Vergadering van Israël: Het gezin

 

Vandaag deel ik opnieuw een blikje dat gaat over het gezin. En dan met name over de leer van het gezin en de vrouw in haar rol als moeder. Basisingrediënt van dit blikje is president Nelsons toespraak 'Deelname van de zusters aan de vergadering van Israël'. Ik zeg met reden basisingrediënt, want ik heb deze toespraak ook met een diversiteitsinsteek. Dat blikje deel ik de volgende keer. En met diversiteit bedoel ik dit keer niet dat 'allen gelijk zijn voor God', maar de neiging van ons vrouwen om onszelf met anderen te vergelijken. 

Het blikje van vandaag kan ik echter niet los zien van een ander blikje dat ik eind vorig jaar deelde: 'Een oproep aan mijn zusters'. Waarin president Nelson het volgende zegt: "U bent onze cruciale partner in deze eindtijd. Elke vrouw die waardig aan priesterschapsverordeningen deelneemt heeft rechtstreeks toegang tot de macht van God". In deze toespraak heeft president Nelson het niet alleen over "wij hebben vrouwen nodig met een fundamenteel begrip van de leer van Christus, die met dat begrip een generatie zullen opvoeden en onderwijzen die de zonde kan weerstaan", maar ook over de vele andere rollen die een vrouw kan vervullen in de vergadering van Israël. Zoals: "vrouwen die georganiseerd zijn en kunnen organiseren, vrouwen met leidinggevende kwaliteiten die kunnen plannen, leiden en besturen. Vrouwen die kunnen onderwijzen, vrouwen die zich kunnen uitspreken", waarvan dit maar een paar voorbeelden zijn.

Blikje: De leer van het gezin kennen, na te leven en te verdedigen

In zijn toespraak 'Deelname van de zusters aan de vergadering van Israël' tijdens de algemene conferentie van oktober 2018, zei president Russell M. Nelson: "Ik zeg erbij dat ik met het woord moeder niet alleen vrouwen bedoel die in dit leven kinderen gekregen of geadopteerd hebben. Ik bedoel daarmee alle volwassen dochters van onze hemelse Ouders. Iedere vrouw is op grond van haar eeuwige, goddelijke bestemming een moeder".  

We hebben vrouwen nodig die weten

hoe ze door hun geloof belangrijke dingen kunnen laten gebeuren

en die moedige verdedigers zijn van moraliteit en gezinnen. 

Russell M. Nelson

Om onze bijdrage te kunnen leveren aan de vergadering van Israël wordt er van ons vrouwen niet alleen geloof gevraagd, maar ook de nodige moed. Moed om de Heer in ons leven te laten zegevieren. Wat onder andere betekent, zeker ten aanzien van het gezin en het belang ervan, dat we daarmee in sommige opzichten ingaan tegen de stroom van ontwikkelingen die zich in de maatschappij voordoen. 

Iemand die dit prachtig verwoord is elder D. Todd Christofferson. In zijn toespraak De morele kracht van vrouwen zegt hij namelijk het volgende: "Een gevaarlijke filosofie die de morele invloed van vrouw ondermijnt is de devaluatie van het huwelijk, van het moederschap en het traditionele gezinsleven als carrière op zich. Sommige feministische denkers zien helemaal niets in het traditionele gezinsleven, omdat het vrouwen klein zou houden en ze de niet aflatende eisen van het opvoeden van kinderen een vorm van uitbuiting vinden. Zij drijven de spot met wat zij het 'vrouwonvriendelijk loopbaantraject' noemen. Dat is niet eerlijk of juist. Wij bagatelliseren geenszins de waarde van wat vrouwen of mannen in welke goede zaak of carrière dan ook tot stand brengen - daar plukken wij allen de vruchten van - wel stellen wij dat er geen hogere zaak is dan het huwelijkse moederschap en vaderschap. Geen carrière, hoe ambitieus ook, geen geldelijke compensatie, geen erkenning of eerbewijs kan tippen aan de uiteindelijke beloningen die het gezin brengt. Wat een vrouw verder ook mag bereiken, haar morele invloed komt nergens zo goed tot zijn recht als in het gezin." 

Op ons vrouwen, of we nu wel of niet gebaard hebben, rust de gezamenlijke verantwoordelijkheid om "de leer van het gezin te kennen, na te leven en te verdedigen". 

De tijd zal aanbreken dat alleen zij

die intens en actief in het gezin geloven, 

hun gezin kunnen beschermen 

te midden van het oprukkende kwaad om ons heen.

Julie B. Beck

Afbeelding: Lds.org

Het gezin

 

Voor wie het niet weet: blikjes zijn stukjes die ik ooit heb geschreven voor de vrouwenorganisatie in onze kerkgemeente en die nu aan het verstoffen zijn in "mijn voorraadkast". In sommige opzichten zijn deze blikjes over de houdbaarheidsdatum. Ik denk echter ook dat aan deze blikjes tegelijkertijd een onbeperkt houdbaar label gehangen kan worden. Juist vanwege die inhoud. 

Blikje: De leer van het gezin versterken

Onze eerste verdedigingslinie 

in een wereld van spiritueel en moreel verval

is 

en blijft de familie.

Elder Rex D. Pinegar

In deze tijd van twijfel en onzekerheid

 is kennis van het plan van geluk 

essentieel

 om geestelijk te overleven. 

Maar we kunnen niet verwachten

 dat de wereld

 onze kinderen 

beginselen van eeuwig geluk meegeeft. 

Als ouders 

moeten wij onze kinderen 

over hun goddelijke oorsprong 

en bestemming vertellen. 

Elder Quentin L. Cook

Afbeelding: Liahona januari 2022

Kijken en zien

 

De afgelopen periode heb ik, meen ik, wekelijks iets op mijn blog geschreven. Soms, dat kwam ook voor, zelfs meer stukjes in een week. Er waren echter ook periodes dat ik nauwelijks iets schreef. Op dit moment hang ik, als het gaat om het schrijven op mijn blog, ergens tussen dit alles in. Niet direct zichtbaar voor jullie, maar wel voelbaar voor mijzelf. Daarom open ik vandaag opnieuw een enigszins aangepast blikje, wat gaat over kijken en zien. Wat voor mij uiteindelijk ook te maken heeft met diversiteit. Diversiteit in discipelschap. 

Waarom juist dit blikje? Misschien wel omdat ik zelf niet alleen bezig ben met kijken en zien, maar ook met wat ik hoor. Kijkend door de bril van mijn eigen vrouw zijn, naar Christus en zijn eigenschappen. Tegelijkertijd meenemend deze opmerking die ik onderweg tegenkwam: "Een nauwkeurige bestudering van de evangelieteksten onthult dat Jezus een emotioneel complexe persoon was, en helemaal niet het eendimensionale 'aardige man'-personage dat onze cultuur helaas zo vaak van hem heeft gemaakt." En deze opmerking: 

"Als mensen het karakter van God niet begrijpen,

begrijpen ze zichzelf ook niet."

Joseph Smith

Wat ik ook niet helemaal los kan zien van de vrouw die vorige week voor ons fietste, met op haar t-shirt in grote letters de tekst: "Jezelf kennen is het begin van alle wijsheid, Socrates". 

Blikje: Kijken en zien

"Het is niet waar je naar kijkt wat ertoe doet,

het gaat erom wat je ziet." 

