Posts tonen met het label Man zijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Man zijn. Alle posts tonen

woensdag 30 september 2026

Ware mannelijkheid

 




In dit artikel werd ook gezegd dat "15,8 procent van de Nederlanders het te rechtvaardigen vindt dat een man zijn vrouw slaat. Het laat zien dat we echt nog veel te doen hebben om geweld tegen vrouwen uit te bannen". Ook las ik dat "onderzoekers berekenden dat het percentage jongens op de middelbare school dat positief staat tegenover homoseksualiteit in vier jaar is gehalveerd, van 40 naar 22 procent".

Uit onderzoek blijkt dat het overgrote deel van dit geweld, zowel tegen vrouwen en lhbtiq+-personen, waaronder homoseksuelen, voor het overgrote deel door mannen wordt gepleegd. Ooit heb ik een stukje geschreven, ondertussen nu meer dan vijf jaar geleden, waarin ik schreef dat de man de grootste milieuvervuiler is. En vroeg ik mij af;

Wanneer staat hij op om dit probleem aan te pakken?

In de praktijk blijkt dat nog niet zo eenvoudig te zijn. Ik kwam een artikel tegen dat ingaat op die vraag. Jens Van Trigt, die er een boek over schreef, legt in dit artikel uit waarom dat zo moeilijk is. Aan het eind van dit artikel zegt hij dit: "Toch hoopt hij dat zowel vrouwen áls mannen zich blijven uitspreken. Er groeit een generatie jongens op die heel onzeker blijkt te zijn over hoe ze man moeten zijn. En dan komen ze terecht bij mensen aan wie vaak ook nog duur moeten betalen om te leren hoe je vooral een echte man moet zijn. Maar daar mis je de boot. Want waar het om gaat, is dat je vooral een echt mens moet zijn. En daarvoor heb je die zogenaamd mannelijke eigenschappen nodig, maar zeker ook die zogenaamd vrouwelijke eigenschappen". 

Als je toch geld wilt uitgeven om te weten hoe je man moet zijn, is het misschien een idee om een Bijbel te kopen en je te verdiepen in wat voor man Jezus Christus was: "Vaak wordt mannelijkheid geassocieerd met agressie, macht en autoriteit. Mannen krijgen te horen dat ze best gespierd, grootsprakerig en brutaal kunnen zijn. Ons volmaakte voorbeeld Jezus Christus laat echter - zowel in woord als daad - een andere definitie van mannelijkheid zien: een die zachter, meelevender en vriendelijker is". Wat onder andere blijkt uit deze woorden: "Jezus weende". Wat haaks staat op "dat een man niet mag huilen", met alle gevolgen van dien. 



woensdag 26 augustus 2026

Vergadering van Israël: Het gezin

 

Vandaag deel ik opnieuw een blikje dat gaat over het gezin. En dan met name over de leer van het gezin en de vrouw in haar rol als moeder. Basisingrediënt van dit blikje is president Nelsons toespraak 'Deelname van de zusters aan de vergadering van Israël'. Ik zeg met reden basisingrediënt, want ik heb deze toespraak ook met een diversiteitsinsteek. Dat blikje deel ik de volgende keer. En met diversiteit bedoel ik dit keer niet dat 'allen gelijk zijn voor God', maar de neiging van ons vrouwen om onszelf met anderen te vergelijken. 

Het blikje van vandaag kan ik echter niet los zien van een ander blikje dat ik eind vorig jaar deelde: 'Een oproep aan mijn zusters'. Waarin president Nelson het volgende zegt: "U bent onze cruciale partner in deze eindtijd. Elke vrouw die waardig aan priesterschapsverordeningen deelneemt heeft rechtstreeks toegang tot de macht van God". In deze toespraak heeft president Nelson het niet alleen over "wij hebben vrouwen nodig met een fundamenteel begrip van de leer van Christus, die met dat begrip een generatie zullen opvoeden en onderwijzen die de zonde kan weerstaan", maar ook over de vele andere rollen die een vrouw kan vervullen in de vergadering van Israël. Zoals: "vrouwen die georganiseerd zijn en kunnen organiseren, vrouwen met leidinggevende kwaliteiten die kunnen plannen, leiden en besturen. Vrouwen die kunnen onderwijzen, vrouwen die zich kunnen uitspreken", waarvan dit maar een paar voorbeelden zijn.


Blikje: De leer van het gezin kennen, na te leven en te verdedigen

In zijn toespraak 'Deelname van de zusters aan de vergadering van Israël' tijdens de algemene conferentie van oktober 2018, zei president Russell M. Nelson: "Ik zeg erbij dat ik met het woord moeder niet alleen vrouwen bedoel die in dit leven kinderen gekregen of geadopteerd hebben. Ik bedoel daarmee alle volwassen dochters van onze hemelse Ouders. Iedere vrouw is op grond van haar eeuwige, goddelijke bestemming een moeder".  



We hebben vrouwen nodig die weten
hoe ze door hun geloof belangrijke dingen kunnen laten gebeuren
en die moedige verdedigers zijn van moraliteit en gezinnen. 
Russell M. Nelson


Om onze bijdrage te kunnen leveren aan de vergadering van Israël wordt er van ons vrouwen niet alleen geloof gevraagd, maar ook de nodige moed. Moed om de Heer in ons leven te laten zegevieren. Wat onder andere betekent, zeker ten aanzien van het gezin en het belang ervan, dat we daarmee in sommige opzichten ingaan tegen de stroom van ontwikkelingen die zich in de maatschappij voordoen. 

Iemand die dit prachtig verwoord is elder D. Todd Christofferson. In zijn toespraak De morele kracht van vrouwen zegt hij namelijk het volgende: "Een gevaarlijke filosofie die de morele invloed van vrouw ondermijnt is de devaluatie van het huwelijk, van het moederschap en het traditionele gezinsleven als carrière op zich. Sommige feministische denkers zien helemaal niets in het traditionele gezinsleven, omdat het vrouwen klein zou houden en ze de niet aflatende eisen van het opvoeden van kinderen een vorm van uitbuiting vinden. Zij drijven de spot met wat zij het 'vrouwonvriendelijk loopbaantraject' noemen. Dat is niet eerlijk of juist. Wij bagatelliseren geenszins de waarde van wat vrouwen of mannen in welke goede zaak of carrière dan ook tot stand brengen - daar plukken wij allen de vruchten van - wel stellen wij dat er geen hogere zaak is dan het huwelijkse moederschap en vaderschap. Geen carrière, hoe ambitieus ook, geen geldelijke compensatie, geen erkenning of eerbewijs kan tippen aan de uiteindelijke beloningen die het gezin brengt. Wat een vrouw verder ook mag bereiken, haar morele invloed komt nergens zo goed tot zijn recht als in het gezin." 

Op ons vrouwen, of we nu wel of niet gebaard hebben, rust de gezamenlijke verantwoordelijkheid om "de leer van het gezin te kennen, na te leven en te verdedigen". 

