Het gras is groener.....

Bijna wekelijks ben ik aan het oppassen op een van onze kleindochters. Een van de dingen die ik graag met haar doe, is samen aan de wandel gaan. Uiteraard gaan we dan ook langs de schaapjes. Tenminste als het weer het toelaat. Vorige week was dat niet het geval; haar dat ook uitgelegd, maar helemaal goed begreep ze dat niet. Want op een gegeven moment ging ze uit zichzelf naar de gang om daar in de buggy te gaan zitten. Toen ik haar vroeg waarom ze in de buggy zat, kreeg ik te horen dat ze naar de schaapjes wilde. 

Van de week was het gelukkig wel goed wandelweer. De temperatuur was goed. De zon scheen volop. En waar wij liepen, was het een en al rust om ons heen.

Hier lopen we beneden langs de dijk. 

In de verte kan je de schapen zien lopen. 

Rechts boven op de dijk de schapen

Links van ons dit uitzicht

Nieuwsgierige lammetjes

Hier zijn we op de dijk, en tevens op de weg terug. Uiteraard hier ook even stoppen bij de schaapjes. Alleen dit keer had ik wat blaadjes geplukt om hiermee een schaap te lokken. Schaap 56 zag dit wel zitten. Die at zonder problemen uit mijn hand, en lokte door haar gedrag ook andere schapen naar ons toe.

Tussen de middag gingen manlief en ik aan de wandel. En liepen we daar waar ik eerder van de week was geweest met onze kleindochter. Ondertussen vroeg ik me af of schaap 56 opnieuw uit mijn hand zou eten. Ze at niet alleen uit mijn hand, ze volgde me ook nog voor meer.  

Wel bijzonder dat er zo uit mijn hand gegeten wordt

Het gras is niet groener, maar de blaadjes aan mijn kant zijn niet te weerstaan. En mocht je je afvragen hoe het komt dat ik weet dat het om een en hetzelfde schaap gaat, heel eenvoudig

de moeders dragen allemaal een ketting met een 

label eraan.

Nog net herfst...

Renkum, een klein plaatsje ergens tussen Arnhem en Wageningen.

Waar je heerlijk kunt fietsen en wandelen.

Oliemolen

Dit was ons vertrekpunt, Nol in 't Bosch

Na al het wandelen kun je hier heerlijk uitrusten.

Uiteraard met een tijdschrift onder handbereik.  

Keus genoeg, zoals je ziet. 

Het regende...

Voor ik het vergeet; afgelopen maandag was het een en al regen.
Heel ander weer dan vandaag.
Maar het gevoel van die dag is de moeite waard om vast te houden.
Eerst in de tuin gewerkt.
Zag er niet uit met mijn haar druipend om mijn hoofd, maar wat geeft het.
En daarna hup de dijk op.

Gewandeld.

Beide afbeeldingen spreken mij aan in wat ze zeggen.
Waarom kiezen?

Afbeelding: rvjl.blogspot.com en pinterest.com

2. Samenhangend geheel

Heerlijk.
Kan niet wachten om aan de slag te gaan.
Ik word als het ware vanzelf naar het tuincentrum getrokken.

Alleen ik vraag mezelf dan ook af in hoeverre ik lenteklaar ben. 

Want de gezellige en knusse wintermaanden hebben 'ongemerkt' er voor gezorgd dat mijn lichaamstuintje toch iets te veel bedekt is met 'afval'.

Alleen dat zeg ik natuurlijk niet tegen mezelf, dat er een schepje af moet, omdat dan, op de een of andere manier, deze klus zich niet wil laten klaren en juist daardoor vraagt om meer voeding. 
Slim geworden door de jaren, maak ik handig gebruik van dit gevoel, alleen kies ik nu voor andere zaken. Een uurtje langer werken in de tuin, een worteltje hier of daar, of een extra gietertje water.

