"De vreemde paradox is
dat het dezelfde tijd neemt
om een slonzig, kleurloos, onbewogen en onproductief
leven te leiden
als het
neemt
om vreugdevol en overvloedig
te leven."
Foto: photl.com
Uitspraak: ?
Posts tonen met het label Uiterlijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Uiterlijk. Alle posts tonen
dinsdag 23 april 2013
woensdag 19 december 2012
Lieve ontvangster,
Het moest iets persoonlijks worden, dat hadden ze gevraagd.
Nou dat is het zeker geworden.
In eerste instantie was ik diep teleurgesteld, en dat zou jij ook zijn, als je in mijn sterrenschoenen had gestaan.
Maar nu ik weet dat ik straks ergens anders zal zijn, voel ik me van binnen helemaal stralen, en ben ik blij dat ik er ben.
Bijna was ik er niet geweest, want mijn naadjes hadden aan de binnenkant moeten zitten.
Maar daar zij besloten heeft dat het in sommige opzichten geen kwaad kan om wat minder perfectionistisch te zijn, heeft ze besloten mij op een andere manier dicht te maken.
Nu is er niets verkeerds aan om op zijn tijd te streven naar goed, beter, best, maar je kunt ook overdrijven.
Want zeg nou zelf, zie ik er niet fantastisch uit?
Uiteindelijk gaat het om het totaal plaatje.
Daar zij een vrouw is, wil ze dat echter nog wel eens uit het oog verliezen, en richt ze zich te veel op allerlei details.
Maar gelukkig is ze zelf tot het inzicht gekomen, dat minder ook goed kan zijn.
Gelukkig trouwens ook voor mij, want anders was het hele feest niet door gegaan en had ik nog in de lappen zak gezeten, of nog erger, ergens tussen het naai afval.
Ze was zelfs zo tevreden over mij, dat ik, samen met de andere sterren een plekje in de huiskamer heb gekregen.
Je kan je voorstellen, dat ik me zelf bijna niet meer in de hand had, en als ze me niet zo goed dichtgenaaid had, zou er spontaan hier en daar, een stikseltje bij mij zijn los gegaan.
Zo vol van verlangen keek ik uit naar het naderende kerstfeest.
Dat ik daar als kerstster bij aanwezig mocht zijn.
Maar ja, zoals je al zult hebben begrepen, ik had het kunnen weten, ze is wie ze is.
Opeens moesten wij de doos weer in.
Niet alleen wij sterren, maar alles wat van mijn stof was gemaakt, tot de gordijnen aan toe.
Het was de dame allemaal veel te licht van kleur.
Ze wil het donker hebben met kerst.
Alsof het al niet donker genoeg is bij haar.
Wat een excuus.
Na zo lang in de lappen zak te hebben gezeten, dat begrijp je wel, was ik klaar met haar.
Ik ben niet voor niets een kerstster geworden, gemaakt om te stralen.
Om die reden heb ik dus de benen genomen.
Ik hoop dat jij, lieve ontvangster, meer waardering voor mij kan opbrengen.
En dat er in jouw huis wel een plaatsje voor mij zal zijn.
Weet dat het in ieder geval niet aan mij zal liggen.
Ik zal doen waartoe ik geboren ben.
Liefs, kerstster.
PS.
Geschreven voor onze ZHV kerstactiviteit: Wat heb jij te geven?
De bedoeling was dat we allemaal een cadeautje zouden meenemen, om weg te geven,
en dat dat cadeautje iets zei over onszelf.
Zodat we elkaar weer op een andere manier zouden leren kennen.
Van te voren niet wetende wie ons cadeautje zou ontvangen.
Vandaar, lieve ontvangster.
Bij deze, allemaal stralende feestdagen.
Nou dat is het zeker geworden.
In eerste instantie was ik diep teleurgesteld, en dat zou jij ook zijn, als je in mijn sterrenschoenen had gestaan.
Maar nu ik weet dat ik straks ergens anders zal zijn, voel ik me van binnen helemaal stralen, en ben ik blij dat ik er ben.
Bijna was ik er niet geweest, want mijn naadjes hadden aan de binnenkant moeten zitten.
Maar daar zij besloten heeft dat het in sommige opzichten geen kwaad kan om wat minder perfectionistisch te zijn, heeft ze besloten mij op een andere manier dicht te maken.
Nu is er niets verkeerds aan om op zijn tijd te streven naar goed, beter, best, maar je kunt ook overdrijven.
Want zeg nou zelf, zie ik er niet fantastisch uit?
