maandag 26 januari 2026
Speculaties rond de vloek van Kaïn
maandag 19 januari 2026
4. Onze ware identiteit en labels
Het is geweldig, behalve dan...
maandag 5 mei 2025
3. Bruggen van raciaal begrip
Vandaag is het 5 mei. Bevrijdingsdag. Op de site van de Rijksoverheid kan je hierover het volgende lezen: "Bevrijdingsdag is de nationale feestdag waarop we de bevrijding van Nederland in 1945 vieren. Op deze dag vieren we ook de bevrijding van Nederlands-Indië/Indonesië. Nederland staat op 5 mei ook stil bij de waarde van vrijheid, democratie en mensenrechten."
Een aantal jaren terug stond dit op de site van de kerk: "Zesenzestig jaar geleden sierde een document de wereld dat een nieuwe horizon voor menselijke relaties zette. Het heet de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en was de eerste wereldwijde verklaring in zijn soort. Leiders van verschillende landen, culturen, religies en politieke systemen kwamen samen om normen van menselijkheid vast te stellen die voor iedereen, overal, gelden. De openingsregels verkondigen dat de inherente waardigheid en de gelijke en onvervreemdbare rechten van alle leden van de menselijke familie de grondslag van vrijheid, rechtvaardigheid en vrede in de wereld vormen. Opgebouwd uit de as van de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust, voorzag deze verklaring in een collectief streven om vriendschappelijke betrekkingen tussen naties te ontwikkelen en het hoogste en beste in onze gemeenschappelijke beschaving hier op aarde naar boven te halen."
Opgebouwd uit de as van de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust in de hoop het hoogste en beste in ons als mens naar boven te halen. Gisteren was de dag van het herdenken en stilstaan bij de woorden "Dit nooit meer". Vandaag is de dag van het vieren. Echter, kijkend naar wat er zoal in de wereld gebeurt, en meer specifiek in het licht van de Holocaust en wat er afgelopen week in mijn eigen stad gebeurde, ben ik bang dat dit document dat in 1948 het licht zag, steeds meer door duisternis wordt overschaduwd.
Zeven Dordtse Stolpersteine zijn opzettelijk beschadigd.
zondag 29 september 2024
2. Vooroordelen
Dit logje heeft niet voor niets de titel 'Vooroordeel 2' gekregen. Ik vind het belangrijk dat je, voordat je het onderstaande leest, eerst 'Vooroordeel 1' leest. Ik geloof namelijk dat allen voor God gelijk zijn. Dat Hij kijkt voorbij kleur, en in het verlengde daarvan niet denkt in termen van ras. En dat Hij niemand verwerpt die tot Hem komt. Dit vraagt een andere houding van lezen, van kijken. Het vraagt een andere bril en daaraan wennen kan soms de nodige tijd vragen.
In zijn toespraak 'Alle mensen overal', die gaat over het Boek van Mormon, heeft ouderling Oaks het erover dat "in het Boek van Mormon steeds wordt herhaald dat het evangelie van Jezus Christus universeel is in zijn belofte en uitwerking - dat die zich uitstrekken tot allen die ooit op aarde hebben geleefd". In deze toespraak zegt ouderling Oaks ook iets over het lezen door een andere bril: "Wat men leert, is afhankelijk van de lezer. Wat we uit het boek halen - met name uit gewijde tekst - is vooral afhankelijk van onze houding als we erin lezen; zijn we verlangend en bereid om te leren en ons af te stemmen op het licht en de communicatie van de Geest van de Heer." Wat president Oaks met name geleerd heeft toen hij het Boek van Mormon las, was "hoeveel liefde God heeft voor al zijn kinderen in alle landen. En dat Zijn macht en goedheid en barmhartigheid zich uitstrekt over al de bewoners der aarde (1 Ne 1:14)". Hier, in deze tekst, is Lehi aan het woord, onder andere de vader van Laman en Nephi, de stamvaders van de Lamanieten en Nephieten. Wat ik interessant vind aan dit vers is dat al gelijk in hoofdstuk 1 van het Boek van Mormon het punt gemaakt wordt dat Gods macht, goedheid en barmhartigheid zich uitstrekt over al de inwoners der aarde. Volgend jaar bespreken we de Leer en Verbonden, en daar wordt deze gedachte, weliswaar in iets andere woorden, ook in hoofdstuk 1 gemaakt. "En voorts, voorwaar, Ik zeg u, o bewoners van de aarde: Ik, de Heer, ben gewillig deze dingen bekend te maken aan alle vlees; want Ik ben geen aannemer des persoons, en wil dat allen zullen weten dat de dag spoedig komt".
