Perfect zonnig geel ...

 Moederdag

Liefde is....je hart laten zingen

In mijn hoofd speelt nog steeds wat Dieter Uchtdorf heeft gezegd.
En dan met name als het gaat om het 'waarom'.
Omdat het 'waarom' voor mijn gevoel gaat om het vasthouden en/of het ervaren van vreugde.
In contrast met het nog af te werken lijstje, dat doorlopend als een last op je schouders drukt, en je als het ware de adem beneemt, om met volle teugen van het leven te genieten.

Ik ben momenteel een boek aan het lezen, zeer langzaam weliswaar, ook een keuze, dat gaat over het maken van keuzes in je leven.
Nu bestaat het leven voortdurend uit het maken van keuzes.
Het begint 's morgens al, zodra je je ogen open doet.
Of eigenlijk al 's avonds met hoe laat je maar bed gegaan bent.
En veel van de keuzes die we maken gedurende dag, hebben op de één of andere manier te maken met dingen die we gewoon 'moeten' doen.
En soms ja,  zouden we anders willen, maar gelukkig hebben we over het algemeen genoeg inzicht om te beseffen, dat de vaste dingen waar ons leven uit bestaat, ook zorgen voor de nodige structuur.
Vrij zijn is heerlijk, maar niet te lang.

Nu gaat dat boek net niet over alle verstandige keuzes die we kunnen maken in ons leven.
Hoe zinvol ze ook mogen zijn.
Althans dat is niet mijn indruk tot zover.
Ja, ik weet het, ik heb altijd even een inleiding nodig om te komen tot dat wat ik nu wil zeggen.
Maar waar het om gaat is niet wat je zozeer doet, maar hoe je je daarbij voelt.
Wat voel je als je 's morgens je ogen open doet.
En dat gevoel, heeft alles te maken met de volgende vraag:

Is er ruimte in je leven wat goed is voor jou?

Als je ruimte vrij maakt voor jou in je eigen leven, dan laat je je eigen hart zingen.
Het kleurt je bestaan. Je vergeet de tijd.
En plaatst de dingen die nog moeten gedaan worden in een ander perspectief.
Omdat, door ruimte te maken voor je eigen ik, je als het ware vleugels krijgt, die jou verheffen boven het dagelijkse zijn.
En als we dat eenmaal hebben ervaren, kunnen we niet anders.
Want daardoor zijn we in staat  'de schoonheid van de prachtige aardse en geestelijke landschappen om ons heen op te merken.'
Liefde is......je hart laten zingen.

Uitspraken:
- Is er ruimte in je leven wat goed is voor jou? Barbara Sher: Keuzes maken in je leven.
- de schoonheid van de prachtige aardse en geestelijke landschappen om ons heen op te merken,
Dieter Uchtdorf, Vergeet mij niet'. http://res.ldschurch.ch/magazines/liahona/nl/2011/liahona_2011-11.pdf
Foto: photl.com

Liefde

Toen hij, Thomas Moore, van een zakenreis terugkwam ontdekte hij dat zijn vrouw zichzelf opgesloten had in haar slaapkamer en had gezegd niemand te willen ontvangen.
Men vertelde Moore het verschrikkelijke nieuws, dat zijn mooie vrouw pokken had gekregen en dat haar melkwitte huid nu getekend was door de pokken.
Zij had zichzelf in de spiegel gezien en had geëist dat de luiken voor de ramen dicht zouden blijven, dat zij haar man nooit meer zou zien.
Thomas Moore luisterde niet.
Hij ging naar boven, naar de verduisterde kamer, en wilde een lamp aansteken.
Zijn vrouw smeekte hem haar in het donker te laten.

Zij wilde haar man de aanblik van haar getekende lichaam besparen.
Zij vroeg hem weg te gaan.
Moore ging naar beneden en bracht de rest van de nacht door met bidden en schrijven.
Hij had nog nooit een lied geschreven, maar die nacht schreef hij niet alleen woorden maar componeerde hij er ook muziek bij.
Toen het daglicht aanbrak keerde Moore terug naar de donkere kamer van zijn vrouw.
"Ben je wakker?" vroeg hij.
 "Ja, zei ze", "maar ik wil niet dat je me ziet, alsjeblieft dwing me niet, Thomas".
"Dan zal ik voor je zingen," zei hij.
Thomas Moore zong het lied voor zijn vrouw dat vandaag nog steeds van kracht is.
"Geloof me, als al u dierbare schoonheid
Waar ik tot nog toe zo verliefd naar staarde
Morgen zou veranderen
zou verdwijnen uit mijn armen
Zoals feeëngaven verdwijnen
Zoudt gij nog worden bemind zoals op dit moment."
Moore hoorde iets bewegen daar waar zijn vrouw in eenzaamheid lag.
Hij vervolgde:
"Laat uw lieflijkheid rustig verdwijnen
De lieve ruïne zal in mijn hart gesloten blijven.
Het lied was ten einde."
Toen zijn stem zweeg, hoorde Moore zijn vrouw opstaan.
Zij liep door de kamer naar het raam, opende langzaam de luiken, schoof het gordijn open en liet het morgenlicht binnen.

Schrijver?
Foto's: photl.com