Recht hebben op dezelfde zegeningen en voorrechten

Ik ben op reis en ik neem mee: de tempel, die niet direct in mijn reisschema voor de komende weken stond ingepland. Ik dacht zelf niet eerder dan tegen het eind van het jaar stil te staan bij de tempel, als we aandacht gaan geven aan Maleachi. Zeker ook omdat ik mij op dit moment liever bezighoud met bijvoorbeeld dat 'Allen zijn gelijk voor God' en 'Fairness for all', en president Dallin H. Oaks' toespraak van de laatste algemene conferentie. Al kun je je afvragen of je deze 'stationnetjes', waarin verwerkt zitten de woorden 'allen' en 'all', wel helemaal los van de tempel kunt zien. 

De reden dat ik bij de tempel stilsta heeft te maken met deze vraag: "Wat zegt God tegen mensen die het gevoel hebben dat ze geheel en al van Hem gescheiden zijn?" Een vraag die komt uit onze 'Kom dan en volg Mij'-leesopdracht van vorige week. En niet los gelezen kan worden van deze tekst die eraan vooraf ging: "Generaties lang was Israël het verbondsvolk van God. Maar in Gods plan is altijd plaats geweest voor meer dan één natie, want 'alle dorstigen' zijn welkom bij 'de wateren', (Jesaja 55:1). De zin "dat er in Gods plan altijd plaats is geweest voor meer dan één natie" blijkt voor mij onder andere uit het 'verbond van Abraham'. Dit 'verbond van Abraham' zal namelijk "alle geslachten der aarde tot zegen zijn" (Abraham 2:11). Wat meer dan één natie is. "Of iemand van Israël afstamt is niet zo belangrijk als wel of hij een verbond met God aangaat en dit onderhoudt".

Eind vorig jaar, aan het begin van mijn reis door het Oude Testament, stond ik stil bij deze woorden: "Door het Oude Testament kan ik mijn verbondsrelatie met God beter begrijpen", wat gaat over het 'verbond van Abraham'. Dit verbond is in mijn ogen een dusdanig belangrijke draad, dat als je die negeert, je niet een eeuwige draad kunt weven. "De tempel", zei president Russell M. Nelson, "is de enige plek waar we alle zegeningen kunnen ontvangen die aan Abraham zijn beloofd". 

Het evangelie van Jezus Christus is een prachtig wandkleed van waarheid

dat goed samengevoegd en geweven is.

Echter, zo tussendoor lezen wij in de Schriften over 'buitenbeentjes'. Ik denk dat je de eunuchen en de vreemdelingen waar Jesaja in hoofdstuk 56 het over heeft, ook tot die groep kan rekenen. Die het gevoel hadden dat zij er niet bij hoorden, of anderen die dachten dat ze er niet bij hoorden. Dit is wat Jesaja erover onderwees:

"En laat de vreemdeling die zich bij de Heere heeft gevoegd, niet zeggen:

De Heere heeft mij stellig van Zijn volk afgezonderd;

en laat de eunuch niet zeggen: Zie, ik ben een dorre boom.

Want zo zegt de Heere tegen de eunuchen die Mijn sabatten in acht nemen,

die kiezen wat Mij welgevallig is en vasthouden aan Mij verbond:

Hun zal ik in Mijn huis en binnen Mijn muren een plaats en een naam geven,

beter dan die van zonen en dochters;

Ik zal hun een eeuwige naam geven die niet uitgeroeid zal worden.

Ook de vreemdelingen die zich bij de Heere voegen om Hem te dienen, 

de naam van de Heere lief te hebben en Zijn dienaren te zijn -

ieder die de sabbat in acht neemt en die niet ontheiligt,

en die vasthouden aan Mijn verbond;

Hen zal Ik naar Mijn heilige berg brengen en verheugen in Mijn huis van gebed; 

hun brandoffers en hun slachtoffers zullen welgevallig zijn op Mijn altaar,

want Mijn huis zal een huis van gebed voor alle volken genoemd worden."

