3. Groenten aan het snijden

 

Ik ben nog steeds bezig met mijn allen-zijn-voor-God-gelijk-soepje. Om het overzicht te behouden, kies ik elke keer maar één ingrediënt, om zo voor mijzelf het overzicht te houden. Het lijkt misschien dat ik door de keuze van mijn onderwerpen, zoals vorig jaar met 'ras en het priesterschap' en nu dan dat 'allen voor God gelijk zijn', heel beperkt bezig ben. Echter, dat is totaal niet het geval. Deze onderwerpen zijn slechts onderdeel van een groter geheel. Ik durf zelfs te stellen dat als je dat denkt, je het niet begrepen hebt. Hieronder alvast een voorbeeld.

Denken dat je een streepje voor hebt

Allereerst, zoals beloofd, Jakob 3. In dit hoofdstuk lezen wij hoe Jakob de Nephieten aanspreekt op hun gedrag. Ik zou nog een heleboel meer over dit hoofdstuk kunnen zeggen, maar ik wil niet verdwalen in het bos. Daarom beperk ik mij tot een paar specifieke verzen. Er wordt onder andere in dit hoofdstuk gezegd dat als de Nephieten zich niet bekeren, de Lamanieten reiner zullen zijn wanneer zij tezamen voor de troon van God zullen staan. De Nephieten worden hier aangesproken op hun eigen gedrag en hun houding jegens de Lamanieten, die, dat wordt ook nog even tussen neus en lippen gezegd, er in wezen niets aan kunnen doen. Zo zie je maar hoe opvoeding een rol kan spelen. Het feit dat de Lamanieten "met een zware vervloeking waren vervloekt", maakte "de Nephieten niet automatisch niet-vuil". De Nephieten dachten dat zij rechtvaardiger waren dan de Lamanieten, maar daarin vergisten zij zich. Wat dat betreft lijken de Nephieten zeker ook op de Joden vanouds, die dachten dat zij, door hun afstamming, een streepje voor hadden bij God. Die door de Heer op hun plaats werden gezegd met de volgende woorden: "Meent niet bij u zelven te zeggen: Wij hebben Abraham tot een vader; want ik zeg u, dat God zelfs uit deze stenen Abraham kinderen kan verwekken." 

Van Thijs Dorenbosch kreeg ik een artikel toegestuurd met de titel 'Wat is de donkere huid in het Boek van Mormon?' Al scannend, erin duiken is mij nog niet gelukt, kwam ik deze zin tegen: "De inclusieve antidiscriminatie boodschap van het Boek van Mormon". Ook dit artikel staat in mijn leeswachtrij, maar gelukkig had men een samenvatting geschreven: 

"Een houding van superioriteit leidt tot maatschappelijke conflicten. De raciale interpretatie van enkele verzen uit het Boek van Mormon heeft bijgedragen aan deze houdingen en conflicten, maar toch zijn honderden inclusieve boodschappen te vinden in meer dan de helft van de verzen van het boek. Gods boodschap, liefde, barmhartigheid en gerechtigheid zijn voor alle mensen. Rechtschapen mensen vonden zichzelf niet boven anderen, vervolgden anderen niet en begonnen geen oorlogen. Oorlog is tragisch en wordt veroorzaakt door slechtheid. Samenzweringen zijn een groot kwaad. Rechtschapen mensen waren vriendelijk in hun houding en daden, ongeacht de sociale status of etniciteit van anderen. Sommige mensen uit het Boek van Mormon gaven zelfs hun leven of zetten hun leven op het spel door vriendelijk te handelen, en sommigen van hen gingen van het haten van anderen over tot het opgeven van hun leven ten behoeve van anderen. De inclusieve boodschappen in het Boek van Mormon komen overeen met het standpunt dat wordt bepleit door de huidige leiders van de Heiligen der Laatste Dagen, waarbij zij racisme veroordelen en racistische hypothesen verwerpen, zoals die welke zijn afgeleid van enkele verzen uit het Boek van Mormon, dat wil zeggen dat huidskleur verband houdt met rechtschapenheid. De inclusieve boodschappen komen ook overeen met de opvatting dat huidskleur in het Boek van Mormon niet letterlijk maar metaforisch is. Het Boek van Mormon leert ons dat liefde en respect de juiste manier zijn om met elkaar om te gaan, door voorbeelden van mensen die anderen respecteren en de hand reiken, beloften aan alle mensen, onvriendelijkheid en antisemitisme veroordelen, oproepen aan alle mensen om zich te bekeren, en het benadrukken van de tekortkomingen van de eigen groep en niet die van anderen." 

