Ik heb blijkbaar de smaak van dagboeken te pakken.

Over smaak gesproken.

Wat denken jullie van een eetdagboek?

Caloriechecker:
Voorheen hield ik zo af en toe, om mezelf bij te les te houden, of beter gezegd op gewicht, een dagboek bij op de site van het Voedingscentrum. Vulde dan mijn gegevens in op de caloriechecker, en kreeg dan snel een overzicht van hoeveel calorieën ik die dag had gegeten en hoeveel (verzadigd) vet ik had binnengekregen. Naar aanleiding van de door mij ingevulde gegevens kreeg ik een advies op maat. 

En geloof me, het helpt. Het helpt, omdat het confronterend is om te zien wat je zo op een dag eet. Niet als het goed gaat, en je allerlei gezonde dingen hebt gegeten en je keurig binnen het aantal calorieën dat je van je zelf mag eten, blijft. Maar het helpt je ook bewuster om te gaan met dat wat je eet, hoeveel je eet, en welke afweging je daarin maakt. Zelfs als je uit eten gaat. Een heel simpel voorbeeld. Onlangs zijn we heerlijk uit eten geweest. Ik eindig altijd met chocolademousse, slagroom, chocoladesaus en chocoladevlokken. Slecht, slecht, slecht, ik weet het, maar o zo lekker. Hiervan trouwens nog nooit de calorieën geteld.

Ter compensatie, drink ik dan alleen maar Rivella.

Het lijkt een kleinigheid, en dat is het ook. Maar kleinigheden zijn belangrijk (leuk onderwerp voor een andere keer). Laat ik het vertalen naar calorieën voor alle duidelijkheid. Een longdrinkglas Rivella bevat 10 calorieën, bitter lemon en sinas 95 calorieën en sinaasappelsap 115 calorieën. Begrijp je nu wat ik bedoel. Voor de slimmeriken onder ons, het één is gezonder dan het ander, en ja, ik vind Rivella lekker.

En natuurlijk de dag daarna een balansdag.

Eetmeter:
Het voedingscentrum heeft ook nog een ander soort dagboek. En dat is de eetmeter. De eetmeter geeft een veel uitgebreider advies. Het geeft niet alleen weer je calorie- en vetgebruik, maar ook of je wel genoeg hebt gedronken, of je genoeg vezels, eiwitten, kalium en dat soort zaken hebt binnengekregen. En in welke voedingsmiddelen je deze stoffen terugvindt.

Daarnaast, we hebben net de zoutweek achter de rug, geeft het ook aan hoeveel zout en natrium je hebt binnengekregen. Om die reden heb ik mezelf aangemeld.

foto: gripopkoolhydraten.nl

Ik dacht namelijk dat ik genoeg gezond verstand had, en velen dachten dat met mij, blijkens een onderzoek van de consumentenbond. Op de vraag wat zouter is, een handje chips, een plak kaas of een boterham, kiest 51% van de deelnemers aan de enquête voor de chips en 30% voor kaas. In werkelijkheid is de boterham – met 0,5 gram tegenover 0,24 gram voor een handje chips - het zoutst! En daar is het laatste woord nog niet over gezegd. Daarnaast denkt 78% van de ondervraagden minder of ongeveer 6 gram zout per dag te eten, terwijl de praktijk anders uitwijst.

Kijk zelf op het voedingscentrum en meld je aan.

www.voedingscentrum.nl

Het kost je niets, intengedeel het levert je alleen maar iets op.

Want je lichamelijk welzijn van nu, heeft zo zijn invloed op hoe jij je morgen en overmogen en in de toekomst zult gaan voelen.

Overige foto's zijn weer van photl.com.

Leer in het heden te leven

Leer van gisteren, leef nu, en hoop voor morgen.

Richard Carlson zegt hierover in zijn boekje 'Maak van een mug geen olifant' het volgende:

Onze zielerust wordt in hoge mate bepaald door ons vermogen in het heden te leven. Wat er gisteren of vorig jaar ook is gebeurd, en wat ons morgen ook te wachten staat, we bevinden ons in het nu - altijd. Het lijdt geen twijfel dat velen van ons zich de neurotische kunst eigen hebben gemaakt een groot deel van het leven te besteden aan piekeren over allerlei dingen - liefst allemaal tegelijk. We laten onze momenten in het nu overschaduwen door problemen van gisteren en zorgen voor morgen, net zolang tot we er gespannen, gefrustreerd, neerslachtig en wanhopig van worden.

