Blikje en het zwart/wit denken

Dit blikje is nog uit de coronaperiode met zo tussendoor het nu. 

Als we nog gewoon vergaderd zouden hebben, dan zouden we vanochtend deze toespraak van elder Bednar 'Wij zullen hen hiermee beproeven' hebben besproken. En zouden we misschien wel verder zijn ingegaan op de volgende vragen van elder Bednar: "Wat hebben we deze afgelopen maanden van aanpassingen en beperkingen in onze levensstijl geleerd? Wat moeten we geestelijk, lichamelijk, sociaal en verstandelijk in ons leven verbeteren?"

Voordat ouderling Bednar deze vragen stelt, maakt hij de volgende opmerking: "Onderzoek uzelf of u in het geloof bent". Dat is nog niet zo eenvoudig gedaan. Dat blijkt onder andere wel uit de gelijkenis van de tien maagden, waar elder Bednar het over heeft. Deze gelijkenis gaat niet over 'de wereld', maar over ons, wij, leden van zijn kerk, die uitkijken naar de wederkomst. Van de tien maagden werd uiteindelijk slechts de helft tot de bruiloftszaal toegelaten. "Velen worden geroepen, maar weinigen gekozen", zoals we vanochtend nog konden horen van een van onze sprekers. Met andere woorden: "Beproef uzelf en geef aandacht aan het pad waarop u zich bevindt". Een pad waarvoor we gewaarschuwd worden, is het pad van polarisatie. Een pad waarvan we misschien niet eens in de gaten hebben dat we ons erop bevinden. 

Tijdens de afgelopen conferentie zei elder Oaks het volgende in zijn toespraak 'Heb uw vijanden lief': "We leven in een tijd van boosheid en haat in politieke betrekkingen en beleidszaken. Dat hebben we deze zomer gemerkt toen sommigen verder gingen dan vreedzame protesten en zich destructief gedroegen. Dat merken we ook in sommige lopende campagnes voor openbare ambten. Helaas sluipen in dat opzicht zelfs politieke uitspraken en onvriendelijke toespelingen in onze kerkbijeenkomsten. In een democratisch bestel zullen er altijd verschillende meningen zijn over voorgestelde kandidaten en beleidszaken. Maar als volgelingen van Christus moeten we de boosheid en haat laten varen waarmee over politieke keuzes wordt geredetwist, of die in allerlei situaties worden gehekeld". 

AD.nl

Op dit moment staan de verkiezingen volop in het nieuws. Woensdag de 22ste kunnen we, als we dat willen, onze stem uitbrengen op de partij van onze keuze. Wat betreft het uitbrengen van onze stem, wetten van het land en hoe ons te gedragen, is dit wat ouderling Oaks erover zegt: "Dit betekent niet dat we alles onderschrijven wat krachtens de wet wordt gedaan. Het betekent dat we de wet gehoorzamen en met vreedzame middelen gewenste veranderingen nastreven. Het betekent ook dat we verkiezingsuitslagen vreedzaam accepteren. We doen niet mee aan het geweld waarmee mensen dreigen die de uitslag betreuren. In een democratische samenleving hebben we altijd de mogelijkheid en de plicht vreedzaam te volharden tot de volgende verkiezing". 

In mijn ogen hebben deze woorden nog niets aan actualiteit ingeboet, zeker als het gaat om vreedzaam te volharden. Als we het ergens niet mee eens, zijn mogen we "demonstreren en actievoeren". Dit betekent echter niet dat alles zomaar kan en mag. Er zijn wel degelijk regels. Helaas, dat laat de praktijk ook zien, kunnen situaties gauw uit de hand lopen en is het woord vreedzaam ver te zoeken. Wat betreft de discussie rond Zwarte Piet: na een aantal jaren van demonstreren en tegendemonstraties lijkt het er voor nu op dat "Sinterklaas weer vooral een tijd van plezier is in plaats van strijd". "Weer vooral" geeft hoop, zeker in deze donkere dagen.   

Afbeelding: NOS.nl

Zwarte Piet

Het is nog geen december, gelukkig. Want dat zou onder andere betekenen dat het jaar bijna ten einde is. Ik heb soms toch al het gevoel dat de tijd door mijn vingers glipt. Ikzelf vind december een heerlijke maand, maar niet iedereen ervaart dat zo. 

December kun je namelijk ook niet los zien van 5 december, de verjaardag van de goedheiligman en alles daaromheen. Zoals de kleur van de Pieten en de discussie die dat op gang heeft gebracht. Maar ook de demonstraties, de rellen en het geweld dat hieruit voortvloeide. 

