Geestelijke schatten 2

"En voorwaar, voorwaar,

Ik zeg u dat dit mijn stem is tot allen.

Amen."

LV 25:16

Het priesterschaps-macht-pad

De toespraak 'Geestelijke schatten' is voor mij een echte soepjestoespraak. Soepje is ontstaan uit mijn gevoel dat ik door de toespraken die president Nelson gaf door de bomen het bos niet meer zag, nadat hij president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen werd. In het verleden heb ik om die reden overzichtjes gemaakt, ook van deze toespraak, om het enigszins overzichtelijk te houden. Behapbaar, zogezegd. Maar nu ik opnieuw bezig ben met deze toespraak, besef ik hoe groot deze toespraak is en dat hij veel meer aandacht verdient dan ik eraan kan geven. Misschien is het een idee dat wanneer ik klaar ben met mijn ras-en-priesterschaps-rondreis, ik er alsnog eens rustig voor ga zitten. Op dit moment reis ik echter licht, om die reden houd ik het bij één hapje, vandaar dat ik alleen deze zin eruit licht: "Ik smeek u om alles wat u over priesterschapsmacht kunt vinden onder gebed te bestuderen". Vanwege mijn rondreis ben ik daar nog niet aan toegekomen, maar juist door die rondreis, met in mijn achterhoofd president Nelson's smeekbede, heb ik wel een aantal notities gemaakt van wat ik onderweg zag aan priesterschapsmacht. Hieronder vind je een paar van die notities. 

-"Een man kan de gordijnen opendoen en het warme zonlicht in de kamer laten, maar die man bezit de zon niet, noch het licht of de warmte ervan. De zegeningen van het priesterschap zijn veel groter dan degene die gevraagd is om de gave te bedienen". 

- "Soms denken we bij de macht van het priesterschap al te gauw aan de mannen in de kerk. Het priesterschap is de macht en het gezag van God, gegeven tot zegen en heil van allen - mannen, vrouwen en kinderen". 

- "De herstelling van het priesterschap is net zo belangrijk voor u als vrouw, als voor een man. 

Omdat het Melchizedeks-priesterschap hersteld is, hebben zowel vrouwen als mannen die hun verbonden nakomen toegang tot alle geestelijke zegeningen van de kerk. Elke vrouw of man die met God verbonden sluit en die verbonden nakomt en die waardig aan priesterschapverordeningen deelneemt, heeft rechtstreeks toegang tot de macht van God. De hemel staat evenzeer open voor een vrouw die door haar priesterschapsverbonden met Gods macht begiftigd is, als voor een man die het priesterschaap draagt."

- "Zowel mannen als vrouwen spelen een belangrijke rol in Gods werk, en zowel mannen als vrouwen kunnen een beroep op zijn macht doen om zijn werk te verwezenlijken."

- "Alle vrouwen dienen zichzelf als essentiële deelnemers van het werk van het priesterschap te beschouwen. Vrouwen van deze kerk zijn presidentes, raadgeefsters, leraressen, leden van raden, zusters en moeders, en het koninkrijk van God kan niet functioneren tenzij wij ons verheffen en onze plichten in geloof vervullen."

- "Wie priesterschapssleutels hebben, maken het voor allen die getrouw onder hun leiding werkzaam zijn letterlijk mogelijk om priesterschapsgezag uit te oefenen en toegang tot priesterschapsmacht te hebben."

- "We zijn het niet gewend om van vrouwen te zeggen dat zij het priesterschapsgezag in hun kerkroepingen dragen, maar welk ander gezag zou het kunnen zijn?"

En dit zijn slechts nog maar een paar notities. In theorie is alles in de smeekbede van de president voor mij al groot in opdracht. En dan is daar nog de praktijk, het tot leven brengen van deze kennis. Ik denk hierbij, tot slot, aan deze opmerking van president Nelson: "Veel vrouwen weten niet welke zegeningen binnen hun bereik liggen, en maken daarom niet ten volle gebruik van het geestelijke feestmaal dat voor hen beschikbaar is. Ook bij mannen zorgt het onderwerp vaak voor onduidelijkheid. Hoe kunnen we de band tussen vrouwen en de macht van het priesterschap beter begrijpen, en hen helpen om naar voren te treden, hun rechtmatige en nodige plaats bij hen thuis, in hun gemeenschap en in het koninkrijk van God in te nemen - meer dan ze ooit gedaan hebben?" 

Afbeelding

Geestelijk schatten 1

"En voorwaar, voorwaar,

Ik zeg u dat dit mijn stem is tot allen.

Amen."

LV 25:16

In de KomdanvolgMij-opdracht die onder andere gaat over Leer en Verbonden 25 wordt verwezen naar de toespraak 'Geestelijk schatten' van president Nelson. Alhoewel ik in het verleden al aandacht gegeven heb aan deze toespraak, wil ik dit alsnog gaan doen, alleen nu vanuit de gedachte "dit is mijn stem tot allen". Vorige week schreef ik nog dat deze openbaring van de Heer aan Emma Smith gezien kan worden als een soort leidraad voor alle vrouwen, maar daar kom ik nu op terug. Door het woord soort te gebruiken, ondermijn ik in wezen het belang van deze openbaring. Daarnaast vraag ik mij nu af in hoeverre deze afdeling in combinatie met de toespraak geestelijke schatten alleen een leidraad is voor de vrouwen, alhoewel deze toespraak gegeven is tijdens een zustersconferentie. Slaat het woord "mijn stem tot allen" in wezen niet op ons allen? Zowel op de vrouwen als op de mannen? 

In zijn toespraak 'Geestelijke schatten' zegt president Nelson: "dat alles wat in dat gebied plaatsvond, verregaande gevolgen heeft voor u". Het gebied waar president Nelson het over heeft, is Harmony, Pennsylvania. "Daar bij Harmony verscheen Johannes de Doper aan Joseph Smith en herstelde het Aäronisch-priesterschap. Daar ook verschenen de apostelen Petrus, Jakobus en Johannes en herstelden ze het Melchizedekse-priesterschap". En dan zegt president Nelson dit: "Ik wil u erg graag laten inzien dat de herstelling van het priesterschap net zo belangrijk is voor u als vrouw als voor een man. Omdat het Melchizedeks-priesterschap hersteld is, hebben zowel vrouwen als mannen die hun verbonden nakomen, toegang tot alle geestelijke zegeningen van de kerk".

