2. Uiteindelijk is ieder lid een leerkracht

 

Vandaag bespraken we in onze vrouwenorganisatie, de ZustersHulpVereniging, de toespraak 'Dankzij Jezus Christus' van ouderling Dale G. Renlund. In deze toespraak zegt hij iets wat mij in het bijzonder trof, en dat zijn deze woorden:

"Hij, en alleen Hij,

kan rekening houden met elke factor die ons vormt;

onze genetica, intellectuele vermogens, tradities, ervaringen, mentale en emotionele toestand,

en alle andere omstandigheden die beïnvloeden wie we zijn.

Hij, en alleen Hij,

zal ons uiteindelijk oordelen 

naar onze werken,

naar het verlangen van ons hart." 

Aan de ene kant kan ik bovenstaande opmerking niet los zien van deze opmerking uit mijn vorige logje 'Uiteindelijk is iedereen een leerkracht': "Leidinggevenden en leerkrachten zorgen ervoor dat de Heiland centraal staat in bespreking en dat die leden, ik dus, helpt om hun verbondsrelatie met Hem te verdiepen". En waarin ik ook verwijs naar de toespraak van ouderling Renlund: "Als we ons richten op de Heiland, zijn oneindige verzoening en wat Hij voor ons heeft gedaan, zal dat ons vreugde en helderheid geven, hoeveel andere zorgen wij ook hebben". 

Uiteindelijk gaat het niet, gelukkig maar, zeker nu we door de wijzigingen in het zondagochtendprogramma geconfronteerd worden met twee verschillende soorten leesopdrachten, niet om 'kwantiteit maar om kwaliteit'. Hierbij denk ik aan deze opmerking van ouderling Jeffrey R. Holland, die het volgende zei over schriftstudie: "Met betrekking tot het evangelie bedoel ik met leren niet alleen het verwerven van kennis. Dat is maar een deel van het verhaal. Ik bedoel er ook niet meer dat we passief naar een hoorcollege luisteren of feiten memoriseren. Met leren bedoel ik groei en verandering, inzichten die tot verbetering leiden, en kennis van de waarheid, wat ons op zijn beurt dichter bij God van alle waarheid brengt". 

Wat, volgens mij, juist alles te maken heeft met de veranderingen die onlangs hebben plaatsgevonden. Met als een van de redenen: "Om leden te helpen zich meer op de leringen van Jezus Christus te concentreren". Met in mijn achterhoofd, ik denk nu aan de uitspraak van ouderling Renlund, ook rekening houdend met factoren zoals iemands "intellectuele vermogens, mentale en emotionele gezondheid".  

Hierbij denk ik onder andere ook aan dat sommige Bijbelvertalingen gewoon moeilijk zijn te lezen. "Als de woorden van de Heiland begrijpelijker worden, wordt het ook eenvoudiger om ze te voelen en na te leven. Hoe beter we de Schriften begrijpen, hoe duidelijker we Jezus Christus kunnen zien. We kunnen allemaal baat hebben bij de vertalingen die onze christelijke broeders en zusters maken om onze studie en ons geloof als discipelen van Christus te verdiepen. We hopen dat iedereen zich welkom en gerespecteerd voelt, ongeacht de vertaling waartoe ze zich aangetrokken voelen en die ze besluiten te gebruiken. Het belangrijkste is hoe de Schriften tot onze geest spreken en ons dichter tot God brengen terwijl we elke dag lezen". 

Dit alles heeft voor mij uiteindelijk ook te maken met thuisgericht en kerkondersteund. Wat ik niet los kan zien van de vraag: "Hoe kunnen we het evangelie in zijn eenvoudige zuiverheid en de verordeningen met hun eeuwige werking aan al Gods kinderen brengen?" En dat president Russell M. Nelson toen zei: "Als heiligen der laatste dagen zijn we eraan gewend geraakt om 'kerk' te zien als iets wat in onze kerkgebouwen gebeurt en dat wordt gesteund door wat er thuis gebeurt. We moeten dat patroon bijstellen. Het is tijd voor een thuisgerichte kerk, gedragen door het kerkleven in onze wijk- en ringgebouwen". Wat, dat kan ik ook niet ontkennen, ook te maken heeft met het feit dat niet iedereen in de gelegenheid is om in een kerk te vergaderen. Nu of in de nabije toekomst. Dat doet echter niet af aan het doel dat was en is: "diepe en blijvende bekering tot onze hemelse Vader en de Heer Jezus Christus".

New Guidance on Bible Translations for Latter-day Saints

Kijken en zien

 

De afgelopen periode heb ik, meen ik, wekelijks iets op mijn blog geschreven. Soms, dat kwam ook voor, zelfs meer stukjes in een week. Er waren echter ook periodes dat ik nauwelijks iets schreef. Op dit moment hang ik, als het gaat om het schrijven op mijn blog, ergens tussen dit alles in. Niet direct zichtbaar voor jullie, maar wel voelbaar voor mijzelf. Daarom open ik vandaag opnieuw een enigszins aangepast blikje, wat gaat over kijken en zien. Wat voor mij uiteindelijk ook te maken heeft met diversiteit. Diversiteit in discipelschap. 

Waarom juist dit blikje? Misschien wel omdat ik zelf niet alleen bezig ben met kijken en zien, maar ook met wat ik hoor. Kijkend door de bril van mijn eigen vrouw zijn, naar Christus en zijn eigenschappen. Tegelijkertijd meenemend deze opmerking die ik onderweg tegenkwam: "Een nauwkeurige bestudering van de evangelieteksten onthult dat Jezus een emotioneel complexe persoon was, en helemaal niet het eendimensionale 'aardige man'-personage dat onze cultuur helaas zo vaak van hem heeft gemaakt." En deze opmerking: 

"Als mensen het karakter van God niet begrijpen,

begrijpen ze zichzelf ook niet."

Joseph Smith

Wat ik ook niet helemaal los kan zien van de vrouw die vorige week voor ons fietste, met op haar t-shirt in grote letters de tekst: "Jezelf kennen is het begin van alle wijsheid, Socrates". 

Blikje: Kijken en zien

"Het is niet waar je naar kijkt wat ertoe doet,

het gaat erom wat je ziet." 

Henry David Thoureau

Je kan met elkaar naar hetzelfde kijken en toch niet hetzelfde zien. Het is de beleving die het verschil maakt. Dat bleek vandaag wel weer: de een zag dit, de ander zag dat, en dat had alles te maken met onderstaand filmpje. 

Tijdens de algemene conferentie van oktober 2003 gaf president Gordon B. Hinckley een toespraak. Hij begint deze toespraak met de volgende woorden: “Iemand heeft gezegd: Wees vriendelijk voor vrouwen. Zij vormen de helft van de wereldbevolking en zijn de moeders van de andere helft. Geliefde zusters, u bent geweldige vrouwen die het goede deel hebben gekozen en ik heb veel bewondering voor alles wat u doet. Ik zie dat u bij van alles betrokken bent”. En dan geeft hij een opsomming van de dingen die de vrouwen van de kerk zoal doen.

Het is een toespraak aan de vrouwen van de kerk. In deze toespraak heeft hij het ook over zijn kleindochters die nu moeder zijn. En dat hij soms "de neiging heeft, wanneer hij naar hun echtgenoten kijkt, om te zeggen: Word wakker en doe ook eens iets. Waardeer jij je vrouw wel voldoende? Weet je wel hoeveel zij doet? Geef je haar wel eens een complimentje? Bedank je haar wel eens?”