De tijd zal aanbreken dat alleen zij
die intens en actief in het gezin geloven, 
hun gezin kunnen beschermen 
te midden van het oprukkende kwaad om ons heen.
Julie B. Beck



zondag 19 juli 2026

2. Alle gevolgen van dien


In mijn vierde logje, dat ging over afstamming is niet bepalend, had ik het onder andere over Batseba. Zij wordt namelijk zwanger van koning David, met alle gevolgen van dien. Een van de gevolgen was dat onderstaande profetie letterlijk werd vervuld:

"Het zwaard zal nooit uit uw huis wijken,
omdat u mij, de Heer hebt veracht
en de vrouw van Uria hebt genomen"
2 Samuel 12:10

"Daarna gebeurde het volgende. Absalom, de zoon van David, had een knappe zuster, en haar naam was Tamar. En Amnon, de zoon van David, kreeg haar lief. Ammon leed om zijn zuster Tamar tot hij er ziek van werd, want zij was maagd, zodat het in de ogen van Amnon moeilijk was om haar iets aan te doen". Dit vind ik op zich al een kwalijke opmerking, en het heeft hem uiteindelijk ook niet weerhouden om te doen wat hij deed, ondanks de smeekbede van Tamar om het niet te doen. "Nee, mijn broer, verkracht mij niet, want zoiets doet men niet in Israël; doe deze schandelijke daad niet. Hij wilde echter niet naar haar stem luisteren, maar omdat hij sterker was dan zij, verkrachtte hij haar en sliep met haar. Daarna haatte Amnon haar met een heel diepe haat. Ja, de haat waarmee hij haar haatte was groter dan de liefde waarmee hij haar had liefgehad. Sta op, ga weg! Hij riep zijn knecht, zijn bediende, en zei: Stuur die vrouw toch bij mij vandaan, naar buiten, en doe de deur achter haar op slot", 2 Samuel 13:1-17.

"Waarom is het een drogreden als we denken dat wat wij doen
onze eigen zaak is 
en niemand anders zal schaden?"

Allereerst dit. Het is een commentaar op wat Amnon deed, maar je kunt het ook zien als een 'alle gevolgen van dien': "Amnon hield niet echt van Tamar. Nadat hij zijn lust had bevredigd, verachtte hij haar. Hoe vaak zien we zulke grove onrechtvaardigheid jegens vrouwen bij slechte mannen? Ze buiten vrouwen uit en verachten hen vervolgens, in plaats van zichzelf. Amnon wilde Tamar niet van de schande redden door haar als vrouw of bijvrouw in zijn huishouden op te nemen. Wetende dat ze te schande was gemaakt en daardoor van een echtgenoot verstoken zou blijven, rouwde Tamar als een weduwe. David was woedend over de manier waarop Amnon Tamar had behandeld, maar wat kon hij doen of zeggen? Zijn eigen gedrag met Batseba had hem geen reden gegeven om hem te veroordelen. Dit was wederom een gevolg van de zonde. Vanwege zijn eigen schuldgevoel greep David niet in om deze grote gruweldaad in zijn eigen huishouden te corrigeren. David leerde de droevige les dat de zonden van een mens hem vaak tot in de derde en vierde generatie kunnen achtervolgen". 

Ik bleek echter ook een ander commentaar op dit verhaal te hebben wat ik jullie niet wil onthouden. Het is een EO artikel met de titel "Waarom we het verhaal van Tamar moeten doorvertellen".  Uit dit artikel komt ook onderstaande uitspraak:

"Stilte oog in oog met het kwaad, is kwaad;
God zal ons niet onschuldig houden.
Niet spreken is spreken,
niet handelen is handelen"
Dietrich Bonhoeffer

De verkrachting van Tamar is inderdaad misschien niet direct een onderwerp voor een preek, maar "Davids lijdelijke passiviteit zou ons moeten aansporen tot handelen". Davids sprakeloosheid zou ons moeten aanzetten tot spreken. In de kerk zouden er geen eenzame, verlaten vrouwen moeten zijn, alleen maar dochters van God die gezien worden en gekoesterd worden". Een gemeenschap van mannen en vrouwen die een onbeperkt leefbare omgeving creëren.

Wat ik heel mooi vind, sluit aan bij deze woorden: "Ach, mijn Heer! Wat moeten wij doen? En de Heere opende de ogen van de knecht, zodat hij zag; en zie, de berg was vol paarden en strijdwagens van vuur rondom Elisa". Wat te maken heeft met ogen om te zien: "Misschien is het belangrijkste dat wij duidelijk moeten zien wie God is en wie wij werkelijk zijn - zoons en dochters van hemelse Ouders met een goddelijke aard en een eeuwige bestemming. Vraag God om deze waarheden aan u te openbaren, alsook hoe Hij over u denkt. Hoe beter u begrijpt wat uw identiteit en bestemming is - dat diep van binnen begrijpt - hoe meer het uw hele leven zal beïnvloeden. Als we begrijpen hoe God ons ziet, bereidt dat ons erop voor om anderen te zien zoals Hij ze ziet". Iets wat Amnon duidelijk niet begreep, met alle gevolgen van dien. 




zondag 21 juni 2026

We zijn meer dan onze etiketten


"Het is namelijk niet wat de mens ziet,
want de mens ziet aan wat voor ogen is,
maar de Heere ziet het hart aan."
1 Samuel 16:7


Mijn vorige logje ging over dat afstamming niet bepalend is, en ik eindigde met bovenstaande tekst. Toen Samuel Eliab zag, dacht hij: "Deze is vast en zeker voor de Heere Zijn gezalfde". Maar de Heer zei: "Kijk niet naar zijn uiterlijk en ook niet naar de hoogte van zijn gestalte". Op de een af andere manier kwam Eliab waarschijnlijk over als iemand, gebaseerd op hoe hij eruitzag, die het goed zou doen als koning. “De Heer leerde aan Samuel dat Hij ons anders ziet dan dat mensen elkaar meestal zien". 

In dat opzicht zijn wij net zo menselijk als Samuel, want ook wij hebben de neiging om aan een knap uiterlijk automatisch positieve eigenschappen toe te schrijven, zoals betrouwbaarheid en eerlijkheid, wat het halo-effect wordt genoemd, wat ons denken kan belemmeren. Omgekeerd werkt het ook zo. Dus in die zin moeten we voorzichtig zijn met het labelen van iemand, gebaseerd op de eerste indruk. 

Uiteraard zijn labels niet altijd negatief. President Russell M. Nelson zei dat “labels leuk kunnen zijn".  Ze laten zien aan welke positieve zaken je waarde hecht. Maar als er een label is dat jouw belangrijkste identiteit vervangt, kunnen de gevolgen geestelijk verstikkend zijn". Met je belangrijkste identiteit bedoelt president Nelson dat je een geestkind van God bent en dat het belangrijk is dat je deze waarheid kent en begrijpt. 

Eerder dit jaar heb ik een aantal logjes geschreven die gingen over onze ware identiteit en labels. Toen was echter mijn insteek dat afstamming WEL DEGELIJK van belang was en is. Daar tegenovergesteld aan, kijkend naar de afstammingslijn van Christus, zien we dat afstamming NIET belangrijk is. Of het nu gaat om wel of niet, beiden hebben uiteindelijk ook te maken met hoe jij jezelf ziet.