Geeft wel te denken wat hij daar zegt. De schaduwen van gisteren en morgen die ons leven in het nu beïnvloeden, met alle negatieve gevoelens van dien. En vooral wij vrouwen, zijn goed in piekeren, tobben en zich zorgen maken. En meestal brengt het ons geen stap verder. Meestal. Maar daar verandering in brengen is makkelijker gezegd dan gedaan. Want ook je karakter speelt hierin een rol.

Los van alles wat hierover geschreven is kwam ik hierover een leuke tip tegen. En dat is dat je je piekergedachten niet moet onderdrukken, maar dat je vaste piekermomenten in je dagelijks leven moet inplannen. En dat je je dan volop mag overgeven aan je gepieker.

Misschien is het een idee om een piekerdagboek aan te schaffen. Het bijhouden van een dagboek is sowieso zinvol. En het is in iedergeval weer iets anders dan een tuindagboek.

Tuindagboek

Lente, heerlijk.
Mijn vingers kriebelen. Kan niet wachten om straks heerlijk in de tuin onderuit te zakken met een tijdschrift of een boek. Of gewoon het lezen van de krant.
Maar dan wil ik toch wel graag dat de tuin enigszins aan kant is. 
Begin in het voorjaar altijd eerst met dat wat leuk is. En dat is naar het tuincentrum gaan.
Daar heb ik bieslook en rucola als zaad gekocht.
Mijn kruidenplantjes heb ik trouwens gewoon bij de supermarkt gekocht.
Rucola omdat ik dat lekker vind, maar ook omdat ik ergens had gelezen dat als er iets makkelijk is om te zaaien, dat het rucola is.
Bieslook had ik al staan, maar dat kwam wel erg mager op, dus ik heb er nog het één en ander tussen gezaaid.
Ook kwam ik thuis met wat viooltjes, wat bijzonder mag heten, want we hebben een bloemloze tuin.
Tenslotte heb ik nog stof gekocht om mijn tuinstoelkussens opnieuw te bekleden.
Voordat ik dus lekker onderuit kan zakken, zal ik toch nog even eerst aan het werk moeten gaan. En om het tuinverhaal af te maken, hierbij nog een leuke creatieve activiteit, het maken van een tuindagboek. 
Over dagboeken gesproken, daar kon ik nog een keer op terug, maar dan in een ander verband.


Onderstaande informatie vind je terug op Buiteninspiratie.nl 
Kijk op de site voor nog meer leuke zelfmaak ideeën voor in je tuin.

Tuindagboek Buiteninspiratie:
Handig en leuk om een dagboekje bij te houden over de tuin, zodat je het seizoen erop passende maatregelen kunt nemen. Die ene veel te hoge plant naar achter verplaatsen bijvoorbeeld, zaailingen verzamelen en bij elkaar zetten, wanneer had je nou ook weer de wisteria gesnoeid – hij bloei dit jaar zo prachtig- , en natuurlijk: foto’s erbij plakken, een gedroogde bloem of stengel gras, schetsjes maken… Zo leuk om later terug te kijken!

Werkbeschrijving
Je persoonlijke tuinboekje moet er natuurlijk ook van buiten leuk uitzien: neem een schrift met harde kaft, het liefst zonder lijntjes. Leg het open op tafel en knip een lapje stof dat rondom 7½ cm groter is dan het schrift. Versier het lapje met stukjes lint en band, stik ze vast over de breedte (vastzetten met textiellijm is ook een mogelijkheid). Kaft het schrift en plak de schutbladen op de omgevouwen stof vast.

Tuinkruiden

.

