Wie wil dat nou niet....

Meestal laat ik de krant op zaterdagmorgen liggen tot een later tijdstip, maar gezien het onderwerp, dat snappen jullie wel, dit keer dus niet.
Heerlijk artikel. Lekker om zo de dag te beginnen.
Vooral de tips onder het kopje '50-plus? Kies kwaliteit' vond ik leuk, maar ik moest er tevens vreselijk om lachen. Daar kan het nog wel eens aan schorten, aan dat laatste, kwaliteit.

Eerst maar even een paar tips uit het artikel waar ik mezelf helemaal in kon vinden:

'Let extra goed op je gezondheid. 

Rook niet, eet gezond, wees matig met alcohol (drink geen alcohol), 

beweeg, slaap genoeg, blijf actief.' 

En ook, zeker in het licht van de overgang en mijn boekje waar ik het onlangs over had, deze:

'Accepteer niet dat je na de overgang 'nu eenmaal' 10 kilo aankomt.

 Stel een grens en stop met snoepen zodra je die passeert.'

Gelukkig heb ik die 10 kilo nooit geaccepteerd, en wat er niet aan komt, hoeft er ook weer niet af. Wel had ik voor mezelf een grens gesteld van 2 kilo extra op mijn standaardgewicht (heb ik dat voorbeeldje al eens met jullie gedeeld?) voor vakantie- en feestdagen en dat soort ongein dagen. Maar uiteindelijk, daar komt het uiteindelijk toch altijd weer op neer, voel ik me ondanks die twee kilo extra, toch niet lekker in mijn vel zitten. Daarnaast is er de angst dat als ik die twee kilo nu wel accepteer, ik grenzen ga verleggen, die misschien wel blijf verleggen, om dan opeens tot de ontdekking te komen dat ik ongemerkt toch naar de 10 kilo ben gegroeid. Wel is het zo dat ik me met het ouder worden, veel meer moet inspannen om op gewicht te blijven.

En dan de tips, waar ik het wat moeilijk mee heb:

Let bij het kopen van kleding op kwaliteit.

 Liever een goed t-shirt van 40 euro, dan vier flodderige van 10 euro. 

De tijd dat alles leuk staat, is voorbij. 

Bezuinig niet op schoenen, tassen en de kapper.

Bezuinig niet op tassen. Dan heb ik de verkeerde tas gekocht. Ik moest zo vreselijk lachen toen ik hem zag hangen; daardoor kon ik hem niet weerstaan. Ik zal de reacties van thuis maar niet met jullie delen. Wees gerust, ik ben er nog niet mee op stap geweest, al heb ik hem trouwens wel al gebruikt bij een toespraak, dus in die zin heeft hij zijn dienst al bewezen. Maar de tijd dat alles leuk staat, dat die tijd voorbij is, dat klopt wel aardig. Het bezuinigen op slaat natuurlijk op het niet bezuinigen op kwaliteit en helaas niet op de hoeveelheid.

Ik geloof dat mijn man er geen problemen mee zou hebben dat ik zou kiezen voor de bedoelde kwaliteit, want dat zou aardig opruimen. En laat dat nu niet mijn sterkste punt zijn. Daarnaast, je weet het nooit, ik zou toch ook zomaar nog een kleindochter kunnen krijgen die......

Mijn overgangsboekje...

Ergens tijdens mijn overgang, zo rond het begin van mijn sabbatsjaar, kreeg ik een stapeltje tijdschriften van een van onze dochters. Al genietend hiervan, besloot ik voor mezelf een collage te maken, maar dan in de vorm van een boekje. Zodat de dingen waar ik mee bezig was, meer werden dan een losse notitie hier en daar, en een stel knipsels die uiteindelijk hun weg vonden naar de prullenbak. Denk nu niet dat ik mezelf aan het opofferen was, want ik vind zoiets gewoon heerlijk om te doen. Tegelijkertijd beantwoordde het ook aan mijn behoefte om meer aandacht te besteden aan creativiteit. Daarnaast is een doel pas een doel als het op papier uitgewerkt en onder woorden is gebracht, dus het kreeg ook de rol van reminder toegedeeld.

