2. Fairness for all

 

Voordat je denkt: wat heeft bovenstaande plak-en-knipgebeuren nu met 'Fairness for all' te maken? Dan kan ik je nu al vertellen: alles. Al is dit natuurlijk wel afhankelijk van waar precies je oog opvalt. Tenminste, laat ik het anders zeggen: er zit een rode draad in verwerkt. Dit keer is die rode draad, 'Fairness for all', mijn kapstok, waar ik allerlei hangers, onderwerpen, aan kan ophangen. Zolang ik die rode draad zie, ben ik op de goede weg, ongeacht het aantal zijstraten dat ik eventueel onderweg kan tegenkomen. 

Van de zomer had ik een Zomerboek cadeau gekregen waarin een 'zomer notebook' zat. Manlief, hij had eerst wel zo zijn bedenkingen, en ik zijn hiermee aan de slag gegaan. Om de beurt nemen wij een uitstapjesdag voor onze rekening en beschrijven wij in het kort, aan de hand van tekst, foto's en/of plaatjes, wat wij die dag hebben gedaan. Officieel is de opdracht "One sketch a day", daarvoor moet je echter niet bij ons zijn. 

Wij zijn op de dag van de afbeelding naar Madurodam geweest en hebben daar "de Eerste Vrije Statenvergadering van 1572" bijgewoond. "Wat zij toen besloten, zorgt ervoor dat wij nu in vrijheid kunnen leven". Deze show van vijf minuten eindigt met deze woorden op de muur geprojecteerd:

"Vrij:

. Om te denken

. Om te geloven

. Om te zijn wie je bent."

Eerder zei men het zo in deze voorstelling: "Waar je kunt denken wat je wilt, waar je kunt geloven wat je wilt en kunt zijn wie je bent. Wat ik niet los kan zien van 'Fairness for all'. 

Dat ik aandacht geef aan 'Fairness for all' heeft te maken met de toespraak 'Levend in Christus' van president Dallin H. Oaks, die wij onlangs in onze vrouwenorganisatie, de ZHV, bespraken.  Hij zei namelijk het volgende: "Als volgelingen van Christus moeten we ernaar streven om vreedzaam en liefdevol met andere kinderen van God samen te leven die niet onze waarden delen en niet de verbondsverplichtingen hebben die wij op ons genomen hebben. In een democratisch bestel moeten we streven naar billijkheid voor iedereen". Mijn 'Fairness for All'-rode draad. 

Ik werk met verschillende rode draden om het overzicht te bewaren. Maar mijn hoofdthema is en blijft: dat 'Allen gelijk zijn voor God'. President Oaks begon zijn toespraak namelijk met te spreken over de opstanding. Een pijler van ons geloof, die "tot allen zal komen, zowel jong als oud, zowel geknechten als vrijen, zowel man als vrouw, zowel goddelozen als rechtvaardigen". Waarbij ik tegelijkertijd er achteraan dacht: "zwarte en witte".  

Vorige week, tijdens de algemene conferentie, gaf president Oaks een toespraak met als titel 'The Gospel of Jesus Christ Is For All'. Ik wacht op de Nederlandse vertaling van deze toespraak, en dan kom ik erop terug. Deze toespraak is namelijk voor mij ook een zijstraat. Die ik voor nu maar de ALL-zijstraat noem, want het woord 'all' is wat mij opviel toen ik naar deze toespraak luisterde. Misschien moet ik nog een keer gaan luisteren en de 'all's' turven. "Zijn genade, ik citeer nu president Oaks, is er voor iedereen. Het Boek van Mormon leert dat onze Heiland allen uitnodigt om tot Hem te komen en deel te hebben aan zijn goedheid;

en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt,

zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw;

Hij is de heidenen indachtig;

en alleen zijn voor God gelijk,

zowel de Joden als de andere volken".

Tot slot nog dit, wat ik ook zie als een zijstraat, een hanger: Dordrecht mag dan de stad zijn waar de Eerste Vrije Statenvergadering plaatsvond, "het begrip vrijheid gold in 1572 alleen voor een bepaalde groep in Europa en strookte niet met de latere slavernij en koloniale onderdrukking". In de tentoonstelling 'Verweven Verleden', die binnenkort te zien is in het Hof van Nederland, wordt stilgestaan bij dit koloniale verleden van Dordrecht. En zo ga ik van het 'Hof van Nederland' in het klein naar 'Hof van Nederland' in het groot. 

Hof van Nederland: Verweven Verleden

4. Het is niet juist dat enig mens andermans slaaf is

 

Tijdens mijn wandeling door het Soepjesbos kwam ik een opmerking tegen die, zeker gezien het feit dat ik steeds terugkom op vers 12 van Leer en Verbonden 134, niet mag ontbreken in hetgeen wat ik er tot nu toe over heb geschreven. 