King James, Jesaja 56:3-7

"In Jesaja 56 maakte de Heer duidelijk dat eunuchen en vreemdelingen, indien zij 'Zijn verbond aangrepen', recht zouden hebben op dezelfde zegeningen en voorrechten als de andere Israëlieten. Het toekennen van verbondsvoorrechten aan deze buitenstaanders betekende een radicale breuk met de heersende opvattingen van die tijd", (zie Scripture Helps: Old Testament).

Bovenstaande woorden doen mij trouwens ook denken aan Paulus. In de nieuwtestamentische kerk was er ook een erbij-horen-probleem en dit gaf Paulus toen als antwoord: "Zo bent u dan niet langer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God", (zie Efeze 2:19). "Zij die zich tot Jezus Christus bekeerden en zijn evangelie aanvaardden, werden lid van Gods verbondsvolk" en daardoor hadden ze recht op dezelfde zegeningen en voorrechten als de andere Israëlieten. Over radicaliteit gesproken. Echter een radicale breuk leidt niet altijd direct tot een radicale verandering. Het kan wat voeten in de aarde hebben, zoals Paulus ook ondervond. 

Tot slot, wat ook met de tempel te maken heeft. In bovenstaande verzen van Jesaja wordt ook gesproken over "Hen zal Ik naar Mijn heilige berg brengen". In Jesaja 2 vers 2 wordt gesproken over deze "berg van het huis des Heren". Niet alleen dat, in dit vers wordt ook gesproken over dat "alle volken zullen erheen stromen". In onderstaande video heeft ouderling Donald S. Rasband over "dit erheen stromen". Hij gaat ook in op de renovatie van de Salt Lake Tempel en het open huis dat nog volgt.  

"En het zal geschieden in de laatste dagen, 

dat de berg van het huis des Heren vastgesteld zal worden

als de hoogste van de bergen

en verheven zal worden boven de heuvels;

en alle volken zullen erheen stromen."

Jesaja 2:2

2. Fairness for all

 

Voordat je denkt: wat heeft bovenstaande plak-en-knipgebeuren nu met 'Fairness for all' te maken? Dan kan ik je nu al vertellen: alles. Al is dit natuurlijk wel afhankelijk van waar precies je oog opvalt. Tenminste, laat ik het anders zeggen: er zit een rode draad in verwerkt. Dit keer is die rode draad, 'Fairness for all', mijn kapstok, waar ik allerlei hangers, onderwerpen, aan kan ophangen. Zolang ik die rode draad zie, ben ik op de goede weg, ongeacht het aantal zijstraten dat ik eventueel onderweg kan tegenkomen. 

Van de zomer had ik een Zomerboek cadeau gekregen waarin een 'zomer notebook' zat. Manlief, hij had eerst wel zo zijn bedenkingen, en ik zijn hiermee aan de slag gegaan. Om de beurt nemen wij een uitstapjesdag voor onze rekening en beschrijven wij in het kort, aan de hand van tekst, foto's en/of plaatjes, wat wij die dag hebben gedaan. Officieel is de opdracht "One sketch a day", daarvoor moet je echter niet bij ons zijn. 

Wij zijn op de dag van de afbeelding naar Madurodam geweest en hebben daar "de Eerste Vrije Statenvergadering van 1572" bijgewoond. "Wat zij toen besloten, zorgt ervoor dat wij nu in vrijheid kunnen leven". Deze show van vijf minuten eindigt met deze woorden op de muur geprojecteerd:

"Vrij:

. Om te denken

. Om te geloven

. Om te zijn wie je bent."

Eerder zei men het zo in deze voorstelling: "Waar je kunt denken wat je wilt, waar je kunt geloven wat je wilt en kunt zijn wie je bent. Wat ik niet los kan zien van 'Fairness for all'. 

Dat ik aandacht geef aan 'Fairness for all' heeft te maken met de toespraak 'Levend in Christus' van president Dallin H. Oaks, die wij onlangs in onze vrouwenorganisatie, de ZHV, bespraken.  Hij zei namelijk het volgende: "Als volgelingen van Christus moeten we ernaar streven om vreedzaam en liefdevol met andere kinderen van God samen te leven die niet onze waarden delen en niet de verbondsverplichtingen hebben die wij op ons genomen hebben. In een democratisch bestel moeten we streven naar billijkheid voor iedereen". Mijn 'Fairness for All'-rode draad. 