Een van deze tijdschriften sloot qua onderwerp precies aan bij waar ik mee bezig was, dus de vellen uit dit tijdschrift (zie de foto's) heb ik mede gebruikt om een verdeling in mijn boekje te maken. Daarnaast waren er een aantal andere gebieden die ik belangrijk vond en vind, die ik meer wou specificeren, en die ook hun weg in het boekje moesten vinden. Zoals bijvoorbeeld 'Geestelijk leven' of spiritualiteit, zoals je wilt.

Tot slot, maar is dat niet met alles zo: hoeveel dromen, gedachten, boekjes en collages je ook maakt, uiteindelijk gaat het om het doen. Doen! Een klein woordje, maar.....
Wat had ik onlangs ook alweer gezegd over klein?

Klein uitstapje...

Even geen aandacht voor mijn overgangsboekje en dag 1.
Andere dingen vragen aandacht, of beter gezegd, dringen zich op.
De vraag is alleen nog hoe het onder woorden te brengen, want voor mezelf heb ik een en ander verwerkt en hier en daar opgeslagen.

Grappig hoe je blanco aan een dag begint, en dan vanzelf allerlei zaken zich voor je ogen beginnen te ontvouwen.
Het invullen van dat onbeschreven blad begon ermee dat wij vanochtend in de zondagschool onder andere stil stonden bij Naäman, die van zijn dienstknechten te horen kreeg:

'Mijn vader, had de profeet u iets moeilijks opgedragen, 

zoudt gij dat dan niet doen?'

Deze Bijbeltekst werd later aangevuld met een uitspraak, waardoor ik opeens echt bij de les was:

'Zijn wij soms ook niet als Naäman

 op zoek naar grote en belangrijke daden die we kunnen doen, 

terwijl de gemakkelijke dingen die ons leven kunnen veranderen

 en ons van onze kwalen kunnen genezen, 

nalaten?'

Rex D. Pinegar.

De gemakkelijke dingen?
De gemakkelijke dingen, die ons leven kunnen veranderen, maar door de eenvoud ervan, vaak door ons worden onderschat, waardoor we de zegeningen die hieraan verbonden zijn, mislopen.
Misschien denk je nu: wat heb ik met Naäman van doen?
Wat heeft dat met mijn situatie van nu te maken?

Bovenstaande uitspraak van ouderling Pinegar komt uit een toespraak van hem, en hij geeft voorbeelden van wat nu die kleine en eenvoudige dingen zijn, zoals gebed en gezinsavond, die evangelisch te noemen zijn. Uiteraard valt alles in deze toespraak onder de noemer evangelie, maar voor zij die hier niet zo veel mee hebben, een universeel voorbeeld uit zijn toespraak:

Charles Francis Adams, de kleinzoon van de tweede president van de Verenigde Staten, was een succesvol advocaat, lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden en de Amerikaanse ambassadeur in Groot-Brittannië. Hij had veel verantwoordelijkheden en weinig tijd over voor iets anders. Maar hij hield wel een dagboek bij. Op een dag schreef hij:

'Vandaag gaan vissen met mijn zoon  - een verloren dag!'

De zoon van Charles, Brooks Adam, schreef op diezelfde dag in zijn dagboek:

'Vandaag wezen vissen met mijn vader - de heerlijkste dag van mijn leven!'

Mmmmmm......klein uitstapje?

Rex D. Pinegar: De gemakkelijke dingen.
Natuur: De Groote Peel

Vrouw zijn...

Alweer een aantal jaren geleden hadden wij in onze vrouwenvereniging een aantal activiteiten rond het thema 'Vrouw-zijn'.
Tijdens een van deze avonden hebben we stil gestaan bij een aantal vragen, zoals:

Wat doe ik graag?
Aan welke dingen heb ik een hekel?
Wat is mijn lievelingstekst, uitspraak?
Van welke kleuren houd ik?
Wat vind ik lekker?
Welke talenten en/of gaven heb ik?
Waar ben ik sterk in?
Hoe zou ik mezelf omschrijven?
Wat heb ik al bereikt?
Wat zou ik nog willen bereiken?

Dit alles hebben we later verwerkt in een collage.
Ook ik heb toen een collage gemaakt.
Wat ik me met name herinner, dat onze kinderen toentertijd gelijk wisten welke collage van mij was.

