vrijdag 8 april 2011

Hartweek

Eén op de drie mensen overlijdt vroeg of laat aan een hart- of vaatziekte.
Dit betekent bijna 41.000 sterfgevallen per jaar.
Bij vrouwen zijn hart- en vaatziekten zelfs doodsoorzaak nummer één.
Daar het deze week de Hartweek is van de Nederlandse Hartstichting heb ik hieronder een lekker recept, die afkomstig is van hun site.
Wil je zelf ook op zoek gaan naar lekkere en gezonde recepten kijk dan op:
http://www.hartstichting.nl/gezond_leven/voeding/recepten/


Paddenstoelenpasta
Ingrediënten
  • 300 gram pasta Ingrediënten pasta
  • 3 dunne prei
  • 3 teentjes knoflook
  • 3 paprika’s
  • 500 gram gemengde paddenstoelen
  • 100 gram walnoten
  • 3 eetlepels olie
  • 125 ml crème fraiche light
  • ½ bosje peterselie
  • peper
Bereidingswijze
  • snijd de prei in ringen
  • hak de teentjes knoflook fijn
  • snijd de paprika in stukjes
  • snijd de paddenstoelen in stukjes
  • kook de pasta gaar en laat deze uitlekken
  • verhit de olie in een wokpan
  • roerbak de prei, knoflook, paprika en paddenstoelen
  • voeg de crème fraiche toe en draai het vuur laag
  • hak de walnoten grof en voeg ze toe
  • hak de peterselie en voeg dit samen met de gare pasta toe aan het prei-paddenstoelen mengsel
  • maak op smaak met wat peper
Tip!
Lekker met wortelsalade
 
Eet smakelijk!
 
Voedingswaarde per persoon
  • 374 kilocalorieën
  • verzadigd vet: 2 gram
  • natrium: 0,02 gram
Ps.
Ik heb zelf gedroogde Italiaanse kruiden toegevoegd voor meer smaak.
Daarvan heb ik twee soorten in huis, afhankelijk van wat ik maak.
Silvo Italiaanse kruidenmix is zonder zout en bestaat uit alleen maar kruiden: basilicum, marjoraan, oregano, tijm, dragon, kruizemunt en salieblad.
De Italiaanse kruidenmix van Verstegen is met zout, bevat naast de kruiden oregano, basilicum en laurier ook specerijen, gedroogde groenten en andere toevoegingen. 
Die van Silvo gebruiken we dan voor een 'panpizza' of een Italiaans broodje. Soms meng ik de kruiden, omdat het gauw te zout wordt, zeker als je naast kaas ook nog salami gebruikt.
Psps.
Je kunt ook preventief je hart laten controleren. Daarvoor kun je contact opnemen met je huisarts. Ik heb dat vorig jaar gedaan, naast nog een paar andere dingen. Zie het als een soort APK keuring. Het lichaam vraagt ook onderhoud, net als een auto.  

donderdag 7 april 2011

Liefde



Toen hij, Thomas Moore, van een zakenreis terugkwam ontdekte hij dat zijn vrouw zichzelf opgesloten had in haar slaapkamer en had gezegd niemand te willen ontvangen.
Men vertelde Moore het verschrikkelijke nieuws, dat zijn mooie vrouw pokken had gekregen en dat haar melkwitte huid nu getekend was door de pokken.
Zij had zichzelf in de spiegel gezien en had geëist dat de luiken voor de ramen dicht zouden blijven, dat zij haar man nooit meer zou zien.
Thomas Moore luisterde niet.
Hij ging naar boven, naar de verduisterde kamer, en wilde een lamp aansteken.
Zijn vrouw smeekte hem haar in het donker te laten.