Ik werk met verschillende rode draden om het overzicht te bewaren. Maar mijn hoofdthema is en blijft: dat 'Allen gelijk zijn voor God'. President Oaks begon zijn toespraak namelijk met te spreken over de opstanding. Een pijler van ons geloof, die "tot allen zal komen, zowel jong als oud, zowel geknechten als vrijen, zowel man als vrouw, zowel goddelozen als rechtvaardigen". Waarbij ik tegelijkertijd er achteraan dacht: "zwarte en witte".  

Vorige week, tijdens de algemene conferentie, gaf president Oaks een toespraak met als titel 'The Gospel of Jesus Christ Is For All'. Ik wacht op de Nederlandse vertaling van deze toespraak, en dan kom ik erop terug. Deze toespraak is namelijk voor mij ook een zijstraat. Die ik voor nu maar de ALL-zijstraat noem, want het woord 'all' is wat mij opviel toen ik naar deze toespraak luisterde. Misschien moet ik nog een keer gaan luisteren en de 'all's' turven. "Zijn genade, ik citeer nu president Oaks, is er voor iedereen. Het Boek van Mormon leert dat onze Heiland allen uitnodigt om tot Hem te komen en deel te hebben aan zijn goedheid;

en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt,

zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw;

Hij is de heidenen indachtig;

en alleen zijn voor God gelijk,

zowel de Joden als de andere volken".

Tot slot nog dit, wat ik ook zie als een zijstraat, een hanger: Dordrecht mag dan de stad zijn waar de Eerste Vrije Statenvergadering plaatsvond, "het begrip vrijheid gold in 1572 alleen voor een bepaalde groep in Europa en strookte niet met de latere slavernij en koloniale onderdrukking". In de tentoonstelling 'Verweven Verleden', die binnenkort te zien is in het Hof van Nederland, wordt stilgestaan bij dit koloniale verleden van Dordrecht. En zo ga ik van het 'Hof van Nederland' in het klein naar 'Hof van Nederland' in het groot. 

Hof van Nederland: Verweven Verleden

Na de conferentie

 Blikje: Na de conferentie

Enige jaren geleden zei president Thomas S. Monson, tijdens een van de algemene conferenties, het volgende in zijn slotwoord:

"De boodschappen die we tijdens deze conferentie hebben gehoord, worden in de Liahona gepubliceerd. Ik spoor u aan om die toespraken te bestuderen, de daarin vervatte leringen te overpeinzen en ze vervolgens na te leven. Mogen de boodschappen en de geest van deze conferentie tot uiting komen in alles wat u doet - bij u thuis, op uw werk, in uw bijeenkomsten en in uw hele handel en wandel”.

"Wanneer ik aantekeningen maak tijdens de conferentie

schrijf ik niet altijd precies op wat de spreker zegt.

Ik noteer de persoonlijke richting die de geest me geeft."

Wat voor persoonlijke boodschap heeft u gehoord?

Afbeelding: https://www.quotemast

Oktober 2026 Algemene Conferentie

 

Wees erbij, vandaag en morgen. 

Ervaar vrede en hoop door Jezus Christus

tijdens de algemene conferentie

Afbeelding en tekst: churchofjesuschrist.org

Ware mannelijkheid

 

AD: "De weerstand tegen het slaan van een vrouw neemt af".

In dit artikel werd ook gezegd dat "15,8 procent van de Nederlanders het te rechtvaardigen vindt dat een man zijn vrouw slaat. Het laat zien dat we echt nog veel te doen hebben om geweld tegen vrouwen uit te bannen". Ook las ik dat "onderzoekers berekenden dat het percentage jongens op de middelbare school dat positief staat tegenover homoseksualiteit in vier jaar is gehalveerd, van 40 naar 22 procent".

Uit onderzoek blijkt dat het overgrote deel van dit geweld, zowel tegen vrouwen en lhbtiq+-personen, waaronder homoseksuelen, voor het overgrote deel door mannen wordt gepleegd. Ooit heb ik een stukje geschreven, ondertussen nu meer dan vijf jaar geleden, waarin ik schreef dat de man de grootste milieuvervuiler is. En vroeg ik mij af;

Wanneer staat hij op om dit probleem aan te pakken?