Henry David Thoureau

Je kan met elkaar naar hetzelfde kijken en toch niet hetzelfde zien. Het is de beleving die het verschil maakt. Dat bleek vandaag wel weer: de een zag dit, de ander zag dat, en dat had alles te maken met onderstaand filmpje. 

Tijdens de algemene conferentie van oktober 2003 gaf president Gordon B. Hinckley een toespraak. Hij begint deze toespraak met de volgende woorden: “Iemand heeft gezegd: Wees vriendelijk voor vrouwen. Zij vormen de helft van de wereldbevolking en zijn de moeders van de andere helft. Geliefde zusters, u bent geweldige vrouwen die het goede deel hebben gekozen en ik heb veel bewondering voor alles wat u doet. Ik zie dat u bij van alles betrokken bent”. En dan geeft hij een opsomming van de dingen die de vrouwen van de kerk zoal doen.

Het is een toespraak aan de vrouwen van de kerk. In deze toespraak heeft hij het ook over zijn kleindochters die nu moeder zijn. En dat hij soms "de neiging heeft, wanneer hij naar hun echtgenoten kijkt, om te zeggen: Word wakker en doe ook eens iets. Waardeer jij je vrouw wel voldoende? Weet je wel hoeveel zij doet? Geef je haar wel eens een complimentje? Bedank je haar wel eens?”

President Hinckley zegt echter ook dit in zijn toespraak: “Velen van u denken dat ze mislukkingen zijn. U hebt het gevoel dat het niet goed gaat, dat al uw inspanningen niet voldoende zijn. Wij maken ons allemaal zorgen om onze prestaties. We willen het allemaal beter doen. Maar helaas beseffen we niet, of zien we niet, wat de resultaten van onze inspanningen zijn. Maak uzelf niet wijs dat u faalt. Ga op uw knieën en vraag om de zegeningen van de Heer; sta dan op en doe wat er van u gevraagd wordt. En laat de rest aan de Heer over. Dan zult u ontdekken dat u iets bereikt wat onbetaalbaar is”.

Vrouwen gaan “soms voorbij aan al het goede dat ze gedurende de dag doen”. Wat ook blijkt uit bovenstaand filmpje. Even los van het feit of deze gevoelens al dan niet terecht zijn. In dat negeren, de gevoelens die ze heeft, schuilt een gevaar waar we onze ogen niet voor mogen en kunnen sluiten. Hierbij denk ik aan de toespraak  'Vergeet mij niet' van president Dieter F. Uchtdorf . Eerst zegt hij, en dit haakt in op wat president Hinckley ook al aangaf: “Wees onderwijl dankbaar voor alle kleine successen bij u thuis, in uw familierelaties, uw opleiding en bestaansmogelijkheden, uw deelname in de kerk en uw persoonlijke vooruitgang. Net als bij de vergeet-mij-nietjes lijken die successen in uw ogen misschien erg klein en gaan anderen eraan voorbij. Maar God merkt ze op en voor Hem zijn ze van tel. Als u succes alleen ziet als de volmaaktste roos of een oogstrelende orchidee, gaat u voorbij aan enkele van de mooiste ervaringen die het leven biedt”.

Maar, er is ook een schaduwkant, wat te maken heeft met anders naar bovenstaand filmpje kijken. President Uchtdorf: “In onze ijver om alle taken en plichten te vervullen die we als lid van de kerk op ons nemen, zien we het evangelie soms als een lange lijst met taken die we aan onze al onmogelijke lange waslijst van dingen moeten toevoegen, als een blok tijd dat we ergens in ons drukke schema moeten inpassen. We staren ons blind op wat de Heer van ons vraagt en hoe we dat kunnen doen, maar vergeten wel eens waarom”.

Dat brengt mij op een andere toespraak. Er zijn veel prachtige toespraken, maar deze is mij dierbaar, en dat is die van president Boyd K. Packer 'Ouders in Zion', waarin hij het volgende zegt: “Sommige moeders raken ontmoedigd - zelfs depressief. Ik ontvang brieven met het woord schuld, omdat ze niet alles kunnen. Naar de kerk gaan is, of zou moeten zijn, een verademing van het dagelijkse leven. Het zou rust en tevredenheid moeten brengen. Als het druk en ontmoediging met zich mee brengt, is er iets uit balans”.

Behalve dat, en misschien staan we daar niet voldoende bij stil, zegt hij ook dit: “We moeten oppassen dat de programma's en activiteiten van de kerk niet te zwaar worden voor sommige gezinnen. Wanneer de beginselen van het evangelie worden begrepen en toegepast, versterken en beschermen ze zowel personen als gezinnen. Toewijding aan het gezin en toewijding aan de kerk zijn geen verschillende dingen”.

Tot slot nog een uitspraak uit deze toespraak. Alhoewel deze toespraak een 'oudje' is, is hij naar mijn gevoel nog steeds actueel, die zeker de moeite waard is om in zijn geheel te lezen, en dat is deze: “De meeste gezinnen doen hun best; maar sommigen raken, wanneer ze worden belast met gezondheidsproblemen en financiële problemen, gewoon uitgeput terwijl ze proberen bij te blijven, en uiteindelijk trekken ze zich terug in inactiviteit. Ze zien niet dat ze zich verplaatsen van de enige beste bron van licht en waarheid, van hulp bij hun gezin, naar de schaduw waar gevaar en liefdesverdriet wachten”.

Kijken en zien. 

Gelijkwaardigheid man en vrouw

 

Mijn vorige logje ging over Rachab, een voormoeder van Jezus, dat ik eindigde met deze woorden: "De opname van vrouwen in de stamboom van de Heiland weerspiegelt de belangrijke waarheid dat mannen en vrouwen gelijk zijn in de ogen van God." Een prachtig voorbeeld hiervan, zeker als het gaat om leiding te krijgen of te ontvangen in je persoonlijk leven, vind ik wat er gebeurde met de moeder van Simson. 

"En er was een man uit Zora, uit het geslacht van de Danieten, en zijn naam was Manoach.

Zijn vrouw was onvruchtbaar en had geen kinderen gebaard.

Toen verscheen er een Engel van de Heere aan deze vrouw, en zei tegen haar:

Zie toch, u bent onvruchtbaar en hebt geen kinderen gebaard. 

U zult echter zwanger worden en een zoon baren."

Richteren 13:2,3 

Na het bezoek van de Engel vertelt de moeder van Simson aan haar man wat haar is overkomen. Hij moet haar hebben geloofd, want vervolgens lezen wij: "Daarop bad Manoach vurig tot de Heere" met de vraag of de Engel opnieuw langs kon komen. "En God verhoorde de stem van Manoach, en de Engel van God kwam opnieuw naar de vrouw toe, terwijl zij in het veld zat, en haar man Manoach niet bij haar was". Waarop zij snel haar man haalt met de woorden: "Zie, de Man die op die dag naar mij toe kwam, is mij verschenen. Toen stond Manoach op en ging zijn vrouw achterna". 

Uiteindelijk "stijgt de Engel in de vlam van het altaar omhoog en zei Manoach tegen zijn vrouw: Wij zullen zeker sterven, want wij hebben God gezien". Maar zijn vrouw zei tegen hem, wat voor mij ook iets zegt over wat voor vrouw zij is: "Als het de Heere behaagd had ons te doden, had Hij het brandoffer en graanoffer van onze hand niet aangenomen, en ons evenmin dit alles laten zien en ons nu ook niet iets als dit laten horen". Zij, Simsons moeder, plaatst de gebeurtenissen gelijk in een ander perspectief. 'Waarom zou God ons doden, na alles wat Hij aan ons heeft bekendgemaakt?'