Zij wilde haar man de aanblik van haar getekende lichaam besparen.
Zij vroeg hem weg te gaan.
Moore ging naar beneden en bracht de rest van de nacht door met bidden en schrijven.
Hij had nog nooit een lied geschreven, maar die nacht schreef hij niet alleen woorden maar componeerde hij er ook muziek bij.
Toen het daglicht aanbrak keerde Moore terug naar de donkere kamer van zijn vrouw.
"Ben je wakker?" vroeg hij.
 "Ja, zei ze", "maar ik wil niet dat je me ziet, alsjeblieft dwing me niet, Thomas".
"Dan zal ik voor je zingen," zei hij.
Thomas Moore zong het lied voor zijn vrouw dat vandaag nog steeds van kracht is.
"Geloof me, als al u dierbare schoonheid
Waar ik tot nog toe zo verliefd naar staarde
Morgen zou veranderen
zou verdwijnen uit mijn armen
Zoals feeëngaven verdwijnen
Zoudt gij nog worden bemind zoals op dit moment."
Moore hoorde iets bewegen daar waar zijn vrouw in eenzaamheid lag.
Hij vervolgde:
"Laat uw lieflijkheid rustig verdwijnen
De lieve ruïne zal in mijn hart gesloten blijven.
Het lied was ten einde."
Toen zijn stem zweeg, hoorde Moore zijn vrouw opstaan.
Zij liep door de kamer naar het raam, opende langzaam de luiken, schoof het gordijn open en liet het morgenlicht binnen.


Schrijver?
Foto's: photl.com

maandag 4 april 2011

Gebrek aan respect

Zoals jullie weten heb ik mijn pagina's weggehaald. Op één van deze pagina's, Vrouw zijn, had ik een prachtig gedicht staan, dat ik alsnog met jullie wil delen. Maar voordat ik dat doe, wil ik eerst twee artikelen met jullie delen die ik onlangs onder ogen kreeg. Het eerste artikel (AD 18 maart jl.) gaat over Venuzuela, waar onlangs een jonge vrouw van 20 jaar overleden is aan de complicaties van een borstvergroting. De president, Hugo Chvez, noemde de populariteit van de borstvergroting een plaag voor zijn land. Ook zei hij dat het afschuwelijk was om te zien, dat vrouwen die zich geen goede huisvesting en kleding voor zichzelf en hun kinderen kunnen veroorloven, hun geld uit geven aan een cosmetische ingreep. Want de arme vrouw wil niet achterblijven, en daar wordt handig op ingespeeld, door banken die reclame maken in sloppenwijken en de bewoonsters van deze wijken daar een lening aanbieden, zodat zij ook hun operatie kunnen ondergaan. Een bekend chirurg sprak zich uit over de uitspraken van de president en zei dat het niet paste dat hij zich uitspraak over dit soort esthetische ingrepen. De oppositiekrant zei dat de uitspraken van de president ouderwets, grof en een gevaar was voor de vrijheid van vrouwen. Deze krant zag een borstvergroting als het symbool van de ultieme vrijheid van de vrouw. Terecht dat de president deze cosmetische ingrepen een plaag voor zijn land noemt.



Nu gaan wij misschien met zijn alleen niet zo massaal onder het mes, en het is ook niet mijn bedoeling daar een oordeel over uit te spreken, maar ook wij, en daar hoor ik ook bij, worden beïnvloed door, of geconfronteerd, met het schoonheidsideaal. Met alle gevolgen van dien. Dat blijkt wel uit het tweede artikel wat ik toegestuurd kreeg (Vrouw, psyche en relatie). Daarin werd gesproken over dat er een onderzoek was gehouden door de Ohio State University onder 801 vrouwen. Uit dat onderzoek bleek dat vrouwen hun zelfbeeld baseren op wat anderen van hun vinden, en niet op hoe zij er feitelijk uitzien. Het beeld dat vrouwen in de spiegel zien, is dus vervormd door de opmerkingen en blikken van anderen. En het zijn vooral de opmerkingen van mensen die wij als belangrijk bestempelen zoals onze een partner, kinderen, familie en collega's die ons beïnvloeden. Opvallend uit dit onderzoek is ook dat hoe groter de lichamelijke waardering voor het eigen lichaam is, hoe meer vrouwen geneigd zijn om 'intuïtief te eten', dus wanneer het lichaam het nodig heeft. Terwijl vrouwen die een slecht zelfbeeld hebben, zich eerder in hun eetgewoontes laten leiden door emotie. Volgens deze onderzoekers is de kern van het probleem respect. Vrouwen zouden meer respect moeten hebben voor zichzelf en voor hun lichaam. 



