2. Uiteindelijk is ieder lid een leerkracht

 

Vandaag bespraken we in onze vrouwenorganisatie, de ZustersHulpVereniging, de toespraak 'Dankzij Jezus Christus' van ouderling Dale G. Renlund. In deze toespraak zegt hij iets wat mij in het bijzonder trof, en dat zijn deze woorden:

"Hij, en alleen Hij,

kan rekening houden met elke factor die ons vormt;

onze genetica, intellectuele vermogens, tradities, ervaringen, mentale en emotionele toestand,

en alle andere omstandigheden die beïnvloeden wie we zijn.

Hij, en alleen Hij,

zal ons uiteindelijk oordelen 

naar onze werken,

naar het verlangen van ons hart." 

Aan de ene kant kan ik bovenstaande opmerking niet los zien van deze opmerking uit mijn vorige logje 'Uiteindelijk is iedereen een leerkracht': "Leidinggevenden en leerkrachten zorgen ervoor dat de Heiland centraal staat in bespreking en dat die leden, ik dus, helpt om hun verbondsrelatie met Hem te verdiepen". En waarin ik ook verwijs naar de toespraak van ouderling Renlund: "Als we ons richten op de Heiland, zijn oneindige verzoening en wat Hij voor ons heeft gedaan, zal dat ons vreugde en helderheid geven, hoeveel andere zorgen wij ook hebben". 

Uiteindelijk gaat het niet, gelukkig maar, zeker nu we door de wijzigingen in het zondagochtendprogramma geconfronteerd worden met twee verschillende soorten leesopdrachten, niet om 'kwantiteit maar om kwaliteit'. Hierbij denk ik aan deze opmerking van ouderling Jeffrey R. Holland, die het volgende zei over schriftstudie: "Met betrekking tot het evangelie bedoel ik met leren niet alleen het verwerven van kennis. Dat is maar een deel van het verhaal. Ik bedoel er ook niet meer dat we passief naar een hoorcollege luisteren of feiten memoriseren. Met leren bedoel ik groei en verandering, inzichten die tot verbetering leiden, en kennis van de waarheid, wat ons op zijn beurt dichter bij God van alle waarheid brengt". 

Wat, volgens mij, juist alles te maken heeft met de veranderingen die onlangs hebben plaatsgevonden. Met als een van de redenen: "Om leden te helpen zich meer op de leringen van Jezus Christus te concentreren". Met in mijn achterhoofd, ik denk nu aan de uitspraak van ouderling Renlund, ook rekening houdend met factoren zoals iemands "intellectuele vermogens, mentale en emotionele gezondheid".  

Hierbij denk ik onder andere ook aan dat sommige Bijbelvertalingen gewoon moeilijk zijn te lezen. "Als de woorden van de Heiland begrijpelijker worden, wordt het ook eenvoudiger om ze te voelen en na te leven. Hoe beter we de Schriften begrijpen, hoe duidelijker we Jezus Christus kunnen zien. We kunnen allemaal baat hebben bij de vertalingen die onze christelijke broeders en zusters maken om onze studie en ons geloof als discipelen van Christus te verdiepen. We hopen dat iedereen zich welkom en gerespecteerd voelt, ongeacht de vertaling waartoe ze zich aangetrokken voelen en die ze besluiten te gebruiken. Het belangrijkste is hoe de Schriften tot onze geest spreken en ons dichter tot God brengen terwijl we elke dag lezen". 

Dit alles heeft voor mij uiteindelijk ook te maken met thuisgericht en kerkondersteund. Wat ik niet los kan zien van de vraag: "Hoe kunnen we het evangelie in zijn eenvoudige zuiverheid en de verordeningen met hun eeuwige werking aan al Gods kinderen brengen?" En dat president Russell M. Nelson toen zei: "Als heiligen der laatste dagen zijn we eraan gewend geraakt om 'kerk' te zien als iets wat in onze kerkgebouwen gebeurt en dat wordt gesteund door wat er thuis gebeurt. We moeten dat patroon bijstellen. Het is tijd voor een thuisgerichte kerk, gedragen door het kerkleven in onze wijk- en ringgebouwen". Wat, dat kan ik ook niet ontkennen, ook te maken heeft met het feit dat niet iedereen in de gelegenheid is om in een kerk te vergaderen. Nu of in de nabije toekomst. Dat doet echter niet af aan het doel dat was en is: "diepe en blijvende bekering tot onze hemelse Vader en de Heer Jezus Christus".