Ik kan nu niet anders denken dan aan Helemans' tweeduizend jonge zonen. "Hoewel zij nog nooit hadden gevochten, vreesden zij de dood niet; en zij hechtten meer belang aan de vrijheid van hun vaders dan aan hun eigen leven; ja, hun moeders hadden hun geleerd dat als zij niet twijfelden God hen zou bevrijden. En zij gaven de woorden van hun moeders voor mij weer en zeiden: Wij twijfelen er niet aan dat onze moeders het wisten". Wat als Simson gehoor had gegeven aan dit weten van zowel zijn moeder als vader? Gehoor had gegeven aan deze woorden, voorafgaande aan zijn geboorte, die de Engel sprak tot zijn ouders: "en hij zal beginnen Israël te verlossen uit de hand van de Filistijnen". Helaas slaagde Simson er niet in om "zijn goddelijke roeping te vervullen vanwege zelfzuchtige keuzes". 

Tijdens een algemene vrouwenbijeenkomst gaf president Russell M. Nelson een toespraak waarin hij zei dat hij "ons vrouwen graag wilde laten inzien dat de herstelling van het priesterschap net zo belangrijk is voor ons als vrouw, als voor een man. Omdat het Melchizedeks priesterschap hersteld is, hebben zowel vrouwen als mannen die hun verbonden nakomen, toegang tot alle geestelijke zegeningen van de kerk. De hemel staat evenzeer open voor een vrouw die door haar priesterschapsverbonden met Gods macht begiftigd is, als voor een man die het priesterschap draagt. Zusters, u hebt het recht om vrijelijk een beroep op de macht van de Heiland te doen om uw gezin en andere dierbaren te helpen. Ik loof mannen die het vermogen van hun vrouw respecteren om openbaring te ontvangen en hen als gelijkwaardige partner in hun huwelijk te koesteren". 

Ik denk dat de vader van Simson zo'n soort man was. Die, misschien wel hedendaags gedacht,  zich door de gebeurtenissen rond de aankondiging van zijn kind, zich niet minder man voelde. Wat ik ook terugzie in zijn gebed. In zijn gebed heeft hij het namelijk over "naar ons" en "ons leren" wat wij met het jongetje moeten doen. Hij had namelijk ook kunnen vragen of de Engel aan hem kon verschijnen, daar de Engel al eerder aan zijn vrouw verschenen was. Toen de Engel echter opnieuw aan zijn vrouw verscheen, "stond hij op en ging zijn vrouw achterna". Hij had ook kunnen blijven zitten met de woorden: 'dat zijn vrouwenzaken'. 

Een zwangerschap is nooit alleen een vrouwenzaak en het opvoeden van kinderen ook niet. Het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid, wat ik ook terugzie in deze woorden, wanneer Simson voor een vrouw kiest buiten het verbond: "Maar zijn vader zei tegen hem, evenals zijn moeder: Is er onder de dochters van je broeders en onder heel mijn volk geen vrouw..." (Richteren 14:3). Deze tekst laat zien dat Manoach en zijn vrouw één waren in hun onderwijs aan hun zoon. En dat ze, of dat nu in een gezamenlijk gesprek was, of los van elkaar, bevestigden wat zij, als ouders, geloofden en waarin zij hun zoon hadden onderwezen. Simson wist wie hij was. Dat blijkt wel uit deze woorden toen hij zijn hart uitstortte bij Delila, de vrouw die hij niet kon weerstaan: "Er is nooit een scheermes op mijn hoofd gekomen, want ik ben als nazireeër aan God gewijd van mijn moedersbuik af".

Een aantal jaren terug stond er in de Liahona een artikel met de titel Dochters van God met zijn priesterschapsmacht verbinden. In dit artikel wordt president M. Russell Ballard aangehaald, die het volgende zei: "Allen die heilige verbonden met de Heer hebben gesloten en die deze verbonden eren, hebben het recht om persoonlijke openbaring te ontvangen, om door de bediening van engelen gezegend te worden", zoals we zagen bij de ouders van Simson, "om met God te communiceren, om de volheid van het evangelie te ontvangen, en samen met Jezus Christus erfgenaam te worden van alles wat de Vader heeft". Man en vrouw. 

 

In dit artikel wordt ook ouderling L. Tom Perry aangehaald die het volgende zei tot de broeders, over de gelijkwaardigheid van man en vrouw: "Broeders, vergeet niet dat in uw rol als leider thuis, uw vrouw uw partner is. Vanaf het begin heeft God tegen de mens gezegd dat het huwelijk een eenheid van man en vrouw is. Daarom is er geen directeur en adjunct-directeur in het gezin. Een echtpaar werkt voortdurend samen aan het welzijn van hun gezin. Ze zijn verenigd in woord en daad als ze het gezin leiden en besturen. Ze staan op gelijke voet. Ze plannen en organiseren samen, en unaniem, de aangelegenheden van het gezin." 

Wat betreft leiderschap in de kerk, "dat hiërarchisch georganiseerd is, terwijl het gezin patriarchaal is" kunnen we in dit artikel ook nog het volgende lezen: "De voorbije jaren hebben ervaren leden van het Quorum der Twaalf Apostelen uitdrukkelijk over de rol van de vrouw in de kerk gesproken. Luisteren we wel aandachtig naar die toespraken? We besteden terecht veel aandacht aan de woorden van hen die we als profeten, zieners en openbaarders steunen. Zij bezitten de sleutels van het koninkrijk, en de Heer geeft via hen leiding aan zijn werk. Daarnaast zijn vrouwelijke kerkleiders aangesteld en hebben zij het priesterschapsgezag ontvangen om zowel mannen als vrouwen van de kerk toe te spreken. We moeten ook aan hun woorden gehoor geven en luisteren naar de raad die God ons via hen geeft."

Tot slot nog deze woorden van president M. Russell Ballard uit dit artikel: "Elke priesterschapsleider die de vrouwelijke leidinggevenden niet volledig en met zijn volle respect bij het werk betrekt, respecteert de sleutels die hij heeft gekregen niet, en maakt ze niet groot. Zijn macht en invloed zullen beperkt zijn totdat hij de wegen van de Heer leert." 

Afbeelding: Equal Partnership

Ada en Zilla

 

Afgelopen week stond in het teken van Mozes 7 met als thema "De Heer noemde zijn volk Zion". Hier zou ik dus eigenlijk 'moeten' zijn. Echter, ik ben nog niet zo ver dat ik daar al kan stilstaan, omdat ik Mozes 5 niet kan loslaten. Dit vanwege Ada en Zilla. Maar ik begin met Kaïn en zijn vrouw, die aan het begin staan van dit verhaal. 

"En het geschiedde dat Kaïn een van de dochters van zijn broer tot vrouw nam,

en zij hadden Satan meer lief dan God."

Mozes 5:28

Samen verkozen zij Satan boven God. Vervolgens lezen wij dat "Satan bezwoer Kaïn dat hij naar zijn bevelen zou handelen. En dat al deze dingen in het geheim werden gedaan". Kaïn zelf zei hierover: "Ik kan moorden en gewin behalen". Ook kunnen we lezen dat hij "roemde in zijn goddeloosheid". 

