2. Uiteindelijk is ieder lid een leerkracht

 

Vandaag bespraken we in onze vrouwenorganisatie, de ZustersHulpVereniging, de toespraak 'Dankzij Jezus Christus' van ouderling Dale G. Renlund. In deze toespraak zegt hij iets wat mij in het bijzonder trof, en dat zijn deze woorden:

"Hij, en alleen Hij,

kan rekening houden met elke factor die ons vormt;

onze genetica, intellectuele vermogens, tradities, ervaringen, mentale en emotionele toestand,

en alle andere omstandigheden die beïnvloeden wie we zijn.

Hij, en alleen Hij,

zal ons uiteindelijk oordelen 

naar onze werken,

naar het verlangen van ons hart." 

Aan de ene kant kan ik bovenstaande opmerking niet los zien van deze opmerking uit mijn vorige logje 'Uiteindelijk is iedereen een leerkracht': "Leidinggevenden en leerkrachten zorgen ervoor dat de Heiland centraal staat in bespreking en dat die leden, ik dus, helpt om hun verbondsrelatie met Hem te verdiepen". En waarin ik ook verwijs naar de toespraak van ouderling Renlund: "Als we ons richten op de Heiland, zijn oneindige verzoening en wat Hij voor ons heeft gedaan, zal dat ons vreugde en helderheid geven, hoeveel andere zorgen wij ook hebben". 

Uiteindelijk gaat het niet, gelukkig maar, zeker nu we door de wijzigingen in het zondagochtendprogramma geconfronteerd worden met twee verschillende soorten leesopdrachten, niet om 'kwantiteit maar om kwaliteit'. Hierbij denk ik aan deze opmerking van ouderling Jeffrey R. Holland, die het volgende zei over schriftstudie: "Met betrekking tot het evangelie bedoel ik met leren niet alleen het verwerven van kennis. Dat is maar een deel van het verhaal. Ik bedoel er ook niet meer dat we passief naar een hoorcollege luisteren of feiten memoriseren. Met leren bedoel ik groei en verandering, inzichten die tot verbetering leiden, en kennis van de waarheid, wat ons op zijn beurt dichter bij God van alle waarheid brengt". 

Wat, volgens mij, juist alles te maken heeft met de veranderingen die onlangs hebben plaatsgevonden. Met als een van de redenen: "Om leden te helpen zich meer op de leringen van Jezus Christus te concentreren". Met in mijn achterhoofd, ik denk nu aan de uitspraak van ouderling Renlund, ook rekening houdend met factoren zoals iemands "intellectuele vermogens, mentale en emotionele gezondheid".  

Hierbij denk ik onder andere ook aan dat sommige Bijbelvertalingen gewoon moeilijk zijn te lezen. "Als de woorden van de Heiland begrijpelijker worden, wordt het ook eenvoudiger om ze te voelen en na te leven. Hoe beter we de Schriften begrijpen, hoe duidelijker we Jezus Christus kunnen zien. We kunnen allemaal baat hebben bij de vertalingen die onze christelijke broeders en zusters maken om onze studie en ons geloof als discipelen van Christus te verdiepen. We hopen dat iedereen zich welkom en gerespecteerd voelt, ongeacht de vertaling waartoe ze zich aangetrokken voelen en die ze besluiten te gebruiken. Het belangrijkste is hoe de Schriften tot onze geest spreken en ons dichter tot God brengen terwijl we elke dag lezen". 

Dit alles heeft voor mij uiteindelijk ook te maken met thuisgericht en kerkondersteund. Wat ik niet los kan zien van de vraag: "Hoe kunnen we het evangelie in zijn eenvoudige zuiverheid en de verordeningen met hun eeuwige werking aan al Gods kinderen brengen?" En dat president Russell M. Nelson toen zei: "Als heiligen der laatste dagen zijn we eraan gewend geraakt om 'kerk' te zien als iets wat in onze kerkgebouwen gebeurt en dat wordt gesteund door wat er thuis gebeurt. We moeten dat patroon bijstellen. Het is tijd voor een thuisgerichte kerk, gedragen door het kerkleven in onze wijk- en ringgebouwen". Wat, dat kan ik ook niet ontkennen, ook te maken heeft met het feit dat niet iedereen in de gelegenheid is om in een kerk te vergaderen. Nu of in de nabije toekomst. Dat doet echter niet af aan het doel dat was en is: "diepe en blijvende bekering tot onze hemelse Vader en de Heer Jezus Christus".

New Guidance on Bible Translations for Latter-day Saints

Kijken en zien

 

De afgelopen periode heb ik, meen ik, wekelijks iets op mijn blog geschreven. Soms, dat kwam ook voor, zelfs meer stukjes in een week. Er waren echter ook periodes dat ik nauwelijks iets schreef. Op dit moment hang ik, als het gaat om het schrijven op mijn blog, ergens tussen dit alles in. Niet direct zichtbaar voor jullie, maar wel voelbaar voor mijzelf. Daarom open ik vandaag opnieuw een enigszins aangepast blikje, wat gaat over kijken en zien. Wat voor mij uiteindelijk ook te maken heeft met diversiteit. Diversiteit in discipelschap. 

Waarom juist dit blikje? Misschien wel omdat ik zelf niet alleen bezig ben met kijken en zien, maar ook met wat ik hoor. Kijkend door de bril van mijn eigen vrouw zijn, naar Christus en zijn eigenschappen. Tegelijkertijd meenemend deze opmerking die ik onderweg tegenkwam: "Een nauwkeurige bestudering van de evangelieteksten onthult dat Jezus een emotioneel complexe persoon was, en helemaal niet het eendimensionale 'aardige man'-personage dat onze cultuur helaas zo vaak van hem heeft gemaakt." En deze opmerking: 

"Als mensen het karakter van God niet begrijpen,

begrijpen ze zichzelf ook niet."

Joseph Smith

Wat ik ook niet helemaal los kan zien van de vrouw die vorige week voor ons fietste, met op haar t-shirt in grote letters de tekst: "Jezelf kennen is het begin van alle wijsheid, Socrates". 

Blikje: Kijken en zien

"Het is niet waar je naar kijkt wat ertoe doet,

het gaat erom wat je ziet." 

Henry David Thoureau

Je kan met elkaar naar hetzelfde kijken en toch niet hetzelfde zien. Het is de beleving die het verschil maakt. Dat bleek vandaag wel weer: de een zag dit, de ander zag dat, en dat had alles te maken met onderstaand filmpje. 

Tijdens de algemene conferentie van oktober 2003 gaf president Gordon B. Hinckley een toespraak. Hij begint deze toespraak met de volgende woorden: “Iemand heeft gezegd: Wees vriendelijk voor vrouwen. Zij vormen de helft van de wereldbevolking en zijn de moeders van de andere helft. Geliefde zusters, u bent geweldige vrouwen die het goede deel hebben gekozen en ik heb veel bewondering voor alles wat u doet. Ik zie dat u bij van alles betrokken bent”. En dan geeft hij een opsomming van de dingen die de vrouwen van de kerk zoal doen.

Het is een toespraak aan de vrouwen van de kerk. In deze toespraak heeft hij het ook over zijn kleindochters die nu moeder zijn. En dat hij soms "de neiging heeft, wanneer hij naar hun echtgenoten kijkt, om te zeggen: Word wakker en doe ook eens iets. Waardeer jij je vrouw wel voldoende? Weet je wel hoeveel zij doet? Geef je haar wel eens een complimentje? Bedank je haar wel eens?”

President Hinckley zegt echter ook dit in zijn toespraak: “Velen van u denken dat ze mislukkingen zijn. U hebt het gevoel dat het niet goed gaat, dat al uw inspanningen niet voldoende zijn. Wij maken ons allemaal zorgen om onze prestaties. We willen het allemaal beter doen. Maar helaas beseffen we niet, of zien we niet, wat de resultaten van onze inspanningen zijn. Maak uzelf niet wijs dat u faalt. Ga op uw knieën en vraag om de zegeningen van de Heer; sta dan op en doe wat er van u gevraagd wordt. En laat de rest aan de Heer over. Dan zult u ontdekken dat u iets bereikt wat onbetaalbaar is”.