Lente, ik ben er klaar voor.
Geluk zit wel degelijk in een lenteklaar tuintje


Afbeelding:
Pixabay
http://beautystijl.nl/maak-jezelf-lente-klaar/

Op weg...

Vanochtend dacht ik: ik sla het bewegen over.

Blij dat ik daar niet aan toe heb gegeven.

Heerlijk uitgewaaid.

Goede voornemens hebben wel degelijk zin, want anders....

Had ik in mijn haast om iets anders te doen dit overgeslagen.

HAAST?!

Had ik niet het voornemen om...

Afbeelding: http://www.blueprince.nl/goede-voornemens-zo-worden-ze-werkelijkheid

Mijn overgangsboekje...

Ergens tijdens mijn overgang, zo rond het begin van mijn sabbatsjaar, kreeg ik een stapeltje tijdschriften van een van onze dochters. Al genietend hiervan, besloot ik voor mezelf een collage te maken, maar dan in de vorm van een boekje. Zodat de dingen waar ik mee bezig was, meer werden dan een losse notitie hier en daar, en een stel knipsels die uiteindelijk hun weg vonden naar de prullenbak. Denk nu niet dat ik mezelf aan het opofferen was, want ik vind zoiets gewoon heerlijk om te doen. Tegelijkertijd beantwoordde het ook aan mijn behoefte om meer aandacht te besteden aan creativiteit. Daarnaast is een doel pas een doel als het op papier uitgewerkt en onder woorden is gebracht, dus het kreeg ook de rol van reminder toegedeeld.

Een van deze tijdschriften sloot qua onderwerp precies aan bij waar ik mee bezig was, dus de vellen uit dit tijdschrift (zie de foto's) heb ik mede gebruikt om een verdeling in mijn boekje te maken. Daarnaast waren er een aantal andere gebieden die ik belangrijk vond en vind, die ik meer wou specificeren, en die ook hun weg in het boekje moesten vinden. Zoals bijvoorbeeld 'Geestelijk leven' of spiritualiteit, zoals je wilt.

Tot slot, maar is dat niet met alles zo: hoeveel dromen, gedachten, boekjes en collages je ook maakt, uiteindelijk gaat het om het doen. Doen! Een klein woordje, maar.....
Wat had ik onlangs ook alweer gezegd over klein?

In beweging....

Als het gaat om fietsen, dan ben ik een echte mooi-weer-fietsster.
Maar als het om lopen gaat: geef mij dan maar wind en regen.

Net terug van mijn rondje lopen, het weer was heerlijk nat en winderig.

Ik hoef jullie dus niet te vertellen hoe ik me nu voel.

Dat schreef ik een paar dagen geleden, maar ondertussen gaat dat, althans wat betreft het weer, niet meer op. Nu alweer een paar dagen fietsweer.

Tussen de eerste regel van dit berichtje en deze zin, zitten ondertussen alweer een paar dagen. 

Gaat lekker zo.
Doe dus opnieuw een poging om tot een berichtje te komen.
Ik wil wel, maar ik loop vast op een aantal zaken, van een muis die zijn medewerking niet verleent tot foto's die ik niet georganiseerd en/of geüpload krijg. 

Een andere muis geregeld. Wat een verademing.
Wist niet dat ik zo gesteld was op muizen.
En zoals jullie kunnen zien, is het ook gelukt met de foto's.

Tussendoor trouwens ook nog met vrienden wezen varen.
Zie je alles opeens van de andere kant.

Ja, we zijn, manlief en ik, behoorlijk in beweging geweest. 

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de tijd die ik in het water heb gelegen. 

Met liggen in het water bedoel ik niet dobberen op een luchtbed, wat ook fijn kan zijn, nee, ik geef de voorkeur aan heerlijk heen en weer zwemmen. 

Op al die momenten, vooral tijdens het zwemmen, ervaar ik vreugde in mijn lichaam.