In ditzelfde hoofdstuk lezen we ook dat zij, Kaïn en zijn vrouw, kinderen (Henoch), kleinkinderen (Hirad), achterkleinkinderen (Mechujaël) en zelfs achterachterkleinkinderen (Methusaël) kregen. Een van deze achterachterkleinkinderen, Methusaël, kreeg een zoon met de naam Lamech, en bij hem wil ik stilstaan daar hij de echtgenoot is van Ada en Zilla. 

"want Lamech had een verbond gesloten met Satan, naar de wijze van Kaïn,

waardoor hij Meester Mahan werd,

meester van dat grote geheim dat aan Kaïn was bediend door Satan;

en Hirad de zoon van Henoch, die hun geheim kende,

begon het bekend te maken aan de zonen van Adam;"

Mozes 5:49

Daarom sloeg Lamech hem, Hirad, in zijn toorn dood. Niet om voordeel te halen, maar hij doodde hem vanwege de eed. Want sedert de dagen van Kaïn bestond er een geheime vereniging, en hun werken waren in de duisternis.

"en hun werken waren gruwelen en begonnen zich onder alle mensenzonen te verspreiden.

En het bestond onder de mensenzonen.

En onder de mensendochters werden deze dingen niet besproken,

omdat Lamech het geheim bekendgemaakt had aan zijn vrouwen,

en zij stonden tegen hem op en verhaalden deze dingen alom

en hadden geen medelijden;

daarom werd Lamech veracht en uitgeworpen,

en hij kwam niet onder de mensenzonen,

uit angst dat hij zou sterven."

Mozes 5:52-54

De eerste boodschap uit deze verzen is misschien wel dat als je als man een geheim hebt, je dat vooral niet aan je vrouw moet vertellen. Want zoiets kan grote gevolgen hebben, zoals Lamech aan den lijve ondervond. Toen Lamech tot zijn vrouwen Ada en Zilla al pochend zei: "Hoor mijn stem, jullie vrouwen van Lamech, luister naar mijn woorden; want ik heb een man gedood tot mijn verwonding, en een knaap tot mijn striem, stonden zij tegen hem op een verhaalden deze dingen alom". Ondanks dat hij hun man was, ondanks dat zij wisten waartoe hij in staat was, gingen zij niet met hem mee in zijn opschepperige verhaal. 

Wat ik ook bijzonder vind, is dat zij samen opstonden tegen Lamech. In het Oude Testament kunnen we meer verhalen vinden over polygame relaties, maar in mijn herinnering gingen die allemaal niet bepaald van een leien dakje door onderlinge jaloezie en rivaliteit tussen de vrouwen. Van ons wordt verwacht dat wij de Schriften op onszelf toepassen. Zijn Ada en Zilla, juist voor vrouwen, dan niet een voorbeeld? Want hoe vaak hoor je niet dat vrouwen elkaar de maat nemen? Elkaar kritisch beoordelen op uiterlijk, opvoeding en/of keuzes. In een artikel dat gaat over de proclamatie van het gezin kunnen we lezen dat ouderling Ballard het volgende zei tijdens een zusterconferentie: "We prediken het ideaal, hoewel dat beeld zich niet tot de realiteit verhoudt, en vertrouwen erop dat Christus' verzoening dit spanningsveld opheft. Wat goed is voor de ene vrouw, is misschien niet goed voor de andere. Daarom moeten we elkaars keuzes of de inspiratie erachter vooral niet in twijfel trekken". 

Wat mij ook opviel, is dat doordat zij tegen "Lamech opstonden en dit alom verhaalden", dit tot gevolg had dat Lamech veracht en verworpen werd. In het geval van Lamech betrof het moord, maar zo zijn er meer zaken die niet bedekt mogen worden met de "mantel der liefde". Het artikel 'Hoe we met mishandeling en misbruik kunnen omgaan' is daar een voorbeeld van. In dit artikel worden niet alleen suggesties gegeven voor slachtoffers van mishandeling en misbruik, en hun families, maar ook voor leidinggevenden in de kerk. Ada en Zilla werden gehoord. Daarom werd Lamech "veracht en uitgeworpen". "Leidinggevenden in de kerk mogen een melding van mishandeling of misbruik nooit naast zich neerleggen, en mogen een lid ook nooit ontraden om crimineel gedrag aan te geven. Kerkleiders en -leden houden zich aan alle wettelijke verplichtingen voor het melden van mishandeling en misbruik bij de plaatselijke overheid. In verschillende gebieden geldt echter niet dezelfde meldplicht. In sommige gebieden moeten geestelijken contact met de politie opnemen, terwijl dat in andere gebieden juist niet mag". 

Daarom vind ik de woorden "zij hadden geen medelijden" lastig. Wat voor mij klinkt als niet vrouwelijk genoeg gedrag. Maar wat is vrouwelijk gedrag? Zeker als het onrechtvaardigheid betreft. Hadden ze uit medelijden moeten zwijgen? Daarnaast, zou men het woord medelijden ook gebruikt hebben als een man zo gehandeld zou hebben als Ada en Zilla? In een artikel van de BYU, "When women don't speak", wordt daarover het volgende gezegd: "Gedrag dat bij een man krachtig en besluitvaardig overkomt, kan bij een vrouw als bot en agressief worden geïnterpreteerd. Er bestaat zelfs een term voor: dubbele binding. De dubbele binding is enorm. Toon traditionele vrouwelijke eigenschappen - warmte, zorgzaamheid, openstaan voor iedereen en opdrachten - en anderen zullen je als minder competent beschouwen. Maar neem mannelijke eigenschappen aan - leiderschap, openlijk van mening verschillen, assertief zijn, je mening uiten - en je populariteit neemt af". 

When women don't speak

In mijn logje van vorige week haalde ik president Spencer W. Kimball aan. Dit keer maak ik gebruik van een ander artikel, Priesterschapsgezag thuis en in de kerk waarin ook president Kimball wordt aangehaald, echter dit keer net even anders vertaald. Maar in wezen komt het op hetzelfde neer: "We willen niet dat vrouwen in de kerk stille of beperkt aansprakelijke vennoten zijn. Wees alstublieft een medeaansprakelijke vennoot en een medewerkende partner". Voordat je de verkeerde conclusies trekt door het woord "medewerkend", dit is wat ook gezegd wordt in dit artikel: "We hebben gehoord dat er mannen zijn die tegen hun vrouwen zeggen: Ik draag het priesterschap en je moet doen wat ik zeg. Hij verwierp dat misbruik van het priesterschapsgezag in een huwelijk resoluut, en zei dat zo'n man zijn priesterschap niet waardig is." 

Tot slot nog één ander ding wat mij opviel, en dat is dat dit "onder de mensendochters niet besproken werd, omdat Lamech het geheim bekendgemaakt had aan zijn vrouwen". Na wat er met Lamech gebeurd was keken de mannen wel uit. Maar dat betekent niet, ondanks dat de vrouwen niet deel uitmaakten van deze geheime organisaties, dat dit geen invloed had op hun leven als vrouw, moeder en echtgenote en hun gezinnen in het algemeen. Ether 8 is hiervan een "prachtig" voorbeeld.