Het Boek van Mormon is net als de Bijbel een boek vol met menselijke verhalen. Het gaat over mensen die wandelen met God en boven zichzelf uitstijgen. Het laat echter ook een andere kant zien. Mensen die zich overgeven aan hun menselijke zwakheden en bijvoorbeeld op zoek zijn naar macht ten koste van de ander, zo hun vooroordelen hebben en vaak geen prijs stellen op het woord van God. Terwijl het enige verlangen van de Heer is dat zij zich "bekeren en tot Hem terugkeren". Wat de Heer dan doet in situaties dat men zich van Hem afkeert, hij zendt profeten om hen tot Hem te laten terugkeren.
Dit is geen nieuw thema, alleen dit keer zendt de Heer een Lamaniet, Samuel, naar de Nephieten, "die nog steeds in grote goddeloosheid verbleven, terwijl de Lamanieten nauwgezet de geboden van God onderhielden". Deze Samuel beseft heel goed dat hij een Lamaniet is en dat zijn afkomst een rol speelt bij zijn toehoorders. Dit blijkt onder andere wel uit zijn woorden: "En nu, omdat ik een Lamaniet ben". Terwijl, als je de geschiedenis van het Boek van Mormon kent, ze dezelfde gemeenschappelijke voorouder hebben, namelijk Lehi, waardoor ze in wezen broeders zijn, wat in dit verhaal geen enkele rol van betekenis speelt. Integendeel. Wat ze echter vergeten is dat "het evangelie van Jezus Christus alle mensen de mogelijkheid biedt om te veranderen. In een groot deel van het Boek van Mormon waren de daden van de Lamanieten slecht geweest, maar de prediking van de Nephieten leidde ertoe dat het merendeel van hen het evangelie ontving en een grote verandering van hart ervoer. Hier in het boek Helaman (zie de hoofdstukken 13 tot en met 15) is die duidelijke omkering van rollen te zien: een volk dat ooit was onderwezen, werd de leraar". In hun toorn, vanwege zijn woorden, maar ook vanwege het feit dat hij een Lamaniet is (hoe durft hij hun de les te lezen), gaat een deel van het volk van de Nephieten zelfs zo ver dat ze hem met "stenen en pijlen proberen te raken".
Door het hele Boek van Mormon zie je deze omkering, wat uiteindelijk niets te maken heeft met afstamming, noch met de kleur van je huid, maar alles met de gesteldheid van je hart. Dat blijkt wel uit deze woorden van Samuel: "U weet zelf, want u bent er getuige van geweest dat zovelen van hen (hij heeft het hier over de Lamanieten) als er tot de kennis van de waarheid worden gebracht......er ertoe worden gebracht de heilige Schriften te geloven, ja, de profetieën van de heilige profeten, die zijn opgeschreven, hetgeen hen tot geloof in de Heer voert, en tot bekering, welk geloof en welke bekering hun een verandering van hart brengt. Daarom zeg ik u: Het zal voor hen beter zijn dan voor u, tenzij u zich bekeert. Want zie, indien aan hen de machtige werken waren getoond die aan u zijn getoond, ja, aan hen die in ongeloof zijn verkommerd wegens de overleveringen van hun vaderen, dan kunt u voor zichzelf zien dat zij nooit wederom in ongeloof zouden zijn verkommerd."
Zoals ik al zei, deze boodschap die Samuel brengt is niet nieuw. Honderden jaren eerder waarschuwde een andere profeet, Jacob, de Nephieten al met deze woorden: "Wee, wee u die niet rein van hart bent, die heden vuil bent voor het aangezicht van God; want tenzij u zich bekeert, wordt het land omwille van u vervloekt". En geeft Jacob de Nephieten de raad dat ze "daarentegen aan hun eigen vuilheid moeten denken in het besef dat de vuilheid van de Lamanieten aan hun vaderen te wijten is".