Later heb ik thuis naar aanleiding van deze avond nog een kleine collage gemaakt voor een van mijn mappen, en daarna er eigenlijk niet zo veel mee gedaan.
Althans, zo op het eerste gezicht.
Want toen ik later weer mijn collage in handen had, viel me niet alleen de kleur op, maar ook de opmerking 'tijd voor jezelf' en dit:

Wat ik toen voelde, tijd voor jezelf, heb ik in sommige opzichten achteraf gezien wel heel letterlijk genomen. 
De overgang heeft me zeker een duw in die richting gegeven.
Ik zou bijna zeggen: 'Leve de overgang'.

Mijn overgangsboekje

De kern van geluk is degene willen zijn die je bent

Zoals beloofd hierbij nog de informatie naar aanleiding van onze workshop over de overgang.

Allereerst de sites waar ik gebruik van heb gemaakt om mezelf te informeren.
Dat waren Vrouw en overgang en Care for Women
Zelf heb ik het meest genoten van de site van Vrouw en Overgang.
Het woord genieten is misschien niet helemaal op zijn plaats.
Maar aan de andere kant, is herkenbaarheid ook niet een vorm van genieten?
De verhalen die ik heb aangehaald,kun je terugvinden onder het kopje 'forum' op hun site.

De gratis cursus over de overgang bestaat uit 10 lessen. Al met al neemt het niet meer dan een half uurtje. Zeker ook de moeite waard.

En dan tenslotte natuurlijk de documentaire van Ingeborg Beugel.
Zij van de lege eierdoos.

Ingeborg Beugel is open en eerlijk.
Niet altijd des evangelisch, ik weet het.
Dat zeg ik alvast bij deze.
Maar naast het feit dat ze open en eerlijk is, durft ze zich zelf ook kwetsbaar op te stellen.
En laat ze zichzelf zien 'in al haar lelijkheid'.
Maar door dat te zeggen doe ik haar vreselijk te kort.

Wat een verschil met Linda de Mol, die de overgang 'geen sexy onderwerp' noemt.
Terecht dat ze zich de woede van heel menopauzaal Nederland op de hals haalde.
Want zet ze juist door het woord sexy te gebruiken niet alle vrouwen op een zijspoor?
Niet alleen zij die in de overgang zitten?
Wat geef je door aan je kinderen als je zoiets natuurlijks als de overgang ontkent?
Daarnaast, wat is er uiteindelijk mis met gewoon een vrouw te zijn?

Vandaag kwam ik een stukje in de krant tegen dat ging over het verouderingsproces:
"Vrouwen laten elkaar niet waardig ouder worden. En zichzelf ook niet.
Het is bijna alsof je je schuldig moet voelen dat je niet je hele leven 25 blijft".
Aan het woord is de - prachtige - actrice Cameron Diaz (41).
Zij werd gisteren op de Amerikaanse televisie geïnterviewd door Oprah Winfrey over haar boek 'The Body Book'.
"Onze cultuur is geobsedeerd door het tegengaan dat je wordt wat er eigenlijk voor je is weggelegd," vulde Oprah aan.
"Het is mij niet gelukt om de natuur te verslaan", vertelt Diaz. 

"Ik heb gefaald. Het spijt me. Neem het me niet kwalijk".

Je excuseren omdat je ouder wordt?

Is dit waar Linda voor staat?

Met als excuus: mijn tijdschrift wordt ook door mannen en jongere vrouwen gelezen en die zitten hier echt niet op te wachten.

Mannen en vrouwen die vroeg of laat hier toch op de een of andere manier mee geconfronteerd zullen worden.

Geef mij Ingeborg Beugel maar, die juist pleit voor het opzetten van een online platform waar vrouwen en mannen en (puber)kinderen terecht kunnen voor informatie. 

Want dit negeren is uiteindelijk ontkennen wie je ook bent. 

Dan maar niet glossy. 

Krant: AD 17 maart 2014; Cameron Diaz kan de natuur niet verslaan.

Afbeelding: overgang.weebly.com
Uitspraak 'De kern van geluk.....':Erasmus