En zou je willen dat je de tijd even stil zou kunnen zetten, of zoals nu, terugdraaien, om opnieuw op te kunnen gaan in dit gevoel?

Ontdekkingsreis...

Net terug van 'Lopen met Evy'.
Volgende week loop ik mijn laatste les.
Dan loop ik de 5 kilometer.
En kan ik dit afstrepen van mijn ooit-lijstje.
Ik ben fier op mezelf.

Ik zit nu in een andere fase van mijn leven.
Dat betekent nog steeds keuzes maken.
Ook kan ik niet heen om het lengte- of het breedte verhaal.
Maar mijn prioriteiten zijn wel gekanteld.
Dat heeft natuurlijk te maken met dag 1.
En verwerkt in deze dag zit mijn ooit-lijstje.

Natuurlijk ga ik door met 'Lopen met Evy'.
Niet voor de tien kilometer, maar gewoon de vijf blijven lopen.
Zoals ik al eerder heb gezegd, ik ben even klaar met binnen sporten.
Daarnaast heb ik genoten van het steeds groener worden van de wereld om mij heen, maar ook van de regen en de wind om mijn oren.
Wie zei ook alweer dat goede voornemens geen zin hebben?

Nog van vorig jaar, van tijdens het wandelen. 

Dat heeft ook zo zijn charme. 

Wat je eet ben jezelf ...

Intrigerende titel, vind je niet?
De titel was dan ook de reden dat ik juist dit boek uit het schap nam.
Behalve dat het over gezondheid en voeding gaat, is het daarnaast gewoon ook een heel mooi boek om door te bladeren.

Wat ook leuk is aan dit boek, is dat het elke maand een nieuw thema heeft.
Januari stond bijvoorbeeld in het teken van 'Een nieuwjaar en een nieuwe jij' en gaat men onder andere in op hoe belangrijk bewegen is. En dat voeding slechts een onderdeel is van het hele verhaal.
In de inleiding geeft men een aantal tips, zoals bijvoorbeeld 'Sla het ontbijt niet over' en 'eet meer bonen, linzen en volkorenproducten'.

Eet meer volkorenproducten.
Dat probeer ik dan ook te doen.
Maar soms ......

Afbeelding 'Wat je eet ben je zelf': www.eetbaretuin.info 

Enige gewoonte voor dit jaar

Na jaren binnen te hebben gesport, was ik daar opeens klaar mee.
Tijd voor wat anders. 

Maar vooral was ik toe aan beweging in de frisse lucht. 

Nu, dat heb ik geweten; fris was het zeker.

Los nog van de wind en de regen.

Maar wat heb ik genoten.

Zeker afgelopen vrijdag.

Kon amper de instructies volgen; zo waaide de wind om mijn oren. 

Voelde me net een jonge hond.

Over 'uitgelaten' gesproken. 

Ik ben namelijk begonnen met het hardloopprogramma 'Start to Run' van Efy.

Vandaar dat ik onlangs schreef: 'Tussendoor laat ik mezelf drie keer in de week uit'.

Vandaag les 10.

Kijk er nu alweer naar uit.
Ja, dag 1 voelt goed, heel goed.

'Goed voor jezelf zorgen,

onverschillig wat voor schijnbare moeilijkheden er zijn 

of in welke omstandigheden je ook mag verkeren, 

is echt de enige gewoonte die je moet hebben.

De excuses waarachter je je verschuilt om niet goed voor jezelf te hoeven zorgen

 – je gezin, werk of andere verplichtingen – 

maken slechts deel uit van de uitdaging,

 hoe geldig ze ook mogen klinken.' 

Peter Cohen

Foto: photl.com

Ik leef nog hoor

Druk met van alles.

Tussendoor laat ik mezelf drie keer in de week uit.

Voorlopig even zonder stappentellers. 

Mijn enthousiaste stappenteller draaide al gauw door.

Hij kon het tempo niet meer bij benen.