President Hinckley zegt echter ook dit in zijn toespraak: “Velen van u denken dat ze mislukkingen zijn. U hebt het gevoel dat het niet goed gaat, dat al uw inspanningen niet voldoende zijn. Wij maken ons allemaal zorgen om onze prestaties. We willen het allemaal beter doen. Maar helaas beseffen we niet, of zien we niet, wat de resultaten van onze inspanningen zijn. Maak uzelf niet wijs dat u faalt. Ga op uw knieën en vraag om de zegeningen van de Heer; sta dan op en doe wat er van u gevraagd wordt. En laat de rest aan de Heer over. Dan zult u ontdekken dat u iets bereikt wat onbetaalbaar is”.

Vrouwen gaan “soms voorbij aan al het goede dat ze gedurende de dag doen”. Wat ook blijkt uit bovenstaand filmpje. Even los van het feit of deze gevoelens al dan niet terecht zijn. In dat negeren, de gevoelens die ze heeft, schuilt een gevaar waar we onze ogen niet voor mogen en kunnen sluiten. Hierbij denk ik aan de toespraak  'Vergeet mij niet' van president Dieter F. Uchtdorf . Eerst zegt hij, en dit haakt in op wat president Hinckley ook al aangaf: “Wees onderwijl dankbaar voor alle kleine successen bij u thuis, in uw familierelaties, uw opleiding en bestaansmogelijkheden, uw deelname in de kerk en uw persoonlijke vooruitgang. Net als bij de vergeet-mij-nietjes lijken die successen in uw ogen misschien erg klein en gaan anderen eraan voorbij. Maar God merkt ze op en voor Hem zijn ze van tel. Als u succes alleen ziet als de volmaaktste roos of een oogstrelende orchidee, gaat u voorbij aan enkele van de mooiste ervaringen die het leven biedt”.

Maar, er is ook een schaduwkant, wat te maken heeft met anders naar bovenstaand filmpje kijken. President Uchtdorf: “In onze ijver om alle taken en plichten te vervullen die we als lid van de kerk op ons nemen, zien we het evangelie soms als een lange lijst met taken die we aan onze al onmogelijke lange waslijst van dingen moeten toevoegen, als een blok tijd dat we ergens in ons drukke schema moeten inpassen. We staren ons blind op wat de Heer van ons vraagt en hoe we dat kunnen doen, maar vergeten wel eens waarom”.

Dat brengt mij op een andere toespraak. Er zijn veel prachtige toespraken, maar deze is mij dierbaar, en dat is die van president Boyd K. Packer 'Ouders in Zion', waarin hij het volgende zegt: “Sommige moeders raken ontmoedigd - zelfs depressief. Ik ontvang brieven met het woord schuld, omdat ze niet alles kunnen. Naar de kerk gaan is, of zou moeten zijn, een verademing van het dagelijkse leven. Het zou rust en tevredenheid moeten brengen. Als het druk en ontmoediging met zich mee brengt, is er iets uit balans”.

Behalve dat, en misschien staan we daar niet voldoende bij stil, zegt hij ook dit: “We moeten oppassen dat de programma's en activiteiten van de kerk niet te zwaar worden voor sommige gezinnen. Wanneer de beginselen van het evangelie worden begrepen en toegepast, versterken en beschermen ze zowel personen als gezinnen. Toewijding aan het gezin en toewijding aan de kerk zijn geen verschillende dingen”.

Tot slot nog een uitspraak uit deze toespraak. Alhoewel deze toespraak een 'oudje' is, is hij naar mijn gevoel nog steeds actueel, die zeker de moeite waard is om in zijn geheel te lezen, en dat is deze: “De meeste gezinnen doen hun best; maar sommigen raken, wanneer ze worden belast met gezondheidsproblemen en financiële problemen, gewoon uitgeput terwijl ze proberen bij te blijven, en uiteindelijk trekken ze zich terug in inactiviteit. Ze zien niet dat ze zich verplaatsen van de enige beste bron van licht en waarheid, van hulp bij hun gezin, naar de schaduw waar gevaar en liefdesverdriet wachten”.

Kijken en zien. 

1. Kerkgeschiedenis is Zijn geschiedenis.

 

Afgelopen zondag hadden wij in onze wijk twee gastsprekers. Een zendings-echtpaar dat verantwoordelijk is voor de vastlegging van de geschiedenis van de kerk in Nederland en België. In deze toespraken hadden zij het onder andere over dat de geschiedenissen die zij vastleggen iets zeggen over wie wij zijn als gemeenschap, en dat wij door deze verhalen de hand van de Heer kunnen zien. Hij is voor onze ogen geschiedenis aan het schrijven, tenminste als wij ogen hebben om te zien. En dat het belangrijk is dat wij deze verhalen met elkaar delen en blijven delen. De serie Saints, "een verhalende geschiedschrijving die verhalen bevat over getrouwe heiligen der laatste dagen uit het verleden", werd als voorbeeld aangehaald. Daarnaast hoorde ik in deze toespraken het belang van gedenken en welk verslag wij over onszelf achterlaten. Wat mij echter het meest trof was deze opmerking,

"Kerkgeschiedenis is Zijn geschiedenis." 

Al luisterend naar deze toespraken over het belang van vastleggen, van zowel de geschiedenis van de kerk als die van jezelf, en dat de Schriften een prachtig voorbeeld hiervan zijn, moest ik tevens denken aan mijn eigen ervaringen. Aan 'vertel je verhaal'. Echter, dit delen bleek nog niet zo eenvoudig te zijn. Vanuit 'dat niet eenvoudig zijn' ben ik daarover gaan schrijven, en later, zonder vooropgezet plan, werd het een reisverslag door de Schriften. Waarbij ik, hoe je het ook wendt of keert, onze gezamenlijke kerkelijke geschiedenis niet kon en kan negeren. 

"Hoe kan de kerkgeschiedenis een erfdeel worden van ons allen,

of we nu nieuwe leden zijn

of deel uitmaken van generaties in de kerk?"

Voormalig kerkhistoricus en -griffier Marlin K. Jensen

Hoe wordt die kerkgeschiedenis een erfdeel van ons allen, ook als die geschiedenis niet helemaal is of was wat je ervan dacht? Het ongemak van feilbaarheid en onfeilbaarheid, en de vragen die daaruit kunnen voortvloeien. Ik denk dat mijn logje Leer en beleid  daar een voorbeeld van is, waarin ik naar twee toespraken van president Dieter F. Uchtdorf verwijs. 

In deze toespraken heeft president Uchtdorf het erover dat het voorgekomen is "dat leden en leiders gewoonweg vergissingen hebben begaan. Er zijn wellicht dingen gezegd of gedaan die niet in overeenstemming waren met onze waarden, beginselen of leer. Ik veronderstel dat de kerk alleen volmaakt zou zijn als zij wordt geleid door volmaakte mensen. Maar Hij werkt door ons - zijn onvolmaakte kinderen - en onvolmaakte mensen begaan vergissingen." 

Ook zei president Uchtdorf: "Het is normaal om vragen te hebben - het eikeltje van een oprechte vraag is vaak ontsproten en uitgegroeid tot een grote eikenboom van begrip. Er zijn weinig leden in de kerk die nooit eens met een ernstige of gevoelige vraag hebben gezeten. Een van de doelen van de kerk is het geloofszaad aan te kweken en te verzorgen - zelfs in de soms zanderige grond van twijfel en onzekerheid."