In Ether 8 gaat het ook over een vrouw. Akish. Zij stond zelfs aan de basis van een geheime organisatie. Akish, die behalve buitengewoon mooi ook nog eens buitengewoon schrander was. Die tegen haar vader zei: "Waarom is mijn vader zo bedroefd? Heeft hij de kroniek niet gelezen die onze vaderen over het grote diep heeft meegebracht? Zie, bestaat er niet een verslag over de ouden, dat zij door hun geheime plannen koninkrijken en grote roem verkregen? En Akish nam hun de eden af, die gegeven waren door de ouden die ook naar macht hadden gestreeft, en die waren doorgegeven van Kaïn af, die vanaf het begin een moordenaar was" (Ether 8:9,15). 

"En het geschiedde dat zij een geheime vereniging oprichtten, zoals de ouden,

welke vereniging boven alles goddeloos en gruwelijk is in de ogen van God;

want de Heer werkt niet door geheime verenigingen, 

evenmin wil Hij dat de mens bloed vergiet;

maar Hij heeft het vanaf het begin van het mensdom in ieder opzicht verboden.

En nu schrijf ik, Moroni, niet over de toedracht van hun eden en verenigingen,

want het is mij bekendgemaakt dat zij bestaan onder alle volken,

 en dat zij bestaan onder de Lamanieten.

En zij hebben de vernietiging veroorzaakt van dit volk waarvan ik nu spreek

en eveneens de vernietiging van het volk van Nephi."

Ether 8:18-21

President Boyd K. Packer heeft ooit een toespraak gegeven waarin hij verwijst naar dit deel van Ether 8: "Wij leven in een tijd van oorlog, de geestelijke oorlog die nooit zal eindigen. Moroni heeft gewaarschuwd dat de geheime verenigingen die door Gadiaton zijn geïntroduceerd bestaan onder alle volken. Daarom o gij andere volken, (en met andere volken wordt hier ook verwezen naar onze generatie), is het wijsheid in het bestel van God dat die dingen u worden getoond, opdat gij u daardoor van uw zonden bekeert en niet toelaat dat die moordzuchtige verenigingen u in hun greep krijgen. De Sherems, Nehors en Korihors leven onder ons. Hun argumenten verschillen niet zoveel van de argumenten waarover in het Boek van Mormon wordt gesproken. En niet alle spotternij komt van buiten de kerk. Dat zeg ik nog eens: niet alle spotternij komt van buiten de kerk. Pas op dat je je niet bij de spotters voegt".  

Nu weten jullie waarom ik niet zomaar aan deze twee vrouwen, Ada en Zilla, kon voorbij lopen. Ze bleven maar fluisteren in mijn oor. Ik kan mij niet herinneren dat zij ooit ter sprake zijn gekomen in een les en waarom er geen aandacht aan hun verhaal werd geschonken. Een stilte die ze volgens mij niet verdienen, juist doordat zij geen stille partners waren en wat wij hieruit kunnen leren. Dit is wat president Russell M. Nelson zei over je laten horen: "Vandaag roep ik mijn zusters in De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen dan ook op om naar voren te treden! Neem uw rechtmatige en nodige plaats bij u thuis, in uw gemeenschap en in het koninkrijk van God in - meer dan u ooit gedaan hebt. Ik roep u op om president Kimballs profetie te vervullen. En ik beloof u in de naam van Jezus Christus dat de Heilige Geest uw invloed dan op ongekende wijze vergroten zal!" 

Ada en Zilla, veel weet ik niet van hen, maar wat ik las vond ik inspirerend genoeg om bij stil te staan. Zij zijn mede de reden dat ik niet alleen wil stilstaan bij "zwarte en witte", maar ook bij "man en vrouw". Ik denk dat het Oude Testament vol zit met dit soort inspirerende stofverhalen die ik in geen geval wil missen. 

Lamech met Ada en Zilla

Afbeelding: Jewish Woman's Archive

Vaderdag

Er zijn een heleboel verschillende 'tien geboden'. De meest bekende is volgens mij wel die in het Oude Testament beschreven staat. Leefregels die de God van het Oude Testament gaf aan het volk van Israël. Volgens mij heb ik ooit een boek gelezen dat ook ging over de tien geboden, alleen in dit geval ging het over 'De 10 geboden voor vrouwen'. In de samenvatting van dit boekje kun je onder andere teruglezen dat vrouwen "zichzelf nog te vaak beschouwen als het inschikkelijke geslacht: altijd vriendelijk, bescheiden en vooral opofferend". Geloof dat deze paar woorden al het nodige zeggen.  En dan, ooit gedeeld op mijn blog: 'De Tien regels voor geluk'. Deze prachtige 'geboden' toegepast zullen zeker bijdragen aan je mentale gezondheid.

Misschien vraag je je nu af wat het bovenstaande te maken heeft met vaderdag. Na vandaag kan ik nog een rijtje tien geboden toevoegen aan de tien geboden die ik al ken. Namelijk 'De tien geboden der vaders', die ik vandaag voor het eerst hoorde in de kerk. Ik was gelijk onder de indruk van deze geboden en wist: 'Die moet ik hebben voor mijn blog'. 

Mijn vader en ik 

De tien geboden der Vaders

1. Gij zult uw kinderen liefhebben met geheel uw hart, en niet aarzelen hen uw interesse en affectie kenbaar te maken. Dit is het eerste en grootste gebod.
2. Gij zult geen gesneden beelden maken van uw werk, van uw carrière, of van uw sport, of van wat dan ook voor vorm van plezier, beroepsuitoefening of nastreving van dingen in de hemelen boven, de aarde beneden, of in de wateren onder de aarde. Gij zult u niet voor hen neerbuigen, noch hen dienen, zodat gij vergeet een vriend en kameraad voor uw kinderen te zijn. 
3. Gij zult de naam 'Papa' niet licht nemen, want Jehova zal diegenen niet schuldeloos houden die weinig aandacht heeft voor zijn verantwoordelijkheid als vader.
4. Maak tijd voor uw kinderen vrij en houd die heilig. Vele dagen zult gij arbeiden en allerlei soorten werk doen, opdat gij in al hun noden zult kunnen voorzien. Maar gedurende dat deel van de dag dat hen toebehoort, zult gij geen werk doen, noch uw neus in een boek begraven, noch uzelf in beslag laten nemen door een computercursus, of ook maar in enige mate uw eigen plezier nastreven. 
5. Eer uw vrouw, want uw kinderen houden in grote mate van haar en kunnen noch bewonderen, noch respecteren, noch liefhebben diegenen die zich niet liefhebbend ten opzichte van haar gedragen en goed voor haar zijn.
6. Gij zult uw kinderen raadplegen en van advies dienen en met hen delen de geheimen van uw hart.
7.  Gij zult standvastig zijn in het disciplineren van uw kinderen, opdat zij niet van het pad der gerechtigheid af geraken door het ontbreken van een leidende hand. Maar u zult ook geenszins uw teugels van autoriteit te strak houden, noch falen te begrijpen dat kinderen het nodig hebben om steeds meer vrijheid en verantwoordelijkheid zelf te dragen, zoals het een mens betaamt.
8. Gij zult vertrouwen in uw kinderen hebben en geduld en lijdzaamheid tonen voor al hun tekortkomingen.
9. Gij zult oprecht voor de mensheid wandelen, en uw werken in de ogen van uw God blaamloos doen zijn, want uw kinderen zullen uw voorbeeld volgen. En weet dat uw kinderen meer onderscheidingsvermogen hebben dan gij vaak denkt, en meer worden beïnvloed door wat gij werkelijk zijt dan wat gij voordoet te zijn. 
10. Gij zult niet vergeten dat gij eens een klein jongetje waart, evenmin zult gij vergeten dat de tijden erg zijn veranderd sinds de dagen uwer jeugd.