Uiteindelijk gaat het om het totaal plaatje.
Daar zij een vrouw is, wil ze dat echter nog wel eens uit het oog verliezen, en richt ze zich te veel op allerlei details.
Maar gelukkig is ze zelf tot het inzicht gekomen, dat minder ook goed kan zijn.
Gelukkig trouwens ook voor mij, want anders was het hele feest niet door gegaan en had ik nog in de lappen zak gezeten, of nog erger, ergens tussen het naai afval.
Ze was zelfs zo tevreden over mij, dat ik, samen met de andere sterren een plekje in de huiskamer heb gekregen.
Je kan je voorstellen, dat ik me zelf bijna niet meer in de hand had, en als ze me niet zo goed dichtgenaaid had, zou er spontaan hier en daar, een stikseltje bij mij zijn los gegaan.
Zo vol van verlangen keek ik uit naar het naderende kerstfeest.
Dat ik daar als kerstster bij aanwezig mocht zijn.
Maar ja, zoals je al zult hebben begrepen, ik had het kunnen weten, ze is wie ze is.
Opeens moesten wij de doos weer in.
Niet alleen wij sterren, maar alles wat van mijn stof was gemaakt, tot de gordijnen aan toe.
Het was de dame allemaal veel te licht van kleur.
Ze wil het donker hebben met kerst.
Alsof het al niet donker genoeg is bij haar.
Wat een excuus.
Na zo lang in de lappen zak te hebben gezeten, dat begrijp je wel, was ik klaar met haar.
Ik ben niet voor niets een kerstster geworden, gemaakt om te stralen.
Om die reden heb ik dus de benen genomen.
Ik hoop dat jij, lieve ontvangster, meer waardering voor mij kan opbrengen.
En dat er in jouw huis wel een plaatsje voor mij zal zijn.
Weet dat het in ieder geval niet aan mij zal liggen.
Ik zal doen waartoe ik geboren ben.
Liefs, kerstster.
PS.
Geschreven voor onze ZHV kerstactiviteit: Wat heb jij te geven?
De bedoeling was dat we allemaal een cadeautje zouden meenemen, om weg te geven,
en dat dat cadeautje iets zei over onszelf.
Zodat we elkaar weer op een andere manier zouden leren kennen.
Van te voren niet wetende wie ons cadeautje zou ontvangen.
Vandaar, lieve ontvangster.
Bij deze, allemaal stralende feestdagen.
vrijdag 7 september 2012
donderdag 7 april 2011
Liefde
Toen hij, Thomas Moore, van een zakenreis terugkwam ontdekte hij dat zijn vrouw zichzelf opgesloten had in haar slaapkamer en had gezegd niemand te willen ontvangen.
Men vertelde Moore het verschrikkelijke nieuws, dat zijn mooie vrouw pokken had gekregen en dat haar melkwitte huid nu getekend was door de pokken.
Zij had zichzelf in de spiegel gezien en had geëist dat de luiken voor de ramen dicht zouden blijven, dat zij haar man nooit meer zou zien.
Thomas Moore luisterde niet.
Hij ging naar boven, naar de verduisterde kamer, en wilde een lamp aansteken.
Zijn vrouw smeekte hem haar in het donker te laten.
Zij wilde haar man de aanblik van haar getekende lichaam besparen.
Zij vroeg hem weg te gaan.
Moore ging naar beneden en bracht de rest van de nacht door met bidden en schrijven.
Hij had nog nooit een lied geschreven, maar die nacht schreef hij niet alleen woorden maar componeerde hij er ook muziek bij.
Toen het daglicht aanbrak keerde Moore terug naar de donkere kamer van zijn vrouw.
"Ben je wakker?" vroeg hij.
"Ja, zei ze", "maar ik wil niet dat je me ziet, alsjeblieft dwing me niet, Thomas".
"Dan zal ik voor je zingen," zei hij.
Thomas Moore zong het lied voor zijn vrouw dat vandaag nog steeds van kracht is.
"Geloof me, als al u dierbare schoonheid
Waar ik tot nog toe zo verliefd naar staarde
Morgen zou veranderen
zou verdwijnen uit mijn armen
Zoals feeëngaven verdwijnen
Zoudt gij nog worden bemind zoals op dit moment."
Moore hoorde iets bewegen daar waar zijn vrouw in eenzaamheid lag.
Hij vervolgde:
"Laat uw lieflijkheid rustig verdwijnen
De lieve ruïne zal in mijn hart gesloten blijven.
Het lied was ten einde."
