2. Breek af die muur van uitsluiting

Onlangs bespraken wij de toespraak "Heer, wij willen Jezus zien" in onze vrouwenorganisatie.  In deze toespraak bespreekt ouderling Daines dat hij wist dat God anderen volmaakt liefhad, maar voelde dat niet voor zichzelf. Ergens halverwege deze toespraak zegt hij dit: "Hoe meer je over de Heiland te weten komt, hoe makkelijker het wordt om op zijn barmhartigheid, zijn oneindige liefde te vertrouwen. Ouderling Jeffrey R. Holland heeft ons geleerd dat Jezus kwam om ons te tonen 'wie en wat God, onze eeuwige Vader is, en dat Hij Zich in ieder land en in iedere bedeling volledig aan zijn kinderen toewijdt."

Ik zou nu amen kunnen zeggen. Het bovenstaande zou op zich al volstaan. Maar waarom dan die pikhouweel? Dat heeft alles te maken met hetgeen ouderling Baines bijna aan het einde van zijn toespraak zegt, namelijk dit: 

"Wie u ook bent, wat uw verleden ook is, er is een plek voor u in deze kerk.

Pak een pikhouweel en een spade, en voeg u bij de werkploeg."

Aan het zinnetje "er is een plek voor u in deze kerk" hangt een voetnoot. Het is deze voetnoot die voor mij deze toespraak extra interessant maakt. In deze voetnoot, zie nummer 29, wordt namelijk het volgende gezegd: "President Nelson heeft ons herhaaldelijk opgeroepen om onze kring van liefde uit te breiden tot de hele mensheid. In mei 2022 zei hij tegen de jongvolwassenen dat etiketten opplakken 'kan uitlopen op vooroordelen en vijandigheden. Elke mishandeling of elk vooroordeel tegenover een ander vanwege nationaliteit, ras, seksuele geaardheid, geslacht, opleiding, cultuur of andere belangrijke aanduidingen is een belediging voor onze Schepper. Het bedroeft mij zeer dat onze zwarte broeders en zusters over de hele wereld door racisme en vooroordeel zo veel ellende te verduren hebben. Ik roep vandaag onze leden overal op om het goede voorbeeld te geven en zich te ontdoen van elke houding of handeling die door vooroordeel wordt ingegeven. Ik smeek u om respect voor al Gods kinderen te bevorderen. Vooroordelen stroken niet met het geopenbaarde woord van God. Gunst of ongenade bij God is afhankelijk van iemands toewijding aan Hem en zijn geboden, niet van iemands huidskleur of andere kenmerken. Daartoe behoren alle vooroordelen die gebaseerd zijn op ras, etniciteit, nationaliteit, stam, geslacht, leeftijd, handicap, sociaal-economische situatie, godsdienstige of agnostische overtuiging, en seksuele geaardheid."

Die pikhouweel oppakken, en een ieder met respect te behandelen en elke houding of handeling die door vooroordeel wordt ingegeven te laten varen, is nog niet zo eenvoudig. Soms, laten we wel wezen, zijn we gewoon gezichtsblind. Zelfs als het onder onze ogen gebeurd. Ik denk nu opnieuw aan Urk. Wordt vervolgd dus. 

Afbeelding: Pixabay

Soepje

In een eerder blogje schreef ik al dat ik in het verleden schreef voor twee blogs. Dit blog en die van onze vrouwenorganisatie, die ondertussen niet meer wordt gebruikt, maar waar ik wel een aantal jaren voor heb geschreven. De komende tijd zal ik me richten op het overhevelen van een aantal blogjes van dat andere blog naar dit blog. Dit heeft alles te maken met het woord soepje. Ik kreeg vanochtend namelijk een berichtje van iemand. Ze zei daarbij: "dit deed me denken aan je soepje". Soepje was namelijk een jaarlijks terugkerend thema op dat andere blog. Toen ik de woorden van haar link las, begreep ik gelijk wat ze bedoelde.  

In dit artikel wordt onder andere dit gezegd: "De algemene conferentie staat weer voor de deur - dat betekent dat we openbaring bij monde van profeten kunnen verwachten! Nu we naar een nieuwe raad uitkijken, mogen we niet vergeten wat we in recente conferenties hebben gehoord. Het woord van de Heer verloopt tenslotte niet elke zes maanden. Wat we deze conferentie gaan horen, zal een toevoeging zijn van wat we in vorige conferenties hebben geleerd, en geen vervanging ervan."