Raad Jacob aan de Nephieten: Jacob 3. Omkering van rollen: Inleiding Het Boek van Mormon cursistenboek, hoofdstuk 38.
zondag 22 september 2024
1. Vooroordelen
"God schiep de rassen, maar niet de discriminatie." Een uitspaak die ik volgens mij zelf al een keer eerder heb gebruikt op mijn blog, maar dan in het licht van discriminatie. Als het gaat om het eerste deel van deze uitspraak, dan geef ik liever God zelf het woord: "Want zie, dit is mijn werk en mijn heerlijkheid; de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen." We hebben dus allemaal dezelfde Vader. Eén God heeft ons allemaal gemaakt. De vraag is alleen of wij dat ook werkelijk geloven? Dat wij allemaal Gods kinderen zijn en dat Hij ze niet sorteert op kleur en afkomst, daar Hij zelfs van stenen Abrahams kinderen kan verwekken. God houdt van diversiteit. Om die reden maakt hij geen onderscheid tussen zwart en wit, en alle andere kleuren die daar dan nog tussenin mogen zitten. Dat ras uiteindelijk niet meer is dan een "een sociaal construct, een zelfgecreëerd beeld, waar geen enkele wetenschappelijke basis voor is." Het probleem is echter, dat heeft de geschiedenis ons laten zien, dat het niet zo eenvoudig is om deze "rassenwaanbril" af te zetten en een nieuwe aan te schaffen.
Bekeken door die rassenwaanbril kan ik me zo voorstellen dat er mensen zijn die het Boek van Mormon lezen en teksten tegenkomen die ze zo op het eerste gezicht als racistisch ervaren. Hierbij denk ik aan deze tekst uit onze leesopdracht van afgelopen week: "En het geschiedde dat die Lamanieten die zich met de Nephieten hadden verenigd, onder de Nephieten werden gerekend; en hun vervloeking werd van hun weggenomen, en hun huid werd wit (aangepast overgenomen), zoals die van de Nephieten (3 Nephi 2:14,15)". Zelf heb ik geen witte huid; desondanks ervaar ik deze teksten niet als racistisch, omdat ik deze tekst en andere soortgelijke teksten in de Schriften door mijn kleurenblindbril anders ben gaan leren lezen. Dat dan wel weer. Wat inhoudt dat je het oude denken moet loslaten. De afgelopen tijd heb ik daar al het een en ander over geschreven en ik ben van plan dat de komende tijd te blijven doen. Dit stukje heet niet voor niets 'Vooroordeel 1', alleen nu, wat alles te maken heeft met onze leesopdracht van de afgelopen tijd, met specifieke aandacht voor die "vervloekte" Lamanieten. Waarvan Samuel de Lamaniet er een was.
woensdag 17 april 2024
3. Groenten aan het snijden
Ik ben nog steeds bezig met mijn allen-zijn-voor-God-gelijk-soepje. Om het overzicht te behouden, kies ik elke keer maar één ingrediënt, om zo voor mijzelf het overzicht te houden. Het lijkt misschien dat ik door de keuze van mijn onderwerpen, zoals vorig jaar met 'ras en het priesterschap' en nu dan dat 'allen voor God gelijk zijn', heel beperkt bezig ben. Echter, dat is totaal niet het geval. Deze onderwerpen zijn slechts onderdeel van een groter geheel. Ik durf zelfs te stellen dat als je dat denkt, je het niet begrepen hebt. Hieronder alvast een voorbeeld.
Denken dat je een streepje voor hebt
Allereerst, zoals beloofd, Jakob 3. In dit hoofdstuk lezen wij hoe Jakob de Nephieten aanspreekt op hun gedrag. Ik zou nog een heleboel meer over dit hoofdstuk kunnen zeggen, maar ik wil niet verdwalen in het bos. Daarom beperk ik mij tot een paar specifieke verzen. Er wordt onder andere in dit hoofdstuk gezegd dat als de Nephieten zich niet bekeren, de Lamanieten reiner zullen zijn wanneer zij tezamen voor de troon van God zullen staan. De Nephieten worden hier aangesproken op hun eigen gedrag en hun houding jegens de Lamanieten, die, dat wordt ook nog even tussen neus en lippen gezegd, er in wezen niets aan kunnen doen. Zo zie je maar hoe opvoeding een rol kan spelen. Het feit dat de Lamanieten "met een zware vervloeking waren vervloekt", maakte "de Nephieten niet automatisch niet-vuil". De Nephieten dachten dat zij rechtvaardiger waren dan de Lamanieten, maar daarin vergisten zij zich. Wat dat betreft lijken de Nephieten zeker ook op de Joden vanouds, die dachten dat zij, door hun afstamming, een streepje voor hadden bij God. Die door de Heer op hun plaats werden gezegd met de volgende woorden: "Meent niet bij u zelven te zeggen: Wij hebben Abraham tot een vader; want ik zeg u, dat God zelfs uit deze stenen Abraham kinderen kan verwekken."