Toen zijn stem zweeg, hoorde Moore zijn vrouw opstaan.
Zij liep door de kamer naar het raam, opende langzaam de luiken, schoof het gordijn open en liet het morgenlicht binnen.
Schrijver?
Foto's: photl.com
maandag 4 april 2011
Gebrek aan respect
Zoals jullie weten heb ik mijn pagina's weggehaald. Op één van deze pagina's, Vrouw zijn, had ik een prachtig gedicht staan, dat ik alsnog met jullie wil delen. Maar voordat ik dat doe, wil ik eerst twee artikelen met jullie delen die ik onlangs onder ogen kreeg. Het eerste artikel (AD 18 maart jl.) gaat over Venuzuela, waar onlangs een jonge vrouw van 20 jaar overleden is aan de complicaties van een borstvergroting. De president, Hugo Chvez, noemde de populariteit van de borstvergroting een plaag voor zijn land. Ook zei hij dat het afschuwelijk was om te zien, dat vrouwen die zich geen goede huisvesting en kleding voor zichzelf en hun kinderen kunnen veroorloven, hun geld uit geven aan een cosmetische ingreep. Want de arme vrouw wil niet achterblijven, en daar wordt handig op ingespeeld, door banken die reclame maken in sloppenwijken en de bewoonsters van deze wijken daar een lening aanbieden, zodat zij ook hun operatie kunnen ondergaan. Een bekend chirurg sprak zich uit over de uitspraken van de president en zei dat het niet paste dat hij zich uitspraak over dit soort esthetische ingrepen. De oppositiekrant zei dat de uitspraken van de president ouderwets, grof en een gevaar was voor de vrijheid van vrouwen. Deze krant zag een borstvergroting als het symbool van de ultieme vrijheid van de vrouw. Terecht dat de president deze cosmetische ingrepen een plaag voor zijn land noemt.
Nu gaan wij misschien met zijn alleen niet zo massaal onder het mes, en het is ook niet mijn bedoeling daar een oordeel over uit te spreken, maar ook wij, en daar hoor ik ook bij, worden beïnvloed door, of geconfronteerd, met het schoonheidsideaal. Met alle gevolgen van dien. Dat blijkt wel uit het tweede artikel wat ik toegestuurd kreeg (Vrouw, psyche en relatie). Daarin werd gesproken over dat er een onderzoek was gehouden door de Ohio State University onder 801 vrouwen. Uit dat onderzoek bleek dat vrouwen hun zelfbeeld baseren op wat anderen van hun vinden, en niet op hoe zij er feitelijk uitzien. Het beeld dat vrouwen in de spiegel zien, is dus vervormd door de opmerkingen en blikken van anderen. En het zijn vooral de opmerkingen van mensen die wij als belangrijk bestempelen zoals onze een partner, kinderen, familie en collega's die ons beïnvloeden. Opvallend uit dit onderzoek is ook dat hoe groter de lichamelijke waardering voor het eigen lichaam is, hoe meer vrouwen geneigd zijn om 'intuïtief te eten', dus wanneer het lichaam het nodig heeft. Terwijl vrouwen die een slecht zelfbeeld hebben, zich eerder in hun eetgewoontes laten leiden door emotie. Volgens deze onderzoekers is de kern van het probleem respect. Vrouwen zouden meer respect moeten hebben voor zichzelf en voor hun lichaam.
Het één laat zich waarschijnlijk niet vergelijken met het ander, maar hoe je het draait of keert, of je nu hier of daar woont, is de gemene deler niet dat wij ons opnieuw, om wat voor reden dan ook, in een keurslijf laten stoppen. En zolang dat het geval is, zijn we niet echt vrij, en blijkt ons lichaam eerder een last te zijn dan een 'lust'. In plaats van een bron van vreugde, en een middel tot een hoger doel.
Toen God eenmaal de vrouw schiep was Hij al 6 dagen aan het overwerken.
Er verscheen een engel en deze zei: "Waarom spendeert u zoveel tijd aan dit model?"
En de Heer antwoordde: "Heb je al gezien aan welke voorwaarden ze moet voldoen?
Ze moet helemaal te wassen zijn, 200 beweegbare delen hebben die allemaal te vervangen zijn, ze moet functioneren op cola light en kliekjes, een schoot hebben waar 4 kinderen op kunnen zitten, een kus die alles kan genezen, van een geschaafde knie tot een gebroken hart en ze mag maar 1 paar handen hebben."
De engel was overweldigd door alle voorwaarden: "1 paar handen!
Niet te geloven!