Vrouwen gaan “soms voorbij aan al het goede dat ze gedurende de dag doen”. Wat ook blijkt uit bovenstaand filmpje. Even los van het feit of deze gevoelens al dan niet terecht zijn. In dat negeren, de gevoelens die ze heeft, schuilt een gevaar waar we onze ogen niet voor mogen en kunnen sluiten. Hierbij denk ik aan de toespraak  'Vergeet mij niet' van president Dieter F. Uchtdorf . Eerst zegt hij, en dit haakt in op wat president Hinckley ook al aangaf: “Wees onderwijl dankbaar voor alle kleine successen bij u thuis, in uw familierelaties, uw opleiding en bestaansmogelijkheden, uw deelname in de kerk en uw persoonlijke vooruitgang. Net als bij de vergeet-mij-nietjes lijken die successen in uw ogen misschien erg klein en gaan anderen eraan voorbij. Maar God merkt ze op en voor Hem zijn ze van tel. Als u succes alleen ziet als de volmaaktste roos of een oogstrelende orchidee, gaat u voorbij aan enkele van de mooiste ervaringen die het leven biedt”.

Maar, er is ook een schaduwkant, wat te maken heeft met anders naar bovenstaand filmpje kijken. President Uchtdorf: “In onze ijver om alle taken en plichten te vervullen die we als lid van de kerk op ons nemen, zien we het evangelie soms als een lange lijst met taken die we aan onze al onmogelijke lange waslijst van dingen moeten toevoegen, als een blok tijd dat we ergens in ons drukke schema moeten inpassen. We staren ons blind op wat de Heer van ons vraagt en hoe we dat kunnen doen, maar vergeten wel eens waarom”.

Dat brengt mij op een andere toespraak. Er zijn veel prachtige toespraken, maar deze is mij dierbaar, en dat is die van president Boyd K. Packer 'Ouders in Zion', waarin hij het volgende zegt: “Sommige moeders raken ontmoedigd - zelfs depressief. Ik ontvang brieven met het woord schuld, omdat ze niet alles kunnen. Naar de kerk gaan is, of zou moeten zijn, een verademing van het dagelijkse leven. Het zou rust en tevredenheid moeten brengen. Als het druk en ontmoediging met zich mee brengt, is er iets uit balans”.

Behalve dat, en misschien staan we daar niet voldoende bij stil, zegt hij ook dit: “We moeten oppassen dat de programma's en activiteiten van de kerk niet te zwaar worden voor sommige gezinnen. Wanneer de beginselen van het evangelie worden begrepen en toegepast, versterken en beschermen ze zowel personen als gezinnen. Toewijding aan het gezin en toewijding aan de kerk zijn geen verschillende dingen”.

Tot slot nog een uitspraak uit deze toespraak. Alhoewel deze toespraak een 'oudje' is, is hij naar mijn gevoel nog steeds actueel, die zeker de moeite waard is om in zijn geheel te lezen, en dat is deze: “De meeste gezinnen doen hun best; maar sommigen raken, wanneer ze worden belast met gezondheidsproblemen en financiële problemen, gewoon uitgeput terwijl ze proberen bij te blijven, en uiteindelijk trekken ze zich terug in inactiviteit. Ze zien niet dat ze zich verplaatsen van de enige beste bron van licht en waarheid, van hulp bij hun gezin, naar de schaduw waar gevaar en liefdesverdriet wachten”.

Kijken en zien. 

1. Politieke meetlat

This Anominable Slavery

Vorige week deelde ik de verkeerde link bij de woorden "in dit artikel van de kerk lezen we dat toen Brigham Young de beperking uitlegde, hij een wijdverbreid maar onjuist idee vertolkte dat God mensen van zwarte Afrikaanse afkomst had vervloekt". Ondertussen heb ik dit gecorrigeerd. Tevens heb ik dat logje aangevuld met de opmerking dat de kerk zijn medewerking heeft verleend aan een nieuwe digitale database, The Abominable Slavery, die ontwikkeld is door W. Paul Reeve, tevens in samenwerking met de J. Willard Marriott Library. Het kan zijn dat ik in de toekomst opnieuw aandacht wil geven aan deze debatten, omdat tijdens deze debatten Brigham Young voor het eerst publiekelijk verklaarde dat mensen van zwarte Afrikaanse afkomst niet langer tot priester gewijd konden worden. 

In de verzen 76-80 van Leer en Verbonden 101 kunnen we lezen "dat de Heer de grondwet van de Verenigde Staten tot stand heeft gebracht". In een van deze verzen kunnen we ook lezen: "dat het niet juist is dat enig mens andermans slaaf is". Op dit moment ben ik echter net even meer geïnteresseerd in grondwetten, dus deze duidelijke uitspraak over hoe de Heer denkt over slavernij, laat ik voor nu ook even liggen. 

Vorige week keek ik naar een pittig interview dat Eva Jinek had met NSC'er Nicolien van Vroonhoven. Aan Van Vroonhoven werd de vraag gesteld hoe ze nu terugkijkt op de afgelopen periode en hun samenwerking met de PVV. In dit gesprek kwamen woorden voorbij als "ondemocratisch" en "niet staatsrechtelijk". Woorden die sloegen op de PVV, "terwijl de NSC toch streefde naar goed bestuur en herstel van vertrouwen?" Eén ding is zeker: men worstelt met de PVV,  haar wel of niet democratisch zijn, en dat zal de komende verkiezingen niet anders zijn. 

En daaroverheen, ook vorige week, de aanslag op Charlie Kirk. Opnieuw werd er gesproken over de grondwet, en nu dan meer specifiek over de vrijheid van meningsuiting. De aanslag op Kirk is een trieste bevestiging dat de VS steeds meer in de greep is van politiek geweld. Dit is wat premier Schoof erover zei: "Niemand verdient het om vermoord te worden, en zeker niet om politieke opvattingen. De democratie in Nederland, in het Westen, in Amerika, staat en leeft bij de vrijheid van meningsuiting. Tevens zei Schoof dat "hij de polarisatie ziet groeien". 

Als ergens de polarisatie is toegenomen, dan is het toch zeker ook in ons kabinet. Vanochtend las ik nog dit daarover: "Door intern geruzie is het kabinet als een luchtballon uit elkaar geklapt. Samenwerken wordt nog een hele toer: de polarisatie is doorgedrongen tot de politiek. Of vice versa: politici wakkeren het vuur aan op straat". 

Donkere persoonlijkheden van politici

versterken de politiek verdeeldheid

Wat betreft dat vuur aanwakkeren, ik kwam een artikel tegen waarin gezegd werd "dat donkere persoonlijkheden van politici de politieke verdeeldheid versterken". Dat blijkt uit een onderzoek van de Universiteit van Amsterdam. Eén van de onderzoekers zegt dit erover: "We weten inmiddels dat kiezers geneigd zijn signalen over te nemen van politici met wie ze zich verbonden voelen en de boodschappen van politici waar ze het niet mee eens zijn te negeren. Het zijn dus juist onze eigen politici die ons bozer maken, vijandiger doen denken over anderen en bijdragen aan affectieve polarisatie. En dat kan grote gevolgen hebben". Onder andere, zoals we kunnen lezen in dit artikel, voor de democratie. Misschien is een politieke meetlat niet zo'n gek idee. Aan de andere kant, dat leert de geschiedenis ons ook "Elk volk krijgt de leiders die het verdient". Dus in die zin kun je deze meetlat uiteindelijk toch meer zien als een water-naar-de-zee-dragende-meetlat. 

Tijdens de algemene conferentie van april 2021gaf ouderling Dallin H. Oaks een toespraak die als titel meekreeg "De goddelijk geïnspireerde Amerikaanse grondwet verdedigen" waarin hij zegt dat "deze grondwet tenminste vijf beginselen omvat. Deze beginselen verhinderen de autocratische ambities die in diverse landen de democratie aangetast hebben". En dat deze grondwet "als voorbeeld voor grondwetten in veel andere landen heeft gefungeerd". We zijn ondertussen een paar jaar verder, en als je ziet wat er allemaal om je heen gebeurd kan ik mij er iets bij voorstellen dat hij het heeft over "de grondwet verdedigen".  

In deze toespraak zegt ouderling Oaks onder andere dit: "Soms vergt het van kiezers dat ze kandidaten of politieke partijen of platforms steunen die ook standpunten hebben die ze niet goedkeuren. Dat is één van de redenen waarom we onze leden leren dat ze elkaar niet om politieke kwesties moeten veroordelen. We zouden nooit moeten stellen dat een trouwe heilige der laatste dagen niet tot een bepaalde partij mag behoren of op een bepaalde kandidaat mag stemmen. We onderwijzen in de juiste beginselen en laten onze leden vrij om te kiezen wat hun prioriteiten zijn, en hoe ze die beginselen toepassen op de kwesties waar we van tijd tot tijd mee geconfronteerd worden". Zijn opmerking, in deze toespraak, dat het "vanzelfsprekend is dat slavernij verkeerd is" kon ik natuurlijk ook niet negeren. Zeker in het licht van "dat het niet juist is dat enig mens andermans slaaf is". 