Van Thijs Dorenbosch kreeg ik een artikel toegestuurd met de titel 'Wat is de donkere huid in het Boek van Mormon?' Al scannend, erin duiken is mij nog niet gelukt, kwam ik deze zin tegen: "De inclusieve antidiscriminatie boodschap van het Boek van Mormon". Ook dit artikel staat in mijn leeswachtrij, maar gelukkig had men een samenvatting geschreven:
"Een houding van superioriteit leidt tot maatschappelijke conflicten. De raciale interpretatie van enkele verzen uit het Boek van Mormon heeft bijgedragen aan deze houdingen en conflicten, maar toch zijn honderden inclusieve boodschappen te vinden in meer dan de helft van de verzen van het boek. Gods boodschap, liefde, barmhartigheid en gerechtigheid zijn voor alle mensen. Rechtschapen mensen vonden zichzelf niet boven anderen, vervolgden anderen niet en begonnen geen oorlogen. Oorlog is tragisch en wordt veroorzaakt door slechtheid. Samenzweringen zijn een groot kwaad. Rechtschapen mensen waren vriendelijk in hun houding en daden, ongeacht de sociale status of etniciteit van anderen. Sommige mensen uit het Boek van Mormon gaven zelfs hun leven of zetten hun leven op het spel door vriendelijk te handelen, en sommigen van hen gingen van het haten van anderen over tot het opgeven van hun leven ten behoeve van anderen. De inclusieve boodschappen in het Boek van Mormon komen overeen met het standpunt dat wordt bepleit door de huidige leiders van de Heiligen der Laatste Dagen, waarbij zij racisme veroordelen en racistische hypothesen verwerpen, zoals die welke zijn afgeleid van enkele verzen uit het Boek van Mormon, dat wil zeggen dat huidskleur verband houdt met rechtschapenheid. De inclusieve boodschappen komen ook overeen met de opvatting dat huidskleur in het Boek van Mormon niet letterlijk maar metaforisch is. Het Boek van Mormon leert ons dat liefde en respect de juiste manier zijn om met elkaar om te gaan, door voorbeelden van mensen die anderen respecteren en de hand reiken, beloften aan alle mensen, onvriendelijkheid en antisemitisme veroordelen, oproepen aan alle mensen om zich te bekeren, en het benadrukken van de tekortkomingen van de eigen groep en niet die van anderen."
Deze samenvatting kan ik eigenlijk niet lo zien van mijn les die ik vorige maand gegeven heb. Deze les had alles te maken met de inclusieve boodschap van het evangelie. Hoe Christus brak met vastgeroeste tradities van vijandigheid. Of het nu ging om de relatie tussen de Samaritanen en Joden, de Lamanieten en Nephieten of tussen zwart en wit tijdens de herstelling van de kerk door middel van Joseph Smith. Deze boodschap kan ik namelijk niet los zien van onze tijd. Ik doel nu op de vijandigheid, algemeen gesproken, tussen de Joden en de Arabieren. In bovenstaande samenvatting was er namelijk één woordje wat er voor mij uitsprong en dat was het woordje antisemitisme, dat zoals we weten aan het toenemen is. Aan de andere kant zijn er ook zo de nodige vooroordelen richting zij die een moslimachtergrond hebben. Wat we echter vergeten, zoals de Lamanieten en Nephieten vaak vergaten, verschillende uitzonderingen daar gelaten, zoals Enos die als Nephiet bad voor de Lamanieten, is dat deze twee volkeren één gemeenschappelijke voorvader hebben, namelijk Abraham, en dat zij broeders zijn. In zijn toespraak "Allen zijn gelijk voor God", verwoordt president Howard W. Hunter het zo: "Zowel de Joden als de Arabieren zijn kinderen van onze Vader. Ze zijn allebei kinderen van de belofte, en als kerk kiezen we geen partij. We hebben liefde en interesse voor iedereen".
woensdag 10 april 2024
2. Groenten aan het snijden
Wat mij zo aansprak in de toespraak van Conny Blakemore en wat ik ook heel grappig vond, was haar gebruik van brillen. "De overtuigingen die we hebben, zijn voor ieder van ons de lenzen van de werkelijkheid." Met wat voor bril kijk jij naar jezelf en naar je omgeving? Heeft dit uiteindelijk ook niet alles te maken met hoe jij God ziet en ervaart?