In dit stukje wordt gesproken over twee verschillende dingen. Aan de ene kant werden daar in Harmony sleutels hersteld, waardoor het priesterschap terug op aarde was om de kerk te besturen. Het priesterschap is het gezag waardoor God zijn volk bestuurt en zegent. Met aan de andere kant priesterschapsmacht. Zowel mannen als vrouwen die hun verbonden nakomen, hebben toegang tot deze macht. Dat maakt dat ik nu op een splitsing sta. Ik zie meerdere paden, onder andere het pad van het priesterschapsgezag en het pad van de priesterschapsmacht. Daarnaast zie ik het pad van Emma, maar dan gezien door de bril van ras en het priesterschap. Dit is het pad waar ik voor gekomen ben, en wat een onderdeel is van mijn reisschema. Maar ik weet nu al dat ik als ik nu geen tijd uittrek voor die andere twee paden, ik daar spijt van zal krijgen. Met in mijn achterhoofd de smeekbede van president Nelson om "alles wat u over priesterschapmacht kunt vinden onder gebed te bestuderen". Terwijl ik daar dus op de splitsing sta, weet ik wat ik moet doen en dat is mijn plannen wijzigen. "Het leven is wat je gebeurt, terwijl je plannen aan het maken bent voor iets anders". Ik besluit dat ik in ieder geval deze drie paden ga bezichtigen, te beginnen met het pad van het gezag. 

Het priesterschaps-gezag-pad

Wat is priesterschap? Want hoe kun je dit pad bewandelen als je niet weet wat het is? In de Gids bij de Schriften wordt het priesterschap zo omschreven: "Het gezag en de macht die God aan de mens geeft om in alle dingen voor het heil van de mensen te handelen". En dit wordt er over gezag gezegd: "De toestemming verleend aan mensen op aarde die worden geroepen of geordend om te handelen voor en in de naam van God de Vader of Jezus Christus bij het verrichten van Gods werk". Misschien eenvoudiger gezegd: "Het priesterschap is het gezag en de macht die God aan mannen op aarde heeft verleend om namens Hem te handelen. Als het priesterschapsgezag correct wordt uitgeoefend, doen priesterschapsdragers wat Hij zou doen". 

"Het begrip dat we verlangen", zei ouderling Oaks, en verlangen we allemaal niet naar meer begrip wat betreft het priesterschap, "begint met begrip van de sleutels van het priesterschap. De priesterschapssleutels zijn het gezag dat God aan priesterschapsdragers geeft om het gebruik van zijn priesterschap op aarde te reguleren en te besturen". Hij haalt dan ouderling Ballard aan, die het zo zei: "Wie priesterschapsleutels hebben, maken het voor alle die getrouw onder hun leiding werkzaam zijn letterlijk mogelijk om priesterschapsgezag uit te oefenen en toegang tot priesterschapsmacht te hebben". 

In deze toespraak heeft ouderling Oaks het ook over de beperkende zin van priesterschapsgezag en de uitbreidende zin van het priesterschap. "Priesterschapsleutels zijn bedoeld om de uitoefening van het priesterschapsgezag te reguleren, zowel in uitbreidende zin als in beperkende zin. In uitbreidende zin door het priesterschapsgezag en de daaruit voortvloeiende zegeningen aan alle kinderen van God beschikbaar te stellen." Wanneer ik het woord "alle" lees, dat alle daaruit voortvloeiende zegeningen aan alle kinderen van God beschikbaar zijn gesteld, dan denk ik dus aan iedereen, alles tussen zwart en wit, en aan HOE de Heer zijn kerk heeft hersteld. Dat in de dagen van Joseph Smith zowel witte als zwarte broeders dragers van dit priesterschap konden zijn. 

Er is echter nog iets in deze toespraak, niet iets waar ik mee bezig ben: "De beperking die van Godswege op de uitoefening van priesterschapsleutels is geplaatst, maakt een essentieel verschil tussen beslissingen over kerkelijke bestuurszaken en beslissingen die het priesterschap betreffen. Het Eerste Presidium en de Raad van het Eerste Presidium en het Quorum der Twaalf Apostelen, die de kerk presideren, zijn gemachtigd om vele beslissingen te nemen die invloed op het beleid en de procedures van de kerk hebben - zaken zoals de locatie van kerkgebouwen en de minimum zendingsleeftijd. Maar zelfs al dragen en gebruiken deze presiderende autoriteiten alle sleutels die in deze bedeling aan de mens zijn gedelegeerd, dan nog staat het hen niet vrij om het van Godswege verordende patroon te wijzigen dat alleen mannen een ambt in het priesterschap kunnen dragen". 

President Nelson zei dit over het feit dat de mannen de dragers van het priesterschap zijn: "Vanaf het begin is het priesterschap alleen aan mannen verleend, die via de afstamming van de vaderen komt", wat ik trouwens een opmerking vind om te onthouden. En ook ouderling Oaks staat hier nog even bij stil in zijn toespraak door te zeggen dat "hoewel de zusters niet het priesterschap dragen, omdat het niet aan hen wordt verleend, dat niet wil zeggen dat de Heer hun geen gezag heeft gegeven". En te bedenken dat "de mannen niet het priesterschap zijn". Mannen dragen het priesterschap, met de heilige plicht om het te gebruiken tot zegen van alle kinderen van God". 

Tot slot, als afsluiting van dit pad, maar wat tevens gezien kan worden als inleiding op het priesterschaps-macht-pad, deze woorden van Boyd K. Packer: "We hebben het goed gedaan wat betreft de verspreiding van het gezag van het priesterschap. Wij hebben het priesterschapsgezag bijna overal gevestigd. Wij hebben wereldwijd quorums met ouderlingen en hogepriesters. Maar de verspreiding van het gezag van het priesterschap ligt, denk ik, ver voor op de verspreiding van de macht van het priesterschap. Het priesterschap heeft niet de kracht die het zou moeten hebben en niet zal hebben totdat de macht van het priesterschap naar behoren stevig in de gezinnen is verankerd". Ook zei hij: "Het priesterschap zal aan macht inboeten als de zusters worden genegeerd". Misschien juist daarom de oproep van president Nelson aan de zusters, om niet te gaan zitten wachten, maar "naar voren te treden". 

Uitspraak: Het leven is wat je gebeurt...John Lennon.

Afbeelding: Pixabay

Blikje: Een oproep aan mijn zusters

 

De periode na de algemene conferentie is voor mij een tijd van wachten op de vertaling. Zodra de vertaling van president Russell M. Nelsons toespraak binnen is, maak ik een samenvatting en deel ik hem als mijn eigen huisgemaakt soepje hier op mijn blog. Voor nu wil ik er vast één ingrediënt uithalen en dat is dat president Nelson sprak over het belang dat wij ons voorbereiden op de wederkomst van Jezus Christus. 

"U bent onze cruciale partner in deze eindtijd.

Elke vrouw die waardig aan priesterschapsverordeningen deelneemt,

heeft rechtstreeks toegang tot de macht van God."