Maar het ging haar met name om de volgende woorden waar het artikel mee begint: "Als je vooraf president Nelsons herhaaldelijke alarmgeschal in zijn recente toespraken doorneemt, zul je meer uit de komende algemene conferentie halen." Soepje is namelijk een samenvatting van dingen die president Nelson de afgelopen tijd tijdens conferenties heeft gezegd. 

Nog even en het is weer voorjaar. Tijd voor een grote schoonmaak. Als eerste neem ik mijn voorraadkast onderhanden. De komende tijd zal ik de nodige blikjes van het andere blog open trekken op dit blog. 

Afbeelding: Pixabay

Had ik maar...

Volgens mij heb ik ooit al eerder iets over dit onderwerp geschreven, het had ik maar, maar als dat zo is, dan kan ik dit berichtje zo één, twee, drie, niet terug vinden. Wat mij bijstaat is dat het ging over het terug kijken op je sterfbed. Nu ik dit zo neerschrijf, moet ik opeens denken aan huwelijk en gezin en 'had ik maar meer tijd op kantoor door gebracht'. Nog een poging.

Het was inderdaad 'Huwelijk en gezin' en had hem gelabeld met....Had ik maar.
Had mezelf tijd kunnen besparen.

Dit wordt weer een lange inleiding.
Zucht, mijn gezinsleden zijn daar al aangewend.
Maar op papier ben ik niet zo, dan is het van schrap schrap, ik denk dan meer na, maar daar heb ik nu net eigenlijk geen tijd voor.

Ik ben op het moment bezig de nieuwsbrief aan het maken voor de jongeren bij ons in de gemeente. En heb net met hun een poster gedeeld die ik zelf heel mooi vind.
Deze poster heeft te maken met vooruit kijken, maar in het verlengde daarvan kwam ik ook nog een toespraak tegen die voor mij aansloot bij deze poster. Die toespraak deel ik dan weer niet met hun, anders wordt het natuurlijk wel een heel lange nieuwsbrief. Ik denk ook niet dat ze daar op zitten te wachten. Daarnaast, ze hebben zelf een Liahona en als ze die lezen komen ze ongetwijfeld die toespraak vanzelf tegen.

Oke.
Nu even ademhalen, stapje terug.
Poster plaatsen, tekst van wat ik mooi vond uit deze toespraak, en dan is het wel genoeg voor vandaag, want anders blijf ik gaan.
Ja, ik word soms ook moe van mezelf, ik zeg het maar alvast.

Hier dan het stukje uit die toespraak wat ik bijzonder mooi vond: "Maar al te vaak volgen we patronen en gewoontes die we door de jaren heen ontwikkeld hebben - we volgen gewoon de routine zonder erbij stil te staan waartoe die routine leidt. Doelgericht leven voegt focus en zin aan ons leven toe en kan een groot verschil maken. Doelgericht leven betekent dat je de betekenis van het 'waarom' kent - de motieven voor je daden. Socrates heeft gezegd: 'Een leven dat niet onder de loep wordt genomen, is niet de moeite waard'. Denk dus goed na hoe je je tijd doorbrengt, en vraag je dan geregeld af: Waarom? Dan leer je om verder te kijken dan dat ene ogenblik. Het is veel beter om vooruit te zien en je af te vragen: 'Waarom zou ik dat doen', dan terug te kijken en te zeggen: 'Waarom heb ik dat in vredesnaam gedaan?'".

Een soort 'Had ik maar', maar dan net even anders.

Want dit gaat over verder kijken in plaats van terug kijken vanaf je sterfbed..

Een groot verschil, een heel groot verschil.

Trouwens, heb ik die uitspraak van Socrates al een keer met jullie gedeeld....

Afbeelding: Lds.org

Toespraak: Met een eerlijke bedoeling

Weefproces...

Mijn leven is slechts een weven

Tussen mijn Heer en ik;

Ik kan de kleuren niet kiezen

Hij werkt er gestaag aan voort.

Vaak weeft Hij er verdriet in

En ik, in dwaze trots,

Vergeet dat Hij de bovenkant

En ik alleen de onderkant zie.