In de praktijk blijkt dat nog niet zo eenvoudig te zijn. Ik kwam een artikel tegen dat ingaat op die vraag. Jens Van Trigt, die er een boek over schreef, legt in dit artikel uit waarom dat zo moeilijk is. Aan het eind van dit artikel zegt hij dit: "Toch hoopt hij dat zowel vrouwen áls mannen zich blijven uitspreken. Er groeit een generatie jongens op die heel onzeker blijkt te zijn over hoe ze man moeten zijn. En dan komen ze terecht bij mensen aan wie vaak ook nog duur moeten betalen om te leren hoe je vooral een echte man moet zijn. Maar daar mis je de boot. Want waar het om gaat, is dat je vooral een echt mens moet zijn. En daarvoor heb je die zogenaamd mannelijke eigenschappen nodig, maar zeker ook die zogenaamd vrouwelijke eigenschappen". 

Als je toch geld wilt uitgeven om te weten hoe je man moet zijn, is het misschien een idee om een Bijbel te kopen en je te verdiepen in wat voor man Jezus Christus was: "Vaak wordt mannelijkheid geassocieerd met agressie, macht en autoriteit. Mannen krijgen te horen dat ze best gespierd, grootsprakerig en brutaal kunnen zijn. Ons volmaakte voorbeeld Jezus Christus laat echter - zowel in woord als daad - een andere definitie van mannelijkheid zien: een die zachter, meelevender en vriendelijker is". Wat onder andere blijkt uit deze woorden: "Jezus weende". Wat haaks staat op "dat een man niet mag huilen", met alle gevolgen van dien. 

"How Jesus Christ shows us what masculinity truly means". 

1. Fairness for all

 

Komend weekend is het weer algemene conferentie. En voor mij, toen president Russell M. Nelson nog leefde, was het dan ook soepjestijd. Het voelt vreemd aan dat dit niet meer zo is, terwijl in mijn hoofd die twee, al is het slechts in naam, nog steeds verbonden met elkaar zijn. Net zoiets als: "Zeg je A, dan zeg je ook B". 

Net voor de algemene conferentie van oktober 2025 overleed president Nelson. Tijdens deze conferentie werd president Dallin H. Oaks nog voorgesteld als president van het Quorum der Twaalf Apostelen. Om vervolgens een aantal dagen later, op 14 oktober, te worden gesteund als de achttiende President van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. 

De algemene conferentie van april dit jaar was dus zijn eerste conferentie als President van de kerk. Tijdens deze conferentie sprak president Oaks drie keer. Hij was zowel de eerste spreker als de laatste. Ook gaf hij een toespraak: 'Levend in Christus', die deze week op onze leeslijst stond en waar wij vanochtend aandacht aan hebben gegeven. 

Bij deze toespraak wil ik alsnog stilstaan. Omdat hij het in deze toespraak heeft over "dat de opstanding een pijler van ons geloof is. Welnu, die herstelling zal tot allen komen, zowel jong als oud, zowel geknechten als vrijen, zowel man als vrouw, zowel goddelozen als rechtvaardigen". Waarbij ik tegelijkertijd erachteraan denk: zwarte en witte. In wezen, al betreft het zo op het eerste gezicht een ander onderwerp, is het voor mij toch hetzelfde jasje, en tevens ook zo president Oaks. Daarom kom ik nog op deze toespraak terug.

Wat ik echter nu wil doen, is een blikje openen, met de algemene conferentie in het vooruitzicht. 

Blikje: Nog een paar dagen

Vrede in Jezus Christus

Afbeelding: Woman At The Well, Crystal Close

Tijdloos blikje

 

Dit blikje spreekt voor zichzelf. 

