Breda

Mocht je Breda een bezoekje brengen, sla dan de wijk Ginneken (Ginnekenweg) niet over. 
Wat we zelf een leuk winkeltje vinden is Stilleven.
Waar je ook terecht kunt voor een hapje en drankje.

En .....tijdschriften om daar te lezen. 
Allemaal in huiskamersfeer.

Gedachte

De vreemde paradox is

 dat het dezelfde tijd neemt

 om een slonzig, kleurloos, onbewogen en onproductief

 leven te leiden 

als het neemt 

om vreugdevol en overvloedig 

te leven.

Foto: photl.com

Uitspraak: ?

Werk aan de winkel

Onlangs kwam ik de volgende opmerking tegen:

In de hemel

 is orde 

absoluut noodzakelijk;

 als het niet zo was, 

zou er chaos heersen.

Nu heb ik een bijzonder talent voor chaos, maar aangezien ik nu geen aandacht aan chaos wil besteden...
Nee, ik wil juist wel aandacht besteden aan chaos, maar niet in dit berichtje.
Of toch wel weer?
Ach, in wezen doe het er eigenlijk niet toe wat ik nu eigenlijk wel of niet wil zeggen, het gaat erom wat ik uiteindelijk doe.

'Nog te organiseren rommel'

Wat ik de komende tijd ga doen, zoals jullie al weten, is naar binnen keren en orde scheppen.

Nu sta ik, gezien mijn talent voor chaos, daarin gelukkig niet alleen, en met de hulp van manlief hoop ik te doen wat president Kimball zei:

 'Maak goede plannen

 en voer ze op ordelijke en systematische wijze uit'. 

In het zelfde hoofdstuk waarin ik de uitspraak van president Kimball tegen kwam, kwam ik ook iets tegen wat zeker past in mijn leven:

'Wij kunnen dikwijls iets nuttigs maken van oude of afgedankte spullen. 

Door samen te werken kunnen wij oudere meubels die wij in een tweedehands winkel of op een veiling hebben gekocht weer repareren en als nieuw maken. 

Wij kunnen muren, plafonds en deuren verven, gordijnen en spreien naaien, kussens maken en kleedjes weven.'  

Ben ik even gehoorzaam!!! 

Uitspraken: 'De vrouw in de kerk'.

Vrouw in uitvoering

Zoals jullie weten zit ik midden in de overgang.
En naarmate ik als het ware groei in de overgang, besef ik steeds meer dat de overgang een zegen in mijn leven is.
Niet dat ik blij ben met opvliegers en andere lichamelijke ongemakken, maar ze zijn steeds meer en meer een onderdeel van mezelf geworden, dat ik soms niet meer weet of het nu de overgang is, of dat het gewoon iets is dat bij mij hoort, en dat dit is wie ik ben.
De andere kant van al die ongemakken is, dat je op een gegeven moment vaarwel kunt zeggen tegen je menstruaties.
Er zijn vrouwen die zich hierdoor minder vrouw voelen, maar in die categorie val ik gelukkig niet.
Ik sprak onlangs iemand die er precies zo over dacht, die, toen ze een jaar lang niet meer ongesteld was geweest, zich zelf op gebak had getrakteerd.
Wat een geweldig idee.
Nog even en ik trakteer mezelf, nee niet op gebak, maar op een doos dropijsjes.
Ik haal die nu expres niet in huis, want ik kan hun geroep niet weerstaan, en waarom zal ik het mezelf moeilijker maken dan nodig is.
Eet zelfs de dropijsjes van mijn man op, dus dan weet je het wel.
Maar als het zover is, geef ik mezelf helemaal over aan dit feestje van dropijsjes, om te vieren dat ik menstruatievrij ben.
En die doos is helemaal van mij!!!!!

Maar de overgang is veel meer dan een lijstje lichamelijke ongemakken.
Het beïnvloedt ook mijn geestelijk welzijn, althans, de site www.vrouwenovergang.nl noemt het geestelijk, ik spreek in dit geval liever van mijn emotionele kant.
Want als ik aan geestelijke zaken denk, dan denk ik aan zaken die betrekking hebben op het evangelie. Maar in wezen is alles één samengesteld geheel, en beïnvloedt de overgang uiteindelijk, hoe je het draait of keert, je hele zijn.
Het doet er dus uiteindelijk niet toe welk labeltje er aan hangt.
Waar het omgaat is, dat de gevoelens waar de overgang in mijn geval mee gepaard gaat, dusdanig zijn, dat ik geen andere keus heb dan er gehoor aan te geven.
In die zin is de overgang een zegen voor mij, want ik denk dat ik nu juist daardoor eindelijk gehoor ga geven aan gevoelens, die al lang eerder het recht hebben of hadden, om gehoord te worden.
Wat je onder andere terug ziet in mijn prioriteiten.
Eén van mijn prioriteiten is, van ons huis, 'een huis van orde' te maken, wat voor mijn gevoel een onderdeel is van naar binnen te keren.
Naast het geestelijk aspect, doe ik dit ook letterlijk, door ons huis van beneden naar boven onder handen te nemen.
Maar ook in andere opzichten en op andere gebieden voel ik de behoefte om naar binnen te keren.
Waar dit alles mij brengt, weet ik ook niet, maar één ding weet ik wel, en dat is dat ik een vrouw in uitvoering ben.

Vrouw in uitvoering

Afbeelding: internet

Pasen

Zo rond pasen hebben en hadden wij een aantal tradities.
Hadden slaat op dat ik voor het eerst, na 25 jaar, geen chocolade paashazen in huis heb gehaald.

Dit was namelijk hun lot.

Maar ik zag ze nu bij één van onze dochters in huis staan, dus de traditie gaat voort.

Een andere traditie is natuurlijk het paasontbijt.

Terwijl de rest nog in bed ligt, dek ik in alle rust de tafel.

Wat ik zelf erg leuk vind, zijn deze bloemetjes die op een klein knijpertje zitten en die je voor verschillende doeleinden kunt gebruiken. 

Nu dan als een kleine toevoeging op een servet.  

Meestal bak ik voor het ontbijt verschillende broodjes af in de oven.

Want zeg nu zelf, wat gaat gaat er boven een heerlijk warm knapperig broodje uit de oven?

Maar dit keer zag ik afbakscones gevuld met rozijntjes liggen en daar ze hier scones erg lekker vinden leek me dit een leuke verrassing.

Meestal maken we ze zelf, maar wat mij betreft, zijn deze afbakscones voor herhaling vatbaar.

Ideaal en lekker.