Earthly Governments and Laws: "Hoewel de kerk leert dat slavernij verkeerd is en in strijd met de fundamentele rechten van een individu, leerde de profeet Joseph Smith dat wanneer slavernij door een overheid wordt getolereerd, het niet de positie van de kerk is om te proberen die gevestigde orde omver te werpen: 'Het behoort de plicht van een ouderling te zijn, wanneer hij een huis binnenkomt, de heer des huizes te groeten, en als hij zijn toestemming krijgt mag hij prediken tot allen die in dat huis zijn; maar als hij zijn toestemming niet krijgt, mag hij niet naar zijn slaven of bedienden gaan maar laat de verantwoordelijkheid op het hoofd van de heer des huizes rusten, en de gevolgen daarvan, en de schuld van dat huis rust niet langer op hem. Maar als de heer des huizes toestemming geeft, mag de ouderling prediken tot zijn gezin, zijn vrouw, zijn kinderen en zijn bedienden, zijn dienstknechten, zijn dienstmaagden en zijn slaven' (Geschiedenis van de Kerk, 2:263). In 1834, toen deze verklaring werd geschreven, werden de heiligen in Missouri er door hun vijanden vaak van beschuldigd de slavernij te willen afschaffen. Omdat Missouri als slavenstaat tot de Unie toetrad, zette deze vraag de inwoners van Missouri op scherp en droeg ongetwijfeld bij aan de geest van vervolging en geweld tegen de heiligen. Leer en Verbonden 134:12 was een antwoord op deze beschuldigingen".   

Ik vond meerdere dingen interessant, zoals jullie kunnen zien aan bovenstaande afbeelding, al  wil ik hier verder niet bij stilstaan. Waar ik wel bij stil wil staan, is de opmerking dat de kerk leert "dat slavernij verkeerd is en in strijd met de fundamentele rechten van de mens". Gaat daar in wezen Leer en Verbonden 134 niet over? En kun je deze afdeling los zien van Leer en Verbonden 101?

"En voorts zeg Ik tot u, hen die door hun vijanden zijn verdreven: 

Het is mijn wil dat zij blijven aandringen op schadeloosstelling en verlossing,

uit de handen van hen die als regeerder zijn gesteld en met gezag over u bekleed zijn -

overeenkomstig de wetten en de grondwet van het volk, 

die Ik tot stand heb laten brengen, en die moeten worden gehandhaafd 

omwille van de rechten en bescherming van alle vlees,

overeenkomstig rechtvaardige en heilige beginselen;

opdat eenieder in leer en beginsel met betrekking tot de toekomst 

zal handelen volgens de morele keuzevrijheid die Ik hem heb gegeven,

opdat eenieder op de dag van het oordeel 

rekenschap verschuldigd zal zijn van zijn eigen zonden.

Daarom is het niet juist dat enig mens andermans slaaf is." 

LV 101:76-79

Over deze fundamentele rechten heeft Joseph Smith het volgende gezegd: "Als het is aangetoond dat ik bereid was te sterven voor een 'mormoon', durf ik voor de hemel te verklaren dat ik net zo bereid ben te sterven bij de verdediging van de rechten van een presbyteriaan, een baptist of een goed mens van welke denominatie dan ook; want hetzelfde principe dat de rechten van de heiligen der laatste dagen zou vertrappen, zou ook de rechten van de rooms-katholieken vertrappen, of van welke andere denominatie die impopulair en te zwak is om zichzelf te verdedigen. Het is de liefde voor vrijheid die mijn ziel inspireert - burgerlijke en godsdienstvrijheid voor de hele mensheid". 

In deel 3 had ik iets aangehaald dat uit de Doctrine and Covenants Student Manual kwam, wat ik zo heb overgenomen. In deze tekst wordt ouderling Quentin L. Cook aangehaald; woorden die komen uit zijn toespraak Religious Freedom and Fairness. Dat wat na ouderling Cook gezegd wordt, komt uit de evangelieverhandeling 'Ras en het priesterschap'. Bij deze verhandeling zal ik ook opnieuw stilstaan, maar dan specifiek door de slavernijbril. 

In deze toespraak vertelt ouderling Cook dat hij een student rechten was aan de Stanford University toen de Civil Rights Act van 1964 werd aangenomen en Dr. Martin Luther King  Jr. een held was in de ogen van hem en zijn klasgenoten. Ook vertelt hij in deze toespraak dat hij enkele preken van Dr. King van voor 1960 had herlezen. Ouderling Cook haalt dan specifiek één preek aan die hem bijzonder relevant lijkt voor onze tijd. En zoals jullie in mijn vorige logje konden lezen, heeft hij het ook over de vervolgingen van de heiligen. Alleen dit is wat hij zegt voordat hij ingaat op die vervolgingen van de heiligen: "Voordat ik dat doe, wil ik ondubbelzinnig instemmen met wat Dr. Eugene Rivers en Dr. Kenneth Johnson schreven: De ervaring van zwarte Amerikanen als gevolg van slavernij is uniek en zonder analogie in de geschiedenis van de Verenigde Staten. Terwijl andere groepen discriminatie en ontberingen hebben ervaren, is geen van hun ervaringen te vergelijken met de fysieke en culturele wreedheid van slavernij. Laat ik nogmaals zeggen dat ik de beproevingen van de heiligen der laatste dagen niet vergelijk met de afschuwelijke slavernijervaring van Afro-Amerikanen. Maar het stelt ons wel in staat om godsdienstvrijheid vanuit een enigszins vergelijkbare invalshoek te bekijken. Vervolging leerde de vroege heiligen der laatste dagen hoe belangrijk het is om godsdienstvrijheid te beschermen en de waardigheid van ieder individu in zijn eigen keuzes te behouden."

