2. Zoals de wind waait...

 

...waait zijn jasje of moet ik zeggen mijn rokje? Wat volgens AI betekent dat "iemand geen eigen mening heeft en zich aanpast aan de heersende mening of degene die op dat moment de baas is. Het duidt op opportunisme en een gebrek aan standvastigheid, waarbij men meewaait met de omstandigheden". In het laatste stukje van deze opmerking, dat men mee waait met de omstandigheden, daar kan ik mij tot op zekere hoogte wel in vinden. Al is er binnen die omstandigheden wel altijd een rode draad die juist zorgt voor standvastigheid. Vandaar dat ik dit spreekwoord eerder ervaar als ruimte, als vrijheid gevend. Ik kan alle kanten op. Want let wel, omstandigheden kunnen ook heel dwingend zijn, waardoor je geen andere keus hebt dan je mee te laten voeren door de wind van die omstandigheden. 

Zoals dat je te horen krijgt dat je kanker hebt, wat ondertussen vier jaar geleden is. Vorige maand, tijdens mijn controleafspraak, heb ik te horen gekregen dat ik pas over een jaar terug hoef te komen. In de weken vooraf was ik al bezig met deze afspraak. Niet zozeer met de afspraak en haar uitslag op zich. Ik zag deze datum meer als een soort tweesprong, wat, opnieuw, te maken had met "wat nu?" Een vraag waar ik vier jaar geleden ook mee werd geconfronteerd. Al kun je je afvragen of je eerst ziek moet zijn of worden om jezelf die vraag te stellen. Ik moet nu denken aan het volgende, wat ik ooit als aanvullende informatie aan de gelijkenis van de 10 maagden heb gehangen: "Velen worden geroepen, maar weinigen gekozen. Dat is ook wat we uiteindelijk leren uit de gelijkenis van de tien maagden. Zij bezaten het evangelie dat hen kon behouden en verhogen, maar zij hadden nagelaten het centraal in hun leven te stellen. Toen het nog dag was, leken de wijzen en onwijzen aan elkaar gelijk te zijn; toen kwam het middernachtelijke uur, het uur van waarheid en oordeel. Als u zou weten dat u nog vijf jaar te leven had, wat zou u dan in die vijf jaar nog willen bereiken? Wat als u nog een half jaar had? Welke belangrijke doelen zou u dan nog willen bereiken? Maakt het wat uit hoeveel dagen of jaren u nog heeft? Gaat het er niet om wat en waarvoor u iedere dag weer kiest?"

Toen ik vier jaar geleden geconfronteerd werd met kanker, en mijzelf  de "wat nu?" vraag stelde, heb ik een aantal beslissingen genomen. Eén daarvan was dat ik stil ben gaan staan en mijzelf teruggetrokken heb. In die periode reisden wij ook door het Oude Testament en heb ik met het volk van Israël in de woestijn gezeten. 

Mijn ervaring met het Oude Testament was dusdanig dat ik besloot op dezelfde manier door te reizen naar het Nieuwe Testament. Alleen nu niet zozeer gezien door de ogen van mijn ziek zijn, maar dat God van diversiteit houdt. Wat uiteindelijk resulteerde in dat ik bijna wekelijks, aan de hand van de Schriften, hiervan verslag deed. Met de bedoeling dit tot het eind van het jaar te doen. Het Oude Testament zou mijn vierde boek en laatste jaar zijn. Er waaide echter een wind die een heel ander pad blootlegde, wat ik niet kon negeren. Wat zo ook gevolgen had voor mijn blog en de vraag: Ga ik dit blootgelegde pad volledig bewandelen, of reis ik heen en weer en doe ik tussendoor toch nog verslag van wat ik onderweg in de Schriften tegenkom? 

In het licht van de vrijheid van "zoals de wind waait, waait mijn rokje" hoef ik mij helemaal niet bezig te houden met de vraag of ik het blootgelegde pad volledig bewandel of heen en weer reis. Het gaat erom waar ik elke dag weer voor kies. Vandaag heb ik gekozen voor verslag. Kreeg wel een duwtje in de rug van een stelletje sprinkhanen. 

Afbeelding: Pixabay

Jezus is geboren

"Want alzo 

lief heeft God de wereld gehad,

dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft"

Johannes 3:16

Allemaal gezegende dagen

Mijn jaarthema

 

'Allen zijn voor God gelijk'

"God is geen aannemer des persoons" is zó van vorig jaar. Zó van het Nieuwe Testament. Was toen zó mijn rode draad. Maar op de een of andere manier voelt dat nu toch niet meer zo. Natuurlijk gaan de woorden "'God is geen aannemer des persoons" ook op voor het Boek van Mormon. Alleen in het Boek van Mormon wordt het net even iets anders verwoord. Ik ga hierin mee. Omdat het beter past. Maar bovenal omdat het beter voelt.  

Afbeelding: Scripture Central

Woorden doen er toe

Onlangs schreef ik dat ik van plan was om dit jaar tijdens het bestuderen van het Boek van Mormon, net als vorig jaar, mijn aandacht te richten op dat "God geen aannemer des persoons" is. Al lezend zou ik vooraan in het Boek van Mormon beginnen en dit combineren met mijn lesboek 'Kom dan en volg Mij'. En dan, in het licht van mijn rode draad, mijn gedachten hierover delen. Dat was althans de bedoeling. Probleem is echter dat er iets te veel zijstraten zijn, waar ik niet zomaar aan voorbij kan lopen. Daarnaast, ik had dat eigenlijk van tevoren wel kunnen weten; ik houd van dwalen. 

En dat zal vandaag niet anders zijn, want de wind waait. Dus geen net begin met de titelpagina van het Boek van Mormon en Nephi 1. De reden dat de wind waait, heeft alles te maken met deze tekst die ik tegenkwam tijdens mijn schriftstudie: "en in de stad Nazareth zag ik een maagd, en zij was buitengewoon lieftallig en blank", 1 Nephi 11:13. In de Engelse tekst staat het zo: "fair and white". White is wit, maar kan ook vertaald worden als blank, het woord waar de vertalers voor gekozen hebben. Maar blank is voor mij een woord dat ik liever niet gebruik omdat het teveel associaties heeft. Daarom gebruik ik, wanneer het over de huidskleur gaat,  het gelijkwaardige wit. In het verleden heb ik daar al over geschreven, dat zal ik dus vandaag niet opnieuw doen. Maar ik wil het hebben over het woord wit en huidskleur, en dit alles in het licht van het Boek van Mormon, maar bovenal in de context van "God is geen aannemer des persoons". 

Die kleuren in dat pleisterdoosje zijn wij, kinderen van God. 'God houdt van diversiteit'. Komende zondag geef ik daar zelfs een 'les' over in onze vrouwenorganisatie, de ZHV, met als basis de toespraak: 'Broeders en zusters in Christus'. In deze toespraak wordt onder andere het volgende gezegd over Gods gezin op aarde: "We hebben dezelfde geestelijke oorsprong en essentie, afkomstig van ons goddelijk erfgoed en verwantschap. Maar ieder van ons stroomt door verschillende culturen, volken en nationaliteiten, met verschillende meningen, ervaringen en gevoelens". 

Zoals wij nu zijn, één en al verscheidenheid, komen wij eenmaal voor God te staan. Daar ik geen scheiding kan maken tussen het Boek van Mormon en de Bijbel, hier een Bijbeltekst die voor mij deze diversiteit heel mooi verwoord: 

"Hierna zag ik en zie,

een grote menigte, die niemand tellen kon,

uit alle naties, stammen, volken en talen,

stond vóór de troon en vóór het Lam,

bekleed met witte gewaden en palmtakken in hun hand."

Openbaring 7:9

In al hun verscheidenheid was er maar één ding van belang, waardoor zij konden staan waar ze stonden, en dat was "dat zij hun klederen gewassen hadden en hun gewaden wit hadden gemaakt in het bloed van het Lam". Interessant is het woord wit in combinatie met gewassen klederen. Wit blijkt dan, alhoewel het duidt op iets uiterlijks, de kleding, een innerlijk iets te zijn. Woorden, en in welke context ze worden gelezen, doen er toe. Evenals koppen boven de tekst in de Schriften en haar voetnoten. Wit kan zo opeens een geheel andere betekenis krijgen. 

Afbeelding Nu.nl: Hierom noemen we huidskleur niet meer blank

De wereld heeft uw licht nodig

Ja, ik weet het, ik loop een week achter als het gaat om #VerlichtDeWereld, dat dit jaar "zich richt op het verspreiden van vriendelijkheid, net zoals Jezus dat deed". 