Ik kwam een interessante toespraak tegen die gaat over twijfels en vragen, waarin ook de opmerking gemaakt werd dat onze "kerkgeschiedenis veel complexer blijkt te zijn dan het eenvoudige verhaal in de zondagsschool. Kerkleiders, zowel vroeger als nu, blijken inderdaad mensen van vlees en bloed te zijn". In deel 2 ga ik verder in op deze toespraak van Michael A. Goodman die hij gaf aan de BYU. Echter voor nu sta ik stil bij zijn verwijzing naar een toespraak van president M. Russell Ballard.

President Ballard: "Ik wil er zeker van zijn dat mijn boodschap goed overkomt en dat u dit belangrijke punt begrijpt. Er is absoluut niets mis met het stellen van vragen of het onderzoeken van onze geschiedenis, leer en gebruiken. De herstelling begon toen Joseph Smith antwoorden zocht op zijn oprechte vragen. Ouders, leiders van jongemannen en jongevrouwen, leerkrachten in de kerk - waaronder docenten van seminarie, instituut en religieus onderwijs aan de BYU - bisschoppen en presidentes van de Zusterhulpverenigingen en ringpresidenten: als iemand met een vraag of zorg naar u toe komt, doe die vraag dan niet af en zeg niet dat diegene zich er geen zorgen over hoeft te maken. Trek de toewijding van die persoon aan de Heer of zijn werk niet in twijfel. Help die persoon in plaats daarvan antwoorden op zijn of haar vragen te vinden. We hebben verhalen gehoord over mensen die oprechte vragen stelden over onze geschiedenis, leer of praktijken, maar werden behandeld alsof ze geen geloof hadden. Dat is niet de manier van de Heer. Zoals Petrus zei: Wees altijd bereid tot verantwoording aan ieder die u vraagt naar de hoop die in u is. We moeten beter omgaan met oprechte vragen. Hoewel we misschien niet elke vraag over de kosmos of over onze geschiedenis, praktijken of leer een antwoord hebben, kunnen we wel veel antwoorden geven aan oprechte mensen."

Tot slot de reactie, eigenlijk is het meer een boodschap, van Micheal A. Goodman op deze toespraak van president Ballard: "Er is geen plaats voor neerbuigendheid of oordelen van onze kant. Als we tot steun willen zijn, als we deelgenoot willen zijn van de levensreis van een ander, moeten we diegene respecteren en liefhebben. We moeten het goede in hen zien en hun inzichten en integriteit waarderen, ook al zijn we het misschien niet altijd eens met hun conclusies. Dat is niet erg. Zij zijn het misschien ook niet altijd eens met onze conclusies, maar toch hopen we dat ook zij ons liefhebben, waarderen en respecteren."  

Afbeelding: churchofjesuschirst.org

3. Gods koninkrijk is een 'melting pot'

"geloof en bekeer u van uw zonden

en laat u dopen in de naam van Jezus Christus, de Zoon van God,

evenals onze vaderen,

en u zult de Heilige Geest ontvangen,

opdat alle dingen u geopenbaard kunnen worden"

Dit keer heb ik bewust niet vermeld waar we deze tekst uit de standaardwerken kunnen terugvinden. Vooral de woorden "evenals onze vaderen" kunnen je op het verkeerde been zetten. Het was echter Noach (zie Mozes 8:24) die dit zei in de dagen van vóór de zondvloed. 

Het had echter ook zomaar een tekst uit het Boek van Mormon, de Leer en Verbonden of uit het Nieuwe Testament kunnen zijn.

"En Petrus zeide tot hen:

Bekeert u, en een iegelijk van u worden gedoopt

in den Naam van Jezus Christus,

tot vergeving der zonden;

en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen."

Handelingen 2:38

Hier wil ik alleen maar mee aangeven dat Gods boodschap altijd en overal hetzelfde klinkt. En dat iedereen, altijd en overal, is uitgenodigd. Wat mij ook deed denken aan, nu ik toch citeer uit het Nieuwe Testament, de eerste alinea van de proclamatie over de herstelling: "Wij verklaren plechtig dat God zijn kinderen in alle landen van de wereld liefheeft. God de Vader heeft ons de goddelijke geboorte, het weergaloze leven en het oneindige zoenoffer van zijn geliefde Zoon, Jezus Christus, gegeven. Door de macht van de Vader is Jezus herrezen en heeft Hij de dood overwonnen. Hij is onze Heiland, ons Voorbeeld en onze Verlosser". 

De boodschap van het evangelie is eeuwig. President John Taylor heeft het volgende hierover gezegd: "De mens is niet altijd even ontvankelijk geweest voor dezelfde hoeveelheid licht, waarheid en intelligentie als hij in andere tijden had genoten. God heeft in sommige gevallen het licht van zijn aanschijn - zijn Heilige Geest - het licht en de intelligentie die van Hem uitgaan - in zekere mate ingetrokken; maar zijn wetten zijn onveranderlijk en Hij is dezelfde eeuwige, onveranderlijke persoon. De waarheid verandert niet. Wat 1800, 4000 of 6000 jaar geleden waar was, is ook nu nog waar, en wat ooit verkeerd was, is ook nu nog verkeerd. Waarheid is eeuwig en onveranderlijk, net als de grote Elohim, en het is aan ons om haar beginselen te leren kennen, haar te leren waarderen en haar op onszelf toe te passen. Omdat het evangelie een beginsel is dat van God afkomt, is het net als Hij gisteren en heden en voor eeuwig hetzelfde - oneindig en onveranderlijk. God heeft het voor het eeuwig heil van de mens ingesteld, voordat de morgensterren tezamen juichten, voordat deze wereld ontstond. Het was altijd al in Gods gedachten, en zo vaak als er navraag naar werd gedaan, is het geopenbaard als een eeuwig, onveranderlijk plan waarmee de mens verlost, gezegend, verhoogd en verheerlijk wordt... Hieruit leren we dat de beginselen van het evangelie in de eerste tijdperken van de wereld hetzelfde waren als in onze tijd". 

"Dus toen God met Henoch, Noach, Mozes en anderen over verbonden sprak, moedigde Hij hen aan om een vertrouwensrelatie met Hem aan te gaan. We noemen dit verbond het nieuw en eeuwigdurend verbond of het verbond van Abraham, - wat verwijst naar het verbond dat God met Abraham en Sara sloot en dat Hij later met hun nakomelingen Izak en Jakob  hernieuwde. In het Oude Testament werd het eenvoudigweg 'het verbond' genoemd. Je zult zien dat het Oude Testament eigenlijk het verhaal is van de mensen die zichzelf als de erfgenamen van dit verbond beschouwden: het verbondsvolk. Het verbond van Abraham is ook tegenwoordig belangrijk, vooral voor heiligen der laatste dagen. Waarom? Omdat wij ook tot het verbondsvolk behoren, of we nu letterlijk nakomelingen van Abraham, Izak of Jakob zijn of niet. Daarom is het belangrijk dat we begrijpen wat het verbond van Abraham is en hoe dat op ons van toepassing is". 