Voordat ik naar onze leesopdracht van vorige week ga, de hoofdstukken 1tot en met 4 van Jakob, wat voor mij te maken heeft met de Lamanietenbril, wil ik toch nog even stilstaan, opnieuw, bij de zwarte huid waarover gesproken wordt in het Boek van Mormon. Naar aanleiding van de stukjes die ik toen heb geschreven, kreeg ik een door Thijs Dorenbosch vertaald artikel toegestuurd dat ingaat op: "Wat is de donkere huid in het Boek van Mormon?" In dit artikel wordt, ik zou bijna zeggen grappig genoeg als het niet zo pijnlijk was en is, ook over brillen gesproken, de raciale bril, die sommigen maar niet af kunnen zetten, ondanks de duidelijke woorden van de kerk: "Vandaag de dag verwerpt de kerk de theorieën die in het verleden naar voren zijn gebracht dat de zwarte huid een teken van goddelijke ongunst of vloek is."
Het vasthouden aan deze raciale bril, met alle gevolgen van dien, zorgt er misschien voor dat we als geheel, leden van Zijn Kerk, niet dat ontvangen wat we zouden kunnen ontvangen. Omdat we nalaten het Boek van Mormon volledig te omarmen. Want als ons iets geleerd wordt, is dat het Boek van Mormon juist voor ons, in deze tijd, geschreven is. Hierbij hoef ik alleen maar aan de afgelopen algemene conferentie en ouderling Cooks toespraak te denken, die, hoe kan het ook anders, citeerde uit het Boek van Mormon, "dat allen gelijk zijn voor God" en dat de reddende barmhartigheid van de Heer niet afhankelijk is van afkomst, opleiding, economische status of ras. Het is gebaseerd op één zijn met Christus en Zijn geboden." Met andere woorden:
vrijdag 26 januari 2024
De bril die we dragen
Jullie hebben even moeten wachten op Urk. Ondertussen hebben jullie je misschien afgevraagd wat Urk nu heeft te maken met de dingen waar ik het over heb op mijn blog. Uiteindelijk meer dan je denkt. Vandaar dat dit geen stedentripje wordt. Integendeel zelfs, en dat heeft alles te maken met een artikel uit het Weet Magazine dat ik onlangs in handen kreeg. Het Weet Magazine is een tijdschrift dat de wetenschap benaderd vanuit een christelijk perspectief en daar stond een heel interessant artikel in over Urk.
"Schedelroof in naam der wetenschap." Dat was wat ik als eerste las. Hmmm, nooit geweten dat daar zoiets had plaatsvonden. Het tweede wat ik las was "Achterlijke eilandbevolking moest maar eens even zwijgen..." Achterlijke eilandbevolking? Wacht eens even, Urk is toch Nederland? Uiteraard, maar Nederlander zijn is niet altijd genoeg, dat blijkt wel uit het verhaal van Urk. De site Urker Schedels geeft een 'mooi' inkijkje in de ontwikkeling van dit achterlijke denken. Hieronder een samenvatting.
"Het eerste wat je opvalt wanneer je de site Urker Schedels opent is de naam Johann Friedrich Blumenbach. Het is deze Duitse meneer, anatoom en antropoloog, die meent dat de mensheid uit vijf rassen bestaat. Hij publiceert een artikel waarin zestig menselijke schedels worden besproken, waaronder één van Urk. Volgens Blumenbach wijken de Zuiderzeeschedels af door een sterk terugwijkend voorhoofd en in een min of meer vooruitstekende kaak. En dan begint het balletje te rollen, of moet ik zeggen het schedeltje. Want dit moet nader onderzocht worden. In dit nader onderzoeken gaat men zelfs zo ver dat de Urkse bevolking wordt onderworpen aan allerlei schedelmetingen 'Het Urk Project'. Uiteindelijk komt men, de wetenschappers van die tijd, met een definitieve uitslag 'de Urkers zijn achterlijk en onzakelijk, wat inhoudt dat ze niet geschikt zijn voor werken op het land' en niet te vergeten, ze zouden zich ook nog vermengd hebben met Joden. Daar de Urkers niet geschikt zijn voor werken op het land - de Flevopolder moet worden ingericht en men wil een modelsamenleving creëren - heeft men een oplossing voor het 'Probleem Urk'. Deporteer gewoon de helft van de bevolking, plus de toekomstige bevolkingsaanwas."