In een andere toespraak zegt ouderling Oaks het volgende, en ik denk dat dit zeker een goede raad is voor de tijd waarin wij nu leven: "Ons standpunt en onze communicatie over controversiële onderwerpen hoeven niet polemisch te zijn. We moeten verstandig zijn als we ons standpunt innemen, het uitleggen en invloed proberen uit te oefenen. We sporen iedereen aan om de gulden regel van de Heiland in praktijk te brengen: Alles dan wat u wilt dat de mensen u doen, doet u hun ook zo. Als ons standpunt wordt afgewezen, dienen we het teleurstellende resultaat minzaam te aanvaarden en hoffelijk met onze tegenstander om te gaan. In ieder geval dienen we iedereen vriendelijk te behandelen en elk soort vervolging af te wijzen, waaronder vervolging vanwege ras, afkomst, godsdienstige of agnostische overtuiging, en seksuele geaardheid". 

"overeenkomstig de wetten en grondwet van het volk,

die Ik tot stand heb laten brengen,

en die moeten worden gehandhaaft omwille 

van de rechten en bescherming van alle vlees,

overeenkomstig rechtvaardige en heilige beginselen;

LV 101:77

Leer en Verbonden 60 - 63

 

"...en mijn woord met luide stem verkondigen...en het woord prediken...

zij zijn gezonden om mijn woord te prediken...het woord verkondigen voor zover het is gegeven...wees getrouw en verkondig blijde tijdingen aan de bewoners van de aarde...en een waarschuwende stem verheft tot de bewoners van de aarde...dit is een dag van waarschuwing..."

Bovenstaande teksten komen uit de afdelingen 60 tot en met 63 van de Leer en Verbonden. Zij die bezig zijn met de leesopdracht van deze week begrijpen gelijk dat deze verzen allemaal draaien om zendingswerk. Dit is niet de eerste keer dat daarover gesproken wordt. Onlangs nog in Leer en Verbonden 58. In dit opzicht is de Leer en Verbonden niet heel veel anders dan het Boek van Mormon en het Nieuwe Testament. Ik moet nu denken aan wat de Heer vlak voor zijn hemelvaart zei, namelijk: "getuig van mij in Jeruzalem, in heel Judea en Samaria, tot aan de uiteinden van de aarde". Hij doet nu wat Hij in het verleden deed en dat is onderwijzen over het belang van zendingswerk, wat ook te maken heeft met wie Hij is. 

In het KomdanvolgMij lesboek van deze week wordt dit zijn, het wie Hij is, en het zendingswerk zo verwoord: "Toen Hij zijn zendelingen instrueerde, openbaarde de Heer belangrijke waarheden over Zichzelf. Ga op zoek naar deze waarheden". Er worden dan een aantal schriftuurteksten als voorbeeld gegeven. Ik heb gekozen voor deze tekst:

"Ik, de Heer, doe beloften aan de getrouwen en Ik kan niet liegen."

LV 62:6

Het niet kunnen liegen van de Heer zegt iets over wie Hij is als persoon. Joseph Smith zei dat "als we niet kunnen rekenen op de voortreffelijkheid van het karakter van de Heiland, we voortdurend zullen twijfelen aan de verlossing. Maar omdat de Vader en de Zoon onveranderlijk vol goedheid zijn, neemt die kennis de twijfel weg en maakt het geloof buitengewoon sterk". "God is dezelfde gisteren, heden en voor eeuwig, en dat er in Hem geen verandering is of zweem van ommekeer", zie ook LV 20:11,12. 

Onlangs kwam ik deze uitspraak tegen: "Wanneer waarheid met tijd wordt vermengd..." Deze woorden komen uit de mond van ouderling Maxwell en gaan over een heel ander onderwerp dan waar ik over schrijf. Wat ik echter tussen de regels door zag, met in mijn achterhoofd de gedachte dat God dezelfde is, was HOE de Heer zijn kerk door middel van Joseph Smith herstelde en HOE de kerk nu is. Dit in overeenstemming met de kerken van ouds. "Aldus zegt de Here God: Zie, Ik zal mijn hand opheffen tot de andere volken en mijn standaard oprichten voor het volk", 2 Ne 6:5. 

In het verleden heb ik al eens iets geschreven over die opgerichte standaard: “De herstelde kerk is de standaard voor het volk die de Heer heeft opgericht. De Heer is dit werk begonnen door zijn gezag en zijn kerk te herstellen, en door zijn dienstknechten te sturen om het evangelie te prediken. Ze nodigen mensen uit alle natiën uit om Christus te aanvaarden, Hem te gehoorzamen, verbonden te sluiten en in ringen van Zion in hun eigen land bijeen te komen. Het Boek van Mormon en De Kerk van Jezus Christus zijn symbolische vaandels voor alle volken van de aarde”. 

Is het niet bijzonder om te lezen dat zowel het Boek van Mormon als De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen symbolische vaandels zijn voor alle volken van de aarde. Vaandels die gedragen worden door het zendingswerk en een onderdeel zijn van de vergadering van Israël: “ Het onlangs vertaalde Boek van Mormon en de openbaringen van de Heer aan Joseph Smith leerden de eerste heiligen der laatste dagen dat zij leefden in de tijd waarin de beloofde vergadering zou beginnen. Deze vergadering zou plaatsvinden terwijl zij over de hele wereld predikten en het evangelie brachten aan de verstrooide nakomelingen van Israël en aan allen die in het verbondsgezin wilden worden opgenomen. Tegelijkertijd moesten de heiligen een ‘stad Zion’ bouwen waar bekeerlingen zich konden verzamelen ter voorbereiding op de wederkomst van Jezus Christus.⁠” 

In Leer en Verbonden 1, het voorwoord,  zei de Heer al dat "Zijn stem tot alle mensen gericht was" en dat "Hij gewillig was deze dingen bekend te maken aan alle vlees, daar Hij geen aannemer des persoon is". Voor mij blijkt uit alles, keer op keer, dat

"God zijn kinderen in alle landen van de wereld liefheeft".

Zendelingen uitgezonden onder de volken

4. Bruggen van raciaal begrip

 

In 2020, tijdens de algemene conferentie van oktober, zei president Russell M. Nelson het volgende in zijn toespraak Laat God zegevieren: "Het evangelienet waarmee het verstrooide Israël wordt vergaderd, is groot. Er is ruimte voor ieder die het evangelie van Jezus Christus volledig wil aanvaarden. Iedere bekeerling wordt een van Gods verbondskinderen, hetzij door geboorte, hetzij door adoptie. Ieder wordt erfgenaam van alles wat God de trouwe kinderen Israëls beloofd heeft! Ieder van ons heeft goddelijk potentieel, omdat ieder een kind van God is. We zijn wat Hem betreft allemaal gelijk. De implicaties van deze waarheid zijn enorm. Broeders en zusters, luister alstublieft goed naar wat ik nu ga zeggen. God heeft het ene ras niet meer lief dan het andere. Zijn leer is in dit opzicht helder. Hij nodigt allen uit om tot Hem te komen, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw. Ik verzeker u dat uw status voor God niet door uw huidskleur wordt bepaald". 

Deze woorden zijn op zichzelf al duidelijk genoeg. Maar als je weet dat de kerk in 2018 samen met de NAACP een gezamenlijke oproep heeft gedaan voor meer beleefdheid, raciale en etnische harmonie en wederzijds respect, dan geeft dat een extra lading aan deze woorden. Zeker ook als je weet dat het niet bij woorden is gebleven. 

Voor de avondmaalsdienst

De kerk en de NAACP hebben, zoals president Nelson zelf zei, een bewogen verleden achter de rug. Wat bijzonder aan deze samenwerking is dat zij dit verleden achter zich hebben kunnen laten. Dusdanig zelfs dat het er uiteindelijk ook toe leidde dat Derrick Johnson, president van de NAACP, tijdens een zondagse eredienst, de kerkleden vanaf de kansel toesprak. Wie had dat ooit gedacht? Over de waarheid van implicaties gesproken. 

Tijdens de avondmaalsdienst

Het evangelie

 

"Hij zei dat er een boek was verborgen, 

op gouden platen geschreven...

Hij zei ook dat het 

de volheid van het eeuwigdurend evangelie bevatte..."