Deze samenvatting kan ik eigenlijk niet lo zien van mijn les die ik vorige maand gegeven heb. Deze les had alles te maken met de inclusieve boodschap van het evangelie. Hoe Christus brak met vastgeroeste tradities van vijandigheid. Of het nu ging om de relatie tussen de Samaritanen en Joden, de Lamanieten en Nephieten of tussen zwart en wit tijdens de herstelling van de kerk door middel van Joseph Smith. Deze boodschap kan ik namelijk niet los zien van onze tijd. Ik doel nu op de vijandigheid, algemeen gesproken, tussen de Joden en de Arabieren. In bovenstaande samenvatting was er namelijk één woordje wat er voor mij uitsprong en dat was het woordje antisemitisme, dat zoals we weten aan het toenemen is. Aan de andere kant zijn er ook zo de nodige vooroordelen richting zij die een moslimachtergrond hebben. Wat we echter vergeten, zoals de Lamanieten en Nephieten vaak vergaten, verschillende uitzonderingen daar gelaten, zoals Enos die als Nephiet bad voor de Lamanieten, is dat deze twee volkeren één gemeenschappelijke voorvader hebben, namelijk Abraham, en dat zij broeders zijn. In zijn toespraak "Allen zijn gelijk voor God", verwoordt president Howard W. Hunter het zo: "Zowel de Joden als de Arabieren zijn kinderen van onze Vader. Ze zijn allebei kinderen van de belofte, en als kerk kiezen we geen partij. We hebben liefde en interesse voor iedereen".

Afbeeldingen: Children of Abraham en Who is my neighbor?

Blikje en het zwart/wit denken

Dit blikje is nog uit de coronaperiode met zo tussendoor het nu. 

Als we nog gewoon vergaderd zouden hebben, dan zouden we vanochtend deze toespraak van elder Bednar 'Wij zullen hen hiermee beproeven' hebben besproken. En zouden we misschien wel verder zijn ingegaan op de volgende vragen van elder Bednar: "Wat hebben we deze afgelopen maanden van aanpassingen en beperkingen in onze levensstijl geleerd? Wat moeten we geestelijk, lichamelijk, sociaal en verstandelijk in ons leven verbeteren?"

Voordat ouderling Bednar deze vragen stelt, maakt hij de volgende opmerking: "Onderzoek uzelf of u in het geloof bent". Dat is nog niet zo eenvoudig gedaan. Dat blijkt onder andere wel uit de gelijkenis van de tien maagden, waar elder Bednar het over heeft. Deze gelijkenis gaat niet over 'de wereld', maar over ons, wij, leden van zijn kerk, die uitkijken naar de wederkomst. Van de tien maagden werd uiteindelijk slechts de helft tot de bruiloftszaal toegelaten. "Velen worden geroepen, maar weinigen gekozen", zoals we vanochtend nog konden horen van een van onze sprekers. Met andere woorden: "Beproef uzelf en geef aandacht aan het pad waarop u zich bevindt". Een pad waarvoor we gewaarschuwd worden, is het pad van polarisatie. Een pad waarvan we misschien niet eens in de gaten hebben dat we ons erop bevinden. 

Tijdens de afgelopen conferentie zei elder Oaks het volgende in zijn toespraak 'Heb uw vijanden lief': "We leven in een tijd van boosheid en haat in politieke betrekkingen en beleidszaken. Dat hebben we deze zomer gemerkt toen sommigen verder gingen dan vreedzame protesten en zich destructief gedroegen. Dat merken we ook in sommige lopende campagnes voor openbare ambten. Helaas sluipen in dat opzicht zelfs politieke uitspraken en onvriendelijke toespelingen in onze kerkbijeenkomsten. In een democratisch bestel zullen er altijd verschillende meningen zijn over voorgestelde kandidaten en beleidszaken. Maar als volgelingen van Christus moeten we de boosheid en haat laten varen waarmee over politieke keuzes wordt geredetwist, of die in allerlei situaties worden gehekeld". 