De auteur is onbekend, maar deze tien geboden zijn ooit aangehaald door ouderling Paul H. Dunn in een toespraak tijdens de algemene conferentie van april 1965. Zelf ben ik van eind jaren vijftig. Misschien lachen jullie om deze tien geboden, maar bedenk wel: "dat Benjamin Spock in de jaren '50 nog schreef dat vaders zich niet hoefden te generen om op zondagen ook af en toe een flesje te maken". Of mijn vader mij nu wel of niet op een zondag de fles heeft gegeven, doet er voor mij niet toe. Ik vind het gewoon geweldig om te zien dat hij het heeft gedaan. Wat betreft deze 'oude' geboden uit de jaren zestig: hoe zou de wereld er vandaag de dag uitzien als alle vaders in staat zouden zijn om volgens deze geboden te leven?

Straatintimidatie

Afgelopen vrijdag werd voor het eerst in Dordrecht "een wandeling van drie kilometer georganiseerd langs onveilige en enge plekken in de stad". Dit in het kader van dat intimidatie op straat nog te vaak voor komt. Ik heb meegelopen. Eng werd het nooit, maar dat kwam    doordat ik mee liep in een groep. Al denk ik, bij onderstaand straatje, voor mij de eerste keer dat ik hier kwam, dat ik het zelfs bij daglicht zou vermijden. 

Uit onderzoek van het CBS blijkt dat twee op de drie vrouwen van 12 tot 25 jaar weleens is lastig gevallen op straat. Twee op de drie. Voor jongens en mannen ligt het gemiddelde op één op de drie. Met alle gevolgen van dien, zoals "angst, wantrouwen, depressie, stress, slaapproblemen, schaamte, onzekerheid over hun lichaam, maar bovenal ook angst voor de publieke ruimte". Iets, wat in onze stad, en wij zijn niet de enige stad met dit probleem,  veelvuldig voorkomt en "nog te veel wordt gebagatelliseerd". 

Straatintimidatie (gedrag wat plaats vindt in de publieke ruimte) aanpakken blijkt hard nodig te zijn, echter dit blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn. "Rotterdam, Utrecht en en Arnhem zijn proefgemeenten en ook Dordrecht heeft zich aangemeld voor de uitbreiding van de landelijke pilot". Ik las dat verschillende gemeenten een aanpak van straatintimidatie hebben ontwikkeld om dit tegen te gaan. In dit plan van aanpak heeft men het over drie doelen. Het eerste doel richt zich op preventie en bewustzijn. Preventie door bijvoorbeeld naar een school te gaan en voorlichting te geven, wat men onlangs in Dordrecht heeft gedaan. Maar ook door ons, wij maken ook deel uit van die publieke ruimte, te laten voorlichten en ons ervan bewust te zijn dat dit niet alleen een groot probleem is, maar dat dit ook een probleem is van ons allen. En dan heb ik het nog niet gehad over waar onze wandeling begon. Want dit is 'slechts' een onderdeel ervan. 

Info: AD Drechtsteden: Intimidatie op straat komt nog te vaak voor.

2. De wereld waarin wij nu leven

Onlangs waren wij, manlief en ik, met elkaar in gesprek over eerbied in de kerk.
In een van mijn mappen had ik het een en ander opgeslagen over dit onderwerp.
Terwijl ik de informatie uit deze mappen erbij nam en doorlas, kwam ik iets tegen uit een toespraak met als titel 'Eerbied en respect', dat ik te mooi vond, of moet ik zeggen te actueel, om niet met jullie te delen.

"Ik ben van mening dat als we respect voor elkaar tonen, we op een betere en op geloofwaardigere manier onze eerbied voor God zullen overbrengen.

In de hedendaagse samenleving worden de normen van welvoeglijkheid, waardigheid en beleefdheid van alle kanten en in allerlei media op de korrel genomen.
Als ouders en leidinggevenden is het respect dat we voor elkaar hebben van essentieel belang voor onze jongeren en kinderen.
Zij kijken immers niet alleen naar de media, ze kijken ook naar ons!
Zijn wij het voorbeeld dat we moeten zijn?

Stel uzelf deze vragen:
Ben ik thuis een voorbeeld van respect in de manier waarop ik omga met mijn dierbaren? 
Hoe gedraag ik me tijdens sportevenementen?
Als mijn kind een meningsverschil met een leerkracht, coach of leeftijdgenoot heeft, luister ik dan naar beide partijen?
Heb ik respect voor het bezit van anderen en zorg ik goed voor mijn eigen spullen?
Hoe reageer ik op anderen met wie ik het niet eens ben op het gebied van godsdienst, levensstijl of politiek?

Als wij als ouders en leiders respect voor anderen tonen, bevestigen we in het hart van onze kinderen dat iedereen daadwerkelijk een kind van God is en dat we in de eeuwigheid allemaal broers en zussen van elkaar zijn. Dan richten we ons op zaken die we gemeen hebben — op de eigenschappen van het hart die het gezin van God verenigen — en niet op onze verschillen."



Tekst: Eerbied en respect: Margaret S. Lifferth 
Afbeelding: martinophuc,pixabay

Kijken en zien...

Jeroen Pauw wil straks met zijn programma 'Pauw' het gesprek van de dag zijn.
Gezien de reacties lukt het hem voorlopig al aardig om het gesprek van de dag te zijn, zonder dat hij al heeft plaatsgenomen aan zijn tafeltje.
Vrouwen zijn pas talkshowwaardig "als ze langzamerhand iets gaan betekenen in onze samenleving".
En daar knelt de schoen.

Die vrouwen zijn er bijna niet.
Althans, als je naar het woord 'van betekenis' kijkt.

Kijkend door die bril 'van betekenis' naar mezelf, kom ik niet in aanmerking om plaats te nemen aan zijn tafeltje.
Gelukkig ben ik niet afhankelijk van zijn ogen.

Ik blik namelijk met totaal andere ogen naar de woorden 'van betekenis'.
Hierbij denk ik aan deze opmerking dat 'het belangrijkste werk dat u ooit zult doen, binnen de muren van uw eigen huis ligt'.
In het besef dat achter de vele mannen die wel bij hem aan tafel schuiven, een vrouw staat.
Is je ogen sluiten voor deze wederzijdse afhankelijkheid niet gelijk aan een mol die een zonnebril opzet?
Is het succes van de één uiteindelijk niet mogelijk gemaakt door die ander?
Dat het vaak zo is dat deze mannen juist dankzij hun vrouw daar zijn waar ze nu zijn.
Hierbij moet ik denken aan iemand, F. volstaat, die uiteindelijk het vaakst bij Pauw en Witteman mocht aanschuiven. 

Die dus een man 'van betekenis' kan worden genoemd.
Echter door zijn eigen vrouw 'een vrijgezel met een gezin' werd genoemd.

Wie wil de prijs betalen voor dit label van betekenis?
Bij deze houd ik liever mijn vingers op de knip.