Pas wanneer het weefgetouw stilvalt

En de schietspoelen niet meer heen

en weer vliegen

Zal God het doek ontrollen

En het waarom bekendmaken.

De donkere draden zijn even nodig

In 's Wevers vaardige hand

Als de draden van goud en zilver

In het patroon dat Hem voor ogen stond.  

Anoniem

Afbeelding: www.rauwblog.nl

Gedicht uit Sourcebook of Poetry, dichter onbekend.

Bovenstaand gedicht: Liahona

Gedachte...

'De Heer gebruikt
een andere weegschaal 

dan de wereld 

om de waarde 

van een ziel te wegen.'

Dieter F. Uchtdorf

Bovenstaande uitspraak is een 'oudje'.

Omdat hij uit de Liahona van november 2011 komt.

Maar tijdloos qua betekenis.

Het is bijna weer zo ver. 

Conferentietijd, en een maand later de conferentie Liahona.

Ik heb al een paar uitspraken van de zustersconferentie voorbij zien komen.

Laat alleen alles nog even een paar dagen links liggen.

Om daarna volop me eraan over te geven.

Over je volop overgeven aan gesproken.

Was op zoek naar een passende afbeelding.

En die vond ik op http://www.propsla.nl/2010/03/weegschaal/

Klik, en je weet wat ik bedoel.

Wel even naar beneden scrollen voor haar commentaar.

Heerlijk.  

Zonnebloem 3...

Kan het niet laten om toch nog een keer terug te komen op de Zonnebloem.
En wel omdat er op dit moment nog een paar gedachten door mijn hoofd spelen.

Hierbij in ieder geval de eerste gedachte. 

Die komt uit een filmpje van Philip Zimbardo.
In het filmpje laat Philip Zimbardo gemaskeerde mensen zien, en legt hij uit wat het gemaskeerd zijn doet met het menselijke gedrag.

Zoals jullie weten,  houd ik van de Liahona, en moest ik, toen ik dit zag en hoorde, gelijk aan
een toespraak (bladzijde 48) denken van een tijdje terug.  
In deze toespraak - gericht aan de jongeren, maar wat is leeftijd per slot van rekening, zeker gezien wat er in dagelijks leven plaatsvindt - wordt er het volgende gezegd:

"Een van de beste manieren om je te beschermen tegen slechte keuzes is geen masker van anonimiteit te dragen. Als je ooit merkt dat je dat doet, weet dan dat het een ernstige waarschuwing tegen gevaar is, 
en dat het een van de middelen van de tegenstander is om je iets te laten doen wat niet mag".

Misschien denk je nu 'wat overtrokken', maar is dat wel zo? 

"Het is tegenwoordig normaal om je identiteit te verbergen en anoniem hatelijke, giftige, onverdraagzame boodschappen op het internet te zetten. 
Sommigen noemen dat flamen. 
Sommige instellingen proberen opmerkingen door te lichten. 
De New York Times tolereert bijvoorbeeld geen opmerkingen als die een persoonlijke aanval inhouden, obscene, vulgaire of godslasterlijke woorden bevatten, of als de inzender zich voordoet als iemand anders, onsamenhangend schrijft of schreeuwt. 
The Times moedigt ons ook aan om onze eigen naam te vermelden, want "we hebben ondervonden dat mensen die hun eigen naam vermelden, prettigere en respectvollere discussies voeren". 
Elke manier waarop het internet gebruikt wordt om te pesten, een reputatie te beschadigen of iemand in een kwaad daglicht te stellen, is verwerpelijk. 
Wat we in de samenleving zien, is dat als mensen het masker van anonimiteit dragen, ze eerder dit gedrag vertonen dat een fatsoenlijke dialoog onmogelijk maakt".

We kunnen naar anderen kijken en denken dat we niet zo zijn. Maar de praktijk kan zomaar in ons nadeel uitvallen en dan bezigen wij zinnen als 'Ik had het niet zo bedoeld'.  

Afbeelding: http://eliascoaching.wordpress.com/2014/02/04/draag-jij-een-masker/

Little things...

... of drie vliegen in één klap.

Voor mezelf zijn die drie vliegen één geheel. Het probleem is alleen: hoe verwoord ik het, zodat het op 'papier' ook een samengesteld geheel is.

Juist dat onvermogen kan mij weerhouden om aandacht te geven aan mijn blog.

Voelen is één, uiten is wat anders.

