Schoonheid ruw...

Als ik Curaçao in kleur zou beschrijven, dan zou ik in eerste instantie zeggen, zeegroen-blauw.

Hierbij denk ik dan aan zon, zee en zwemmen. Heel veel zwemmen. 

Maar er is nog een kleur die heel goed past bij Curaçao, dat is schoonheid ruw, een kleur die heel goed past bij de noordzijde van het eiland.
Weliswaar een niet bestaande kleur, maar gras is tegenwoordig ook niet meer gewoon groen, maar grasgroen.

Op het moment dat wij daar waren, werd er gevist. 

Niet met een hengel of met een net, maar gewoon met visdraad die men in de hand houdt, het zogenaamde handlijnvissen. 

De vis hieronder is gevangen met zo'n handvislijn. 

Alleen had deze visser ook nog een ballonnetje aan zijn vislijn geknoopt, waardoor zijn aas verder het water op gedragen werd.  

  

De door deze visser gevangen vissen werden meegenomen naar huis.
Hij wist ons ook precies te vertellen wat hij ging klaarmaken.
Nu zijn wij geen grote viseters, maar op Curaçao zijn en geen vis eten, dat kan natuurlijk niet.

Ik heb zowel gebakken als gezouten vis gegeten.
Van de gezouten vis, bakkeljauw, heb ik helaas geen foto.
Wel van ons restaurant.

De kabeljauw was te lekker.
Pas toen mijn bord leeg was bedacht ik me: 'daar had ik een foto van moeten maken'.
Voordat we trouwens aan tafel gingen hebben we nog even met onze voeten in het water rondgelopen.
De benen zijn van mijn vader, ja, hij draagt gewoon een lange broek.
Ik zal maar niet zeggen wat hij aan zijn voeten had.

Dit was trouwens ook een heerlijk gerecht.

Kip in een teriyakisaus, gebakken banaan, rijst met bonen en wat salade. 
Zou zo weer willen aanschuiven.

En ook hier kun je zo van tafel af de zee in lopen.
Maar waar je beslist ook naartoe moet gaan, als je tenminste ergens iets wil eten, dat is midden in het centrum bij de overdekte markt. 

Parelmoer...

Afgelopen weekend waren manlief en ik dertig jaar getrouwd.
Dat hebben we gezellig thuis gevierd met onze kinderen en kleinkinderen.
Daarna zijn we er heerlijk voor een paar dagen met zijn tweeën tussen uitgegaan.
Gewoon naar de Achterhoek die met zijn eigen schoonheid, toch niet zo gewoon is.
Zeker als je van fietsen en wandelen houdt.

Groenlo.

Als je van geschiedenis houdt, zeker het bezoeken waard.

Gebruikgemaakt van het fietsknooppuntennetwerk.

Altijd goed.

Prachtig doorkijkje.

Achter de bomenrij ligt Duitsland.

Houd je van winkelen dan is Bocholt een optie.

Ze hebben ook een groot overdekt winkelcentrum, Arkaden. 

Idyllisch niet?

Tot we dit bordje zagen.

Onderstaande foto's zijn van de terugweg.

Vanaf de pont.

Vanuit de auto, al rijdende.

En ook deze is genomen vanuit de auto.

Tip:
Hertog Karel van Gelre in Winterswijk.
Als je lekker wilt eten in een niet strakke omgeving.

Wat je eet ben jezelf ...

Intrigerende titel, vind je niet?
De titel was dan ook de reden dat ik juist dit boek uit het schap nam.
Behalve dat het over gezondheid en voeding gaat, is het daarnaast gewoon ook een heel mooi boek om door te bladeren.

Wat ook leuk is aan dit boek, is dat het elke maand een nieuw thema heeft.
Januari stond bijvoorbeeld in het teken van 'Een nieuwjaar en een nieuwe jij' en gaat men onder andere in op hoe belangrijk bewegen is. En dat voeding slechts een onderdeel is van het hele verhaal.
In de inleiding geeft men een aantal tips, zoals bijvoorbeeld 'Sla het ontbijt niet over' en 'eet meer bonen, linzen en volkorenproducten'.

Eet meer volkorenproducten.
Dat probeer ik dan ook te doen.
Maar soms ......

Afbeelding 'Wat je eet ben je zelf': www.eetbaretuin.info