Ik zelf vind een paar woorden en namen die de moeite van het onthouden waard zijn, zoals Blumenbach. Van hem komt de indeling van de verschillende rassen. Op hem kom ik nog terug. Uiteraard, zou ik bijna zeggen, heeft men het ook over de Joden. En dan het woord deporteren. Het gedwongen verplaatsen van mensen, in dit geval Urkers, maar wat we ook niet los kunnen zien van concentratiekampen en Nazi-Duitsland. De deportatie van Urkers ging uiteindelijk niet door vanwege de woningnood (hoe actueel), en oppositie vanuit de regering.
Het Weet Magazine artikel over Urk gaat ook nog in op social darwinisme. Zomaar wat zinnen uit dit sociaal darwinisme stukje: "De lagere Afrikanen mogen op allerlei manieren vernederd worden. Maar niet alleen zij, ook indianen, Aziaten, Aboriginals enzovoort. Die 'lageren' werden zelfs opgesloten achter tralies, in een soort dierentuin, zodat blanke westerlingen, (de hogeren) naar hen konden kijken om met eigen ogen te zien hoe 'wild' ze nog waren. Het ging zelfs zo ver dat 'lageren' gedwongen werden gesteriliseerd...je gaat toch ook niet fokken met een zwak paardenras? Gelukkig is daar verandering in gekomen en wordt het sociaal darwinisme nu niet meer als wetenschap beschouwd. Maar invloeden waren voor velen nog tot ver in de twintigste eeuw merkbaar."
Over deze gebeurtenissen op Urk heeft men een boek geschreven, genaamd Zoutzoet, wat je, als je de link volgt, digitaal kunt lezen. Volgens één van de onderzoekers en tevens medeschrijver van dit boek "staan de schedels voor de manier waarop decennialang met Urk is omgegaan. Het project doorbrak een taboe. Er kon ineens gepraat worden over dat zoute verleden." Ik kan nu niet anders denken aan wat Mpho Tutu van Furth zei, namelijk dat "de reis begint met het vertellen van je verhaal". Door de gelegenheid die ze kregen ging dit zeker op voor de Urkers.
Afbeelding Urker schedels: https://urkerschedels.wordpress.com/chronologie/
maandag 22 januari 2024
2. Breek af die muur van uitsluiting
zaterdag 21 oktober 2023
Een Rotterdamse dame
De reden dat ik mijn blog "Levensreis" genoemd heb, is dat deze naam mij de gelegenheid gaf en geeft alle kanten op te gaan. Want waar ik ook mee bezig ben, of ik nu links of rechts ga, of misschien zelfs even stilsta, het doet er niet toe. Alles is een onderdeel van die reis. En dat woordje 'reis' neem ik heel ruim. Hierbij denk ik bijvoorbeeld ook aan lezen wat voor mij ook een vorm van reizen is. En dan maakt het niet zoveel uit of het nu gaat om een boek, een tijdschrift of de Schriften.
Als het gaat om de Schriften, de afgelopen twee jaar ben ik bezig geweest met de Bijbel. Vorig jaar stond in het teken van het Oude Testament en was ik vooral met het volk van Israël op pad. Het meest wat mij hiervan bijgebleven is, is hun reis, en tevens mijn reis, door de woestijn. Dit jaar, het jaar is nog niet ten einde, ik maak nog een paar tussenstops, zijn we bezig met het Nieuwe Testament. De rode draad van dit jaar, los nog van "God is geen aannemer des persoons" is de Nieuw Testamentische kerk en dat wat zowel Petrus als Paulus onderwees. De komende tijd zal ik hier nog het een en ander over schrijven. Zeker ook als verbindende factor naar het Boek van Mormon, dat we het komende jaar gaan bestuderen. Dit alles in het licht van dat ik opnieuw moest leren mijn Schriften te lezen en "hoe is het in Godsnaam mogelijk". Eerst, voordat het zover is, wil ik nog een aantal foto's delen. Zij maken ook onderdeel uit van mijn reis. Beginnend met deze Rotterdamse dame.