In deze toespraak heeft hij het ook over de profeet Joseph Smith: "Een paar maanden voordat hij in 1844 door een menigte werd vermoord, leerde onze profeet Joseph Smith dat morele keuzevrijheid essentieel was voor ieder individu: "God kan een mens niet redden of verdoemen alleen op basis van het principe dat ieder mens handelt, kiest en aanbidt voor zichzelf; vandaar het belang om elke geest van onverdraagzaamheid en intolerantie jegens iemands religieuze gevoelens, die geest die de aarde met bloed heeft doordrenkt, van ons af te stoten. In dezelfde preek verbond Joseph Smith het belang van godsdienstvrijheid met de waarde van elke menselijke ziel. De eerste wet van alles wat heilig is, zo leerde hij, was het onvervreemdbare recht van de mens om te denken zoals hij wil, en te aanbidden zoals hij wil. Als zodanig waren die grote en verheven principes van gelijke rechten en universele vrijheid voor alle mensen onmisbaar". 

In de evangelieverhandeling Ras en het priesterschap kunnen we lezen dat "tegen het einde van zijn leven kerkstichter Joseph Smith zich openlijk verzette tegen slavernij". Ouderling Cook zegt dit erover: "Correspondentie met de leidende presidentskandidaten van zijn tijd overtuigde Joseph Smith ervan dat er niet genoeg prioriteit werd gegeven aan godsdienstvrijheid en andere belangrijke vrijheden. Tegen het einde van zijn leven in 1844 lanceerde Joseph Smith zijn eigen presidentiële campagne op een platform dat oproepen omvatte tot godsdienstvrijheid voor iedereen, niet alleen voor mormonen; voor de vrijlating en rehabilitatie van talloze mannen die gevangen zaten vanwege schulden en kleine vergrijpen; en voor de emancipatie van slaven". 

Afbeelding: Pixabay

2. Politieke meetlat

 

Als ik niet oppas, heb ik straks een wachtrij aan onderwerpen die ik nog op mijn blog wil delen. En het ergste van alles is dat ik soms niet eens meer precies weet waarom iets in de wachtrij staat. De gedachte is er nog wel, maar soms ontbreekt op een gegeven moment het gevoel. Het gevoel van welke kant ik ook alweer wilde opgaan met die gedachte. Neem Het Zuid-Afrikaanse pad. Ik heb er een 1 voor gezet en dat heb ik niet zomaar gedaan. Ik had een bedoeling, maar ondertussen zijn we een maand verder. Gelukkig, dat dan wel weer, reis ik alleen, en kan ik, zonder overleg, zelf bepalen welke richting ik op ga en/of waar ik wel of niet bij wil stilstaan. Zoals de gedachte dat de Leer en Verbonden de grondwet van de kerk is. Dit vanwege de beginselen die hierin worden onderwezen, maar waar ik nu geen aandacht aan wil geven en die daardoor dus in de wachtrij staan. Omdat ik op dit moment meer bezig ben met "donkere persoonlijkheden van politici die politieke verdeeldheid versterken". Niet alleen polariseren, maar ook ondermijnen, en ons op die manier al dan niet direct en indirect raken. 

Hierbij denk ik aan Rusland, dat onder andere in "artikel 17 van zijn grondwet heeft staan dat de fundamentele mensenrechten worden gerespecteerd. De vrijheid van meningsuiting (art. 29), vergadering (art. 30) en vereniging (art. 31) zijn vastgelegd". "Vrijheid van meningsuiting en vrijheid van geweten, ik citeer nu uit een artikel van Amnesty International, zijn fundamentele beginselen van een geciviliseerde staat. De bescherming daarvan is bij de Russische staat in betrouwbare handen. Deze illustere woorden sprak Vladimir Poetin uit toen hij op 31 december 1999 aantrad als president van de Russische Federatie. Ruim 20 jaar later heeft diezelfde Poetin zijn land in een oorlog met Oekraïne gestort en houdt hij de Russische burgers gegijzeld met repressief beleid en tientallen wetten die kritische stemmen het zwijgen opleggen. Hoe heeft dit zo kunnen gebeuren?"

Ik denk ook aan wat er vorige maand gebeurde in Amerika: "dat de arrestatieaanpak van immigratiedienst ICE in strijd is met de grondwet. Agenten zouden aanhoudingen verricht hebben op basis van ras, etniciteit en werkplek. Ook werd gekeken of iemand Spaans sprak of Engels met een accent". Wat haaks staat op hun grondwet, bedoeld om "de veiligheid en vrijheid van burgers te waarborgen tegen willekeurige overheidsmacht". In hoeverre kun je heden ten dage nog spreken van 'We the people'? Hoe heeft dit zo kunnen gebeuren? 

Ik hoop dat jullie begrijpen dat ik, ondanks dat ik lid ben van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, hier op dit blog schrijf namens mijzelf. Ik ben bezig met ras en het priesterschap en in het verlengde daarvan dat 'Allen gelijk zijn voor God'. Het probleem is echter, dat ik tijdens mijn reis door de Schriften, met deze onderwerpen in mijn rugzak, onderweg van alles tegenkom wat ik hier niet los van kan zien, zoals de Amerikaanse grondwet waarover wordt gesproken in de Leer en Verbonden. Hierbij moet ik ook denken aan  'We the People' en de slavernij.

