Het voorjaar in huis gehaald

Een schaal opgevuld met roomwitte narcissen (Bridal Crown), kleine eitjes, een takje en wat mos.
Van bovenaf gezien lijkt het wat vreemd, maar, ik moet nu aan die reclame denken, wel l....euk.

Op reis

Boeken zijn moeilijk te weerstaan.
Niet alleen als het gaat om ze te kopen, maar ook om te lezen.
Liefst koop ik bergen boeken, om me voor dagen daar aan over te geven.
Maar, zoals het gaat met de meeste dingen in het leven, zul je keuzes moeten maken.
Dus er worden geen stapels boeken gekocht, en voor een dag een boek lezen is al een uitzondering.
Desondanks zijn boeken nooit ver van me verwijderd.
Boeken betekenen voor mij op reis gaan, de tijd staat stil, of beter gezegd, er is geen tijd.
Ze symboliseren energie.
Soms bevat een boek slechts een enkele gedachte, soms worden bladzijden na bladzijden regels onderstreept.
In één van deze boeken werd een gedicht, gedeeltelijk, aangehaald van Mary Oliver.
Op internet vond ik het volledige gedicht.

De reis

Op een dag wist je eindelijk

wat je moest doen, en begon,

hoewel de stemmen om je heen

hun slechte adviezen

bleven roepen—

hoewel het hele huis

begon te schudden

en je het oude getrek 

aan je enkels voelde.

"Maak mijn leven!"

riep iedere stem.

Maar je stopte niet.

Je wist wat je moest doen,

hoewel de wind

met zijn stijve vingers

aan de fundamenten knaagde,

hoewel hun melancholie
ondraaglijk was.
Het was al laat
genoeg, en een wilde nacht,
en de weg vol gevallen
takken en stenen.
Maar terwijl je hun stemmen achterliet
begonnen beetje bij beetje
sterren te schijnen
door deze wolkenkleden,
en er was een nieuwe stem
 die je langzaamaan
als de jouwe herkende,
die je gezelschap hield
terwijl je dieper en dieper afdaalde
de wereld in,
vastberaden het enige te doen
wat je kon doen-
vastberaden het enige leven te redden
dat je kon redden. 

De door mij gebruikte afbeelding is afkomstig van de Stichting Lezen.

Zij proberen "om brede bevolkingsgroepen het plezier en het nut van lezen te laten ontdekken en beleven om zo hun persoonlijke ontwikkeling en maatschappelijke participatie te bevorderen". 

Op hun site kwam ik de volgende uitspraak tegen, die naadloos aansluit bij mijn gevoel, net zoals de afbeelding ook in het geheel past:

"Het zou mooi zijn boeken te kopen

 als we de tijd om ze te lezen erbij konden kopen"

Arthur Schopenhauer. 

Eigenlijk had dit berichtje over scanners en duikers moeten gaan.

Wie weet een volgende keer. 

Inspiratiebron: Keuzes maken in je leven, Barbara Sher. 

Is er ruimte in je leven wat goed is voor jou?

Rust is niet simpelweg stoppen met drukke werkzaamheden.
Rust is passen in je eigen wereld.

Ooit, let wel, ooit, ik zelf denk ergens eind jaren tachtig, kreeg ik onderstaand boekje in handen.
En was het mijn verlangen om met dit boekje aan de slag te gaan.
We zijn nu zoveel jaar verder, en nog steeds loop ik rond met dit gevoel.
Een gevoel dat steeds meer begon te schuren.
Vorige week heb ik de knoop doorgehakt en zit ik weer op naailes.
Ja, weer!
Met dit verschil, dat ik nu andere prioriteiten aan het stellen ben.

Gedachte

Rust

is niet simpelweg 

stoppen met drukke werkzaamheden.

Rust 

is passen

in je eigen wereld.

John Sullivan Dwight.

Foto: Photl.com

Ik leef

Me net uitgeleefd met sporten.
Heerlijk rondgesprongen met op de achtergrond lekkere muziek.

Genieten dus.

Foto: Photl.com

Nostalgie

Vroeger, als we naar de tempel wilden gaan, gingen we eerst naar Zollikofen in Zwitserland.

Later, toen er een tempel in Frankfurt kwam, gingen we naar Duitsland.
Sinds we een tempel in Nederland hebben horen deze reizen tot de verleden tijd. 

Maar één van deze reizen herinner ik me namelijk nog heel goed.

Niet alleen omdat we als gemeente gingen. 

Maar met name ook vanwege de plaats waar we met elkaar hadden afgesproken om gezamenlijk te picknicken. 

Deze picknickplaats grensde aan een soort poel, die vol met kikkers bleek te zitten.

Afgelopen week werden we onverwachts door vrienden uitgenodigd om mee te gaan naar Frankfurt.

Waar denk je dat we stopten?

Op de parkeerplaats van zoveel jaar terug!

Net iets vroeg. 

Heerlijk

Afbeelding: Create.boomerang.nl, maker: NOcreations 

Liefde is......je hart laten zingen

Dat was de titel van een blogje, vorig jaar rond Valentijn.
Ik zei daarin onder andere het volgende:

Als je ruimte vrij maakt voor jou in je eigen leven, dan laat je je eigen hart zingen.

Het kleurt je bestaan.
Je vergeet de tijd.
Het plaatst de dingen die nog moeten gedaan worden in een ander perspectief.
Omdat, door ruimte te maken voor je eigen ik, je als het ware vleugels krijgt, die jou verheffen boven het dagelijkse zijn.
En als we dat eenmaal hebben ervaren, kunnen we niet anders.
Bovenstaande gedachten vloeiden voort uit de vraag:

Is er ruimte in je leven wat goed is voor jou?

Nu een jaar later, is deze vraag voor mij actueler dan ooit.
En besef ik meer dan ooit, dat ruimte maken voor jezelf, een keuze is.
Een keuze die je niet kunt loskoppelen van het stellen van doelen en prioriteiten.
Maar ook alles te maken heeft met dagelijkse zelfdiscipline.
Soms schop ik tegen dit gegeven aan, en bouw ik excuses in, maar de realiteit is wel, dat als ik dit doe, mijn perspectief verandert, en in plaats dat ik me verhef, ik inlever op mezelf.

"In feite speel je nooit tegen een opponent. 

Je speelt altijd tegen jezelf,

tegen je hoogste maatstaven.

En als je je grens hebt bereikt,

ervaar je waarachtige vreugde."

Arthur Ashe.

Uitspraak: Is er ruimte in je leven wat goed is voor jou? Barbara Sher.

Afbeelding: Pixabay