Maar nu ik het toch over voelen heb, laat ik daarmee beginnen.

'Want sommigen van ons hebben de meest opmerkelijke personen die wij kennen

- personen die onze gevoelens en gedachten hebben gestimuleerd -

gevonden binnen de banden van een boek.'

Degenen die mijn blog volgen, weten dat ik van lezen houd en ook dat ik bovenstaande uitspraak al eens eerder in een blogje heb verwerkt. Trouwens, al volg je mijn blog niet, de afbeelding rechts spreekt op zich al voor zich zelf.

Als we de media die we gebruiken bewust toetsen, is dat een moment van reflectie. 

Professor Jensen noemt zo’n moment een 

‘gesprek met onszelf’: ‘een innerlijke dialoog

 — een geven en nemen, waarin we luisteren en reageren. 

De beste gesprekken die we hebben, worden vaak momenten van persoonlijke bekering, 

omdat het doorgaans door een gesprek is dat we onze mening veranderen, 

een nieuwe weg inslaan 

of ons voornemen om ons leven te beteren. 

De aanpassingen die we op die momenten in onze ziel aanbrengen, 

zijn meestal klein, eenvoudig, gradueel, vertroostend en productief.’

Tijdens het lezen van de Liahona kwam ik deze tekst tegen in een artikel over 'Media de moeite waard' (blz. 14)  en moest ik gelijk denken aan 'mijn' uitspraak, 'personen die onze gevoelens en gedachten hebben gestimuleerd'. 

Lezen is voor mij op reis gaan, en ik maak daar tijd voor vrij, bewust.

Niet lezen is geen optie; ik weet wat dat met me doet.

Wat mij bij mijn derde uitspraak brengt, die gaat over 'het voeden van de vrede in jezelf':

'Voed de vrede in jezelf.

Let eens op welke prikkels van buitenaf je toelaat.

Wat neem je op aan onvrede en onrust?

En welke dingen brengen je juist vrede en vertrouwen?

Als je merkt dat je vooral onvrede en onrust toelaat,

kun je jezelf trainen om betere keuzes te maken.

Wat voedt de vrede in jou?

Mediteren, inspirerende boeken lezen, 

een wandeling in de natuur maken?

Maak hier bewust ruimte voor.' 

Timber Hawkeye, van hem is bovenstaande uitspraak, zegt grappig genoeg het volgende over de tv:

'Ik probeer ook om minder onvrede van buitenaf toe te laten. 

Geweld op tv zien is voor je hoofd wat geraffineerde suiker eten voor je lichaam is. 

Een uurtje ruis kan onrust en onvrede voor de hele dag veroorzaken.'

Om die reden heeft hij zijn tv weggedaan. 

Nu wil ik niet zo ver gaan dat ik onze tv de deur uit doe.

Maar ik denk wel dat hij een punt heeft.

Niet alleen als het gaat om geweld, dus wat we kijken, maar ook hoeveel we kijken, wat voor hem duidelijk geen probleem meer is. 

Hierin een bewuste keus maken zou dus zomaar van invloed kunnen zijn op onze dagelijkse reis door het leven.

Vanwege het uitfilteren van. 

Het zijn de kleine dingen die het doen. 

Zijn het nu stiekem toch vier vliegen geworden?
Ach, wat maakt het uit, ik heb een 'klap' uitgedeeld.

Ondanks mijn geworstel om het te verwoorden. 

 

Uitspraak Timber Hawkeye: Happinez oktober 2013,  Workout voor je ziel.   

Smileys: internet.

Moederdag

Lieve Hemelse Vader,

Maak van mij een betere ouder.

Leer me mijn kinderen te begrijpen; geduldig naar ze te luisteren en vriendelijk al hun vragen te beantwoorden.

Weerhoudt me ervan hen te onderbreken en steeds maar weer tegen ze aan te praten.

Maak me net zo hoffelijk tegenover hen als ik van hen verlang tegen mij te zijn.

Geef me de moed mijn overtredingen tegenover mijn kinderen te bekennen als dat nodig is, en hen om vergeving te vragen als ik weet dat ik hen onrecht heb aangedaan.

Dat ik niet onnodig hun gevoelens kwets.

Laat me ze niet om hun fouten uitlachen of hen beschaamd of belachelijk maken.

Help me mijn kind ervan te weerhouden om te liegen of te stelen.