Afbeelding: Wikipedia
Uitspraak: Harold B. Lee 
Tweet: http://www.elsevier.nl/Cultuur--Televisie/achtergrond/2014/8/Ophef-Jeroen-Pauw-zegt-dat-vrouwen-weinig-betekenen-1582547W/

Had ik maar...

"Sommige van onze belangrijkste keuzes betreffen gezinsactiviteiten. 

Veel kostwinners maken zich zorgen of hun werk

 wel voldoende tijd voor hun gezin overlaat. 

Er is geen makkelijke formule voor het kiezen tussen die wedijverende prioriteiten. 

Maar ik heb nog nooit meegemaakt dat iemand terugkeek op zijn carrière en zei:

 ‘Ik heb gewoon niet genoeg tijd besteed aan mijn werk".

Als je nog midden in het leven staat, lijkt het onwerkelijk dat je ooit op het punt komt dat je zult denken: 'had ik maar'. Maar de praktijk laat ook wat anders zien. Dat blijkt wel uit het onderzoek van de Australische palliatieve hulpverlener Bronnie Ware. President Dieter F. Uchtdorf haalt haar aan in zijn toespraak 'Over spijt en voornemens'. Gezien in dit licht is het misschien toch zinvol om je af te vragen of het pad dat je nu volgt, je brengt waar je uiteindelijk wilt zijn.

Afbeelding: Google, partyflock.nl
Uitspraak: Liahona of een of ander lesboek

Wie is toch die man/vrouw die het vlees op zondag snijdt

In de krant van vandaag stond een artikel met als titel 'Vrouw aan de top niet anders dan een man'. Onlangs is er een onderzoek gedaan naar het functioneren van mannen en vrouwen in topfuncties. De conclusie van dit onderzoek is dat er geen "enkele wetenschappelijk onderbouwing te vinden is om te discrimineren naar sekse op leidinggevend niveau. Ze managen namelijk op precies dezelfde manier als hun mannelijke collega's".

Met andere woorden, er is geen enkele reden om vrouwen niet aan te stellen voor een topfunctie. 

Wat men met dit artikel duidelijk wil maken is dat de cliché van dat vrouwen 'te soft' en 'te aardig' zijn, terwijl mannen 'vol zelfvertrouwen' en 'besluitvaardig' zijn, niet opgaat.
"Vrouwelijk managers geven op precies dezelfde manier leiding als mannelijke managers.
Al wil dat niet zeggen dat geslaagde vrouwen allemaal macho's zijn."

Nu gaat het mij er niet om of vrouwen die wel of niet de top bereiken vrouwen met 'ballen'  zijn. Uiteindelijk gaat het erom, dat een vrouw, als ze dat wil, alles kan bereiken wat maar mogelijk is. En zij doet daarin zeker niet onder voor de man. Laat dat gezegd zijn.

Het probleem is alleen dat ze dat niet wil. Dat blijkt wel uit het antwoord van Thecla Bodewes, zakenvrouw van het jaar 2011, als haar de vraag wordt gesteld waardoor ons land zo achterloopt als het gaat om vrouwen op topfuncties: "Dat komt door onze cultuur. Het is voor ons normaal dat de vrouw voor de kinderen zorgt. Ik ken veel vrouwen die topvrouw hadden kunnen worden, maar die niet naast hun gezin nog eens 80 of 100 uur wilden werken. Daar moeten we niet zielig over doen."

Wat mij raakt in dit artikel is dat men om de top te bereiken, naast het gezin, 80 of 100 uur moet werken. Logisch dat vrouwen dit niet willen. Ondertussen vraag ik me wel af hoe het zit met de mannen in de top? Stellen deze mannen zich zelf ooit de vraag of het aantal uren dat zij werken wel te combineren valt met hun gezin? Ouderschap is toch vader- en moederschap?

Misschien is het wel emancipatie ten top wanneer mannen zouden opstaan en zouden aangeven dat ze dat niet willen.   

"Vaak vullen we onze levens met allerlei goede zaken, 

zodat er geen tijd is voor de essentiële zaken."

Afbeeldingen: oneworld.nl en defrysk.wordpress.com

Krant: AD, maandag 7 oktober 2013

Huishouden

Soms kom je iets tegen dat zo weergeeft wat jij voelt, dat je zou wensen dat het van jouw hand was.
Zo ook deze ochtend.
Kreeg een link toegestuurd met een gedicht.
Toen ik het las, dacht ik: waar was ik al die tijd toen dit gedicht rond circuleerde.
Want als je dit gedicht googeld, zie je de impact ervan op andere bloggers.

Dust if you must, but wouldn’t it be better

To paint a picture or write a letter,

Bake a cake or plant a seed,

Ponder the difference between want and need?

Dust if you must, but there's not much time, 

With rivers to swim and mountains to climb,

Music to hear, and books to read, 

Friends to cherish and life to lead. 

Dust if you must, but the world’s out there, 

With the sun in your eyes, the wind in your hair, 

A flutter of snow, a shower of rain. 

This day will not come round again. 

Dust if you must, but bear in mind, 

Old age will come, and it’s not kind. 

And when you go - and go you must - 

You, yourself, will make more dust. 

Het gedicht is trouwens van Rose Milligan.
Eigenlijk wil ik verder in gaan op dit gedicht, maar mijn sportschoenen staan op een dusdanige manier te schreeuwen, dat hun stem, als het ware, al het andere overstemt.

Foto: photl.com

Moederdag

Lieve Hemelse Vader,

Maak van mij een betere ouder.

Leer me mijn kinderen te begrijpen; geduldig naar ze te luisteren en vriendelijk al hun vragen te beantwoorden.

Weerhoudt me ervan hen te onderbreken en steeds maar weer tegen ze aan te praten.

Maak me net zo hoffelijk tegenover hen als ik van hen verlang tegen mij te zijn.

Geef me de moed mijn overtredingen tegenover mijn kinderen te bekennen als dat nodig is, en hen om vergeving te vragen als ik weet dat ik hen onrecht heb aangedaan.

Dat ik niet onnodig hun gevoelens kwets.

Laat me ze niet om hun fouten uitlachen of hen beschaamd of belachelijk maken.

Help me mijn kind ervan te weerhouden om te liegen of te stelen.

Leidt mij van uur tot uur, zodat ik door alles wat ik doe of zeg aantoon dat oprechtheid geluk voortbrengt.

Maak dat ik de kleine vergissingen van mijn kinderen niet zie, en help me de goede dingen die ze doen op te merken.

Help me klaar te staan met positieve woorden.

Help me samen met mijn kinderen te groeien; hen te behandelen op de manier die past bij hun leeftijd.

Laat me niet van hen verwachten dat ze zich als volwassenen zullen gedragen.

Help me hen niet te beroven van de gelegenheid om zelfvertrouwen te ontwikkelen, te denken, te kiezen en beslissingen te nemen.

Help te voorkomen dat ik ze ooit straf om mijn zelfzucht te bevredigen; dat ik ze de dingen zal toestaan die redelijk zijn, en dat ik de moed zal hebben de dingen te weigeren waarvan ik weet dat ze mijn kinderen schade kunnen toebrengen.

Maak me zo eerlijk en rechtvaardig, zo attent en zo vertrouwd met mijn kinderen dat ze oprechte achting voor me zullen hebben.

Maak me geschikt om door mijn kinderen bemind en nagevolgd te worden.

                                                                              

Bron: Mormanad.