AD.nl

Op dit moment staan de verkiezingen volop in het nieuws. Woensdag de 22ste kunnen we, als we dat willen, onze stem uitbrengen op de partij van onze keuze. Wat betreft het uitbrengen van onze stem, wetten van het land en hoe ons te gedragen, is dit wat ouderling Oaks erover zegt: "Dit betekent niet dat we alles onderschrijven wat krachtens de wet wordt gedaan. Het betekent dat we de wet gehoorzamen en met vreedzame middelen gewenste veranderingen nastreven. Het betekent ook dat we verkiezingsuitslagen vreedzaam accepteren. We doen niet mee aan het geweld waarmee mensen dreigen die de uitslag betreuren. In een democratische samenleving hebben we altijd de mogelijkheid en de plicht vreedzaam te volharden tot de volgende verkiezing". 

In mijn ogen hebben deze woorden nog niets aan actualiteit ingeboet, zeker als het gaat om vreedzaam te volharden. Als we het ergens niet mee eens, zijn mogen we "demonstreren en actievoeren". Dit betekent echter niet dat alles zomaar kan en mag. Er zijn wel degelijk regels. Helaas, dat laat de praktijk ook zien, kunnen situaties gauw uit de hand lopen en is het woord vreedzaam ver te zoeken. Wat betreft de discussie rond Zwarte Piet: na een aantal jaren van demonstreren en tegendemonstraties lijkt het er voor nu op dat "Sinterklaas weer vooral een tijd van plezier is in plaats van strijd". "Weer vooral" geeft hoop, zeker in deze donkere dagen.   

Afbeelding: NOS.nl

Muren aan het slechten

 

De boodschappen voor het maken van een heerlijk soepje zijn in huis, alleen ik heb nog geen trek. Er is namelijk iets anders in mijn koelkast dat gegeten wil worden. Deze stem van "eet mij, eet mij" overschaduwde met zijn geschreeuw mijn verlangen naar het maken van een soepje. Het is Efeze 2 die eerst gegeten wil worden. Efeze 2 is trouwens een lastig gerecht om te maken. Er werden zoveel verschillende recepten gegeven om dit ene gerecht te maken. Ik heb gekozen voor de King James-versie. Dit recept, de vertaalde tekst uit de King James-versie, sprak mij het meest aan. 

"Want Hij is onze vrede,

die beide één heeft gemaakt en

 de middelste scheidingsmuur 

tussen ons heeft afgebroken"

Efeze 2:14

Voordat Paulus, het is hij die dit zegt, ingaat op bovenstaand vers, heeft hij het over wel of niet besneden zijn. Dat was in die tijd best wel een dingetje. Eerder een groot ding, want het gaf onenigheid in de kerk. Sommigen vonden dat zij, denk heidenen, besneden moesten worden en anderen vonden dat weer niet, zoals Paulus, die leerde dat de "wet van de besnijdenis weggedaan was in Christus". Om die reden "herinnerde Paulus de heiligen in Efeze eraan dat ze door Jezus Christus verenigd waren als medeburgers en huisgenoten van God, en dat Christus de middelste scheidingsmuur had afgebroken".

Over deze scheidingsmuur wordt het volgende gezegd in ons instituutlesboek: "De tempel in Jeruzalem bevatte verschillende voorhoven of ruimtes, en slechts bepaalde soorten mensen konden elke voorhof betreden. Heidenen mochten de tempelberg beklimmen en de buitenste hof betreden, de voorhof van de heidenen genoemd. De binnenste voorhoven van de tempel waren echter tegen niet-Joodse toegang afgeschermd door een speciale afscheiding of muur van ongeveer een meter hoog. Als een heiden voorbij deze muur zou komen, zou hij ter dood gebracht kunnen worden." Ik sla nu een stukje over; onder andere dat archeologische vondsten dit, het ter dood gebracht worden, bevestigen. 

Het instituutlesboek zegt vervolgens dit: "Paulus sprak over de 'scheidingsmuur', waarmee hij de geestelijke barrière bedoelde die Joden van heidenen scheidde en ook heidenen van God scheidde. Deze en alle andere barrières zijn door de verzoening van Jezus Christus uit de weg geruimd. Heidenen die het evangelie aanvaardden, mochten niet langer als vreemdelingen en buitenlanders worden beschouwd - ze behoorden nu tot 'het huisgezin van God', onderdeel van Gods verbondsvolk. Door het evangelie van Jezus Christus door geloof, bekering, de doop en de gave van de Heilige Geest te aanvaarden, hadden zowel joodse als niet-joodse leden van de kerk toegang tot God. In moderne tijden genieten we dezelfde zegeningen als we ons laten dopen en waardig leven."