Leidt mij van uur tot uur, zodat ik door alles wat ik doe of zeg aantoon dat oprechtheid geluk voortbrengt.

Maak dat ik de kleine vergissingen van mijn kinderen niet zie, en help me de goede dingen die ze doen op te merken.

Help me klaar te staan met positieve woorden.

Help me samen met mijn kinderen te groeien; hen te behandelen op de manier die past bij hun leeftijd.

Laat me niet van hen verwachten dat ze zich als volwassenen zullen gedragen.

Help me hen niet te beroven van de gelegenheid om zelfvertrouwen te ontwikkelen, te denken, te kiezen en beslissingen te nemen.

Help te voorkomen dat ik ze ooit straf om mijn zelfzucht te bevredigen; dat ik ze de dingen zal toestaan die redelijk zijn, en dat ik de moed zal hebben de dingen te weigeren waarvan ik weet dat ze mijn kinderen schade kunnen toebrengen.

Maak me zo eerlijk en rechtvaardig, zo attent en zo vertrouwd met mijn kinderen dat ze oprechte achting voor me zullen hebben.

Maak me geschikt om door mijn kinderen bemind en nagevolgd te worden.

                                                                              

Bron: Mormanad.

Afbeelding: Photl.com

Opkikker

Toen ik gisteren in de stad was, liep ik even de Trekpleister binnen.

En wat denk je dat ik daar tegen kwam in de schappen?

Een stelletje (op)kikkers. 

           

Misschien had ik er normaal gesproken niet eens bij stil gestaan, ik was namelijk op zoek naar iets en zoveel tijd had ik niet, maar door mijn blogje van gisteren over opkikkers, kon ik toch niet zomaar voor bij lopen aan deze kikkers, die daar zo samen leuk in het schap mij toelachten. 

Ik zag toen dat het niet zo maar een stelletje knuffel kikkers waren, 

maar dat het heuse opkikkers waren.

Zoals ik al zei, ik had niet veel tijd, en ik heb de kikkers de kikkers gelaten.

Wel zag ik in de gauwigheid dat er een organisatie achter zat, waar ik nog nooit van gehoord had.

Bij het wakker worden vanochtend moest ik toch weer denken aan deze kikkers. 

Nu stond er in mijn blogje van gisteren de volgende gedachte:

'Doe de kleine dingen waar jij blij van wordt.

Wacht niet passief af tot je wordt opgebeurd.

Zorg er gewoon zelf voor.'

Met name dat laatste, zorg er gewoon zelf voor, kan nu heel simpel door iemand zo'n opkikker cadeau te doen. Want behalve dat je er zelf blij van wordt, kikker je iemand anders op, en steun je ook nog 

ttp://www.opkikker.nl/pages/3/informatie.html

Opkikker

Mijn berichtje van gisteren had als onderwerp:

                 "Leven per meter is moeilijk, per centimeter gaat het beter!"

Bovenstaande uitspraak heb ik opgeslagen onder het kopje 'klein'. 

Terwijl ik dat deed kwam ik dingen tegen van oohh dat is ook wel de moeite waard om te delen.

En aangezien ik ooit al eerder al had gezegd dat ik 'uitspraken' uit mijn mappen op de computer zou plaatsen doe ik het bij deze alsnog. 

Maar om bij klein te blijven - zou de komende dagen elke dag wel iets kunnen plaatsen -  ik houd het klein, ik beloof niets, want jullie weten, zoals de wind waait mijn jasje. Maar het moet geen wervelwind worden.

Ondertussen vragen jullie je misschien nu af, wat heeft leven per centimeter nu te maken met klein en kikkers. Maar daar ik geloof dat uiteindelijk alles één groot samengesteld geheel is wordt dat zo wel duidelijk. 

Want in 'Geluk voor Dummies' (gelukkig had ik nu wel de bron erbij vermeld) kwam ik ooit het volgende tegen:

'In tegenstelling tot conventionele wijsheid, is grote stress in je leven niet iets wat je ervan weerhoudt geluk te vinden; dat gebeurt door de kleine ergernissen. Niet door eentje, maar door alles tezamen. Kleine ergernissen stapelen zich op en eisen op een bepaald moment hun tol. Deze kleine ergernissen stapelen zich gemakkelijk op, omdat de meeste mensen negeren hoeveel schade kleine probleempjes kunnen aanrichten. Uit medisch onderzoek blijkt dat de gevolgen van kleine onbenullige ergernissen op de lange termijn veel groter zijn dan van veel stress die incidenteel optreedt.' 