Geschiedenis van Joseph Smith 1:34

A Testimony of the Book of Mormon

President Russell M. Nelson

Dit jaar bespreken wij de Leer en Verbonden en het bovenstaande had ik ook kunnen bewaren tot het moment dat we toe zijn aan Leer en Verbonden 42. Zeker ook omdat het nog maar net een paar weken geleden is dat onze leesopdracht van vorig jaar volledig in het teken stond van het Boek van Mormon. Maar hoe kan ik verdergaan als onze leesopdracht van afgelopen week zelf in het teken stond van Moroni's bezoek aan Joseph Smith, die hem vertelde "dat er een boek was verborgen, op gouden platen geschreven, dat de volheid van het eeuwigdurend evangelie bevatte?" Hoe kan ik dit negeren als dit samenvalt met de HOE van de herstelling?En hoe zit het dan met dat er over het Boek van Mormon gesproken wordt als zijnde de volheid van het evangelie, als, zoals je terug kunt lezen in de afbeelding, helemaal niet gesproken wordt over tiende, tempelwerk, de drie heerlijkheden en andere belangrijke onderwerpen? Terwijl "in zijn volheid het evangelie alle leerstellingen, beginselen, wetten en verordeningen en verbonden omvat die nodig zijn om verhoogd te worden in het celestiale koninkrijk?"

Gelukkig wordt er verwezen naar een toespraak van president Russell M. Nelson die ingaat op wat er nu bedoeld wordt met de volheid van het Boek van Mormon. Voor de context is het misschien beter dat je zelf de hele toespraak leest. Ik geef alleen de conclusie weer: "De Heiland verklaarde dat het Boek van Mormon de volheid van Zijn eeuwige evangelie bevat. Hoe definieerde Hij het evangelie? Zie, Ik heb u mijn evangelie gegeven, en dit is het evangelie dat Ik u heb gegeven; Dat Ik in de wereld ben gekomen om de wil te doen van mijn Vader, want mijn Vader heeft mij gezonden. En mijn Vader heeft mij gezonden opdat Ik aan het kruis zou worden verhoogd; en opdat Ik, na aan het kruis te zijn verhoogd, alle mensen tot Mij zou kunnen trekken. Het evangelie zoals Hij het definieerde, kennen wij als de verzoening".

In de Gids bij de Schriften wordt het bovenstaande als volgt uitgelegd:

- Evangelie: Gods heilsplan dat mogelijk is gemaakt door de verzoening van Jezus Christus. Het omvat de eeuwige waarheden of wetten, verbonden en verordeningen die nodig zijn om de mensen terug te brengen in de tegenwoordigheid van God. God heeft de volheid van het evangelie in de negentiende eeuw op aarde hersteld door middel van de profeet Joseph Smith.

- Verlossingsplan: De volheid van het evangelie van Jezus Christus. Het verlossingsplan is erop gericht de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen. Het omvat de schepping, de val en de verzoening, met alle door God gegeven wetten, verordeningen en leerstellingen. Dit plan maakt het voor alle mensen mogelijk om verhoogd te worden en voor eeuwig bij God te wonen (2 Nephi 2:9). In de Schriften wordt dit plan ook het heilsplan, het plan van geluk en het plan van barmhartigheid genoemd. 

Ondanks dit heeft president Nelson het in deze toespraak ook nog over een tweede onderliggend thema en dat is dat "God Zijn verbonden met de overgeblevenen van het huis van Israël zal nakomen. Het Boek van Mormon is een cruciaal onderdeel van dat verbond". Ook zei president Nelson dat het Boek van Mormon geschreven is voor onze tijd, "bewaard voor het welzijn van ons die leven in deze bedeling van de volheid der tijden". 

"Bewaard voor het welzijn van ons die leven in deze bedeling van de volheid der tijden". Gezien mijn hangerchaos van de vorige keer ga ik niet in op de bedeling van de volheid der tijden. Het enige wat ik voor nu over wil zeggen is: "dat de bedeling van de volheid der tijden begonnen is met Joseph Smith, toen de Heer opnieuw het evangelie openbaarde". Wat ik voor nu wel belangrijk vind, zeker in het licht van dat het Boek van Mormon voor ons welzijn gegeven is, is het tijdstip waarop "de Heer het Boek van Mormon tevoorschijn liet komen in de herstelling. Het enige wat eraan voorafging was het eerste visioen". Dus nog voor de herstelling van het priesterschap en nog voor de herstelling van de kerk. Is dat niet bijzonder?

President Nelson noemt in zijn toespraak "het Boek van Mormon een geschenk van God aan de hele mensheid en dat Hij iedereen uitnodigt om tot Hem te komen en deel te hebben aan zijn goedheid, en dat Hij niemand verwerpt die tot Hem komt, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw". Ik begin steeds beter te begrijpen waarom het Boek van Mormon de sluitsteen van onze godsdienst wordt genoemd. 

En zo, dit is nog steeds mijn verhaal, al reizend door deze toespraak van president Nelson en de Schriften, ben ik weer teruggekomen op het oude nest, dat God geen aannemer des persoons is, allen zijn gelijk voor God. Alleen met dit verschil dat ik nu de route gevolgd heb van dat "God zijn kinderen in alle landen van de wereld lief heeft".

Afbeelding: The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints

Wit hart

 

"Roep de Vader krachtig aan in de naam van Jezus

om op die grote en laatste dag misschien

vlekkeloos, rein, mooi en wit te worden bevonden,

daar u bent gereinigd door het bloed van het Lam."

Mormon 9:6

Dit vers kwam ik onlangs tegen toen ik bezig was met mijn leesopdracht van die week. Niets nieuws onder de zon dat ik juist deze tekst eruit vis voor mijn blog, omdat ik dit vers niet los kan zien van mijn rode draad "dat allen gelijk zijn voor God". Het gaat dus weer over rein, mooi en wit en daarnaast het gereinigd worden door het bloed van het Lam, waar ik het onlangs nog over heb gehad. Wat alles te maken heeft met zuiver zijn en zuiverheid, een gesteldheid die alles te maken heeft met je hart.

Dat ik weer terugkom op dit onderwerp, het hart en de kleur van je huid, heeft alles te maken met dat ik aan dit vers een toespraak heb gekoppeld die daar namelijk over gaat. Vandaar. En ja, ook dit onderwerp is niet nieuw. Hiermee wil ik alleen maar aangeven dat ik nu in herhaling val. Echter, dat heb ik ondertussen wel geleerd: dat wanneer dingen worden herhaald, je moet gaan opletten. 

De toespraak waar ik het over heb heeft als titel 'Vlekkeloos voor de Heer staan'. In deze toespraak heeft ouderling Clate W. Mask het uiteraard over witgewassen zijn en worden. Hij heeft het echter ook over: "Let niet op zijn voorkomen noch op mijn rijzige gestalte: de mens ziet aan wat voor ogen is, maar de Here ziet het hart aan". (1 Samuel 16:7) En dan zegt hij dit: "De Nephieten keken naar het uiterlijk van de Lamanieten, want Jakob zei: "Daarom geef ik u een gebod, dat het woord van God is, dat gij hen niet wegens de donkerheid van hun huid zult smaden". Een zeer duidelijke tekst uit het Boek van Mormon, die voor mij als boekdelen spreekt, en zo diende als voer waarmee ik mijn blog tot nu kon vullen. 

Behalve dat zegt ouderling Mask ook nog dit: "Onze Vader kent zijn kinderen over de hele wereld en heeft hen lief, van Boston tot Okinawa, van San Antonio tot Spanje, van Italië tot Costa Rica. In Ghana (dit was tijdens het inwijdingsgebed van de Accratempel in Ghana) heeft president Gordon B. Hinckley de Heer bedankt voor de broederschap onder hen, dat huidskleur nog geboorteland ons als uw zoons en dochters kan afzonderen. Wij nodigen mannen en vrouwen overal uit om, ongeacht hun taal of cultuur tot Christus te komen en deel te hebben aan zijn goedheid; en Hij zendt niemand heen die tot Hem komt, hetzij zwarte of blanke (ik lees wit, vertaald vanuit het Engels (white)) en allen zijn gelijk voor God. Wij zijn in verschillende kleuren, vormen, maten en omstandigheden op aarde gekomen. We hoeven niet rijk, lang, slank, geniaal of mooi te zijn om in het koninkrijk van God verlost te worden - alleen rein. We moeten de Heer Jezus Christus gehoorzamen en zijn geboden onderhouden. En daar kunnen we allemaal voor kiezen, ongeacht waar we wonen of hoe we er uitzien."