Het één laat zich waarschijnlijk niet vergelijken met het ander, maar hoe je het draait of keert, of je nu hier of daar woont, is de gemene deler niet dat wij ons opnieuw, om wat voor reden dan ook, in een keurslijf laten stoppen. En zolang dat het geval is, zijn we niet echt vrij, en blijkt ons lichaam eerder een last te zijn dan een 'lust'. In plaats van een bron van vreugde, en een middel tot een hoger doel. 

Toen God eenmaal de vrouw schiep was Hij al 6 dagen aan het overwerken.
Er verscheen een engel en deze zei: "Waarom spendeert u zoveel tijd aan dit model?"
En de Heer antwoordde: "Heb je al gezien aan welke voorwaarden ze moet voldoen?
Ze moet helemaal te wassen zijn, 200 beweegbare delen hebben die allemaal te vervangen zijn, ze moet functioneren op cola light en kliekjes, een schoot hebben waar 4 kinderen op kunnen zitten, een kus die alles kan genezen, van een geschaafde knie tot een gebroken hart en ze mag maar 1 paar handen hebben."
De engel was overweldigd door alle voorwaarden: "1 paar handen!
Niet te geloven!
En dat is het standaard model?
Dat is teveel werk voor 1 dag.
Neem op z'n minst morgen erbij om het af te maken."
"Maar dat gaat niet," zei de Heer.
"Ik ben bijna zover, ik heb deze creatie die zo dicht bij mijn hart ligt bijna afgerond.
Ze geneest zichzelf als ze ziek is en werkt 18 uur op een dag."
De engel kwam dichterbij en raakte de vrouw aan.
"Wat heeft U haar zacht gemaakt Heer."
"Ze is zacht" zei de Heer, "maar ik heb haar ook hard gemaakt.
Je hebt geen idee wat zij kan doormaken of voor elkaar kan krijgen."
"Kan ze ook nadenken?" vroeg de engel.
De Heer antwoordde: "Ze kan niet alleen nadenken, ze is ook in staat om zaken te beredeneren en te onderhandelen."
Toen viel de engel iets op, hij raakte de wang van de vrouw aan.
"Oeps, ik geloof dat deze lekt!
Ik zei toch dat u er teveel tijd instopte."
"Dat is geen lekkage," corrigeerde de Heer "dat is een traan".
"Waar dient een traan voor?" vroeg de Engel.
De Heer zei: "De traan is haar manier om uiting te geven aan haar vreugde, haar leed, haar pijn, haar teleurstellingen, haar liefde, haar eenzaamheid, haar droefheid en haar trots."
De engel was onder de indruk.
"U bent geniaal, Heer. U heeft aan alles gedacht!
De Vrouw is werkelijk ongelooflijk."
En dat is ze!
Vrouwen hebben krachten die mannen doen verbazen.
Zij doorstaan ontberingen en dragen lasten, maar houden vast aan geluk, liefde en vreugde.
Ze glimlachen wanneer ze willen schreeuwen.
Ze zingen wanneer ze willen huilen.
Ze huilen als ze blij zijn en lachen als ze nerveus zijn.
Ze vechten voor datgene waar ze in geloven.
Verzetten zich tegen onrechtvaardigheid.
Ze accepteren geen 'nee' als ze geloven dat er een betere oplossing is.
Ze nemen minder, opdat hun familie meer heeft.
Ze begeleiden een bange vriend(in) naar de dokter.
Hun liefde is onvoorwaardelijk.
Ze huilen wanneer hun kinderen zichzelf overtreffen en juichen als hun vrienden in de prijzen vallen.
Ze zijn blij met het nieuws van een geboorte of huwelijk.
Hun hart breekt als een vriend(in) sterft.
Ze betreuren het verlies van een familielid, maar blijven sterk wanneer ze denken dat er niet genoeg kracht over is.
Ze weten dat een knuffel en een kus kan helpen een gebroken hart te helen.
Vrouwen zijn er in alle maten, kleuren en vormen.
Ze zullen rijden, vliegen, lopen, rennen of mailen om te laten zien hoeveel ze om je geven. 
Het hart van de vrouw zorgt dat de aarde draait.
Zij brengen vreugde en hoop.
Zij bezitten compassie en idealen.
Zij ondersteunen familie en vrienden.
Vrouwen hebben de essentie om dingen te zeggen en alles te geven.

