Speculaties rond de vloek van Kaïn

 

"En de HEERE zette een teken op Kaïn,

zodat niemand die hem zou vinden, 

hem zou slaan."

Genesis 4:15

De afgelopen weken heb ik een aantal logjes geschreven over onze ware identiteit en labels. In mijn laatste berichtje over dit onderwerp haalde ik de evangelieverhandeling ras en priesterschap aan, waarin we het volgende kunnen lezen: "Vandaag verwerpt de kerk de theorieën die men in het verleden aanhaalde: een zwarte huid is een teken van goddelijke ongunst of vervloeking; een zwarte huid wijst op onrechtschapen handelingen in het voorsterfelijk leven; huwelijken tussen verschillende rassen zijn zondig; zwarten of mensen van andere rassen of volkeren zijn ondergeschikt. De kerkleiders in deze tijd veroordelen elke vorm van racisme in het heden of verleden."

De afgelopen periode heb ik ook een aantal logjes geschreven die gingen over of je racisme kunt bestrijden zonder bewustwording. Het antwoord daarop was dat het vrijwel onmogelijk is en ik ben het, zeker kijkend naar wat er in het verleden onderwezen is en hoe dat doorwerkt in het heden, daar meer eens. En of dit nu wel of niet uit onwetendheid gebeurt, het is een vorm van racisme, dat we, net zoals onze kerkleiders, behoren te veroordelen.  

In de evangelieverhandeling Ras en Priesterschap kunnen we onder andere lezen dat president Brigham Young "in januari en februari twee toespraken gaf in het orgaan van de wetgevende macht in Utah. Hij kondigde aan dat zwarte mannen van Afrikaanse afkomst van het priesterschap werden uitgesloten. Deze beperking werd gerechtvaardigd door de gangbare ideeën over de minderwaardigheid van sommige rassen. Die ideeën waren eerder gebruikt om de legalisatie van zwarte herendienst in het Territorium Utah te propageren. Eén denkbeeld bestond in de Verenigde Staten al in de jaren dertig van de achttiende eeuw, namelijk dat zwarten afstammen van de Bijbelse figuur Kaïn, die zijn broer Abel vermoordde. Aanhangers van deze overtuiging geloofden dat God Kaïn had vervloekt met een donkere huid. De vloek van Kaïn werd vaak gebruikt als argument voor de beperking op het priesterschap en de tempel. Rond de eeuwwisseling vond een andere verklaring ingang: er werd gezegd dat zwarten in de voorsterfelijke strijd tegen Lucifer niet geheel kloekmoedig waren geweest, en dat ze daarom werden uitgesloten van de zegeningen van het priesterschap en de tempel”.

In Race and The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints kun je het volgende lezen over het bovenstaande: "Brigham Youngs verklaring voor de beperking was gebaseerd op destijds gangbare ideeën die zwarte mensen identificeerden als afstammelingen van de Bijbelse figuren Kain en Cham. De Kerk heeft deze rechtvaardiging voor de beperking sindsdien verworpen, evenals latere rechtvaardigingen die suggereerden dat de beperking haar oorsprong vond in het leven vóór de aarde". Aan Cham wil ik nog geen aandacht geven. Misschien later. Voor nu wil ik stilstaan bij de vloek van Kaïn. Niet zoals het beschreven staat in Genesis 4, maar aan de hand van Mozes 5.

Vloek van Kaïn

36: En nu zult u vervloekt zijn wat de aardbodem betreft, die zijn mond heeft geopend om het bloed van uw broer te ontvangen uit uw hand.

37: Wanneer u de grond bebouwt, zal deze u voortaan niet zijn kracht geven. Een vluchteling en een zwerver zult u zijn op de aarde.

38: En Kaïn zei tot de Heer: Satan heeft mij verzocht wegens de kudden van mijn broer. Ook was ik verbolgen; want zijn offer hebt U aangenomen en het mijne niet; mijn straf is groter dan ik dragen kan.

39: Zie, U hebt mij heden verdreven voor het aangezicht van de Heer, en voor uw aangezicht zal ik verborgen zijn; en ik zal een vluchteling en een zwerver op de aarde zijn; en het zal geschieden dat wie mij aantreft mij zal doden, wegens mijn ongerechtigheden, want deze dingen zijn niet verborgen voor de Heer.

Teken van Kaïn

40: En Ik, de Heer, zei tot Hem: Wie u ook doodt, op hem zal zevenvoudig wraak genomen worden. En ik, de Heer, stelde een teken aan Kaïn, opdat niemand die hem aantrof hem zou doden.

Dit is wat we in Scripture Helps kunnen vinden over bovenstaande verzen: “God vervloekte Kaïn omdat hij zijn broer had vermoord. De vloek van Kaïn hield in dat er geen gewassen meer op de grond zouden groeien, dat hij als een voortvluchtige zou rondzwerven en dat hij van de aanwezigheid van de Heer zou worden gescheiden. God plaatste ook een 'teken' op Kaïn, een teken voor anderen om geen wraak te nemen en hem niet te doden. Het is onduidelijk wat Kaïns teken precies inhield, hoewel er veel over gespeculeerd is. Recent onderzoek wijst uit dat het Hebreeuwse woord voor teken 'normaal gesproken niet verbonden is aan fysieke verschijningsvormen of kenmerken'. In plaats van een fysiek teken verwijst het Hebreeuws naar daden die Kaïn tot een 'gemarkeerde man' maakten, wat betekent dat de mensen wisten wie hij was en dat ze hem met rust moesten laten en God zijn straf moesten laten voltrekken. We moeten vermijden dat we speculeren over de aard of het uiterlijk van het teken op Kaïn, of dat de vloek op iemand anders dan hem van toepassing was. De Kerk verwerpt en veroordeelt raciale en culturele vooroordelen in welke vorm dan ook. President Russell M. Nelson leerde: "Ik verzeker u dat uw positie voor God niet wordt bepaald door de kleur van uw huid. Gunst of ongunst bij God hangt af van uw toewijding aan God en Zijn geboden, en niet van de kleur van uw huid." Wat mij met name opviel aan het bovenstaande stuk, was het gebruik van het woord speculeren. Een woord dat je ook kunt tegenkomen in de evangelieverhandeling. "In de loop der jaren hebben kerkleiders en -leden gespeculeerd over de reden voor deze beperking op het priesterschap en de tempel". 