Iets wat in eerste instantie werd beschouwd als een 'leuk kinderfeest' is dat allang niet meer. Op de een of andere manier zijn we niet in staat om over onze eigen schaduw heen te stappen en het een feest te laten zijn waar alle kinderen zich prettig bij voelen. Wanneer kinderen geboren worden, zijn zij naar mijn idee kleurenblind. Zij denken niet in wit en zwart. Is het niet de hand van de wieg die uiteindelijk bepaalt door wat voor bril de kinderen naar de buitenwereld kijken?  

Gisteren kwam ik in de krant een artikel tegen met de volgende kop: Toezichtsraad: Zwarte Piet is raciaal stereotype en wordt terecht geweerd van Facebook en Instagram. In dit artikel wordt onder andere gezegd "dat voor 'veel Nederlanders' zonder racistische motieven Zwarte Piet een symbool is van een culturele traditie, maar dat de figuur zelf een discriminerend stereotype is. De raad vindt dat het laten staan van dit soort beelden beledigt en bijdraagt aan een onveilige omgeving voor zwarte mensen".

Dit was gisteren niet het enige artikel van deze krant. Er was nog een artikel met de kop: Facebook Hooggerechtshof: hij moest mede bepalen of Zwarte Piet een racistische karikatuur is. Alleen kan ik hiervan geen link delen. In dit artikel werd opnieuw gezegd "We zeggen niet: de traditie zelf is racistisch of dat de gebruiker die deze video op Facebook zette die had. Maar het tonen van de figuur Zwarte Piet is in strijd met het beleid van Facebook".

Steeds meer minder zwarte schmink

Uit het artikel blijkt ook dat het zelfs voor de raad niet eenvoudig was om tot een oordeel te komen.  Zelf zeggen ze hierover: 'Het is geen makkelijke beslissing geweest; ik heb leden van de raad zien wisselen van standpunt. Nogmaals: juist omdat Facebook er ook wil zijn voor de stem van elke minderheid dan ook. Maar uiteindelijk vinden we Zwarte Piet schadelijk".

In dit artikel wordt op een gegeven moment de volgende vraag gesteld: "Hoe maakt u het onderscheid tussen iets dat kwetst en iets dat schadelijk is?" En dan wordt er dit antwoord gegeven: "Jullie Kinderombudsman constateert dat elk jaar in december zwarte kinderen worden gepest en gediscrimineerd, en sommige bang zijn om naar school te gaan vanwege Zwarte Piet. We lazen over gevallen van geweld, verbaal of fysiek, tegen mensen die vreedzaam protesteren tegen Zwarte Piet. Hiervoor is bewijs, dat we zwaarder hebben laten wegen dan het argument dat het een onschuldige traditie is".

"Elk jaar in december worden zwarte kinderen gepest en gediscrimineerd, en sommigen zijn bang om naar school te gaan vanwege Zwarte Piet". Het is met name deze zin die er voor mij uitspringt. In hoeverre kun je spreken van een 'leuk kinderfeest' als dit het geval is? Uiteindelijk moet de discussie niet gaan over de kleur van Piet, maar hoe zorgen we er met elkaar voor dat alle kinderen met plezier uitkijken naar deze tijd van het jaar? Wanneer dat het geval is, wanneer we in staat zijn om dat voor ogen te houden, en kinderen dat daadwerkelijk ook zo ervaren, dan doet de kleur van Piet er volgens mij uiteindelijk ook niet meer toe. 

Artikelen Volkskrant: Pieter Sabel, 13 april 2021, afbeelding: Volkskrant

Dag 6...

VERLICHT de WERELD, dag 6

Suggestie 2: Post uw favoriete Schrift tekst op sociale media.

Een paar dagen eerder zei ik nog: 'Ik ben echt niet van plan om doorlopend verslag uit te brengen van hoe goed ik het er van afbreng als het gaat om het vervullen van VERLICHT de WERELD 'opdrachten'.
Doorlopend?
Is dat trouwens dagelijks of regelmatig?
Toen ik doorlopend schreef, dacht ik zelf eerder aan dagelijks.
Net even gegoogled en doorlopend betekent: Aaneengeschakeld, Aan een stuk door, Aldoor, Almaar, alsmaar, Altijd, Constant, Continu, Gedurig, Geregeld, Non-stop, Onafgebroken, Ononderbroken, Onophoudelijk, Onophoudend, Steeds, Voortdurend.

