1. Uiteindelijk is ieder lid een leerkracht

Door de jaren heen heb ik de nodige veranderingen gezien als het gaat om samen vergaderen op zondag. Met als laatste verandering deze maand een nieuw zondagschema. Waarin "de zondagsschool, de ZHV, priesterschapsquorums en jongevrouwenklassen elke zondag bij elkaar komen, maar dan korter". In "Wijzigingen in het schema van de zondagse klasbijeenkomsten" kun je meer terugvinden over deze veranderingen.

In het materiaal over deze wijzigingen kwam ik de volgende vraag tegen: "Waarom vindt deze verandering plaats?" Men gaf als antwoord dat: "deze verandering is bedoeld

- om leden te helpen zich meer op de leringen van Jezus Christus te concentreren,

- evangeliestudie thuis te bevorderen,

- en vriendschap, saamhorigheid en het groepsgevoel in de kerk te doen toenemen".

In hoeverre kun je je afvragen of het laatste punt een voortvloeisel is uit de eerste twee?

In het materiaal las ik het volgende: "Het doel van de zondagschoollessen is de evangeliestudie thuis kracht bij te zetten". Wat gedurende de week gebeurt. Daarna komen wij samen in de kerk, waar we met elkaar bespreken wat we thuis hebben geleerd. "Deze gesprekken stimuleren individuele en gezamenlijke Schriftstudie en geven de leden de kans om inzichten, getuigenissen en ervaringen te delen die het geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus versterken". 

Tijdens de bijeenkomsten Melchizedekse priesterschap en de ZHV bestuderen wij, ik citeer nog steeds, "de boodschappen van de recentste algemene conferentie die centraal staan in het evangelieonderricht". Op zondag komen wij bijeen en "beraadslagen wij hoe de beginselen in de toespraken op onze moeilijkheden en mogelijkheden van toepassing zijn. Wij worden aangemoedigd om de leringen te gaan begrijpen en hoe die in ons dagelijks leven toe te passen". 

"Leidinggevenden en leerkrachten" zorgen ervoor dat de Heiland centraal staat in de bespreking en dat die de leden", ik dus, "helpt om hun verbondsrelatie met Hem te verdiepen". Uiteindelijk is het juist die verdiepende verbondsrelatie met Hem, zonder de 'kerkgemeenschap' tekort willen doen, die ik ontvang door de kerk. Hierbij moet ik denken aan president Dallin H. Oaks' zijn toespraak, 'Twee communicatielijnen', waarin de kerk gezien wordt als de priesterschapslijn. "Iedereen dient deze twee onmisbare communicatielijnen te begrijpen en te gebruiken". Waarin hij het belang onderstreept van de kerk, maar ook dat wij onszelf besturen, dat deze twee hand in hand gaan. 

Wanneer het gaat om de priesterschapslijn, dan denk ik in eerste instantie aan profeten en apostelen. Komende zondag bespreken wij de toespraak 'Dankzij Jezus Christus' van ouderling Dale G. Runland, waarin hij zegt: "Als we ons richten op de Heiland, zijn oneindige verzoening en wat Hij voor ons heeft gedaan, zal dat ons vreugde en helderheid geven, hoeveel andere zorgen we ook hebben. Daarom hebben profeten van weleer en hedendaagse profeten ons altijd naar Christus geleid, en zullen ze dat ook altijd blijven doen". 

Een verantwoordelijkheid die ook op de schouders rust van leerkrachten en leidinggevenden, zoals we in het materiaal konden lezen. Met aan de andere kant: wij zijn ook niet ontslagen van verantwoordelijkheid, en dragen zo ook op onze beurt de verantwoordelijkheid om onze "inzichten, getuigenissen en ervaringen te delen die het geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus versterken". "Uiteindelijk is elk lid een leerkracht". 

Blikje: Coronacrisis / Weer naar de kerk

Sinds twee zondagen is het weer mogelijk om samen, weliswaar met een beperkt aantal mensen die zich houden aan de coronamaatregelen, te vergaderen. De verwachting is dat de maatregelen die er nu zijn eindigen in september. "Geen mondkapjes en ook geen 1,5 meterregel meer." Wanneer die verwachting uitkomt, kunnen we over een aantal maanden weer vergaderen zoals we dat in het verleden gewend waren te doen. En kunnen we weer met zijn allen naar de kerk? 