Normaal gesproken, door de jaren heen, ben ik altijd in de weer geweest met aftellen tot Kerst, maar op de een of andere manier lukt het mij dit jaar gewoon niet. Waarom nu dan toch stil staan bij #VerlichtDeWereld? Dat heeft alles te maken met onze leesopdracht van deze week, die staat in het teken van Openbaring 1-5 en de volgende tekst:

"En ik keerde mij om, om te zien de stem, die met mij gesproken had; 

en mij omgekeerd hebbende,

zag ik zeven gouden kandelaren;

En in het midden van de zeven kandelaren Een, den Zoon des mensen gelijk zijnde,

bekleed met een lang kleed tot de voeten, 

en omgord aan de borsten met een gouden gordel;"

Een van de commentaren die ik had op dit stuk was deze: "Kandelaren dragen het licht, ze scheppen het niet. Hun taak is te zorgen dat de mensen er gebruik van kunnen maken, niet om het tot stand te brengen. Door dus zeven kandelaren te gebruiken om de zeven gemeenten uit te beelden aan wie Johannes raad gaat geven, toont de Heer dat zijn gemeente op aarde zijn licht tot de wereld moet brengen. Christus is het Licht der wereld". 

"Kandelaren dragen het licht, ze scheppen het niet", wat me deed denken aan het volgende gedicht.

The Torch Bearer

The God of the High Endeavor

Gave me a torch to bear.

I lifted it high above me

In the dark and murky air;

And straightway with loud hosannas

The crowd proclaimed its light

And followed me as I carried my torch

Trough the starless night,

Till drunk with people's praises

And mad with vanity

I forgot 'twas the torch they followed

And fancied they followed me.

Then slowly my arm grew weary

Upholding the shining load

And my tired feet went stumbling

Over the dusty road.

I fell with the torch beneath me.

In a moment the light was out.

When lo! from the throng a stripling

Sprang forth with a mighty shout,

Caught up the torch as it smoldered

And lifted it high again,

Till fanned by the winds of heaven,

It fired the souls of men.

And as I lay in the darkness

The feet of the trampling crowd 

Passed over and far beyond me,

Its paeans proclaimed around,

And I learned in the deepening twilight

The glorious verity,

'Tis the torch that the people follow,

Whoever the bearer may be.

Met als aanvullend commentaar: 'Laat zo uw licht schijnen voor de mensen', niet zodat ze die zien en u bewonderen, maar 'opdat zij uw goede werken zien en uw Vader, die in de hemelen is, verheerlijken'. Ondanks dat wij niet het Licht zijn, wordt van ons wel gevraagd de drager ervan te zijn, en ja, zeker in deze maand, dan kun je niet heen om #VerlichtDeWereld. 

"Hold up your light"

KateLeeArt

Gedicht: Auteur onbekend

3. God kent het einde vanaf het begin

Mijn stukje van afgelopen donderdag, Now you know, zag ik zelf als een afrondend stukje wat betreft 'Kerk en slavernij' en 'Ras en het priesterschap' in samenhang met het Nieuwe Testament. Niet dat we al klaar zijn met het Nieuwe Testament, maar ik vond dat ik mijn punt tot zover wel gemaakt had. Tot ik deze afbeelding zag.

Abraham, Vader van de gelovigen

Deze afbeelding komt namelijk voor in onze leesopdracht van deze week. Twee weken geleden had ik een logje op mijn blog geplaatst met als titel God weet het einde vanaf het begin, en ja, je raadt het al, ik had gebruik gemaakt van bovenstaande afbeelding. Dit stukje bleek enige tijd in concept te hebben gestaan en ik weet nu waarom ik daarmee aan de slag ben geweest. Dat logje was namelijk een voorbereiding op dit logje, wat ik toen als vervolg had moeten schrijven, maar wat niet gebeurd is doordat het in concept stond en door mij was vergeten. 

Het stukje waar het om gaat is dit: "De herstelling van dit verbond (het verbond van Abraham) was de herstelling van het evangelie in de laatste dagen, want daardoor worden alle volken van de aarde gezegend". Ik stel dan twee vragen: Wat zijn de zegeningen die voortvloeien uit dit verbond? Is een van deze zegeningen niet het priesterschap? 

In deel 1, God kent het einde vanaf het begin, ga ik in op dit verbond van Abraham. Dit deel, drie dus, gaat in op het priesterschap. Daarnaast, ik word zo nog een heel goede vliegenvanger, want ik sla weer twee vliegen in één klap, geef ik zo gehoor aan president Nelsons smeekbede aan de vrouwen: "Ik smeek u om alles wat u over priesterschapsmacht kunt vinden onder gebed te bestuderen. U kunt bijvoorbeeld beginnen met Leer en Verbonden 84 en 107".

Is een van deze zegeningen niet het priesterschap?

In ons KomdanenvolgMij-lesboek van de Leer en Verbonden kunnen we onder andere het volgende lezen: "De goddelijke instructies in afdeling 107 draaien om veel meer dan alleen de instelling van priesterschapsambten en -quorums. In deze afdeling verteltde Heer ons dat er in de oudheid, 'in de dagen van Adam', een priesterschapsorde "werd ingesteld: (vers 41). Van het begin af aan was het de bedoeling dat Gods kinderen - ook ú - de verlossende verordeningen van het evangelie zouden ontvangen en 'alle geestelijke zegeningen van de kerk - het voorrecht te hebben om de verborgenheden van het koninkrijk van de hemel te ontvangen en de hemelen voor zich geopend te hebben (de verzen 18-19)". Afdeling 107 is een van de afdelingen waar president Nelson het over heeft om mee te beginnen. 

Van het begin af aan was het de bedoeling van God. Ik zelf ben bezig met de geschiedenis van het priesterschap en zou jullie in dit proces mee kunnen nemen door erover te schrijven op mijn blog. Ik kies ervoor op dit moment dit niet te doen. Komend jaar bestuderen we het Boek van Mormon; het jaar daarop de Leer en Verbonden en niet te vergeten de Parel van Grote Waarde. Stof genoeg, met meer dan genoeg gelegenheden. Al is er een ding dat ik nog wel kwijt wil in het licht van "vanaf het begin was het Gods bedoeling" en het priesterschap. 

Vanaf het begin af aan was het Gods bedoeling dat het volk van Israël, ik heb het nu over de dagen van Mozes, het priesterschap ontving. In Exodus 19:6 lezen wij: "En gij zult Mij een koninkrijk van priesters zijn en een heilig volk. Dit zijn de woorden die gij tot de Israëlieten spreken zult". Hierbij twee uitspraken uit de GidsbijdeSchriften:

- Aaronisch priesterschap: "Vroeger, onder de wet van Mozes, waren er hogepriesters, priesters en Levieten. Omdat het oude Israel tegen God was opgestaan, werden Mozes en het heilige priesterschap van hen weggenomen. Alleen het lagere priesterschap bleef over. Zij hadden geweigerd zich te laten heiligen en het Mechizedekse priesterschap en de verordeningen te ontvangen (LV 84:23-26). Leer en Verbond 84 is de andere afdeling waar president Nelson het over heeft om mee te beginnen. 

- Melchizedeks priesterschap: "Toen de kinderen van Israël niet naar de voorrechten en verbonden van het Melchizedeks priesterschap leefden, nam de Heer de hogere wet weg en verving die door een lager priesterschap en een lagere wet (LV 84:23-26), die het Aäronisch priesterschap en de wet van Mozes werden genoemd. Toen Jezus op aarde kwam, bracht Hij het Melchizedeks priesterschap terug voor de Joden en begon de kerk onder hen op te bouwen." Over deze nieuwtestamentische kerk heb ik de afgelopen tijd meer dan genoeg  geschreven. 

Ik denk dat ik ondertussen, bijna, niet meer hoef uit te leggen waarom ik juist deze tekst uit Exodus aanhaal. Sommigen onder ons gebruikten deze tekst als verklaring waarom zwarte mannen, net als de overigen van het volk van Israël, het priesterschap nog niet hadden. Dat zij, net als de overigen van het volk van Israël vanouds, op hun beurt moesten wachten. Men vergeet echter dat toen de Heer zijn kerk door middel van Joseph Smith herstelde, er geen onderscheid werd gemaakt tussen wit en zwart. Daarnaast gaan de-op-je-beurt-wachten-denkers voorbij aan het feit dat het volk van Israel zichzelf, door zijn ongehoorzaamheid, buitensloot. Als er iets is dat dat duidelijk maakt, dan zijn het wel de Schriften.