Russell M. Nelson

Mijn rode draad voor nu en de komende tijd is zoals jullie weten: "God is geen aannemer des persoon", "Allen zijn voor Hem gelijk". Er is echter nog een onderwerp dat mijn interesse heeft en dat is mijn rol, onze rol, als vrouw in deze laatste dagen. Hierbij denk ik aan de toespraak van presidente Emily Belle Freeman 'Leef naar je voorrechten', die zij gaf tijdens deze algemene conferentie. Deze toespraak van haar kan ik niet loszien van de rol van vrouwen, bepaalde toespraken van president Nelson en de wederkomst. Voor mij komen deze drie punten samen in het blikje 

"Een oproep aan mijn zusters."

De naam van dit blikje heb ik geleend van een toespraak van president Nelson. Dit was namelijk de titel van een toespraak die hij gaf tijdens de algemene conferentie van oktober 2015. Onderstaande uitspraken komen uit deze toespraak:

Wij hebben vrouwen nodig die georganiseerd zijn en vrouwen die kunnen organiseren.

Wij hebben vrouwen met leidinggevende kwaliteiten nodig die kunnen plannen, leiden en besturen, vrouwen die kunnen onderwijzen, vrouwen die zich kunnen uitspreken.

Wij hebben vrouwen met de gave van onderscheid nodig die zien welke kant de wereld opgaat en doorzien welke trends, hoe populair ook, oppervlakkig of gevaarlijk zijn.

Wij hebben vrouwen nodig die weten hoe ze door hun geloof belangrijke dingen tot stand brengen en die moedige verdedigsters van deugdzaamheid en gezinnen zijn in een wereld die ziek is van zonde.

Wij hebben vrouwen nodig die zich toewijden aan het begeleiden van Gods kinderen op het verbondspad naar de verhoging.

Wij hebben vrouwen nodig die weten hoe ze persoonlijke openbaring ontvangen, die de kracht en vrede van de tempelbegiftiging begrijpen.

Wij hebben vrouwen nodig die weten hoe ze de machten van de hemel aanroepen om kinderen en gezinnen te beschermen en te sterken.

Wij hebben vrouwen nodig die onverschrokken onderwijzen.

Wij hebben uw stem en inbreng nodig in onze wijk- en ringraden.

Wij hebben de inbreng van iedere getrouwde zuster nodig als een bijdragende en volledige partner, terwijl u eensgezind met uw man uw gezin bestuurt.

Wij hebben uw kracht nodig!

Wij hebben vrouwen met een fundamenteel begrip van de leer van Christus nodig, die met dat begrip een generatie zullen opvoeden en onderwijzen die de zonde kan weerstaan. 

Wij hebben vrouwen nodig die misleiding in al haar vormen kunnen herkennen.

Wij hebben vrouwen nodig die weten hoe te putten uit de macht die God beschikbaar stelt aan wie hun verbonden nakomen, en die hun geloof met zelfvertrouwen en naastenliefde verwoorden.

Wij hebben vrouwen met de moed en visie van onze moeder Eva nodig.

Wij weten dat het hoogtepunt van de hele schepping de schepping van de vrouw was.

President Russell M. Nelson: Een oproep aan mijn zusters

Afbeelding: Freepik

Dag bij dag

 

Dat ik nu een blikje deel, betekent niet dat ik geen stof heb om over te schrijven. Integendeel. Het heeft eerder te maken met de chaos in mijn hoofd, waar ik eerst wat meer orde in wil scheppen. Denk nu niet dat chaos iets negatiefs is, want dat is het niet. Integendeel. Want wanneer ik aan chaos denk, moet ik gelijk ook aan het scheppingsverhaal denken. 

Wanneer heb jij voor het laatst heerlijk gekliederd?

"Alles in ons leven uitzoeken kan onmogelijk lijken als we omringd zijn door chaos.

Maar houd vast aan deze waarheid: 

elke prachtige creatie in dit universum begon met een staat van chaos,

of ongeorganiseerde materie."

When you have no idea what you're doing

Misschien denken jullie nu dat ik het opnieuw over de Bijbel ga hebben. Dat ben ik eigenlijk niet van plan. Met name het afgelopen jaar, we bestudeerden het Nieuwe Testament, heb ik het daar volop over gehad. Alhoewel, ik zeg dit nu wel, maar jullie weten dat ik ook houd van "zoals de wind waait..." Het kan ook een mooi opstapje zijn naar dit jaar, want we zitten namelijk nog steeds in het Herdenkingsjaar Slavernijverleden: met dit verschil dat we dit jaar het Boek van Mormon bestuderen. Wie weet wat die combinatie mij brengt. Daarnaast is er nog een krokodil met trek die plannetjes in de praktijk wil brengen, wat ik ook niet los kan zien van het Nieuwe Testament. Dus stof genoeg. Ben ik even blij dat het scheppingsgebeuren een proces was. Laat ik dat als eerste maar ter harte nemen, dat iedere dag genoeg heeft aan zichzelf. Tijd om een blikje te openen.

------------

Blikjestijd

Deze tijd van het jaar is voor mij nauw verbonden met een oud ZustersHulpVereniging (ZHV) lesboekje uit 1971/1972. ZHV is de naam van de vrouwenorganisatie waar ik lid van ben. Dit lesboekje was ooit van mijn schoonmoeder, die ik nooit heb gekend. Aan de hand van haar onderstrepingen en notities kon ik zien dat de lessen in de ZHV haar dierbaar waren. En nu is dit boekje mij dierbaar. (Ondertussen is het 'was  mij dierbaar'. Heb het namelijk verwerkt in een boekproject waar ik aan mee heb gedaan.)

Wij bespreken nu in de ZHV op zondag 'alleen maar' conferentietoespraken. Maar in het verleden bestonden de lessen uit verschillende thema's. In de tijd van mijn schoonmoeder had je lessen die te maken hadden met opvoeding, huisbezoekboodschappen, maar bijvoorbeeld ook met levensontwikkeling. De lessen levensontwikkeling hadden dat jaar allemaal op de een of andere manier te maken met tijd. Hieronder een voorbeeld ervan:

'Teneinde onze levens lonend en succesvol te maken (succes in het leven wordt niet zo zeer bepaald door de grote projecten die wij uitvoeren, als wel door de wijze waarop wij het hoofd bieden aan onze alledaagse plichten) moeten wij bepalen wat de streefpunten in ons leven zijn. Om dat te kunnen bepalen, kunnen wij onszelf de volgende vragen stellen, die ons daarbij kunnen helpen:

Waar wil ik heen?

Wat wil ik zijn?

Wat wil ik doen?