In ieder geval, we zijn nog maar bij dag 6 en wat ik nu al geleerd heb, is dat ik iets minder snel iets moet roepen. Al heb ik me inderdaad niet dagelijks gemeld, dat had zomaar gekund.
Maar ja, dit had ik van te voren kunnen weten: zoals de wind waait, waait mijn jasje. Dit echter zo zwart/wit op papier te zien staan...
Alhoewel vandaag kan ik daar niets aandoen. 
Suggestie twee van VERLICHT de WERELD zegt namelijk: post uw favoriete Schrifttekst op sociale media.
Laat ik dat vandaag nu net niet gaan doen.

Natuurlijk zou ik zo een tekst kunnen posten. Er zit er zelfs een nu in mijn hoofd: 'Overleg met de Heer in of bij alles wat u doet'. Graag geef ik daar tegelijkertijd een aanvulling op.
Ik leg dat een andere keer nog wel uit, als ik de tekst correct post.
Maar voor nu kan ik dat niet.
Mijn papieren Schriften liggen in de kerk, en mijn opladers zijn op reis, waardoor ik nu niet bij mijn tablet Schriften kan zoals ik dat wil.

Daarom sta ik stil bij iets anders. 

Vandaag is het 6 december. Sinterklaas is weer onderweg terug naar Spanje, om volgend jaar terug te komen, met in zijn kielzog weer de nodige discussies.
Het lijkt wel of men in deze discussie alleen maar kan denken in termen van zwart en wit of voor en tegen.
De een aan de ene kant en de ander aan de andere kant, met de hakken stevig in het zand. En dit alles over de ruggen van de kinderen.
Als dit het beeld is dat wij ouders en ouderen geven, als kemphanen tegenover elkaar, wat kunnen we dan verwachten van een volgende generatie?

Sean Covey, hij is de zoon van Stephen R. Covey, heeft een boek speciaal geschreven voor de volgende generatie. Trouwens, op het kaft staat geschreven: Alles wat je ouders je niet vertellen. En of laten zien, zou ook een mooie aanvulling kunnen zijn. Want hij heeft het in zijn boek over win-win situaties en daarover zegt hij het volgende:

"Winnen-winnen is de overtuiging dat iedereen kan winnen. Winnen-winnen is een groot feest. Het is de overtuiging dat er genoeg succes is voor iedereen. Het is niet jij of ik. Het is jij en ik. Het gaat er niet om wie het grootste stuk taart krijgt. Er is genoeg taart voor iedereen. Het is een groot feest. Winnen-winnen creëert altijd meer. Het is een eindeloos feest".

 

 



Denk niet wit, denk niet zwart...

Cariben eisen vergoeding slavernij, zomaar een artikel van ongeveer anderhalf jaar terug.

Met een reactie uit diezelfde periode: Europa zal slavernij niet vergoeden.

Tijdens mijn vakantie op Curaçao kwam ik dit artikeltje tegen. 

Het antwoord ligt in de lijn van wat men al gezegd had, dat Europa niet over de brug komt met geld.

Elke keer als ik 'geconfronteerd' word met situaties die betrekking hebben op het slavernijverleden, of het nu gaat om vergoedingen, Zwarte Piet of ontbrekende vaders, vraag ik me af wat mijn slavenvoorouders zouden vinden van hoe wij nu heden ten dage omgaan met dit verleden.

Voor me zelf sprekend denk ik dat ze tegen me zouden zeggen: 'Leer van gisteren, leef nu, hoop op morgen'.

Of om bij Curaçao te blijven:

'Vraag je niet af wat Curaçao voor jou kan doen,

maar vraag je af wat jij voor Curaçao kunt doen',

wat ik op een groot bord langs de weg zag staan. De hoop zit in de houding. Maar vooral ook, of misschien wel in de eerste plaats, in je eigen gedrag. Als daar de verandering in het zwart-wit denken niet plaatsvindt, is er geen toekomst. En zullen er nog vele 'dit nooit meer' volgen.

Artikel: Amigoe, Curaçao.

De intocht van...

Nee, ik heb het niet over de intocht van Sinterklaas, de discussie over Piet, en alles wat daarmee samenhangt.
Er is nu een andere intocht gaande.
Je zou denken dat men na alles wat men heeft meegemaakt, blij zou zijn om te schuilen bij elkaar.
Nou vergeet het maar.
Dat blijkt wel uit onze krant van vandaag; die spreekt over verkrachtingen en bendeoorlogen in het grootste azc van Duitsland.