"en die moeten worden gehandhaafd 

omwille van de rechten en bescherming van alle vlees,

overeenkomstig rechtvaardige en heilige beginselen;

Daarom is het niet juist dat enig mens andermans slaaf is.

LV 101:77,79

Wij in Nederland hebben ook een grondwet. Hoe belangrijk is het respecteren van de grondwet en de grondrechten die daarin staan als wij straks in oktober onze stem uitbrengen? In hoeverre kan ons dit, het tornen aan grondwetten, ook overkomen? Zeggen wij dan straks ook: Hoe heeft dit zo kunnen gebeuren? Kijkend naar wat er afgelopen zaterdag gebeurde, met een "serieuze poging het Binnenhof binnen te dringen", zijn er mensen die het niet zo nauw nemen met de grondwet. Hoe zit dit met partijen en de kandidaten die zij op hun kieslijst hebben staan? 'Gelukkig' zijn er in Nederland een heleboel verschillende partijen. "Door het Nederlandse kiesstelsel ligt de lat dus hoog voor een partij om een daadwerkelijke bedreiging te vormen voor de grondbeginselen, genoemd in de Wet Politieke Partijen". Of deze lat hoog genoeg ligt, zal de tijd ons leren. 

Waarom zijn er zoveel politieke partijen in Nederland?

Afbeelding Free the People: Pixabay

Ik borduur voort op

De toespraak 'Het grootste bezit' van ouderling Jeffrey R. Holland heeft toentertijd voor heel wat ingrediënten gezorgd. Dit keer trek ik het 

blikje 'Vrouwen in al hun verscheidenheid' open:

Toen wij tijdens de tweede zondag van deze maand de toespraak 'Het grootste bezit' van ouderling Jeffrey R. Holland bespraken, en ik daarover schreef, wist ik toen nog niet dat ook dit blogje, net als de blogjes hiervoor, daar een vervolg op zou zijn. Met daarin verwerkt, weliswaar met een knipoog, de zondagsschool en de schepping. Zie het als een kluwen wol waar ik elke keer weer een ander draadje uittrek, al is er wel in het geheel een rode draad te ontwaren. Een rode draad die te maken heeft met "verbeter de wereld en begin bij jezelf", "eenheid gaat over saamhorigheid, niet over gelijkvormigheid" en "God houdt van diversiteit". 

Vanochtend, toen ik dacht aan het blog en wat te schrijven, moest ik aan Eva, de vrouw van Adam, denken, en zo aan het begin van onze studie van het Oude Testament, misschien aandacht geven aan vrouwen uit de Schriften. Scrollend door wat ik over haar had, kwam ik deze toespraak tegen van zuster Patricia T. Holland: 'One thing needful'. In deze toespraak zegt zij het volgende over Eva: "Eva kreeg de identiteit van 'de moeder van alle levenden' - jaren, decennia, misschien eeuwen voordat ze ooit een kind baarde. Het lijkt erop dat haar moederschap aan het baren van kinderen voorafging, net zo zeker als de perfectie van het Paradijs voorafging aan de strijd van het sterfelijk leven. Ik geloof dat moeder een van die zeer zorgvuldig gekozen woorden is, een van die rijke woorden - met betekenis na betekenis na betekenis. We moeten ons ten koste van alles niet door dat woord laten verdelen. Ik geloof met heel mijn hart dat het in de eerste plaats een uitspraak is over onze natuur, niet een telling van onze kinderen". En toen was daar de rode draad, de draad die ik niet kon negeren en die ik, stukken knippend uit haar toespraak, met jullie wil delen.

Zuster Holland: "Ieder van ons heeft voorrechten en zegeningen, en ieder van ons heeft angsten en beproevingen. Het lijkt gewaagd om te zeggen, maar gezond verstand suggereert dat nooit eerder in de geschiedenis van de wereld vrouwen, inclusief LDS-vrouwen, werden geconfronteerd met grotere complexiteit in hun zorgen. Ik ben erg dankbaar voor het extra bewustzijn dat de vrouwenbeweging heeft gegeven aan een evangeliebeginsel dat we sinds Moeder Eva en daarvoor hebben gehad: dat van keuzevrijheid, het recht om te kiezen. Maar een van de meest ongelukkige bijwerkingen waarmee we te maken hebben gehad in deze kwestie van keuzevrijheid, is dat we, vanwege de toenemende diversiteit van levenswijzen voor vrouwen van vandaag, nog onzekerder en minder zeker met elkaar lijken. We komen niet dichterbij, maar verder weg van die gemeenschap en zusterschap die ons al generaties lang staande heeft gehouden en ons kracht heeft gegeven. Er lijkt sprake te zijn van een toename van concurrentiekracht en een afname van onze vrijgevigheid met elkaar. Degenen die de tijd en energie hebben om hun groenten en fruit in te blikken, ontwikkelen een vaardigheid die hen goed van pas zal komen in tijden van nood, in onze onzekere economie kan dat bijna elk moment zijn. Maar ze moeten niet neerkijken op degenen die hun perziken kopen of die niet van courgette houden of een van de vijfendertig manieren die er zijn om het te verhullen, of die gewoon een bewuste keuze hebben gemaakt om hun tijd en energie op een andere doelbewuste manier te gebruiken".