Now you know

Voordat ik mijn tegenhangerlijstje deel, waar ik het eerder over had, wil ik eerst stilstaan bij de proclamatie over "De herstelling van de volheid van het evangelie van Jezus Christus".  Althans bij één bijzondere zin uit deze proclamatie en dat is deze:

"Wij verklaren dat De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen,

die op 6 april 1830 is opgericht,

de herstelde nieuwtestamentische kerk van Christus is."

Misschien vragen jullie je af waarom juist deze zin. De 'Perkinslijst' staat voor mij voor Brigham Young en alles wat daarna komt tot 1978. Vanaf 1978, na deze openbaring, kan "iedere getrouwe, daartoe waardige man in de kerk het heilig priesterschap ontvangen". De evangelieverhandeling Ras en het priesterschap gaat in op deze periode en ook in op het 'Perkinslijstje". Wat je ook in deze verhandeling kunt lezen is dat "er geen betrouwbaar bewijs is dat het priesterschap werd onthouden aan zwarte mannen zolang Joseph Smith leefde".  Elijah Able is een prachtig voorbeeld hiervan. 

Elijah Able, ik heb het eerder over hem gehad, was drager van het Melchideks priesterschap, een zeventiger, die zijn begiftiging in de Kirtland Temple had ontvangen, en drie zendingen voor de kerk vervulde. Ook "nam Elijah Able deel aan tempeldiensten in Kirtland (Ohio) en liet zich later plaatsvervangend dopen voor zijn overleden verwanten in Nauvoo (Illinois)". Met andere woorden, in de dagen van Joseph Smith, kon "iedere getrouwe, daartoe waardige man in de kerk kan het heilige priesterschap ontvangen". Vandaar volgens mij ook dat de openingszin van de proclamatie, die over de herstelling van de kerk gaat, is "Wij verklaren dat God zijn kinderen in alle landen van de wereld liefheeft." 

Elder Ballard zei ooit dit tijdens een algemene conferentie: "Het is van wezenlijk belang dat wij begrijpen dat onze hemelse Vader een weg heeft bereid voor al zijn zoons en dochters om toegang te hebben tot de zegeningen en de macht van het priesterschap. In Gods plan voor zijn geestkinderen staat zijn eigen verklaring centraal: "Dit is mijn werk en mijn heerlijkheid: de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen". Het Nieuwe Testament getuigt daarvan. 

Het Nieuwe Testament

- "Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes...." Mattheus 28:18-20

- "En Petrus opende zijn mond en zeide: Inderdaad bemerk ik, dat er bij God geen aanneming des persoon is, maar onder elk volk is wie Hem vereert en gerechtigheid werkt, Hem welgevallig..." Handeling 10:34,35

- "Want niet allen, die van Israel afstammen, zijn Israel, en zij zijn ook niet allen kinderen, omdat zij nageslacht van Abraham zijn..." Romeinen 9:6,7

- "Gij bemerkt dus, dat zij, die uit het geloof zijn, kinderen van Abraham zijn. En de Schrift, die tevoren zag, dat God de heidenen uit het geloof rechtvaardigt, heeft tevoren aan Abraham het evangelie verkondigd: In u zullen all volken gezegend worden. Zij, die uit het geloof zijn, worden dus gezegend tezamen met de gelovige Abraham..." Gal 3:7,9

- "Want gij zijt allen zonen van God, door het geloof in Christus Jezus. Want gij allen, die in Christus gedoopt zijt, hebt u met Christus bekleed. Hierbij is geen sprake van Jood of Griek, van slaaf of vrije, van mannelijk en vrouwelijk; gij allen zijt immers één in Christus Jezus. Indien gij nu van Christus zijt, dan zijt gij zaad van Abraham, en naar de belofte erfgenamen..." Galaten 3:26-29

In wezen had ik bovenstaande teksten niet eens hoeven te gebruiken. De evangelieverhandeling "Ras en het priesterschap is duidelijk als het gaat om het "Perkinslijstje". "Vandaag verwerpt de kerk de theorieën die men in het verleden aanhaalde: een zwarte huid is een teken van goddelijke ongunst of vervloeking; een zwarte huid verwijst naar onrechtschapen handelingen in het voorsterfelijk leven; huwelijken tussen verschillende rassen zijn zondig; zwarten of mensen van andere rassen of volkeren zijn ondergeschikt. De kerkleiders in deze tijd veroordelen elke vorm van racisme in het heden of verleden."

Echter, in het licht van "Wij verklaren dat De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen die op 6 april 1830 is opgericht, de herstelde nieuwtestamentische kerk van Christus is", zijn deze verzen wel degelijk van belang. 

"De herstelling", zoals deze video duidelijk maakt, "verwijst naar de volledige hedendaagse terugkeer van de oude Kerk van Jezus Christus". In de tekst van de video wordt het zo gezegd:

"Wat is er dan hersteld?"

"Alles wat gevonden wordt in de oorspronkelijke Kerk van Christus: waarheid, openbaring en de zuivere leer van Christus. Verordeningen werden hersteld, zoals de doop door onderdompeling en het verlenen van de gave van de Heilige Geest en het priesterschapsgezag van God. En het is volledig hersteld met hetzelfde fundament van apostelen en profeten, die zelfs vandaag de dag de opdracht van de Heer opvolgen om alle naties te onderwijzen. Leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geloven dat God zijn kerk om een heel eenvoudige reden heeft hersteld: Hij houdt van al zijn kinderen en wil dat ze vreugde in dit leven hebben en bij Hem terugkeren. 

Begrijp je nu waarom deze proclamatie over de herstelling van de kerk zo belangrijk is? 

Begrijp je nu dat toen de Heer zijn kerk herstelde er "geen sprake was van Jood en Griek"?

Begrijp je nu dan ook waarom de kerk heden ten dage verwerpt wat er vanaf Brigham Young tot 1978 gezegd is met betrekking tot ras en het priesterschap?

Begrijp je nu dan ook dat het niet juist is om te onderwijzen dat zwarte mensen pas vanaf 1978 het priesterschap kregen?

Dan begrijp je nu ook waarom mijn rode draad "God geen aannemer des persoons" is. 

Dan begrijp je nu ook waarom ik zeg dat met de openbaring van 1978 zwarte mensen terug kregen waar ze recht op hadden. 

Dan begrijp je nu ook waarom dit voor mij een terugkerend onderwerp is.

Dan begrijp je nu ook waarom ik zeg dat ik opnieuw mijn Schriften moest gaan leren lezen.

Dan begrijp je nu ook waarom ik dit deel. 

Now you know.

2. God weet het einde vanaf het begin...

Sorry, het stukje hieronder is van enige maanden geleden. Het bleek nog in concept te staan. Gezien waar ik  over wil schrijven, mijn tegenhangerlijstje, past het er perfect tussen. 

Op dit moment voert het onderwerp ras en het priesterschap de boventoon op mijn blog. Het is niet zo dat er geen andere onderwerpen zijn. Er liggen er zelfs een paar klaar op mijn blogplankje. Alleen ik kom er gewoon weg niet aan toe, omdat slavernij en kerk zich aan mij blijft opdringen. De afgelopen tijd heb ik het nodige gezegd over de herstelling van de kerk. Echter hoe je deze herstelling ziet, en in het verlengde daarvan hoe je denkt over ras en het priesterschap, is van invloed hoe je over bepaalde andere onderwerpen denkt in de kerk. 

Onlangs werd ik geconfronteerd met zo'n ander onderwerp in combinatie met ras en priesterschap, terwijl deze twee, zo op het oog, niets met elkaar te maken lijken te hebben. Ik ontken niet, zoals we in Handelingen 17 vers 24-26 en Deutoronium 32:7-9 kunnen lezen, wat er geschreven is over "dat het volk van Israel wegens hun getrouwheid in het voorsterfelijk bestaan voorgeordend was om een heilige natie te worden. En dat het voor een groot deel de plaatsing bepaalde van individuen onder stammen en naties." Maar kunnen en mogen we daar de conclusie uit trekken, zoals men in het verleden heeft gedaan, dat anderen minder nobel zijn geweest? En betekent dat tevens automatisch dat ze daardoor tijdens hun aards leven van bepaalde zegeningen zijn uitgesloten? Niet alleen dat, maar ook van bepaalde verantwoordelijkheden en opdrachten? 