Toen ik dacht aan het weer naar de kerk gaan, moest ik denken aan een uitspraak die ik onlangs tegenkwam over "wat mensen echt willen als ze samenkomen".  

 

"De meeste mensen komen niet naar de kerk op zoek naar een paar nieuwe evangeliefeiten 

of om oude vrienden te zien, hoewel dat allemaal belangrijk is. 

Ze komen op zoek naar een spirituele ervaring.  

Ze willen vrede. 

Ze willen dat hun geloof gesterkt wordt en hun hoop vernieuwd. 

Ze willen, kortom, gevoed worden door het goede woord van God, 

gesterkt worden door de machten van de hemel. 

Degenen onder ons die worden geroepen om te spreken, te onderwijzen of leiding te geven, 

hebben de plicht om daar zo goed mogelijk in te helpen." 

Ouderling Jeffrey R. Holland

 

In onze 'Kom dan en volg Mij'-leesopdracht van deze week wordt verwezen naar de toespraak 'The Power of the Word'. Een geweldige toespraak die volledig aansluit bij de woorden van ouderling Jeffrey R. Holland: "Ze willen vrede". Ze willen dat hun geloof gesterkt wordt en hun hoop vernieuwd". 

"Ik veronderstel dat zij hierheen zijn gekomen 

om het aangename woord van God te horen,

ja, het woord 

dat de verwonde ziel geneest."

Jakob 2:8

"Het woord dat de verwonde ziel geneest." Om met president Benson te spreken: "Belooft de Heer en komt hij niet na?" Met andere woorden, de beloften van de Heer aan ons zijn zeker. Dus dat is niet het punt. Waar het uiteindelijk omgaat: "Is dit echt wat mensen willen?". Of om het kleiner en persoonlijker te maken: "Is dit wat ik echt wil?" 

Afbeelding kerk: maps123.net, uitspraak elder Holland: https://slideplayer.com/

Kom dan en volg Mij

Hieronder vind je mijn toespraak, hier en daar met een kleine aanpassing, zoals ik die vanochtend in de kerk heb gegeven. 

Kom dan en volg Mij

Maart jongstleden maakte de kerk bekend dat er in september het een en ander zou gaan veranderen wat betreft onze zondagse vergaderingen. Dit werd gevolgd door verschillende nieuwsberichten. Op Churchnews verscheen een artikel over deze veranderingen, waarin onder andere verwezen werd naar de algemene conferentie van oktober 2018

Voordat ik daar echter naartoe ga, wil ik jullie eerst meenemen naar januari 2018. Voor mij is uiteindelijk alles een groot samengesteld geheel. Er verscheen toen in de Liahona een artikel met als ondertitel 'Meer kracht in de vergaderingen van de Melchizedekse priesterschap en de ZHV'. 

In dit artikel werd het volgende gezegd: “De afgelopen maanden, let wel maanden, hebben de leiders van de kerk samen besproken hoe we de zondagse vergaderingen van de Melchizedekse priesterschap en de zustershulpvereniging kunnen verbeteren. Het resultaat daarvan is het nieuwe leerplan 'Kom dan en volg Mij - voor de Melchizedekse priesterschap en de zustershulpvereniging'. Men zei toen ook dat we meer gebruik zouden gaan maken van de algemene conferentietoespraken. 

Het voorwoord in dit artikel is van ouderling Russell M. Ballard. In dit voorwoord zegt hij onder andere dit: “Naarmate we doeltreffender met elkaar overleggen, zal God ons zegenen met meer openbaring, inzicht en macht om zijn werk tot stand te brengen”.

Als - overleggen  / dan - de zegening 

Het woord overleggen kan ik niet loszien van de veranderingen die in 2018 plaatsvonden, maar ook niet van september. 

Aan het eind van het jaar zei ouderling Jeffrey R. Holland dit, en hij bevestigt daarmee de woorden van ouderling Ballard: “We zijn de bijeenkomsten van de ZHV en het MP-quorum anders gaan bekijken, met meer nadruk op gezamenlijk overleg om het werk van de Heer te volbrengen”. De redactie schreef toen dit als noot: "In dit artikel dat ouderling Holland voor de Liahona schreef, legt hij uit welke krachtige beginselen van bekering aan de basis van 'Kom dan en volg Mij' liggen, het nieuwe leerplan van de kerk".