Zuster Holland: "Het punt is dat we onszelf gewoon geen christen kunnen noemen en elkaar - of onszelf - zo hard blijven veroordelen. Geen enkele glazen pot met kersen is een confrontatie waard die ons berooft van ons medeleven en onze zusterschap. Het is duidelijk dat de Heer ons heeft geschapen met verschillende persoonlijkheden, evenals verschillende graden van energie, interesse, gezondheid, talent en kansen. Zolang we toegewijd zijn aan rechtschapenheid en een leven van trouwe toewijding leiden, moeten we deze goddelijke verschillen vieren, wetende dat ze een geschenk van God zijn. We moeten ons niet zo bang, zo bedreigd en onzeker voelen; we hoeven geen exacte replica's van onszelf  te vinden om ons gevalideerd te voelen als vrouwen van waarde. Er zijn veel dingen waarover we verdeeld kunnen zijn, maar één ding is nodig voor onze eenheid: de empathie en het mededogen van de levende Zoon van God".

Afbeelding: pinterest

Donderdag...

'En terwijl Hij nog sprak, zie, daar was Judas, een van de twaalven, 

en met hem een grote schare met zwaarden en stokken, 

gezonden vanwege de overpriesters en oudsten des volks. 

En die Hem overleverde had hun een teken gegeven, zeggende: 

Die ik zal kussen, die is het: grijpt Hem.

En terstond, trad hij op Jezus toe en zeide: 

Wees gegroet Rabbi en hij kuste Hem.'

In de dagen van het Nieuwe Testament was het de gewoonte dat men elkaar begroette met een kus op de wang. Dergelijke uitingen waren een symbool van respect, maar ook van broederschap en vriendschap.

'En Jezus zeide tot hem:

Judas, verraadt gij de Zoon des mensen met een kus?'

Wat was er over van zijn ooit rechtvaardige verlangens, hij die eens waardig was om geroepen te worden als apostel?

'Toen kreeg Judas, die Hem verraden had, berouw, 

daar hij zag, dat Hij veroordeeld was, 

en hij bracht de dertig zilverlingen aan de overpriesters en oudsten terug, 

en hij sprak: Ik heb gezondigd, onschuldig bloed verraden!

En de zilverlingen in de tempel werpende, verwijderde hij zich;

daarop ging hij heen en verhing zich'. 

Daarop ging hij heen ... en verhing zich. Na zijn daad van verraad, voor hij zich verhing, was er nog een andere weg die hij had kunnen gaan. Juist hij, na drie jaar lang met Christus te hebben gewandeld, had dit kunnen en moeten weten. Maar hij verkoos een ander pad.

Het is niet aan ons om te oordelen, maar wat Christus zei over Judas geeft wel te denken:

'De Zoon des mensen gaat wel heen gelijk van Hem geschreven staat,

doch wee de mens,
door wie de Zoon des mensen verraden wordt.

Het ware voor die mens goed geweest,
als hij niet geboren was'.

Afbeelding: Lds.org.

   



Laat Ons mensen maken naar Ons beeld...

Ik herinner Me nog zo goed de dag toen je bij Mij vandaan ging, 

wandelend door de sluier heen, 

stoutmoedig om je aardse roeping te volbrengen.

Ik had tranen in Mijn ogen toen Ik je geest omhulde met een mantel van liefde, en je wegstuurde naar  ‘school’.

Wees ervan verzekerd dat Mijn gedachten nu bij je zijn, zoals altijd.

Ik houd van je met geheel Mijn hart.

Ik weet van je leven, het goede en het slechte, je verdriet, je teleurstellingen, je onbeloonde prestaties,  je frustraties en verleidingen.

Maar onthoud dit voor altijd, ALLES WAT IK HEB IS VAN JOU, 

als je alleen maar weer wilt terugkomen.

Kind, onthoud dat Ik in jou iets Goddelijks heb geplaatst,  

zoals in al Mijn kinderen.

Ik houd van je.

Je hebt een of andere gezegende gave, 

een zeker talent, een klein deel van Mij in jou. 

Zoek ernaar, ontwikkel het, gebruikt het, en bovenal, deel het met anderen.

Als je werkelijk van Mij houdt help anderen dan zichzelf te vinden, 

en leidt ze tot Mij.

Toon je liefde door te dienen. 

Bekeer je van je fouten en weest nederig.

Wees altijd leergierig en streef steeds naar verbetering.

Ik gaf je zwakheid om je te helpen nederig te zijn, 

vervloek Me daarom niet.

Ik deed het omdat Ik van je houd.

Wees hoopvol. Laat ontmoediging je niet verzwelgen.

Ik zal er zijn al je Me nodig hebt.

O, Mijn kind, houd op met nutteloos te twisten, weest vredestichters.

Het breekt Mijn hart te zien dat zoveel van Mijn kinderen vechten.

Als ze konden zien waar Ik op hoopte, 

wat Ik voorbereidde en verlangde voor hen.

Mijn hart breekt als ik ze gadesla.

Maar jij, Mijn getrouw kind, bent Mijn hoop.

Het is door jou dat Mijn werk moet voorgaan.

Je hebt niet veel tijd en er is nog zoveel te doen.

Ik smeek je om te beginnen.

Volbreng de roeping die Ik je gaf voordat je Mij verliet. 

Ik zal je helpen.

Ik ben nooit te druk of te ver weg om tot je te komen. 

Ik ben altijd dichter bij je dan je veronderstelt.

