2. Uiteindelijk is ieder lid een leerkracht

 

Vandaag bespraken we in onze vrouwenorganisatie, de ZustersHulpVereniging, de toespraak 'Dankzij Jezus Christus' van ouderling Dale G. Renlund. In deze toespraak zegt hij iets wat mij in het bijzonder trof, en dat zijn deze woorden:

"Hij, en alleen Hij,

kan rekening houden met elke factor die ons vormt;

onze genetica, intellectuele vermogens, tradities, ervaringen, mentale en emotionele toestand,

en alle andere omstandigheden die beïnvloeden wie we zijn.

Hij, en alleen Hij,

zal ons uiteindelijk oordelen 

naar onze werken,

naar het verlangen van ons hart." 

Aan de ene kant kan ik bovenstaande opmerking niet los zien van deze opmerking uit mijn vorige logje 'Uiteindelijk is iedereen een leerkracht': "Leidinggevenden en leerkrachten zorgen ervoor dat de Heiland centraal staat in bespreking en dat die leden, ik dus, helpt om hun verbondsrelatie met Hem te verdiepen". En waarin ik ook verwijs naar de toespraak van ouderling Renlund: "Als we ons richten op de Heiland, zijn oneindige verzoening en wat Hij voor ons heeft gedaan, zal dat ons vreugde en helderheid geven, hoeveel andere zorgen wij ook hebben". 

Uiteindelijk gaat het niet, gelukkig maar, zeker nu we door de wijzigingen in het zondagochtendprogramma geconfronteerd worden met twee verschillende soorten leesopdrachten, niet om 'kwantiteit maar om kwaliteit'. Hierbij denk ik aan deze opmerking van ouderling Jeffrey R. Holland, die het volgende zei over schriftstudie: "Met betrekking tot het evangelie bedoel ik met leren niet alleen het verwerven van kennis. Dat is maar een deel van het verhaal. Ik bedoel er ook niet meer dat we passief naar een hoorcollege luisteren of feiten memoriseren. Met leren bedoel ik groei en verandering, inzichten die tot verbetering leiden, en kennis van de waarheid, wat ons op zijn beurt dichter bij God van alle waarheid brengt". 

Wat, volgens mij, juist alles te maken heeft met de veranderingen die onlangs hebben plaatsgevonden. Met als een van de redenen: "Om leden te helpen zich meer op de leringen van Jezus Christus te concentreren". Met in mijn achterhoofd, ik denk nu aan de uitspraak van ouderling Renlund, ook rekening houdend met factoren zoals iemands "intellectuele vermogens, mentale en emotionele gezondheid".  

Hierbij denk ik onder andere ook aan dat sommige Bijbelvertalingen gewoon moeilijk zijn te lezen. "Als de woorden van de Heiland begrijpelijker worden, wordt het ook eenvoudiger om ze te voelen en na te leven. Hoe beter we de Schriften begrijpen, hoe duidelijker we Jezus Christus kunnen zien. We kunnen allemaal baat hebben bij de vertalingen die onze christelijke broeders en zusters maken om onze studie en ons geloof als discipelen van Christus te verdiepen. We hopen dat iedereen zich welkom en gerespecteerd voelt, ongeacht de vertaling waartoe ze zich aangetrokken voelen en die ze besluiten te gebruiken. Het belangrijkste is hoe de Schriften tot onze geest spreken en ons dichter tot God brengen terwijl we elke dag lezen". 

Dit alles heeft voor mij uiteindelijk ook te maken met thuisgericht en kerkondersteund. Wat ik niet los kan zien van de vraag: "Hoe kunnen we het evangelie in zijn eenvoudige zuiverheid en de verordeningen met hun eeuwige werking aan al Gods kinderen brengen?" En dat president Russell M. Nelson toen zei: "Als heiligen der laatste dagen zijn we eraan gewend geraakt om 'kerk' te zien als iets wat in onze kerkgebouwen gebeurt en dat wordt gesteund door wat er thuis gebeurt. We moeten dat patroon bijstellen. Het is tijd voor een thuisgerichte kerk, gedragen door het kerkleven in onze wijk- en ringgebouwen". Wat, dat kan ik ook niet ontkennen, ook te maken heeft met het feit dat niet iedereen in de gelegenheid is om in een kerk te vergaderen. Nu of in de nabije toekomst. Dat doet echter niet af aan het doel dat was en is: "diepe en blijvende bekering tot onze hemelse Vader en de Heer Jezus Christus".