Na zijn opstanding zei de opgestane Heer tegen de elf: Ga heen in heel de wereld, predik het Evangelie aan alle schepselen (Markus 16:15). Alle mensen, zoals we in het Boek van Mormon kunnen lezen, "zijn uitgenodigd om tot Christus te komen en deel te hebben aan zijn goedheid; en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt, zwarte en wit, geknechte en vrije, man en vrouw; en Hij is de heidenen indachtig; en allen zijn voor God gelijk, zowel de Joden als de andere volken (2 Nephi 26:33)." Dat God niemand verwerpt blijkt wel uit de geschiedenis van Petrus en Cornelius zoals dat beschreven wordt in Handelingen 10. 

In de restrictie periode, vanaf Brigham Young tot 1978, konden zwarte mensen lid worden van de kerk door middel van de doop en het ontvangen van de Heilige Geest. Interessant is het om de Schriften er bij te pakken en te lezen wat er over de doop wordt gezegd in de nieuw testamentische kerk. Dit is wat Paulus er over zegt: "Want u bent allen kinderen van God door het geloof in Christus Jezus. Want u allen die in Christus gedoopt bent, hebt u zich met Christus bekleed. Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw; want allen bent u één in Christus Jezus. En als u van Christus bent, dan bent u Abrahams nageslacht en overeenkomstig de belofte erfgenamen"(Gal 3:26-29). Zie ook Romeinen 4:13, Efeze 2:11-21. Met andere woorden "de zegeningen van Abraham zijn voor iedereen die het evangelie aanvaarden". 

Abraham: Vader van de Gelovigen

Dat was toen en nu niet anders. In zijn toespraak "Laat God zegevieren" zei president Nelson dit erover: "Het evangelienet waarmee het verstrooide Israel wordt vergaderd is groot. Er is ruimte voor een ieder die het evangelie van Jezus Christus volledig wil aanvaarden. Iedere bekeerling wordt één van Gods verbondskinderen, hetzij door geboorte, hetzij door adoptie. Ieder wordt erfgenaam van alles wat God de trouwe kinderen Israel beloofd heeft! In voetnoot 15 van deze toespraak staat dat "God een belofte aan Abraham deed, namelijk dat alleen die dit evangelie aanvaarden zullen naar uw naam worden genoemd en zullen tot uw nakomelingen worden gerekend en zullen zich verheffen en u als hun vader prijzen"(Abraham 2:10, Romeinen 8:14-17). 

Was het niet God die een verbond met Abraham sloot en zei: "In uw nageslacht zullen alle geslachten van de aarde worden gezegend?" (Gen 22:18, 3 Nephi 20:27). Blijkt hieruit niet dat God geen aannemer des persoons is? En blijkt hier uit ook niet dat God vanaf het begin wist dat dit de uitkomst zou zijn van het verbond van Abraham? En worden wij, door het verbond van de doop, daarmee ook niet leden van het Huis van Israël?

In de Gids bij de Schriften wordt dit gezegd over het verbond van Abraham: "De herstelling van dit verbond was de herstelling van het evangelie in de laatste dagen, want daardoor worden alle volken van de aarde gezegend." Wanneer vond deze herstelling in de laatste dagen dan plaats, omdat er gesproken wordt over alle volken? En wat zijn de zegeningen die voortvloeien uit dit verbond? Is één van deze zegeningen niet het priesterschap? 

Aan het eind van zijn toespraak "Laat God zegevieren" geeft president Nelson ons, de leden van de kerk, een uitdaging: "Ik moedig u aan om de komende zes maanden bij uw Schriftstudie een lijst te maken van alles wat de Heer beloofd heeft voor het verbondsvolk Israël te doen. Ik denk dat u het zal verbazen! Denk na over die beloften. Bespreek ze met uw familie en vrienden. Zie deze beloften vervolgens voor u in vervulling gaan." 

Door bezig te zijn met "God is geen aannemer des persoons" en te lezen over het verbondsvolk heb ik mijn eigen rode draad kunnen versterken. Ik ben nog meer de schoonheid van het evangelie gaan inzien. Al denk ik niet, gezien waar ik momenteel over schrijf op dit blog - kerk en slavernij en in het verlengde ras en het priesterschap - dat dit de verbazing was en is die president Nelson voor ogen had.

Muren aan het slechten?

 

Onlangs, iets meer dan een jaar geleden, zei president Nelson tijdens een wereldwijde devotional voor jongvolwassenen in zijn toespraak Kiezen voor de eeuwigheid dat we "eerst en vooral een kind van God zijn". Kiezen voor de eeuwigheid. Heeft dat niet alles te maken met "celestiaal denken"? "Zaai een gedachte, oogst een daad". 

Behalve dat president Nelson zei "dat we eerst en vooral een kind van God zijn, en dat "het belangrijk is dat je de waarheid kent over wie je bent", zei hij ook dit: "De tegenstander is gek op labels, omdat ze verdeeldheid scheppen en beperkend werken op hoe wij over onszelf en elkaar denken. Het is verdrietig als we labels meer in ere houden dan we elkaar in ere houden. Labeling kan uitlopen op vooroordelen en vijandigheden. Elke mishandeling of elk vooroordeel tegenover een ander vanwege nationaliteit, ras, seksuele geaardheid, geslacht, opleiding, cultuur of andere belangrijke aanduidingen is een belediging voor onze Schepper! Een dergelijke mishandeling leidt ertoe dat we onder onze stand als zijn verbondszoons en -dochters leven!"

Tijdens de afgelopen algemene conferentie is het een en ander gezegd over het bovenstaande. Weliswaar in andere bewoordingen, maar de kernboodschap, ik haal nu elder Soares aan, was en is: "Het evangelie van Jezus Christus leert ons dat we allemaal geestzonen en -dochters van hemelse Ouders zijn die ons echt liefhebben, en dat we vóór onze geboorte als één familie bij God woonden. Het evangelie leert ons ook dat we allemaal naar het beeld en de gelijkenis van God zijn geschapen. Daarom zijn wij voor Hem gelijk, want Hij maakte uit één bloed heel het menselijke geslacht. We hebben dus allemaal een goddelijke aard, een goddelijk erfgoed en goddelijk potentieel, want er is één God en Vader van allen, Die boven allen en door allen en in ons allen is". 

Mijn reis door het Nieuwe Testament is bijna ten einde. Ik hoop, voordat het zover is, nog een aantal tussenstops te kunnen maken. Eén tussenstop die zeker niet mag ontbreken, is het verhaal van Carol Lawrence-Costley. Haar verhaal, evenals mijn verhaal, heeft alles te maken met "ras en het priesterschap". Met dit verschil dat haar verhaal, samen met dat van andere zwarte leiders van de kerk, uitgegeven is in een boek. 

In de beschrijving van dit boek wordt onder andere dit gezegd: "In het evangelie en in het leven zijn onze individuele reizen waarin we ons verleden onderzoeken, terwijl we met geloof de toekomst tegemoet gaan, zeer gevarieerd. We hebben allemaal unieke verhalen, en alleen door die te delen kunnen we 'elkaars lasten volledig dragen, zodat ze licht zullen zijn; die troost nodig hebben' (Mosiah 18:8-9). Als we onze verbonden willen omarmen en tot leven willen wekken, en werkelijk Gods volk willen worden, moeten we beginnen met het luisteren naar en het omarmen van onze broeders en zusters."

Beginnen met.., als u...

Afbeelding: Melissa Kamba, Tshikamba Fine Art 

Muren aan het slechten

 

De boodschappen voor het maken van een heerlijk soepje zijn in huis, alleen ik heb nog geen trek. Er is namelijk iets anders in mijn koelkast dat gegeten wil worden. Deze stem van "eet mij, eet mij" overschaduwde met zijn geschreeuw mijn verlangen naar het maken van een soepje. Het is Efeze 2 die eerst gegeten wil worden. Efeze 2 is trouwens een lastig gerecht om te maken. Er werden zoveel verschillende recepten gegeven om dit ene gerecht te maken. Ik heb gekozen voor de King James-versie. Dit recept, de vertaalde tekst uit de King James-versie, sprak mij het meest aan. 

"Want Hij is onze vrede,

die beide één heeft gemaakt en

 de middelste scheidingsmuur 

tussen ons heeft afgebroken"

Efeze 2:14

Voordat Paulus, het is hij die dit zegt, ingaat op bovenstaand vers, heeft hij het over wel of niet besneden zijn. Dat was in die tijd best wel een dingetje. Eerder een groot ding, want het gaf onenigheid in de kerk. Sommigen vonden dat zij, denk heidenen, besneden moesten worden en anderen vonden dat weer niet, zoals Paulus, die leerde dat de "wet van de besnijdenis weggedaan was in Christus". Om die reden "herinnerde Paulus de heiligen in Efeze eraan dat ze door Jezus Christus verenigd waren als medeburgers en huisgenoten van God, en dat Christus de middelste scheidingsmuur had afgebroken".