Volgend jaar bespreken wij de Leer en Verbonden. Bijzonder vind ik deze woorden van president Ezra Taft Benson. Woorden die gaan over "waar de Heer het Boek van Mormon plaatste in Zijn tijdschema van de ontvouwende herstelling". Het enige dat eraan voorafging, was het eerste visioen". Dus het Boek van Mormon, en haar boodschap 'allen zijn gelijk voor God', was er voor de herstelling van de kerk. Het priesterschap trouwens ook. Dit gegeven neem ik zeker mee naar volgend jaar. Wat dan mijn jaarthema zal zijn, geen idee. Wat ik wel weet is dat ik dit zeker niet los zal kunnen zien van mijn jaarthema's van de afgelopen twee jaar, dat "allen gelijk zijn voor God", en "dat God geen aannemer des persoons is". 

Afbeelding: Pixabay

Blikje: Nu is de tijd om ons voor te bereiden

Vorige week eindelijk weer eens een blikje geopend. Dit beviel me zo goed dat ik besloten heb nog een blikje te openen. Dit blikje haakt in op die van vorige week door zijn onderwerp als het gaat om je voor te bereiden op de wederkomst en jouw rol in dit geheel.

Blikje: Nu is de tijd om ons voor te bereiden. 

Met nu wordt vandaag bedoeld. "Vandaag is de tijd om ons voor te bereiden God te ontmoeten. Morgen kan het te laat zijn". Dit heeft uiteindelijk alles te maken met de gelijkenis van de tien maagden. De dwaze maagden vonden uiteindelijk een gesloten deur. Ze hadden wel hun lampen gepakt, maar geen extra olie. Zou het komen doordat er geen deadline was? Dat ze dachten dat ze nog genoeg tijd hadden? 

2. Vooroordelen

Dit logje heeft niet voor niets de titel 'Vooroordeel 2' gekregen. Ik vind het belangrijk dat je, voordat je het onderstaande leest, eerst 'Vooroordeel 1' leest. Ik geloof namelijk dat allen voor God gelijk zijn. Dat Hij kijkt voorbij kleur, en in het verlengde daarvan niet denkt in termen van ras. En dat Hij niemand verwerpt die tot Hem komt. Dit vraagt een andere houding van lezen, van kijken. Het vraagt een andere bril en daaraan wennen kan soms de nodige tijd vragen. 

In zijn toespraak 'Alle mensen overal', die gaat over het Boek van Mormon, heeft ouderling Oaks het erover dat "in het Boek van Mormon steeds wordt herhaald dat het evangelie van Jezus Christus universeel is in zijn belofte en uitwerking - dat die zich uitstrekken tot allen die ooit op aarde hebben geleefd". In deze toespraak zegt ouderling Oaks ook iets over het lezen door een andere bril: "Wat men leert, is afhankelijk van de lezer. Wat we uit het boek halen - met name uit gewijde tekst - is vooral afhankelijk van onze houding als we erin lezen; zijn we verlangend en bereid om te leren en ons af te stemmen op het licht en de communicatie van de Geest van de Heer." Wat president Oaks met name geleerd heeft toen hij het Boek van Mormon las, was "hoeveel liefde God heeft voor al zijn kinderen in alle landen.  En dat Zijn macht en goedheid en barmhartigheid zich uitstrekt over al de bewoners der aarde (1 Ne 1:14)". Hier, in deze tekst, is Lehi aan het woord, onder andere de vader van Laman en Nephi, de stamvaders van de Lamanieten en Nephieten. Wat ik interessant vind aan dit vers is dat al gelijk in hoofdstuk 1 van het Boek van Mormon het punt gemaakt wordt dat Gods macht, goedheid en barmhartigheid zich uitstrekt over al de inwoners der aarde. Volgend jaar bespreken we de Leer en Verbonden, en daar wordt deze gedachte, weliswaar in iets andere woorden, ook in hoofdstuk 1 gemaakt. "En voorts, voorwaar, Ik zeg u, o bewoners van de aarde: Ik, de Heer, ben gewillig deze dingen bekend te maken aan alle vlees; want Ik ben geen aannemer des persoons, en wil dat allen zullen weten dat de dag spoedig komt". 

Het Boek van Mormon is net als de Bijbel een boek vol met menselijke verhalen. Het gaat over mensen die wandelen met God en boven zichzelf uitstijgen. Het laat echter ook een andere kant zien. Mensen die zich overgeven aan hun menselijke zwakheden en bijvoorbeeld op zoek zijn naar macht ten koste van de ander, zo hun vooroordelen hebben en vaak geen prijs stellen op het woord van God. Terwijl het enige verlangen van de Heer is dat zij zich "bekeren en tot Hem terugkeren". Wat de Heer dan doet in situaties dat men zich van Hem afkeert, hij zendt profeten om hen tot Hem te laten terugkeren.

Dit is geen nieuw thema, alleen dit keer zendt de Heer een Lamaniet, Samuel, naar de Nephieten, "die nog steeds in grote goddeloosheid verbleven, terwijl de Lamanieten nauwgezet de geboden van God onderhielden". Deze Samuel beseft heel goed dat hij een Lamaniet is en dat zijn afkomst een rol speelt bij zijn toehoorders. Dit blijkt onder andere wel uit zijn woorden: "En nu, omdat ik een Lamaniet ben". Terwijl, als je de geschiedenis van het Boek van Mormon kent, ze dezelfde gemeenschappelijke voorouder hebben, namelijk Lehi, waardoor ze in wezen broeders zijn, wat in dit verhaal geen enkele rol van betekenis speelt. Integendeel. Wat ze echter vergeten is dat "het evangelie van Jezus Christus alle mensen de mogelijkheid biedt om te veranderen. In een groot deel van het Boek van Mormon waren de daden van de Lamanieten slecht geweest, maar de prediking van de Nephieten leidde ertoe dat het merendeel van hen het evangelie ontving en een grote verandering van hart ervoer. Hier in het boek Helaman (zie de hoofdstukken 13 tot en met 15) is die duidelijke omkering van rollen te zien: een volk dat ooit was onderwezen, werd de leraar". In hun toorn, vanwege zijn woorden, maar ook vanwege het feit dat hij een Lamaniet is (hoe durft hij hun de les te lezen), gaat een deel van het volk van de Nephieten zelfs zo ver dat ze hem met "stenen en pijlen proberen te raken".

Door het hele Boek van Mormon zie je deze omkering, wat uiteindelijk niets te maken heeft met afstamming, noch met de kleur van je huid, maar alles met de gesteldheid van je hart. Dat blijkt wel uit deze woorden van Samuel: "U weet zelf, want u bent er getuige van geweest dat zovelen van hen (hij heeft het hier over de Lamanieten) als er tot de kennis van de waarheid worden gebracht......er ertoe worden gebracht de heilige Schriften te geloven, ja, de profetieën van de heilige profeten, die zijn opgeschreven, hetgeen hen tot geloof in de Heer voert, en tot bekering, welk geloof en welke bekering hun een verandering van hart brengt. Daarom zeg ik u: Het zal voor hen beter zijn dan voor u, tenzij u zich bekeert. Want zie, indien aan hen de machtige werken waren getoond die aan u zijn getoond, ja, aan hen die in ongeloof zijn verkommerd wegens de overleveringen van hun vaderen, dan kunt u voor zichzelf zien dat zij nooit wederom in ongeloof zouden zijn verkommerd." 

Zoals ik al zei, deze boodschap die Samuel brengt is niet nieuw. Honderden jaren eerder waarschuwde een andere profeet, Jacob, de Nephieten al met deze woorden: "Wee, wee u die niet rein van hart bent, die heden vuil bent voor het aangezicht van God; want tenzij u zich bekeert, wordt het land omwille van u vervloekt". En geeft Jacob de Nephieten de raad dat ze "daarentegen aan hun eigen vuilheid moeten denken in het besef dat de vuilheid van de Lamanieten aan hun vaderen te wijten is".

Wat je al niet ziet tijdens een wandeling

Raad Jacob aan de Nephieten: Jacob 3. Omkering van rollen: Inleiding Het Boek van Mormon cursistenboek, hoofdstuk 38. 

Vertel je verhaal: Familie Martins

 

In mijn planning stond het verhaal van Ahmad S. Corbitt, maar hij moet toch nog even wachten. Onlangs bespraken we namelijk in onze vrouwenorganisatie een toespraak die ging over het belang van vertrouwen op de Heer. In mijn voorbereidingen kwam ik een uitspraak tegen van ouderling Richard S. Scott die dit over vertrouwen zei: "Vertrouwen betekent gewillig gehoorzamen zonder vanaf het begin het einde te kennen". In het licht van 'Vertel je verhaal' kan ik niet heen om het verhaal van familie Martins.

