(Moet gecorrigeerd worden)
Ongelooflijk, waar is de tijd gebleven?
Bij het openen van mijn blog zag ik dat het vandaag precies een maand geleden is dat ik iets op mijn blog heb gezet.
Denk nu niet dat ik stil heb gezeten.
Integendeel, ik ben druk met van alles en nog wat geweest.
En tussendoor heb ik vakantie gevierd.
Heerlijk lekker geluierd.
Althans, als je onder luieren niets doen verstaat, dan klopt het niet helemaal.
Want zelfs als je ogenschijnlijk niets doet, kun je nog druk bezig zijn.
Hoe het ook zij, ik heb genoten, en dat is waar het om gaat.
Metten, Duitsland
Zelfs als je een kleine avondwandeling
maakt, kom je nog ogen tekort.
Niet zonder leven,
Daar Metten al een paar keer met
overstromingen te maken heeft gehad,
heeft men passende maatregelen getroffen om zo het lager gelegen gebied te beschermen.
Dit is het watertje dat gevoed wordt met water dat afkomstig is uit de bergen, waar men zich tegen moet beschermen, en dat ook nog in verbinding staat met de Donau.
Benediktinerabtei Metten
Meer prachtige foto's, gemaakt door anderen, zijn hier te vinden.
Gelukkig was Metten niet onze eindbestemming, want anders had ik een probleem gehad, want om de hoek is een ijssalon waar ze fantastisch ijs verkopen. Zowel in opmaak als smaak. Ik was vooral weg van het cheesecake ijs, terwijl ik van chocolade ijs houd.
Denk nu niet dat ik stil heb gezeten.
Integendeel, ik ben druk met van alles en nog wat geweest.
En tussendoor heb ik vakantie gevierd.
Heerlijk lekker geluierd.
Althans, als je onder luieren niets doen verstaat, dan klopt het niet helemaal.
Want zelfs als je ogenschijnlijk niets doet, kun je nog druk bezig zijn.
Hoe het ook zij, ik heb genoten, en dat is waar het om gaat.
Metten, Duitsland
De Donau bij avond.
Zelfs als je een kleine avondwandeling
maakt, kom je nog ogen tekort.
Lichtval.
Niet zonder leven,
daar getuigt deze foto van.
Daar Metten al een paar keer met
overstromingen te maken heeft gehad,
heeft men passende maatregelen getroffen om zo het lager gelegen gebied te beschermen.
Daar is men creatief mee omgegaan getuige het bovenstaande bankje, en de hiernaast gelegen plantenbak, die men verwerkt heeft in deze beschermende muur van beton.
Dit is het watertje dat gevoed wordt met water dat afkomstig is uit de bergen, waar men zich tegen moet beschermen, en dat ook nog in verbinding staat met de Donau.
Hetzelfde watertje,
maar nu in het dorp.
Niet meer dan enkel hoog diep.
Bedrieglijke onschuld.
Heel onwerkelijk dus om daar te staan.
Benediktinerabtei Metten
Meer prachtige foto's, gemaakt door anderen, zijn hier te vinden.
Gelukkig was Metten niet onze eindbestemming, want anders had ik een probleem gehad, want om de hoek is een ijssalon waar ze fantastisch ijs verkopen. Zowel in opmaak als smaak. Ik was vooral weg van het cheesecake ijs, terwijl ik van chocolade ijs houd.
De foto's hieronder zijn allemaal genomen in Oostenrijk, in de deelstaat Karinthië.
Ons uitzicht.
In eerste instantie.
Later klaarde het op.
En liepen de temperaturen op tot
tussen de 30 en 35 graden.
Uiteraard werd er 'gewandeld'.
Ruïne Reichenfels.
Volgens de informatie aldaar gaan de eerste sporen terug tot ongeveer 1100.
Het verval van deze burcht begon zo rond 1700.
Prachtig doorkijkje, ruïne Reichenfels.
Ik ben vooral onder de indruk van zoals ze de stenen hebben geplaatst.
.
Oorspronkelijk moet het er zo hebben uitgezien.
Tijdens een van onze wandelingen passeerden wij een bruggetje waaruit de leuning, een paddenstoeltje groeide.