In het verleden heb ik ook een aantal stukjes geschreven over het onderscheid maken tussen de vloek en het teken onder de titel De bril die je draagt. Alleen toen betrof het de Lamanieten, een volk uit het Boek van Mormon. Ik vergeleek toen de kleur van de huid met geld. Geld is op zich neutraal, tot je het uitgeeft. Dan verliest geld zijn neutraliteit. Daarom tot slot nog deze vraag en tevens het antwoord daarop, die ik niet los kan zien van dit onderwerp: "Wat is het standpunt van de kerk ten aanzien van witte suprematie?" Er zijn sommigen binnen de verschillende pro-witte en witte suprematistische gemeenschappen die beweren dat de Kerk neutraal staat tegenover hun standpunten of deze zelfs steunt. Niets is minder waar. In het Nieuwe Testament zei Jezus: U zult de HEER, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en grootste gebod. En het tweede is daaraan gelijk: U zult uw naasten liefhebben als uzelf (Mattheüs 22:37-39). Het Boek van Mormon leert dat allen gelijk zijn voor God (2 Nephi 26:33). Witte suprematistische opvattingen zijn moreel verkeerd en zondig, en wij veroordelen ze. Kerkleden die een witte cultuur of een agenda van witte suprematie promoten of nastreven, zijn niet in overeenstemming met de leer van de Kerk."

"...en Hij nodigt hen allen uit om tot Hem te komen 

en deel te hebben aan zijn goedheid;

en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt,

zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw;

allen zijn voor God gelijk..."

2 Nephi 26:33

Kaïn vermoordt Abel

Afbeelding: Wikipedia

1. Onschuldig voor God

 

Ik ben op weg naar de Kirtlandtempel en ik weet nu al dat ik daar mijn tent wil opslaan. Maar voordat ik daar halt kan houden, zijn er toch nog een aantal bezienswaardigheden, verzen en/of aanvullingen uit de afdelingen die ik passeer, waar ik niet omheen kan. Zoals bijvoorbeeld de opmerking dat Leer en Verbonden 93 "afweek van de traditionele christelijke ideeën over de aard van de mensheid en verrassende nieuwe perspectieven op ons voorsterfelijk verleden, ons toekomstig potentieel en onze relatie met God opende. Deze flitsen van inzicht in de dingen zoals ze werkelijk zijn, herstelden een oud begrip van de relatie tussen God en Zijn kinderen en verkleinden de gapende kloof tussen Schepper en schepping die Heiligen der Laatste Dagen hadden geërfd van de christelijke traditie".  

De evangelieverhandeling 'Ras en Priesterschap', alles wat ik hieruit citeer staat schuin geschreven, zegt dit over het denken van die tijd: "De kerk werd opgericht in de Verenigde Staten in 1830, toen rassenscheiding hoogtij vierde. Veel mensen van Afrikaanse afkomst leefden in slavernij, en rassenscheiding en vooroordelen waren de norm bij blanke Amerikanen. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is hersteld in een cultuur van rassenconflicten waarbij blanken enorm werden bevoorrecht." 

Wat ik hier tegenover wil zetten, is deze opmerking: "Jezus brak met de vastgeroeste traditie van vijandigheid tussen zwart en wit", wat te maken heeft met HOE de Heer zijn kerk door middel van Joseph Smith heeft hersteld. "Er is geen betrouwbaar bewijs dat het priesterschap aan zwarte mannen werd onthouden zolang Joseph Smith leefde". En hun aanwezigheid in de Kirtlandtempel, waar ik naar op weg ben, ook niet. Al kan ik, als het gaat om je ogen sluiten voor, natuurlijk niet negeren dat er in de kerk een bepaalde periode was, van 1852 tot 1978, dat er een restrictie lag op zwarte mensen van Afrikaanse afkomst, met alle gevolgen van dien. "Deze beperking werd gerechtvaardigd door de gangbare ideeën over de minderwaardigheid van sommige rassen". Een manier van denken die in ieder geval zeker haaks staat op deze tekst uit Leer en Verbonden 93:

"Iedere mensengeest was in het begin onschuldig; 

en omdat God de mens van de val heeft verlost,

zijn de mensen, in hun kinderlijke staat,

wederom onschuldig geworden voor het aangezicht van God."

LV 93:38 

Liever reis ik met de HOE-bril, maar soms ontkom ik gewoon niet aan het feit dat het een bepaalde periode in de kerk anders was. "In de loop der jaren hebben kerkleiders en -leden gespeculeerd over de reden voor deze beperking op het priesterschap en de tempel. Geen enkele van deze theorieën is echter officiële leer van de kerk". 

Waar ik ook niet aan kan ontkomen, is deze opmerking: "Eén denkbeeld bestond in de Verenigde Staten al in de jaren dertig van de achttiende eeuw, namelijk dat zwarten afstamden van de Bijbelse figuur Kaïn, die zijn broer Abel vermoordde. Aanhangers van deze overtuiging geloofden dat God Kaïn had vervloekt met een donkere huid. Dienstbaarheid van zwarten werd soms beschouwd als een tweede vloek op Kanaän, de kleinzoon van Noach, wegens Chams gebrek aan respect voor zijn vader. De vloek van Kaïn werd vaak gebruikt als argument voor de beperking op het priesterschap en de tempel. Rond de eeuwwisseling vond een andere verklaring ingang: er werd gezegd dat zwarten in de voorsterfelijke strijd tegen Lucifer niet geheel kloekmoedig waren geweest en dat ze daarom werden uitgesloten van de zegeningen van het priesterschap en de tempel". 

Op dit moment wil ik niet verder ingaan op deze twee vloeken, die van Kaïn en die van Cham. Volgend jaar reis ik door het Oude Testament. Ik verwacht dat er dan nog genoeg gelegenheden zullen zijn om terug te komen op deze twee vloeken. Liever geef ik mijn aandacht aan die andere vloek, de vloek van Adam en de woorden "wederom onschuldig geworden voor het aangezicht van God", want daar hebben we het over. "Vandaag verwerpt de kerk de theorieën die men in het verleden aanhaalde: een zwarte huid is een teken van goddelijke ongunst of vervloeking; een zwarte huid wijst op onrechtschapen handelingen in het voorsterfelijk leven; huwelijken tussen verschillende rassen zijn zondig; zwarten of mensen van andere rassen of volkeren zijn ondergeschikt. De kerkleiders in deze tijd veroordelen elke vorm van racisme in het heden of verleden". 

Onschuldig voor God

In onze les van vorige week, die gaat over afdeling 93, kunnen we het volgende lezen: "De profeet Joseph Smith heeft gezegd dat als de mens het karakter van God niet kan begrijpen, hij zichzelf niet kan begrijpen. Kijk, terwijl je LV 93 bestudeert, niet alleen naar wat je over de Heiland leert, maar ook over jezelf". Wat ik heb geleerd is "dat ik eerst en vooral een kind van God ben", dat Hij "geen aannemer des persoons is", en dat Hij niet is als de man die twaalf zonen heeft "en tot de één zegt: Wees gekleed in feestkledij en neem hier plaats; en tot de ander: Wees gekleed in lompen en neem daar plaats - en zijn zonen aanschouwt en zegt: Ik ben rechtvaardig", LV 38:26. Dergelijk gedrag ligt niet in de aard van God. 