New Guidance on Bible Translations for Latter-day Saints

1. Uiteindelijk is ieder lid een leerkracht

Door de jaren heen heb ik de nodige veranderingen gezien als het gaat om samen vergaderen op zondag. Met als laatste verandering deze maand een nieuw zondagschema. Waarin "de zondagsschool, de ZHV, priesterschapsquorums en jongevrouwenklassen elke zondag bij elkaar komen, maar dan korter". In "Wijzigingen in het schema van de zondagse klasbijeenkomsten" kun je meer terugvinden over deze veranderingen.

In het materiaal over deze wijzigingen kwam ik de volgende vraag tegen: "Waarom vindt deze verandering plaats?" Men gaf als antwoord dat: "deze verandering is bedoeld

- om leden te helpen zich meer op de leringen van Jezus Christus te concentreren,

- evangeliestudie thuis te bevorderen,

- en vriendschap, saamhorigheid en het groepsgevoel in de kerk te doen toenemen".

In hoeverre kun je je afvragen of het laatste punt een voortvloeisel is uit de eerste twee?

In het materiaal las ik het volgende: "Het doel van de zondagschoollessen is de evangeliestudie thuis kracht bij te zetten". Wat gedurende de week gebeurt. Daarna komen wij samen in de kerk, waar we met elkaar bespreken wat we thuis hebben geleerd. "Deze gesprekken stimuleren individuele en gezamenlijke Schriftstudie en geven de leden de kans om inzichten, getuigenissen en ervaringen te delen die het geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus versterken". 

Tijdens de bijeenkomsten Melchizedekse priesterschap en de ZHV bestuderen wij, ik citeer nog steeds, "de boodschappen van de recentste algemene conferentie die centraal staan in het evangelieonderricht". Op zondag komen wij bijeen en "beraadslagen wij hoe de beginselen in de toespraken op onze moeilijkheden en mogelijkheden van toepassing zijn. Wij worden aangemoedigd om de leringen te gaan begrijpen en hoe die in ons dagelijks leven toe te passen". 

"Leidinggevenden en leerkrachten" zorgen ervoor dat de Heiland centraal staat in de bespreking en dat die de leden", ik dus, "helpt om hun verbondsrelatie met Hem te verdiepen". Uiteindelijk is het juist die verdiepende verbondsrelatie met Hem, zonder de 'kerkgemeenschap' tekort willen doen, die ik ontvang door de kerk. Hierbij moet ik denken aan president Dallin H. Oaks' zijn toespraak, 'Twee communicatielijnen', waarin de kerk gezien wordt als de priesterschapslijn. "Iedereen dient deze twee onmisbare communicatielijnen te begrijpen en te gebruiken". Waarin hij het belang onderstreept van de kerk, maar ook dat wij onszelf besturen, dat deze twee hand in hand gaan. 

Wanneer het gaat om de priesterschapslijn, dan denk ik in eerste instantie aan profeten en apostelen. Komende zondag bespreken wij de toespraak 'Dankzij Jezus Christus' van ouderling Dale G. Runland, waarin hij zegt: "Als we ons richten op de Heiland, zijn oneindige verzoening en wat Hij voor ons heeft gedaan, zal dat ons vreugde en helderheid geven, hoeveel andere zorgen we ook hebben. Daarom hebben profeten van weleer en hedendaagse profeten ons altijd naar Christus geleid, en zullen ze dat ook altijd blijven doen". 

Een verantwoordelijkheid die ook op de schouders rust van leerkrachten en leidinggevenden, zoals we in het materiaal konden lezen. Met aan de andere kant: wij zijn ook niet ontslagen van verantwoordelijkheid, en dragen zo ook op onze beurt de verantwoordelijkheid om onze "inzichten, getuigenissen en ervaringen te delen die het geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus versterken". "Uiteindelijk is elk lid een leerkracht". 

Blikje: Coronacrisis / Weer naar de kerk

Sinds twee zondagen is het weer mogelijk om samen, weliswaar met een beperkt aantal mensen die zich houden aan de coronamaatregelen, te vergaderen. De verwachting is dat de maatregelen die er nu zijn eindigen in september. "Geen mondkapjes en ook geen 1,5 meterregel meer." Wanneer die verwachting uitkomt, kunnen we over een aantal maanden weer vergaderen zoals we dat in het verleden gewend waren te doen. En kunnen we weer met zijn allen naar de kerk? 