Ouderling Holland schreef toen onder andere ook dit: “Ik hoop dat we zien dat het om meer gaat dan een gewijzigd beleid, nieuwe programma’s en herziene handboeken. Welke wijzigingen Hij ook aanbrengt in een organisatie of een lesschema of een leerplan, wat Hij echt hoopt te veranderen is u en mij. Hij wil ons hart veranderen en onze toekomst verbeteren. Soms noemen we dat proces eeuwige vooruitgang. Soms noemen we het tot inkeer komen. Soms noemen we het gewoon bekering. Hoe we het ook noemen, het houdt in dat we iets leren".

Leren en bekering gaan hand in hand. 

Dit is wat Kom dan en volg Mij, voor personen en gezinnen er zelf over zegt: “Oprechte bekering is het doel van al het leren en onderwijzen in het evangelie. We streven ernaar om meer op Jezus Christus te lijken. Als we dus het evangelie bestuderen, proberen we niet alleen nieuwe kennis op te doen; we verlangen een nieuwe schepping te worden. We vertrouwen daarbij op onze hemelse Vader en Jezus Christus, dat Zij ons helpen ons hart, onze opvattingen, onze daden, ja, onze aard te veranderen. Voor ware bekering is de invloed van de Heilige Geest essentieel.”

Tijdens de algemene conferentie van oktober 2018 zei president Nelson in zijn openingswoord dat "de aanvallen van de tegenstander op het geloof, op ons, en onze gezinnen exponentieel toenemen. Om geestelijk te overleven, hebben wij eigen strategieën en proactieve plannen nodig. Daarom willen wij nu organisatorische aanpassingen doorvoeren die onze leden en hun gezin versterken”.

Tevens vertelde president Nelson dat de "kerkleiders al jaren aan een geïntegreerd leerplan werkten, Kom dan en volg Mij, om gezinnen en personen te versterken met een thuisgericht en kerkgesteund plan, zodat:

• meer begrip van de kerkleer,
• een groter geloof 
• en een diepere persoonlijke aanbidding worden bereikt." 

Elder Bednar: “We kunnen niet simpelweg naar de kerk gaan, meedoen aan programma’s en verwachten dat we daarmee alle spiritualiteit en bescherming zullen ontvangen, waardoor we weerstand kunnen bieden op de dag van het kwaad.”

Dit is wat het Eerste Presidium erover zegt in het nieuwe materiaal: “Als de leden samen naar de kerk gaan, leren en dienen, zullen ze vreugde ondervinden, sterker worden, en de zegeningen van de Heer in hun leven en thuis voelen.” 

Thuis heeft in de eerste plaats te maken met thuisgericht. Met het leerplan en Kom dan en volg Mij. Ik denk bovenal ook met dat we zelf de Schriften lezen. 

President Nelson zei het zo in zijn openingswoord tijdens de algemene conferentie van 2018: “Wij zijn zelf verantwoordelijk voor onze eigen geestelijke groei.”

Wat een half jaar later nog eens door ouderling Bednar werd bevestigd tijdens de algemene conferentie van april 2019: “Ieder lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is zelf verantwoordelijk om de leringen van de Heer te bestuderen en na te leven. We moeten niet verwachten dat de kerk als organisatie ons alles leert of vertelt wat we moeten weten en doen om toegewijde discipelen te worden en kloekmoedig tot het einde toe te volharden. Nee ,we zijn zelf verantwoordelijk om te leren wat we moeten leren, te leven zoals we moeten leven en te worden wie de Meester wil dat we worden.”

“Het mooie van dit leerplan is dat alle andere leden dat net zo doen. En daardoor kun je, wanneer je bijeenkomt, de evangeliewaarheden en -beginselen bespreken die jou tot verandering hebben aangezet, en de anderen kunnen hetzelfde doen. Daardoor kom je samen om het ultieme doel van iedereen na te streven: als Jezus Christus te worden.”

“Naarmate u de Schriften thuis vaker bestudeert, zult u ook meer inzicht en geestelijk begrip ontvangen. En als u met anderen erover praat, wat ik zie als overleg, zullen u en die anderen gezegend worden”. "U creëert geen inspirerende muziek als anderen niet over hun eigen inzichten en inspiratie vertellen". 