Ouderling Quentin L. Cook: "De leer, beginselen, offeranden en gebruiken die de Heer door Joseph Smith, de profeet van de herstelling, heeft gevestigd, zijn werkelijk van fundamenteel belang. Er zijn geen vereisten wat betreft ras, geslacht of etniciteit. Uit het Boek van Mormon blijkt duidelijk dat allen worden uitgenodigd om deel te hebben aan de goedheid van de Heer: zwarte en witte (ik schrijf nu bewust geen blank), geknechte en vrije, man en vrouw; allen zijn voor God gelijk. Alle mensen zijn gelijkelijk begunstigd, en niemand wordt buitengesloten".

"God heeft Zijn kinderen in alle landen van de wereld lief"

Proclamatie van de herstelling

Afbeelding: Feestwinkel 

Wit hart

 

"Roep de Vader krachtig aan in de naam van Jezus

om op die grote en laatste dag misschien

vlekkeloos, rein, mooi en wit te worden bevonden,

daar u bent gereinigd door het bloed van het Lam."

Mormon 9:6

Dit vers kwam ik onlangs tegen toen ik bezig was met mijn leesopdracht van die week. Niets nieuws onder de zon dat ik juist deze tekst eruit vis voor mijn blog, omdat ik dit vers niet los kan zien van mijn rode draad "dat allen gelijk zijn voor God". Het gaat dus weer over rein, mooi en wit en daarnaast het gereinigd worden door het bloed van het Lam, waar ik het onlangs nog over heb gehad. Wat alles te maken heeft met zuiver zijn en zuiverheid, een gesteldheid die alles te maken heeft met je hart.

Dat ik weer terugkom op dit onderwerp, het hart en de kleur van je huid, heeft alles te maken met dat ik aan dit vers een toespraak heb gekoppeld die daar namelijk over gaat. Vandaar. En ja, ook dit onderwerp is niet nieuw. Hiermee wil ik alleen maar aangeven dat ik nu in herhaling val. Echter, dat heb ik ondertussen wel geleerd: dat wanneer dingen worden herhaald, je moet gaan opletten. 

De toespraak waar ik het over heb heeft als titel 'Vlekkeloos voor de Heer staan'. In deze toespraak heeft ouderling Clate W. Mask het uiteraard over witgewassen zijn en worden. Hij heeft het echter ook over: "Let niet op zijn voorkomen noch op mijn rijzige gestalte: de mens ziet aan wat voor ogen is, maar de Here ziet het hart aan". (1 Samuel 16:7) En dan zegt hij dit: "De Nephieten keken naar het uiterlijk van de Lamanieten, want Jakob zei: "Daarom geef ik u een gebod, dat het woord van God is, dat gij hen niet wegens de donkerheid van hun huid zult smaden". Een zeer duidelijke tekst uit het Boek van Mormon, die voor mij als boekdelen spreekt, en zo diende als voer waarmee ik mijn blog tot nu kon vullen. 

Behalve dat zegt ouderling Mask ook nog dit: "Onze Vader kent zijn kinderen over de hele wereld en heeft hen lief, van Boston tot Okinawa, van San Antonio tot Spanje, van Italië tot Costa Rica. In Ghana (dit was tijdens het inwijdingsgebed van de Accratempel in Ghana) heeft president Gordon B. Hinckley de Heer bedankt voor de broederschap onder hen, dat huidskleur nog geboorteland ons als uw zoons en dochters kan afzonderen. Wij nodigen mannen en vrouwen overal uit om, ongeacht hun taal of cultuur tot Christus te komen en deel te hebben aan zijn goedheid; en Hij zendt niemand heen die tot Hem komt, hetzij zwarte of blanke (ik lees wit, vertaald vanuit het Engels (white)) en allen zijn gelijk voor God. Wij zijn in verschillende kleuren, vormen, maten en omstandigheden op aarde gekomen. We hoeven niet rijk, lang, slank, geniaal of mooi te zijn om in het koninkrijk van God verlost te worden - alleen rein. We moeten de Heer Jezus Christus gehoorzamen en zijn geboden onderhouden. En daar kunnen we allemaal voor kiezen, ongeacht waar we wonen of hoe we er uitzien."

Volgend jaar bespreken wij de Leer en Verbonden. Bijzonder vind ik deze woorden van president Ezra Taft Benson. Woorden die gaan over "waar de Heer het Boek van Mormon plaatste in Zijn tijdschema van de ontvouwende herstelling". Het enige dat eraan voorafging, was het eerste visioen". Dus het Boek van Mormon, en haar boodschap 'allen zijn gelijk voor God', was er voor de herstelling van de kerk. Het priesterschap trouwens ook. Dit gegeven neem ik zeker mee naar volgend jaar. Wat dan mijn jaarthema zal zijn, geen idee. Wat ik wel weet is dat ik dit zeker niet los zal kunnen zien van mijn jaarthema's van de afgelopen twee jaar, dat "allen gelijk zijn voor God", en "dat God geen aannemer des persoons is". 

Afbeelding: Pixabay

Lamanieten en Nephieten

 

In het seminarielesboek van deze week kwam ik de volgende zinnen tegen: "Mormon bespaarde ons 'een volledig verslag' van het 'afgrijselijke toneel' van goddeloosheid en bloedvergieten dat hij onder de Nephieten zag. Maar wat hij wel in Mormon 1-6 optekende, laat ons afdoende zien hoe laag mensen, die eens rechtschapen waren, kunnen vallen". 

Dit rechtschapen zijn gold voor zowel de Nephieten als de Lamanieten. In het opschrift van 4 Nephi lezen we onder andere dat "de Nephieten en de Lamanieten allen tot de Heer bekeerd worden, dat zij alle dingen gemeenschappelijk hebben, dat er wonderen worden verricht en dat zij voorspoedig in het land zijn". Om vervolgens in ditzelfde opschrift te lezen dat "na driehonderd jaar zowel de Nephieten als de Lamanieten goddeloos zijn". 

Dit van hoog naar beneden vallen gold dus voor zowel de Nephieten als de Lamanieten. Alleen we moeten echter wel bedenken dat, ondanks dat er gesproken wordt over Nephieten en Lamanieten, die scheidingslijn niet zo zwart-wit te trekken is. Dat het zowel "culturele, religieuze als etnische verschillen beschrijft". 

"evenmin waren er Lamanieten 

of wat voor ieten dan ook;

integendeel, zij waren één,

kinderen van Christus 

en erfgenamen van het koninkrijk van God". 