Toen ik dacht aan het weer naar de kerk gaan, moest ik denken aan een uitspraak die ik onlangs tegenkwam over "wat mensen echt willen als ze samenkomen".  

 

"De meeste mensen komen niet naar de kerk op zoek naar een paar nieuwe evangeliefeiten 

of om oude vrienden te zien, hoewel dat allemaal belangrijk is. 

Ze komen op zoek naar een spirituele ervaring.  

Ze willen vrede. 

Ze willen dat hun geloof gesterkt wordt en hun hoop vernieuwd. 

Ze willen, kortom, gevoed worden door het goede woord van God, 

gesterkt worden door de machten van de hemel. 

Degenen onder ons die worden geroepen om te spreken, te onderwijzen of leiding te geven, 

hebben de plicht om daar zo goed mogelijk in te helpen." 

Ouderling Jeffrey R. Holland

 

In onze 'Kom dan en volg Mij'-leesopdracht van deze week wordt verwezen naar de toespraak 'The Power of the Word'. Een geweldige toespraak die volledig aansluit bij de woorden van ouderling Jeffrey R. Holland: "Ze willen vrede". Ze willen dat hun geloof gesterkt wordt en hun hoop vernieuwd". 

"Ik veronderstel dat zij hierheen zijn gekomen 

om het aangename woord van God te horen,

ja, het woord 

dat de verwonde ziel geneest."

Jakob 2:8

"Het woord dat de verwonde ziel geneest." Om met president Benson te spreken: "Belooft de Heer en komt hij niet na?" Met andere woorden, de beloften van de Heer aan ons zijn zeker. Dus dat is niet het punt. Waar het uiteindelijk omgaat: "Is dit echt wat mensen willen?". Of om het kleiner en persoonlijker te maken: "Is dit wat ik echt wil?" 

Afbeelding kerk: maps123.net, uitspraak elder Holland: https://slideplayer.com/

Drie blikjes

 

Vandaag deel ik voor de verandering niet één blikje, niet twee, maar drie blikjes. Ze hebben alledrie te maken met Zijn stem. Het horen van Zijn stem, Zijn stem laten horen en tot slot,  Zijn stem toepassen. 

In een van de blikjes maak ik de opmerking: "We geven gehoor aan de oproep, maar de praktijk, wie we zijn en waar we nog staan, kan ons in de weg zitten". Dit sluit eigenlijk wel weer heel mooi aan bij onze zondagschoolopdracht van deze week, waarin in de inleiding op onze leesopdracht het volgende wordt gezegd: "Je kunt het boek Spreuken zien als een verzameling wijze raad van liefdevolle ouders. De belangrijkste boodschap is dat je een goed leven zult hebben als je wijsheid zoekt, met name Gods wijsheid. Maar na het boek Spreuken komt het boek Prediker, wat aangeeft dat het toch niet zo eenvoudig is. De prediker die in het gelijknamige boek wordt geciteerd, merkte op dat hij zich met heel zijn hart erop toelegde wijsheid te kennen, maar dat dit slechts najagen van wind is, en dat hij er veel verdriet aan overhield". 

Uiteindelijk, zoals we ook kunnen lezen in deze inleiding, is de conclusie wel: "Het leven is altijd beter - maar niet altijd volmaakt - als we op de Heer Jezus Christus vertrouwen en Hem volgen". Deze conclusie zie ik ook terug in de algemene conferentietoespraak die op onze leeslijst van deze week staat: 'Beste dagen en slechtste dagen': "Dankzij Hem liggen je beste dagen in het verschiet, hoe slecht het nu ook gaat". 

Voordat ik de drie blikjes open, wil ik stilstaan bij een vraag uit deze toespraak, waar ik niet omheen kan: "Is het niet verbazingwekkend dat de beste dag in een paar minuten naar de slechtste dag kan omslaan?" In deze toespraak vertelt presidente Emily Belle Freeman dat de kanker van haar man Greg teruggekeerd was. Ook ik weet, uit eigen ervaring, hoe je beste dag door kanker kan omslaan in je slechtste dag.