"Ik geloof dat mijn hemelse Vader de volgende eigenschappen in mij ziet
die veel anderen niet zien:...."

Bovenstaande stelling, een van de vier, komt uit een seminarieles waarin de Heer het hart aanziet. Dat ik juist deze stelling eruit heb gehaald, en niet: "Als ik andere mensen voor het eerst ontmoet heb ik de neiging om vooral te kijken naar...", heeft te maken met hoe hemelse Vader jou en mij ziet. Welk label heeft Hij op een ieder van ons geplakt. En dat bovenal te blijven zien. Los van wat anderen wel of niet zien. Los van wat anderen wel of niet doen. Omdat dit, kijkend naar president Nelsons woorden, als je je ware identiteit uit het oog verliest, geestelijk verstikkende gevolgen kan hebben. Wat ik terugzie in het leven van Saul. 

Toen Saul als koning werd geroepen, zoon van een vermogend vader, en in heel Israël geen knappere man dan hij, was zijn reactie: "Ben ik niet een Benjaminiet, uit de kleinste van de stammen van Israël? En is mijn geslacht niet het geringste van al de geslachten uit de stam van Benjamin?" In dit opzicht past hij, nu we het toch over labels hebben, aan de ene kant in het halo-effect-hokje, en aan de andere kant in het vakje 'Wie ben ik dat', zoals Mozes, een groot profeet vanouds, zich dat afvroeg. Echter Saul vergat op een gegeven moment wie hij was, want dit is wat Samuel later tegen hem zegt: "Is het niet zo dat u, hoewel klein in eigen oog, hoofd van de stammen van Israël geworden bent, en dat de Heere u tot koning over Israël gezalfd heeft? Omdat u het woord van de Heere verworpen hebt, heeft Hij u verworpen, zodat u geen koning meer zult zijn. Toen zei Saul tegen Samuel: Ik heb gezondigd, omdat ik het bevel van de Heere en uw woorden overtreden heb, want ik was bevreesd voor het volk en heb naar hun stem geluisterd" (1 Samuel 15:17,23,24). Hij verloor uit het oog wat God in hem zag en wat zijn ware identiteit was.

"Als we onze etiketten met die van anderen vergelijken, etiketten aannemen die niet overeenkomen met onze goddelijke aard, of ons door sommige etiketten minderwaardig voelen, kunnen onze eigenwaarde en geestelijke instelling in miljoenen stukjes uiteenspatten. Het enige etiket waardoor het leven echt iets betekent, is onze goddelijke identiteit. En ik hoef dat etiket niet te verdienen. Die liefde krijg ik gratis. Ik weet dat als ik mijn best doe om volgens zijn wil te leven, en altijd besef wie ik echt ben, Hij me zal zegenen. Als al mijn andere etiketten met die ene belangrijke zijn verbonden, kan ik in al die etiketten ware vreugde, kracht en grootsheid vinden." 

Ik denk dat ik het volgende week opnieuw over een man ga hebben. Een man die liet zien dat hij meer was dan het etiket dat aan hem kleefde. En zo de geschiedenis opnieuw labelde. 




dinsdag 9 juni 2026

Debora en Barak


In ons zondagschoollesboek, als inleiding op het boek Richteren, wordt het volgende gezegd: "Onder invloed van de overtuigingen en aanbiddingspraktijken van de Kanaänieten, die ze uit het land moesten verdrijven, overtraden de Israëlieten hun verbonden met de Heer en keerden ze zich van Hem af. Als gevolg daarvan raakten ze zijn bescherming kwijt en raakten ze in slavernij. Maar telkens wanneer dit gebeurde, gaf de Heer zijn verbondsvolk de kans om zich te bekeren, en deed Hij een verlosser opstaan - een milititair leider: die men een 'richter' noemde. 

Tussen al de mannelijke richters die in het boek Richteren worden genoemd, deed de Heer een vrouw opstaan, die veel meer was dan 'zomaar' een richter. Zij was namelijk behalve een richter ook een profetes, die de geest van openbaring had. "Hoewel slechts enkele vrouwen in de Schrift profetessen worden genoemd, hebben velen geprofeteerd, zoals Rebekka, Hanna, Elisabeth en Maria". 

"En Debora, een vrouw die profetes was,
de vrouw van Lappidoth,
die gaf in die tijd als richter leiding aan Israël.
En de Israëlieten gingen voor de rechtspraak naar haar toe.
Richteren 4:4,5

Op een gegeven moment stuurt Debora een bode naar Barak (vers 6) met de woorden: "Heeft de Heere, de God van Israël, niet geboden: Ga, trek op naar de berg Tabor en neem tienduizend man met u mee, van de nakomelingen van Naftali en van de nakomelingen van Zebulon?" In haar vraag aan Barak heeft Debora het over "heeft de Here u niet geboden, ga". Wanneer je dit zo leest, dan lijkt het alsof Barak nog geen gehoor heeft gegeven aan deze opdracht. Maar nu Debora met die vraag komt, wordt het dan toch opeens een heel ander verhaal en kan hij niet meer om deze opdracht heen. Alleen dan wel met haar aan zijn zijde. 

"Als u met mij mee zult gaan, dan ga ik.
Maar als u niet met mij mee zult gaan,
dan ga ik niet."
Richteren 4:8

Vorige week schreef ik nog een logje over de gelijkwaardigheid van man en vrouw. Daarin haalde ik deze woorden van president M. Russell Ballard aan: "Elke priesterschapsleider die de vrouwelijke leidinggevenden niet volledig en met zijn volle respect bij het werk betrekt, respecteert de sleutels die hij heeft gekregen niet, en maakt ze niet groot. Zijn macht en invloed zullen beperkt zijn totdat hij de wegen van de Heer leert". 

Dat Barak haar zijn volle respect betoont, blijkt wel uit de vraag van hem of zij met hem mee wil gaan. Ze zegt: Ja, ik zal wel met u meegaan. Maar er zal op de weg die u gaat voor u geen eer te behalen zijn, want de Heere zal Sisera overleveren in de hand van een vrouw". 

Ik moet nu denken aan een opmerking die ik onlangs hoorde van een man, waarin hij aan zijn vrienden vertelde dat zijn toekomstige vrouw meer verdiende dan hij en dat hij dat lastig vond. Gezien in dit licht kun je je afvragen hoe Barak zich moet hebben gevoeld. Eerst was daar zijn vraag aan Debora of zij met hem mee wil gaan, en daaroverheen, toen hij besloot te gaan, kreeg hij ook nog te horen: "Er zal voor u geen eer te behalen zijn". Dit vanwege Jaël. 