En dat is het standaard model?
Dat is teveel werk voor 1 dag.
Neem op z'n minst morgen erbij om het af te maken."
"Maar dat gaat niet," zei de Heer.
"Ik ben bijna zover, ik heb deze creatie die zo dicht bij mijn hart ligt bijna afgerond.
Ze geneest zichzelf als ze ziek is en werkt 18 uur op een dag."
De engel kwam dichterbij en raakte de vrouw aan.
"Wat heeft U haar zacht gemaakt Heer."
"Ze is zacht" zei de Heer, "maar ik heb haar ook hard gemaakt.
Je hebt geen idee wat zij kan doormaken of voor elkaar kan krijgen."
"Kan ze ook nadenken?" vroeg de engel.
De Heer antwoordde: "Ze kan niet alleen nadenken, ze is ook in staat om zaken te beredeneren en te onderhandelen."
Toen viel de engel iets op, hij raakte de wang van de vrouw aan.
"Oeps, ik geloof dat deze lekt!
Ik zei toch dat u er teveel tijd instopte."
"Dat is geen lekkage," corrigeerde de Heer "dat is een traan".
"Waar dient een traan voor?" vroeg de Engel.
De Heer zei: "De traan is haar manier om uiting te geven aan haar vreugde, haar leed, haar pijn, haar teleurstellingen, haar liefde, haar eenzaamheid, haar droefheid en haar trots."
De engel was onder de indruk.
"U bent geniaal, Heer. U heeft aan alles gedacht!
De Vrouw is werkelijk ongelooflijk."
En dat is ze!
Vrouwen hebben krachten die mannen doen verbazen.
Zij doorstaan ontberingen en dragen lasten, maar houden vast aan geluk, liefde en vreugde.
Ze glimlachen wanneer ze willen schreeuwen.
Ze zingen wanneer ze willen huilen.
Ze huilen als ze blij zijn en lachen als ze nerveus zijn.
Ze vechten voor datgene waar ze in geloven.
Verzetten zich tegen onrechtvaardigheid.
Ze accepteren geen 'nee' als ze geloven dat er een betere oplossing is.
Ze nemen minder, opdat hun familie meer heeft.
Ze begeleiden een bange vriend(in) naar de dokter.
Hun liefde is onvoorwaardelijk.
Ze huilen wanneer hun kinderen zichzelf overtreffen en juichen als hun vrienden in de prijzen vallen.
Ze zijn blij met het nieuws van een geboorte of huwelijk.
Hun hart breekt als een vriend(in) sterft.
Ze betreuren het verlies van een familielid, maar blijven sterk wanneer ze denken dat er niet genoeg kracht over is.
Ze weten dat een knuffel en een kus kan helpen een gebroken hart te helen.
Vrouwen zijn er in alle maten, kleuren en vormen.
Ze zullen rijden, vliegen, lopen, rennen of mailen om te laten zien hoeveel ze om je geven.
 |
Nu gaan wij misschien met zijn alleen niet zo massaal onder het mes, en het is ook niet mijn bedoeling daar een oordeel over uit te spreken, maar ook wij, en daar hoor ik ook bij, worden beïnvloed door, of geconfronteerd, met het schoonheidsideaal. Met alle gevolgen van dien. Dat blijkt wel uit het tweede artikel wat ik toegestuurd kreeg (Vrouw, psyche en relatie). Daarin werd gesproken over dat er een onderzoek was gehouden door de Ohio State University onder 801 vrouwen. Uit dat onderzoek bleek dat vrouwen hun zelfbeeld baseren op wat anderen van hun vinden, en niet op hoe zij er feitelijk uitzien. Het beeld dat vrouwen in de spiegel zien, is dus vervormd door de opmerkingen en blikken van anderen. En het zijn vooral de opmerkingen van mensen die wij als belangrijk bestempelen zoals onze een partner, kinderen, familie en collega's die ons beïnvloeden. Opvallend uit dit onderzoek is ook dat hoe groter de lichamelijke waardering voor het eigen lichaam is, hoe meer vrouwen geneigd zijn om 'intuïtief te eten', dus wanneer het lichaam het nodig heeft. Terwijl vrouwen die een slecht zelfbeeld hebben, zich eerder in hun eetgewoontes laten leiden door emotie. Volgens deze onderzoekers is de kern van het probleem respect. Vrouwen zouden meer respect moeten hebben voor zichzelf en voor hun lichaam.