Er is zoveel dat Ik je wil vertellen maar wat nu niet kan.

Kom dikwijls tot Mij in gebed.

Ik houd er zo van om tot je te spreken Mijn kind.

Ik wil je zo graag in mijn armen nemen,

maar ook Ik moet geduldig wachten tot die tijd.

Tot dan laat Ik je hier met Mijn vrede, Mijn zegen en Mijn liefde.

Vergeet het niet, Ik ben heel dicht bij als je Mij nodig hebt.

Heb vertrouwen in Mij zoals Ik dat in jou heb.

Ik houd van je en mis je heel erg, 

en o, hoe kijk Ik uit naar je terugkeer tot Mij en je Moeder .

Met al Mijn liefde en geheel Mijn hart,

je Hemelse Vader. 

Ps: 

Ik ben mijn gezinsavond mappen aan het organiseren.

Tijdens dat proces kwam ik bovenstaande tekst tegen. 

Al eerder geplaatst op mijn blog, maar te mooi om dat niet opnieuw te doen. 

Kan ik ooit genoeg doordrongen zijn van het feit dat ik Zijn kind ben?

Tekst: ? Afbeelding: alexislaugh.blogspot.com

Wie is toch die man/vrouw die het vlees op zondag snijdt

In de krant van vandaag stond een artikel met als titel 'Vrouw aan de top niet anders dan een man'. Onlangs is er een onderzoek gedaan naar het functioneren van mannen en vrouwen in topfuncties. De conclusie van dit onderzoek is dat er geen "enkele wetenschappelijk onderbouwing te vinden is om te discrimineren naar sekse op leidinggevend niveau. Ze managen namelijk op precies dezelfde manier als hun mannelijke collega's".

Met andere woorden, er is geen enkele reden om vrouwen niet aan te stellen voor een topfunctie. 

Wat men met dit artikel duidelijk wil maken is dat de cliché van dat vrouwen 'te soft' en 'te aardig' zijn, terwijl mannen 'vol zelfvertrouwen' en 'besluitvaardig' zijn, niet opgaat.
"Vrouwelijk managers geven op precies dezelfde manier leiding als mannelijke managers.
Al wil dat niet zeggen dat geslaagde vrouwen allemaal macho's zijn."

Nu gaat het mij er niet om of vrouwen die wel of niet de top bereiken vrouwen met 'ballen'  zijn. Uiteindelijk gaat het erom, dat een vrouw, als ze dat wil, alles kan bereiken wat maar mogelijk is. En zij doet daarin zeker niet onder voor de man. Laat dat gezegd zijn.

Het probleem is alleen dat ze dat niet wil. Dat blijkt wel uit het antwoord van Thecla Bodewes, zakenvrouw van het jaar 2011, als haar de vraag wordt gesteld waardoor ons land zo achterloopt als het gaat om vrouwen op topfuncties: "Dat komt door onze cultuur. Het is voor ons normaal dat de vrouw voor de kinderen zorgt. Ik ken veel vrouwen die topvrouw hadden kunnen worden, maar die niet naast hun gezin nog eens 80 of 100 uur wilden werken. Daar moeten we niet zielig over doen."

Wat mij raakt in dit artikel is dat men om de top te bereiken, naast het gezin, 80 of 100 uur moet werken. Logisch dat vrouwen dit niet willen. Ondertussen vraag ik me wel af hoe het zit met de mannen in de top? Stellen deze mannen zich zelf ooit de vraag of het aantal uren dat zij werken wel te combineren valt met hun gezin? Ouderschap is toch vader- en moederschap?

Misschien is het wel emancipatie ten top wanneer mannen zouden opstaan en zouden aangeven dat ze dat niet willen.   

"Vaak vullen we onze levens met allerlei goede zaken, 

zodat er geen tijd is voor de essentiële zaken."

Afbeeldingen: oneworld.nl en defrysk.wordpress.com

Krant: AD, maandag 7 oktober 2013

Ach ja.....

Eerlijk gezegd moest ik er wel om lachen toen ik vanochtend de krant zag liggen met als titel: "Waar heeft 40 jaar emancipatie ons gebracht?" En het bijbehorende artikel las. 

In dit artikel wordt de neuroloog Dick Swaab aangehaald, schrijver van het boek Wij zijn Ons Brein, die ingaat op de vraag of wij er in Nederland ook naar moeten streven om speelgoed zo neutraal mogelijk aan te bieden: "Als peuterjongens en - meisjes de vraag krijgen of ze met een auto of pop willen spelen, zullen de meeste meisjes voor de pop gaan en de meeste jongens voor de auto". Volgens hem is het niet zo dat 'de omgeving' ze dat leert, maar is in de hersenen vastgelegd dat meisjes een voorkeur voor gezichten hebben en jongens voor dingen. "Voer je hetzelfde experiment bij apen uit, dan krijg je hetzelfde resultaat, terwijl apen toch echt geen aangeleerd gedrag met betrekking tot speelgoed hebben".

Hoe kun je nu, in het licht van eeuwen evolueren, en het daarbij behorende geloof dat wij afstammen van apen, verwachten dat er daadwerkelijk iets verandert in 40 jaar?

Neutraal speelgoed aanbieden, de omgeving, is dan in wezen niets meer dan iets van buitenaf opleggen, terwijl als het gaat om het veranderen van hersenen, er van binnenuit iets wezenlijks moet veranderen.