4 Nephi 1:17

Deze situatie van "evenmin Lamanieten of wat voor ieten dan ook" duurde tot het moment dat zij "buitengewoon rijk waren geworden wegens hun voorspoed in Christus, dat er onder hen zodanigen waren die zich in hoogmoed begonnen te verheffen". En het "geschiedde dat in het tweehonderdeenendertigste jaar er een grote verdeeldheid onder het volk was, en het geschiedde dat er in dat jaar een volk opstond dat de Nephieten werd genoemd en zij geloofden waarlijk in Christus, en onder hen waren zij die door de Lamanieten Jakobieten en Jozefieten en Zoramieten werden genoemd; het geschiedde dat zij die het evangelie verlieten Lamanieten en Lemuëlieten en Ismaëlieten werden genoemd". Zie ook 4 Nephi 1:20. Om vervolgens te lezen dat ook het volk dat het volk van Nephi werd genoemd, wegens hun buitengewone rijkdom hooghartig en ijdel begon te worden, zoals hun broeders, de Lamanieten. Uiteindelijk komt het tot een oorlog tussen de Nephieten en de Lamanieten, meerdere zelfs, met als eindresultaat dat uiteindelijk de hele Nephitische natie wordt weggevaagd, op 24 Nephitische soldaten na. 

Misschien vragen jullie je af waarom ik juist dit gedeelte specifiek uit deze hoofdstukken haal. In de seminarieles van deze week wordt namelijk ook gesproken over gaven van de geest, ons voorbereiden om uiteindelijk voor Christus te komen staan, en dat "Jezus Christus met open armen klaarstaat om hen te ontvangen die ervoor kiezen zich te bekeren en tot Hem te komen." 

Dat ik hiervoor niet kies, heeft alles te maken met mijn rode draad en deze woorden: "want dit volk zal worden verstrooid en zal een donker, vuil en weerzinwekkend volk worden." En waarom zullen zij dat zijn? "En wel wegens hun ongeloof en afgoderij." Wat uiteindelijk iets   geestelijks is, want, zoals we ook in dit hoofdstuk, Mormon 5, kunnen lezen: "Eens waren zij een aangenaam volk, en hadden zij Christus als hun Herder; ja, zij werden zelfs geleid door God de Vader". Mooi is trouwens de verwijzende voetnoot: 

En Hij verwerpt niemand die tot Hem komt,

zwarte en blanke, geknechte en vrije

man en vrouw;

en Hij is de heidenen indachtig;

en allen zijn voor God gelijk,

zowel de Joden als de andere volken.

2 Nephi 26:33

"Uiteindelijk en vooral", zei president Russell M. Nelson, "zijn we allemaal kinderen van God. Ten tweede zijn wij als lid van de kerk allemaal een verbondskind. En ten derde is ieder van ons een discipel van Jezus Christus". 

P.S.

Blank geschreven, wit gelezen. 

Afbeelding Mormon and Moroni

Ons zo tot de Heer bekeren

 

Nee, ik ga het niet hebben over hoe we onze was blinkend schoon en wit kunnen houden. Nog ga ik reclame maken welk wasmiddel daarvoor het meest geschikt is. Ik denk dat je hiervoor op het verkeerde blog zit. Wie weet, misschien ooit in de toekomst, zoals de wind waait, maar voor nu zeker niet. Toch kan ik bij het lezen van een bepaalde tekst in de schriften niet heen om beelden van prachtig wit wasgoed. Tijdens mijn leesopdracht van deze week kwam ik namelijk het volgende vers tegen:

"En niets onreins kan zijn koninkrijk ingaan; 

daarom gaat niemand tot zijn rust in

behalve zij die hun klederen in mijn bloed hebben gereinigd

wegens hun geloof en de bekering van al hun zonden."

3 Nephi 27:20

"Die hun klederen in mijn bloed hebben gereinigd", of in andere woorden "die hun klederen witgewassen hebben door het bloed van het Lam, zodat zij rein en vlekkeloos waren voor het aangezicht van God". Straks heb ik nog twee wastips voor jullie, maar zoals ik al zei: voor een letterlijke witte was zit je hier op het verkeerde blog. Waar ik het namelijk over wil hebben, is dat ik wel wit gewassen wil worden in het bloed van het Lam, maar dat ik liever niet blank gewassen wil worden. 

Ik wil jullie even terugnemen in de tijd wat betreft onze leesopdracht. Ik zelf vind dit een van de mooiste en indrukwekkendste verhalen uit het Boek van Mormon. En ik was blij om te zien dat elder Bednar, wastip 1, tijdens de afgelopen conferentie inging op dit verhaal van de Lamanieten, die, toen zijn eenmaal bekeerd waren, "nooit afvallig zijn geworden". Wat deze bekeerde Lamanieten onder andere deden, was dat zij hun oorlogswapenen begroeven, om ze nooit meer op te nemen, ongeacht de prijs die voor hen hier aanhing. 

In Alma 24 lezen wij het volgende: "...daar God onze smetten heeft verwijderd, en ons zwaard blank is geworden, laten wij ons zwaard dan niet meer met het bloed van onze broeders besmetten. Zie, ik zeg u: Neen, laten wij ons zwaard weerhouden, zodat het niet met het bloed van onze broeders wordt besmet; want indien wij ons zwaard wederom besmetten, kan het misschien niet meer blank worden gewassen door het bloed van de Zoon van onze grote God, dat vergoten zal worden voor de verzoening van onze zonden". 

Uiteindelijk waar het in deze verzen om draait, is dat de Lamanieten hun wapens begroeven en geestelijk gereinigd werden. Het is die geestelijke reiniging waar het om gaat. Ik denk niet dat als het straks mijn tijd is om voor de Heer te verschijnen, ik mij bezig zal houden met of mijn wasprogramma ingesteld stond op wit of blank, maar dat mijn klederen van smet zijn ontdaan. 

Elder Christofferson, wastip 2, zei het zo tijdens de laatste algemene conferentie: "Die wapens van hun opstand waren zowel letterlijk als figuurlijk. Het ging om hun zwaarden en andere oorlogswapens, maar ook om hun ongehoorzaamheid aan God en zijn geboden. We kunnen ons afvragen hoe wij dit patroon kunnen volgen, om de wapens van onze opstand neer te leggen, wat die ook mogen zijn, en ons zo tot de Heer te bekeren dat de smet van zonde en het verlangen naar zonde uit ons hart wordt weggenomen en we nooit afvallig worden". Uiteindelijk is dat de grote uitdaging. 

Afbeelding Anti-Nephi-Lehies

Vertel je verhaal: Ahmad S. Corbitt, 3

 

Vandaag wil ik stilstaan bij het derde deel van ouderling Ahmad Corbitts essay over 'ras en het priesterschap', dat in het teken staat van het Boek van Mormon. En niet, zoals ik de afgelopen tijd heb gedaan, met name aandacht geven aan het boekje 'Stay Thou Nearby', waar ik de afgelopen tijd stukjes uit heb gedeeld in het licht van 'Vertel je verhaal'. 