Ik herhaal die zin nog eens: "U creëert geen inspirerende muziek als anderen niet over hun eigen inzichten en inspiratie vertellen". 

Het gaat dus om welke evangeliewaarheden en -beginselen jou tot verandering hebben aangezet. Dat is wat je meeneemt naar de kerk, wat volgens mij alles te maken heeft met een betere ik. Een uitspraak die ik geleend heb van een betere ik, een beter huwelijk, wat weer te maken heeft met je eigen geestelijke en emotionele groei. Waarom dan toch dat kijken naar die ander?

“We kunnen pas één van hart en één van zin worden en zijn als een ieder persoonlijk de Heiland in het middelpunt van zijn leven plaatst”. 

Als - dan 

Ik moet hierbij ook denken aan wat president Dallon H. Oaks twee jaar geleden zei tijdens de oktoberconferentie over 'Kom dan en volg Mij': “Dit jaar zijn miljoenen geïnspireerd door het evangelie-studieplan dat gebaseerd is op de uitnodiging van de Heiland: 'Kom dan en volg Mij'. 

Christus volgen is geen oppervlakkige of gelegenheidsbezigheid. Het vergt voortdurende inzet en is een levenswijze die we altijd en overal moeten nastreven. Zijn leringen en voorbeeld bepalen het pad dat elke discipel van Jezus Christus moet volgen. En iedereen wordt uitgenodigd om dit pad te volgen, want Hij nodigt allen uit om tot Hem te komen, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw. En "allen zijn gelijk voor God". Als volgelingen van Christus spreken en getuigen wij van Jezus Christus, ons volmaakte Voorbeeld. Dus laten we Hem volgen en twist vermijden.” 

Allen zijn gelijk heeft voor mij alles te maken met zwart en wit en HOE de Heer zijn nieuwtestamentische kerk door middel van Joseph Smith herstelde. 

Beseffen we echter ook dat de woorden "allen zijn gelijk" ook alles te maken hebben met 'Kom dan en volg Mij' wat betreft het kerkondersteunende gedeelte.

In de Leer en Verbonden (88:122)  lezen we het volgende over dit 'allen zijn gelijk' in het licht van 'Kom dan en volg Mij': “Wijs onder u een leraar aan, en laten niet allen tegelijkertijd spreken, maar laat één tegelijk spreken en laten allen luisteren naar wat hij zegt, opdat wanneer allen gesproken hebben, allen door allen opgebouwd zullen zijn, en opdat een ieder een gelijke gelegenheid zal hebben”. 

“Dan komen we op een unieke manier samen.” “Dan wordt er inspirerende muziek gecreëerd”.

"Het is daarbij niet erg als iemand niet aan deze bespreking wil deelnemen. Aanwezigheid en het verlangen om het woord van God te horen is ook een uitdrukking van geloof”.  

Dit alles heeft niets te maken met, ik citeer nu ouderling Jeffrey R. Holland: “met de vlotheid van de les, het vullen van de tijd, het aantal complimentjes voor de leerkracht, of zelfs het aantal aanwezigen in de les. Hij zei ook dat de nadruk niet mag liggen op het handboek, of het bord, de beste discussievragen of de schikking van de stoelen”, waarvan het kerkmateriaal zei dat, indien mogelijk, een kringopstelling ervoor kan zorgen dat er goed overleg is en er open discussie kan ontstaan”. Uiteindelijk zijn het bord en die andere dingen middelen.

"Het gaat, ik citeer nog steeds ouderling Holland, ook niet alleen om kennis. Het gaat er niet om dat we "de namen van de twaalf stammen van Israël kennen, of de gelijkenis van de olijfbomen kunnen schematiseren, hoewel dat ook nuttig kan zijn". Waar het om gaat, zei ouderling Holland, wat ik zie als het doel achter al deze middelen, “is wat er in ons leven gebeurt. Leren leidt tot groei en verandering, inzichten die tot verbetering leiden en kennis van de waarheid, wat ons op zijn beurt dichter bij de God van alle waarheid brengt. Als we daartoe bereid zijn, zei ouderling Holland, dan zal God ons leiden naar plekken die we nooit dachten te kunnen bereiken, en die zelfs onze stoutste dromen overstijgen”.

Vandaar dat er gesproken wordt over macht in leerplan. 

