Vrijdag...

Normaal gesproken is Jezus Christus een ondergeschoven kindje. Wat je ook terugziet in de ontkerkelijking in ons land. En zelfs zij die geloven, zijn in hun geloof niet zeker van hun geloof. Je zou zeggen: dat is toch geloof, maar ik bedoel geloven dat leidt tot loslaten van. Misschien iets om op terug te komen, want ik moet nu denken aan een toespraak van ouderling Dieter F. Uchtdorf, die onlangs iets heeft gezegd over het loslaten van het geloof en de kerk. Al dwaal ik hier weer hopeloos mee af.

Waar ik naartoe wil is dat zo rond de Pasen er wel volop aandacht voor de Heiland is, en ook voor het offer dat hij bracht. Denk hierbij alleen maar aan 'The Passion' dat door de jaren heen steeds meer mensen op de been brengt, en door de aanslagen in Brussel, dit jaar een extra dimensie kreeg. En uiteraard ook door al de uitvoeringen van de Matthäus Passion.

'Hoe kan een vader zo zijn zoon laten lijden?'
Een vraag, die eigenlijk niet meer was dan een opmerking tussendoor, omdat er niet verwacht werd dat daar een antwoord op werd gegeven, het gesprek ging immers over Bach en zijn muziek. Maar die vraag bleef wel bij mij hangen. In de Schrift wordt er het volgende over gezegd:

'Want alzo lief heeft God de wereld gehad, 

dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, 

opdat een ieder, die in Hem gelooft, 

niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe.'

Johannes 3:16

 

Goed beschouwd gaat het dus niet om de vraag 'HOE kan een vader zo Zijn zoon laten lijden', maar uiteindelijk 'WAAROM kan een vader zo Zijn zoon laten lijden'.

 



 

Afbeelding www.lds.org