Het is niet zo dat ouderling Corbitt in het boek niet stilstaat bij de Schriften. Integendeel. Hij geeft zelf aan dat met name de Parel van Grote Waarde en het Boek van Mormon voor hem van belang zijn geweest. Het werd hem daardoor duidelijk, zoals hij zelf zegt, "dat de verzoening van de Heiland de krachtigste bron van goddelijke macht en vrede is voor iedereen die worstelt met iets dat verband houdt met het herstelde evangelie of de kerk die het bedient." Doordat zijn "focus op de verzoening van de Heiland groter werd, werd zijn visie van de verenigde menselijke familie van onze hemelse Vader duidelijker." Vanuit die gedachte, dat we allemaal kinderen van één Vader zijn, schreef hij dit deel dat gaat over "de rol van het Boek van Mormon bij het verenigen van de familie van onze hemelse Vader." Hij gaat zelfs zo ver dat hij zegt "dat het Boek van Mormon het meest raciaal en etnisch verenigde boek ter wereld is." Luister zelf maar waarom. 

"The Role of the Book of Mormon in Unifying Our Heavenly Father's Family."

Ik deel deze mening van ouderling Corbitt. In het verleden heb ik daar ook al een stukje over geschreven, wat ging over "de inclusieve antidiscriminatieboodschap van het Boek van Mormon", wat je niet los kunt zien van onderstaande tekst uit het Boek van Mormon, die door hem ook wordt aangehaald in dit deel. 

"Hij verwerpt niemand die tot Hem komt, 

zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw;

en Hij is de heidenen indachtig; 

en allen zijn voor God gelijk,

zowel de Joden als de andere volken."

2 Nephi 26:33

Over de laatste regel "zowel de Joden als de andere volken" zegt ouderling Corbitt dit: "De verwijzing naar Jood en heiden omvat de hele wereld, inclusief alle rassen en etnische groepen. Moroni's verklaring weerspiegelt de woorden van andere profeten uit het Boek van Mormon die herhaaldelijk spraken over de verstrooiing en vergadering van Israël onder alle natiën, en het tot Christus brengen van zowel joden als niet-joden. De Heiland zelf onderwees deze waarheden aan de volken van het Boek van Mormon." De uitleg die ouderling Corbitt geeft over de laatste regel kan ik niet los zien van de tweede regel, waarin gesproken wordt over "zwarte en witte", aangepast door mij overgenomen. Dit gaat ook over inclusiviteit, over dat niemand verworpen wordt of is. 

In zijn toespraak 'Alle mensen overal' zegt ouderling Oaks dat "in het Boek van Mormon steeds herhaald wordt dat het evangelie van Jezus Christus universeel is in zijn belofte en uitwerking - dat die zich uitstrekken tot allen die ooit op aarde hebben geleefd, en dat wanneer het gaat om zwart en wit, dit alle rassen betekent". Ouderling M. Russell Ballard zei het zo: "Het is van wezenlijk belang dat wij begrijpen dat onze Hemelse Vader een weg heeft bereid voor al zijn zoons en dochters om toegang te hebben tot de zegeningen en de macht van het priesterschap. In Gods plan voor zijn geestkinderen staat zijn eigen verklaring centraal: Dit is mijn werk en mijn heerlijkheid; de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen", Mozes 1:39. En dit is wat ouderling Bednar erover zegt: "Evangelieleerstellingen zijn eeuwig, die veranderen niet, en hebben betrekking op de eeuwige vooruitgang en verhoging van de zonen en dochters van onze hemelse Vader". 

Deze week mochten wij als leden van de kerk van de afdeling Priesterschap- en gezinszaken een bericht ontvangen met de volgende boodschap: "Church and Gospel Questions (Vragen over de kerk en het evangelie) is een informatiebron die vragen over de leer, het beleid en de geschiedenis van de kerk beantwoordt. Het maakt deel uit van de bredere collectie "Onderwerpen en vragen" in de Evangeliebibliotheek. Deze onderwerpen bevatten ook links naar verhandelingen en andere uitgebreidere informatie voor mensen die iets nader willen bestuderen. Er worden geregeld nieuwe onderwerpen toegevoegd." Een voorbeeld van zo'n verwijzende link is de evangelieverhandeling 'Ras en het priesterschap', waar ik ondertussen het nodige uit heb gedeeld. Als antwoord op oprecht gestelde vragen, maar ook als tegenhanger van die weerbarstige praktijk.  

Over deze weerbarstige praktijk zei ouderling Oaks het volgende: "Veranderingen in het hart en gedrag van individuele leden waren daarentegen niet opeens en overal merkbaar. Sommigen accepteerden de gevolgen van de openbaring (het opheffen van de restrictie) direct minzaam, anderen geleidelijk aan. Weer anderen zijn in hun persoonlijk leven, ook in de afgelopen veertig jaar, blijven vasthouden aan de houding van racisme die voor velen over de hele wereld erg pijnlijk is geweest. Sommigen bleven zich maar op het verleden concentreren, op zoek naar redenen voor de nu afgeschafte beperking (wat ik niet los kan zien van de Nehoriaanse olifant). Maar de meesten in de kerk, onder wie de hoogste leidinggevenden, zijn zich op de mogelijkheden in de toekomst in plaats van de teleurstellingen in het verleden gaan richten." 

Ouderling Corbitt heeft, wanneer het gaat om "de teleurstellingen van het verleden", zowel in het boek als in een van zijn essays, iets hierover gezegd.  Er komt dus nog een deel 4 aan.  Wordt vervolgd.

3. De bril die je draagt

Mijn twee vorige stukjes gingen over de vloek en het teken en het onderscheid tussen deze twee. Belangrijkste conclusie was en is dat de kleur van de huid, of die nu zwart, rood of een andere kleur heeft, losstaat van een vloek of goddelijke goedkeuring. Het is een gegeven, neutraal dus. Net zoals sommige mensen wit zijn. "Allen zijn voor God gelijk". 

Die twee stukjes, bril 1 en bril 2, gingen echter niet alleen over het onderscheid tussen die twee (teken en vloek), maar ook over de doorwerking ervan in onze schriften. En dan heb ik het niet over de tekst op zich, maar over de inleidende tekst. Bovenstaande afbeelding heeft echter alles te maken met de tekst zelf. Daar het precies past tussen de bril stukjes - aanpassingen in de schriften - neem ik alvast een voorproefje op onze leesopdracht van volgende maand. 

In de ene Boek van Mormon-uitgave wordt namelijk gesproken over een "wit en aangenaam volk" en in de andere uitgave over een "rein en aangenaam volk". Ik wil het nu niet hebben over wit en puur, en daar tegenover zwart, maar alleen over het verschil in tekst. Hoe kan dit verschillen? Want in het licht van interpretatie is dit een niet te negeren verschil.

Ik kwam een artikel tegen (zie punt 3 in artikel) dat ingaat op deze verandering van tekst in onze schriften. Niet alleen dat, het gaat ook in op het onderscheid tussen de vloek en het teken. En tussendoor wordt er nog een opmerking gemaakt dat het "correcter is om 'white' steeds coherent door 'wit' te vertalen (voor de huidskleur kent het Engels geen onderscheid tussen 'wit' en 'blank' - daar bestaat enkel 'white')". Daar heb ik ook al iets over gezegd. In wezen sla ik met dit artikel dus drie vliegen in één klap. 