'Vluchten kan niet meer, 'k zou niet weten hoe

Vluchten kan niet meer, 'k zou niet weten waar naar toe

Hoe ver moet je gaan

 Veiligheidsraadvergaderingslanden, ontbladeringslanden, toeristenstranden

Hoe ver moet je gaan 

Vluchten kan niet meer

 Schuilen alleen nog wel, schuilen bij elkaar.'

 

Althans, toch maar niet doen, want 'dit gebeurt als mannen en vrouwen dicht op elkaar zitten'. 'Je kunt een mens uit de oorlog halen, maar de vraag is in hoeverre de oorlog uit een mens'.

 



Tekst lied: Frans Halsema
Foto: AD.nl

Waar is mijn brilletje toch gebleven...?!

Ik was eigenlijk niet van plan om opnieuw aandacht te schenken aan Sinterklaas en Piet.
Omdat ik dat reeds eerder gedaan heb.
Dus bij deze doe ik dat ook niet, tenminste, dat was de bedoeling

Op pagina 12 en 13 van onze krant stond paginagroot een artikel over Zwarte Piet, met als slotzin: "dat de discussie nog wel 10 jaar kan slepen".
Op pagina 14 werd ik geconfronteerd met een grote foto waarop vrouwen met kinderen staan.
Een deel van de tekst onder de foto zegt het volgende:
"In woord en gebaar maken Joodse bezoeksters van de Tempelberg en Palestijnse vrouwen elkaar duidelijk dat de ander hier niets te zoeken heeft".

In mijn blogje van toen over Piet haalde ik Glenn Helberg aan.
Als je zegt Sinterklaas, dan zeg je ook Zwarte Piet.
Als ik denk aan de discussie rond Piet, dan denk ik aan hem en zijn open brief.

Glenn Helberg begint zijn open brief onder andere met te vertellen dat hij "ooit een droom had en dat hij hoopte dat op een dag de verschillen die er waren, opzij gezet konden worden, en zo al samenwerkend de gemeenschap op een hoger plan gezet zou kunnen worden".
Hij zegt in dat stukje ook dat hij "toen op dat moment onvoldoende besefte dat er ook iets was als een menselijk gebrek en dat de menselijke natuur alom aanwezig is".  

De reden van zijn brief was dat hij het risico op disfunctionele gezinnen wil verminderen.

Want daar vindt de reproductie plaats.

Over reproductie gesproken.

Is het Sinterklaasfeest niet het kinderfeest bij uitstek?

Wordt het misschien niet de hoogste tijd dat wij als volwassenen een stap terugdoen, en het invullen daarvan overlaten aan de kinderen, tenminste aan zij die nog blank - of moet ik zeggen: nog niet gekleurd door het wereldbeeld van ons als ouders en volwassenen - hierin staan.

Want kijkend naar de kleintjes zijn zij het niet die denken in kleur. 

Afbeelding: http://www.allebedrijvenonline.nl/

Omdat iemand op de kruising had gestaan

Binnenkort ga ik voor een aantal weken naar Curaçao.
In de eerste plaats ga ik op familiebezoek.
Mijn vader woont daar, en het is met name hem die ik ga bezoeken.
Maar ook mijn zus, die onlangs met man en kind daar naar toe is geëmigreerd, woont op dit zonnige eiland, even voor Venezuela.
Zo'n dertig jaar geleden ben ik daar voor het laatst geweest, en ik ben benieuwd hoe het voelt om daar opnieuw te zijn.

Vorige week schreef ik mijn vader nog een e-mail met de volgende woorden:
'Lekker hoor een staatsgreep op Curaçao.

Maar we moeten er niet al te veel van denken wordt hier gezegd want dat zou slecht zijn voor het toerisme.' 

Nu ben ik geen toerist in de gebruikelijk zin van het woord.
Althans zo voelt het voor mij niet.
Want behalve dat ik mijn familie daar zal gaan bezoeken, zijn we, mijn vader en ik, ook bezig met onze persoonlijke geschiedenis,
Een persoonlijke geschiedenis, zoals velen, met een slavernijverleden, met wortels, die uiteindelijk zullen teruggaan tot in Afrika, en waarin Nederland een belangrijke rol heeft gespeeld.
En om die reden, neem ik aan, als ik de berichtgeving mag geloven, zijn er nog steeds mensen op Curaçao die argwaan koesteren jegens Nederland, sommigen daarvan zelfs met haat gevoelens.
En vooral het woord haat, vind ik heftig.