Hun oplossing om te voorkomen dat je het 'slachtoffer' wordt van de dagelijkse kleine ergernissen, is simpel. Zorg voor opbeurende gebeurtenissen in je leven. Zorg voor opkikkers.

'Doe de kleine dingen waar jij blij van wordt.

Wacht niet passief af tot je wordt opgebeurd.

Zorg er gewoon zelf voor.'

Afbeelding: alineblogt.nl

Leven per centimeter

Nog even en de Liahona van november valt weer op onze deur mat.
Dit is de conferentie uitgave, en om die reden altijd later.
Kijk er nu alweer naar uit.
Maar dat betekent ook afscheid nemen van de vorige conferentie Liahona, de mei uitgave.
Afscheid nemen van de conferentie Liahona doe ik door de dingen die mij hebben aangesproken, pareltjes van inspiratie en/of energie, het is maar net hoe je het bekijkt, op te slaan in mijn computer.
Soms is het een enkele zin, soms een stuk tekst, maar het gebeurt ook wel dat ik me afvraag waarom ik niet gelijk de hele toespraak opsla, omdat er zoveel in staat dat mij aanspreekt.
Bij deze wil ik zo'n pareltje met jullie delen.
Het komt uit een toespraak van president Monson, gericht aan de jongevrouwen, let wel, meisjes in de leeftijdsgroep 12 tot en met 18 jaar.
Maar de uitspraak op zich is leeftijdloos.

"Leven is moeilijk per meter, maar per centimeter gaat het beter!'

Deze uitspraak wordt dan gevolgd door de opmerking 'dat we allemaal één dag getrouw kunnen zijn, en dan nog één en daarna nog één, een leven lang, totdat we een leven lang volgens de leiding van de Geest hebben geleefd.'  Maar dit gegeven kunnen we natuurlijk ook doortrekken naar zaken, vul zelf maar in, die niet expliciet geestelijk lijken te zijn.

Het geheim van vooruitkomen is beginnen.

Het geheim van beginnen 

is het opsplitsen van een complexe, overweldigende taak

in kleine, hanteerbare taken.

Begin dan aan de eerste.

Mark Twain. 

Uitspraak: toespraak pres. Monson
Afbeelding: http://www.stitchathome.nl

Wat ben ik waard?

Na vier jaar geen televisie en zes jaar tweedehands televisies te hebben gehad, besloten mijn vrouw en ik eindelijk om een nieuwe tv te kopen.
Omdat het zo duur was, vergeleken we zorgvuldig het model, het merk, de functies en de prijs voordat we er uiteindelijk eentje kochten.
Interessant genoeg leverde me dat niet alleen een tv op, maar ook een belangrijk inzicht in hoe je iemands eigenwaarde bepaalt.
Door die ervaring kwamen we erachter dat onze waarde wordt afgemeten aan onze broers en zussen, klasgenoten, leeftijdgenoten en collega’s.
Als je een tv koopt, bepaal je hoeveel hij waard is door hem met andere te vergelijken, maar in het echte leven zijn wij de tv’s.
Onszelf met anderen vergelijken om onze eigenwaarde te bepalen is net zo onlogisch als een tv die in de winkel naar andere tv’s kijkt en wenst dat hij 100 cm in plaats van 70 cm was.
Wij moeten ook niet luisteren naar mensen die ons met anderen vergelijken en ons vertellen hoeveel zij ons waard achten. Hoewel een verkoper de prijs van een tv bepaalt, bepaalt hij of zij niet de waarde ervan.
Het werkt zo: het is de klant die naar de prijs kijkt, de waarde van het product inschat en bepaalt of het niet te duur is. En in dit leven is er maar één Consument die dat doet.
Onze Heiland, Jezus Christus, schat de waarde van ‘het product’ in — van ons dus, individueel en samen.
Hoeveel ik ook tekortschiet in vergelijking met anderen, hoe weinig waarde anderen mij ook toekennen, Jezus vond dat ik de moeite waard was om voor mij de prijs te betalen. 
Als u aan uw eigenwaarde twijfelt, haal dan de enige productbeoordeling die ertoe doet bij de Consument.
Als wij vertrouwen op die liefde, kan de Verlosser ons leven veranderen en zijn aankoop mee naar huis nemen.