New Guidance on Bible Translations for Latter-day Saints

Vredestichters gezocht

 

In het verleden heb ik al een paar keer aandacht gegeven aan de struikelsteentjes. In Dordrecht liggen 201 van deze stenen op 80 adressen. De stenen liggen, als herinnering, "bij woningen van weggevoerde en in concentratiekampen vermoorde Joden, om zo hun lot levend te houden". Misschien heb je ze weleens zien liggen op straat. Zo zien ze er in ieder geval uit. 

De reden dat ik opnieuw aandacht geef aan deze steentjes heeft in de eerste plaats te maken met dat ik op weg was naar de stad, en zag dat iemand bezig was deze struikelsteentjes schoon te maken. Mijn fiets aan de kant gezet en naar de schoonmaker van deze steentjes gegaan. Wat volgde was een leuk gesprek waarin hij, Martien Levisson, mij vertelde dat hij verantwoordelijk was voor het schoonmaken van de struikelsteentjes die her en der verspreid door de stad liggen. Ook vertelde hij mij dat er steentjes gestolen waren en gelukkig weer teruggevonden zijn. Ik kon hem op mijn beurt vertellen dat ik een blog had en dat ik over deze gestolen steentjes had geschreven. Wat volgde was een uitwisseling van informatie. Hij nam een foto van mijn blog, en ik nam een foto van hem, die ik met zijn toestemming nu plaats op mijn blog. Triest is als je zijn verhaal leest op Stolpersteine Dordrecht, dat er mensen zijn, gelukkig een enkeling, die met opzet krassen zetten op deze steentjes. Daarnaast gebeurt het soms ook dat hij uitgescholden wordt tijdens zijn werkzaamheden. 

Martien Levisson

De tweede reden heeft alles te maken met dat het antisemitisme, jodenhaat, in Nederland aan het toenemen is. "Uit cijfers van het meldpunt Meld.Online Discriminatie blijkt: dat het aantal meldingen van online antisemitisme sinds 7 oktober 2023 met 48% is toegenomen, ten opzichte van het jaar ervoor." Recent, afgelopen donderdagavond, de voetbalwedstrijd Ajax - Maccabi Tel Aviv. En ook in dit artikel kun je lezen dat het aantal meldingen van antisemitisme in Nederland aanzienlijk gestegen is. Minister David van Weel zei dit erover: "De zeer zwarte bladzijde uit de geschiedenis is nog altijd niet omgeslagen." Ook zei hij dat "het onvoorstelbaar pijnlijk is dat mensen in Nederland in 2024 niet gewoon met een keppeltje over straat kunnen."

"Wie zich het verleden niet herinnert,

is gedoemd het opnieuw te beleven."

George Santayana

Uiteindelijk, dat is wat ik geloof, zal een mens oogsten wat hij gezaaid heeft. Deze week stond onze leesopdracht van de Schriften in het teken van de vernietiging van de Nephitische natie. Voor alle duidelijkheid, want daar ging onze leesopdracht ook over: wij zullen allemaal voor de rechterstoel van God worden gebracht om te worden geoordeeld naar onze werken. Dit heeft niets te maken met je kleur, je opleiding, je vermogen of dat je nu een Palestijn of een Jood bent. Maar alles met wat voor mens je bent geweest. Dit is wat Mormon (Mormon 9:1-3) erover zegt, en in dit stuk richt hij zich specifiek tot degenen die niet in Christus geloven: "Zie, zult u geloven op de dag van bestraffing - zie, wanneer de Heer komt, ja, op die grote dag waarop de aarde als een boekrol zal worden opgerold en de elementen door de gloeiende hitte zullen smelten, ja, op die grote dag dat u voor het Lam van God wordt geleid - zult u dan zeggen dat er geen God is? Zult u dan nog langer de Christus verloochenen, of zult u dan het Lam van God kunnen aanschouwen? Denkt u in het besef van uw schuld bij Hem te zullen wonen? Denkt u gelukkig te kunnen zijn wanneer u bij dat heilige Wezen woont, als uw ziel wordt gekweld door het besef dat u zijn wetten steeds geschonden hebt?" Wat onder andere te maken heeft met hoe je met je naaste omgaat. 