Gisteren kreeg ik een uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek borstkanker. Waar ik mij echter over verbaas, juist omdat het zo belangrijk is om er tijdig bij te zijn, is dat "35 procent van de uitgenodigde vrouwen in Nederland ervoor kiest om niet deel te nemen aan het officiële Bevolkingsonderzoek borstkanker. Dit betekent dat jaarlijks bijna 400.000 vrouwen de uitnodiging voor een mammografie aan zich voorbij laten gaan". Simpel gezegd: "Als u meedoet, is de kans kleiner dat u doodgaat aan borstkanker". Ik citeer het misschien bot, maar ik denk dat ik bij wie de kanker was uitgezaaid dit wel zo kan zeggen. Ik zit niet op een borstkankeronderzoek te wachten; ik wil trouwens helemaal niet bezig zijn met kanker. Desondanks geef ik wel gehoor aan deze uitnodiging.

Zijn stem horen

"In de wereld vol wedijverende stemmen

heeft onze hemelse Vader het ons mogelijk gemaakt

om de zijne te horen

en te volgen."

Zijn stem horen

Zijn stem laten horen

"Niemand ons kan het zich veroorloven werkeloos toe te kijken 

als de doeleinden van God gebagatelliseerd en aan de kant geschoven worden. 

Ik nodig met name de zusters in de kerk uit 

om onder leiding van de hemel te bedenken wat zij kunnen doen 

om hun stem van geloof en getuigenis te laten horen." 

"We hebben in toenemende mate behoefte aan de kenmerkende, 

invloedrijke en gelovige stemmen van vrouwen. 

We willen dat ze zich de leer eigen maken en begrijpen wat we geloven, 

zodat ze van de waarheid van alle dingen kunnen getuigen -

 en het maakt niet uit of die getuigenissen nu worden gegeven rond het kampvuur,

op een jongevrouwenkamp, in een getuigenisdienst, in een blog of op Facebook."

Ouderling M. Russell Ballard

Zijn stem toepassen

November vorig jaar (november 2018) zei president Russell M. Nelson het volgende: "In dit werk - we hebben het hier al eerder over gehad - zijn vrouwen keihard nodig, want vrouwen geven de toekomst vorm. Ik doe vanavond dan ook een profetische oproep aan u, de vrouwen van de kerk, om de toekomst vorm te geven door het verstrooide Israël te helpen vergaderen". In deze toespraak stelt hij  de vraag: 'Waar kunt u beginnen?' en vraagt hij ons tevens vier dingen te doen. Een van de dingen die hij toen vroeg, was mee te doen aan een 10-daagse vastenperiode van sociale media. Dat herinnert u zich vast nog wel. Als onderdeel van de vier dingen te doen, haalt hij ook het 'Kom dan en volg Mij'-programma aan. Hierover zegt hij het volgende: "U, lieve zusters, speelt een cruciale rol in het succes van deze nieuwe, evenwichtige en gecoördineerde werkwijze voor het evangelieonderricht".

"U, lieve zusters, speelt een cruciale rol in het succes". Dit heeft alles te maken met toepassing. Maar soms kunnen we in conflict komen met onszelf, als we ernaar streven te voldoen aan het ideale beeld. We geven gehoor aan de oproep, maar de praktijk, wie we zijn en waar we nog staan, kan ons in de weg zitten. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon. Dat blijkt wel uit de 'Kom dan en volg Mij'-leesopdracht van deze week, waar Paulus, zie Romeinen 7:15-17, het volgende zegt: "Immers, het wensen is wel bij mij aanwezig, maar het goede uitwerken kan ik niet. Want niet wat ik wens, het goede, doe ik, maar wat ik niet wens, het kwade, dat doe ik".

Het zou interessant zijn om hier verder op in te gaan, hoe om te gaan met deze innerlijke conflicten, maar dit is niet de reden van mijn blogje. Het is slechts een inleiding op onderstaand filmpje, wat ook bij de leesopdracht van deze week hoort, maar helaas niet in de Nederlandse versie van ons 'Kom dan en volg Mij'-lesboek staat. Het filmpje zelf vind ik hilarisch. Het geeft echter ook weer dat toepassen en het vervullen van een cruciale rol in deze tijd soms 'gewoon' in het kleine zit, dicht bij huis, de plaats waar uiteindelijk de veranderingen moeten plaatsvinden.

Wie we zijn en waar we nog staan, kan ons in de weg zitten

Afbeelding: https://thirdhour.org/blog/uncategorized/free-general-conference-quote-wallpapers/

Afbeelding:Pixabay.com

Kom dan en volg Mij

Hieronder vind je mijn toespraak, hier en daar met een kleine aanpassing, zoals ik die vanochtend in de kerk heb gegeven. 