In ons seminarielesboek wordt dit over de scheidingsmuur gezegd: "In de tijd van de apostel Paulus hadden niet-joodse bekeerlingen tot het christendom (of zij die voorheen heidenen waren) misschien het gevoel dat ze niet echt bij de rest van de kerk hoorden, en voelden ze zich meer als 'vreemdelingen en bijwoners'. In de tempel in Jeruzalem zouden ze bijvoorbeeld niet voorbij 'de tussenmuur, die scheiding maakte' naar de heiligere delen van de tempel hebben mogen gaan waar alleen Joden, onder wie joodse christenen, mochten komen. De zegeningen van het evangelie werden pas aan de heidenen aangeboden na de openbaring van onze hemelse Vader aan Petrus, beschreven in Handelingen 10. De 'huisgenoten van God' waar Paulus over spreekt, slaat op de Kerk van Jezus Christus als huisgezin. Door zijn verzoening nam Jezus Christus alle scheidingsmuren weg die de Joden van de heidenen scheidden en die de heidenen van God scheidden. De andere volken hoefden geen jood meer te worden, de wet van Mozes na te leven of zich te laten besnijden om lid van de kerk te worden. Toen ze zich tot Jezus Christus bekeerden en zijn evangelie aanvaardden, werden ze 'huisgenoten van God' - en daarmee lid van Gods verbondsvolk".

Het stukje is iets langer geworden dan gepland. En dan heb ik het nog niet gehad over wat ik tegenkwam over scheidingsmuren en de reiniging van de tempel door Christus, scheidingsmuren en het Oude Testament, scheidingsmuren en Martin Luther King en hedendaagse scheidingsmuren tussen mensen onderling en het gevoel er niet bij te horen. Ondanks alle stof die deze ene zin heeft doen opwaaien, is er één stem die van belang is, en dat is, wat Paulus onderwees, dat door de verzoening van Jezus Christus alle scheidingsmuren  waren weggenomen. "Inderdaad bemerk ik, dat er bij God geen aanneming des persoons is, maar onder elk volk is wie Hem vereert en gerechtigheid werkt, Hem welgevallig", Handelingen 10.

Begin nu toch wel trek te krijgen in een soepje.

Afbeelding tempel: De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen

Hangers op een hoop

De opmerking "maak anderen deelgenoot van wat je geleerd hebt" is een handschoen die ik niet kan laten liggen. Al gebruik ik zelf liever, in plaats van de woorden "wat je geleerd hebt", de woorden "wat ik mooi vond". Delen wat ik mooi vind is een heerlijk ruim begrip waar ik alle kanten mee op kan. Als ik me beperk tot afgelopen week, dan zou ik zo een aantal dingen kunnen delen, al dan niet met een bijbehorend verhaaltje. Een vaas waar ik als een blok voor viel, een heerlijke boswandeling die ik heb gemaakt en dingen die ik heb gelezen. Niet alleen de Schriften, al gaat dit stukje daar wel over. Voordat ik een paar uitspraken deel, eerst onderstaand filmpje, wat ik tegenkwam in een lesboek van de kerk en die ik geweldig vind. Heerlijk om te zien hoe de vogel in zijn nest zit. Al zou ik niet voor een koortje mijn nest uitkomen. 

De boodschap van het filmpje spreekt voor zich. We zijn allemaal gezegend met talenten en gaven (een kerk dingetje). Interessant vond ik deze tekst uit onze leesopdracht. Ik denk dat ondertussen wel duidelijk is waarom dat zo is:

"Het menselijk lichaam is één geheel, maar het bestaat uit veel delen. 

En al die verschillende delen vormen dat ene lichaam. 

Net zo samen vormen wij één lichaam, want we horen allemaal bij Christus. 

Wij zijn allemaal gedoopt.

We hebben allemaal die ene Heilige Geest gekregen.

Dat geld voor Joden en voor niet-Joden, voor slaven en voor vrije mensen.

Wij vormen samen één geheel." 

1 Korinthe 12:12,13

"God is geen aannemer des persoons". De één, de Jood, kan niet tegen de Griek zeggen: "Ik heb u niet van node". Eenieder behoort tot het lichaam van Christus. Alleen, en daar schreef ik ook al over in mijn vorige logje, dat dit nog niet meevalt, "omdat we allemaal anders zijn opgevoed of verschillende levenservaringen hebben, allemaal verschillende kernbehoeften, motivaties en prioriteiten hebben". 