Begrijpelijk, kijkend naar de wereld van nu, dat president Russell M. Nelson dit zei in zijn toespraak Vredestichters gezocht: "Het baart me grote zorgen dat veel mensen lijken te geloven dat het volkomen acceptabel is om iedereen die het niet met hen eens is te veroordelen, te belasteren en af te kraken". Of om geweld te gebruiken, zoals gedaan is tijdens de voetbalwedstrijd Ajax - Maccabi Tel Aviv. Logisch ook dat Mormon bijna aan het einde van hoofdstuk 9 de hoop uitspreekt "dat wij wijzer zullen zijn dan zij". Ik ben bang, algemeen gesproken, voor wat er allemaal speelt in de wereld, dat wij, ondanks ons verleden, "gedoemd zijn het verleden te herhalen" met alle gevolgen van dien. 

Blikje: Nu is de tijd om ons voor te bereiden

Vorige week eindelijk weer eens een blikje geopend. Dit beviel me zo goed dat ik besloten heb nog een blikje te openen. Dit blikje haakt in op die van vorige week door zijn onderwerp als het gaat om je voor te bereiden op de wederkomst en jouw rol in dit geheel.

Blikje: Nu is de tijd om ons voor te bereiden. 

Met nu wordt vandaag bedoeld. "Vandaag is de tijd om ons voor te bereiden God te ontmoeten. Morgen kan het te laat zijn". Dit heeft uiteindelijk alles te maken met de gelijkenis van de tien maagden. De dwaze maagden vonden uiteindelijk een gesloten deur. Ze hadden wel hun lampen gepakt, maar geen extra olie. Zou het komen doordat er geen deadline was? Dat ze dachten dat ze nog genoeg tijd hadden? 

Blikje: Een oproep aan mijn zusters

 

De periode na de algemene conferentie is voor mij een tijd van wachten op de vertaling. Zodra de vertaling van president Russell M. Nelsons toespraak binnen is, maak ik een samenvatting en deel ik hem als mijn eigen huisgemaakt soepje hier op mijn blog. Voor nu wil ik er vast één ingrediënt uithalen en dat is dat president Nelson sprak over het belang dat wij ons voorbereiden op de wederkomst van Jezus Christus. 

"U bent onze cruciale partner in deze eindtijd.

Elke vrouw die waardig aan priesterschapsverordeningen deelneemt,

heeft rechtstreeks toegang tot de macht van God."

Russell M. Nelson

Mijn rode draad voor nu en de komende tijd is zoals jullie weten: "God is geen aannemer des persoon", "Allen zijn voor Hem gelijk". Er is echter nog een onderwerp dat mijn interesse heeft en dat is mijn rol, onze rol, als vrouw in deze laatste dagen. Hierbij denk ik aan de toespraak van presidente Emily Belle Freeman 'Leef naar je voorrechten', die zij gaf tijdens deze algemene conferentie. Deze toespraak van haar kan ik niet loszien van de rol van vrouwen, bepaalde toespraken van president Nelson en de wederkomst. Voor mij komen deze drie punten samen in het blikje 

"Een oproep aan mijn zusters."

De naam van dit blikje heb ik geleend van een toespraak van president Nelson. Dit was namelijk de titel van een toespraak die hij gaf tijdens de algemene conferentie van oktober 2015. Onderstaande uitspraken komen uit deze toespraak:

Wij hebben vrouwen nodig die georganiseerd zijn en vrouwen die kunnen organiseren.

Wij hebben vrouwen met leidinggevende kwaliteiten nodig die kunnen plannen, leiden en besturen, vrouwen die kunnen onderwijzen, vrouwen die zich kunnen uitspreken.

Wij hebben vrouwen met de gave van onderscheid nodig die zien welke kant de wereld opgaat en doorzien welke trends, hoe populair ook, oppervlakkig of gevaarlijk zijn.

Wij hebben vrouwen nodig die weten hoe ze door hun geloof belangrijke dingen tot stand brengen en die moedige verdedigsters van deugdzaamheid en gezinnen zijn in een wereld die ziek is van zonde.