Kom dan en volg Mij

Maart jongstleden maakte de kerk bekend dat er in september het een en ander zou gaan veranderen wat betreft onze zondagse vergaderingen. Dit werd gevolgd door verschillende nieuwsberichten. Op Churchnews verscheen een artikel over deze veranderingen, waarin onder andere verwezen werd naar de algemene conferentie van oktober 2018

Voordat ik daar echter naartoe ga, wil ik jullie eerst meenemen naar januari 2018. Voor mij is uiteindelijk alles een groot samengesteld geheel. Er verscheen toen in de Liahona een artikel met als ondertitel 'Meer kracht in de vergaderingen van de Melchizedekse priesterschap en de ZHV'. 

In dit artikel werd het volgende gezegd: “De afgelopen maanden, let wel maanden, hebben de leiders van de kerk samen besproken hoe we de zondagse vergaderingen van de Melchizedekse priesterschap en de zustershulpvereniging kunnen verbeteren. Het resultaat daarvan is het nieuwe leerplan 'Kom dan en volg Mij - voor de Melchizedekse priesterschap en de zustershulpvereniging'. Men zei toen ook dat we meer gebruik zouden gaan maken van de algemene conferentietoespraken. 

Het voorwoord in dit artikel is van ouderling Russell M. Ballard. In dit voorwoord zegt hij onder andere dit: “Naarmate we doeltreffender met elkaar overleggen, zal God ons zegenen met meer openbaring, inzicht en macht om zijn werk tot stand te brengen”.

Als - overleggen  / dan - de zegening 

Het woord overleggen kan ik niet loszien van de veranderingen die in 2018 plaatsvonden, maar ook niet van september. 

Aan het eind van het jaar zei ouderling Jeffrey R. Holland dit, en hij bevestigt daarmee de woorden van ouderling Ballard: “We zijn de bijeenkomsten van de ZHV en het MP-quorum anders gaan bekijken, met meer nadruk op gezamenlijk overleg om het werk van de Heer te volbrengen”. De redactie schreef toen dit als noot: "In dit artikel dat ouderling Holland voor de Liahona schreef, legt hij uit welke krachtige beginselen van bekering aan de basis van 'Kom dan en volg Mij' liggen, het nieuwe leerplan van de kerk".

Ouderling Holland schreef toen onder andere ook dit: “Ik hoop dat we zien dat het om meer gaat dan een gewijzigd beleid, nieuwe programma’s en herziene handboeken. Welke wijzigingen Hij ook aanbrengt in een organisatie of een lesschema of een leerplan, wat Hij echt hoopt te veranderen is u en mij. Hij wil ons hart veranderen en onze toekomst verbeteren. Soms noemen we dat proces eeuwige vooruitgang. Soms noemen we het tot inkeer komen. Soms noemen we het gewoon bekering. Hoe we het ook noemen, het houdt in dat we iets leren".

Leren en bekering gaan hand in hand. 

Dit is wat Kom dan en volg Mij, voor personen en gezinnen er zelf over zegt: “Oprechte bekering is het doel van al het leren en onderwijzen in het evangelie. We streven ernaar om meer op Jezus Christus te lijken. Als we dus het evangelie bestuderen, proberen we niet alleen nieuwe kennis op te doen; we verlangen een nieuwe schepping te worden. We vertrouwen daarbij op onze hemelse Vader en Jezus Christus, dat Zij ons helpen ons hart, onze opvattingen, onze daden, ja, onze aard te veranderen. Voor ware bekering is de invloed van de Heilige Geest essentieel.”

Tijdens de algemene conferentie van oktober 2018 zei president Nelson in zijn openingswoord dat "de aanvallen van de tegenstander op het geloof, op ons, en onze gezinnen exponentieel toenemen. Om geestelijk te overleven, hebben wij eigen strategieën en proactieve plannen nodig. Daarom willen wij nu organisatorische aanpassingen doorvoeren die onze leden en hun gezin versterken”.

Tevens vertelde president Nelson dat de "kerkleiders al jaren aan een geïntegreerd leerplan werkten, Kom dan en volg Mij, om gezinnen en personen te versterken met een thuisgericht en kerkgesteund plan, zodat:

• meer begrip van de kerkleer,
• een groter geloof 
• en een diepere persoonlijke aanbidding worden bereikt." 

Elder Bednar: “We kunnen niet simpelweg naar de kerk gaan, meedoen aan programma’s en verwachten dat we daarmee alle spiritualiteit en bescherming zullen ontvangen, waardoor we weerstand kunnen bieden op de dag van het kwaad.”