Als we dat gevoel, die ervaring, die kracht van thuis meenemen naar de kerk, dan kan daar zelfs nog een kracht bovenop komen. Dit is wat zuster Camille N. Johnson zei over de komende veranderingen in september: “Er ontstaat extra kracht wanneer we wekelijks samenkomen om te overleggen, te leren en elkaar te steunen. Wanneer we in zijn naam samenkomen, is de Geest aanwezig om ons te onderwijzen, worden getuigenissen versterkt en verheffen we elkaar in ons discipelschap. Dit wekelijks moment van verbondenheid helpt om dichter tot de Heiland en tot elkaar te komen. We vinden vreugde in het gezamenlijk bewandelen van het verbondspad.”

Tot slot, naast het bestuderen van de Schriften worden we ook aangespoord onze ingevingen op te schrijven, die leerstellige pareltjes worden genoemd, wat voor mij alles te maken heeft met macht in het leerplan. 

Toen ik hoorde dat ik ziek werd, heb ik mij teruggetrokken en mij overgegeven aan de Schriften en Kom dan en volg Mij. Van mijn dagboek en mijn inspiratieboekje heb ik één boekje gemaakt. Mijn allereerste boekje heb ik mijn kankerboekje genoemd. Al schrijvende ging ik van uitslag naar uitslag en van behandeling naar behandeling. Dit is mijn verslag van de eerste twee maanden. Lichamelijk hoop ik dit nooit meer mee te maken, maar wat een parelreis is dit geweest. 

Het enige wat de Heer wil is ons zegenen op onze levensreis. Het enige waar het om draait, is de vraag of we ons door Hem willen laten zegenen door te doen wat Hij van ons vraagt.

Thuisgericht - kerkondersteunend

Afbeelding: churchofjesuschrist.org

Op reis door de leesopdracht

 

Jullie weten ondertussen wel wat voor bril ik draag. Die afzetten valt echter nog niet mee. Niet dat ik dat wil. Integendeel. En al zou ik het, bij wijze van spreken, willen doen, dan wordt het mij ook niet makkelijk gemaakt. Laat ik jullie aan de hand van onze leesopdracht van afgelopen week daar een voorbeeld van geven.

Bovenstaand een stukje van onze leesopdracht van afgelopen week. Met aan de rechterkant een verwijzing naar een toespraak die ingaat op het ondergaan van een verandering van hart.

Hieronder de toespraak waarnaar verwezen wordt. In deze toespraak haalt ouderling Brook P. Hales Alma 5 aan. "Alma zette zijn onderwijs voort met de vraag of het volk van hoogmoed en afgunst was ontdaan. Hij vroeg ook: Is er iemand onder u die de spot drijft met zijn broeders, of die hem met vervolgingen overstelpt? Wee zo iemand, want hij is niet gereed, en de tijd is nabij dat hij zich moet bekeren of hij kan niet worden gered!' (Alma 5:30-31)

En dan haalt ouderling Hales president Nelson aan: "President Russell M. Nelson heeft ons verteld dat het onze plicht is om anderen liefdevol en respectvol te behandelen, zonder veroordelend en onvriendelijk te zijn. Hij heeft gezegd: "Zoals in het Boek van Mormon staat, nodigt de Heiland ons allen uit om tot Hem te komen en deel te hebben aan zijn goedheid; en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt, zwarte en witte, slaaf en vrije, man en vrouw; allen zijn voor God gelijk". (2 Nephi 26:33). 

Ouderling Hales: "Toen een spottende Farizeeër de Heiland uitdaagde om het grootste gebod in de wet te noemen, was de reactie van de Heiland zeer gedenkwaardig en kort. Hij sprak waarheid die tot een vreugdevol leven leidt. Zijn opdracht was om bovenal God lief te hebben met heel ons hart en dan onze naasten als onszelf lief te hebben". (Mattheus 22:35-39) Deze tekst sluit af met een voetnoot en een verwijzing naar een toespraak die president Nelson gaf in Detroit (Michigan).

En zo reis je van Alma, een profeet uit het verleden, naar een hedendaagse profeet met dezelfde boodschap, namelijk "Zie, Hij nodigt alle mensen uit...". (Alma 5:33). Hoe kan ik dergelijke verwijzingen negeren? Zowel in de leesopdracht als in het Boek van Mormon en ook in de Liahona.