"En zie, Barak achtervolgde Sisera.
Jaël kwam naar buiten, hem tegemoet, en zei tegen hem:
Kom, en ik zal u de man laten zien die u zoekt.
Zo ging hij bij haar naar binnen, en zie daar lag Sisera dood."
Richteren 4:22

Gelukkig ontmoedigde dit hem niet. Is het verhaal van Debora en Barak eigenlijk niet een voorbeeld van hoe mannen en vrouwen in het werk van de Heer zouden moeten samenwerken, ongeacht of je nu wel 'de eer kunt opeisen' of niet? Al wil ik hier niet mee zeggen dat mannen en vrouwen hetzelfde zijn, zoals blijkt uit deze uitspraak: "Mannen en vrouwen zijn gelijk in Gods ogen en in de ogen van de kerk, maar gelijk wil niet zeggen dat ze hetzelfde zijn. De taken en goddelijke gaven van mannen en vrouwen verschillen van karakter, maar niet in belang van invloed. God vindt niet een van beide seksen beter of belangrijker dan de andere. Mannen en vrouwen hebben verschillende gaven, verschillende kwaliteiten, en verschillende standpunten en voorkeuren. Dat is een van de belangrijkste redenen dat we elkaar nodig hebben. Een man en een vrouw werken rechtschapen samen om elkaar aan te vullen." Is dit niet wat Debora en Barak deden? Met dit als resultaat:

"Toen zong Debora met Barak, de zoon van Abinoam, op die dag:
Nu de leiders in Israël de leiding hebben genomen,
nu het volk zich vrijwillig gegeven heeft,
loof de Heere!

En het land had veertig jaar rust."
HSV Richteren 5:1,2,31




Afbeelding: Pinterest

woensdag 3 juni 2026

Gelijkwaardigheid man en vrouw

 

Mijn vorige logje ging over Rachab, een voormoeder van Jezus, dat ik eindigde met deze woorden: "De opname van vrouwen in de stamboom van de Heiland weerspiegelt de belangrijke waarheid dat mannen en vrouwen gelijk zijn in de ogen van God." Een prachtig voorbeeld hiervan, zeker als het gaat om leiding te krijgen of te ontvangen in je persoonlijk leven, vind ik wat er gebeurde met de moeder van Simson. 

"En er was een man uit Zora, uit het geslacht van de Danieten, en zijn naam was Manoach.
Zijn vrouw was onvruchtbaar en had geen kinderen gebaard.
Toen verscheen er een Engel van de Heere aan deze vrouw, en zei tegen haar:
Zie toch, u bent onvruchtbaar en hebt geen kinderen gebaard. 
U zult echter zwanger worden en een zoon baren."
Richteren 13:2,3 

Na het bezoek van de Engel vertelt de moeder van Simson aan haar man wat haar is overkomen. Hij moet haar hebben geloofd, want vervolgens lezen wij: "Daarop bad Manoach vurig tot de Heere" met de vraag of de Engel opnieuw langs kon komen. "En God verhoorde de stem van Manoach, en de Engel van God kwam opnieuw naar de vrouw toe, terwijl zij in het veld zat, en haar man Manoach niet bij haar was". Waarop zij snel haar man haalt met de woorden: "Zie, de Man die op die dag naar mij toe kwam, is mij verschenen. Toen stond Manoach op en ging zijn vrouw achterna". 

Uiteindelijk "stijgt de Engel in de vlam van het altaar omhoog en zei Manoach tegen zijn vrouw: Wij zullen zeker sterven, want wij hebben God gezien". Maar zijn vrouw zei tegen hem, wat voor mij ook iets zegt over wat voor vrouw zij is: "Als het de Heere behaagd had ons te doden, had Hij het brandoffer en graanoffer van onze hand niet aangenomen, en ons evenmin dit alles laten zien en ons nu ook niet iets als dit laten horen". Zij, Simsons moeder, plaatst de gebeurtenissen gelijk in een ander perspectief. 'Waarom zou God ons doden, na alles wat Hij aan ons heeft bekendgemaakt?'

Ik kan nu niet anders denken dan aan Helemans' tweeduizend jonge zonen. "Hoewel zij nog nooit hadden gevochten, vreesden zij de dood niet; en zij hechtten meer belang aan de vrijheid van hun vaders dan aan hun eigen leven; ja, hun moeders hadden hun geleerd dat als zij niet twijfelden God hen zou bevrijden. En zij gaven de woorden van hun moeders voor mij weer en zeiden: Wij twijfelen er niet aan dat onze moeders het wisten". Wat als Simson gehoor had gegeven aan dit weten van zowel zijn moeder als vader? Gehoor had gegeven aan deze woorden, voorafgaande aan zijn geboorte, die de Engel sprak tot zijn ouders: "en hij zal beginnen Israël te verlossen uit de hand van de Filistijnen". Helaas slaagde Simson er niet in om "zijn goddelijke roeping te vervullen vanwege zelfzuchtige keuzes". 

Tijdens een algemene vrouwenbijeenkomst gaf president Russell M. Nelson een toespraak waarin hij zei dat hij "ons vrouwen graag wilde laten inzien dat de herstelling van het priesterschap net zo belangrijk is voor ons als vrouw, als voor een man. Omdat het Melchizedeks priesterschap hersteld is, hebben zowel vrouwen als mannen die hun verbonden nakomen, toegang tot alle geestelijke zegeningen van de kerk. De hemel staat evenzeer open voor een vrouw die door haar priesterschapsverbonden met Gods macht begiftigd is, als voor een man die het priesterschap draagt. Zusters, u hebt het recht om vrijelijk een beroep op de macht van de Heiland te doen om uw gezin en andere dierbaren te helpen. Ik loof mannen die het vermogen van hun vrouw respecteren om openbaring te ontvangen en hen als gelijkwaardige partner in hun huwelijk te koesteren". 

Ik denk dat de vader van Simson zo'n soort man was. Die, misschien wel hedendaags gedacht,  zich door de gebeurtenissen rond de aankondiging van zijn kind, zich niet minder man voelde. Wat ik ook terugzie in zijn gebed. In zijn gebed heeft hij het namelijk over "naar ons" en "ons leren" wat wij met het jongetje moeten doen. Hij had namelijk ook kunnen vragen of de Engel aan hem kon verschijnen, daar de Engel al eerder aan zijn vrouw verschenen was. Toen de Engel echter opnieuw aan zijn vrouw verscheen, "stond hij op en ging zijn vrouw achterna". Hij had ook kunnen blijven zitten met de woorden: 'dat zijn vrouwenzaken'. 

Een zwangerschap is nooit alleen een vrouwenzaak en het opvoeden van kinderen ook niet. Het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid, wat ik ook terugzie in deze woorden, wanneer Simson voor een vrouw kiest buiten het verbond: "Maar zijn vader zei tegen hem, evenals zijn moeder: Is er onder de dochters van je broeders en onder heel mijn volk geen vrouw..." (Richteren 14:3). Deze tekst laat zien dat Manoach en zijn vrouw één waren in hun onderwijs aan hun zoon. En dat ze, of dat nu in een gezamenlijk gesprek was, of los van elkaar, bevestigden wat zij, als ouders, geloofden en waarin zij hun zoon hadden onderwezen. Simson wist wie hij was. Dat blijkt wel uit deze woorden toen hij zijn hart uitstortte bij Delila, de vrouw die hij niet kon weerstaan: "Er is nooit een scheermes op mijn hoofd gekomen, want ik ben als nazireeër aan God gewijd van mijn moedersbuik af".