En van die andere stappenteller werd ik niet blij.

Die ligt voorlopig even in een hoekje.

Over een tijdje mag hij weer mee naar buiten.

Kijken wat hij dan te zeggen heeft. 

Viersprong, Dordrecht

Het feminitisch model

Nog druk doende met dag 1.
Loop nu zelfs rond met twee stappentellers.
Hoe gek kun je zijn.
Maar ik vertrouwde toch niet helemaal de uitkomst van mijn eerste stappenteller.
De tweede stappenteller is een stukje, eigenlijk meer dan, enthousiast.
Zelfs als ik achter de potten en pannen in de keuken sta te scharrelen, turft hij er lustig op los.
Probeer nu tussen deze twee een bevredigend midden te vinden.

Het vinden van een middenweg doet me trouwens denken aan wat ik onlangs las in de Liahona.
Staat zo op het oog los van hoeveel stappen ik op een dag verzet.
Maar aan de andere kant, beide hebben juist ook weer alles te maken met hoe ik mijn vrouw-zijn invul.

"Als onzelfzuchtigheid betekent dat een vrouw haar eigen identiteit en persoonlijke groei moet opgeven, dan wordt onzelfzuchtigheid verkeerd begrepen.
Maar het tegenwoordige feministische model, waarin de vrouw in zeer grote mate onafhankelijk van haar gezin functioneert, slaat te ver door.
Een verstandiger kijk op de zaak is dat man en vrouw onderling afhankelijk zijn van elkaar.
De critici die moeders van afhankelijk naar onafhankelijk hebben verschoven, hebben het gematigde midden van onderlinge afhankelijkheid overgeslagen.
Zij die moeders van onzelfzuchtigheid naar zelfzucht hebben verschoven, hebben het gematigde midden overgeslagen, waarin een vrouw er zelf voor kiest om te dienen en zo tot persoonlijke groei komt.
Deze excessen zorgden ervoor dat de discussie over de waarde van het moederschap er, ironisch genoeg, toe heeft geleid dat het grote publiek moeders, maar ook vrouwen in het algemeen, niet meer serieus neemt."



Uitspraak: Bruce C Hafen:
‘Motherhood and the Moral Influence of Women’.
Toespraak gehouden in het Wereldcongres over het gezin II, Genève, Plenaire vergadering IV, 16 november 1999, http://worldcongress. org/wcf2_spkrs/wcf2_hafen.htm
Afbeelding: photl.com

Puf

Waar had ik het de vorige keer ook alweer over?

'Als je echt iets wilt, zal je een weg vinden.

Zo niet, dan vind je een excuus.'

Hartstikke druk geweest, alleen helaas hoofdzakelijk zittend.

Maar daar heeft mijn stappenteller geen boodschap aan. 

Die wil stappen zien.

Dus....

Afbeelding: ?

Wat ben ik toch origineel....

In de top tien goede voornemens wereldwijd van 2013 stond afvallen bovenaan.
En ik verwacht dat afvallen dit jaar ook weer in de top tien zal staan.
In die van mij zeker.
Als was ik daar in het licht van dag 1 toch al mee bezig.

'Als je echt iets wilt, zal je een weg vinden.

Zo niet, dan vind je een excuus.'

Anoniem. 

Althans niet tijdens de feestdagen.
Ja, ik heb mijn excuus gevonden.
Maar als je echt iets wilt, zal je een weg vinden.
Allereerst hebben we onze oude weegschaal weggegooid.
Ik was op een gegeven moment op deze weegschaal ongeveer 123 kilo.
Nu weeg ik bij lange na geen 123 kilo, maar het strooit wel lekker zand in je ogen.
Want ik voelde al lang, ondanks mijn omrekenarij, dat ik meer woog dan goed voorbij was. 

Wordt vervolgd.
Achter de komma nauwkeurig.

Dankzij mijn nieuwe weegschaal.