Bovenstaand tuinkruidenboekje, wat ik al jaren in mijn bezit heb, was toentertijd een uitgave van het Voorlichtingsbureau voor de Voeding, wat nu het Voedingscentrum is.
Het verteld niet alleen wat je van de plant kunt gebruiken, maar ook hoe het te kweken, te oogsten en te bewaren. Daarnaast wordt bij elk kruid een recept gegeven.

Ik zelf zaai ieder voorjaar kruiden of ik koop een plantje bij het tuincentrum.  
Alle kruiden die ik heb, staan bij mij in potten, behalve de maggiplant. 
Sommige van deze kruiden kunnen ook op het balkon of zelfs in huis.
Selderij kan op het balkon, net als tijm.  Bieslook en peterselie zijn voorbeelden van kruiden die heel goed in een pot in huis of op het balkon kunnen worden gekweekt.  
En zeg nou zelf, wat is er leuker dan tijdens het eten koken wat blaadjes hier en daar te plukken.  

foto geolution.nl

Tot slot nog een recept:

Bieslookboter
Je kan ook kant en klare kruidenboter nemen en dan alleen nog gehakte bieslook toevoegen.

100 gram zachte (ongezouten) boter
(half boter, half dieetmargarine kan ook)
4 eetlepels gehakte bieslook
1 eetlepel citroensap
zout en peper

Meng de bieslook en de boter goed door elkaar.
Voeg de citroensap toe en breng op smaak met peper en zout.
Eventueel laten opstijven in de koelkast.

Lekker met stokbrood.
Maar ook bij gebakken aardappeltjes, gegrild vlees en vis.

Deze bieslookboter, als hij gemaakt is van ongezouten boter en zonder toevoeging van
zout,  geschikt voor een natriumarm dieet.
Perslot van rekening zitten we nog in de zoutweek.

Here, tot wie zullen wij heengaan?

Één van de mooiste stukjes uit de Schriften vind ik dat stuk waar Jezus over zichzelf spreekt als het brood des levens. En dan niet zozeer vanwege het feit dat Hij het brood is, en de betekenis die dat heeft, maar vanwege de verschillende reacties die Hij hierop ontvangt, met tot slot het antwoord van Petrus.

Johannes 6:60-70;
Vele dan van zijn dischipelen hoorden dit en zeiden: Deze rede is hard, wie kan haar aanhoren?
Jezus wist nu bij Zichzelf, dat zijn discipelen hierover morden, en Hij zeide tot hen: Geeft u dit aanstoot? Wat dan, indien gij de Zoon des mensen daarheen zaagt opvaren, waar Hij tevoren was? De Geest is het, die levend maakt, het vlees doet geen nut; de woorden, die Ik tot u gesproken heb, zijn geest en zijn leven. Maar er zijn sommingen onder u, die niet geloven.
Want Jezus wist van den beginne, wie het waren, die niet geloofden, en wie het was, die Hem verrraden zou. En Hij zeide: Daarom heb Ik u gezegd, dat niemand tot Mij komen kan, tenzij het hem van de Vader gegeven zij.
Van toen af keerden vele van zijn discipelen terug en gingen niet langer met Hem mede.
Jezus zeide dan tot de twaalven: Gij wilt toch ook niet weggaan?
Simon Petus antwoordde Hem: Here, tot wie zullen wij heengaan? Gij hebt woorden van eeuwig leven; en wij hebben geloof en erkend, dat Gij zijt de Heilige Gods.  

Here, tot wie zullen wij heengaan?

Is dit niet de alles omvattende vraag waar het uiteindelijk omdraait tijdens onze levensreis?
En ligt het antwoord op deze vraag niet in het antwoord van Petrus: Gij hebt woorden van eeuwig leven? 

Foto: www.phlotcom

Zoutweek

Gisteren, 21 maart is de actieweek 'Zout en gezondheid' begonnen.
Tijdens deze internationale actieweek, die tot 27 maart duurt, roepen de Hartstichting, de Nierstichting, het Voedingscentrum en de Consumentenbond op, de zoutinname in Nederland te verlagen.

Wij eten ongeveer 10 gram zout per dag, terwijl dat maximaal maar 6 gram mag zijn.
Terwijl ons lichaam al voldoende heeft aan 1 tot 3 gram per dag.
Zout blijkt een groot gevaar te zijn voor onze gezondheid.
Jaarlijks sterven er 2.500 mensen door een te hoge zoutconsumptie.
Dat zijn 7 mensen per dag.