Over deze scheidingsmuur wordt het volgende gezegd in ons instituutlesboek: "De tempel in Jeruzalem bevatte verschillende voorhoven of ruimtes, en slechts bepaalde soorten mensen konden elke voorhof betreden. Heidenen mochten de tempelberg beklimmen en de buitenste hof betreden, de voorhof van de heidenen genoemd. De binnenste voorhoven van de tempel waren echter tegen niet-Joodse toegang afgeschermd door een speciale afscheiding of muur van ongeveer een meter hoog. Als een heiden voorbij deze muur zou komen, zou hij ter dood gebracht kunnen worden." Ik sla nu een stukje over; onder andere dat archeologische vondsten dit, het ter dood gebracht worden, bevestigen. 

Het instituutlesboek zegt vervolgens dit: "Paulus sprak over de 'scheidingsmuur', waarmee hij de geestelijke barrière bedoelde die Joden van heidenen scheidde en ook heidenen van God scheidde. Deze en alle andere barrières zijn door de verzoening van Jezus Christus uit de weg geruimd. Heidenen die het evangelie aanvaardden, mochten niet langer als vreemdelingen en buitenlanders worden beschouwd - ze behoorden nu tot 'het huisgezin van God', onderdeel van Gods verbondsvolk. Door het evangelie van Jezus Christus door geloof, bekering, de doop en de gave van de Heilige Geest te aanvaarden, hadden zowel joodse als niet-joodse leden van de kerk toegang tot God. In moderne tijden genieten we dezelfde zegeningen als we ons laten dopen en waardig leven."

In ons seminarielesboek wordt dit over de scheidingsmuur gezegd: "In de tijd van de apostel Paulus hadden niet-joodse bekeerlingen tot het christendom (of zij die voorheen heidenen waren) misschien het gevoel dat ze niet echt bij de rest van de kerk hoorden, en voelden ze zich meer als 'vreemdelingen en bijwoners'. In de tempel in Jeruzalem zouden ze bijvoorbeeld niet voorbij 'de tussenmuur, die scheiding maakte' naar de heiligere delen van de tempel hebben mogen gaan waar alleen Joden, onder wie joodse christenen, mochten komen. De zegeningen van het evangelie werden pas aan de heidenen aangeboden na de openbaring van onze hemelse Vader aan Petrus, beschreven in Handelingen 10. De 'huisgenoten van God' waar Paulus over spreekt, slaat op de Kerk van Jezus Christus als huisgezin. Door zijn verzoening nam Jezus Christus alle scheidingsmuren weg die de Joden van de heidenen scheidden en die de heidenen van God scheidden. De andere volken hoefden geen jood meer te worden, de wet van Mozes na te leven of zich te laten besnijden om lid van de kerk te worden. Toen ze zich tot Jezus Christus bekeerden en zijn evangelie aanvaardden, werden ze 'huisgenoten van God' - en daarmee lid van Gods verbondsvolk".

Het stukje is iets langer geworden dan gepland. En dan heb ik het nog niet gehad over wat ik tegenkwam over scheidingsmuren en de reiniging van de tempel door Christus, scheidingsmuren en het Oude Testament, scheidingsmuren en Martin Luther King en hedendaagse scheidingsmuren tussen mensen onderling en het gevoel er niet bij te horen. Ondanks alle stof die deze ene zin heeft doen opwaaien, is er één stem die van belang is, en dat is, wat Paulus onderwees, dat door de verzoening van Jezus Christus alle scheidingsmuren  waren weggenomen. "Inderdaad bemerk ik, dat er bij God geen aanneming des persoons is, maar onder elk volk is wie Hem vereert en gerechtigheid werkt, Hem welgevallig", Handelingen 10.

Begin nu toch wel trek te krijgen in een soepje.

Afbeelding tempel: De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen

Eerst nog teruggrijpen op...

 

Ja, ik weet het. Dit weekend is het weekend van de algemene conferentie, maar ik ben nog niet zover dat ik daar iets over ga schrijven. Eerst wil ik nog teruggrijpen op een aantal dingen. In de eerste plaats op de zondagschoolles van afgelopen week. En dan met name als het gaat om Galaten 3. Het kopje zegt dit: "Ik ben erfgenaam van de zegeningen die aan Abraham beloofd zijn" en in de tekst eronder wordt dit gezegd: "Sommige heiligen in Galatië maakten zich zorgen, omdat ze geen letterlijke nakomelingen van Abraham waren. Ze waren bang dat ze de beloofde zegeningen aan Abraham, waaronder de verhoging, zouden mislopen."

In het plan van onze hemelse Vader loopt niemand iets mis waar hij recht op heeft. Uiteindelijk, dat wel weer, wordt alles rechtgezet en iedere traan gedroogd. Zelf heb ik in het verleden al het een en ander over het verbond van Abraham geschreven. Desondanks kan ik het niet laten om hier opnieuw aandacht aan te geven, wat alles te maken heeft met wat ik zie. In dit geval, niet de oude of de jonge vrouw, maar 'ras en het priesterschap'.

Paulus stelde de bewoners van Galatië gerust met de volgende woorden: "Begrijp dan toch dat zij die uit het geloof zijn, Abrahams kinderen zijn. En de Schrift, die voorzag dat God uit het geloof de heidenen zou rechtvaardigen, verkondigde eertijds aan Abraham het Evangelie: In u zullen al de volken gezegend worden". Uit deze woorden blijkt dat "God geen aannemer des persoons" is. En nu ik toch aan het teruggrijpen ben, dit zei president Nelson tijdens de aprilconferentie van dit jaar: "Het evangelienet is het grootste net van de wereld. God nodigt allen uit om tot Hem te komen: 'zwarte en witte, geknechte en vrije man, man en vrouw'. Er is plek voor iedereen".

"Het evangelienet is het grootste net van de wereld". Als iemand dat begreep, was het Paulus wel: "Want u bent allen kinderen van God door het geloof in Christus Jezus. Want u allen die in Christus gedoopt bent, hebt zich met Christus bekleed. Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw; want allen bent u één in Christus Jezus".

Teruggrijpend op de Gids bij de Schriften, daarin wordt een opmerking gemaakt die voor mij, de 'oude' kerk, de kerk uit de dagen van Paulus en Petrus, over eeuwen heen, naar deze tijd tilt, naar de 'jonge' kerk, de herstelde kerk. In de Gids bij de Schriften wordt namelijk het volgende gezegd: "De herstelling van dit verbond (het gaat over het verbond van Abraham) was de herstelling van het evangelie in de laatste dagen, want daardoor worden alle volken van de aarde gezegend". 

Tijdens de algemene conferentie van november 2011 sprak president Nelson over 'Verbonden'. In deze toespraak zei hij het volgende: "Ongeveer zeshonderd jaar voordat Jezus in Bethlehem werd geboren, wisten de profeten dat het verbond van Abraham uiteindelijk pas in de laatste dagen zou worden vervuld. Om deze belofte gestand te doen, is de Heer in deze laatste dagen verschenen om dat verbond van Abraham te hernieuwen... Door deze hernieuwing hebben wij, zoals zij van weleer, het heilige priesterschap en het eeuwige evangelie. We bezitten het recht om de volheid van het evangelie te ontvangen, de zegeningen van het priesterschap te genieten en ons waardig te maken voor Gods grootste zegen: het eeuwige leven. Sommigen onder ons zijn letterlijk nakomelingen van Abraham, anderen gaan deel uitmaken van zijn familie door adoptie. De Heer maakt geen onderscheid". 

Tot slot, nu ik toch in de teruggrijp-modus zit: ik heb nog een olifant in de kast staan. Nee, ik ga het niet hebben over de kamerolifant van toen. Dit is namelijk een Galatense olifant. Deze olifant kwam ik tegen tijdens mijn reis door Galatië, met op zijn rug de video "Ontdekken of iets waar is". Ik hoop in ieder geval nog veel te ontdekken, zeker wat betreft het priesterschap. Was het niet president Nelson die zei: "Ik smeek u om alles wat u over priesterschapsmacht kunt vinden onder gebed te bestuderen?" Alhoewel ik nog in de gezagfase zit, neem ik graag deze handschoen op. 

Doornen in het vlees...

 

Ga toch nog even voortborduren op de toespraak "Ga gewoon door - vol geloof", de toespraak die wij onlangs in onze vrouwenorganisatie bespraken. Want de praktijk wijst uit dat gewoon, niet altijd gewoon is. Deze toespraak gaat over "alledaagse ontmoediging die bij de ups en downs van het leven hoort". Net zoals de spreker zelf al zei: "Met ontmoediging bedoel ik niet de slepende gevolgen van klinische depressie, angststoornissen of andere ziekten die een bijzondere behandeling vereisen". 