Een aantal jaren terug stond er in de Liahona een artikel met de titel Dochters van God met zijn priesterschapsmacht verbinden. In dit artikel wordt president M. Russell Ballard aangehaald, die het volgende zei: "Allen die heilige verbonden met de Heer hebben gesloten en die deze verbonden eren, hebben het recht om persoonlijke openbaring te ontvangen, om door de bediening van engelen gezegend te worden", zoals we zagen bij de ouders van Simson, "om met God te communiceren, om de volheid van het evangelie te ontvangen, en samen met Jezus Christus erfgenaam te worden van alles wat de Vader heeft". Man en vrouw. 
 
In dit artikel wordt ook ouderling L. Tom Perry aangehaald die het volgende zei tot de broeders, over de gelijkwaardigheid van man en vrouw: "Broeders, vergeet niet dat in uw rol als leider thuis, uw vrouw uw partner is. Vanaf het begin heeft God tegen de mens gezegd dat het huwelijk een eenheid van man en vrouw is. Daarom is er geen directeur en adjunct-directeur in het gezin. Een echtpaar werkt voortdurend samen aan het welzijn van hun gezin. Ze zijn verenigd in woord en daad als ze het gezin leiden en besturen. Ze staan op gelijke voet. Ze plannen en organiseren samen, en unaniem, de aangelegenheden van het gezin." 

Wat betreft leiderschap in de kerk, "dat hiërarchisch georganiseerd is, terwijl het gezin patriarchaal is" kunnen we in dit artikel ook nog het volgende lezen: "De voorbije jaren hebben ervaren leden van het Quorum der Twaalf Apostelen uitdrukkelijk over de rol van de vrouw in de kerk gesproken. Luisteren we wel aandachtig naar die toespraken? We besteden terecht veel aandacht aan de woorden van hen die we als profeten, zieners en openbaarders steunen. Zij bezitten de sleutels van het koninkrijk, en de Heer geeft via hen leiding aan zijn werk. Daarnaast zijn vrouwelijke kerkleiders aangesteld en hebben zij het priesterschapsgezag ontvangen om zowel mannen als vrouwen van de kerk toe te spreken. We moeten ook aan hun woorden gehoor geven en luisteren naar de raad die God ons via hen geeft."

Tot slot nog deze woorden van president M. Russell Ballard uit dit artikel: "Elke priesterschapsleider die de vrouwelijke leidinggevenden niet volledig en met zijn volle respect bij het werk betrekt, respecteert de sleutels die hij heeft gekregen niet, en maakt ze niet groot. Zijn macht en invloed zullen beperkt zijn totdat hij de wegen van de Heer leert." 




zondag 17 mei 2026

Waarom wij niet?

 

Het Oude Testament is nog steeds mijn basis van reizen. En op de achtergrond speelt nog steeds dat er nog een aantal ras-en-het-priesterschap-plaatsen zijn die ik wil bezoeken. Echter, vandaar mijn vrij-reizen-abonnement, wil ik ook aandacht geven aan onderwerpen die bijvoorbeeld meer met mijn vrouw-zijn te maken hebben, zoals de dochteren van Zelafead. 

"Toen kwamen de dochters van Zelafead, ...Machla, Nog, Hogla, Milka en Tirza.
Zij gingen staan voor Mozes en voor Eleazar, de priester, 
en voor de leiders en heel de gemeenschap, 
bij de ingang van de tent van ontmoeting, met het verzoek;
Onze vader is gestorven in de woestijn, ...hij is om zijn eigen zonde gestorven.
Hij had echter geen zonen. 
Waarom zou de naam van onze vader 
uit het midden van zijn geslacht worden weggenomen,
alleen maar omdat hij geen zoon had?
Geef ons bezit te midden van de broers van onze vader."
HSV Numeri 27:1-4

Ik vind wat hier beschreven wordt om verschillende redenen geweldig. In gedachten zie ik deze vrouwen, deze vijf zussen, staan. Niet alleen voor Mozes en Eleazar, nee, voor de gehele gemeente. Van tevoren hadden deze zussen met elkaar overlegd. Ze weten wat ze willen zeggen en wat hun verzoek is. Echter, weten wat je wil zeggen, en het dan ook uiteindelijk naar voren brengen, het uitvoeren, dat kan soms een heel ander verhaal zijn. 

Dit is wat Scripture Helps zegt over wat een reden zou kunnen zijn om toch maar niet je mond open te doen. "Het Oude Testament geeft ook een inkijkje in de grote uitdagingen waar vrouwen in de oudheid mee te maken kregen, waar ze vaak werden onderdrukt, misbruikt en op andere manieren slecht werden behandeld. Gewoonten en gebruiken die in de meest moderne samenlevingen onrechtvaardig of problematisch lijken, werden gevormd door de culturele normen van die tijd." 

"De priester van Midian had zeven dochters. Zij kwamen om water te putten 
en vulden de drinkbakken om het kleinvee van hun vader te drinken te geven. 
Toen kwamen de herders en joegen hen weg, 
maar Mozes stond op,
verloste hen en gaf hun kudden te drinken."
Exodus 2:16-17

Ik denk dat vrouwen in deze tijd ook voor grote uitdagingen staan. Wij mogen dan heden ten dage geen water putten, echter intimidatie op straat is bij ons ook geen vreemd verschijnsel. Orange the World is de campagne van de Verenigde Naties tegen geweld tegen vrouwen. Op de vraag: "Wat zou er moeten gebeuren om geweld tegen vrouwen te bestrijden? Welke cultuuromslag is nodig om geweld tegen vrouwen te bestrijden?" wordt er onder andere dit gezegd: "De aanpak van geweld tegen vrouwen bestaat traditioneel vooral uit het aanspreken van vrouwen. Aan meisjes wordt nog altijd vaak aangeraden om niet te provocatieve kleding te dragen, niet alleen in het donker te lopen of te fietsen, niet dronken te worden, een verkrachtingsfluitje bij zich te dragen of weerbaarheidstrainingen te volgen. Het bizarre daarvan is dat daarmee niet alleen het probleem, maar ook de oplossing op het bordje van vrouwen wordt geschoven. Vrouwen en meisjes moeten voorkomen dat ze verkracht worden, in plaats van dat mannen en jongens ervoor zorgen dat zij geen dader worden. We moeten investeren in mannen en jongens, door hen op vroege leeftijd duidelijk te maken wat geweld tegen vrouwen teweegbrengt en hoe zij kunnen voorkomen dader te worden, en door hen te betrekken als belangrijke medestanders om het denigreren en objectiveren van vrouwen uit te bannen en andere mannen aan te spreken die zich daar schuldig aan maken. We moeten mannen en jongens betrekken, en dan niet (alleen) als potentiële daders, maar vooral ook als potentiële medestanders, om er samen voor te zorgen dat geen man of jongen geweld tegen vrouwen en meisjes acceptabel vindt, laat staan stoer of cool". Mozes stond op, en als medestander van deze vrouwen, joeg hij, notabene in zijn eentje, de herders weg. 