Nu begrijp ik heus ook wel dat de ophef die er nu is ontstaan voortvloeit uit het feit dat men deze pagina een teken vindt van seksisme, en door dit, verschillen tussen mannen en vrouwen, te bestrijden, hoopt men, zo op deze manier, de ongelijkheid die er is, de wereld uit te helpen.

Ik moet denken aan een boek van Stephen R. Covey, waarin hij zegt dat men zich bezighoudt "met de blaadjes en niet de wortels". Ongelijkheid wordt niet bestreden door verschillen tussen mannen en vrouwen weg te strepen. Die verschillen zijn er nu eenmaal. Door dat te ontkennen, ontkennen we in wezen onszelf. Is de basis van het probleem in wezen niet dat we de ander niet kunnen behandelen zoals we zelf graag behandeld willen worden? Gaat het in de kern uiteindelijk niet om iets zo eenvoudigs als de Gouden Regel?  

Onderzoek:

'Jongens'- en meisjesspeelgoed' oké, maar laat kind de keuze,

niet de fabrikant

Tekst neuroloog Dick Swaab; AD, 2 oktober 2013 

Uitspraak zelfrespect: lesboek 'Kom tot Mij

Tien gouden regels

Tien gouden regels,

die ik zomaar ergens tegenkwam.

1. Verwonder je zo vaak als je kan en verbaas je over wat je vanzelfsprekend vindt, maar dat helemaal niet is.
2. Geniet van eenvoudige, goede dingen als wandelen, een appel eten, even de ogen sluiten.
3. Wees dankbaar en waarderend voor wat dankbaarheid en waardering verdient.
4. Zoek mensen op die een positieve houding hebben.
5. Ontvang in alle rust complimentjes en opbouwende opmerkingen; weiger kalm maar duidelijk afbrekend commentaar.
6. Blijf je realiseren dat jouw leven van jou is. Laat het niet door anderen leven.
7. Gun jezelf de ruimte en tijd voor dingen die je graag doet.
8. Zoek naar activiteiten waarbij het nuttige ook aangenaam is. Alles heeft aangename kanten.
9. Kies ervoor je gelukkig te voelen. Wacht niet op anderen of het lot om je gelukkig te maken.
10. Lach veel, zo vaak als je zin hebt. Er zijn redenen in overvloed.

(c) Pauline Schakenbos, Boog consult, www.verrasjezelf.nl.

Als je de 10 gouden regels voor geluk aan anderen door wilt geven, is dat prima, mits je auteur en bron er bij laat staan.

Afbeelding: Photl.com

Wat nu?

Wie kent niet de slogan 'Baas in eigen buik'. Vrouwen die dit als tekst op hun eigen buik hadden geschreven en in de jaren zeventig de straat op gingen om te demonstreren voor legalisatie van abortus. Omdat ze het recht opeisten om zelf te beslissen hoe om te gaan met hun eigen seksualiteit, zwangerschap, en in het verlengde daarvan zwangerschapsafbreking. 

Tot mijn verbazing is men in Engeland, waar abortus gelegaliseerd is, in rep en roer. Uit onderzoek komt namelijk naar voren, en dit blijkt wijdverbreid te gebeuren, dat men abortussen pleegt omdat het kind het verkeerde geslacht heeft. Men is dit gaan onderzoeken door middel van iemand die undercover ging.

Over één van deze bezoeken wordt het volgende geschreven: "De behandelende arts vraagt de zwangere vrouw waarom ze de zwangerschap wil beëindigen. Zij zegt dan: Mijn partner en ik zijn naar Frankrijk geweest voor een bloedtest en daarom weten we dat het een meisje is. We hebben al een dochtertje en we willen niet nog een meisje." En dan zegt de arts in de abortuskliniek het volgende, wat in mijn ogen zo ontzettend ongerijmd is: "Het is niet eerlijk". Wanneer ik zo iets lees dan vraag ik me af: Wat is er niet eerlijk?' Omdat er in dit geval sprake is van een abortus puur op basis van geslacht? Deze arts werkt in een gelegaliseerde kliniek, pleegt zelf jaarlijks weet niet hoeveel abortussen, en nu er sprake is van een abortus vanwege een niet gewenst geslacht zegt hij dat het niet eerlijk is. Om vervolgens wel een valse verklaring af te geven tot een abortus. 

Volgens 'Woman on Waves' worden er wereldwijd jaarlijks 42 miljoen abortussen gepleegd. Dus deze abortussen zijn wel eerlijk? Omdat het in deze gevallen niet gaat om geslacht? Is de keuze om een abortus te plegen puur op basis van het geslacht, wat nu nog illegaal is, niet gewoon het gevolg van het 'Baas in eigen buik' zijn? Dus vanwaar die ophef? Het uitgangspunt toen en nu, was en is toch dat vrouwen zelf beslissen over hun eigen seksualiteit, zwangerschap, het al dan niet 'nemen' van kinderen, het plegen van een abortus, met nu in het verlengde er van, om te kiezen voor een jongen of een meisje. Abortus wordt toch gezien als het basisrecht van elke vrouw? Waaronder het recht om zelf te beslissen over haar eigen lichaam? Gezien in dat licht, heeft niet iedere vrouw dan, ongeacht haar etnische achtergrond, zo haar eigen redenen om een abortus te plegen? 