Ons lesboek zei er ook iets over: "Met zoveel verschillende culturen en godsdiensten in de stad hadden de kerkleden in Korinthe moeite om de eenheid te bewaren. Paulus schoot ze te hulp om eenheid in hun geloof in Christus te vinden. Die eenheid moest meer zijn dan alleen vreedzaam naast elkaar leven. Paulus vroeg niet uitsluitend om tolerantie voor elkaars verschillen. Hij zette uiteen dat iemand bij toetreding tot de Kerk van Jezus Christus 'tot één lichaam gedoopt' wordt en dat elk lichaamsdeel nodig is. Verschillen worden bij een dergelijke eenheid niet alleen erkend, maar ook gekoesterd. Het lichaam zou zonder leden met uiteenlopende gaven en capaciteiten beperkt zijn. Paulus' boodschap aan u is dat eenheid geen eenheidsworst betekent". Met andere woorden, ik haal nu ouderling Quentin L. Cook aan: "De kerk behoort een oase van eenheid te zijn waar diversiteit gevierd wordt. Eenheid en diversiteit zijn geen tegengestelden. We kunnen meer eenheid bereiken als we een inclusieve sfeer en respect voor diversiteit cultiveren". 

Terugkomend op het filmpje en het lichaam van Christus, nog de volgende uitspraak. Vraag me niet wie het heeft gezegd. Het toen puur opgeslagen in mijn Schriften omdat ik het mooi vond: "Begrijpt u nu dat u bij de opbouw van het koninkrijk Gods even zo hard nodig bent als elk ander lid? De Heer heeft u nodig! U bent niet alleen gezegend met bepaalde gaven van de geest, maar u kunt de krachten van deze gaven in bepaalde banen leiden door uw unieke persoonlijkheid, ervaring, invloed en voorbereiding en daarvan gebruikmaken bij het verrichten van belangrijke daden van dienstbetoon aan het mensdom. Niemand anders zal ooit met uw ogen zien, met uw oren horen, met uw verstand begrijpen. Niemand anders zal ooit in staat zijn te bedienen met uw bijzondere vermogens en gevoeligheid. Indien u bereid bent deze geestelijke gaven en vermogens te ontwikkelen en nederigheid en geloof aan de dag te leggen, staan de Heer en zijn engelen gereed om u op alle mogelijke manieren te helpen. Ieder lid van deze kerk is als individu een wezenlijk onderdeel van de gehele kerk. Ieder lid telt als getuige van het leven en de leringen van Jezus Christus. We voeren strijd tegen de krachten van de tegenstander en hebben echt iedereen nodig om te kunnen slagen in het werk dat de Heiland voor ons te doen heeft". 

Bovenstaande uitspraak is meer dan mooi, en dan heb ik het nog niet eens gehad over de belofte dat de Heer en zijn engelen gereedstaan om ons op alle mogelijke manieren te helpen.  

Rood is de kleur van...

 

Op dit moment liggen er zoveel hangers op 'mijn' bed dat mijn hoofd een beetje overloop. Ik ben flink aan het winkelen geweest, met andere woorden, iets te veel rond gelezen. Minder is meer zegt men, alleen ik ben niet zo goed in iets weg doen. Dus ik ben niet van één ding er in, één ding er uit, want ja, vroeg of laat kan je met iets ouds zo weer een nieuwe combinatie maken. Gelukkig is er nog genoeg ruimte op mijn kledingrek "God is geen aannemer des persoons". Blijk ik behoefte te hebben aan nog een kledingrek, dan kan ik er altijd nog eentje bij kopen. Of ik dit kledingrek ook zo zal noemen weet ik nog niet. Dat is van latere zorg. Laat ik in in ieder geval, om te beginnen, eerst maar eens mijn bed vrijmaken. 

Het eerste hangertje wat ik pak is voor een rood jurkje. "Rood is de kleur van vuur en bloed. Het wordt geassocieerd met energie, oorlog, gevaar, kracht en vastberadenheid. Maar ook met passie, verlangen en liefde. Daarnaast staat het ook voor moed". Dat ik juist als eerste voor dit jurkje kies heeft alles te maken met onze zondagschoolopdracht van vorige week en de opmerking "Schrijf uw indrukken op, pluis ze uit en maak anderen daar deelgenoot van".