Bij de woorden dat het belangrijk is dat we begrijpen wat het verbond van Abraham is, kan ik niet anders dan denken aan Jane Elizabeth Manning James, een getrouw zwart lid van de kerk die zich afvroeg of er voor haar geen zegen was weggelegd, "omdat God immers had beloofd alle volken der aarde door Abraham te zegenen". Terecht dat ze dacht dat de beloofde zegeningen die voortvloeien uit het verbond van Abraham ook op haar van toepassing waren. 

Afbeelding: LDS Daily

Speculaties rond de vloek van Kaïn

 

"En de HEERE zette een teken op Kaïn,

zodat niemand die hem zou vinden, 

hem zou slaan."

Genesis 4:15

De afgelopen weken heb ik een aantal logjes geschreven over onze ware identiteit en labels. In mijn laatste berichtje over dit onderwerp haalde ik de evangelieverhandeling ras en priesterschap aan, waarin we het volgende kunnen lezen: "Vandaag verwerpt de kerk de theorieën die men in het verleden aanhaalde: een zwarte huid is een teken van goddelijke ongunst of vervloeking; een zwarte huid wijst op onrechtschapen handelingen in het voorsterfelijk leven; huwelijken tussen verschillende rassen zijn zondig; zwarten of mensen van andere rassen of volkeren zijn ondergeschikt. De kerkleiders in deze tijd veroordelen elke vorm van racisme in het heden of verleden."

De afgelopen periode heb ik ook een aantal logjes geschreven die gingen over of je racisme kunt bestrijden zonder bewustwording. Het antwoord daarop was dat het vrijwel onmogelijk is en ik ben het, zeker kijkend naar wat er in het verleden onderwezen is en hoe dat doorwerkt in het heden, daar meer eens. En of dit nu wel of niet uit onwetendheid gebeurt, het is een vorm van racisme, dat we, net zoals onze kerkleiders, behoren te veroordelen.  

In de evangelieverhandeling Ras en Priesterschap kunnen we onder andere lezen dat president Brigham Young "in januari en februari twee toespraken gaf in het orgaan van de wetgevende macht in Utah. Hij kondigde aan dat zwarte mannen van Afrikaanse afkomst van het priesterschap werden uitgesloten. Deze beperking werd gerechtvaardigd door de gangbare ideeën over de minderwaardigheid van sommige rassen. Die ideeën waren eerder gebruikt om de legalisatie van zwarte herendienst in het Territorium Utah te propageren. Eén denkbeeld bestond in de Verenigde Staten al in de jaren dertig van de achttiende eeuw, namelijk dat zwarten afstammen van de Bijbelse figuur Kaïn, die zijn broer Abel vermoordde. Aanhangers van deze overtuiging geloofden dat God Kaïn had vervloekt met een donkere huid. De vloek van Kaïn werd vaak gebruikt als argument voor de beperking op het priesterschap en de tempel. Rond de eeuwwisseling vond een andere verklaring ingang: er werd gezegd dat zwarten in de voorsterfelijke strijd tegen Lucifer niet geheel kloekmoedig waren geweest, en dat ze daarom werden uitgesloten van de zegeningen van het priesterschap en de tempel”.

In Race and The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints kun je het volgende lezen over het bovenstaande: "Brigham Youngs verklaring voor de beperking was gebaseerd op destijds gangbare ideeën die zwarte mensen identificeerden als afstammelingen van de Bijbelse figuren Kain en Cham. De Kerk heeft deze rechtvaardiging voor de beperking sindsdien verworpen, evenals latere rechtvaardigingen die suggereerden dat de beperking haar oorsprong vond in het leven vóór de aarde". Aan Cham wil ik nog geen aandacht geven. Misschien later. Voor nu wil ik stilstaan bij de vloek van Kaïn. Niet zoals het beschreven staat in Genesis 4, maar aan de hand van Mozes 5.

Vloek van Kaïn

36: En nu zult u vervloekt zijn wat de aardbodem betreft, die zijn mond heeft geopend om het bloed van uw broer te ontvangen uit uw hand.

37: Wanneer u de grond bebouwt, zal deze u voortaan niet zijn kracht geven. Een vluchteling en een zwerver zult u zijn op de aarde.

38: En Kaïn zei tot de Heer: Satan heeft mij verzocht wegens de kudden van mijn broer. Ook was ik verbolgen; want zijn offer hebt U aangenomen en het mijne niet; mijn straf is groter dan ik dragen kan.

39: Zie, U hebt mij heden verdreven voor het aangezicht van de Heer, en voor uw aangezicht zal ik verborgen zijn; en ik zal een vluchteling en een zwerver op de aarde zijn; en het zal geschieden dat wie mij aantreft mij zal doden, wegens mijn ongerechtigheden, want deze dingen zijn niet verborgen voor de Heer.

Teken van Kaïn

40: En Ik, de Heer, zei tot Hem: Wie u ook doodt, op hem zal zevenvoudig wraak genomen worden. En ik, de Heer, stelde een teken aan Kaïn, opdat niemand die hem aantrof hem zou doden.

Dit is wat we in Scripture Helps kunnen vinden over bovenstaande verzen: “God vervloekte Kaïn omdat hij zijn broer had vermoord. De vloek van Kaïn hield in dat er geen gewassen meer op de grond zouden groeien, dat hij als een voortvluchtige zou rondzwerven en dat hij van de aanwezigheid van de Heer zou worden gescheiden. God plaatste ook een 'teken' op Kaïn, een teken voor anderen om geen wraak te nemen en hem niet te doden. Het is onduidelijk wat Kaïns teken precies inhield, hoewel er veel over gespeculeerd is. Recent onderzoek wijst uit dat het Hebreeuwse woord voor teken 'normaal gesproken niet verbonden is aan fysieke verschijningsvormen of kenmerken'. In plaats van een fysiek teken verwijst het Hebreeuws naar daden die Kaïn tot een 'gemarkeerde man' maakten, wat betekent dat de mensen wisten wie hij was en dat ze hem met rust moesten laten en God zijn straf moesten laten voltrekken. We moeten vermijden dat we speculeren over de aard of het uiterlijk van het teken op Kaïn, of dat de vloek op iemand anders dan hem van toepassing was. De Kerk verwerpt en veroordeelt raciale en culturele vooroordelen in welke vorm dan ook. President Russell M. Nelson leerde: "Ik verzeker u dat uw positie voor God niet wordt bepaald door de kleur van uw huid. Gunst of ongunst bij God hangt af van uw toewijding aan God en Zijn geboden, en niet van de kleur van uw huid." Wat mij met name opviel aan het bovenstaande stuk, was het gebruik van het woord speculeren. Een woord dat je ook kunt tegenkomen in de evangelieverhandeling. "In de loop der jaren hebben kerkleiders en -leden gespeculeerd over de reden voor deze beperking op het priesterschap en de tempel". 