"Want sommigen van ons hebben de meest opmerkelijke personen die wij kennen, personen die onze gevoelens en gedachten hebben gestimuleerd, gevonden binnen de banden van een boek. Wij hebben allen ingeschreven werken nieuwe vrienden en nieuw gezelschap ontdekt, die niet beperkt blijven door hetgeen wij zijn of door de plaats waar wij wonen. Onze blik op het leven wordt daardoor verruimd. Dit is in het bijzonder het geval wanneer er een wisselwerking tussen ons en hetgeen wij lezen is. Het gaat niet alleen om dat ons iets gezegd wordt, maar dat onze eigen gedachten en fantasie met de schrijver contact krijgen en daardoor onze ideeën en gedachtegang worden gestimuleerd. De betekenis ligt in het individu. Het gesproken of gedrukte woord is echter de katalysator voor die betekenis".

Vergeef me, ik weet niet wie dit geschreven heeft, alleen dat ik het mooi vond. Zo mooi, dat het zelfs een tijdje als briefje in mijn Schriften heeft gezeten. Ik denk dat dat genoeg zegt. 

Afbeelding Mormonad: churchofjesuschrist.org

2. Uiteindelijk is ieder lid een leerkracht

 

Vandaag bespraken we in onze vrouwenorganisatie, de ZustersHulpVereniging, de toespraak 'Dankzij Jezus Christus' van ouderling Dale G. Renlund. In deze toespraak zegt hij iets wat mij in het bijzonder trof, en dat zijn deze woorden:

"Hij, en alleen Hij,

kan rekening houden met elke factor die ons vormt;

onze genetica, intellectuele vermogens, tradities, ervaringen, mentale en emotionele toestand,

en alle andere omstandigheden die beïnvloeden wie we zijn.

Hij, en alleen Hij,

zal ons uiteindelijk oordelen 

naar onze werken,

naar het verlangen van ons hart." 

Aan de ene kant kan ik bovenstaande opmerking niet los zien van deze opmerking uit mijn vorige logje 'Uiteindelijk is iedereen een leerkracht': "Leidinggevenden en leerkrachten zorgen ervoor dat de Heiland centraal staat in bespreking en dat die leden, ik dus, helpt om hun verbondsrelatie met Hem te verdiepen". En waarin ik ook verwijs naar de toespraak van ouderling Renlund: "Als we ons richten op de Heiland, zijn oneindige verzoening en wat Hij voor ons heeft gedaan, zal dat ons vreugde en helderheid geven, hoeveel andere zorgen wij ook hebben". 

Uiteindelijk gaat het niet, gelukkig maar, zeker nu we door de wijzigingen in het zondagochtendprogramma geconfronteerd worden met twee verschillende soorten leesopdrachten, niet om 'kwantiteit maar om kwaliteit'. Hierbij denk ik aan deze opmerking van ouderling Jeffrey R. Holland, die het volgende zei over schriftstudie: "Met betrekking tot het evangelie bedoel ik met leren niet alleen het verwerven van kennis. Dat is maar een deel van het verhaal. Ik bedoel er ook niet meer dat we passief naar een hoorcollege luisteren of feiten memoriseren. Met leren bedoel ik groei en verandering, inzichten die tot verbetering leiden, en kennis van de waarheid, wat ons op zijn beurt dichter bij God van alle waarheid brengt". 

Wat, volgens mij, juist alles te maken heeft met de veranderingen die onlangs hebben plaatsgevonden. Met als een van de redenen: "Om leden te helpen zich meer op de leringen van Jezus Christus te concentreren". Met in mijn achterhoofd, ik denk nu aan de uitspraak van ouderling Renlund, ook rekening houdend met factoren zoals iemands "intellectuele vermogens, mentale en emotionele gezondheid".  

Hierbij denk ik onder andere ook aan dat sommige Bijbelvertalingen gewoon moeilijk zijn te lezen. "Als de woorden van de Heiland begrijpelijker worden, wordt het ook eenvoudiger om ze te voelen en na te leven. Hoe beter we de Schriften begrijpen, hoe duidelijker we Jezus Christus kunnen zien. We kunnen allemaal baat hebben bij de vertalingen die onze christelijke broeders en zusters maken om onze studie en ons geloof als discipelen van Christus te verdiepen. We hopen dat iedereen zich welkom en gerespecteerd voelt, ongeacht de vertaling waartoe ze zich aangetrokken voelen en die ze besluiten te gebruiken. Het belangrijkste is hoe de Schriften tot onze geest spreken en ons dichter tot God brengen terwijl we elke dag lezen". 