NAACP Convention Remarks

President Russell M Nelson 

Met hieronder de vertaling (met dank aan Google Translate en manlief):

"Mijn beste vrienden, ik ben nederig gestemd door de uitnodiging om bij u te zijn. Al meer dan een eeuw is de NAACP toegewijd aan het verbeteren van levens en het verheffen van de samenleving. U heeft veel gedaan om talloze individuen te beschermen en te verheffen. Uw verheven idealen zijn inderdaad inspirerend!

Vorig jaar kwamen leiders van de NAACP - geleid door voorzitter Leon Russell en leden van de Nationale Raad - naar Salt Lake City. Mijn twee raadgevers en ik - het eerste presidium van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen - hadden het voorrecht om hen te ontmoeten. Onze tijd samen werd gekenmerkt door een gevoel van wederzijds respect en een verlangen om de armen in één te slaan om te zien of we van onze respectievelijke sterke punten konden profiteren en meer mensen konden helpen door samen te werken.

Tijdens een persconferentie na die vergadering legde ik uit dat een fundamentele leer en oprechte overtuiging van onze religie is dat alle mensen Gods kinderen zijn. We geloven echt dat we broeders en zusters zijn - dat we allemaal deel uitmaken van dezelfde goddelijke familie.

Tijdens diezelfde persconferentie hebben president Derrick Johnson en ik een gezamenlijke uitnodiging uitgegeven aan alle mensen, organisaties en overheidsinstanties om met een grotere beleefdheid te werken, alle soorten vooroordelen te elimineren en ons te concentreren op belangrijke belangen die we gemeen hebben.

Simpel gezegd, we streven ernaar om bruggen van samenwerking te bouwen in plaats van muren van segregatie.

Zoals opgenomen in het Boek van Mormon, dat we als een schriftuurlijke metgezel naast de Bijbel waarderen, nodigt de Heiland 'allen uit om tot Hem te komen en deel te hebben aan zijn goedheid; en hij verwerpt niemand die tot hem komt, zwarte en witte, geknechte en vrij, man en vrouw. Allen zijn voor God gelijk. (zie 2 Nephi 26:33)

Mag ik die laatste zin herhalen: "Allen zijn gelijk voor God." U die hier in deze kamer zijn verzameld, streeft ernaar van deze hemelse waarheid een aardse realiteit te maken. Ik prijs u daarvoor. En toch realiseren we ons allemaal dat we, als een land, nog niet de harmonie en het wederzijdse respect hebben bereikt die elke man en vrouw en elke jongen en meisje de allerbeste versie van zichzelf zou kunnen worden.

De remedie voor wat ons scheelt, werd voorgeschreven door de meester-genezer, Jezus de Christus. Toen een treiterende Farizeeër hem uitdaagde om het grootste gebod in de wet te identificeren, was de reactie van de Heiland het meest memorabel en kort. Het was gevuld met waarheid die leidt tot een vreugdevol leven. Zijn instructie was eerst om God met heel ons hart lief te hebben en dan onze naasten lief te hebben als onszelf. (zie Mattheüs 22: 35–39)

Uw president, Derrick Johnson, heeft onlangs het tweede grote gebod aangetoond. Tijdens het ontvangen van een openbare dienstbaarheidsprijs namens de NAACP, die werd uitgeloofd door het management van Brigham Young University, erkende president Johnson dat hem was gevraagd waarom hij een prijs zou accepteren van leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Zijn reactie? "Omdat dat onze naasten zijn".

Dat was een diepgaande reactie.

We zijn allemaal verbonden en we hebben een door God gegeven verantwoordelijkheid om het leven te helpen verbeteren voor de mensen om ons heen. We hoeven niet op elkaar te lijken of er hetzelfde uit te zien om liefde voor elkaar te hebben. We hoeven het niet met elkaar eens te zijn om van elkaar te houden. Als we de hoop, de goede wil en het gevoel van menselijkheid terug willen vorderen waar we naar verlangen, moet het beginnen met ieder van ons, één persoon tegelijk.