In het verleden heb ik ook een aantal stukjes geschreven over het onderscheid maken tussen de vloek en het teken onder de titel De bril die je draagt. Alleen toen betrof het de Lamanieten, een volk uit het Boek van Mormon. Ik vergeleek toen de kleur van de huid met geld. Geld is op zich neutraal, tot je het uitgeeft. Dan verliest geld zijn neutraliteit. Daarom tot slot nog deze vraag en tevens het antwoord daarop, die ik niet los kan zien van dit onderwerp: "Wat is het standpunt van de kerk ten aanzien van witte suprematie?" Er zijn sommigen binnen de verschillende pro-witte en witte suprematistische gemeenschappen die beweren dat de Kerk neutraal staat tegenover hun standpunten of deze zelfs steunt. Niets is minder waar. In het Nieuwe Testament zei Jezus: U zult de HEER, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en grootste gebod. En het tweede is daaraan gelijk: U zult uw naasten liefhebben als uzelf (Mattheüs 22:37-39). Het Boek van Mormon leert dat allen gelijk zijn voor God (2 Nephi 26:33). Witte suprematistische opvattingen zijn moreel verkeerd en zondig, en wij veroordelen ze. Kerkleden die een witte cultuur of een agenda van witte suprematie promoten of nastreven, zijn niet in overeenstemming met de leer van de Kerk."

"...en Hij nodigt hen allen uit om tot Hem te komen 

en deel te hebben aan zijn goedheid;

en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt,

zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw;

allen zijn voor God gelijk..."

2 Nephi 26:33

Kaïn vermoordt Abel

Afbeelding: Wikipedia

1. De gehele mensheid

In mijn vorige logje schreef ik dat ik de Leer en Verbonden even liet voor wat het is, omdat ik inging op een toespraak van ouderling Cook. Al kun je je wel afvragen in hoeverre dat passend is, alleen al kijkend naar de titel van deze toespraak van ouderling Cook: 'De verzoening van Jezus Christus brengt de ultieme redding'. Als iets deze titel in andere woorden kort samenvat, is het wel Geloofsartikel 3, onder inspiratie geschreven door Joseph Smith: 

"Wij geloven dat door de verzoening van Christus

de gehele mensheid kan worden gered

door gehoorzaamheid aan de wetten en verordeningen van het evangelie."

Met uiteraard de nadruk op de gehele mensheid. Ik schrijf per slot van rekening ook over dat 'allen gelijk zijn voor God'. Niet alleen dat, deze woorden, de gehele mensheid, zetten mij ook weer terug op het pad door de Leer en Verbonden, dit keer naar afdeling 124, onze leesopdracht van afgelopen week. 

In de inleiding op deze afdeling, het is dan 19 januari 1841, kunnen we onder andere lezen dat "Wegens toenemende vervolging en onwettig optreden jegens hen door overheidsfunctionarissen, waren de heiligen gedwongen Missouri te verlaten. Joseph Smith wordt geboden een plechtige proclamatie van het evangelie op te stellen voor de president van de Verenigde Staten, de gouverneurs van de afzonderlijke staten en de regeerders van alle landen". Deze proclamatie werd "onder leiding van het Quorum der Twaalf Apostelen geschreven door ouderling Parley P. Pratt" en gepubliceerd op 6 april 1845, 4 jaar na de opdracht, onder de naam: Proclamatie van de Twaalf Apostelen van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Joseph Smith, die deze openbaring ontving, is dan ondertussen meer dan negen maanden dood. Hij werd samen met zijn broer Hyrum vermoord in de gevangenis van Carthage, Illinois.

What we learn from the Proclamations of the Restoration

In dit artikel over deze zes verschillende proclamaties kunnen we het volgende lezen over deze tweede proclamatie: "Dit document richtte zich tot de leiders van alle naties en verkondigde dat de hemelen geopend waren en het evangelie van Jezus Christus hersteld was. Het bevatte ook een uitnodiging aan allen om mee te werken aan Gods werk". 

Volledige proclamatie 

"Aan alle koningen van de wereld, aan de president van de Verenigde Staten van Amerika; aan de gouverneurs van de verschillende staten; en aan de heersers en de volken van alle naties: Gegroet. Weet dat het koninkrijk van God gekomen is, zoals door de oude profeten is voorspeld en in alle eeuwen is gebeden; ja, dat koninkrijk dat de hele aarde zal vullen en voor eeuwig zal bestaan". Kan ik deze woorden los zien van bijvoorbeeld Leer en Verbonden 58, Context en deze woorden uit afdeling 65 van de Leer en Verbonden:

"wiens uitgaan naar de einden der aarde is,

ja, wiens stem tot de mensen is gericht:

Bereid de weg van de Heer, maak zijn paden recht.

De sleutels van het koninkrijk van God zijn toevertrouwd aan het mensdom op aarde,

en vandaar zal het evangelie voortrollen naar de einden der aarde, 

zoals de steen die uit de berg is losgehakt zonder toedoen van mensenhanden,

zal voortrollen totdat hij de gehele aarde heeft vervuld."

LV 65:1,2

Bij bovenstaande woorden moet ik ook denken aan Leer en Verbonden 1, die "het voorwoord vormt van de Heer op de leerstelling, verbonden en geboden die in deze bedeling zijn gegeven". Dat de "waarschuwende stem van de Heer tot alle mensen is gericht, bij monde van mijn discipelen die Ik heb gekozen in deze laatste dagen, opdat allen die willen horen, mogen horen: Bereidt u voor, bereid u voor op hetgeen zal komen, want de Heer is nabij;" LV 1:4,11,12.

In dit artikel kunnen we ook lezen dat "president Ezra Taft Benson in 1975, tijdens de algemene conferentie, deze proclamatie voorlas. Hij zei dat het passend was om deze grote waarheden opnieuw te bevestigen en ze opnieuw aan de wereld te verkondigen". President Benson: "Aan de heersers en volken van alle naties verklaren wij plechtig dat de God des hemels zijn koninkrijk in de laatste dagen op aarde heeft gevestigd ter vervulling van de profetieën." Hij zei toen ook nog dit, woorden te mooi om te laten liggen: "Heilige engelen hebben opnieuw met mensen op aarde gecommuniceerd. God heeft zich wederom vanuit de hemel geopenbaard en zijn heilige priesterschap op aarde hersteld met de macht om alle heilige verordeningen te bedienen die nodig zijn voor de verhoging van zijn kinderen." Zijn kinderen zijn wij allen, de gehele mensheid.

3. Het Kirtlandtempelveldje

"De Kirtlandtempel

is van uitzonderlijk belang

in de herstelling van het evangelie van Jezus Christus."

president Russell M. Nelson

Kirtlandtempel

Ik kon toch nog geen afscheid nemen van dit prachtige uitzicht. Dat komt doordat president Nelson zei dat de Kirtlandtempel van "uitzonderlijk belang is geweest in de herstelling van de kerk. Verschillende gebeurtenissen die er plaatsvonden, waren al duizenden jaren door profeten voorzegd, en waren van essentieel belang voor de zending van de herstelde kerk van de Heer in de laatste dagen". Een zending die alles te maken heeft met het evangelie verkondigen, de heiligen vervolmaken en de doden verlossen. Al deze wegen leiden naar de tempel. 

Wat betreft die duizenden jaren: ik ben niet van plan om zover terug te reizen, toch ontkom ik er niet aan om een stapje terug in de tijd te doen, omdat er gesproken wordt over "alle verbondskinderen te zegenen met de zegeningen van Abraham". Een van de priesterschapsleutels die Joseph Smith in de Kirtlandtempel ontving, heeft hier namelijk mee te maken. 

Volgend jaar reis ik door het Oude Testament en ook de Parel van Grote Waarde komt dan voorbij. In beide boeken wordt aandacht gegeven aan Abraham. Ik zal dan zeker ook stilstaan bij deze woorden: "dat door zijn nageslacht alle volken op aarde gezegend zouden worden. De herstelling van dit verbond was de herstelling van het evangelie in de laatste dagen, want daardoor worden alle volken van de aarde gezegend". 