Dit is wat het Eerste Presidium erover zegt in het nieuwe materiaal: “Als de leden samen naar de kerk gaan, leren en dienen, zullen ze vreugde ondervinden, sterker worden, en de zegeningen van de Heer in hun leven en thuis voelen.” 

Thuis heeft in de eerste plaats te maken met thuisgericht. Met het leerplan en Kom dan en volg Mij. Ik denk bovenal ook met dat we zelf de Schriften lezen. 

President Nelson zei het zo in zijn openingswoord tijdens de algemene conferentie van 2018: “Wij zijn zelf verantwoordelijk voor onze eigen geestelijke groei.”

Wat een half jaar later nog eens door ouderling Bednar werd bevestigd tijdens de algemene conferentie van april 2019: “Ieder lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is zelf verantwoordelijk om de leringen van de Heer te bestuderen en na te leven. We moeten niet verwachten dat de kerk als organisatie ons alles leert of vertelt wat we moeten weten en doen om toegewijde discipelen te worden en kloekmoedig tot het einde toe te volharden. Nee ,we zijn zelf verantwoordelijk om te leren wat we moeten leren, te leven zoals we moeten leven en te worden wie de Meester wil dat we worden.”

“Het mooie van dit leerplan is dat alle andere leden dat net zo doen. En daardoor kun je, wanneer je bijeenkomt, de evangeliewaarheden en -beginselen bespreken die jou tot verandering hebben aangezet, en de anderen kunnen hetzelfde doen. Daardoor kom je samen om het ultieme doel van iedereen na te streven: als Jezus Christus te worden.”

“Naarmate u de Schriften thuis vaker bestudeert, zult u ook meer inzicht en geestelijk begrip ontvangen. En als u met anderen erover praat, wat ik zie als overleg, zullen u en die anderen gezegend worden”. "U creëert geen inspirerende muziek als anderen niet over hun eigen inzichten en inspiratie vertellen". 

Ik herhaal die zin nog eens: "U creëert geen inspirerende muziek als anderen niet over hun eigen inzichten en inspiratie vertellen". 

Het gaat dus om welke evangeliewaarheden en -beginselen jou tot verandering hebben aangezet. Dat is wat je meeneemt naar de kerk, wat volgens mij alles te maken heeft met een betere ik. Een uitspraak die ik geleend heb van een betere ik, een beter huwelijk, wat weer te maken heeft met je eigen geestelijke en emotionele groei. Waarom dan toch dat kijken naar die ander?

“We kunnen pas één van hart en één van zin worden en zijn als een ieder persoonlijk de Heiland in het middelpunt van zijn leven plaatst”. 

Als - dan 

Ik moet hierbij ook denken aan wat president Dallon H. Oaks twee jaar geleden zei tijdens de oktoberconferentie over 'Kom dan en volg Mij': “Dit jaar zijn miljoenen geïnspireerd door het evangelie-studieplan dat gebaseerd is op de uitnodiging van de Heiland: 'Kom dan en volg Mij'. 

Christus volgen is geen oppervlakkige of gelegenheidsbezigheid. Het vergt voortdurende inzet en is een levenswijze die we altijd en overal moeten nastreven. Zijn leringen en voorbeeld bepalen het pad dat elke discipel van Jezus Christus moet volgen. En iedereen wordt uitgenodigd om dit pad te volgen, want Hij nodigt allen uit om tot Hem te komen, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw. En "allen zijn gelijk voor God". Als volgelingen van Christus spreken en getuigen wij van Jezus Christus, ons volmaakte Voorbeeld. Dus laten we Hem volgen en twist vermijden.” 

Allen zijn gelijk heeft voor mij alles te maken met zwart en wit en HOE de Heer zijn nieuwtestamentische kerk door middel van Joseph Smith herstelde. 

Beseffen we echter ook dat de woorden "allen zijn gelijk" ook alles te maken hebben met 'Kom dan en volg Mij' wat betreft het kerkondersteunende gedeelte.

In de Leer en Verbonden (88:122)  lezen we het volgende over dit 'allen zijn gelijk' in het licht van 'Kom dan en volg Mij': “Wijs onder u een leraar aan, en laten niet allen tegelijkertijd spreken, maar laat één tegelijk spreken en laten allen luisteren naar wat hij zegt, opdat wanneer allen gesproken hebben, allen door allen opgebouwd zullen zijn, en opdat een ieder een gelijke gelegenheid zal hebben”. 