Slechts wanneer wij redelijke antwoorden op deze vragen kunnen geven, zullen wij in staat zijn onze vierentwintig uur per dag zo voordelig mogelijk te gebruiken."

Wat wil ik doen?

Wat wil ik zijn?

Waar wil ik heen?

Hoe ik mijn tijd besteed, zal het vertellen."

Er valt een heleboel meer te zeggen over tijd en doelen, en zeker ook te halen uit dit boekje, maar het zijn met name deze drie vragen uit dit oude ZHV-lesboekje die voor mij nauw verbonden zijn met de jaarwisseling, mijn schoonmoeder, maar ook met de ZHV.

-----------

De leer van het gezin

 

Blikjestijd. Oude stukjes van een ander blog, die ik niet verloren wil laten gaan. Soms enigszins aangepast. Ondertussen zijn jullie hiermee bekend. 

Het gezin: een proclamatie aan de wereld

Deze week staat in de zondagsschool de proclamatie aan de wereld over het gezin centraal. Misschien vraag je je daarom ook af: "Waarom dan nu toch ook op het blog hier aandacht aan geven?" Daar zijn verschillende redenen voor, zoals dat de proclamatie niet los te zien is van ons vrouwen en onze rol in deze laatste dagen. 

Over deze proclamatie zei president Russell M. Nelson het volgende: "U belichaamt de hoop die president Gordon B. Hinckley voor u had toen hij 25 jaar geleden tijdens de algemene ZHV-bijeenkomst van september 1995  'Het gezin: een proclamatie aan de wereld' presenteerde. Het is opmerkelijk dat hij besloot om deze belangrijke proclamatie aan de zusters van de kerk te presenteren. Daarmee onderstreepte president Hinckley de onvervangbare invloed die vrouwen op het plan van de Heer hebben."

Nadat president Hinckley deze proclamatie over het gezin had voorgelezen, zei hij tot slot het volgende: "We bevelen iedereen aan om deze proclamatie zorgvuldig, bedachtzaam en biddend te lezen. De kracht van elk land is geworteld in de muren van zijn huizen. We dringen er bij onze mensen overal op aan hun gezinnen te versterken in overeenstemming met deze aloude waarden. Moge de Heer u zegenen, mijn geliefde zusters. Jullie zijn de bewakers van de haard. Jullie zijn de dragers van de kinderen. U bent het die hen koestert en de gewoonten van hun leven vastlegt. Geen ander werk komt zo dicht bij het goddelijke als de opvoeding van de zonen en dochters van God." 

Later voegde president James E. Faust, tweede raadgever van president Hinckley, de volgende verklaring er aan toe: "Omdat moeders het hart en de ziel van elk gezin vormen, was het passend om die proclamatie eerst in de algemene bijeenkomst van de zustershulpvereniging voor te lezen."

Onze 'Kom dan en volg Mij'-leesopdracht opent met een verwijzing naar de woorden van president Dallin H. Oaks: "Ik geloof dat deze generatie onder meer getoetst wordt aan hoe zij de proclamatie over het gezin aanvaardt en gebruikt. Ik bid dat alle heiligen der laatste dagen die toets vastbesloten doorstaan".

Deze proclamatie over het gezin, meer dan 25 jaar terug gegeven, kunnen we niet los zien van de tijd waarin wij nu leven en de veranderingen die de laatste tijd hebben plaatsgevonden in de kerk, zoals het thuisgerichte en kerkgesteunde studieplan dat ons gegeven is, om ons niet alleen als individu en als gezin te versterken, maar ook om ons voor te bereiden op de wederkomst van de Heer. Daarnaast hebben wij vrouwen nog specifieke opdrachten gekregen. 

De woorden van ouderling Oaks "dat we worden getoetst" en de proclamatie aan het gezin kan ik niet los zien van voormalig algemeen ZHV-presidente Julie B. Beck, die in het verleden het nodige gezegd heeft over het gezin. Er is met name een uitspraak van haar, komend uit haar toespraak: 'De leer van het gezin', die ik er uit wil lichten en dat is deze: "Als nooit tevoren zal deze generatie worden opgeroepen om de leer van het gezin te verdedigen. Als ze deze leer niet kennen, kunnen ze die ook niet verdedigen". Met in ons achterhoofd: "We prediken het ideaal, hoewel dat beeld zich niet tot de realiteit verhoudt, en vertrouwen erop dat Christus' verzoening dit spanningsveld opheft". 

Uitspraken:

- We prediken het ideaal: Uzelf in de gezinsproclamatie herkennen

Afbeeldingen:

https://www.churchofjesuschrist.org/?lang=eng

Ik borduur voort op

De toespraak 'Het grootste bezit' van ouderling Jeffrey R. Holland heeft toentertijd voor heel wat ingrediënten gezorgd. Dit keer trek ik het 

blikje 'Vrouwen in al hun verscheidenheid' open:

Toen wij tijdens de tweede zondag van deze maand de toespraak 'Het grootste bezit' van ouderling Jeffrey R. Holland bespraken, en ik daarover schreef, wist ik toen nog niet dat ook dit blogje, net als de blogjes hiervoor, daar een vervolg op zou zijn. Met daarin verwerkt, weliswaar met een knipoog, de zondagsschool en de schepping. Zie het als een kluwen wol waar ik elke keer weer een ander draadje uittrek, al is er wel in het geheel een rode draad te ontwaren. Een rode draad die te maken heeft met "verbeter de wereld en begin bij jezelf", "eenheid gaat over saamhorigheid, niet over gelijkvormigheid" en "God houdt van diversiteit". 

Vanochtend, toen ik dacht aan het blog en wat te schrijven, moest ik aan Eva, de vrouw van Adam, denken, en zo aan het begin van onze studie van het Oude Testament, misschien aandacht geven aan vrouwen uit de Schriften. Scrollend door wat ik over haar had, kwam ik deze toespraak tegen van zuster Patricia T. Holland: 'One thing needful'. In deze toespraak zegt zij het volgende over Eva: "Eva kreeg de identiteit van 'de moeder van alle levenden' - jaren, decennia, misschien eeuwen voordat ze ooit een kind baarde. Het lijkt erop dat haar moederschap aan het baren van kinderen voorafging, net zo zeker als de perfectie van het Paradijs voorafging aan de strijd van het sterfelijk leven. Ik geloof dat moeder een van die zeer zorgvuldig gekozen woorden is, een van die rijke woorden - met betekenis na betekenis na betekenis. We moeten ons ten koste van alles niet door dat woord laten verdelen. Ik geloof met heel mijn hart dat het in de eerste plaats een uitspraak is over onze natuur, niet een telling van onze kinderen". En toen was daar de rode draad, de draad die ik niet kon negeren en die ik, stukken knippend uit haar toespraak, met jullie wil delen.