Ook in zijn leiderschap liet hij zien, zoals nu met deze zussen, dat hij verder ging dan de culturele norm van zijn tijd, die in hun voorstel afweken van wat in die tijd gebruikelijk was. Ze werden door Mozes niet alleen gezien, maar ook gehoord. Want "Mozes bracht hun rechtszaak voor het aangezicht van de Heer". En dit is het antwoord van de Heer: "De dochters van Zelafead hebben gelijk; u moet inderdaad een eigen erfelijk bezit geven, te midden van de broers van hun vader, en u moet het erfelijk bezit van hun vader op hen doen overgaan. En tegen de Israëlieten moet u zeggen: Wanneer iemand sterft en geen zoon heeft, dan moet u zijn erfelijk bezit op zijn dochter doen overgaan." 

In onderstaande video gaat Camille Fronk Olsen verder in op deze verzen uit de Bijbel, waardoor je nog meer waardering krijgt voor dit verhaal. Ergens in deze video zegt professor Olsen het volgende: "In plaats van naar anderen te kijken die misschien ouder en meer gerespecteerd waren in het kamp voor een oplossing, zeiden zij: Waarom wij niet? Zij handelden zelfstandig en lieten niet met zich handelen." 

En zo "hebben deze vijf vrouwen, duizenden jaren later, nog steeds invloed op de wereld". En ben ik, zo reizend door de Schrift, ongemerkt toch ook weer terug bij Zijn is zien. Om van hieruit verder te reizen naar die andere vrouw die ook besloot de touwtjes in handen te nemen. 


zondag 15 juni 2025

Vaderdag

Er zijn een heleboel verschillende 'tien geboden'. De meest bekende is volgens mij wel die in het Oude Testament beschreven staat. Leefregels die de God van het Oude Testament gaf aan het volk van Israël. Volgens mij heb ik ooit een boek gelezen dat ook ging over de tien geboden, alleen in dit geval ging het over 'De 10 geboden voor vrouwen'. In de samenvatting van dit boekje kun je onder andere teruglezen dat vrouwen "zichzelf nog te vaak beschouwen als het inschikkelijke geslacht: altijd vriendelijk, bescheiden en vooral opofferend". Geloof dat deze paar woorden al het nodige zeggen.  En dan, ooit gedeeld op mijn blog: 'De Tien regels voor geluk'. Deze prachtige 'geboden' toegepast zullen zeker bijdragen aan je mentale gezondheid.

Misschien vraag je je nu af wat het bovenstaande te maken heeft met vaderdag. Na vandaag kan ik nog een rijtje tien geboden toevoegen aan de tien geboden die ik al ken. Namelijk 'De tien geboden der vaders', die ik vandaag voor het eerst hoorde in de kerk. Ik was gelijk onder de indruk van deze geboden en wist: 'Die moet ik hebben voor mijn blog'. 


Mijn vader en ik 

De tien geboden der Vaders

  1. Gij zult uw kinderen liefhebben met geheel uw hart, en niet aarzelen hen uw interesse en affectie kenbaar te maken. Dit is het eerste en grootste gebod.
  2. Gij zult geen gesneden beelden maken van uw werk, van uw carrière, of van uw sport, of van wat dan ook voor vorm van plezier, beroepsuitoefening of nastreving van dingen in de hemelen boven, de aarde beneden, of in de wateren onder de aarde. Gij zult u niet voor hen neerbuigen, noch hen dienen, zodat gij vergeet een vriend en kameraad voor uw kinderen te zijn. 
  3. Gij zult de naam 'Papa' niet licht nemen, want Jehova zal diegenen niet schuldeloos houden die weinig aandacht heeft voor zijn verantwoordelijkheid als vader.
  4. Maak tijd voor uw kinderen vrij en houd die heilig. Vele dagen zult gij arbeiden en allerlei soorten werk doen, opdat gij in al hun noden zult kunnen voorzien. Maar gedurende dat deel van de dag dat hen toebehoort, zult gij geen werk doen, noch uw neus in een boek begraven, noch uzelf in beslag laten nemen door een computercursus, of ook maar in enige mate uw eigen plezier nastreven. 
  5. Eer uw vrouw, want uw kinderen houden in grote mate van haar en kunnen noch bewonderen, noch respecteren, noch liefhebben diegenen die zich niet liefhebbend ten opzichte van haar gedragen en goed voor haar zijn.
  6. Gij zult uw kinderen raadplegen en van advies dienen en met hen delen de geheimen van uw hart.
  7.  Gij zult standvastig zijn in het disciplineren van uw kinderen, opdat zij niet van het pad der gerechtigheid af geraken door het ontbreken van een leidende hand. Maar u zult ook geenszins uw teugels van autoriteit te strak houden, noch falen te begrijpen dat kinderen het nodig hebben om steeds meer vrijheid en verantwoordelijkheid zelf te dragen, zoals het een mens betaamt.
  8. Gij zult vertrouwen in uw kinderen hebben en geduld en lijdzaamheid tonen voor al hun tekortkomingen.
  9. Gij zult oprecht voor de mensheid wandelen, en uw werken in de ogen van uw God blaamloos doen zijn, want uw kinderen zullen uw voorbeeld volgen. En weet dat uw kinderen meer onderscheidingsvermogen hebben dan gij vaak denkt, en meer worden beïnvloed door wat gij werkelijk zijt dan wat gij voordoet te zijn. 
  10. Gij zult niet vergeten dat gij eens een klein jongetje waart, evenmin zult gij vergeten dat de tijden erg zijn veranderd sinds de dagen uwer jeugd.

De auteur is onbekend, maar deze tien geboden zijn ooit aangehaald door ouderling Paul H. Dunn in een toespraak tijdens de algemene conferentie van april 1965. Zelf ben ik van eind jaren vijftig. Misschien lachen jullie om deze tien geboden, maar bedenk wel: "dat Benjamin Spock in de jaren '50 nog schreef dat vaders zich niet hoefden te generen om op zondagen ook af en toe een flesje te maken". Of mijn vader mij nu wel of niet op een zondag de fles heeft gegeven, doet er voor mij niet toe. Ik vind het gewoon geweldig om te zien dat hij het heeft gedaan. Wat betreft deze 'oude' geboden uit de jaren zestig: hoe zou de wereld er vandaag de dag uitzien als alle vaders in staat zouden zijn om volgens deze geboden te leven?

dinsdag 3 december 2024

Orange the World

 

Afgelopen vrijdag heb ik meegedaan aan een wandeltocht voor een veilige stad. Deze wandeltocht, die in het teken stond van intimidatie op straat, had als startpunt dit bankje, wat niet een zomaar willekeurig gekozen bankje is. 

Verhaal (video) achter dit Orange bankje

"Orange the World" is de wereldwijde campagne tegen geweld tegen vrouwen en meisjes. De campagne vindt ieder jaar plaats van 25 november, de Internationale Dag tegen Geweld tegen Vrouwen, tot 10 december, de Internationale Mensenrechtendag. De dagen daartussen zijn de 16 Dagen van Actie". Ook Dordrecht ondersteunt dit initiatief. De wandeltocht voor een veilige stad was een onderdeel van die 16 dagen actie.

Misschien vraag je je nu af of zo'n campagne als geweld tegen vrouwen in Nederland nodig is. Als je dat denkt, dan ben je niet goed op de hoogte van hoe groot dit probleem is. Hieronder wat cijfers.