De familie Martins, van Afrikaanse afkomst, liet zich in 1972 dopen. In de periode voor zijn doop vroeg Helvicio naar de rol van zwarte mensen in onze kerk in die tijd. De Martins kregen te horen dat zwarte mannen van Afrikaanse afkomst uitgesloten waren van ordening in het priesterschap. Desondanks weerhield hen dat niet om lid van de kerk te worden. Ouderling Helvicio zei er zelf dit over: "We hadden de waarheid gevonden en niets kon ons ervan weerhouden ernaar te leven. Wanneer de Geest je vertelt dat het evangelie waar is, hoe kun je dat dan ontkennen?"

Op een gegeven moment kreeg hun oudste zoon, Marcus, zijn patriarchalezegen waarin gezegd werd dat hij het evangelie zou prediken. Hoewel de priesterschapsrestrictie Marcus er in die tijd van weerhield om een voltijdszending te vervullen, openden zijn ouders een zendingsspaarrekening. Na de openbaring op het priesterschap, die de priesterschapsrestrictie ophief, was Marcus het eerste kerklid van Afrikaanse afkomst dat op zending ging. "Vertrouwen betekent gewillig gehoorzamen zonder vanaf het begin het einde te kennen".

In 1975 werd er aangekondigd dat er een tempel gebouwd zou worden in São Paulo, Brazilië . "Heiligen in heel Latijns-Amerika waren dolblij met de aankondiging. Destijds werd van de leden verwacht dat ze een derde van de kosten van een nieuwe tempel zouden opbrengen. Omdat zovelen zo weinig hadden, brachten de leden buitengewone offers om geld in te zamelen." Zuster Martins verkocht haar sieraden. Broeder Martins was actief als lid van het publiciteitscomité voor de tempel. De familie Martins bracht deze offers, hoewel ze ervan uitgingen dat ze zelf niet in de gelegenheid zouden zijn om de verordeningen van de tempel te ontvangen. 

En zij waren niet de enigen die dergelijke offers brachten, zoals we kunnen lezen in de verhandeling van 'Ras en het priesterschap': "Naarmate de constructie van de tempel vorderde, werden de kerkelijke autoriteiten geconfronteerd met getrouwe zwarte en halfbloedmormonen die financieel of anderzijds hadden bijgedragen tot de bouw van de tempel, een heiligdom dat ze na de voltooiing niet mochten betreden. Naast deze offers werden de leiders van de kerk geraakt door de bekering van duizenden Nigerianen en Ghanezen in de jaren zestig en zeventig". Kerkleiders ontvingen een stortvloed van brieven van ongedoopte bekeerlingen in Nigeria en Ghana. "Vertrouwen betekent gewillig gehoorzamen zonder vanaf het begin het einde te kennen."

Na de openbaring op het priesterschap was dit de reactie van familie Martins: "Ik kon mijn emoties niet meer bedwingen. Rudá en ik gingen naar onze slaapkamer en knielden neer om te bidden. We huilden en dankten onze Vader in de hemel voor een gebeurtenis waar we alleen maar van gedroomd hadden. De dag was werkelijk aangebroken, en nog wel in onze aardse proeftijd." Helvécio werd plaatselijk priesterschapsleider en werd uiteindelijk als lid van het Tweede Quorum der Zeventig geroepen. Helvécio was de eerste zwarte Afrikaan die werd geroepen als algemeen autoriteit van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. 

Marcus Martins zei later over deze gebeurtenissen dat "de openbaring uit 1978 niet alleen gaat over zwarten die het priesterschap ontvangen, maar eerder over een bevestiging van Bijbelse principes dat iedereen gelijk is voor God". De openbaring bevestigt opnieuw - nu we president Nelson zien met het thema 'Wees één' - dat wat deze eenheid tot stand brengt, de erkenning is dat we allemaal gelijk zijn. We kunnen niet één zijn als we onszelf als verschillend beschouwen - racistisch, taalkundig, etnisch, economisch of wat dan ook. Nee, we moeten ons als gelijken zien, zonen en dochters van God."

"Een bevestiging van Bijbelse principes." Iets wat ons allemaal aangaat. En zo loopt het ene verhaal over in het andere verhaal. 

São Paulo tempel in Brazilië

Afbeelding: Sâo Paulo tempel in Brazilië

Cijfer 3

 

Dat ik voor het cijfer drie heb gekozen als titel, heeft te maken met dat dit staat voor de kerk, in drie verschillende periodes op de lijn van tijd. Met als gemeenschappelijke deler, ondanks een tijdsverschil van eeuwen, dat "God iedereen uitnodigt om tot Hem te komen". En niet te vergeten het woord proclamatie. 

Voordat ik deze proclamatie met jullie deel, wil ik nog even terugkomen op het laatste stukje van de video over de herstelling van de kerk. Bijna aan het eind wordt dit gezegd: "Leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geloven dat God zijn kerk om een heel eenvoudige reden heeft hersteld: Hij houdt van al zijn kinderen en wil dat ze vreugde in dit leven hebben en bij Hem terugkeren." Het is ook niet voor niets dat de proclamatie, die gaat over de derde kerk op mijn tijdlijn, begint met woorden van dezelfde strekking:

"Wij verklaren plechtig dat God zijn kinderen

in alle landen van de wereld liefheeft."

Proclamatie aan de wereld in het 200e gedenkjaar

Ik moet nu denken aan een les uit het verleden die ik gegeven heb en waar ik ook hier op dit blog over geschreven heb, dat Jezus vastgeroeste tradities van vijandigheid doorbrak. Tussen  de Joden en de Samaritanen, tussen de Nephieten en de Lamanieten, en tussen wit en zwart. Ik gebruikte toen een andere insteek, maar in wezen komt het op hetzelfde neer. De reden is nu en was toen niet meer of minder dan dat God van al zijn kinderen houdt, en dat Hij geen aannemer des persoons is. Probleem zit hem echter in dat willen zien, wat verder gaat dan kijken met je ogen. 

Deze proclamatie werd door president Russell M. Nelson voorgelezen tijdens de algemene conferentie van april 2020. Hij zei toen onder andere dit: "Bestudeer haar in alle rust, en neem haar vervolgens met familie en vrienden door. Denk na over de waarheid die erin staat en de uitwerking die zij op uw leven zal hebben als u haar hoort, ernaar luistert en gehoor geeft aan de bijbehorende geboden en verbonden". Wanneer het gaat over de waarheid die erin staat en de uitwerking ervan in mijn persoonlijke leven, dan kan ik niet heen om deze uitspraak uit de proclamatie, en dat is deze:

"Wij verklaren dat De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen,

die op 6 april 1830 is opgericht,

de herstelde nieuwtestamentische kerk van Christus is."

Ik kan dan niet ook heen om de vraag: "Wat voor kerk was de nieuwtestamentische kerk? En de vraag: "Wat is het verband tussen de kerk zoals die door middel van Joseph Smith is hersteld, de nieuwtestamentische kerk en de kerk in het Boek van Mormon?" Voor mij laat deze proclamatie zien, evenals proclamaties uit het verleden hebben laten zien, dat "Openbaringen van God altijd in overeenstemming zijn met zijn eeuwige wetten". Zij zijn nooit in tegenspraak met zijn leer. 

Komende zondag bespreken we trouwens een toespraak van ouderling Cook in onze vrouwenorganisatie. Daarin wordt onder andere het volgende gezegd: "Er zijn geen vereisten wat betreft ras, geslacht of etniciteit. Uit het Boek van Mormon blijkt dat allen worden uitgenodigd om deel te hebben aan de goedheid van de Heer: 'zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw; allen zijn voor God gelijk'. Alle mensen zijn gelijkelijk begunstigd, en niemand wordt buitengesloten". Kom ik zo toch weer uit bij mijn losgelaten jaarthema. 

Proclamatie over de herstelling

Geen gesneden beeld

Nee, ik ben geen serie aan het schrijven over reizende beelden, al lijkt het er bijna wel op als je kijkt naar mijn laatste drie berichtjes. Desondanks heb ik mijn titel de naam 'geen gesneden beeld' gegeven. Tegen het oude volk van Israël zei God dit: "Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben. Gij zult u geen gesneden beeld maken". 