“Dan komen we op een unieke manier samen.” “Dan wordt er inspirerende muziek gecreëerd”.

"Het is daarbij niet erg als iemand niet aan deze bespreking wil deelnemen. Aanwezigheid en het verlangen om het woord van God te horen is ook een uitdrukking van geloof”.  

Dit alles heeft niets te maken met, ik citeer nu ouderling Jeffrey R. Holland: “met de vlotheid van de les, het vullen van de tijd, het aantal complimentjes voor de leerkracht, of zelfs het aantal aanwezigen in de les. Hij zei ook dat de nadruk niet mag liggen op het handboek, of het bord, de beste discussievragen of de schikking van de stoelen”, waarvan het kerkmateriaal zei dat, indien mogelijk, een kringopstelling ervoor kan zorgen dat er goed overleg is en er open discussie kan ontstaan”. Uiteindelijk zijn het bord en die andere dingen middelen.

"Het gaat, ik citeer nog steeds ouderling Holland, ook niet alleen om kennis. Het gaat er niet om dat we "de namen van de twaalf stammen van Israël kennen, of de gelijkenis van de olijfbomen kunnen schematiseren, hoewel dat ook nuttig kan zijn". Waar het om gaat, zei ouderling Holland, wat ik zie als het doel achter al deze middelen, “is wat er in ons leven gebeurt. Leren leidt tot groei en verandering, inzichten die tot verbetering leiden en kennis van de waarheid, wat ons op zijn beurt dichter bij de God van alle waarheid brengt. Als we daartoe bereid zijn, zei ouderling Holland, dan zal God ons leiden naar plekken die we nooit dachten te kunnen bereiken, en die zelfs onze stoutste dromen overstijgen”.

Vandaar dat er gesproken wordt over macht in leerplan. 

Als we dat gevoel, die ervaring, die kracht van thuis meenemen naar de kerk, dan kan daar zelfs nog een kracht bovenop komen. Dit is wat zuster Camille N. Johnson zei over de komende veranderingen in september: “Er ontstaat extra kracht wanneer we wekelijks samenkomen om te overleggen, te leren en elkaar te steunen. Wanneer we in zijn naam samenkomen, is de Geest aanwezig om ons te onderwijzen, worden getuigenissen versterkt en verheffen we elkaar in ons discipelschap. Dit wekelijks moment van verbondenheid helpt om dichter tot de Heiland en tot elkaar te komen. We vinden vreugde in het gezamenlijk bewandelen van het verbondspad.”

Tot slot, naast het bestuderen van de Schriften worden we ook aangespoord onze ingevingen op te schrijven, die leerstellige pareltjes worden genoemd, wat voor mij alles te maken heeft met macht in het leerplan. 

Toen ik hoorde dat ik ziek werd, heb ik mij teruggetrokken en mij overgegeven aan de Schriften en Kom dan en volg Mij. Van mijn dagboek en mijn inspiratieboekje heb ik één boekje gemaakt. Mijn allereerste boekje heb ik mijn kankerboekje genoemd. Al schrijvende ging ik van uitslag naar uitslag en van behandeling naar behandeling. Dit is mijn verslag van de eerste twee maanden. Lichamelijk hoop ik dit nooit meer mee te maken, maar wat een parelreis is dit geweest. 

Het enige wat de Heer wil is ons zegenen op onze levensreis. Het enige waar het om draait, is de vraag of we ons door Hem willen laten zegenen door te doen wat Hij van ons vraagt.

Thuisgericht - kerkondersteunend

Afbeelding: churchofjesuschrist.org

Afslag 20.2

"Eenheid vereist geen gelijkvormigheid

maar wel gelijkgestemdheid"

D. Todd Christofferson

"Kort nadat de kerk was opgericht, ontvingen de profeet Joseph Smith en Oliver Cowdery in 1830 de openbaring over de organisatie en het bestuur van de kerk. De profeet las tijdens de eerste conferentie van de kerk voor wat wij nu als afdeling 20 kennen. Dat was de eerste openbaring die met algemene instemming werd goedgekeurd. De inhoud van deze openbaring is echt opmerkelijk". Ik wil stilstaan bij de verzen 8 tot en met 12. Uiteraard in het licht van eenheid, maar dan door de bril van gelijkgestemdheid, wat ik niet los kan zien van "de leer en beginselen die de Heer door Joseph Smith, de profeet van de herstelling, heeft gevestigd, en werkelijk van fundamenteel belang zijn".

