'En na de lofzang gezongen te hebben vertrokken zij naar de Olijfberg.
Toen zeide Jezus tot hen:
Gij zult allen aan Mij aanstoot nemen in deze nacht.
Want er staat geschreven:
Ik zal de herder slaan en de schapen der kudde zullen verstrooid worden.
Doch nadat Ik zal zijn opgewekt, zal Ik u voorgaan naar Galilea.
Petrus antwoordde en zeide tot Hem: Al zouden allen aanstoot aan U nemen, ik nooit!
Jezus zeide tot hem:
Voorwaar, Ik zeg u, in deze nacht, eer de haan kraait, zult gij Mij driemaal verloochenen.
Petrus zeide tot Hem:
Zelfs al moest ik met U sterven, ik zal U voorzeker niet verloochenen.
En zo spraken ook al de discipelen.'
Mattheus 26:30-35
Petrus verloochening door Carl H. Bloch
Ik nooit!
"Ik leef mee met Petrus. Velen van ons lijken sterk op hem. We beloven trouw; we bevestigen onze vastberadenheid om moedig te zijn; we verklaren – soms zelfs in het openbaar – dat we, wat er ook gebeurt, het juiste zullen doen, dat we zullen opkomen voor de goede zaak en dat we trouw zullen blijven aan onszelf en aan anderen. Dan begint de druk toe te nemen. Soms is die druk van sociale aard. Soms gaat het om persoonlijke verlangens. Soms om misplaatste ambities. De wilskracht verzwakt. De discipline verslapt. Er volgt capitulatie. En dan is daar het berouw, gevolgd door zelfverwijt en bittere tranen van spijt".
Wat Petrus deed en Judas had moeten doen.
"Mochten er binnen de kerk mensen zijn die het geloof in woord of daad hebben verloochend, dan bid ik dat u troost en vastberadenheid mag putten uit het voorbeeld van Petrus; hoewel hij dagelijks met Jezus was opgetrokken, verloochende hij in een uiterst moeilijk moment even de Heer en het getuigenis dat hij in zijn eigen hart droeg. Toch herpakte hij zich en werd hij een krachtig verdediger en een machtig pleitbezorger. Zo is er ook voor ieder mens een weg om zich te bekeren en zijn of haar kracht en geloof te voegen bij de kracht en het geloof van anderen, om zo aan de opbouw van het koninkrijk te werken".
En wat ik steeds hoop te doen.