Foto's: photl.com

zondag 3 april 2011

Kan het Hollandser?

Gisteren hebben we op de fiets een tocht gemaakt van 50 kilometer. Maar voordat we met fietsen begonnen zijn we toch nog eerst even naar het Dordrechts museum gegaan. Dit omdat het museumweekend was.
We zijn er niet heel lang gebleven, omdat we vanwege het prachtige weer er met de fiets op uit wilden gaan, maar wat we hebben gezien vonden we beslist de moeite waard. We zullen zeker terug komen om in alle rust, het daar zijn is op zich al rustgevend, de rest te zien.  Natuurlijk gaat het in dit museum om de schilderijen, maar ook de lijsten, waarin de schilderijen gevat zijn, zijn de moeite waard om aandacht aan te besteden. En dan heb ik het nog niet over het gebouw op zich gehad.
Ingang museum
Bij sommige schilderijen had ik echt het gevoel dat ik deel uitmaakte van het schilderij. Zo was er een schilderij waar men een gewoon Hollands straatje had geschilderd. Maar op de één of andere manier deed het zo realistisch aan, dat je het gevoel had dat je alleen nog maar het straatje in hoefde te lopen om er zelf deel van uit te kunnen maken. Je hebt in Nederland nog van die straatjes waar de tijd als het ware heeft stil gestaan en voor mijn gevoel liepen deze straatjes, het geschilderde straatje en de straatjes van nu, waar je zo heerlijk door heen kunt dwalen, als het ware in elkaar over. En dat gevoel had ik niet alleen bij dit schilderij, maar bij meerdere schilderijen. Nu is gevoel subjectief. Maar ik kan me niet voorstellen dat iemand dat gevoel niet heeft, als hij het schilderij met het insect ziet. Dit schilderij is gewoon niet te missen. Het insect op dit schilderij is zo levensecht, dat je je in eerste instantie afvraagt wat die vlieg daar doet. Om dan tot de ontdekking te komen dat het een geschilderde vlieg is, en dat hij niet van buiten naar binnen gevlogen is om zo maar ergens op een doek neer te strijken.  http://www.dordrechtsmuseum.nl/


Elburg.
Tijdens een stadswandeling hebben wij deze foto gemaakt.
Voor mij is dit zo'n schilderij straatje.
Uiteraard zonder auto.  

Startpunt van onze fietsttocht was dus het Dordrechts museum. Van daaruit is het niet zo ver meer naar Zwijndrecht. In Zwijndrecht hebben we op een gegeven moment gekozen voor een fietsroute langs de Maas, richting Barendrecht.  Volg je deze weg, dan kom je vanzelf terecht in het recreatiegebied "de Oude Maas".
Voor kinderen heel leuk, want er rijdt daar een treintje rond. En er is een pannenkoekenhuis. Maar je kunt er ook heerlijk liggen, met uitzicht op de rivier, en uit je eigen picknick mand eten.  Wij zijn doorgefietst naar de Heinoordtunnel. Door deze tunnel kom je aan de andere kant van de Maas. Via Puttershoek, 's Gravendeel en Zwijndrecht, zijn weer terug gefietst naar Dordrecht.  
Uitzicht op de Maas, fietspad Zwijndrecht - Barendrecht


Fietspad Heinoordtunnel - Puttershoek

Dit is het gedenkmonument van Jack Dawson Green.  De 21 jarige Australische oorlogsvlieger werd op 17 maart 1945 door de Duitsers uit de lucht  gehaald en stortte hier in de omgeving neer. Hij zelf ligt begraven in Barendrecht.  Onlangs, 7 januari 2011,  is er een bord bij het monument geplaatst, met informatie over de omstandigheden van die dag. Green zelf ligt begraven in Barendrecht.

Molen 'de Lelie' Puttershoek.
Vandaag stond de deur open voor bezoekers.

De eerste lammeren van het jaar.
Deze schapen lopen los rond op de dijken.