De schrijver zegt bijna aan het eind van dat artikel het volgende: "Ook al kunnen we nu de passages over huidskleur in het Boek van Mormon beter cultureel en taalkundig plaatsen, toch is het onmiskenbaar dat vroegere interpretaties van die passages vormen van racisme onder kerkleden hebben gevoed. Het idee dat God een waardeoordeel aan huidskleur hechtte, specifiek voor zwarten, vond ingang ten tijde van Brigham Young in het midden van de negentiende eeuw. Het was deel van een wijdverbreid racisme in de Verenigde Staten. Meer dan honderd jaar lang zou het de beperking op het priesterschap aan zwarten bepalen. Het is een beschamend deel van onze kerkgeschiedenis." Ik kan hier alleen maar amen op zeggen. 

Afbeelding: BookofMormonCentral

1. De bril die je draagt

Dat ik onderstaande afbeelding toon, heeft alles te maken met dat ik een paar weken geleden de vraag kreeg wat ik van deze afbeelding vond. Deze afbeelding riep oude herinneringen op en deed me terugdenken aan de tijd dat ik zelf onze kinderen onderwees aan de hand van dit plaatsjes Boek van Mormon. Het is dus niet zomaar een afbeelding. 

Er is echter nog een reden dat dit niet zomaar een afbeelding is en dat heeft alles te maken met de woorden "zij hadden een donkere huid". Nu gaat dit stukje niet over zwarte mensen, maar over Lamanieten, die we beschouwen als Native Americans, die ook wel roodhuiden worden genoemd. Al worden ze nergens in het Boek van Mormon zo genoemd. 

De kleur van je huid is te vergelijken met geld. Geld op zich is neutraal. Pas als je het gaat uitgeven, verliest geld zijn neutraliteit. De kleur van je huid is ook neutraal. Wij zijn allemaal die pleisters in dat doosje. Wij zijn allen gelijk voor God. Probleem is echter dat de kleur van iemands huid, door de kijk van de omgeving erop, de waarde is gaan bepalen van iemand als mens. 

De nadruk ligt hier op de kleur van de huid.

Deze week staat onze zondagschoolleesopdracht onder andere in het teken van 2 Nephi 5. In dit hoofdstuk komen we het volgende vers tegen: "Omdat zij niet naar uw woorden willen luisteren, zullen zij van de tegenwoordigheid van de Heer worden afgesneden. En wegens hun ongerechtigheid had Hij hen doen treffen met de vervloeking, ja, een zware vervloeking. Want zie, zij hadden hun hart tegen Hem verstokt, zodat het als een keisteen was geworden; welnu, omdat zij wit waren en buitengewoon schoon en bekoorlijk, deed de Here God een donkere huid op hen komen, opdat zij niet aantrekkelijk zouden zijn voor mijn volk." 

Daar hebben we weer het woord wit in combinatie met schoon en bekoorlijk, met tegenover zich de woorden donkere huid en het niet aantrekkelijk zijn. Zo op het eerste gezicht is dit best wel een behoorlijk racistische tekst. Het is wel te begrijpen dat er mensen zijn die het Boek van Mormon racistisch vinden. Alleen de vraag waar het hier om draait, is of wij deze tekst, en ook andere teksten uit het Boek van Mormon, wel moeten lezen met onze ogen van nu. We weten wat die ogen gedaan hebben met de Bijbel. Dat ze werd gebruikt als een rechtvaardiging voor slavernij. Door dat te doen werd de Bijbel als het ware misbruikt. Doen wij in wezen niet hetzelfde door het Boek van Mormon racistisch te noemen en dus in wezen God ook? 

In de Bijbel lezen wij dat er "bij God geen aanneming des persoons is, en dat elk volk wie Hem vereert en gerechtigheid werkt, Hem welgevallig is". Dit gaat evenzeer op voor het Boek van Mormon, want "hij die rechtvaardig is, staat bij God in de gunst", 1 Nephi 17:35

 De nadruk ligt nu op het wel of niet gehoorzaam zijn aan God.

Lijkt een kleinigheid, maar dat is het niet. 

In ons lesboek van deze week wordt de volgende vraag gesteld: "Welke vloek kwam er op de Lamanieten?" Ik was blij met deze vraag in ons lesboek. En zeer zeker ook met het antwoord. Omdat het antwoord duidelijk een onderscheid maakt tussen de vloek en het teken. Voorheen ging men ervan uit dat de zwarte huid de vervloeking was. Hierbij denk ik bijvoorbeeld ook aan Kain en hoe de kleur van zijn huid gebruikt werd als rechtvaardiging voor de slavernij. Of zijn huid nu wel of niet zwart was, één ding weten we zeker, en dat is hoe de kleur van zijn huid is uitgegeven. 

Lesboek:

- "In de tijd van Nephi hield de vloek op de Lamanieten in dat ze 'wegens hun ongerechtigheid van de tegenwoordigheid van de Heer afgesneden werden, 2 Nephi 5:20-21. Dit hield in dat de Geest van de Heer zich van hen terugtrok. Toen de Lamanieten zich bekeerden en het evangelie van Jezus Christus aannamen, volgde 'de vervloeking van God hen niet meer, Alma 23:18."

- "In het Boek van Mormon staat bovendien dat de Lamanieten na afscheiding van de Nephieten als teken een donkere huid kregen. We weten niet precies wat dat teken inhield en wat de zichtbare gevolgen ervan waren. Maar aanvankelijk onderscheidde het de Lamanieten van de Nephieten. Toen de Nephieten en de Lamanieten later allebei een periode van goddeloosheid en rechtschapenheid doormaakten, deed het teken niet meer ter zake." 

- "Profeten in onze tijd bevestigen dat een donkere huid geen teken van goddelijke afkeuring of een vloek is. President Russell M. Nelson heeft verklaard: "Ik verzeker u dat uw status voor God niet door uw huidskleur wordt bepaald. Of u wel of niet bij God in de gunst staat, is afhankelijk van uw toewijding aan God en zijn geboden, en niet van uw huidskleur."

- "Zoals Nephi heeft gezegd, de Heer 'verwerpt niemand die tot Hem komt, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw, allen zijn voor God gelijk, 2 Nephi 26:33." Tot zo ver het lesboek. 

De boodschap is dat de kleur van de huid, of die nu zwart, rood of een andere kleur heeft, los staat van een vloek of goddelijke afkeuring. Het is een gegeven, neutraal dus, net zoals sommige mensen wit zijn. Of, om bij mijn thema van dit jaar te blijven, 'allen zijn voor God gelijk'. 