Dit alles heeft voor mij uiteindelijk ook te maken met thuisgericht en kerkondersteund. Wat ik niet los kan zien van de vraag: "Hoe kunnen we het evangelie in zijn eenvoudige zuiverheid en de verordeningen met hun eeuwige werking aan al Gods kinderen brengen?" En dat president Russell M. Nelson toen zei: "Als heiligen der laatste dagen zijn we eraan gewend geraakt om 'kerk' te zien als iets wat in onze kerkgebouwen gebeurt en dat wordt gesteund door wat er thuis gebeurt. We moeten dat patroon bijstellen. Het is tijd voor een thuisgerichte kerk, gedragen door het kerkleven in onze wijk- en ringgebouwen". Wat, dat kan ik ook niet ontkennen, ook te maken heeft met het feit dat niet iedereen in de gelegenheid is om in een kerk te vergaderen. Nu of in de nabije toekomst. Dat doet echter niet af aan het doel dat was en is: "diepe en blijvende bekering tot onze hemelse Vader en de Heer Jezus Christus".

New Guidance on Bible Translations for Latter-day Saints

1. Uiteindelijk is ieder lid een leerkracht

Door de jaren heen heb ik de nodige veranderingen gezien als het gaat om samen vergaderen op zondag. Met als laatste verandering deze maand een nieuw zondagschema. Waarin "de zondagsschool, de ZHV, priesterschapsquorums en jongevrouwenklassen elke zondag bij elkaar komen, maar dan korter". In "Wijzigingen in het schema van de zondagse klasbijeenkomsten" kun je meer terugvinden over deze veranderingen.

In het materiaal over deze wijzigingen kwam ik de volgende vraag tegen: "Waarom vindt deze verandering plaats?" Men gaf als antwoord dat: "deze verandering is bedoeld

- om leden te helpen zich meer op de leringen van Jezus Christus te concentreren,

- evangeliestudie thuis te bevorderen,

- en vriendschap, saamhorigheid en het groepsgevoel in de kerk te doen toenemen".

In hoeverre kun je je afvragen of het laatste punt een voortvloeisel is uit de eerste twee?

In het materiaal las ik het volgende: "Het doel van de zondagschoollessen is de evangeliestudie thuis kracht bij te zetten". Wat gedurende de week gebeurt. Daarna komen wij samen in de kerk, waar we met elkaar bespreken wat we thuis hebben geleerd. "Deze gesprekken stimuleren individuele en gezamenlijke Schriftstudie en geven de leden de kans om inzichten, getuigenissen en ervaringen te delen die het geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus versterken". 

Tijdens de bijeenkomsten Melchizedekse priesterschap en de ZHV bestuderen wij, ik citeer nog steeds, "de boodschappen van de recentste algemene conferentie die centraal staan in het evangelieonderricht". Op zondag komen wij bijeen en "beraadslagen wij hoe de beginselen in de toespraken op onze moeilijkheden en mogelijkheden van toepassing zijn. Wij worden aangemoedigd om de leringen te gaan begrijpen en hoe die in ons dagelijks leven toe te passen". 

"Leidinggevenden en leerkrachten" zorgen ervoor dat de Heiland centraal staat in de bespreking en dat die de leden", ik dus, "helpt om hun verbondsrelatie met Hem te verdiepen". Uiteindelijk is het juist die verdiepende verbondsrelatie met Hem, zonder de 'kerkgemeenschap' tekort willen doen, die ik ontvang door de kerk. Hierbij moet ik denken aan president Dallin H. Oaks' zijn toespraak, 'Twee communicatielijnen', waarin de kerk gezien wordt als de priesterschapslijn. "Iedereen dient deze twee onmisbare communicatielijnen te begrijpen en te gebruiken". Waarin hij het belang onderstreept van de kerk, maar ook dat wij onszelf besturen, dat deze twee hand in hand gaan. 