Zuster Holland: "Ieder van ons heeft voorrechten en zegeningen, en ieder van ons heeft angsten en beproevingen. Het lijkt gewaagd om te zeggen, maar gezond verstand suggereert dat nooit eerder in de geschiedenis van de wereld vrouwen, inclusief LDS-vrouwen, werden geconfronteerd met grotere complexiteit in hun zorgen. Ik ben erg dankbaar voor het extra bewustzijn dat de vrouwenbeweging heeft gegeven aan een evangeliebeginsel dat we sinds Moeder Eva en daarvoor hebben gehad: dat van keuzevrijheid, het recht om te kiezen. Maar een van de meest ongelukkige bijwerkingen waarmee we te maken hebben gehad in deze kwestie van keuzevrijheid, is dat we, vanwege de toenemende diversiteit van levenswijzen voor vrouwen van vandaag, nog onzekerder en minder zeker met elkaar lijken. We komen niet dichterbij, maar verder weg van die gemeenschap en zusterschap die ons al generaties lang staande heeft gehouden en ons kracht heeft gegeven. Er lijkt sprake te zijn van een toename van concurrentiekracht en een afname van onze vrijgevigheid met elkaar. Degenen die de tijd en energie hebben om hun groenten en fruit in te blikken, ontwikkelen een vaardigheid die hen goed van pas zal komen in tijden van nood, in onze onzekere economie kan dat bijna elk moment zijn. Maar ze moeten niet neerkijken op degenen die hun perziken kopen of die niet van courgette houden of een van de vijfendertig manieren die er zijn om het te verhullen, of die gewoon een bewuste keuze hebben gemaakt om hun tijd en energie op een andere doelbewuste manier te gebruiken".

Zuster Holland: "Het punt is dat we onszelf gewoon geen christen kunnen noemen en elkaar - of onszelf - zo hard blijven veroordelen. Geen enkele glazen pot met kersen is een confrontatie waard die ons berooft van ons medeleven en onze zusterschap. Het is duidelijk dat de Heer ons heeft geschapen met verschillende persoonlijkheden, evenals verschillende graden van energie, interesse, gezondheid, talent en kansen. Zolang we toegewijd zijn aan rechtschapenheid en een leven van trouwe toewijding leiden, moeten we deze goddelijke verschillen vieren, wetende dat ze een geschenk van God zijn. We moeten ons niet zo bang, zo bedreigd en onzeker voelen; we hoeven geen exacte replica's van onszelf  te vinden om ons gevalideerd te voelen als vrouwen van waarde. Er zijn veel dingen waarover we verdeeld kunnen zijn, maar één ding is nodig voor onze eenheid: de empathie en het mededogen van de levende Zoon van God".

Afbeelding: pinterest

Stukje gemaakt vrouwenactiviteit kerk

"En op de eerste dag van de week 

ging Maria Magdalena vroeg, 

toen het nog donker was,

naar het graf, 

en zij zag dat de steen van het graf weggenomen was."

HSV Johannes 20:1

Een gekleurd randje

De laatste keer dat ik op dit blog heb geschreven, is alweer een paar maanden geleden. Dit 'een paar maanden geleden' blijkt toch wel een terugkerend thema te zijn. Maar misschien dat daar nu verandering in komt. De afgelopen vier jaar heb ik bijna wekelijks geschreven voor het blog van onze vrouwenorganisatie binnen De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Aan het schrijven op dat blog is nu een einde gekomen. Dus wie weet komt dit mijn eigen blog ten goede.

Een van de laatste onderwerpen waar ik op het andere blog aandacht aan heb gegeven, dit vanuit ons vrouwzijn, is het onderwerp diversiteit. In dezelfde periode spraken wij in de zondagsschool over 'In het begin schiep God de hemel en de aarde', en heb ik toen het volgende filmpje, dat van de kerk is, gedeeld:

'Diversiteit is goed'

Ondertussen ben ik, in meerdere opzichten, ingehaald door de actualiteit en heeft diversiteit voor mij een gekleurd randje gekregen. Hierbij hoef ik alleen maar te denken aan een van onze jongemannenleiders die deze week zijn excuses aanbood over een uitspraak die hij had gedaan over zwarte mensen en het priesterschap. 

In dit artikel van DeseretNews is ook een link naar LDS blacks, scholars church's essay on priesthood. In het artikel 'LDS Blacks' vertelt Darius Gray dat hij lid geworden is van de kerk in 1964, en dat hij dacht dat er een grapje werd gemaakt toen hem werd gezegd dat zwarte mensen het priesterschap niet konden krijgen. Darius Gray is ook degene die aan het woord is in het filmpje 'God houdt van diversiteit'.

In het krantenartikel van DeseretNews wordt ook verwezen naar een evangelieverhandeling die de Kerk geschreven heeft over Ras en Priesterschap. Hieronder een aantal punten uit deze evangelieverhandeling die ik zelf belangrijk vind:

• Er is geen betrouwbaar bewijs dat het priesterschap aan zwarte mensen werd onthouden zolang Joseph Smith leefde.
• In de loop der jaren hebben kerkleiders en -leden gespeculeerd over de reden voor de beperking op het priesterschap en de tempel. Geen enkele van deze theorieën is echter officiële leer van de kerk.
• Eén denkbeeld bestond in de Verenigde Staten al in de jaren dertig van de achttiende eeuw, namelijk dat zwarten afstamden van de Bijbelse figuur Kaïn, die zijn broer vermoordde. Aanhangers van deze overtuiging geloofden dat God Kaïn had 'vervloekt' met een donkere huid. Dienstbaarheid van zwarten werd soms beschouwd als een tweede vloek op Kanaän, de kleinzoon van Noach, wegens Chams gebrek aan respect voor zijn vader.
• Rond de eeuwwisseling werd gezegd dat zwarten in de voorsterfelijke strijd tegen Lucifer niet geheel kloekmoedig waren geweest en dat ze daarom werden uitgesloten van de zegeningen van het priesterschap en de tempel.
• Vandaag verwerpt de kerk de theorieën die men in het verleden aanhaalde: een zwarte huid is een teken van goddelijke ongunst of vervloeking; een zwarte huid wijst op onrechtschapen handelingen in het voorsterfelijke leven; huwelijken tussen verschillende rassen zijn zondig; zwarten of mensen van andere rassen of volkeren zijn ondergeschikt. De kerkleiders in deze tijd veroordelen elke vorm van racisme in het heden of verleden.