Woorden doen er toe

Onlangs schreef ik dat ik van plan was om dit jaar tijdens het bestuderen van het Boek van Mormon, net als vorig jaar, mijn aandacht te richten op dat "God geen aannemer des persoons" is. Al lezend zou ik vooraan in het Boek van Mormon beginnen en dit combineren met mijn lesboek 'Kom dan en volg Mij'. En dan, in het licht van mijn rode draad, mijn gedachten hierover delen. Dat was althans de bedoeling. Probleem is echter dat er iets te veel zijstraten zijn, waar ik niet zomaar aan voorbij kan lopen. Daarnaast, ik had dat eigenlijk van tevoren wel kunnen weten; ik houd van dwalen. 

En dat zal vandaag niet anders zijn, want de wind waait. Dus geen net begin met de titelpagina van het Boek van Mormon en Nephi 1. De reden dat de wind waait, heeft alles te maken met deze tekst die ik tegenkwam tijdens mijn schriftstudie: "en in de stad Nazareth zag ik een maagd, en zij was buitengewoon lieftallig en blank", 1 Nephi 11:13. In de Engelse tekst staat het zo: "fair and white". White is wit, maar kan ook vertaald worden als blank, het woord waar de vertalers voor gekozen hebben. Maar blank is voor mij een woord dat ik liever niet gebruik omdat het teveel associaties heeft. Daarom gebruik ik, wanneer het over de huidskleur gaat,  het gelijkwaardige wit. In het verleden heb ik daar al over geschreven, dat zal ik dus vandaag niet opnieuw doen. Maar ik wil het hebben over het woord wit en huidskleur, en dit alles in het licht van het Boek van Mormon, maar bovenal in de context van "God is geen aannemer des persoons". 

Die kleuren in dat pleisterdoosje zijn wij, kinderen van God. 'God houdt van diversiteit'. Komende zondag geef ik daar zelfs een 'les' over in onze vrouwenorganisatie, de ZHV, met als basis de toespraak: 'Broeders en zusters in Christus'. In deze toespraak wordt onder andere het volgende gezegd over Gods gezin op aarde: "We hebben dezelfde geestelijke oorsprong en essentie, afkomstig van ons goddelijk erfgoed en verwantschap. Maar ieder van ons stroomt door verschillende culturen, volken en nationaliteiten, met verschillende meningen, ervaringen en gevoelens". 

Zoals wij nu zijn, één en al verscheidenheid, komen wij eenmaal voor God te staan. Daar ik geen scheiding kan maken tussen het Boek van Mormon en de Bijbel, hier een Bijbeltekst die voor mij deze diversiteit heel mooi verwoord: 

"Hierna zag ik en zie,

een grote menigte, die niemand tellen kon,

uit alle naties, stammen, volken en talen,

stond vóór de troon en vóór het Lam,

bekleed met witte gewaden en palmtakken in hun hand."

Openbaring 7:9

In al hun verscheidenheid was er maar één ding van belang, waardoor zij konden staan waar ze stonden, en dat was "dat zij hun klederen gewassen hadden en hun gewaden wit hadden gemaakt in het bloed van het Lam". Interessant is het woord wit in combinatie met gewassen klederen. Wit blijkt dan, alhoewel het duidt op iets uiterlijks, de kleding, een innerlijk iets te zijn. Woorden, en in welke context ze worden gelezen, doen er toe. Evenals koppen boven de tekst in de Schriften en haar voetnoten. Wit kan zo opeens een geheel andere betekenis krijgen. 

Afbeelding Nu.nl: Hierom noemen we huidskleur niet meer blank

Het vertellen van je verhaal

 

In mijn vorige logje had ik het erover dat "de Urkers achterlijk en onzakelijk waren wat inhield dat ze niet geschikt waren voor werken op het land". Als het gaat om niet geschikt te zijn voor werk op het land, dan bevinden Urkers zich in goed gezelschap. Ook de Europeanen, alleen speelt dit verhaal zich niet af in Nederland, maar in Amerika, waren niet geschikt om op het land te werken. Om die reden besloot men om grote groepen mensen uit Afrika te deporteren en als slaaf bij hen op de plantages te laten werken. Een van de slavenhouders zei dit erover: "Wij hadden de slaven uit Afrika hard nodig. Wie anders kon al het zware werk doen? Ik had een suikerplantage in Suriname. Vooral in de oogsttijd was er enorm veel zwaar werk te verrichten. Sommige slaven konden het werk niet aan. Die verving ik door betere slaven. Met de verkoop van suiker ben ik schatrijk geworden".

Voordat men besloot "slaven uit Afrika in te voeren werkten er krijgsgevangen Indianen op de plantages. Zij waren echter niet bestand tegen de slechte behandeling en het loodzware werk". "De naam Indianen komt van Columbus, die hoopte een westelijke route naar Indië te vinden, en hij veronderstelde aanvankelijk die inderdaad gevonden te hebben. De plaatselijke bevolking die hij daar aantrof, noemde hij dan ook indianen, omdat ze op Indiërs leken. Een woord dat sindsdien de verzamelnaam is geworden van de inheemse Amerikaanse bevolking. Aangezien deze mensen de nazaten waren van de werkelijke ontdekkers van het continent, gaat de term 'ontdekking van Amerika' in verband met de landing in 1492 uit van een Europees perspectief".

De term 'Europees perspectief' is denk ik wel een terugkerend thema van mij op het blog. Misschien niet zo verwoord, maar ik denk, zeker lezend tussen de regels door, toch wel duidelijk. Hierbij denk ik alleen maar aan: "Hoe is het in Godsnaam mogelijk dat". Al gaat dit niet op voor het Urker schedels verhaal. Toch past dit verhaal net zo goed op mijn blog als de andere verhalen vanwege het gemeenschappelijke in het oordeel, de erfenis en haar doorwerking. Bovenal laat dit verhaal ook zien hoe belangrijk het is dat je je verhaal kunt vertellen. "Er kon opeens gepraat worden over dat zoute verleden, waarin men door de wetenschap en politiek werd genegeerd".

Praten over het verleden, en daar recht aan doen, heeft ook alles te maken met welke woorden je wel of niet gebruikt. Zelf denk ik hierbij aan de woorden wit en blank, maar ik denk ook aan de Lamanieten vanwege het Boek van Mormon. Zeker twee onderwerpen om iets mee te doen. En dan nog: "God is geen aannemer des persoons", mijn hoofdstraat. 

Afbeelding: AD 27 januari 2024. 

De chaos krijgt vorm

Heel eerlijk gezegd had ik niet gedacht dat de chaos in mijn hoofd zo snel vorm zou krijgen. Misschien moet ik hierna toch maar even een sabbat inplannen, want ik zit nu voor de derde dag deze week achter mijn computer, terwijl ik op papier dit niet zo gepland had. Ik ben nu al de mist ingegaan, terwijl het nieuwe jaar nog geen week oud is. Men zegt wel dat voor je aan de slag gaat met doelen voor het nieuwe jaar, het goed is om terug te kijken naar het afgelopen jaar. In dat licht gezien had ik eigenlijk al kunnen weten dat zoals de wind waait...