Voor nu vind ik het echter voldoende om stil te staan bij onderstaande tekst uit het Nieuwe Testament, die ons linkt aan de nieuwtestamentische kerk en onze allereerste Leer en Verbonden les van dit jaar, die ging over de proclamatie over de herstelling. In deze proclamatie kunnen we onder andere lezen: "dat Elia kwam, die het gezag herstelde om familieleden voor altijd met elkaar te verbinden in een eeuwige relatie die de dood overstijgt".

"U allen die door de doop één met Christus Jezus bent geworden,

hebt u met Jezus omkleed

Er zijn geen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen

u bent allen één in Christus.

En omdat u Christus toebehoort

bent u nakomelingen van Abraham, erfgenamen volgens de belofte."

Galaten 3:26-29

"Wanneer we het evangelie aanvaarden en ons laten dopen, nemen we de heilige naam van Jezus Christus op ons. De doop is de poort waardoor wij mede-erfgenamen worden van de beloften die de Heer gegeven heeft aan Abraham, Izak en Jakob en hun nageslacht." "Dit pad begint met het doopverbond en loopt verder tot en voorbij de tempel". "Alle mensen - zelfs zij die niet van Abraham afstammen - gaan deel van het huis van Israël uitmaken wanneer zij verbonden met God sluiten". 

Dit verbond, het Verbond van Abraham, heeft "de Heer bij monde van de profeet Joseph Smith hernieuwd. Abraham is verbonden aan alle leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen". Echter, dit vers in Galaten gaat niet alleen over dat wij recht hebben op alle zegeningen die voortvloeien uit dit verbond van Abraham. Dit vers gaat ook nog over iets anders, en dat is dat 

"Jezus Christus staat centraal in het verbond met Abraham."

President Russell M. Nelson

President Nelson: "Het zoenoffer van de Heiland stelde de Vader in staat Zijn beloften aan Zijn kinderen na te komen. Omdat Jezus Christus 'de weg, de waarheid en het leven is', volgt daaruit dat 'niemand tot de Vader komt dan door Hem'. De vervulling van het verbond met Abraham wordt mogelijk dankzij de verzoening van onze Heiland, de Heer Jezus Christus. Jezus staat centraal in het verbond met Abraham. Aan hen die heilige verbonden sluiten en zich eraan houden, wordt eeuwig leven en verhoging beloofd, 'de grootste van alle gaven Gods". 

Dit zei president Nelson ook nog in deze toespraak: "Ieder van ons heeft goddelijk potentieel, omdat we allemaal een kind van God zijn. Iedereen is gelijk in Zijn ogen. De implicaties van deze waarheid zijn diepgaand. Broeders en zusters, luister alstublieft naar wat ik nu ga zeggen. God houdt niet meer van het ene ras dan van het andere. Zijn leer over deze kwestie is duidelijk. Hij nodigt iedereen uit om tot Hem te komen, 'zwarte en witte, slaaf en vrije, man en vrouw'. Wij zijn mannen en vrouwen van God, juist omdat we verbonden met Hem hebben gesloten. Wij zijn van Abraham. Wij zijn kinderen van het verbond - het Abrahamitisch verbond. Degenen die niet rechtstreeks van Abraham afstammen en het evangelie aanvaarden door bekering en doop, worden Abrahams zaad door adoptie. Al Abrahams beloften zijn dus ook van hen! Ook zij worden de uitverkoren kinderen van de Heer. Simpel gezegd: 

"Allen die bereid zijn verbonden met God te sluiten en zich eraan te houden, 

zijn Zijn verbondsvolk." 

Ik boekte twee nachten, maar vanwege het prachtige uitzicht werden het er drie. Of er meer nachten volgen, weet ik nog niet. In eerste instantie was het de bedoeling dat ik in deel 3 in zou gaan op dat wij, "door de de verlossende verordeningen van het evangelie, zonen en dochters van Jezus Christus worden". Er zijn namelijk twee soorten adoptie. De ene die dus te maken heeft met lid worden van de familie van Abraham en het huis van Israël. De andere met zonen en dochters worden van Jezus Christus. Alleen, al schrijvend, ging ik de Abraham- kant op. Wat in het vat zit verzuurd niet, dus wie weet kom ik nog terug op het vaderschap van Christus. 

Eén ding weet ik wel zeker, en dat is dat ik weet waar ik mijn tent een volgende keer wil gaan opslaan, en dat is bij Officiële Verklaring 2. Maar dan niet bij de opmerking: "In de tijd van Joseph Smith is een klein aantal zwarte mannelijke leden van de kerk tot het priesterschap geordend". Daar heb ik ondertussen wel al het nodige over geschreven. Waar ik dan wel bij stil wil staan? Misschien wel bij deze opmerking van de kerk: "dat het aanpakken van racisme een proces van de lange adem is". 

"God heeft Zijn kinderen in alle landen van de wereld lief."

Proclamatie over de herstelling

1. Het Kirtlandtempelveldje

"...en Hij nodigt allen uit om tot Hem te komen en deel te hebben aan zijn goedheid;

en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt,

zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw;

en Hij is de heidenen indachtig;

en allen zijn voor God gelijk, 

zowel de Joden als de andere volken."

2 Nephi 26:33

Zo tussendoor liet ik jullie al weten dat ik op weg was naar de Kirtlandtempel en dat ik daar mijn tent wou opslaan. Ik ben gearriveerd bij Leer en Verbonden 109 en 110, afdelingen die gaan over de Kirtlandtempel. Ik weet nog niet hoeveel stukjes ik zal schrijven over deze afdelingen; voor nu heb ik in ieder geval twee nachten geboekt. Vandaag is dag één.

Mocht je het nog niet weten: ik ben hier met een speciale reden. Ik schrijf namelijk over HOE de Heer zijn kerk door middel van Joseph Smith heeft hersteld, dat "allen gelijk zijn voor God". En dat het daardoor niet anders kan zijn dat je dit terugziet in de theorie, in de leer van de Schriften. Vandaag wil ik echter ook stilstaan bij HOE dat in de praktijk eruitzag. 

Kirtland tempel 

Het Kirtlandtempelveldje:

Zo tussendoor liet ik jullie al weten dat ik op weg was naar de Kirtland tempel en dat ik daar mijn tent wou opslaan. Ik ben gearriveerd bij Leer en Verbonden 109 en 110, afdelingen die gaan over de Kirtland tempel. Ik weet nog niet hoeveel stukjes ik zal schrijven over deze afdelingen, voor nu heb ik in ieder geval twee nachten geboekt. Vandaag is dag één.