Paulus had namelijk te horen gekregen dat er verdeeldheid heerste onder de mensen in de gemeente Korinthe. Paulus schrijft dan een brief waarin hij de leden van Korinthe oproept om eensgezind te worden en scheuringen te vermijden. Ze waren dus als het ware, in geestelijk opzicht, slaags met elkaar geraakt. En dan zegt Paulus dit: "Maar ik roep u ertoe op, broeders, door de Naam van onze Heer Jezus Christus, dat u allen eensgezind bent in uw spreken...één van denken en één van gevoelen". Het probleem is dat in de praktijk het nog niet zo eenvoudig is om de eenheid te bewaren, want een paar hoofdstukken later lezen we dat Paulus een conflict heeft met Barnabas waardoor ze besloten niet samen op reis te gaan. Niets menselijks was hun vreemd en daarin zijn wij niet veel anders. Al lezen we gelukkig ook dat ze hun verschil van mening bij legden. 

Mijn ervaring is, en dan heb ik het nog niet gehad over eensgezind te zijn in spreken, denken en gevoelen, dat het al moeilijk genoeg is om één in leer te zijn, wat toch ons uitgangspunt zou moeten zijn. Dit is wat de Heer zegt tegen de Nephieten: "...evenmin zal er woordenstrijd onder u zijn over de punten van mijn leer, zoals er tot dusver is geweest". Deze tekst gaat over de geest van twisten. Alleen, nu kom ik uit bij het pluis gedeelte, er is een verschil tussen twisten en het hebben van een conflict.

Ik kwam een interessant artikel tegen van de kerk met de volgende titel "7 ways to resolve conflict and achieve harmony": "Conflicten komen voort uit verschillen in verlangens en meningen, terwijl twist wordt veroorzaakt door het omgaan met die verschillen in woede of frustratie. Hoewel conflicten in de meeste relaties onvermijdelijk zijn, is twist iets dat we kunnen (en moeten) proberen te vermijden. Conflict is een natuurlijk verwacht onderdeel van het leven. Omdat we allemaal anders zijn opgevoed of verschillende levenservaringen hebben, hebben we allemaal verschillende kernbehoeften, motivaties en prioriteiten, en conflicten ontstaan meestal wanneer aan sommige van deze behoeften niet wordt voldaan of gerespecteerd." Hierbij denk ik aan elder Uchtdorf "Conflicten zijn onvermijdelijk, maar twist is een keuze. We kunnen onze reactie kiezen". 

Een conflict is op zich neutraal. Net als geld. Het gaat om hoe we het uitgeven. Probleem is echter, als we geen onderscheid maken tussen deze twee, we geneigd zijn conflicten te vermijden. In "Resolving conflicts" , een artikel van de BYU.edu, wordt een Joodse geleerde aangehaald die het volgende zei: “We houden van conflicten omdat uit krachtig debat de waarheid voortkomt. In de mormoonse cultuur daarentegen worden conflicten vermeden als de pest. De wijsheid van de LDS-aanpak is volgens Williams, de joodse geleerde, dat deze de harmonie en eenheid binnen de kerk bewaart en tegelijkertijd de deur naar openbaring opent. Een nadeel, zegt hij, is dat heiligen der laatste dagen misschien over het hoofd zien dat conflicten in gezinnen en andere relaties een noodzakelijk en waardevol onderdeel van de sterfelijke ervaring zijn. Je zou kunnen zeggen dat het deel uitmaakt van het plan van de Heer".

"Dat het deel uitmaakt van het plan van de Heer" is niet zomaar een opmerking die op zich zelf staat. Afgelopen zondag bespraken we de toespraak "Vredestichters gezocht". Daarin zegt president Nelson "dat meningsverschillen bij het leven horen" en haalt hij zijn twee raadgevers aan "die niet altijd hetzelfde over een kwestie denken... maar dat ze voorbeeldig zijn in de verwoording van hun gevoelens - vooral als ze van mening verschillen".  

Ook, mede ook één van de redenen van dit blogje, is dat president Nelson het "niet heeft over vrede tot elke prijs", en daar kan het vermijden van conflicten wel toe leiden. Wanneer ik denk aan vrede tot elke prijs dan denk ik aan de "lieve vrede". Al zegt hij ook, daarom het rode jurkje "Bid voor de moed en wijsheid om te zeggen of doen wat Hij zou zeggen of doen". 

Tot slot nog deze opmerking uit de toespraak "Vredestichters gezocht": "Het evangelienet is het grootste net van de wereld. God nodigt allen uit om tot Hem te komen, 'zwart en wit', geknechte en vrije, man en vrouw'. Er is plek voor iedereen. Er is echter geen plek voor vooroordelen, verkettering of onenigheid in welke vorm dan ook". 

Dit jurkje verdient zeker een plaats op mijn kledingrek. 

Afbeeldingen: Pixabay

Kleur uitspraak: De betekenis van kleuren