Er is nog één punt dat in het bovenstaande rijtje ontbreekt, en dat is deze: "Allen zijn voor God gelijk". En dan wordt er een verwijzing gemaakt naar het Boek van Mormon, waarin gezegd wordt: "Hij verwerpt niemand die tot Hem komt, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw; en Hij is de heidenen indachtig; en allen zijn voor God gelijk, zowel de Joden als de andere volken". (2 Nephi 26:33) Ik zou nog een heleboel meer kunnen zeggen, maar ik denk voor nu dat dit voldoende is. Ongetwijfeld, mezelf kennende, zal dit onderwerp zeker vaker, of het nu links of rechts is, voorbij komen.

Video: churchofjesuschrist.org Diversity is Good

1. Samenhangend geheel...

Onlangs bezocht ik onze vrouwendag, die in het teken stond van 'Maria, Martha en ik'.
Behalve dat wij spraken, uiteraard, over Maria en Martha, was er ook ruimte om een aantal workshops te volgen.
Een van de workshops waar ik voor gekozen had, had het thema 'Geluk'.
Degene die de workshop leidde, had onder andere gebruikgemaakt van het boekje: 'De kleine geluk voor Dummies' van W. Doyle Gentry.
Na afloop van de workshop kregen wij een uittreksel mee, om er eventueel thuis verder mee aan de slag te gaan.

Tijdens deze workshop hadden we het onder andere over dat sommige mensen positiever ingesteld zijn dan andere mensen. 

En dat bij sommigen het glas altijd halfvol is, terwijl bij anderen het glas altijd halfleeg is.
Als jouw glas nu eenmaal halfleeg is, accepteer dan gewoon dat je van nature nu eenmaal zo tegen de dingen aankijkt. 

In plaats van je hiertegen te verzetten, wat alleen maar weerstand oplevert.
Laat je eerste gedachte negatief zijn, want dat is gewoon een gegeven, maar onthoud dat het de tweede gedachte is die telt.
Met andere woorden: vecht er niet tegen, maar verander die gedachte, want weerstand is verspilling van energie.

Dus, draai je gedachten zo om dat ze nooit negatief eindigen.
In plaats van dat je zegt: 'Ik kan dit niet, het zal moeilijk zijn' zeg je 'Het zal moeilijk zijn, maar ik kan dit'.
Het laatste wat je brein hoort, moet positief zijn.
Het gaat dus om het draaien van je gedachten, je denken.

Omdenken dus.
In wezen is dit gewoon evangelie, alleen het wordt niet zo genoemd.

Zoals jullie weten ben ik aan het opruimen, en tijdens dat opruimen kwam ik een prachtige 'Intermenselijke verhoudingen'-les tegen met als titel 'Zelfoverwinning'.
Tijdens het doorlezen van de les, moest ik gelijk denken aan onze workshop.
Een van de kopjes in deze les gaat over: 'Zelfbeheersing vermeerdert onze vrijheid en ons geluk'.
Ik zou het een en ander kunnen citeren uit deze les, maar in het licht van het woord 'weerstand' zal ik dat maar niet doen.

Voor je het weet heb ik wat ik wil zeggen omgedraaid in chaos, en kunnen jullie er geen touw meer aan vastknopen, omdat jullie door de bomen het bos niet meer zien.
Voor de duidelijkheid, de rode draad is: geluk, denken, weerstand, evangelie.

"Wanneer wij goede eigenschappen trachten te ontwikkelen en onze tijd gebruiken voor rechtvaardige zaken is dat eigenlijk veel beter voor het bereiken van een goede zelfbeheersing dan wanneer we proberen verkeerd gedrag te vermijden.
De meeste zonden die wij uit de weg willen gaan, hebben tegenover zich positieve kwaliteiten als tegenstelling en die breiden onze handelingen uit in plaats van ze te beperken.
Een manier om ons werkelijk van een fout te ontdoen is deze te vervangen door een deugd.
Christus heeft onderwezen dat een onreine geest die een mens heeft verlaten, terugkeert tenzij iets anders zijn plaats inneemt, Lucas 11:24-26.
Christus instrueerde de mensen om hun gehele lichaam met licht te vervullen, opdat er geen plaats voor duisternis in hen zou zijn.
Indien wij ons concentreren op het verkrijgen van de eigenschappen die onze Hemelse Vader bezit, zullen veel van onze fouten eenvoudigweg verdwijnen door gebrek aan aandacht".

Zit geluk dan toch in een klein hoekje? Of moet ik zeggen: tuintje?

Afbeelding: http://lifeisajourney.nl/2014/07/16/geluk/

Zo retro...

In mijn boekenkast staat een bijzonder boekje dat ooit van de moeder van mijn man is geweest.

Het is een lesboekje van de ZustersHulpVereiniging, onze vrouwenvereniging, uit de beginjaren zeventig.  

Wat achterhaald zul je misschien denken; iets uit de jaren zeventig is nu toch zeker niet meer actueel, en al zeker niet meer van toepassing op de vrouw van nu.

Maar juist gezien in het licht van nu, heeft het nog steeds niet aan schoonheid ingeboet. 

En ervaar ik zelf keer op keer weer van hoe ik omga met mijn tijd, ik nog steeds mijn voordeel kan doen met de volgende vragen: 

Wat wil ik doen?

Wat wil ik zijn?

Waar wil ik heen?

Time-management is blijkbaar van alle tijden.
Al is het goed beschouwd slechts een middel, niet het doel.

afbeelding: http://en.wikipedia.org/wiki/We_Can_Do_It!

Lieve ontvangster,

Het moest iets persoonlijks worden, dat hadden ze gevraagd.
Nou dat is het zeker geworden.
In eerste instantie was ik diep teleurgesteld, en dat zou jij ook zijn, als je in mijn sterrenschoenen had gestaan.
Maar nu ik weet dat ik straks ergens anders zal zijn, voel ik me van binnen helemaal stralen, en ben ik blij dat ik er ben. 
Bijna was ik er niet geweest, want mijn naadjes hadden aan de binnenkant moeten zitten.
Maar daar zij besloten heeft dat het in sommige opzichten geen kwaad kan om wat minder perfectionistisch te zijn, heeft ze besloten mij op een andere manier dicht te maken.
Nu is er niets verkeerds aan om op zijn tijd te streven naar goed, beter, best, maar je kunt ook overdrijven.
Want zeg nou zelf, zie ik er niet fantastisch uit?

Uiteindelijk gaat het om het totaal plaatje.
Daar zij een vrouw is, wil ze dat echter nog wel eens uit het oog verliezen, en richt ze zich te veel op allerlei details.
Maar gelukkig is ze zelf tot het inzicht gekomen, dat minder ook goed kan zijn.
Gelukkig trouwens ook voor mij, want anders was het hele feest niet door gegaan en had ik nog in de lappen zak gezeten, of nog erger, ergens tussen het naai afval.
Ze was zelfs zo tevreden over mij, dat ik, samen met de andere sterren een plekje in de huiskamer heb gekregen.
Je kan je voorstellen, dat ik me zelf bijna niet meer in de hand had, en als ze me niet zo goed dichtgenaaid had, zou er spontaan hier en daar, een stikseltje bij mij zijn los gegaan.
Zo vol van verlangen keek ik uit naar het naderende kerstfeest.
Dat ik daar als kerstster bij aanwezig mocht zijn.