Ik heb de invloed van zo'n persoon in mijn woonplaats Salt Lake City, Utah, gezien. De dominee France Davis, al 45 jaar predikant van de Calvary Missionary Baptist Church, heeft zijn leven gewijd aan de bediening. Actief in de burgerrechtenbeweging, nam hij deel aan de mars in Washington, D.C., in 1963, en de Selma naar Montgomery-mars in 1965. Zijn  waardigheid en onvermoeibare belangenbehartiging voor eenheid hebben de structuur van onze gemeenschap sterk verrijkt.

Vele jaren geleden had ik het voorrecht om dominee Davis te begeleiden tijdens een uitvoering van het Tabernacle Choir op Temple Square. Nu zijn we behoorlijk trots op het Tabernacle Choir, dat letterlijk over de hele wereld is erkend. Toen het concert eindigde, vroeg ik dominee Davis wat hij van het programma vond. "Het was heel goed," zei hij gracieus, "maar het ontbrak in geest. Als je de geest in muziek wilt ervaren, moet je naar mijn kerk komen."

Dus mijn vrouw en ik deden precies dat. En hij had gelijk. De energie in het Calvary Baptist Church Choir was iets om te aanschouwen. Hoewel onze smaak in muziek kan verschillen, moet ik zeggen dat hij en zijn kerk onze stad op een tastbare manier hebben verbeterd.

Echte gemeenschap begint met precies dergelijke relaties; met het liefhebben van onze naasten; met elkaar te eren en te dienen. Dit is de geest achter de samenwerking die wordt gedeeld door de NAACP en De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen.

Zoals u misschien weet, begon de relatie tussen deze twee entiteiten vorig jaar niet met vergaderingen in Salt Lake City. Een jaar eerder ontmoette Derrick Johnson mijn kerkelijke collega, ouderling Jeffrey R. Holland van het Quorum van de Twaalf Apostelen. Ze waren in Jackson, Mississippi, en bezochten het huis van de gemartelde burgerrechtenheld Medgar Evers. Medgar Evers is een echte patriot. Hij stierf voor de zaak van vrijheid.

President Johnson en ouderling Holland spraken samen in het NAACP-kantoor, gehuisvest in het gebouw waar Evers ooit werkte als een NAACP-veldpredikant. Na dat eerste bezoek in Mississippi kreeg een plan vorm om het Medgar Evers-kantoor op te knappen om zijn belangrijke erfenis verder te behouden.

Al snel werkten lokale leden van de NAACP met leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen om muren opnieuw te doen, nieuw tapijt te leggen en andere verbeteringen te maken.

In 1963, na de dood van Medgar Evers, prezen rouwenden hem met deze woorden uit 1 Johannes 4:20: “Als een man zegt dat hij van God houdt, maar een hekel aan zijn broeder of zuster heeft, is hij een leugenaar. Als hij niet van de ander houdt die hij kan zien, hoe kan hij dan van God houden die hij nooit heeft gezien?"

Het eerste grote gebod, om onze God lief te hebben, is onverbiddelijk verbonden met het tweede grote gebod, om onze naaste lief te hebben. Samen kunnen we deze liefde uitbreiden tot alle kinderen van God, onze medebroeders en zusters.

Als president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen bid ik dat we elkaar in toenemende mate dierbare vrienden kunnen noemen. Mogen we doorgaan met ons best te doen om de twee grote geboden na te leven - om God lief te hebben en elk van zijn kinderen. Arm in arm en schouder aan schouder mogen we ernaar streven onze broeders en zusters overal te verheffen, op alle mogelijke manieren. Deze wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Mijn lieve vrienden, ik dank u".

Afslag 20.2

"Eenheid vereist geen gelijkvormigheid

maar wel gelijkgestemdheid"

D. Todd Christofferson

"Kort nadat de kerk was opgericht, ontvingen de profeet Joseph Smith en Oliver Cowdery in 1830 de openbaring over de organisatie en het bestuur van de kerk. De profeet las tijdens de eerste conferentie van de kerk voor wat wij nu als afdeling 20 kennen. Dat was de eerste openbaring die met algemene instemming werd goedgekeurd. De inhoud van deze openbaring is echt opmerkelijk". Ik wil stilstaan bij de verzen 8 tot en met 12. Uiteraard in het licht van eenheid, maar dan door de bril van gelijkgestemdheid, wat ik niet los kan zien van "de leer en beginselen die de Heer door Joseph Smith, de profeet van de herstelling, heeft gevestigd, en werkelijk van fundamenteel belang zijn".