Vooruitkijken is dus ook terugkijken. Daar je het een niet los kunt zien van het ander, wil ik dit jaar beginnen met een tekst uit het Boek van Mormon die vaak wordt aangehaald als het gaat om 'ras en het priesterschap', waar ik met name vorig jaar over heb geschreven.

"Wij nodigen allen uit tot Hem te komen en deel te hebben aan zijn goedheid;

en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt,

zwart en wit, geknechte en vrije, man en vrouw;

En Hij is de heidenen indachtig;

en allen zijn voor God gelijk, zowel de Joden als de andere volken."

2 Nephi 26:33

Zij die goed bekend zijn met de Schriften, zal het opgevallen zijn dat ik deze tekst uit het Boek van Mormon enigszins veranderd heb. In de Engelse vertaling staat namelijk black and white. In de Nederlandse vertaling gebruikt men zwart en blank. Ik geef de voorkeur aan wit, zoals jullie kunnen zien. Sommigen voelen zich hier niet prettig bij. Ik kom daar zeker nog op terug. Wanneer ik denk aan zich niet prettig voelen bij, kan ik dit niet los zien van deze opmerking:

"Elke religie heeft een menselijke geschiedenis.

We worden steeds comfortabeler met de onze." 

Melissa Inouye

Dan denk ik: 'Is dat zo?' Tijdens de presentatie van het boek First Fifty Years of Relief Society 

zei Matthew Grow, directeur publicatie van de afdeling kerkgeschiedenis, het volgende: "We bevinden ons op een opmerkelijk historisch moment, met de Joseph Smith Papers, met de Gospel Topics-essays, met dit boek, waarin de kerk zegt: hier is onze geschiedenis, hier zijn de documenten, kom en bestudeer het, kom en leer ervan. We zijn zeker niet bang om problemen binnen onze geschiedenis aan te pakken, en we zijn bereid de middelen te besteden om die geschiedenis te begrijpen, om die geschiedenis beschikbaar te maken, omdat we geloven dat er kracht in deze geschiedenis schuilt".

"Omdat we geloven dat er kracht in deze geschiedenis schuil". Wat onze geschiedenis leert is dat God geen aannemer des persoons is. Het is niet voor niets dat de proclamatie van de herstelling van de kerk begint met de woorden "Wij verklaren plechtig dat God zijn kinderen in alle landen van de wereld liefheeft." Dat niet zien, is voorbijgaan aan de schoonheid van de herstelling van Zijn kerk en in het verlengde daarvan het Boek van Mormon, wat een andere getuige van Jezus Christus is. Zoals de Bijbel en het Boek van Mormon één zijn in Zijn hand, zo zijn wij, zwart en wit en alles daartussen als kinderen van God, dat ook. 

Tot slot, wat ook terugkijken is: hieronder een video met Paul Reeve. Er zijn verschillende interviews met hem over de beginperiode van de kerk, maar dit vind ik het interessantst.

"Begon de priesterschap restrictie met Joseph Smith of met Brigham Young?"

Afbeelding: Pixers, internet

De impact van woorden

Na mijn rondwandeling in Sittard, en daar de nodige foto's van te hebben gemaakt, dacht ik heerlijk onderuit te kunnen gaan met een tijdschrift. Mijn stoel zo gedraaid dat ik al lezend zo tussendoor naar het landschap en het snel voorbij stromende water kon kijken. Even niets, en al helemaal niet nog meer foto's. Tot ik al lezende het volgende artikel tegenkwam. 

De afgelopen tijd meer bezig geweest met 'kerk en slavernij en alles daaromheen' waardoor een aantal andere 'onderwerpen' op mijn blogplankje zijn blijven liggen, zoals mijn rondwandeling in Sittard. Niet alleen Sittard, maar ook dit onderwerp: "Waarom het uitmaakt hoe woke je iets zegt". 

Wanneer je bedenkt dat als er over anderen, zij die niet 'blank' zijn, wordt gesproken als geel, rood, zwart en bruin, waarom dan niet over zij die blank zijn als wit? Tenminste als je uitgaat van een multi gekleurde samenleving waar mensen allemaal deel uitmaken van één en dezelfde kleurenkaart. Dat dit gevoelig ligt, blijkt uit dit artikel 'Blank of wit: een taalstrijd met een politieke ondertoon' naar aanleiding van het feit dat de NOS heeft aangegeven liever "voortaan het woord wit te gebruiken in berichten, omdat blank in tegenstelling tot zwart een positieve connotatie heeft".

Een tijdje geleden zijn wij naar de tentoonstelling "Koloniaal verleden Dordrecht" in het Augustijnenhof geweest. Daar een aantal foto's gemaakt. Hieronder één van de foto's die ik toen heb gemaakt, met daaronder de tekst van deze afbeelding.

De impact van woorden.

"Naast dat wij taal gebruiken om te communiceren, vormt het ook onze waarneming en constructie van de realiteit. Door maatschappelijke ontwikkelingen is taal altijd in verandering. Zo zit er ook een koloniale erfenis in taal, omdat er in deze periode diverse woorden zijn ontstaan vanuit een racistische beeldvorming en vandaag de dag nog gebruikt worden. Door bewustwording over deze erfenis worden bepaalde woorden niet langer gebruikt en worden er nieuwe woorden toegevoegd in onze taal. Het niet langer gebruiken van woorden gaat dus niet over het wijzigen en wissen van geschiedenis, maar over het creëren van ruimte voor meerstemmigheid en erkenning".

In 2019 besloot het Amsterdam Museum de term 'Gouden Eeuw' niet meer te gebruiken. De term 'Gouden Eeuw' draagt eraan bij dat de 17e eeuw enkel vanuit het perspectief van witte machtshebbers wordt gezien. Een periode van mensenhandel en slavernij wordt neergezet als perioden van nationale trots.

Ook woorden als 'ontdekking' en 'ontdekkingsreizen' hebben dezelfde lading. Bij het woord 'ontdekken' ligt de focus op avontuur en niet op de onderdrukking van oorspronkelijke inwoners. Het impliceert dat er voor de komst van de Europeanen geen samenlevingen waren met een eigen sociale en culturele structuur. De geschiedenis van Azië, Afrika, Amerika en Australië begon niet pas met de komst van Europeanen.  

Een andere ontwikkeling is het niet langer gebruiken van de woorden 'slaaf', 'slaven' en 'slavenhandel'. Dit reduceert mensen tot eigendom. Het erkent daarmee iemands menselijkheid niet. Het was geen eigen keuze en werd met dwang en geweld opgelegd. Daarom is het de standaard om tot slaaf gemaakte mensen en mensenhandel te gebruiken. 

Meer weten over koloniaal taalgebruik, raadpleeg dan de publicatie 'Words Matter' van het Tropenmuseum waarin diverse woorden opgenomen zijn met context en alternatieven."

Tekst "De impact van woorden": Koloniaal Verleden Dordrecht  Afbeeldingen tijdschrift: Psychologie Magazine.