Ook de kerkmuur van Reichenfels,
zat vol leven.
Kerkje Reichenfels.
Wat mij heeft verbaasd is dat je zo naar binnen kon lopen. Van slechts één kerkje was de deur op slot, en dat op een plaats waar 'geen hond komt'.
Uiteraard werd er nog meer gewandeld.
Velden vol met deze bloemen kwamen we onderweg tegen.
En tussendoor,
af en toe als contrast, iets anders.
Saai werd het echter nooit.
Het kleine rood-witte vlaggetje links op de rots geeft aan dat we daar langs moeten gaan.
Zomaar.
Stroompjes genoeg.
Hier hebben niet uitgerust!
Kwamen we tegen op een vervallen boerderij langs de kant van de weg.
Kasteel Lichtengraben.
Ruïne Painhof.
De eigenaar was uitgekeken op zijn kasteeltje en besloot iets nieuws te bouwen (zie hierboven), en heeft daarvoor materiaal gebruikt van hiernaast.
De slotgracht is nog oorspronkelijk en gaat over in andere watertjes. Wat niet te zien is, maar deze wateren zitten vol met forellen, waar op gevist kan worden.
Na al die groene bomen, waar we onderweg van genoten, viel dit exemplaar toch wel een beetje uit de toon.
Kerkje Bad St. Leonhard.
Ruïne Bad St. Leonard.
Ligt net achter het kerkje.
Omgeving hier is prachtig onderhouden.
Kerkje Griffen
De ingang van de Tropfsteinhohle,
die we hier hebben bezocht,
lag precies tegenover dit kerkje.
Bij de grotten die zich in het binnenste van deze ruïne bevinden, was ook een pad, naar deze ruïne. Deze foto doet absoluut geen recht aan deze ruïne. Ben je slecht ter been, begin dan niet aan deze klim. Alhoewel
er onderweg wel een paar bankjes zijn om uit te rusten.
Zou men toen ook van het uitzicht hebben genoten?
Op deze berg bevindt zich de ruïne. Je kunt niet anders dan onder de indruk zijn.
Brengt je naar een hoogte van 1911 meter.
In Oostenrijk hebben we gebruik gemaakt van een Kaertencard. Vind je het leuk om verschillende dingen te doen en/of te bezichtigen dan is het de moeite waard om een dergelijke kaart aan te schaffen.
Ossiachersee.
Op dit meer hebben we een rondvaart gemaakt. Het water is zo helder dat je de vissen kunt zien zwemmen, althans aan de kant.
Dacht dat ik de nodige kunststukjes op dit gebied al gezien had, maar deze overtrof het voorgaande.
Hier zie je goed wat het gekost moet hebben om een dergelijk iets neer te zetten.
Abentauer Affenberg.
Bezoekje aan bovenstaande ruïne hebben we gecombineerd met een bezoek aan de apenberg, waar Japanmakaken loslopen in de vrije natuur.
Wie bekijkt wie?
Bergbaan Dreilandereck.
Ook Oostenrijk heeft zijn eigen 'Drielandenpunt'.
Wij hebben heel gemakkelijk opnieuw gebruikgemaakt van een stoeltjeslift.
De grond gaat aan je voeten voorbij.
Heerlijk.
Je voelt je als een vogel in de lucht.
Slovenie.
Italie.
Op het Drielandenpuntmomument stond onder andere deze tekst: 'De innerlijke ervaring van vrede is de hoogste noodzaak van de mensheid". Iets om over na te denken.
Het Ossachier meer.
'Ons meer'.
Een van de vele meren dat
Oostenrijk rijk is.
Villacher Alpenstrasse.
De naam van deze berg is de
Dobratsch. Hier op deze foto, wat bijna het eindpunt is, wordt uitleg gegeven over, waaruit de berg is opgebouwd.
Was geraakt door de variatie
aan steen die men ons liet zien.
Villacher Alpenstrasse.
Op deze route bevond zich ook een Alpentuin.
Ik heb alleen dit pad gefotografeerd. Omdat dit pad in al zijn eenvoud schoonheid uitstraalt.
Alhoewel je dat, als je naar deze foto kijkt, zo niet één, twee, drie zou zeggen.