Desondanks, kunnen we door middel van de Schriften wel een beeld van Hem verkrijgen, en dit beeld laat zien dat God een onveranderlijke God is: "de wereld bewijzende dat de heilige Schriften waar zijn, en dat God inderdaad mensen inspireert en hen tot zijn heilige werk roept, zowel in deze tijd en dit geslacht als in de geslachten vanouds; waardoor Hij aantoont dat Hij dezelfde God is, gisteren, heden en voor eeuwig". Wat Hij tegen het ene volk zegt kan niet anders zijn dan wat Hij tegen het andere volk zegt. Zeker als het gaat om Zijn kerk, wat voor mij blijkbaar een terugkerend thema is. Een olifantje, zo gezegd. Met dit verschil dat ik nu pas zijn tranen zie.

Ik mag dan mijn jaarthema 'Allen zijn gelijk voor God' hebben losgelaten, echter dat wil niet zeggen dat ik daar zo af en toe niet op zal terugkomen, zoals nu. Dat heeft alles te maken met onze leesopdracht van afgelopen week en de drie woordjes 'gelijkheid', 'kerk' en 'proclamatie'. Maar ook alles met drie verschillende tijdsperioden in de geschiedenis van de wereld als het gaat om de kerk van Jezus Christus. Al werd deze kerk, ik heb het nu over de kerk in het Boek van Mormon, voordat Christus in Amerika verscheen, "de kerk van God, ofwel de kerk van Christus werd genoemd". Ik kon namelijk wat ik over deze kerk las in de eerste drie verzen, nog even en er staat een drie op mijn voorhoofd, van Mosiah 27 niet loszien van andere gebeurtenissen in de Schriften vanwege het gemeenschappelijke wat zij in zich meedragen. De conclusie van deze drie verzen is:

"Dat er gelijkheid onder alle mensen moest zijn."

Mosiah 27:3

Er was dus een kerk, er heerste oneindigheid en om het probleem op te lossen ging er "een oproep uit door het gehele omliggende land". Dit zie je ook terug in het Nieuwe Testament. Er was een kerk waarin "een heftige woordenstrijd ontstond", met als uiteindelijke conclusie:

"Hij heeft geen onderscheid gemaakt tussen ons en hen,

en heeft hun hart door het geloof gereinigd."

Handeling 15:9

En zij schreven een brief in de hoop dat zij zo het ontstane probleem zouden kunnen oplossen. Deze kerk, de nieuwtestamentische kerk, kan ik niet los zien van de herstelde kerk, kerk nummer drie, die op 6 april 1830 is opgericht. In het licht van  de woorden 'kerk', 'gelijkheid' en 'proclamatie' ga ik daar, voor nu, niet op in. Eerst wil ik een filmpje met jullie delen, met daaronder de tekst in het Nederlands. Anders wordt het wel een heel lang verhaal.

Wat ben ik toch blij met Google Translate: "Mormonen – ook wel Heiligen der Laatste Dagen genoemd, leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen – praten vaak over de herstelling. En hoewel u misschien bekend bent met de Reformatie als een periode van grote veranderingen binnen het christendom, is de herstelling iets heel anders. Het verwijst naar de volledige hedendaagse terugkeer van de oude Kerk van Jezus Christus, de Kerk die Jezus zelf organiseerde, zoals beschreven in het Nieuwe Testament. Deze herstelde organisatie heet De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Kort nadat hij zijn twaalf apostelen had geroepen, organiseerde Jezus zijn kerk om al Gods kinderen verlossing te brengen. De Nieuwe Kerk zou mannen en vrouwen leren over de aard van God, wat voor hen nodig was om meer op Hem te gaan lijken en naar Hem terug te keren. In het Nieuwe Testament legt de apostel Paulus uit dat de kerk van Jezus 'gebouwd was op het fundament van de apostelen en profeten, waarbij Jezus Christus zelf de belangrijkste hoeksteen was'. Tijdens zijn bediening onderwees Jezus de apostelen in zijn evangelie en gaf Hij hen het gezag om de waarheid te onderwijzen en de mensen te dienen. Dit heet priesterschap. Na zijn dood en opstanding gaf Jezus zijn apostelen de opdracht: 'Gaat daarom heen en onderwijst alle volken'. De apostelen, aan wie het licht van het evangelie van de Heiland was toevertrouwd, onderwezen de mensen en deelden dat licht met hen. Het christendom, het geloof in Christus en het licht van het evangelie begonnen zich te verspreiden. Maar na verloop van tijd werden de apostelen vermoord. En daarmee gingen het priesterschap en het licht van het evangelie verloren, en sloop er duisternis naar binnen. Dat fundament van waarheid door zijn apostelen en profeten was verdwenen. Hoewel het licht van de getrouwe volgelingen van de Heer aanhield, eindigde Gods officiële kanaal van openbaring en gezag door Zijn woordvoerders zonder Zijn apostelen en profeten. Toen het evangelielicht doofde, was het resultaat verwarring en het afwijken van veel waarheden, iets wat door de apostel Paulus was geprofeteerd. Toen Paulus over de wederkomst van Jezus Christus sprak, zei hij: "Laat niemand u op welke manier dan ook misleiden; want die dag zal niet komen, tenzij er eerst een afval komt." Heiligen der laatste dagen noemen dit een periode van afvalligheid. De goddelijke terugkeer van de Kerk van Jezus Christus – met haar fundament van apostelen en profeten, evangelielicht en kennis, en priesterschapsgezag – is wat heiligen der laatste dagen de herstelling noemen. De apostel Petrus voorspelde de herstelling toen hij verklaarde dat er een tijd zou komen van ‘het herstel van alle dingen, waarover God bij monde van al zijn heilige profeten heeft gesproken’. Heiligen der laatste dagen geloven dat God, ter voorbereiding op dit herstel van alle dingen, veel van zijn kinderen heeft geïnspireerd tijdens wat bekend werd als de Reformatie. Maarten Luther, Johannes Calvijn, William Tyndale en anderen probeerden ernstig terug te keren naar de grondbeginselen van het evangelie zoals geschreven in de Bijbel. De ontvangst van het licht van het evangelie begon opnieuw en groeide in een tijd en plaats waar religieuze vrijheid werd aangemoedigd. De omstandigheden waren rijp voor een volledig herstel van de Kerk van Christus. In 1820, tijdens een tijd van religieuze hartstocht in de nieuwe Amerikaanse natie, knielde een jonge boerenjongen genaamd Joseph Smith in gebed in het bos vlakbij zijn huis om te onderzoeken waar hij waarheid en licht kon vinden en om God te vragen bij welke kerk hij zich moest aansluiten. Zijn gebed werd verhoord met een hemels bezoek van God de Vader en zijn Zoon, Jezus Christus, die hem zeiden dat hij zich bij geen van hen moest aansluiten, maar dat het licht van het evangelie en de Kerk van Jezus Christus door hem op aarde zou worden hersteld. De daaropvolgende tien jaar bleef hij licht, kennis en openbaring ontvangen. Onder leiding van God en het priesterschapsgezag dat hij ontving, richtten Joseph Smith en vijf andere mannen op 6 april 1830 formeel de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen op, waarmee de vervulling begon van Petrus' profetie over het herstel van alle dingen. Wat is er dan hersteld? Alles wat gevonden wordt in de oorspronkelijke Kerk van Christus: waarheid, openbaring en de zuivere leer van Christus. Verordeningen werden hersteld, zoals de doop door onderdompeling en het verlenen van de gave van de Heilige Geest en het priesterschapsgezag van God. En het is een volledig herstel van hetzelfde fundament van apostelen en profeten, die zelfs vandaag de dag de opdracht van de Heer opvolgen om alle naties te onderwijzen. Leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geloven dat God zijn kerk om een ​​heel eenvoudige reden heeft hersteld: Hij houdt van al zijn kinderen en wil dat ze vreugde in dit leven hebben en bij Hem terugkeren. Door zijn levende profeten en de waarheden in zijn herstelde kerk wijst God de weg. De herstelling, wat het is, waarom het nodig was en hoe het tot stand werd gebracht – nu weet je het".

Station Bartimeüs

Komende zondag is het weer mijn beurt om 'les' te geven. Het eerste wat je leest in de toespraak die we gaan bespreken, is dit: "Het evangelie is geen wondermiddel om moeilijkheden en problemen te voorkomen, maar een manier om ons geloof te vergroten en ermee om te leren gaan". Ik ben niet van plan deze toespraak hier op mijn blog te gaan bespreken. Er is echter wel één ding uit deze toespraak dat past bij mijn reis hier op het blog. 