Maar ja, zoals je al zult hebben begrepen, ik had het kunnen weten, ze is wie ze is.
Opeens moesten wij de doos weer in.
Niet alleen wij sterren, maar alles wat van mijn stof was gemaakt, tot de gordijnen aan toe.
Het was de dame allemaal veel te licht van kleur.
Ze wil het donker hebben met kerst.
Alsof het al niet donker genoeg is bij haar.
Wat een excuus.
Na zo lang in de lappen zak te hebben gezeten, dat begrijp je wel, was ik klaar met haar.
Ik ben niet voor niets een kerstster geworden, gemaakt om te stralen.
Om die reden heb ik dus de benen genomen.
Ik hoop dat jij, lieve ontvangster, meer waardering voor mij kan opbrengen.
En dat er in jouw huis wel een plaatsje voor mij zal zijn.
Weet dat het in ieder geval niet aan mij zal liggen.
Ik zal doen waartoe ik geboren ben.

Liefs, kerstster.




PS.
Geschreven voor onze ZHV kerstactiviteit: Wat heb jij te geven?
De bedoeling was dat we allemaal een cadeautje zouden meenemen, om weg te geven,
en dat dat cadeautje iets zei over onszelf.
Zodat we elkaar weer op een andere manier zouden leren kennen. 
Van te voren niet wetende wie ons cadeautje zou ontvangen. 
Vandaar, lieve ontvangster.
Bij deze, allemaal stralende feestdagen.

Doelen stellen

Ben nog niet klaar met het onderwerp doelen stellen. Want behalve dat ik doelen stel, lees ik graag in deze periode er ook het één en ander over.  En één verhaaltje springt er nu met name uit, wat ik jullie niet wil onthouden. 

Het verhaaltje is onderdeel van een les. De titel van de les is 'Persoonlijke verantwoordelijkheid'. Met als subtitel: 'We zijn verantwoordelijk voor onze eigen groei en vooruitgang'. In deze les (ZHV, Leer van Mij) wordt gesproken over dat teveel voorschriften onze groei beperken. Je zou ook kunnen zeggen, dat te veel doelen, je groei kunnen beperken, want daar heb ik het perslot van rekening over. Als voorbeeld worden de Farizeeen aangehaald, die zo opgingen in de wet, dat zij de Gever van de wet niet herkenden, met alle gevolgen van dien. En dan wordt het volgende gezegd: 'Wij kunnen het middel om ons doel te bereiken verwarren met het doel zelf en meer belang hechten aan het uiterlijk gehoorzamen van de wet dan aan het doel waarvoor de wet werd ingesteld'.

Met andere woorden: Wij kunnen het middel om ons doel te bereiken verwarren met het doel zelf en meer belang hechten, aan het bereiken van het doel, dan aan de reden waarvoor het doel werd ingesteld.  En dan werkt het doel dat je voor jezelf gesteld hebt, met de bedoeling om te groeien, uiteindelijk tegen je. Onderstaand verhaaltje geeft prachtig weer hoe dat in zijn werkt gaat. Maar het geeft ook duidelijk weer dat doelen bijgesteld kunnen worden, want uiteindelijk zijn wij de meester van ons doel. Dat wil niet zeggen, dat het altijd zonder pijn gepaard gaat. Maar dat is een ander verhaal.

Een zuster stelde zich eens ten doel elke dag een aantal hoofdstukken in de Schriften te lezen. Doordat zij zo hard probeerde om zich aan dat voornemen te houden, begon zij haar oorspronkelijke doel uit het oog te verliezen. Toen zij uiteindelijk besefte dat zij niet meer genoot van het lezen in de Schriften en er ook niets meer van leerde, besloot zij haar doel te wijzigen. In plaats van te proberen een bepaald aantal bladzijden per dag te lezen, besloot zij de tijd die zij aan de Schriften besteedde de moeite waard te maken. Soms dacht zij een kwartier na over twee of drie verzen, en gaandeweg begon zij onder het lezen de Geest te voelen. Zij kreeg een nieuw inzicht in de waarheden van het evangelie en kreeg er weer plezier in de Schriften te lezen. Het aantal bladzijden dat zij las, was ondergeschikt geworden aan de geestelijke beloning die zij al lezend verwierf.

foto: someoneinmind.blogspot.com

Kerst

Eén van de buren had een kerstkaart bij ons in de bus gegooid. Daar zat dit tekst-kerstboompje bij.

Het sprak me gelijk aan. Qua vorm, maar ook vanwege de inhoud van de tekst. Want zit hier niet van alles in om het leven kleur te geven? En dan niet alleen met kerst, maar nog lang daarna.



Lach

Geniet

Ontspan

Vergeef

Vraag hulp

Plezier iemand

Vertrouw op anderen

Praat over je gevoelens

Breek met een gewoonte

Ga hardlopen

Lees een mooi boek. Kom je beloftes na

Maak jezelf mooi. Bekijk vakantiefoto's

Maak een schilderij. Glimlach naar een kind

Toon je tevredenheid. Schrijf in je dagboek

Help een hulpbehoevende. Zing onder de douche

Vervul één van je wensen

Wees nog een keer kind. Luister naar de natuur

Trakteer jezelf als een vriend. Vergeef jezelf fouten

Luister naar een vriend. Accepteer een compliment

Maak een familiealbum. Neem een uitgebreid bad

Maak je een dag geen zorgen. Laat iemand je helpen

Behandel een ander zoals jij zelf behandeld wilt worden

Telefoneer met je vrienden. Verander iets kleins in je leven

Kijk met aandacht naar een bloem. Verspil zomaar wat tijd

Leer iets wat je altijd hebt gewild

Maak een lijst van de goede dingen in je leven. Heet iemand welkom

Zet de televisie uit en praat. Ga naar de bibliotheek en luister naar de stilte

Sluit je ogen en stel je voor dat je op het strand bent. Luister naar je favoriete muziek