Dat ik hierop voortborduur, wil niet zeggen dat ik klaar ben met de onderwerpen 'slavernij' en 'ras en het priesterschap'. Integendeel. Daarnaast is het voortborduren net zo goed een 'hanger' die past op mijn kapstok: "God is geen aannemer des persoon". We krijgen allemaal in meer of mindere mate met tegenspoed te maken, ongeacht hoe trouw we wel of niet zijn. Voorbeelden genoeg daarvan in de Schriften. Hierbij denk ik aan Paulus, die, zoals hij zelf zei, "geplaagd werd door een scherpe doorn in zijn lichaam". 

Dat ik specifiek Paulus aanhaal, heeft te maken met onze zondagschoolleesopdracht van deze week en de volgende notitie in mijn Schriften. Dit betreft een uitspraak van Boyd K. Packer: "Ik heb onlangs een huisarts gevraagd hoeveel van zijn tijd hij besteedde aan het behandelen van zuiver lichamelijke kwalen. Hij heeft een grote praktijk en na er ernstig over nagedacht te hebben, antwoordde hij: niet meer dan 20 procent. De rest van de tijd werk ik aan problemen die het lichamelijk welzijn van mijn patiënten beïnvloeden, maar niet lichamelijk van oorsprong zijn. Deze lichamelijke kwalen, zei de dokter, zijn slechts symptomen van een andere soort moeilijkheid". Kijkend naar de cijfers van nu, dan heeft "bijna de helft (48%) van de volwassenen in Nederland (18-75 jaar) ooit in het leven één of meerdere psychische aandoeningen gehad". Dat zijn cijfers die er niet om liegen. Ook wel beangstigend. Eén op twee. Tegelijkertijd gaat het Trimbos, want daar komt dit cijfer vandaan, ook in op wat mentale gezondheid is, en hoe je dat blijft.

In onze leesopdracht van deze week wordt dit gezegd over Paulus: "We weten niet wat Paulus' 'doorn in het vlees' was, maar we hebben allemaal onze eigen doornen waarvan we zouden willen dat God ze bij ons wegnam". Daarnaast wordt er dan gevraagd om over je eigen doornen na te denken in het licht van wat Paulus schrijft over beproevingen en zwakheden, maar er wordt ook dit gezegd: "De genade van de Heiland is voor mij genoeg om kracht in mijn zwakheid te vinden". 

Ik heb ook zo een aantal doornen in mijn vlees. Zoals jullie weten ben ik in remissie. Volgende week staat weer een controleafspraak gepland. Daarnaast, als gevolg van chemotherapie, kamp ik met bijwerkingen waarbij vermoeidheid de boventoon voert. Los daarvan voel ik me goed en gezegend. Ik besef dat ik naast dit zomaar een extra doorn in mijn vlees had kunnen hebben, want ik weet ook dat "in vergelijking met de algemene bevolking patiënten die kanker hebben (gehad) veel vaker depressieve klachten ervaren. In de eerste twee jaar na diagnose ervaart een derde van de patiënten depressieve klachten". 

Wat Paulus mij leert, is dat gebeden worden verhoord, maar niet altijd zoals wij dat willen. Daarnaast, dat vind ik een interessante: "En Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg, want de kracht openbaart zich ten volle in zwakheid, want als ik zwak ben, dan ben ik machtig". Ik hoop dat ik altijd zwak genoeg zal zijn.

Afbeelding: Seminarielesboek

Hangers op een hoop

De opmerking "maak anderen deelgenoot van wat je geleerd hebt" is een handschoen die ik niet kan laten liggen. Al gebruik ik zelf liever, in plaats van de woorden "wat je geleerd hebt", de woorden "wat ik mooi vond". Delen wat ik mooi vind is een heerlijk ruim begrip waar ik alle kanten mee op kan. Als ik me beperk tot afgelopen week, dan zou ik zo een aantal dingen kunnen delen, al dan niet met een bijbehorend verhaaltje. Een vaas waar ik als een blok voor viel, een heerlijke boswandeling die ik heb gemaakt en dingen die ik heb gelezen. Niet alleen de Schriften, al gaat dit stukje daar wel over. Voordat ik een paar uitspraken deel, eerst onderstaand filmpje, wat ik tegenkwam in een lesboek van de kerk en die ik geweldig vind. Heerlijk om te zien hoe de vogel in zijn nest zit. Al zou ik niet voor een koortje mijn nest uitkomen. 

De boodschap van het filmpje spreekt voor zich. We zijn allemaal gezegend met talenten en gaven (een kerk dingetje). Interessant vond ik deze tekst uit onze leesopdracht. Ik denk dat ondertussen wel duidelijk is waarom dat zo is:

"Het menselijk lichaam is één geheel, maar het bestaat uit veel delen. 

En al die verschillende delen vormen dat ene lichaam. 

Net zo samen vormen wij één lichaam, want we horen allemaal bij Christus. 

Wij zijn allemaal gedoopt.

We hebben allemaal die ene Heilige Geest gekregen.

Dat geld voor Joden en voor niet-Joden, voor slaven en voor vrije mensen.

Wij vormen samen één geheel." 

1 Korinthe 12:12,13

"God is geen aannemer des persoons". De één, de Jood, kan niet tegen de Griek zeggen: "Ik heb u niet van node". Eenieder behoort tot het lichaam van Christus. Alleen, en daar schreef ik ook al over in mijn vorige logje, dat dit nog niet meevalt, "omdat we allemaal anders zijn opgevoed of verschillende levenservaringen hebben, allemaal verschillende kernbehoeften, motivaties en prioriteiten hebben". 

Ons lesboek zei er ook iets over: "Met zoveel verschillende culturen en godsdiensten in de stad hadden de kerkleden in Korinthe moeite om de eenheid te bewaren. Paulus schoot ze te hulp om eenheid in hun geloof in Christus te vinden. Die eenheid moest meer zijn dan alleen vreedzaam naast elkaar leven. Paulus vroeg niet uitsluitend om tolerantie voor elkaars verschillen. Hij zette uiteen dat iemand bij toetreding tot de Kerk van Jezus Christus 'tot één lichaam gedoopt' wordt en dat elk lichaamsdeel nodig is. Verschillen worden bij een dergelijke eenheid niet alleen erkend, maar ook gekoesterd. Het lichaam zou zonder leden met uiteenlopende gaven en capaciteiten beperkt zijn. Paulus' boodschap aan u is dat eenheid geen eenheidsworst betekent". Met andere woorden, ik haal nu ouderling Quentin L. Cook aan: "De kerk behoort een oase van eenheid te zijn waar diversiteit gevierd wordt. Eenheid en diversiteit zijn geen tegengestelden. We kunnen meer eenheid bereiken als we een inclusieve sfeer en respect voor diversiteit cultiveren". 

Terugkomend op het filmpje en het lichaam van Christus, nog de volgende uitspraak. Vraag me niet wie het heeft gezegd. Het toen puur opgeslagen in mijn Schriften omdat ik het mooi vond: "Begrijpt u nu dat u bij de opbouw van het koninkrijk Gods even zo hard nodig bent als elk ander lid? De Heer heeft u nodig! U bent niet alleen gezegend met bepaalde gaven van de geest, maar u kunt de krachten van deze gaven in bepaalde banen leiden door uw unieke persoonlijkheid, ervaring, invloed en voorbereiding en daarvan gebruikmaken bij het verrichten van belangrijke daden van dienstbetoon aan het mensdom. Niemand anders zal ooit met uw ogen zien, met uw oren horen, met uw verstand begrijpen. Niemand anders zal ooit in staat zijn te bedienen met uw bijzondere vermogens en gevoeligheid. Indien u bereid bent deze geestelijke gaven en vermogens te ontwikkelen en nederigheid en geloof aan de dag te leggen, staan de Heer en zijn engelen gereed om u op alle mogelijke manieren te helpen. Ieder lid van deze kerk is als individu een wezenlijk onderdeel van de gehele kerk. Ieder lid telt als getuige van het leven en de leringen van Jezus Christus. We voeren strijd tegen de krachten van de tegenstander en hebben echt iedereen nodig om te kunnen slagen in het werk dat de Heiland voor ons te doen heeft". 

Bovenstaande uitspraak is meer dan mooi, en dan heb ik het nog niet eens gehad over de belofte dat de Heer en zijn engelen gereedstaan om ons op alle mogelijke manieren te helpen.  