Haat betekent dat je een gevoel van vijandschap hebt jegens iets of iemand.
Maar haat betekent ook dat je niet open en positief kunt zijn. Het betekent koesteren van, wat uiteindelijk alleen maar negativiteit tot gevolg zal hebben, zowel voor je omgeving, als uiteindelijk voor jezelf.

Toen ik dat las, het soort gevoelens wat nog leeft onder een (klein) gedeelte van de bevolking, moest ik weer denken aan de discussie die hier in Nederland wordt gevoerd, als het gaat om de vraag of 'Zwarte Piet racisme is'.
Wat hier nog steeds een 'hot item' is.

In deze discussie gaat het natuurlijk niet alleen om Zwarte Piet, maar uiteindelijk ook om de verhouding tussen wit en zwart.
Dat blijkt onder andere wel uit het volgende wat je kunt terug vinden op hun blog:
'Binnen de dominante (populaire) cultuur is het vanzelfsprekend om zwarte mensen in specifieke rollen te zien. Het is zo natuurlijk geworden om zwart met dienstbaarheid te associëren dat men daar vaak bij voorbaat vanuit gaat. Een universitaire docent bijvoorbeeld was uitgenodigd als spreker op een conferentie  Toen zij een mannelijke collega tegemoet trad om zich voor te stellen, gaf hij haar prompt zijn jas er van uit gaande dat ze wel de garderobejuffrouw moest zijn. Een zwarte advocaat wordt in de rechtszaal geregeld aangezien voor de koffiejuffrouw en haar witte cliënt voor de advocaat.'

Natuurlijk kun je dit opvatten als een zwart/wit gegeven.
Maar aan de andere kant, mijn eerste gedachte was, en dat zegt natuurlijk iets over mij, dat het zo in een   man/vrouw issue paste.
En dat vele vrouwen met mij, dit zullen beamen.
Dus met andere woorden, de bril die je draagt, kleurt je omgeving.

Maar terug komend op zwart/wit, er zijn ook tegengeluiden.
Nu gaat het in dit tegengeluid niet over dat 'Zwarte Piet racisme is', maar over herstelbetalingen.
Maar in de kern gaat het volgens mij om het zelfde, en dat is opnieuw de verhouding tussen wit en zwart en dat wat in het verleden is voorgevallen.

In dit tegengeluid wordt het volgende gezegd:
'Wij moeten elkaar in de ogen kijken en eerlijk zeggen waar het op staat.
Stop blaming the white man en leer verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen leven en daden.'

Degene die dit artikel heeft geschreven, haalt dan een toespraak aan van Bill Cosby
met het advies om dit artikel te lezen, waarin Bill Cosby onder andere het volgende zegt.
' You got to tell me that if there was parenting -- help me -- if there was parenting...'
Zo kom ik op mijn opschrift boven aan dit bericht van mij: 'Omdat iemand op de kruising had gestaan'.

Stop blaming wie of wat dat ook.
Want of het nu gaat om zwart/wit issues, man/vrouw verhoudingen, de Turken of Marokkanen. 

De grote vraag is uiteindelijk: 'Door wat voor een gevoelens laten ik me leiden?' en 'Wat geef ik daarvan door aan de volgende generatie?' 

Bill Cosby had het over het laten lachen van Jezus.
Was het niet juist Jezus die zei: 'Heb je naaste lief als jezelf!'
Maar misschien ligt daar het probleem:

'In de duistere hoeken van ons aller leven ligt zij op de loer.
Het is een vuur dat degenen die het ontsteekt verteert.'

Zolang wij dat vuur in onszelf niet kunnen bedwingen, om wat voor reden dan ook, en de schuldvraag elders neerleggen, hebben wij weinig reden tot het koesteren van hoop.

Alles, o God, maar geen haat

Ik heb het gekend in mijn dagen,

En het beste, dat het doet, is de ziel met littekens ontsieren

En het hart wegvreten.

De mens moet meer dan haat hebben

Als de jaren voorbijgaan

En er nog lente is en sterren blijven

En slechts de mens de dageraad ontkent.

God, ik heb slechts één gebed,

Voordat het door wolken omfloerste einde komt.

Ik heb zo genoeg van de haat en van het verlies, dat zij brengt,

Laat mij mijn broeders vriend zijn.

Foto: andredegen.nl

Gedicht: anoniem.

Uitspraak?