Vertel aan je vrienden wat je aan ze waardeert

Kies een ster en geef hem een naam

Besef dat je niet alleen bent

Geef jezelf een kadootje

Denk een aan wat je hebt

Plan een reisje

Haal diep adem

Heb lief

Dat is ook het mooie van deze tijd van het jaar. Het roept bij de meesten van ons allerlei gevoelens op van gezellig maken, mensen uitnodigen of zelf op visite gaan, tot het versieren van je huis, het binnen halen van de boodschappen en het versturen van kaarten. Overal wordt extra aandacht aan gegeven. En zelfs al doe je aan dit alles niet mee, je kunt er gewoon niet om heen. Loop maar eens een gewoon rondje op straat. En ook ik doe hier aan mee, aan deze kerstdrukte, met al zijn voorbereidingen en gezelligheid. Want behalve dat we naar Bonn en Delft zijn geweest, kon ik natuurlijk het tuincentrum ook niet overslaan. Waar ik verschillende keren ben geweest. Weliswaar wel met steeds verschillende mensen. Maar wat toch typisch iets is, wat bij deze tijd van het jaar hoort. Tussendoor ben ik ook nog met één van mijn dochters naar een Christelijke Kerstkringloopwinkel geweest, waarvan de opbrengt naar het goede doel ging. En uitaard kon ik het ook niet laten om een gewone kringloopwinkel binnen te lopen. En dan heb ik het nog niet gehad over het meehelpen aan het organiseren van het kerstfeest binnen onze vrouwenvereniging, de ZHV. En dan moet Kerst thuis en in de Kerk nog gevierd gaan worden.

Als je mij vraagt naar, wat zijn je kleurmomenten tot nu toe, dan kan ik er een paar opnoemen. Maar het mooiste moment was wel, ter voorbereiding op onze kerst viering binnen onze vrouwenvereniging, de ZHV, dat ik het verhaal van Anna en Elisabeth mocht schrijven, aan de hand van de Schrift. Hoe fijn, leuk, of hoe je het ook wilt benoemen, al deze zaken rond kerst ook zijn, ze wegen niet op tegen de ware boodschap van kerst.  En dat is de geboorte van onze Heiland en Verlosser. En om daar iets over te mogen schrijven, proberend te kijken door de ogen van deze twee bijzondere vrouwen, ja, daar liep, mijn hart, van over.



Zusterschap

Tijdens een zustersconferentie zei pres. Monson, toen nog raadgever in het Eerste Presidium, het volgende: “Vergeet het verleden niet; leer ervan. Overdenk de toekomst; bereid u erop voor. Leef in het nu; weest dienstbaar. Daarin ligt de geweldige kracht van de zustershulpvereniging”.

Vandaag is het 169 jaar geleden dat de zustershulpvereniging werd opgericht.

En heden ten dage is ze daarmee één van de grootste vrouwenorganisaties ter wereld.

Pres. Hinckley heeft eens het volgende hierover gezegd: “Ik ben ervan overtuigd dat er geen enkele organisatie is die met de zustershulpvereniging van deze kerk vergeleken kan worden. Meer dan vijf miljoen vrouwen uit de hele wereld zijn er lid van. Als zij eensgezind zijn en met één stem spreken, is hun kracht onmetelijk”.

Er wordt om die reden niet voor niets gezegd dat wij deze organisatie tot “de beste, voornaamste, meest hoogstaande en diepzinnigste organisatie in de wereld behoren te maken”. En een essentieel onderdeel daarvan is zusterschap.

Ouderling Maxwell zei ooit hierover:

“Een van de grootste taken van de zustershulpvereniging is om zusterschap te bevorderen. Maar we moeten allemaal goed onthouden dat zusterschap geen doel op zich is.

Zij is slechts een hulpmiddel tot persoonlijke, geestelijke groei en gezamenlijk dienstbetoon. Met als doel mannen en vrouwen samen te brengen in huwelijks-  en familiebanden, die naar het eeuwige leven leiden”.

De vraag is alleen of we onszelf zien als een belangrijk onderdeel van deze zusterschap. Zuster Hinckley: “We hebben  elkaar zo hard nodig. Het is een sociologisch feit dat vrouwen vrouwen nodig hebben. Wij hebben diepgaande, bevredigende, trouwe vriendschap met elkaar nodig. Wij hebben elkaar nodig, en de ZHV moet een veilige plek zijn waar vrouwen om elkaar geven, waar zij elkaar voeden en elkaars hart leren begrijpen.

Onderstaand verhaal geeft dat mooi weer.

Op een dag zat een jonge vrouw bij haar moeder thee te drinken. Ze spraken over het leven, het huwelijk, over de verantwoordelijkheden in het leven
en de verplichtingen die volwassenheid
met zich meebrengt.
De moeder roerde in de thee en
zei bedachtzaam tegen haar dochter:
"Vergeet je zusters niet.
Ze worden steeds belangrijker
naarmate je ouder wordt.
Hoeveel je ook van je man houdt,
hoeveel je ook van de kinderen
die je misschien zult krijgen,
zult houden, je zult altijd je
zusters nodig hebben. Denk eraan zo af en toe met ze mee te gaan en dingen met ze te doen. En onthoud dat zusters alle vrouwen betekent.
Je vriendinnen, je dochters, je collega's en al je vrouwelijke familieleden. Je hebt vrouwen nodig. Zo is het met vrouwen".
Wat een grappig advies, dacht de jonge vrouw.
Ik ben een pasgetrouwde vrouw.
Mijn man en het gezin dat we zullen stichten zal zeker alles zijn dat ik nodig heb om mijn leven waardevol te maken.Toch luisterde ze naar haar moeder. Ze hield contact met haar zusters en maakte ieder jaar meer vriendinnen. Naarmate de tijd verstreek, kwam ze er langzamerhand achter dat haar moeder wist waar ze het over had.
Als door de tijd en het leven veranderingen en mysteries in een vrouw groeien zijn zusters de steunpilaren in haar leven.


De tijd verstrijkt
Het leven neemt en geeft
Afstand scheidt
Kinderen groeien op
Liefde groeit en vergaat
Geliefden overlijden
Harten breken
Ouders sterven
Loopbanen eindigen


Een vriendin is altijd binnen bereik als je haar nodig hebt. En als je alleen door dat eenzame dal moet gaan, zullen vrouwen in je leven aan de rand staan om je aan te moedigen, voor je bidden, en aan het eind je met open armen ontvangen.
Vriendinnen, dochters, kleindochters, schoondochters, zusters, schoonzusters, moeders, grootmoeders, tantes, nichten en buurvrouwen, allemaal zegenen ze je leven. De wereld zou niet hetzelfde zijn zonder deze verbondenheid tussen vrouwen.
Toen we dit avontuur, genaamd vrouw-zijn begonnen, hadden we geen idee van de ongelooflijke vreugde en verdriet dat ons te wachten zou staan.
Noch wisten we hoe we elkaar nodig zouden hebben en nog steeds nodig hebben.

Foto's: photl.com
Verhaal toegestuurd gekregen, schrijver onbekend.