Rood is de kleur van...

 

Op dit moment liggen er zoveel hangers op 'mijn' bed dat mijn hoofd een beetje overloop. Ik ben flink aan het winkelen geweest, met andere woorden, iets te veel rond gelezen. Minder is meer zegt men, alleen ik ben niet zo goed in iets weg doen. Dus ik ben niet van één ding er in, één ding er uit, want ja, vroeg of laat kan je met iets ouds zo weer een nieuwe combinatie maken. Gelukkig is er nog genoeg ruimte op mijn kledingrek "God is geen aannemer des persoons". Blijk ik behoefte te hebben aan nog een kledingrek, dan kan ik er altijd nog eentje bij kopen. Of ik dit kledingrek ook zo zal noemen weet ik nog niet. Dat is van latere zorg. Laat ik in in ieder geval, om te beginnen, eerst maar eens mijn bed vrijmaken. 

Het eerste hangertje wat ik pak is voor een rood jurkje. "Rood is de kleur van vuur en bloed. Het wordt geassocieerd met energie, oorlog, gevaar, kracht en vastberadenheid. Maar ook met passie, verlangen en liefde. Daarnaast staat het ook voor moed". Dat ik juist als eerste voor dit jurkje kies heeft alles te maken met onze zondagschoolopdracht van vorige week en de opmerking "Schrijf uw indrukken op, pluis ze uit en maak anderen daar deelgenoot van".

Paulus had namelijk te horen gekregen dat er verdeeldheid heerste onder de mensen in de gemeente Korinthe. Paulus schrijft dan een brief waarin hij de leden van Korinthe oproept om eensgezind te worden en scheuringen te vermijden. Ze waren dus als het ware, in geestelijk opzicht, slaags met elkaar geraakt. En dan zegt Paulus dit: "Maar ik roep u ertoe op, broeders, door de Naam van onze Heer Jezus Christus, dat u allen eensgezind bent in uw spreken...één van denken en één van gevoelen". Het probleem is dat in de praktijk het nog niet zo eenvoudig is om de eenheid te bewaren, want een paar hoofdstukken later lezen we dat Paulus een conflict heeft met Barnabas waardoor ze besloten niet samen op reis te gaan. Niets menselijks was hun vreemd en daarin zijn wij niet veel anders. Al lezen we gelukkig ook dat ze hun verschil van mening bij legden. 

Mijn ervaring is, en dan heb ik het nog niet gehad over eensgezind te zijn in spreken, denken en gevoelen, dat het al moeilijk genoeg is om één in leer te zijn, wat toch ons uitgangspunt zou moeten zijn. Dit is wat de Heer zegt tegen de Nephieten: "...evenmin zal er woordenstrijd onder u zijn over de punten van mijn leer, zoals er tot dusver is geweest". Deze tekst gaat over de geest van twisten. Alleen, nu kom ik uit bij het pluis gedeelte, er is een verschil tussen twisten en het hebben van een conflict.

Ik kwam een interessant artikel tegen van de kerk met de volgende titel "7 ways to resolve conflict and achieve harmony": "Conflicten komen voort uit verschillen in verlangens en meningen, terwijl twist wordt veroorzaakt door het omgaan met die verschillen in woede of frustratie. Hoewel conflicten in de meeste relaties onvermijdelijk zijn, is twist iets dat we kunnen (en moeten) proberen te vermijden. Conflict is een natuurlijk verwacht onderdeel van het leven. Omdat we allemaal anders zijn opgevoed of verschillende levenservaringen hebben, hebben we allemaal verschillende kernbehoeften, motivaties en prioriteiten, en conflicten ontstaan meestal wanneer aan sommige van deze behoeften niet wordt voldaan of gerespecteerd." Hierbij denk ik aan elder Uchtdorf "Conflicten zijn onvermijdelijk, maar twist is een keuze. We kunnen onze reactie kiezen". 

Een conflict is op zich neutraal. Net als geld. Het gaat om hoe we het uitgeven. Probleem is echter, als we geen onderscheid maken tussen deze twee, we geneigd zijn conflicten te vermijden. In "Resolving conflicts" , een artikel van de BYU.edu, wordt een Joodse geleerde aangehaald die het volgende zei: “We houden van conflicten omdat uit krachtig debat de waarheid voortkomt. In de mormoonse cultuur daarentegen worden conflicten vermeden als de pest. De wijsheid van de LDS-aanpak is volgens Williams, de joodse geleerde, dat deze de harmonie en eenheid binnen de kerk bewaart en tegelijkertijd de deur naar openbaring opent. Een nadeel, zegt hij, is dat heiligen der laatste dagen misschien over het hoofd zien dat conflicten in gezinnen en andere relaties een noodzakelijk en waardevol onderdeel van de sterfelijke ervaring zijn. Je zou kunnen zeggen dat het deel uitmaakt van het plan van de Heer".

"Dat het deel uitmaakt van het plan van de Heer" is niet zomaar een opmerking die op zich zelf staat. Afgelopen zondag bespraken we de toespraak "Vredestichters gezocht". Daarin zegt president Nelson "dat meningsverschillen bij het leven horen" en haalt hij zijn twee raadgevers aan "die niet altijd hetzelfde over een kwestie denken... maar dat ze voorbeeldig zijn in de verwoording van hun gevoelens - vooral als ze van mening verschillen".  

Ook, mede ook één van de redenen van dit blogje, is dat president Nelson het "niet heeft over vrede tot elke prijs", en daar kan het vermijden van conflicten wel toe leiden. Wanneer ik denk aan vrede tot elke prijs dan denk ik aan de "lieve vrede". Al zegt hij ook, daarom het rode jurkje "Bid voor de moed en wijsheid om te zeggen of doen wat Hij zou zeggen of doen". 

Tot slot nog deze opmerking uit de toespraak "Vredestichters gezocht": "Het evangelienet is het grootste net van de wereld. God nodigt allen uit om tot Hem te komen, 'zwart en wit', geknechte en vrije, man en vrouw'. Er is plek voor iedereen. Er is echter geen plek voor vooroordelen, verkettering of onenigheid in welke vorm dan ook". 

Dit jurkje verdient zeker een plaats op mijn kledingrek. 

Afbeeldingen: Pixabay

Kleur uitspraak: De betekenis van kleuren

God kent het einde vanaf het begin

Dit keer een beetje minder woorden van mij 😜. 

Voorbestaan

De Gids bij de Schriften, Verkiezing: "Uitgaande van hun waardigheid daartoe in het voorsterfelijk bestaan, heeft God diegenen gekozen die het nageslacht van Abraham en het huis van Israël zouden zijn en het verbondsvolk zouden vormen (Deut 32:7-9; Abra 2:9-11)".

Interessant is dat de Heer in vers 8 van Abraham 2 dit zegt: "Mijn naam is Jehova en Ik ken het einde vanaf het begin; daarom zal mijn hand over u zijn". Om vervolgens dit te zeggen: 

. 9: "En Ik zal van u een grote natie maken en Ik zal u bovenmatig zegenen en uw naam grootmaken onder alle natiën en u zult een zegen zijn voor uw nakomelingen na u, zodat zij deze bediening en dit priesterschap in hun handen naar alle naties zullen brengen;

. 10: en Ik zal hen zegenen door uw naam; want allen die dit evangelie aanvaarden, zullen naar uw naam worden genoemd en zullen tot uw nakomelingen worden gerekend en zullen zich verheffen en u als hun vader prijzen:"

Oude Testament

De Gids bij de Schriften, Abraham: Abraham, een profeet van de Heer met wie Hij eeuwige verbonden gesloten heeft, waardoor alle volken van de aarde gezegend zijn. 

Het verbond van Abraham omvat:

- Een beloofd land om in te wonen.

- Nakomelingen die zo talrijk zijn 'als de sterren aan de hemel'.

- Het evangelie van Jezus Christus en het priesterschap.

Bible Dictionary, Abraham, convenant of: Deze beloften, onder andere dat Christus door zijn afstamming zou komen, worden samen het "Abrahamitisch verbond" genoemd. Het werd vernieuwd met Isaac en opnieuw met Jacob.

Nieuwe Testament

Galaten 3:8; En de Schrift, die voorzag dat God uit het geloof de heidenen zou rechtvaardigen, verkondigde eertijds aan Abraham het evangelie: In u zullen al de volken gezegend worden. 

Gids bij de Schriften, Abraham, een van de teksten: De getrouwen worden het nageslacht van Abraham. Er wordt dan verwezen naar de volgende verzen: 

. Galaten 3:27-29; Want u allen die in Christus gedoopt bent, hebt u zich met Christus bekleed. Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw; want allen bent u één in Christus Jezus.