Mocht je het nog niet weten ik ben hier met een speciale reden. Ik schrijf namelijk over HOE de Heer zijn kerk door middel van Joseph Smith heeft hersteld, dat "allen gelijk zijn voor God". En dat het daardoor niet anders zo kan zijn dat je dit terug ziet in de theorie, in de leer van de Schriften. Vandaag wil ik echter ook stilstaan bij HOE dat in de praktijk er uit zag. 

josephsmithpapers: License for Elijah Able

Ook hij gaf gehoor aan de roep om het evangelie te delen met zijn naaste, wat hem naar New York en Canada bracht. Dat Elijah Able daar in de tempel aanwezig was, laat zien "dat allen gelijk zijn voor God". Wat niet alleen de praktijk van de HOE van de herstelling laat zien, maar ook de theorie van de HOE van het herstelde evangelie. Dit is wat de Heer er zelf over zegt in het voorwoord op de Leer en Verbonden: 

"want Ik ben geen aannemer des persoons, 

de stem van de Heer is gericht tot de einden der aarde, 

opdat allen die willen horen, mogen horen;

Ik, de Heer, ben gewillig deze dingen bekend te maken aan alle vlees"

LV 1:11,34,35

"Deze dingen bekend te maken aan alle vlees" heeft alles te maken met zendingswerk en de zending van de kerk, maar ook met de tempel. Dit is wat president Russell M. Nelson erover zei: "Iedere tempel is een symbool van ons geloof in God en een bewijs van ons geloof in een leven na de dood. De tempel is het doel van iedere activiteit, iedere les en iedere stap voorwaarts in de kerk. Al ons werk voor de verkondiging van het evangelie, de vervolmaking van de heiligen en de verlossing van de doden leidt naar de tempel. De tempelverordeningen zijn uitermate belangrijk. Zonder deze verordeningen kunnen we niet in Gods heerlijkheid terugkeren". 

In zijn toespraak 'Verordeningen en verbonden' zegt ouderling Neuenschwander ook iets over de zending van de kerk en in het verlengde daarvan de tempel: "Zowel oude als moderne geschriften getuigen van de fundamentele leer dat Jezus Christus en zijn zoenoffer centraal staan in het heilsplan. Voor een Heilige der Laatste Dagen heeft de leer van verlossing, alleen in en door de naam van Jezus Christus, en de zending van de kerk om iedereen uit te nodigen tot Hem te komen, betrekking op allen die op deze aarde hebben geleefd of ooit zullen leven. Deze leer is van nature inclusief en sluit niemand uit of stelt vrij. Op de vraag hoe de kerk deze zending, om iedereen uit te nodigen tot Christus, vervult, antwoorden we allemaal snel: door het evangelie te verkondigen, de heiligen te vervolmaken en de doden te verlossen". In zijn toespraak gaat hij verder in waarom hij vindt dat we allemaal te snel zijn in ons antwoord als ons die vraag wordt gesteld.

Deze uitspraak van ouderling Neuenschwander en president Nelson over de zending van de kerk kan ik niet loszien van afdeling 110, waar ik in deel 2, mijn tweede dag op het Kirtlandtempelveldje, op terug wil komen. Voor nu wil ik het bij twee delen houden, maar jullie weten: zo de wind waait. Dat is de reden ook dat ik nog twee uitspraken deel uit de toespraak van ouderling Neuenschwander, waar ik dus voor nu niet verder op in wil gaan, maar die wel zo mooi zijn dat ik er niet zomaar aan voorbij kon lopen.

Ouderling Neuenschwander:

 - "Heilige verordeningen en het goddelijke gezag om ze te bedienen, zijn niet begonnen met de herstelling van het evangelie en de oprichting van de hedendaagse kerk in 1830. De heilige verordeningen van het evangelie, als vereisten voor verlossing en verhoging, werden ingesteld vóór de grondlegging der wereld. Ze zijn altijd een onveranderlijk onderdeel van het evangelie geweest."

- "De profeet Joseph Smith leerde: Verordeningen die vóór de grondlegging der wereld in de hemelen zijn ingesteld in het priesterschap, voor de redding van de mens, mogen niet worden gewijzigd of veranderd. Allen moeten op dezelfde beginselen worden gered." 

"Want zie, dit is mijn werk en mijn heerlijkheid:

de onsterfelijkheid en het eeuwige leven

van de mens tot stand te brengen"

Mozes 1:39

Leer en beleid

Afgelopen zondag stond de toespraak Hierdoor zullen allen inzien dat u Mijn discipelen bent van president Dieter F. Uchtdorf centraal. In deze toespraak heeft president Uchtdorf het over "het ideaal en de realiteit". En stelt hij onder andere deze vraag: "wat moeten we doen als de kerk niet volmaakt aanvoelt? 

In het licht van ideaal en realiteit, dan is hoe ik ben grootgebracht, het zijn onder de restrictie, een realiteit. Mijn realiteit is ook dat niet iedereen weet wat de kerk de afgelopen jaren heeft verklaard over deze restrictie. Mijn ideaal is waar ik nu over schrijf, met de Schriften als basis. Over HOE de Heer zijn kerk herstelde door middel van Joseph Smith en dat wij de nieuwtestamentische kerk hersteld zijn. En zoals jullie weten wil ik dat gedurende vier jaar doen. In het besef, dat zegt president Uchtdorf ook, "dat we in dit sterfelijke leven zelden het ideaal meemaken en dat er altijd een kloof zal zijn tussen het ideaal en de realiteit". Desondanks weerhoudt mij dit niet om het te proberen. 

Ouderling Dieter F. Uchtdorf van het Quorum der Twaalf Apostelen

In zijn toespraak haalt president Uchtdorf de titelpagina van het Boek van Mormon aan, waar Moroni het volgende zegt: "Indien er fouten zijn, zijn het de vergissingen van mensen; daarom, veroordeel niet de dingen van God". Om vervolgens deze vraag te stellen:

"Kan een boek 

- of een kerk, of een persoon - 

met 'fouten' en 'vergissingen' behept zijn

 en toch Gods werk zijn?" 

Het antwoord van hem is een volmondig ja! Ik onderstreep deze, ja. Hierbij hoef ik alleen maar te kijken naar wat Moroni zegt: "Indien er fouten zijn, zijn het vergissingen van mensen, veroordeel daarom niet de dingen van God". Als we een beter begrip van het verleden willen hebben, kunnen we niet heen om het feit dat we moeten onthouden dat mensen fouten maken. Maar de schoonheid van de woorden van Moroni zit voor mij in "veroordeel daarom niet de dingen van God", wat ik terugzie in de HOE van de herstelling en de leer daarom heen. Al had ik ook gebruik kunnen maken van de drie-terugkerende-vragen van ouderling Cooks broer: "Was Jezus Christus de Heiland van de wereld? Is het Boek van Mormon het woord van God? Was Joseph Smith een profeet?"

De afgelopen zondag toespraak van president Uchtdorf staat voor mij echter niet op zichzelf. Ruim tien jaar geleden, om precies te zijn tijdens de Algemene Conferentie van oktober 2013, gaf president Uchtdorf, toen als Tweede Raadgever in het Eerste Presidium, ook een toespraak. Hij sprak toen ook over 'Vergissingen van onvolmaakte mensen'. En ook toen haalde hij deze uitspraak van Moroni uit het Boek van Mormon aan. Met dit verschil dat hij toen zei: "En eerlijk gezegd is het voorgekomen dat leden en leiders in de kerk gewoonweg vergissingen hebben begaan. Er zijn wellicht dingen gezegd of gedaan die niet in overeenstemming waren met onze waarden, beginselen en leer. Vandaar dat hij ook zegt: "Sommigen hebben het te kwaad met onbeantwoorde vragen over zaken die in het verleden zijn gedaan of gezegd. We erkennen in alle openheid dat er in de tweehonderd jaar kerkgeschiedenis - ondanks een ononderbroken reeks geïnspireerde, achtenswaardige en geloofsversterkende gebeurtenissen - weleens wat gezegd of gedaan is waar mensen terecht vragen over hebben". 