Het meeste zout dat we binnenkrijgen zit al in ons eten en krijgen we ongemerkt binnen.  Om die reden is door de Hartstichting de zoutwijzer ontwikkeld.
De Zoutwijzer van de Hartstichting bevat een overzicht van producten die veel gegeten worden en waar doorgaans veel zout in zit, zoals kaas, worst en snacks.  Maar het geeft ook aan hoeveel zout je binnenkrijgt als je een beschuitje hebt gegeten.

Foto's zijn van www.photl.com

Minder zout eten verlaagt de bloeddruk en hiermee het risico op hart- en herseninfarcten en nierschade.
Wisten jullie trouwens dat één op de drie vrouwen overlijdt aan hart- en vaatziekten en dat dit doodsoorzaak nummer één is bij vrouwen. En dat er meer vrouwen sterven aan hart- en vaatziekten dan mannen!


http://zoutwijzer.hartstichting.nl/

Je kunt je ook aanmelden bij de Hartstichting voor hun nieuwsbrief, http://www.hartstichting.nl/

Een troostwoord

Je leven kreeg veel deuken
die onherstelbaar zijn.
Je ziel werd diep gehavend
door grenzeloze pijn
en niemand kan vertellen
de zin van zoveel smart.
Er is een breuk gekomen
in jouw ontredderd hart.

Je vraagt mij om te troosten,
maar 'k vind geen enkel woord.
Ik vouw slechts stil mijn handen
en hoop dat God mij hoort.
Naar Hem kan ik slechts vluchten,
gelijk een kind naar huis
en wenend toon ik Hem daar
jouw onverdiende kruis.

Ik zou je willen raden,
laten we samen gaan,
misschien wel met verbijst'ring
wanhopig voor Hem staan,
maar Hij kent alle vragen,
het onverwerkt verdriet
en zeker is Zijn troostwoord:
"Kind, Ik vergeet je niet!"

Vond dit prachtige gedicht van Frits Deubel

op internet.  

Zusterschap

Tijdens een zustersconferentie zei pres. Monson, toen nog raadgever in het Eerste Presidium, het volgende: “Vergeet het verleden niet; leer ervan. Overdenk de toekomst; bereid u erop voor. Leef in het nu; weest dienstbaar. Daarin ligt de geweldige kracht van de zustershulpvereniging”.

Vandaag is het 169 jaar geleden dat de zustershulpvereniging werd opgericht.

En heden ten dage is ze daarmee één van de grootste vrouwenorganisaties ter wereld.

Pres. Hinckley heeft eens het volgende hierover gezegd: “Ik ben ervan overtuigd dat er geen enkele organisatie is die met de zustershulpvereniging van deze kerk vergeleken kan worden. Meer dan vijf miljoen vrouwen uit de hele wereld zijn er lid van. Als zij eensgezind zijn en met één stem spreken, is hun kracht onmetelijk”.

Er wordt om die reden niet voor niets gezegd dat wij deze organisatie tot “de beste, voornaamste, meest hoogstaande en diepzinnigste organisatie in de wereld behoren te maken”. En een essentieel onderdeel daarvan is zusterschap.

Ouderling Maxwell zei ooit hierover:

“Een van de grootste taken van de zustershulpvereniging is om zusterschap te bevorderen. Maar we moeten allemaal goed onthouden dat zusterschap geen doel op zich is.

Zij is slechts een hulpmiddel tot persoonlijke, geestelijke groei en gezamenlijk dienstbetoon. Met als doel mannen en vrouwen samen te brengen in huwelijks-  en familiebanden, die naar het eeuwige leven leiden”.

De vraag is alleen of we onszelf zien als een belangrijk onderdeel van deze zusterschap. Zuster Hinckley: “We hebben  elkaar zo hard nodig. Het is een sociologisch feit dat vrouwen vrouwen nodig hebben. Wij hebben diepgaande, bevredigende, trouwe vriendschap met elkaar nodig. Wij hebben elkaar nodig, en de ZHV moet een veilige plek zijn waar vrouwen om elkaar geven, waar zij elkaar voeden en elkaars hart leren begrijpen.