Wanneer het gaat om de priesterschapslijn, dan denk ik in eerste instantie aan profeten en apostelen. Komende zondag bespreken wij de toespraak 'Dankzij Jezus Christus' van ouderling Dale G. Runland, waarin hij zegt: "Als we ons richten op de Heiland, zijn oneindige verzoening en wat Hij voor ons heeft gedaan, zal dat ons vreugde en helderheid geven, hoeveel andere zorgen we ook hebben. Daarom hebben profeten van weleer en hedendaagse profeten ons altijd naar Christus geleid, en zullen ze dat ook altijd blijven doen". 

Een verantwoordelijkheid die ook op de schouders rust van leerkrachten en leidinggevenden, zoals we in het materiaal konden lezen. Met aan de andere kant: wij zijn ook niet ontslagen van verantwoordelijkheid, en dragen zo ook op onze beurt de verantwoordelijkheid om onze "inzichten, getuigenissen en ervaringen te delen die het geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus versterken". "Uiteindelijk is elk lid een leerkracht". 

Blikje: Coronacrisis / Weer naar de kerk

Sinds twee zondagen is het weer mogelijk om samen, weliswaar met een beperkt aantal mensen die zich houden aan de coronamaatregelen, te vergaderen. De verwachting is dat de maatregelen die er nu zijn eindigen in september. "Geen mondkapjes en ook geen 1,5 meterregel meer." Wanneer die verwachting uitkomt, kunnen we over een aantal maanden weer vergaderen zoals we dat in het verleden gewend waren te doen. En kunnen we weer met zijn allen naar de kerk? 

Toen ik dacht aan het weer naar de kerk gaan, moest ik denken aan een uitspraak die ik onlangs tegenkwam over "wat mensen echt willen als ze samenkomen".  

 

"De meeste mensen komen niet naar de kerk op zoek naar een paar nieuwe evangeliefeiten 

of om oude vrienden te zien, hoewel dat allemaal belangrijk is. 

Ze komen op zoek naar een spirituele ervaring.  

Ze willen vrede. 

Ze willen dat hun geloof gesterkt wordt en hun hoop vernieuwd. 

Ze willen, kortom, gevoed worden door het goede woord van God, 

gesterkt worden door de machten van de hemel. 

Degenen onder ons die worden geroepen om te spreken, te onderwijzen of leiding te geven, 

hebben de plicht om daar zo goed mogelijk in te helpen." 

Ouderling Jeffrey R. Holland

 

In onze 'Kom dan en volg Mij'-leesopdracht van deze week wordt verwezen naar de toespraak 'The Power of the Word'. Een geweldige toespraak die volledig aansluit bij de woorden van ouderling Jeffrey R. Holland: "Ze willen vrede". Ze willen dat hun geloof gesterkt wordt en hun hoop vernieuwd". 

"Ik veronderstel dat zij hierheen zijn gekomen 

om het aangename woord van God te horen,

ja, het woord 

dat de verwonde ziel geneest."

Jakob 2:8

"Het woord dat de verwonde ziel geneest." Om met president Benson te spreken: "Belooft de Heer en komt hij niet na?" Met andere woorden, de beloften van de Heer aan ons zijn zeker. Dus dat is niet het punt. Waar het uiteindelijk omgaat: "Is dit echt wat mensen willen?". Of om het kleiner en persoonlijker te maken: "Is dit wat ik echt wil?" 

Afbeelding kerk: maps123.net, uitspraak elder Holland: https://slideplayer.com/

Niet naïef meer

 

Onlangs heb ik twee blikjes geopend; die gingen beide over de coronacrisis. In een van deze logjes deelde ik de volgende afbeelding:

Racisme is een pandemie

Onlangs stond in de Liahona een artikel waarin president Russell M. Nelson werd aangehaald, die het volgende zei: "Ons aller Schepper roept ieder van ons op om onze vooroordelen tegen eender welke groep van Gods kinderen aan de kant te zetten. Wie van ons een vooroordeel tegen mensen van een ander ras heeft, moet zich daarvan bekeren". 