In Leer en Verbonden 20 lezen wij onder andere "dat Joseph Smith macht van God ontving om het Boek van Mormon te vertalen, dat een kroniek van een gevallen volk bevat, en de volheid van het evangelie van Jezus Christus voor de andere volken en ook voor de Joden. De wereld bewijzende dat de heilige Schriften waar zijn, dat God inderdaad mensen inspireert en roept, zowel in deze tijd als in de geslachten vanouds, waardoor Hij aantoont dat Hij dezelfde God is, gisteren, heden en voor eeuwig."

Deze verzen gaan over het Boek van Mormon, de sluitsteen van onze godsdienst. "Een krachtig getuigenis van het belang van het Boek van Mormon is het tijdstip waarop de Heer het tevoorschijn liet komen in de herstelling die zich ontvouwde. Het enige wat eraan voorafging, was het eerste visioen. Tijdens die prachtige manifestatie leerde de profeet Joseph Smith de ware aard van God kennen en dat God een werk voor hem te doen had. Het tevoorschijn komen van het Boek van Mormon volgde daarop. Denk eens na over de betekenis daarvan. De komst van het Boek van Mormon ging vooraf aan de herstelling van het priesterschap. Het werd slechts een paar dagen voor de organisatie van de kerk uitgegeven. De heiligen kregen het Boek van Mormon te lezen voordat ze de openbaringen kregen met diepzinnige leerstellingen als de drie graden van heerlijkheid, het celestiale huwelijk of het werk voor de doden. Het Boek was er vóór de priesterschapsquorums en de organisatie van de kerk. Blijkt daar niet uit hoe belangrijk dit heilige boek in de ogen van de Heer was?"

In de evangelieverhandeling 'Ras en het priesterschap' lezen wij het volgende: "Volgens de Schriftuur en de leringen van de kerk heeft God al zijn kinderen lief en is eeuwig heil voor iedereen mogelijk. God heeft alle rassen en etnische groepen geschapen en beschouwt ze als gelijkwaardig. In het Boek van Mormon wordt het zo verwoord: "Allen zijn voor God gelijk". Deze boodschap, deze gelijkheid van het Boek van Mormon, zie ik terug in de kerk zoals de Heer die door middel van Joseph Smith heeft hersteld. Wat volkomen in overeenstemming is met de nieuwtestamentische kerk. 

"Toen de herrezen Heiland aan het volk in het Boek van Mormon verscheen, sprak Hij zijn afkeuring uit dat er in het verleden onder het volk woordenstrijd over de doop en andere zaken was geweest. Hij gebood: "Er zal geen woordenstrijd onder u zijn, zoals er tot dusver is geweest; evenmin zal er woordenstrijd onder u zijn over de punten van mijn leer, zoals er tot dusver is geweest." 'In deze toespraak lezen wij ook': "Hoe kunnen we in onze extreem twistzieke wereld eenheid bereiken, met name in de kerk waar we één Heer, één geloof, één doop dienen te hebben? Paulus geeft ons de sleutel: Want u allen die in Christus gedoopt bent, hebt zich met Christus bekleed. Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man of vrouw is; want allen bent u één in Christus." Vandaar dat ouderling Cook dit zei in zijn toespraak:"Als we de aansporing van president Russell M. Nelson willen volgen en het verstrooide Israël aan beide zijden van de sluier vergaderen, moeten we anderen in onze eenheidskring opnemen. Verschillen in cultuur, taal, geslacht, ras en nationaliteit vallen uiteindelijk in het niet als gelovigen zich op het verbondspad begeven en tot onze geliefde Verlosser komen".

Toen de Heer zijn kerk herstelde, maakte hij geen onderscheid tussen wie dan ook. Dit is wat ik geloof en dit is de boodschap die ik uitdraag. Ik begin steeds beter te begrijpen waarom president Benson zei dat het Boek van Mormon en de Leer en Verbonden met elkaar verbonden zijn, zeker als ik denk aan deze zin: "totdat zij zich bekeren en het nieuwe verbond indachtig zijn, ja, het Boek van Mormon". Wat we uiteindelijk nu wel of niet geloven in de kerk, we moeten allemaal tot Jezus Christus komen. Tijd om een lammetjesblikje uit de kast te trekken. 

Afbeelding