Toen deze dame geplaatst werd, gaf het stof tot opwinding. Stof, omdat ze een vrouw was. Daarnaast vonden sommigen het moeilijk dat deze vrouw ook nog zwart was. Een opmerking over dit beeld, die ik me herinner uit die tijd is deze "Wat heeft deze dame nu gepresteerd?".
Veel helden uit het verleden worden nu van hun sokkel gehaald, verplaatst, of er wordt de nodige nuance aangebracht. Hierbij denk ik aan het nieuws van gisteren, dat ging over het staatsbezoek van het koningspaar aan Zuid-Afrika en Jan van Riebeeck. Wie? Ja, dat dacht ik eerst ook. Nu weet ik dat hij veel heeft betekend voor de welvaart van Nederland, echter zijn naam kun je niet los zien van de slavenhandel en in het verlengde daarvan 'de Apartheid'.
In Nederland zijn er verschillende straten naar Jan van Riebeeck vernoemd. Om precies te zijn, wanneer je al deze straten achter elkaar neerlegt: 14.014 meter. Daarnaast heeft hij een eigen museum. In het licht van de vraag "wat heeft deze dame nu gepresteerd?" en/of ze wel een standbeeld verdient, kun je je ook afvragen of deze heer, op grond van zijn prestaties, wel een standbeeld waardig is.
Misschien juist omdat er voor gekozen is om deze dame te laten beelden als een 'niemand', overstijgt ze uiteindelijk ons allemaal door er gewoon te zijn. En maakt ze ons bewust, door daar alleen maar te staan, van wat voor iemand wij zijn, door hetgeen wij zien in haar.
zondag 15 oktober 2023
Muren aan het slechten?
Onlangs, iets meer dan een jaar geleden, zei president Nelson tijdens een wereldwijde devotional voor jongvolwassenen in zijn toespraak Kiezen voor de eeuwigheid dat we "eerst en vooral een kind van God zijn". Kiezen voor de eeuwigheid. Heeft dat niet alles te maken met "celestiaal denken"? "Zaai een gedachte, oogst een daad".
Behalve dat president Nelson zei "dat we eerst en vooral een kind van God zijn, en dat "het belangrijk is dat je de waarheid kent over wie je bent", zei hij ook dit: "De tegenstander is gek op labels, omdat ze verdeeldheid scheppen en beperkend werken op hoe wij over onszelf en elkaar denken. Het is verdrietig als we labels meer in ere houden dan we elkaar in ere houden. Labeling kan uitlopen op vooroordelen en vijandigheden. Elke mishandeling of elk vooroordeel tegenover een ander vanwege nationaliteit, ras, seksuele geaardheid, geslacht, opleiding, cultuur of andere belangrijke aanduidingen is een belediging voor onze Schepper! Een dergelijke mishandeling leidt ertoe dat we onder onze stand als zijn verbondszoons en -dochters leven!"
Tijdens de afgelopen algemene conferentie is het een en ander gezegd over het bovenstaande. Weliswaar in andere bewoordingen, maar de kernboodschap, ik haal nu elder Soares aan, was en is: "Het evangelie van Jezus Christus leert ons dat we allemaal geestzonen en -dochters van hemelse Ouders zijn die ons echt liefhebben, en dat we vóór onze geboorte als één familie bij God woonden. Het evangelie leert ons ook dat we allemaal naar het beeld en de gelijkenis van God zijn geschapen. Daarom zijn wij voor Hem gelijk, want Hij maakte uit één bloed heel het menselijke geslacht. We hebben dus allemaal een goddelijke aard, een goddelijk erfgoed en goddelijk potentieel, want er is één God en Vader van allen, Die boven allen en door allen en in ons allen is".
Mijn reis door het Nieuwe Testament is bijna ten einde. Ik hoop, voordat het zover is, nog een aantal tussenstops te kunnen maken. Eén tussenstop die zeker niet mag ontbreken, is het verhaal van Carol Lawrence-Costley. Haar verhaal, evenals mijn verhaal, heeft alles te maken met "ras en het priesterschap". Met dit verschil dat haar verhaal, samen met dat van andere zwarte leiders van de kerk, uitgegeven is in een boek.