En dan zegt Uchtdorf vervolgens dit, misschien wel de belangrijkste opmerking uit deze toespraak: "God is volmaakt en zijn leer is zuiver". Geïnspireerd daardoor heb ik niet als titel gekozen voor "ideaal en de realiteit", maar voor 'leer en beleid'. Ik geloof, vandaar dat ik nu voor het derde jaar door de Schriften reis met in mijn achterhoofd "allen zijn gelijk voor God", dat die zuivere leer te vinden is in de Schriften, in de standaardwerken van de kerk en dat wij die standaardwerken hebben aanvaard als maatstaf, of weegschaal, waaraan wij de leer van ieder mens afmeten. 

Tot slot nog dit en dat betreft het jaar 2013, het jaar dat president Uchtdorf zijn toespraak gaf. In dat jaar kwam de kerk met een serie evangelieverhandelingen, waaronder 'Ras en het priesterschap'. Lang voordat deze publicatie uitkwam wist ik al dat ik geen 'fencesitter' was; echter er woorden aan kunnen geven was iets anders. Dat kan ik nu dus wel. Aan het eind van het jaar, zo half december, zal onze KomdanenvolgMij les gedeeltelijk ook in het teken staan van Officiële Verklaring 2. Tegen die tijd heb ik mijn reis door de Leer en Verbonden bijna afgerond. Ik wil dan opnieuw stilstaan bij de evangelieverhandeling Ras en het priesterschap. Weliswaar staat er in de decemberles "We weten niet waarom priesterschapsordening en tempelverordening een tijdlang niet beschikbaar waren voor kerkleden van Afrikaanse afkomst", maar er zijn zeker dingen die we wel weten, zoals dat "Brigham Youngs verklaring voor de beperking was gebaseerd op toen gangbare ideeën die zwarte mensen identificeerden als afstammelingen van de Bijbelse figuren Kaïn en Cham. De Kerk heeft deze rechtvaardiging voor de beperking sindsdien verworpen, evenals latere rechtvaardigen die suggereerden dat deze in het vooraardse leven ontstond". 

"Broeders en zusters, luister alstublieft goed naar wat ik nu ga zeggen.

God heeft het ene ras niet meer lief dan het andere.

Zijn leer is in dit opzicht helder.

Hij nodigt allen uit om tot Hem te komen,

'zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw".

President Russell M. Nelson 

Afbeelding president Uchtdorf

De Leer en Verbonden 22 collage

 

Je hebt soms van die dagen dat er van alles op je evangeliebordje ligt. Een toespraak die gaat over hoop. Een leesopdracht die onder andere Leer en Verbonden 25 behandelt, die gericht is aan Emma, de vrouw van Joseph Smith, waardoor deze openbaring gezien wordt als een soort leidraad voor vrouwen. Daarnaast, nog een paar weken, is het weer tijd voor de Algemene conferentie en dat betekent voor mij soepjestijd. Elk halfjaar geef ik hier aandacht aan en dat wil ik dit jaar ook weer doen. En dan nog Leer en Verbonden 22, onderdeel van mijn leesopdracht van vorige week, die ervoor zorgt dat ik op dit moment niet verder kan reizen en de reden dat ik Leer en Verbonden 25 en Emma in de wachtrij heb gezet. Ter compensatie heb ik een toespraak, 'Een oproep aan mijn zusters', van president Nelson die ik al eerder op mijn blog heb verwerkt. Sommigen hebben dit 'blikje' al geopend, voor anderen is deze benadering nieuw. Hoe het ook zij, deze toespraak blijft de moeite van het lezen waard. En dan natuurlijk het onderwerp 'ras en het priesterschap' wat mij van het ene onderwerp naar het andere onderwerp doet gaan en, door de grootte van die steen op mijn pad, gezorgd heeft voor enige stagnatie. 

"U allen die door de doop één met Christus bent geworden...

En omdat u Christus toebehoort, bent u nakomelingen van Abraham,

erfgenamen volgens de belofte."

Galaten 3

In zijn voorwoord, afdeling 1:22, had de Heer het al over het eeuwigdurend verbond. En ook in afdeling 22 wordt er gesproken over het nieuw en eeuwigdurend verbond, maar dan in combinatie met de doop. Deze twee, het nieuw en eeuwigdurend en de doop, heb ik als uitgangspunt genomen. Uiteraard besef ik dat dit gevolgd behoort te worden door de doop met de Geest om de doop compleet te maken, maar voor waar ik heen wil is dat nu niet van belang. Het gaat mij om het verband tussen de doop en de volheid van het evangelie, nieuw en eeuwigdurend verbond en het verbond van Abraham in het licht van ras en priesterschap. Dit gaat verder dan "je hebt nu het priesterschap en kunt naar de tempel". Zie wat ik deel maar als een soort collage. Jullie mogen meelezen, maar omdat het voor mijzelf is, ontbreken de verwijzingen. Ik ga ervan uit dat ik vroeg of laat, tijdens mijn reis door de Leer en Verbonden, deze uitspraken opnieuw passeer en dan zal ik erop terugkomen met de bijbehorende linken. 

- Door de doop betuigen wij dat wij bereid zijn om de naam van Christus op ons te nemen.

- Door de doop laten wij zien dat wij Zijn evangelie aanvaarden en worden wij tot de 

  nakomelingen van Abraham gerekend, waardoor wij recht hebben op het priesterschap. Het 

  nieuw en eeuwigdurend verbond en het verbond van Abraham zijn in feite hetzelfde. Dit 

  nieuw en eeuwigdurend verbond omvat de volheid van het evangelie van Jezus Christus, met 

  inbegrip van alle verordeningen en verbonden die voor het heil van het mensdom 

  noodzakelijk zijn. Het nieuw en eeuwigdurend verbond is het totaal van alle 

  evangelieverbonden en -verplichtingen die vanouds zijn gegeven, en in deze laatste dagen op 

  aarde is hersteld. Elk verbond dat we sluiten maakt deel uit van het nieuw en 

  eeuwigdurend verbond. Daaronder vallen de doop, het Melchizedekse-priesterschap voor 

  mannen en de tempelbegiftiging en verzegeling (het eeuwige huwelijk). De herstelling van 

  dit verbond, het verbond van Abraham, was de herstelling van het evangelie in de laatste 

  dagen. 

- Door de doop wordt men lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste  

  Dagen, de herstelde nieuwtestamentische kerk van Christus, die de volheid van het evangelie  

  bevat, wat je terugziet in de proclamatie over de herstelling. Als de Heer in het algemeen 

  van het nieuw en eeuwigdurend verbond spreekt, heeft Hij het over de volheid van het 

  evangelie. 

- Door de doop, die de poort is, en de aanvaarding van het evangelie, begeven wij ons op het 

  verbondspad en wordt men gerekend tot het verbondsvolk van God, waardoor wij mede-

  erfgenamen worden van alles wat God de trouwe kinderen Israëls heeft beloofd. De grootste 

  van alle zegeningen en gaven van God is het eeuwige leven, ofwel het leven dat God leidt. 

Ik ben blij dat ik aandacht heb gegeven aan het opruimen van deze steen, waardoor ik, door het inzicht, beter toegerust ben om mijn reis te vervolgen. Ik hoop jullie te zien bij mijn volgende stop.