Afbeelding: Photl.com

Gebrek aan respect

Zoals jullie weten heb ik mijn pagina's weggehaald. Op één van deze pagina's, Vrouw zijn, had ik een prachtig gedicht staan, dat ik alsnog met jullie wil delen. Maar voordat ik dat doe, wil ik eerst twee artikelen met jullie delen die ik onlangs onder ogen kreeg. Het eerste artikel (AD 18 maart jl.) gaat over Venuzuela, waar onlangs een jonge vrouw van 20 jaar overleden is aan de complicaties van een borstvergroting. De president, Hugo Chvez, noemde de populariteit van de borstvergroting een plaag voor zijn land. Ook zei hij dat het afschuwelijk was om te zien, dat vrouwen die zich geen goede huisvesting en kleding voor zichzelf en hun kinderen kunnen veroorloven, hun geld uit geven aan een cosmetische ingreep. Want de arme vrouw wil niet achterblijven, en daar wordt handig op ingespeeld, door banken die reclame maken in sloppenwijken en de bewoonsters van deze wijken daar een lening aanbieden, zodat zij ook hun operatie kunnen ondergaan. Een bekend chirurg sprak zich uit over de uitspraken van de president en zei dat het niet paste dat hij zich uitspraak over dit soort esthetische ingrepen. De oppositiekrant zei dat de uitspraken van de president ouderwets, grof en een gevaar was voor de vrijheid van vrouwen. Deze krant zag een borstvergroting als het symbool van de ultieme vrijheid van de vrouw. Terecht dat de president deze cosmetische ingrepen een plaag voor zijn land noemt.

Nu gaan wij misschien met zijn alleen niet zo massaal onder het mes, en het is ook niet mijn bedoeling daar een oordeel over uit te spreken, maar ook wij, en daar hoor ik ook bij, worden beïnvloed door, of geconfronteerd, met het schoonheidsideaal. Met alle gevolgen van dien. Dat blijkt wel uit het tweede artikel wat ik toegestuurd kreeg (Vrouw, psyche en relatie). Daarin werd gesproken over dat er een onderzoek was gehouden door de Ohio State University onder 801 vrouwen. Uit dat onderzoek bleek dat vrouwen hun zelfbeeld baseren op wat anderen van hun vinden, en niet op hoe zij er feitelijk uitzien. Het beeld dat vrouwen in de spiegel zien, is dus vervormd door de opmerkingen en blikken van anderen. En het zijn vooral de opmerkingen van mensen die wij als belangrijk bestempelen zoals onze een partner, kinderen, familie en collega's die ons beïnvloeden. Opvallend uit dit onderzoek is ook dat hoe groter de lichamelijke waardering voor het eigen lichaam is, hoe meer vrouwen geneigd zijn om 'intuïtief te eten', dus wanneer het lichaam het nodig heeft. Terwijl vrouwen die een slecht zelfbeeld hebben, zich eerder in hun eetgewoontes laten leiden door emotie. Volgens deze onderzoekers is de kern van het probleem respect. Vrouwen zouden meer respect moeten hebben voor zichzelf en voor hun lichaam. 

Het één laat zich waarschijnlijk niet vergelijken met het ander, maar hoe je het draait of keert, of je nu hier of daar woont, is de gemene deler niet dat wij ons opnieuw, om wat voor reden dan ook, in een keurslijf laten stoppen. En zolang dat het geval is, zijn we niet echt vrij, en blijkt ons lichaam eerder een last te zijn dan een 'lust'. In plaats van een bron van vreugde, en een middel tot een hoger doel. 

Toen God eenmaal de vrouw schiep was Hij al 6 dagen aan het overwerken.
Er verscheen een engel en deze zei: "Waarom spendeert u zoveel tijd aan dit model?"
En de Heer antwoordde: "Heb je al gezien aan welke voorwaarden ze moet voldoen?
Ze moet helemaal te wassen zijn, 200 beweegbare delen hebben die allemaal te vervangen zijn, ze moet functioneren op cola light en kliekjes, een schoot hebben waar 4 kinderen op kunnen zitten, een kus die alles kan genezen, van een geschaafde knie tot een gebroken hart en ze mag maar 1 paar handen hebben."
De engel was overweldigd door alle voorwaarden: "1 paar handen!
Niet te geloven!
En dat is het standaard model?
Dat is teveel werk voor 1 dag.
Neem op z'n minst morgen erbij om het af te maken."
"Maar dat gaat niet," zei de Heer.
"Ik ben bijna zover, ik heb deze creatie die zo dicht bij mijn hart ligt bijna afgerond.
Ze geneest zichzelf als ze ziek is en werkt 18 uur op een dag."
De engel kwam dichterbij en raakte de vrouw aan.
"Wat heeft U haar zacht gemaakt Heer."
"Ze is zacht" zei de Heer, "maar ik heb haar ook hard gemaakt.
Je hebt geen idee wat zij kan doormaken of voor elkaar kan krijgen."
"Kan ze ook nadenken?" vroeg de engel.
De Heer antwoordde: "Ze kan niet alleen nadenken, ze is ook in staat om zaken te beredeneren en te onderhandelen."
Toen viel de engel iets op, hij raakte de wang van de vrouw aan.
"Oeps, ik geloof dat deze lekt!
Ik zei toch dat u er teveel tijd instopte."
"Dat is geen lekkage," corrigeerde de Heer "dat is een traan".
"Waar dient een traan voor?" vroeg de Engel.
De Heer zei: "De traan is haar manier om uiting te geven aan haar vreugde, haar leed, haar pijn, haar teleurstellingen, haar liefde, haar eenzaamheid, haar droefheid en haar trots."
De engel was onder de indruk.
"U bent geniaal, Heer. U heeft aan alles gedacht!
De Vrouw is werkelijk ongelooflijk."
En dat is ze!
Vrouwen hebben krachten die mannen doen verbazen.
Zij doorstaan ontberingen en dragen lasten, maar houden vast aan geluk, liefde en vreugde.
Ze glimlachen wanneer ze willen schreeuwen.
Ze zingen wanneer ze willen huilen.
Ze huilen als ze blij zijn en lachen als ze nerveus zijn.
Ze vechten voor datgene waar ze in geloven.
Verzetten zich tegen onrechtvaardigheid.
Ze accepteren geen 'nee' als ze geloven dat er een betere oplossing is.
Ze nemen minder, opdat hun familie meer heeft.
Ze begeleiden een bange vriend(in) naar de dokter.
Hun liefde is onvoorwaardelijk.
Ze huilen wanneer hun kinderen zichzelf overtreffen en juichen als hun vrienden in de prijzen vallen.
Ze zijn blij met het nieuws van een geboorte of huwelijk.
Hun hart breekt als een vriend(in) sterft.
Ze betreuren het verlies van een familielid, maar blijven sterk wanneer ze denken dat er niet genoeg kracht over is.
Ze weten dat een knuffel en een kus kan helpen een gebroken hart te helen.
Vrouwen zijn er in alle maten, kleuren en vormen.
Ze zullen rijden, vliegen, lopen, rennen of mailen om te laten zien hoeveel ze om je geven. 

Het hart van de vrouw zorgt dat de aarde draait.
Zij brengen vreugde en hoop.
Zij bezitten compassie en idealen.
Zij ondersteunen familie en vrienden.
Vrouwen hebben de essentie om dingen te zeggen en alles te geven.

Foto's: photl.com