In de beschrijving van dit boek wordt onder andere dit gezegd: "In het evangelie en in het leven zijn onze individuele reizen waarin we ons verleden onderzoeken, terwijl we met geloof de toekomst tegemoet gaan, zeer gevarieerd. We hebben allemaal unieke verhalen, en alleen door die te delen kunnen we 'elkaars lasten volledig dragen, zodat ze licht zullen zijn; die troost nodig hebben' (Mosiah 18:8-9). Als we onze verbonden willen omarmen en tot leven willen wekken, en werkelijk Gods volk willen worden, moeten we beginnen met het luisteren naar en het omarmen van onze broeders en zusters."
Beginnen met.., als u...
donderdag 10 augustus 2023
Nog bezig met mijn blogplankje
Dat ik mijn blogplankje, een verzameling onderwerpen die eventueel geschikt zijn om iets mee te doen op mijn blog, nog niet achter me laat, heeft alles te maken met onze zondagsschool leesopdracht van deze week. Althans, met de zin van het inleidende stukje: "Tegen de tijd dat Paulus zijn zendbrief aan de Romeinse kerkleden (een heterogene groep Joden en niet-Joden) schreef, was de Kerk van Jezus Christus al veel meer dan een handjevol gelovigen uit Galilea." Ik moest even googelen om goed te begrijpen wat er nu precies bedoeld wordt met "heterogene groep". Ik kwam de volgende uitleg tegen: "Heterogene groepen zijn groepen waarin leerlingen voor bepaalde kenmerken van elkaar verschillen. Bij heterogene groepen wil je dat de leerlingen elkaar versterken, ondersteunen, uitdagen, enz. In heterogene groepen wordt de diversiteit dus ingezet als meerwaarde." In de uitleg over heterogene groepen gebruikt men het woord leerlingen. Zijn wij dat in wezen ook niet allemaal? Leerlingen van Jezus Christus? Men heeft het ook over diversiteit. Diversiteit die wordt ingezet als meerwaarde.
Wanneer ik het woord diversiteit hoor, dan kan ik niet anders dan denken aan Darius Gray en "Diversity is good". Maar ook aan de woorden van ouderling Dieter F. Uchtdorf: "Hoewel de verzoening bedoeld is om meer op Christus te lijken, is zij niet bedoeld om ons allemaal hetzelfde te maken. Soms verwarren we verschillen in karakter met zonde. We kunnen zelfs ten onrechte denken dat iemand die anders is dan wij God niet behaagt. Deze manier van denken brengt sommigen ertoe te geloven dat de kerk ieder lid in dezelfde vorm wil gieten - dat we allemaal op elkaar moeten lijken, dat we allemaal hetzelfde moeten voelen, denken en doen. Dat zou in tegenspraak zijn met het karakter van God. Het is ook in tegenspraak met het oogmerk en doel van de Kerk van Jezus Christus, die de keuzevrijheid van ieder van Gods kinderen erkent en beschermt - met alle verstrekkende gevolgen daarvan".
Waren in het Nieuwe Testament niet de Joden die de niet-Joden in hun Procrustusbedje wilden stoppen door te verwachten dat de heidenen zich lieten besnijden? Maardaar gaat de les van deze week ook over:"dat de besnijdenis niet langer als teken van Gods verbond met zijn volk wordt vereist". Maar het leidde in het verleden wel tot "tegengestelde opvattingen, waardoor een raad van kerkleiders in Jeruzalem over de kwestie moest beslissen".
Terwijl ik dit neerschrijf, moet ik ergens toch ook denken aan Charles Beltjens en zijn gedicht over de condor, en vraag ik me af in hoeverre hij zichzelf uiteindelijk herkende in zijn eigen gedicht. Hij was succesvol met zijn gedichten, maar eenmaal terug thuis in Sittard, werd hij niet her- en erkend als zodanig. Integendeel. Hij werd gezien als een zonderling die door kinderen werd nageroepen. Hieronder een aantal regels uit zijn gedicht over de condor.
De Joden uit Paulus' tijd hebben geprobeerd hem op allerlei mogelijke manieren te kortwieken. Desondanks bleef hij vliegen. Is dat niet de les die wij van Paulus kunnen leren? Ook wij, ondanks alles, zijn geroepen om te vliegen.
Afbeelding: Pixabay, Gedicht Charles Beltjens, Uitleg heterogene groep: kenniscentrumpotential.be





.jpeg)