Het één laat zich waarschijnlijk niet vergelijken met het ander, maar hoe je het draait of keert, of je nu hier of daar woont, is de gemene deler niet dat wij ons opnieuw, om wat voor reden dan ook, in een keurslijf laten stoppen. En zolang dat het geval is, zijn we niet echt vrij, en blijkt ons lichaam eerder een last te zijn dan een 'lust'. In plaats van een bron van vreugde, en een middel tot een hoger doel.
Toen God eenmaal de vrouw schiep was Hij al 6 dagen aan het overwerken.
Er verscheen een engel en deze zei: "Waarom spendeert u zoveel tijd aan dit model?"
En de Heer antwoordde: "Heb je al gezien aan welke voorwaarden ze moet voldoen?
Ze moet helemaal te wassen zijn, 200 beweegbare delen hebben die allemaal te vervangen zijn, ze moet functioneren op cola light en kliekjes, een schoot hebben waar 4 kinderen op kunnen zitten, een kus die alles kan genezen, van een geschaafde knie tot een gebroken hart en ze mag maar 1 paar handen hebben."
De engel was overweldigd door alle voorwaarden: "1 paar handen!
Niet te geloven!
En dat is het standaard model?
Dat is teveel werk voor 1 dag.
Neem op z'n minst morgen erbij om het af te maken."
"Maar dat gaat niet," zei de Heer.
"Ik ben bijna zover, ik heb deze creatie die zo dicht bij mijn hart ligt bijna afgerond.
Ze geneest zichzelf als ze ziek is en werkt 18 uur op een dag."
De engel kwam dichterbij en raakte de vrouw aan.
"Wat heeft U haar zacht gemaakt Heer."
"Ze is zacht" zei de Heer, "maar ik heb haar ook hard gemaakt.
Je hebt geen idee wat zij kan doormaken of voor elkaar kan krijgen."
"Kan ze ook nadenken?" vroeg de engel.
De Heer antwoordde: "Ze kan niet alleen nadenken, ze is ook in staat om zaken te beredeneren en te onderhandelen."
Toen viel de engel iets op, hij raakte de wang van de vrouw aan.
"Oeps, ik geloof dat deze lekt!
Ik zei toch dat u er teveel tijd instopte."
"Dat is geen lekkage," corrigeerde de Heer "dat is een traan".
"Waar dient een traan voor?" vroeg de Engel.
De Heer zei: "De traan is haar manier om uiting te geven aan haar vreugde, haar leed, haar pijn, haar teleurstellingen, haar liefde, haar eenzaamheid, haar droefheid en haar trots."
De engel was onder de indruk.
"U bent geniaal, Heer. U heeft aan alles gedacht!
De Vrouw is werkelijk ongelooflijk."
En dat is ze!
Vrouwen hebben krachten die mannen doen verbazen.
Zij doorstaan ontberingen en dragen lasten, maar houden vast aan geluk, liefde en vreugde.
Ze glimlachen wanneer ze willen schreeuwen.
Ze zingen wanneer ze willen huilen.
Ze huilen als ze blij zijn en lachen als ze nerveus zijn.
Ze vechten voor datgene waar ze in geloven.
Verzetten zich tegen onrechtvaardigheid.
Ze accepteren geen 'nee' als ze geloven dat er een betere oplossing is.
Ze nemen minder, opdat hun familie meer heeft.
Ze begeleiden een bange vriend(in) naar de dokter.
Hun liefde is onvoorwaardelijk.
Ze huilen wanneer hun kinderen zichzelf overtreffen en juichen als hun vrienden in de prijzen vallen.
Ze zijn blij met het nieuws van een geboorte of huwelijk.
Hun hart breekt als een vriend(in) sterft.
Ze betreuren het verlies van een familielid, maar blijven sterk wanneer ze denken dat er niet genoeg kracht over is.
Ze weten dat een knuffel en een kus kan helpen een gebroken hart te helen.
Vrouwen zijn er in alle maten, kleuren en vormen.
Ze zullen rijden, vliegen, lopen, rennen of mailen om te laten zien hoeveel ze om je geven.
Het hart van de vrouw zorgt dat de aarde draait.
Zij brengen vreugde en hoop.
Zij bezitten compassie en idealen.
Zij ondersteunen familie en vrienden.
Vrouwen hebben de essentie om dingen te zeggen en alles te geven.
Foto's: photl.com
Zij brengen vreugde en hoop.
Zij bezitten compassie en idealen.
Zij ondersteunen familie en vrienden.
Vrouwen hebben de essentie om dingen te zeggen en alles te geven.
Foto's: photl.com
Abonneren op:
Posts (Atom)