Elke 8 dagen sterft er in Nederland een vrouw door geweld. Elke 8 dagen! Nederland staat derde op de lijst van Europa als het gaat om hoe vaak femicide hier verhoudingsgewijs voorkomt. Even schokkend vond ik dit artikel:




Ik ben er in ieder geval stil van. Ergens gaat het goed mis.

zondag 1 december 2024

Straatintimidatie


Afgelopen vrijdag werd voor het eerst in Dordrecht "een wandeling van drie kilometer georganiseerd langs onveilige en enge plekken in de stad". Dit in het kader van dat intimidatie op straat nog te vaak voor komt. Ik heb meegelopen. Eng werd het nooit, maar dat kwam    doordat ik mee liep in een groep. Al denk ik, bij onderstaand straatje, voor mij de eerste keer dat ik hier kwam, dat ik het zelfs bij daglicht zou vermijden. 




Uit onderzoek van het CBS blijkt dat twee op de drie vrouwen van 12 tot 25 jaar weleens is lastig gevallen op straat. Twee op de drie. Voor jongens en mannen ligt het gemiddelde op één op de drie. Met alle gevolgen van dien, zoals "angst, wantrouwen, depressie, stress, slaapproblemen, schaamte, onzekerheid over hun lichaam, maar bovenal ook angst voor de publieke ruimte". Iets, wat in onze stad, en wij zijn niet de enige stad met dit probleem,  veelvuldig voorkomt en "nog te veel wordt gebagatelliseerd". 

Straatintimidatie (gedrag wat plaats vindt in de publieke ruimte) aanpakken blijkt hard nodig te zijn, echter dit blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn. "Rotterdam, Utrecht en en Arnhem zijn proefgemeenten en ook Dordrecht heeft zich aangemeld voor de uitbreiding van de landelijke pilot". Ik las dat verschillende gemeenten een aanpak van straatintimidatie hebben ontwikkeld om dit tegen te gaan. In dit plan van aanpak heeft men het over drie doelen. Het eerste doel richt zich op preventie en bewustzijn. Preventie door bijvoorbeeld naar een school te gaan en voorlichting te geven, wat men onlangs in Dordrecht heeft gedaan. Maar ook door ons, wij maken ook deel uit van die publieke ruimte, te laten voorlichten en ons ervan bewust te zijn dat dit niet alleen een groot probleem is, maar dat dit ook een probleem is van ons allen. En dan heb ik het nog niet gehad over waar onze wandeling begon. Want dit is 'slechts' een onderdeel ervan. 




Info: AD Drechtsteden: Intimidatie op straat komt nog te vaak voor.

vrijdag 10 maart 2023

Onbeperkt leven


Van de week las ik in de krant dat er in Nederland, "elke acht dagen een vrouw wordt vermoord en in de meeste gevallen is de (ex-)man de dader". 

Afgelopen woensdag was het Internationale Vrouwendag en schreef ik dat het thema van dit jaar "Onbeperkt leven" was, maar 

hoe kun je als vrouw onbeperkt leven in een vervuild milieu? 

Als je wilt weten wat ik daarmee bedoel, lees dan mijn blog van vorig jaar die begint met de zin "Honderden ministeries en programma's beschermen verschillende belangen, maar welke beschermt het gezin? Zou van alle milieuproblemen het gezin niet het eerste moeten zijn?" 



Afbeelding: Pixabay

donderdag 9 maart 2023

One Woman

We zullen het samen moeten doen



And one man, he hears her voice
And one man he fights her fight
Day by day, he lets go the old ways

donderdag 10 juni 2021

Milieuvervuiling


Een tijdje terug las ik een artikel waarin onder andere het volgende werd gezegd: "Honderden ministeries en programma's beschermen verschillende belangen, maar welke beschermt het gezin? Zou van alle milieuproblemen het gezin niet het eerste moeten zijn?" 

Wat mij trof was het woord milieuprobleem. Dit woord had ik zelf nog nooit eerder in verband gebracht met het gezin, eerder met de vervuiling van de lucht of die van de grond. 


Ook had ik het woord milieuprobleem niet direct in verband gebracht met ons vrouwen. Maar na dit artikel te hebben gelezen dat gaat over dat een op de tien vrouwelijke studentes slachtoffer is van verkrachting tijdens studie, kreeg ik het woord 'milieuproblemen' niet meer uit mijn hoofd.  

Hieronder wat cijfers om aan te geven hoe vervuild onze omgeving is. 

Volgens Statistieken seksueel geweld is 1 op de 8 vrouwen en 1 op de 25 mannen ooit verkracht in Nederland. Jaarlijks zijn er 100.000 slachtoffers van seksueel geweld. 

Seksueel geweld, zoals verkrachting, is een kleurstaal van de kleurenwaaier seksuele intimidatie, wat een groot spectrum aan gedragingen omvat. Zo is straatintimidatie ook een staal van deze waaier.  

Bijna de helft van alle Rotterdamse vrouwen wordt op straat lastiggevallen

Ruim helft van vrouwen in Amsterdam geïntimideerd op straat

Een op drie Tilburgers op straat lastiggevallen 

Ik had bijvoorbeeld ook kunnen kiezen voor Groningen, Maastricht, mijn eigen stad, of een of ander willekeurig dorp. Dit geeft alleen maar aan hoe groot en hoe algemeen dit probleem is. 

Deze cijfers liegen er niet om, ondanks dat deze steden zich hebben aangesloten bij het programma VeiligeSteden voor vrouwen en meisjes  om op die manier te proberen "het geweld tegen meisjes en vrouwen in de openbare ruimte en tijdens het uitgaan aan te pakken". 

Op de werkvloer heeft 1 op de tien werknemers wel eens te maken met seksuele intimidatie, Daarnaast, wie kent niet de verhalen van seksueel misbruik in de kerk en in de sport? En dan heb ik het nog niet eens gehad over internet. 

De kleurenwaaier van seksuele intimidatie is ondertussen zo dik geworden dat het lastig kiezen is qua onderwerp. Iedereen die wel eens in een verfwinkel heeft gestaan, weet dat er een heleboel kleuren wit zijn. Wanneer ik denk aan wit, dan denk ik aan onschuld. Maar veel van deze wit tinten zijn niet zo wit als je denkt. Leg er maar eens spierwit naast. Dat is ook het probleem van seksuele intimidatie. Sommige gedragingen zien er op het eerste gezicht onschuldig uit, maar uiteindelijk vallen ze binnen de waaier seksuele intimidatie. Vandaar ook: Wat is seksuele intimidatie? Op deze site vind je een lijstje van gedragingen die hieronder vallen. Het is goed om dat zo benoemd te zien staan. Nu nog met zijn allen kleur bekennen. 

Geweld, intimidatie of hoe je het ook wilt noemen, tegen vrouwen, op wat voor manier dan ook, blijkt eerder regel dan uitzondering te zijn. Maar waar we misschien niet zozeer bij stilstaan is dat geweld achter de voordeur de meest voorkomende vorm van geweld is. Kom ik toch weer uit bij het gezin en dat brengt me tevens bij mijn laatste cijfer. In Nederland sterft elke 10 dagen een vrouw als gevolg van huiselijk geweld. 