Wil je deze prachtige vergelijking van Adam C. Olsen in zijn geheel lezen klik dan op Liahona.

Foto: google.

Vergeet niet .....

De gelukkigste mensen die ik ken,

 zijn niet de vinders van hun gouden toegangskaart,

maar de mensen

die bij het streven naar prijzenswaardige doelen

 de schoonheid en het geluk van de alledaagse momenten 

ontdekken en koesteren.

Zij weven draadje voor draadje

dankbaarheid en verwondering

door hun dagelijks leven hun.

Uit: Vergeet mij niet

Foto:  http://www.zeelandnet.nl/weblog/data/achtertuin/index.php?pagina=20&item=125564

blog met prachtige natuurfoto's

Volle maan

Zoals jullie weten ruim ik om de zoveel tijd  mijn Liahona's op.
Nu is opruimen niet bepaald mijn ding, omdat ik tijdens het opruimen doorlopend wordt afgeleid door wat ik tijdens het opruimen tegen kom.
Ik weet het, ik heb hier onlangs al eerder wat over gezegd, en zou daar nog op terug komen, maar nu dus weer even opnieuw niet.
In de Liahona die ik aan het opruimen ben, kwam ik een prachtige toespraak tegen van Neal A. Maxwell: 'Uw handelen toewijden'. (pagina 20).
Uiteraard kon ik deze toespraak niet zomaar links laten liggen.
Lees hem zelf maar, dan weet je gelijk wat ik bedoel.
Daarna, bij het onderbrengen in mijn computer, kwam ik het onderstaande tegen, wat eigenlijk dus zonde was om te negeren, want ja, ik heb ook nog een blog.
Begrijpen jullie nu waarom ik opruimen zo moeilijk vind.
Of geef ik mezelf steeds goede redenen tot uitstel?
Ondanks het feit dat ik mezelf beloofd heb om de boel eens goed te organiseren.
Maar aan de andere kant, misschien is dat het probleem, ik kan hier wel ontzettend van genieten, en dat huis loopt heus niet weg.
Over motivatie gesproken.
Het onderstaande komt trouwens, weer uit een andere Liahona, namelijk die van juli 2011.
Nu heeft dat niet direct met het bovenstaande te maken, maar uiteindelijk indirect wel.
Zo gaat dat met geestelijke zaken.
Wat in het evangelie draait het er uiteindelijk om dat je het van toepassing maakt op jezelf.
Want goed beschouwd is uiteindelijk alles geestelijk.
Genieten trouwens ook.
Want.....
Sorry, daar gaan we weer.

'Er is een verschil tussen bedoelingen en daden. Wie uitsluitend de bedoeling heeft om zich toe te wijden, zal altijd smoesjes bedenken. Wie zich echt toewijden, treden hun moeilijkheden onomwonden tegemoet en zeggen tegen zichzelf: 'Ja, het is een goede reden tot uitstel, maar ik heb verbonden gesloten. Daarom doe ik wat ik heb beloofd.'  Zij bestuderen de Schriften en streven oprecht naar de leiding van hun Vader in de hemel. Zij aanvaarden een kerkroeping en maken die groot. Zij gaan naar de kerk. Zij doen hun huisonderwijs en huisbezoek.'

Beloften zijn als de volle maan. 

Als ze niet worden nagekomen, 

worden ze elke dag kleiner. 

Foto: http://www.astronomie.nl/nieuws/2454/samenstand_van_maan,_venus_en_jupiter.html

Uitnodiging

Om te luisteren naar de 182ste uitzending van de algemene conferentie.



Kom en zie

En daarna, heerlijk weer een uitgave op papier, de conferentie Liahona.
Alleen moeten we daar nog wel even mee wachten tot mei.
Ik heb nog het één en ander in te voeren, dus ik mag wel 'haast' maken.

Prachtig was trouwens ook het artikel, (zie onder rubrieken, blz 10) dat ging over hoe ons voor te bereiden op de algemene conferentie, en dan met name de punten op bladzijde elf. We weten het allemaal wel, maar juist vanwege de eenvoud ervan zijn we gauw geneigd om het belang hiervan over het hoofd te zien en toe te passen.