Dit heeft alles te maken met Bartimeüs, een blinde man die langs de weg zat te bedelen. Die, toen hij vroeg waarom het zo druk was en hoorde dat het vanwege Jezus de Nazarener was, begon te roepen: "Jezus, Zoon van David, ontferm U over mij! En velen bestraften hem opdat hij zwijgen zou. Maar hij riep des te meer". 

Toen ik nog op station Henoch stond had ik het ook al even over Bartimeüs. Dat wandelen ook kan betekenen dat men zichzelf op een bepaalde manier leidt. En dat was wat Bartimeüs deed. Hij liet zich door de mensen uit de menigte niet het zwijgen opleggen. Integendeel: "hij riep des te meer. Iedereen zei dat hij stil moest zijn, maar hij riep des te meer omdat hij wist wie Jezus echt was. Hij negeerde de stemmen en schreeuwde nog luider. Hij handelde in plaats van met zich te laten handelen. Hij wendde zijn geloof aan om zijn beperkingen te overstijgen". Om uiteindelijk, door zijn eigen volhardend gedrag, deze woorden te mogen horen: "Ga heen, uw geloof heeft u behouden. En meteen werd hij ziende." 

Zoals jullie weten is lezen voor mij op reis gaan. Of het nu om boeken, tijdschriften of om de Schriften gaat soms weet ik niet meer waar het een begint en waar het ander eindigt, zoals nu met Bartimeüs en het woordje nee. Bartimeüs zei nee tegen de stemmen van de menigte en dat maakte het verschil.

Antje Balters, schrijfster van het boek 'De moed om nee te zeggen' zei het volgende over deze situatie: "Jezus vraagt aan de mensen waarom ze tot Hem komen en wat zij willen, ook wanneer Hij zelf al lang ziet wat ze nodig hebben. Aan de ene kant respecteert Hij hen daarmee als zelfstandige personen en overschrijdt Hij hun persoonlijkheidsgrenzen niet. Aan de andere kant nodigt Hij hen uit om erover na te denken wat nu eigenlijk hun wens is en wat ze nu werkelijk nodig hebben. Daarmee stelt Hij ook indirect de vraag naar hun identiteit. Ze moeten zichzelf onderzoeken en leren kennen. Het is nog steeds een taboe zichzelf als persoon belangrijk te vinden en serieus te nemen, met andere woorden oog voor zichzelf te hebben. Hier geldt net zo goed: wanneer we de opdracht in de Bijbel om in alles zo te worden als Jezus, dan moeten we ook onszelf in beeld krijgen. In elk geval niet alleen als doelwit van harde zelfkritiek en met verbeteringsvoorstellen, maar we moeten zo naar onszelf kijken als Christus naar ons kijkt: liefdevol, meevoelend, barmhartig, bezorgd om ons welzijn, ja zelfs enthousiast. Daar is niets verwerpelijks aan en ook niets egoïstisch; het is zelfs heilzaam, vooropgesteld dat Jezus het middelpunt blijft op wie het denken, doen en voelen gericht is. Als geliefde zoons en dochters mogen, ja moeten wij liefdevol tegenover onszelf staan, omdat we alleen dan ook onze naaste liefdevol kunnen aanzien."

Gevoelsmatig reis ik, door het woordje nee, als het ware mijzelf achterna. Met dit verschil dat mijn nee, kwestie van energie, een verandering heeft ondergaan. Het is nu veel méér een NEE, wat ik niet los kan zien van, en daar heeft Balters het ook over, de vraag naar identiteit. Jezelf onderzoeken, leren kennen en serieus nemen. Al reizend hoop ik daar meer inzicht in te krijgen. Onderwijl 

genietend van het uitzicht

Foto is gemaakt door één van onze kleinkinderen 😍

1. Groenten aan het snijden

Voor welk ingrediënt ga jij?

Door de bomen het bos niet meer zien heeft voor mij vandaag een tweeledige betekenis. Aan de ene kant kan ik deze opmerking niet los zien van soepje en de komende algemene conferentie die nu voor de deur staat. Mocht je dit nog niet weten: soepje is een samenvatting van algemene conferentietoespraken die ouderling Russell M. Nelson gegeven heeft sinds hij president is van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. President Nelson zei toen in korte tijd zoveel dat ik het niet meer kon bijbenen. Soepje was en is niet alleen een manier zijn woorden voor mij inzichtelijk te maken, maar het werkt ook als een reminder. Zeker als het gaat om mijn rol als vrouw in deze laatste dagen. 

Maar door de bomen het bos niet meer zien heeft ook te maken met de hoofdstukken 1 tot en met 4 van Jakob uit het Boek van Mormon, onze leesopdracht van deze week. Waar begin ik in hemelsnaam en wat wil ik delen? Onlangs schreef ik nog dat Pasen en Goede Vrijdag voor mij, althans dit jaar, te maken had met diversiteit en inclusiviteit. Onderwerpen, hangers zogezegd, die ik niet los kan zien van mijn kapstok 'allen zijn voor God gelijk'. Het enige waar ik voor moet waken, is dat dit gelijkheidsbeginsel niet met mij op de loop gaat. Dat het behapbaar blijft. Ik denk dat de soepjesmanier in dit geval ook zal werken op deze hoofdstukken van Jakob. Alles wat ik voor nu hoef te doen, is gewoon één ingrediënt kiezen. Met andere woorden, uit die grote pan met teksten, haal ik om mee te beginnen, slechts één vers:

"...voor Hem die alle vlees heeft geschapen?

En het ene wezen is in zijn ogen even kostbaar als het andere.

en Hij heeft hen voor hetzelfde doel geschapen..."

Jakob 2:21

Ik heb aardig gehakt in dit vers, misschien wel iets te veel, maar als knipper geloof ik niet dat dit ten koste zal gaan van mijn Jakobsoepje. Want behalve dat ik een knipper ben, ben ik ook een plakker. Hieronder twee voorbeelden van hoe ik bovenstaand vers heb verwerkt. De ene benadering trekt het meer in het persoonlijke, het andere voorbeeld is meer algemeen. 

"Het ene wezen is in zijn ogen even kostbaar"

Zijn ogen slaan op de ogen van God. Maar door wat voor bril kijk jij naar jezelf? Zie jij jezelf als kostbaar? In onderstaande video gaat Conny Blakemore, door middel van verschillende brillen, in op deze vraag. In haar toespraak zegt ze onder andere dit: "Als we de teksten geloven die ik zojuist heb aangehaald, weten we dat we allemaal kostbaar en met grote waarde in deze wereld zijn geboren. Ik merk dat velen van ons dit principe niet volledig begrijpen en internaliseren. Pas als we onderscheid maken tussen waarde en gedrag (twee verschillende dingen) wordt dit concept duidelijk, en het is absoluut noodzakelijk dat we dit doen. Waarde is constant en komt van God".

"Hem die alle vlees geschapen heeft"

Met Pasen nog in mijn achterhoofd kan ik dit vers niet loszien van "Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft". Daardoor kan ik dat ene vers uit Jakob 2 ook niet loszien van 2 Nephi 26. Dit hoofdstuk begint met: "En nadat Christus uit de doden is opgestaan, zal Hij zich vertonen". Om vervolgens verder in dit hoofdstuk dit te zeggen (vers 24 t/m 28): 

"Hij doet niets, tenzij het voor het welzijn van de wereld is; 

want Hij heeft de wereld lief, zodat Hij zelfs zijn eigen leven aflegt 

teneinde alle mensen tot Zich te kunnen trekken. 

Daarom gebiedt Hij niemand om geen deel te hebben aan zijn heil.

Zie, is er iemand die Hij toeroept en zegt: Ga van Mij heen? 

Zie, ik zeg u: Neen; integendeel, 

Hij zegt: Kom tot Mij, alle einden der aarde, 

koop melk en honing zonder geld en zonder prijs.

Zie, heeft Hij iemand geboden om de synagoge of het bedehuis te verlaten? 

Zie, ik zeg u: Neen.

Heeft Hij iemand geboden om geen deel te hebben aan zijn heil? 

Zie, ik zeg u: Neen; integendeel, 

Hij heeft het alle mensen om niet gegeven; 

en Hij heeft zijn volk geboden alle mensen tot bekering te bewegen.

Zie, heeft de Heer iemand geboden om geen deel te hebben aan zijn goedheid? 

Zie, ik zeg u: Neen; integendeel, 

alle mensen zijn gelijkelijk begunstigd, 

en niemand wordt buitengesloten."

Afbeelding: Pixabay