Wij hebben vrouwen nodig die zich toewijden aan het begeleiden van Gods kinderen op het verbondspad naar de verhoging.

Wij hebben vrouwen nodig die weten hoe ze persoonlijke openbaring ontvangen, die de kracht en vrede van de tempelbegiftiging begrijpen.

Wij hebben vrouwen nodig die weten hoe ze de machten van de hemel aanroepen om kinderen en gezinnen te beschermen en te sterken.

Wij hebben vrouwen nodig die onverschrokken onderwijzen.

Wij hebben uw stem en inbreng nodig in onze wijk- en ringraden.

Wij hebben de inbreng van iedere getrouwde zuster nodig als een bijdragende en volledige partner, terwijl u eensgezind met uw man uw gezin bestuurt.

Wij hebben uw kracht nodig!

Wij hebben vrouwen met een fundamenteel begrip van de leer van Christus nodig, die met dat begrip een generatie zullen opvoeden en onderwijzen die de zonde kan weerstaan. 

Wij hebben vrouwen nodig die misleiding in al haar vormen kunnen herkennen.

Wij hebben vrouwen nodig die weten hoe te putten uit de macht die God beschikbaar stelt aan wie hun verbonden nakomen, en die hun geloof met zelfvertrouwen en naastenliefde verwoorden.

Wij hebben vrouwen met de moed en visie van onze moeder Eva nodig.

Wij weten dat het hoogtepunt van de hele schepping de schepping van de vrouw was.

President Russell M. Nelson: Een oproep aan mijn zusters

Afbeelding: Freepik

... daaraan weet gij dat de zomer nabij is

Heerlijk, al dat uitlopen van bomen en struiken. Ik kan daar zo van genieten, vooral omdat de kleur van alles nog zo heerlijk fris groen is. In deze tijd van het jaar kan ik de blaadjes wel uit de bomen trekken, om zo het proces te versnellen. 
Ja, ik weet het, ik ben ongeduldig. Maar één ding weet ik zeker: de lente komt eraan, en daaraan weet ik dat de zomer nabij is. 

Toen we deze foto maakten, was ik alleen maar bezig met het opsnuiven van het voorjaar en genoot ik van al het moois in mijn directe omgeving. Tot vanochtend, toen ik beneden kwam en de krant opengeslagen op tafel zag liggen. Mijn blik ging vluchtig over de pagina's en bleef hangen bij: SGP'er trekt uitlatingen over einde der tijden in. Hij had onder andere getwitterd: Aardbeving geeft aan: het einde van de tijd is nabij! Geen 25 jaar meer. En iedereen moet zijn ogen openen voor de terugkeer van Jezus. Hij kwam terug op zijn uitlating en schreef: "Mensen, ik merk dat er verwarring ontstaat over de genoemde 25 jaar en het vergaan van de wereld: het is slechts bij wijze van spreken! We kunnen niet weten wanneer Jezus terugkomt. Dus neem het niet te letterlijk". 

Ik moest toen gelijk denken aan de foto die we gemaakt hadden en hoe hij paste in deze uitspraken en in de gebeurtenissen van de afgelopen tijd. "Leert dan van de vijgenboom deze les: Wanneer zijn hout reeds week wordt en de bladeren doet uitspruiten, weet gij daaraan, dat de zomer nabij is. Zo moet ook gij, wanneer gij dit alles ziet, weten, dat het nabij is, voor de deur".

Zij die leven met de Bijbel weten heus wel dat Christus als een dief in de nacht komt en dat ze daar geen exacte datum aan vast kunnen hangen. Maar al de gebeurtenissen van de afgelopen tijd worden, door zij die geloven, toch gelezen als het uitlopen van de vijgenboom.

Ouderling Holland zei hierover: "We kunnen niet stoppen met leven. In feite moeten we ons leven meer ten volle leven dan ooit tevoren. We moeten ons nooit, in welke tijd of omstandigheden we ook leven, door angst en de vader van angst laten afleiden van ons geloof en een getrouw leven. Ieder mens, in welk tijdperk hij ook leeft, moet leven in geloof, omdat iedereen in onzekerheid verkeert". En daar gaat het feitelijk dus om tijdens onze levensreis nu, dat we meer ten volle leven dan ooit tevoren.