In dit artikel: 'Wat ik van de priesterschapsrestrictie heb geleerd en hoe ik aan een christelijke cultuur kan bijdragen' wordt ook naar de evangelieverhandeling 'Ras en het priesterschap' verwezen. Een verhandeling die in 2013 door de kerk werd gepubliceerd en dat dieper ingaat op het hoe en wat van deze restrictie, met deze duidelijke woorden: "De kerk distantieert zich van de opvatting dat een zwarte huid een teken van goddelijke ongenade of vervloeking is; dat die op onrechtschapen daden in het voorsterfelijk leven wijst; dat huwelijken tussen verschillende rassen zondig zijn; en dat zwarte mensen of mensen van andere rassen of volkeren in enig opzicht inferieur zijn". Met andere woorden: "De kerk veroordeelt elke vorm van raciale en culturele vooroordelen. 

Wat ik herken, zijn deze woorden: "In het verleden hebben sommige kerkleiders en -leden speculatieve verklaringen voor de restrictie gegeven, maar geen van die theorieën komt overeen met de officiële leer van de kerk. We kunnen voor de waarheid opkomen wanneer deze ideeën opnieuw opduiken, en verouderd materiaal dat we tegenkomen, wegdoen". Wat betreft dit verouderde materiaal, het nodige heb ik hierover geschreven. Onderstaande afbeelding is voor mij daar een symbool van. 

Waar ik echter bij stil wil staan, zijn deze woorden uit dit artikel: "Genezing komt ook door mensen die zich buitengesloten voelen de hand te reiken, naar hun ervaringen te luisteren en eerlijke gesprekken te voeren over manieren waarop we beter kunnen worden". 

Bij het woord genezing kan ik niet anders dan denken aan Carol Lawrence Costly. Van haar is onderstaande uitspraak, maar die ook zei: "Ik begreep toen nog niet dat de vroegere uitspraken van prominente leiders diep geworteld waren in het hart en verstand van sommige kerkleden. Ondanks dat de ban in 1978 eindigde, betekende dit geen einde aan oude ideeën binnen en buiten de kerk. Ik geloofde, naïef gedacht, dat het priesterschap voor elke man in de kerk racisme onder leden zou wissen of afschaffen." 

Zo geloofde ik ook dat de evangelieverhandeling 'Ras en het priesterschap' zeker een einde zou maken aan het racisme van het verleden, wat naïef gedacht bleek te zijn. En net zoals zuster Costly kwam ik ook tot de ontdekking dat "de vroegere uitspraken van prominente leiders diep geworteld waren in het hart en verstand van sommige kerkleden". 

Daarnaast, wanneer ik terugdenk aan het woord genezing, dan denk ik echter ook aan openheid en eerlijke gesprekken. Dat dit toch nog wel een (klein) probleem is. Terwijl de restrictie op het priesterschap en de tempel zeker ook gezien kan worden als een leerstellig iets. Hierbij denk ik bijvoorbeeld aan de proclamatie over "De herstelling van de volheid van het evangelie van Jezus Christus". Die als openingszin heeft: "Wij verklaren plechtig dat God zijn kinderen in alle landen van de wereld liefheeft". Wat alles te maken heeft met dat De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen de nieuwtestamentische kerk hersteld is. Wat ik samengevat heb in de HOE van de herstelling. Dat toen de kerk werd hersteld er geen onderscheid werd gemaakt tussen wit en zwart. Maar ik denk bijvoorbeeld ook aan het verbond van Abraham.

In die zin vind ik de woorden van Joseph Smith eigenlijk best wel troostend: "Ik onderwijs ze de juiste beginselen, en zij besturen zichzelf". Dat tussen het onderwijzen van de correcte beginselen en dat wat er uiteindelijk nog in het hart en verstand leeft door de "oude ideeën van het verleden" een gat kan zitten. Dat dit een realiteit is, waaruit blijkt dat het racisme van het verleden nog steeds doorwerkt in het heden, in het besef, dat "racisme bestrijden iets is van de lange adem". Dat neemt niet weg dat het onze opdracht is dat "wanneer deze ideeën opnieuw opduiken" we voor de waarheid opkomen en blijven opkomen. 

Blikje: Diversiteit

"God schiep de rassen - maar niet het racisme.

We zijn allemaal kinderen van dezelfde Vader.

Geweld en haat hebben geen plaats in Zijn gezin." 

(Zie Handelingen 10:34)