Denk nu niet dat ik voor abortus ben. Ik wil hiermee alleen maar aangeven dat ik deze ophef niet begrijp. Wanneer je een stok aan de ene kant optilt, gaat de andere kant mee omhoog. Had men dan iets anders verwacht? Hierbij een artikel die als titel heeft dat Abortus: een aanslag op de weerlozen is. Ik denk dat de titel op zich al genoeg zegt. Al komt, aan de andere kant, in dit artikel ook duidelijk naar voren "dat abortus voorzichtig benaderd moet worden, en dat het probleem van het aantal abortussen zich niet oplost door mensen te veroordelen en te beschuldigen. Het is niet aan ons om over een schip te oordelen zonder dat je weet hoe ver de reis is en welke stormen je tegenkomt. En dat er wel degelijk gerechtvaardigde redenen kunnen zijn dat men tot een dergelijke beslissing komt zoals de zorg om de gezondheid van de moeder of een zwangerschap als gevolg van verkrachting en incest", maar gezien het aantal abortussen die er jaarlijks plaatsvinden, in Nederland alleen al 33.000, zijn deze situaties eerder uitzonderingen dan regel. 

Zegt het aantal abortussen uiteindelijk ook niet iets over de samenleving waarin wij leven? Men heeft het de laatste tijd veel over de verharding van de maatschappij. Kan het zo zijn, doordat we zo op gaan in onze eigen individualiteit en de maakbaarheid daarvan, dat we nu oogsten wat we al die jaren hebben gezaaid? Want hoe kunnen we verwachten veilig te zijn, als een ongeboren kind dat al niet is in de schoot van zijn eigen moeder?   

Afbeelding: NPV, zorg voor het leven

Meer lezen? (later toegevoegd), The lost girls

Uit de kast

Vorige week las ik een berichtje in de krant dat ging over dat kerken uit de kast komen.

Ik citeer:
"Homostellen die in de kerk willen trouwen en hun huwelijk willen laten zegenen, kunnen nu zien in welke kerken ze welkom zijn. Het Landelijk CoördinatiePunt groepen kerk en homoseksualiteit (LPK) vermeldt deze kerken in het boek Coming Out Churches.
Nederland telt vier kerkgenootschappen die het huwelijk tussen heterostellen en homoparen gelijkstellen". 

Nu wist ik wel wat uit de kast komen betekende, maar ik wist nog niet dat dat ook gold voor kerken.
Al wist ik natuurlijk wel dat er kerken waren waar homoseksuele stellen konden trouwen.
Op de een of andere manier houdt het me bezig.
Misschien juist omdat het kerken betreft.
Omdat in mijn beleving de kerk de plaats is waar het woord van God gepredikt wordt, waar men onderwezen wordt in de leer, met de intentie om op die manier de mensen dichter tot Christus te brengen. 

Nu is iedereen een kind van God, ongeacht kleur, ras, godsdienst en zijn seksuele geaardheid.
Dat blijkt wel uit het feit dat je door de hele Schrift heen leest dat God geen aannemer des persoons is.
Maar het feit dat God geen aannemer des persoons is rechtvaardigt nog niet het feit dat je bepaalde handelingen in de kerk kunt legaliseren, zoals een huwelijk sluiten voor God, terwijl in dezelfde Schrift gesproken wordt over dat het huwelijk een verbintenis is tussen man en vrouw.
Hoe kun je zoiets verklaren aan de hand van diezelfde Schrift?
Hoe brei je dit rond als kerk? 

Dat zijn vragen die ik mijzelf stel. 

Nu gaat het mij niet specifiek om homoparen die hun huwelijk willen laten bezegelen in de kerk. 

Valt dit uiteindelijk ook niet onder godsdienstvrijheid?

En is dit slechts één van de uitingsvormen van wat er heden ten dage gaande is in de kerk.
Althans uitgaande van wat ik lees in de krant aan opmerkingen die men maakt.
Zoals dat "de Kerk met zijn tijd mee moet gaan".
Zegt men dan eigenlijk niet ook dat God met zijn tijd mee moet gaan?
Want is de kerk niet Gods vertegenwoordiger op aarde?
Komt het er dan niet op neer dat God zich naar ons toe moet buigen, terwijl wij ons eigenlijk moeten buigen naar God toe?
Wat stelt dan de rol van God eigenlijk nog voor, omdat een maatschappij voortdurend aan verandering onderhevig is?
En Hij dus ook?
Wat heeft het dan voor zin op zijn woord en beloften te vertrouwen, als die niet meer zijn dan een wassen neus, ingevuld door de geest van de tijd?

Los van het huwelijk en al de verschillen tussen de kerken onderling en de invulling van de moderne tijd op het beleid van al deze kerken, hebben we allemaal één ding gemeen, en dat is dat we onze naaste behoren te behandelen zoals we zelf behandeld willen worden.
En dat kleur, ras, godsdienst en seksuele geaardheid daarin geen rol mogen spelen.
Voor geweld, pesterijen of wat dan ook, is geen enkel excuus.
Wat dat betreft, valt er nog, met name voor ons die zich christenen noemen, nog een hele weg te winnen. In dat opzicht mogen wij wel meer uit de kast komen.

foto: goedgelovig.wordpress.com