Onlangs woonde ik een presentatie bij over zelfredzaamheid.
Tijdens deze presentatie passeerden verschillende onderwerpen de revue, zoals zelfredzaamheid op het gebied van lichamelijke- en geestelijke gezondheid, financiën, werk en opleiding.
Een vriendin van mij had deze presentatie niet bijgewoond, maar had er via een ander iemand wel over gehoord en stuurde mij naar aanleiding daarvan een blogadres door, die ging over een 17-jarige jongen die een vierkante moestuin had.
Ik was eigenlijk niet van plan om nu al aandacht te geven aan de makkelijke moestuin, en ook was ik niet echt van plan om verder op mijn blog stil te staan bij zelfredzaamheid zoals daarover werd gesproken tijdens de presentatie.
Tot ik vanochtend de krant opensloeg en twee artikelen mijn aandacht trokken.
Artikel één ging over de makkelijke moestuin. Of met andere woorden de vierkantenmetertuin.
De grondlegger van de vierkante tuin is Mel Bartholomew.
Zie onderstaand filmpje.
Deze site is van Jelle, die de ideeën van Mel Bartholomew in praktijk heeft gebracht, en die ook in het bewuste artikel (In de tuin, AD, 11juni 2011) wordt aangehaald.
In dit artikel wordt ook gesproken over ‘de Wiltfang’.
Nooit van gehoord, dat zegt dus iets over mij, want onder tuiniers zijn ze een begrip. Bij dit bedrijf kun je van alles vinden om het je als beginnende tuinier makkelijk te maken, ook op het gebied van de vierkantenmetertuin. Ze hebben zelfs een versie voor kinderen, www.dewiltfang.nl
 |
| Foto: boerenbond-welkoop.nl |
Artikel twee ging over het feit dat we te snel naar de psycholoog gaan.
Het ging in de eerste plaats over waar er allemaal op bezuinigd kan worden en één van de dingen waarop bezuinigd kan worden is het gaan naar de psycholoog. De conclusie was dan ook dat Nederlanders met problemen in hun privéleven te snel naar een psycholoog stappen.
Wat ik interessant vond aan het artikel was hetgeen wat Schippers (volksgezondheid) erover zei : “Het aantal mensen dat geestelijk hulp zoekt, is de afgelopen acht jaar meer dan verdubbeld. Die zorg is eigenlijk bedoeld voor zieke mensen. De samenleving is complexer geworden, mensen zitten eerder in de knoei. Het taboe is er af. Tegenvallers in het leven vogelden we vroeger uit in eigen kring uit. Nu gaan we naar de psycholoog.” AD, 11 juni 2011.
Nu ben ik geen deskundige op generlei gebied, hoogstens ervaringsdeskundige op het gebied van het dagelijkse leven.
Ja, de maatschappij is complexer geworden maar vloeit die complexiteit, en dan heb ik het niet over technische zaken ed, met name niet voort uit het feit dat we van alles wel en niet willen, ten koste van onze lichamelijk- en geestelijk gezondheid en onze relaties onderling.
We willen wel gezond zijn, maar niet het leven leiden dat daarbij hoort. We willen wel een goede relatie hebben, tegenwoordig passend bij de fase van ons leven, maar dan wel zonder het benodigde werk en de daarmee gepaard gaande offers.
We willen werken, reizen, uitgaan, tijd hebben voor onszelf. En ja, niet te vergeten, kinderen.
En zo zijn we druk, druk, en nog eens druk.
En als de dingen dan eens niet gaan zoals we willen dat ze gaan, dan willen we graag een instant oplossing.
Maar druk zijn zegt niets over de kwaliteit van ons leven, hoogstens dat we een gevulde agenda hebben.
Misschien is dat ook de reden waarom in het genoemde artikel wordt gezegd dat we tegenwoordig niet meer in eigen kring bepaalde zaken kunnen uitvogelen. Misschien moeten we het niet hebben over kringen, maar over vierkanten. Misschien is zo’n vierkantenmetertuin niet zo’n gek idee om……
thuis de wereld te veranderen. Liefde wordt nog steeds gespeld als T I J D.