In 94% procent van alle gevallen van seksueel geweld is een man de dader. Dat zet hem als grootste milieuvervuiler op 1. 


2025: Elke 8 acht dagen sterft er nu een vrouw door femicide. 


Wanneer staat hij op om dit probleem aan te pakken?



Afbeelding man: Milieuvervuiling is wel degelijk een probleem

zondag 23 mei 2021

Ongewenst zwanger


Gisteren schreef ik iets over op reis gaan en de verschillende manieren waarop je op reis kunt gaan. En dat je ook van informatie naar informatie op reis kunt gaan. Ik ging van het Algemeen Dagblad en vondelingenkamers naar het Reformatorisch Dagblad en dat de kerk een veilige haven moet zijn. In dit geval, want daar gaat het nog steeds over, de ongewenste zwangere vrouw. Meestal neemt men het woord ongewenst in de mond. Of 'onbedoeld zwanger', wat ik ook heb voorbij zien komen. Zelf schreef ik dat ik liever sprak van 'ongepland zwanger zijn'. 

Maar er is nog een manier om over niet gepland zwanger zijn te spreken en dat is 'het ongehuwd zwanger' zijn. Dit is een vorm van zwanger zijn die je niet los kunt zien van de kerk. Maar daar wil ik niet als eerste bij stil staan. 

Tegenwoordig is het meer dan normaal dat kinderen buiten het huwelijk worden geboren. Volgens cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek "steeg het aantal buitenechtelijk geboren kinderen tussen 1960 en 2000 van 3.000 tot ruim 50.000. In twee van de drie gevallen gaat het om het eerste kind. Was in 1960 nog een op de dertig kinderen eerste kinderen buitenechtelijk, vorig jaar was dat een op de drie". Met de opmerking dat "tegenwoordig deze buitenechtelijke kinderen doorgaans binnen een relatie ter wereld komen, bij ongehuwd samenwonende kinderen die bewust voor een kind hebben gekozen". Uit cijfers van het CBS blijkt ook dat kinderen van niet-gehuwde ouders steeds vaker worden erkend door de vader. Hij is dan de ouder van het kind. Maar dat wil niet zeggen dat je daardoor automatisch gezag hebt over het kind. Dat geldt alleen voor een huwelijk of een geregistreerd partnerschap. De opmerking die ik hierover tegenkwam was deze: "Mannen, regel het gezag over je kind!" Ik denk dat dat genoeg zegt. 

Vroeger, ik heb het over de jaren 50 en 60, was het de norm dat je pas kinderen kreeg als je getrouwd was. Kreeg je een kind buiten het huwelijk, dan was dat een schande. Vaak moest men in die tijd dan ook trouwen. Bleef je alleen zwanger achter, dan kon het gebeuren dat je werd weggestuurd voordat de zwangerschap zichtbaar was, en werd je gedwongen afstand te doen van je kind. Eenmaal thuis werd er nooit meer over gesproken, met alle gevolgen van dien. Niet alleen voor deze vrouwen, maar ook voor deze kinderen die vaak in kindertehuizen terecht kwamen. Tegenwoordig is er veel aandacht voor deze afstandsmoeders. 

Behalve dat er veel aandacht is voor deze afstandsmoeders, die in het verleden werden gedwongen tot adoptie, blijft adoptie ook nu een pijnlijk en moeilijk onderwerp. Het is niet voor niets dat kinderadoptie uit het buitenland voorlopig stil ligt. In de Volkskrant stond dat "door een speciale commissie naar de gang van zaken rond adoptie zoveel misstanden aan het licht zijn gebracht, dat het niet verantwoord zou zijn op de huidige voet verder te gaan". 

Desondanks, ik kom nu bij die veilige haven en de kerk, is adoptie, en het taboe dat daarop ligt, toch een van de mogelijkheden voor een ongehuwde zwangere, naast bijvoorbeeld een huwelijk en alleenstaand ouderschap. 



In Gospel Topics kwam ik een artikel tegen over ongehuwd zwanger zijn, helaas wel in het Engels. In het voorwoord wordt het volgende gezegd: "Onze hemelse Vader houdt van al zijn kinderen en betoont elk van hen barmhartigheid, ongeacht hun omstandigheden. Hij is 'rijk in barmhartigheid' en zal ons steunen in onze beproevingen, problemen en moeilijkheden. Zwanger en ongehuwd zijn kan een moeilijke tijd zijn in iemands leven. Elk individu ervaart unieke omstandigheden wanneer hij wordt geconfronteerd met een ongehuwde zwangerschap. Bedenk bij het beslissen hoe u verder gaat dat onze hemelse Vader u of uw kind nooit in de steek zal laten. Hij houdt evenveel van je kind als, zo niet meer, dan jij van het kind, en Hij wil jullie beiden helpen. Hij geeft om jullie en heeft een plan voor jullie beiden. Hij zal jullie niet troosteloos achter laten".

Door te spreken over en het gebruik van het woord ongehuwd, zie je het belang terug van het huwelijk. Maar ik ben al genoeg afgedwaald, dus dat laat ik voor nu even buiten beschouwing. In dit artikel wordt ook aandacht gegeven aan de vraag: "Als ik iemand ken die een ongehuwde zwangerschap doormaakt, hoe kan ik dan helpen?" Nu word je niet in je eentje zwanger, maar dat is een ander station. We zullen zien hoe het verder gaat.

zaterdag 27 maart 2021

Gedraaide rollen



 Wat als de rollen zouden zijn omgedraaid? 
Zou de cartoonist de vrouw dezelfde woorden in de mond hebben gelegd? 

Waarschijnlijk niet. 
De reden hiervan?
Gebrek aan zelfvertrouwen
 

Ik kwam een artikel tegen waarin onder andere het volgende wordt gezegd: "Bestudering van de personeelsdossiers wees uit dat vrouwen bij HP (een bedrijf) pas solliciteerden  naar een promotie als ze dachten dat ze de kwalificaties in de functieomschrijving voor 100 procent bezaten. Mannen wilden al solliciteren als ze dachten dat ze voor 60 procent aan de eisen voldeden. Vrouwen houden zich op de achtergrond, zelfs al zijn ze overgekwalificeerd en uitstekend voorbereid. Vrouwen voelen zich alleen zeker van hun zaak als ze echt perfect zijn. Of bijna perfect. En de mannen, die gaan gewoon overal op af. Zij vinden zichzelf geweldig. Ze denken: wie zou mij nou niet willen?" Well, yes!!! 

Onlangs heb ik mijn blog weer opgepakt, zoals jullie hebben kunnen lezen. Voorheen was de regel onder de kop van mijn blog 'Leer van het verleden, leef nu, en hoop voor de toekomst'. Nu is de regel: 'Het mooiste wat je kunt worden, is jezelf'. Dat kan alleen als we gevoelens van zelfverzekerdheid ontwikkelen. Waarom zouden wij vrouwen onszelf niet willen hebben? 


Wij zijn Gods gift aan de kerk
Well, yes
Aan de wereld 

Afbeelding: https://www.cybersalt.org/backpew/gifttothechurch