. LV 84:33-34; Want wie ook getrouw zijn, zodat zij deze twee priesterschappen, waarvan Ik heb gesproken verkrijgen en hun roeping groot maken, worden door de Geest geheiligd ter vernieuwing van hun lichaam. Zij worden de zonen van Mozes en Aäron en het nageslacht van Abraham, en de uitverkorenen van God.

Gids bij de Schriften: Nageslacht van Abraham; Mensen die door gehoorzaamheid aan de wetten en verordeningen van het evangelie van Jezus Christus de beloften en verbonden ontvangen die Abraham van God heeft ontvangen. Mensen kunnen die zegeningen ontvangen als zij rechtstreeks van Abraham afstammen of als zij tot zijn nageslacht worden gerekend door het evangelie te omhelzen en zich te laten dopen. Rechtstreekse afstammelingen van Abraham kunnen hun zegeningen verspelen voor ongehoorzaamheid.

Bible Dictionary: Covenant of Abraham: Degenen van niet-Israëlische afkomst staan algemeen bekend als heidenen, en worden geadopteerd in het huis van Israël en worden erfgenamen van het verbond en het zaad van Abraham door de verordeningen van het evangelie.

Bible Dictionary: Seed of Abraham; Mannen en vrouwen worden erfgenaam door hun getrouwheid aan de verbondsverplichtingen, of ze nu letterlijk van Abraham afstammen of door adoptie. 

Bible Dictionary, Adoption: Een persoon die van niet-Israëlitische afkomst is, wordt lid van het huis van Israël, door geloof in Jezus Christus, wanneer dit gepaard gaat met de doop in water en de ontvangst van de Heilige Geest. 

Israël heden ten dage

De Gids bij de Schriften, Abraham, verbond van: De herstelling van dit verbond was de herstelling van het evangelie in de laatste dagen, want daardoor worden alle volken van de aarde gezegend.

De Gids bij de Schriften, Evangelie: Gods heilsplan dat mogelijk is gemaakt door de verzoening van Jezus Christus. Het evangelie omvat de eeuwige waarheden of wetten, verbonden en verordeningen die nodig zijn om de mensen terug te brengen in de tegenwoordigheid van God. God heeft de volheid van het evangelie in de negentiende eeuw op aarde hersteld door middel van de profeet Joseph Smith. 

De Gids bij de Schriften, Herstelling van het evangelie: Het opnieuw vestigen door God van de waarheden en verordeningen van zijn evangelie onder de mensen op aarde. Het evangelie van Jezus Christus is op aarde verloren gegaan wegens de afval die plaats vond na de aardse bediening van Christus' apostelen. Die afval heeft de herstelling van het evangelie nodig gemaakt. 

1. Alle mensen worden uitgenodigd om tot Christus te komen.

2. Na zijn opstanding gaf Jezus Christus de apostelen de opdracht om het evangelie aan alle mensen te verkondigen.

3. De zegeningen van Abraham zijn voor ieder die het evangelie aanvaarden.

The Abrahamic Covenant

Zomaar wat uitspraken uit deze les:

- Allen die het evangelie aanvaarden en zich laten dopen, zijn het zaad van Abraham, letterlijk of door adoptie, en hebben recht op dezelfde zegeningen die hem door zijn getrouwheid zijn beloofd.

- Vanwege de grote afval die volgde op de bediening van Jezus Christus en zijn apostelen, was het Abrahamistische verbond niet langer beschikbaar voor de mens; er was een herstelling van het evangelie door Joseph Smith voor nodig om de beloften van het Abrahamitisch verbond weer op aarde terug te brengen. Vandaag de dag wordt het evangelie over de hele wereld verspreid, precies zoals de Heer Abraham beloofde. 

- Jehova sloot een verbond met Abraham waarin beloften van evangeliezegeningen voor Abraham en de hele wereld via Abrahams nageslacht waren opgenomen. 

- Het priesterschap en evangelie zegeningen: De Heer beloofde Abraham dat hij de naam van de Heer zou ontvangen, 'namelijk het priesterschap'. Deze zegening ging in Abrahams leven in vervulling toen hij het priesterschap ontving onder de handen van Melchizedek. Omdat Abraham ook de belofte ontving dat zijn nageslacht het recht op het priesterschap zou hebben, vanaf zijn tijd tot aan het einde van de wereld, ontvangen allen die naar deze zegeningen verlangen, die uit de hand van Abraham en zijn nakomelingen. Deze zegen wordt vervuld wanneer zij die hetzelfde priesterschap dragen dat Abraham droeg, verordeningen bedienen, zoals de doop, het avondmaal en tempelverordeningen. 

- Het verbond met Abraham is hersteld in onze tijd.

- Het verbond met Abraham werd hersteld met het evangelie. De zegeningen van het Abrahamitisch verbond, die door de priesterschap van God worden bediend, zijn door afvalligheid van de aarde verdwenen; bijgevolg was er een herstel nodig om deze zegeningen opnieuw aan de mensheid te bieden. 

- President Nelson:"Wij zijn ook kinderen van het verbond. We hebben net als zij vanouds, het heilig priesterschap en het eeuwig evangelie ontvangen. Abraham, Isaac en Jacob zijn onze voorouders. Wij zijn van Israel. We hebben het recht om het evangelie, de zegeningen van het priesterschap en het eeuwig leven te ontvangen. Naties op aarde zullen gezegend worden door onze inspanningen en door het werk van ons nageslacht. Het letterlijke nageslacht van Abraham en degenen die door adoptie in zijn familie worden verzameld, ontvangen deze beloofde zegeningen - gebaseerd op aanvaarding van de Heer en gehoorzaamheid aan zijn geboden."

- President Nelson: "Broeders en zusters, u kunt ook aanspraak maken op de hemelse zegeningen die zijn beloofd aan de getrouwe afstamming van Abraham. De Heer legde uit dat u de zegeningen en taken van zijn priesterschap ontvangt vanwege u geloof, werken en afstamming - de afstamming die in uw patriarchale zegen staat vermeld."

En zo kom ik uiteindelijk uit bij mijn hanger "Je maakt deel uit van het huis van Israel".  

Na de openbaring op het priesterschap zei Bruce R. McConkie dit: "Ik zou graag iets willen zeggen over de nieuwe openbaring van het priesterschap dat naar alle naties en rassen gaat. “Hij [betekent Christus, die de Heer God is] nodigt allen uit om tot Hem te komen en deel te nemen aan zijn goedheid; en hij verwerp niemand die tot hem komt, zwart en wit, geknechte en vrije, man en vrouw; en Hij is de heidenen indachtig; en allen zijn voor God gelijk, zowel de Joden als de andere volken (2 Nephi 26:33). Deze woorden hebben nu een nieuwe betekenis gekregen. We hebben een nieuwe visie op hun ware betekenis gevangen. Dit geldt ook voor een groot aantal andere passages in de onthullingen. Omdat de Heer deze openbaring over het priesterschap gaf, is ons begrip van vele passages uitgebreid. Velen van ons hadden nooit gedacht of verondersteld dat ze de uitgebreide en brede betekenis hebben die ze hadden."

God kent het einde van het begin. Zei Hij niet tot Abraham "zodat zij deze bediening en dit priesterschap in hun handen naar alle naties zullen brengen." De ware betekenis was er al, vanaf het begin. Wat de reden van de beperking vanaf 1852 tot 1978 ook was, laat ik in het midden. Dat wil niet zeggen dat er in het verleden geen fouten zijn gemaakt, ook kerkleiders hebben gespeculeerd. Je ogen hiervoor sluiten is naar mijn mening opnieuw je ogen sluiten voor de "uitgebreide en brede betekenis" van het evangelie van Jezus Christus. Hij is geen aannemer des persoons. "Het is van wezenlijk belang (ik citeer nu elder Holland,) dat wij begrijpen dat onze Hemelse Vader een weg heeft bereid voor al zijn zoons en dochters om toegang te hebben tot de zegeningen en de macht van het priesterschap. In Gods plan voor zijn geestkinderen staat zijn eigen verklaring centraal; Want zie dit is mijn werk en mijn heerlijkheid: de onsterfelijkheid en het eeuwig leven van de mens tot stand te brengen."

Niet-joodse bekeerlingen die lid worden van de kerk, worden gerekend tot

het huis van Israël, waarmee de tekst wordt vervuld:

"Ik zal hen mijn volk noemen, die niet mijn volk waren. 

Afbeelding: Brotherhood, Roger Loveless: New Testament Student Manual en pinterest.