Onderstaand verhaal geeft dat mooi weer.

Op een dag zat een jonge vrouw bij haar moeder thee te drinken. Ze spraken over het leven, het huwelijk, over de verantwoordelijkheden in het leven
en de verplichtingen die volwassenheid
met zich meebrengt.
De moeder roerde in de thee en
zei bedachtzaam tegen haar dochter:
"Vergeet je zusters niet.
Ze worden steeds belangrijker
naarmate je ouder wordt.
Hoeveel je ook van je man houdt,
hoeveel je ook van de kinderen
die je misschien zult krijgen,
zult houden, je zult altijd je
zusters nodig hebben. Denk eraan zo af en toe met ze mee te gaan en dingen met ze te doen. En onthoud dat zusters alle vrouwen betekent.
Je vriendinnen, je dochters, je collega's en al je vrouwelijke familieleden. Je hebt vrouwen nodig. Zo is het met vrouwen".
Wat een grappig advies, dacht de jonge vrouw.
Ik ben een pasgetrouwde vrouw.
Mijn man en het gezin dat we zullen stichten zal zeker alles zijn dat ik nodig heb om mijn leven waardevol te maken.Toch luisterde ze naar haar moeder. Ze hield contact met haar zusters en maakte ieder jaar meer vriendinnen. Naarmate de tijd verstreek, kwam ze er langzamerhand achter dat haar moeder wist waar ze het over had.
Als door de tijd en het leven veranderingen en mysteries in een vrouw groeien zijn zusters de steunpilaren in haar leven.


De tijd verstrijkt
Het leven neemt en geeft
Afstand scheidt
Kinderen groeien op
Liefde groeit en vergaat
Geliefden overlijden
Harten breken
Ouders sterven
Loopbanen eindigen


Een vriendin is altijd binnen bereik als je haar nodig hebt. En als je alleen door dat eenzame dal moet gaan, zullen vrouwen in je leven aan de rand staan om je aan te moedigen, voor je bidden, en aan het eind je met open armen ontvangen.
Vriendinnen, dochters, kleindochters, schoondochters, zusters, schoonzusters, moeders, grootmoeders, tantes, nichten en buurvrouwen, allemaal zegenen ze je leven. De wereld zou niet hetzelfde zijn zonder deze verbondenheid tussen vrouwen.
Toen we dit avontuur, genaamd vrouw-zijn begonnen, hadden we geen idee van de ongelooflijke vreugde en verdriet dat ons te wachten zou staan.
Noch wisten we hoe we elkaar nodig zouden hebben en nog steeds nodig hebben.

Foto's: photl.com
Verhaal toegestuurd gekregen, schrijver onbekend.

Als ik had geweten

Als ik had geweten dat ik je niet meer zou zien,

had ik in je slaap naar je gekeken,

ik had je inniger geliefkoosd

en de Heer gesmeekt je te beschermen.

Als ik had geweten dat ik je voor de laatste keer de deur had zien uitgaan,

had ik je gezoend en geliefkoosd,

en je teruggeroepen om je nogmaals te zoenen en te liefkozen.

Als ik had geweten dat ik je voor het laatst had horen bidden,

nam ik elk gebaar, elke blik, elke glimlach en elk woord van je op,

zodat ik er later, dag na dag, naar kon luisteren.

Als ik had geweten dat dit de laatste keer was,

zou ik een minuutje of twee nemen om je te zeggen hoeveel ik van je hou,

en er niet van uitgaan dat je dat wel wist.

Als ik wist dat dit onze laatste keer was,

ons laatste samenzijn,

zou ik de hele dag aan je zijde zijn,

en niet denken dat het vandaag niet hoefde,

omdat ik dat altijd later nog wel kon doen.

Want er komen nog zoveel dagen om het beter te doen

en een tweede kans om het juiste te doen.

En stellig,

er komen nog genoeg dagen om ‘Ik hou van je’ te zeggen.

En stellig,

er komt nog wel een kans om elkaar te vragen:

‘Is er iets wat ik voor je kan doen?’