In Leer en Verbonden 20 lezen wij onder andere "dat Joseph Smith macht van God ontving om het Boek van Mormon te vertalen, dat een kroniek van een gevallen volk bevat, en de volheid van het evangelie van Jezus Christus voor de andere volken en ook voor de Joden. De wereld bewijzende dat de heilige Schriften waar zijn, dat God inderdaad mensen inspireert en roept, zowel in deze tijd als in de geslachten vanouds, waardoor Hij aantoont dat Hij dezelfde God is, gisteren, heden en voor eeuwig."

Deze verzen gaan over het Boek van Mormon, de sluitsteen van onze godsdienst. "Een krachtig getuigenis van het belang van het Boek van Mormon is het tijdstip waarop de Heer het tevoorschijn liet komen in de herstelling die zich ontvouwde. Het enige wat eraan voorafging, was het eerste visioen. Tijdens die prachtige manifestatie leerde de profeet Joseph Smith de ware aard van God kennen en dat God een werk voor hem te doen had. Het tevoorschijn komen van het Boek van Mormon volgde daarop. Denk eens na over de betekenis daarvan. De komst van het Boek van Mormon ging vooraf aan de herstelling van het priesterschap. Het werd slechts een paar dagen voor de organisatie van de kerk uitgegeven. De heiligen kregen het Boek van Mormon te lezen voordat ze de openbaringen kregen met diepzinnige leerstellingen als de drie graden van heerlijkheid, het celestiale huwelijk of het werk voor de doden. Het Boek was er vóór de priesterschapsquorums en de organisatie van de kerk. Blijkt daar niet uit hoe belangrijk dit heilige boek in de ogen van de Heer was?"

In de evangelieverhandeling 'Ras en het priesterschap' lezen wij het volgende: "Volgens de Schriftuur en de leringen van de kerk heeft God al zijn kinderen lief en is eeuwig heil voor iedereen mogelijk. God heeft alle rassen en etnische groepen geschapen en beschouwt ze als gelijkwaardig. In het Boek van Mormon wordt het zo verwoord: "Allen zijn voor God gelijk". Deze boodschap, deze gelijkheid van het Boek van Mormon, zie ik terug in de kerk zoals de Heer die door middel van Joseph Smith heeft hersteld. Wat volkomen in overeenstemming is met de nieuwtestamentische kerk. 

"Toen de herrezen Heiland aan het volk in het Boek van Mormon verscheen, sprak Hij zijn afkeuring uit dat er in het verleden onder het volk woordenstrijd over de doop en andere zaken was geweest. Hij gebood: "Er zal geen woordenstrijd onder u zijn, zoals er tot dusver is geweest; evenmin zal er woordenstrijd onder u zijn over de punten van mijn leer, zoals er tot dusver is geweest." 'In deze toespraak lezen wij ook': "Hoe kunnen we in onze extreem twistzieke wereld eenheid bereiken, met name in de kerk waar we één Heer, één geloof, één doop dienen te hebben? Paulus geeft ons de sleutel: Want u allen die in Christus gedoopt bent, hebt zich met Christus bekleed. Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man of vrouw is; want allen bent u één in Christus." Vandaar dat ouderling Cook dit zei in zijn toespraak:"Als we de aansporing van president Russell M. Nelson willen volgen en het verstrooide Israël aan beide zijden van de sluier vergaderen, moeten we anderen in onze eenheidskring opnemen. Verschillen in cultuur, taal, geslacht, ras en nationaliteit vallen uiteindelijk in het niet als gelovigen zich op het verbondspad begeven en tot onze geliefde Verlosser komen".

Toen de Heer zijn kerk herstelde, maakte hij geen onderscheid tussen wie dan ook. Dit is wat ik geloof en dit is de boodschap die ik uitdraag. Ik begin steeds beter te begrijpen waarom president Benson zei dat het Boek van Mormon en de Leer en Verbonden met elkaar verbonden zijn, zeker als ik denk aan deze zin: "totdat zij zich bekeren en het nieuwe verbond indachtig zijn, ja, het Boek van Mormon". Wat we uiteindelijk nu wel of niet geloven in de kerk, we moeten allemaal tot Jezus Christus komen. Tijd om een lammetjesblikje uit de kast te trekken. 

Afbeelding