Trouwens, nog de beste wensen voor dit jaar. 

Of zie je het nu al niet meer zitten na mijn gepraat over een weegschalen en gewicht?

Afbeelding: photl.com

Dag 1

Ik weet het, dit boek ziet er een beetje achterhaald uit. Maar ooit, alweer een aantal jaren terug, heb ik dit boek met veel plezier gelezen, en ook dingen eruit toegepast in mijn eigen persoonlijke leven. Nu fungeert dit boek meer als zo'n geel post-it-briefje van: weet je nog wel dat...... En dan met name op het gebied van gewichtsbeheersing.

Want daarover wordt het volgende gezegd: "Een goede vuistregel voor gewichtstoename is: voor elke 10 jaar die u ouder bent dan 25 jaar mag u anderhalf a twee kilo zwaarder zijn. Als u op uw vijfentwintigste bijvoorbeeld 57 kilo woog, zou u op uw vijfendertigste 59 kilo mogen wegen, op uw vijfenveertigste 61 kilo en op uw vijfenvijftigste 63 kilo".

Nu ben ik iets zwaarder dan in het gegeven voorbeeld. Eigenlijk ook iets zwaarder dan ik wil zijn, maar mijn gewicht is nog steeds in overeenstemming met mijn lengte. Dus geen punt van directe aandacht. Desondanks staat mijn gewicht, en dan met name in combinatie met lichaamsbeweging en voeding, toch op de agenda voor het komende jaar. Ik ben namelijk bezig met het thema 'groeien'. Niet in gewicht, dat was al duidelijk, nee, ik ben bezig met 'groeien van binnen uit'. Dat brengt me bij boek twee. 

Daarin wordt namelijk het volgende gezegd:

"Totdat we, tot op zekere hoogte, 

controle krijgen over de lagere wetten,

we nooit kunnen hopen de volgende stappen te zetten."

Stephen R. Covey haalt dan als voorbeeld de verleidingen van Jezus Christus aan, beginnend bij de eerste verleiding: "Nadat hij veertig dagen en veertig nachten had gevast, kreeg Hij tenslotte honger. Op dat moment stelde de duivel Hem op de proef en zei: 'U bent toch de Zoon van God? Zeg dan dat deze stenen brood moeten worden".    

Stephen Covey noemt deze verleiding 'de vlees versus geest' verleiding. Daarover zegt hij het volgende: "Veel mensen zijn tegenwoordig letterlijk slaven van hun maag! Hun maag beheerst hun verstand en hun geest in plaats dat hun maag onderworpen is aan verstand en geest.  Wie overmatig eet of zichzelf overgeeft aan vraatzucht, leeft in strijd met God's gegeven eetlust. Het is dwaasheid om willens en wetens dingen in het lichaam op te nemen die schadelijk of verslavend zijn of simpelweg zorgen voor overgewicht". 

Wat hij zegt over 'geest versus matras', wat ook onder de vleesverleiding valt, laat ik bij deze maar even varen. Begrijpen jullie nu waarom ik naar dag 1 ben gegaan? Voordeel van dag 1 is, dat er nog een hele wereld voor mij open ligt. 

Ik leef

Me net uitgeleefd met sporten.
Heerlijk rondgesprongen met op de achtergrond lekkere muziek.

Genieten dus.

Foto: Photl.com

Slechts een schoen ver....

Vanochtend - ik had mijn sportschoenen al aan, klaar om in beweging te komen - bekroop me een gevoel van 'Waar ben je mee bezig. Kijk naar buiten, er zijn nog genoeg dagen dat je binnen kunt sporten, maar niet vandaag. Niet nu net over alles een prachtige witte deken van sneeuw ligt.
Pluk dit prachtige moment.

Ik heb dit prachtige moment niet alleen geplukt, maar ik heb het ook nog eens vastgelegd. 

Schoonheid alom.
Slechts op een andere-schoenen-aantrekken moment ver.