Maar in mijn geval is die er niet!

Want jij bent er niet meer.

Vandaag is de laatste dag die we hebben

— ons vaarwel.

Daarom wil ik je zeggen hoeveel ik van je hou.

En ik hoop dat je dat nooit vergeet.

Niemand, jong of oud,

heeft de belofte van morgen.

Vandaag is misschien je laatste kans om de hand van je geliefde vast

te houden en al je gevoelens te tonen.

Waarom tot morgen wachten als het vandaag kan?

Want als de morgen nooit komt,

zul je er de rest van je leven spijt van hebben,

dat je geen tijd hebt uitgetrokken voor een glimlach,

een gesprek, een liefkozing, een kus.

Omdat je het te druk had om die persoon te geven,

wat later hun laatste wens bleek te zijn.

Dus liefkoos vandaag degene die je liefhebt,

je vrienden en familie,

en fluister in hun oor hoeveel je van ze houdt

en in hun gezelschap wilt zijn.

Neem de tijd om te zeggen:

‘Het spijt me’,

‘Alsjeblieft’,

‘Vergeef me’,

‘Dankjewel’,

Of zelfs,

‘Het geeft niet’,

‘Het is al goed’,

Dan zul je,

als de morgen nooit komt,

geen spijt krijgen van vandaag.

Het verleden komt niet terug,

en de toekomst zal misschien niet komen.

Norma Cornett Marek.

... daaraan weet gij dat de zomer nabij is

Heerlijk al dat uitlopen van bomen en struiken. Ik kan daar zo van genieten, vooral omdat de kleur van alles nog zo heerlijk fris groen is. In deze tijd van het jaar kan ik de blaadjes wel uit de bomen trekken, om zo het proces te versnellen. 
Ja, ik weet het, ik ben ongeduldig. Maar één ding weet ik zeker, de lente komt er aan, en daaraan weet ik dat de zomer nabij is.

Toen we deze foto maakten was ik alleen maar bezig met het opsnuiven van het voorjaar en genoot ik van al het moois in mijn directe omgeving. Tot vanochtend, toen ik beneden kwam, en de krant opengeslagen op tafel zag liggen. Mijn blik ging vluchtig over de pagina's en bleef hangen bij: SGP'er trekt uitlatingen over einde der tijden in. Hij had onder andere getwitterd: Aardbeving geeft aan: Het einde van de tijd is nabij! Geen 25 jaar meer. En iedereen moet zijn ogen openen voor de terugkeer van Jezus. Hij kwam terug op zijn uitlating en schreef: "Mensen, ik merk dat er verwarring ontstaat over de genoemde 25 jaar en het vergaan van de wereld: het is slechts bij wijze van spreken! We kunnen niet weten wanneer Jezus terugkomt. Dus neem het niet te letterlijk. 
Ik moest toen gelijk denken aan de foto die we gemaakt hadden en hoe hij paste in deze uitspraken en in de gebeurtenissen van de afgelopen tijd.

Leert dan van de vijgenboom deze les: Wanneer zijn hout reeds week wordt en de bladeren doet uitspruiten, weet gij daaraan, dat de zomer nabij is. Zo moet ook gij, wanneer gij dit alles ziet, weten, dat het nabij is, voor de deur.

Zij die leven met de Bijbel weten heus wel dat Christus als een dief in de nacht komt en dat ze daar geen exacte datum aan vast kunnen hangen. Maar al de gebeurtenissen van de afgelopen tijd worden, door zij die geloven, toch gelezen als het uitlopen van de vijgenboom.

Ouderling Holland zei hierover: We kunnen niet stoppen met leven. In feite moeten we ons leven meer ten volle leven dan ooit tevoren. We moeten ons nooit, in welke tijd of omstandigheden we ook leven, door angst en de vader van angst laten afleiden van ons geloof en een getrouw leven. Ieder mens in welk tijdperk hij ook leeft, moet leven in geloof, omdat iedereen in onzekerheid verkeert.

En daar gaat het feitelijk dus om tijdens onze levensreis nu, dat we meer ten volle leven dan ooit tevoren.