Kijken en zien

 

De afgelopen periode heb ik, meen ik, wekelijks iets op mijn blog geschreven. Soms, dat kwam ook voor, zelfs meer stukjes in een week. Er waren echter ook periodes dat ik nauwelijks iets schreef. Op dit moment hang ik, als het gaat om het schrijven op mijn blog, ergens tussen dit alles in. Niet direct zichtbaar voor jullie, maar wel voelbaar voor mijzelf. Daarom open ik vandaag opnieuw een enigszins aangepast blikje, wat gaat over kijken en zien. Wat voor mij uiteindelijk ook te maken heeft met diversiteit. Diversiteit in discipelschap. 

Waarom juist dit blikje? Misschien wel omdat ik zelf niet alleen bezig ben met kijken en zien, maar ook met wat ik hoor. Kijkend door de bril van mijn eigen vrouw zijn, naar Christus en zijn eigenschappen. Tegelijkertijd meenemend deze opmerking die ik onderweg tegenkwam: "Een nauwkeurige bestudering van de evangelieteksten onthult dat Jezus een emotioneel complex persoon was, en helemaal niet het eendimensionale 'aardige man'-personage dat onze cultuur helaas zo vaak van hem heeft gemaakt." En deze opmerking: 

"Als mensen het karakter van God niet begrijpen,

begrijpen ze zichzelf ook niet."

Joseph Smith

Wat ik ook niet helemaal los kan zien van de vrouw die vorige week voor ons fietste, met op haar t-shirt in grote letters de tekst: "Jezelf kennen is het begin van alle wijsheid, Socrates". 

Blikje: Kijken en zien

"Het is niet waar je naar kijkt wat ertoe doet,

het gaat erom wat je ziet." 

Henry David Thoureau

Je kan met elkaar naar hetzelfde kijken en toch niet hetzelfde zien. Het is de beleving die het verschil maakt. Dat bleek vandaag wel weer, de een zag dit, de ander zag dat, en dat had alles te maken met onderstaand filmpje. 

Tijdens de algemene conferentie van oktober 2003 gaf president Gordon B. Hinckley een toespraak. Hij begint deze toespraak met de volgende woorden: “Iemand heeft gezegd: Wees vriendelijk voor vrouwen. Zij vormen de helft van de wereldbevolking en zijn de moeders van de andere helft. Geliefde zusters, u bent geweldige vrouwen die het goede deel hebben gekozen en ik heb veel bewondering voor alles wat u doet. Ik zie dat u bij van alles betrokken bent”. En dan geeft hij een opsomming van de dingen die de vrouwen van de kerk zoal doen.

Het is een toespraak aan de vrouwen van de kerk. In deze toespraak heeft hij het ook over zijn kleindochters die nu moeder zijn. En dat hij soms "de neiging heeft, wanneer hij naar hun echtgenoten kijkt, om te zeggen: Word wakker en doe ook een iets. Waardeer jij je vrouw wel voldoende? Weet je wel hoeveel zij doet? Geef je haar wel eens een complimentje? Bedank je haar wel eens?”

President Hinckley zegt echter ook dit in zijn toespraak: “Velen van u denken dat ze mislukkingen zijn. U hebt het gevoel dat het niet goed gaat, dat al uw inspanningen niet voldoende zijn. Wij maken ons allemaal zorgen om onze prestaties. We willen het allemaal beter doen. Maar helaas beseffen we niet, of zien we niet, wat de resultaten van onze inspanningen zijn. Maak uzelf niet wijs dat u faalt. Ga op uw knieën en vraag om de zegeningen van de Heer; sta dan op en doe wat er van u gevraagd wordt. En laat de rest aan de Heer over. Dan zult u ontdekken dat u iets bereikt wat onbetaalbaar is”.

Vrouwen gaan “soms voorbij aan al het goede dat ze gedurende de dag doen”. Wat ook blijkt uit dit filmpje. Even los van het feit of deze gevoelens al dan niet terecht zijn. In dat negeren, de gevoelens die ze heeft, schuilt een gevaar waar we onze ogen niet voor mogen en kunnen sluiten. Hierbij denk ik aan de toespraak  'Vergeet mij niet' van president Dieter F. Uchtdorf . Eerst zegt hij, en dit haakt in op wat president Hinckley ook al aangaf: “Wees onderwijl dankbaar voor alle kleine successen bij u thuis, in uw familierelaties, uw opleiding en bestaansmogelijkheden, uw deelname in de kerk en uw persoonlijke vooruitgang. Net als bij de vergeet-mij-nietjes lijken die successen in uw ogen misschien erg klein en gaan anderen eraan voorbij. Maar God merkt ze op en voor Hem zijn ze van tel. Als u succes alleen ziet als de volmaaktste roos of een oogstrelende orchidee, gaat u voorbij aan enkele van de mooiste ervaringen die het leven biedt”.

Maar, er is ook een schaduwkant, wat te maken heeft met anders naar bovenstaand filmpje kijken. President Uchtdorf zegt hierover het volgende: “In onze ijver om alle taken en plichten te vervullen die we als lid van de kerk op ons nemen, zien we het evangelie soms als een lange lijst met taken die we aan onze al onmogelijke lange waslijst van dingen moeten toevoegen, als een blok tijd dat we ergens in ons drukke schema moeten inpassen. We staren ons blind op wat de Heer van ons vraagt en hoe we dat kunnen doen, maar vergeten wel eens waarom”.

Dat brengt mij op een andere toespraak. Er zijn veel prachtige toespraken, maar deze is mij dierbaar, en dat is die van president Boyd K. Packer 'Ouders in Zion', waarin hij het volgende zegt: “Sommige moeders raken ontmoedigd - zelfs depressief. Ik ontvang brieven met het woord schuld, omdat ze niet alles kunnen. Naar de kerk gaan is, of zou moeten zijn, een verademing van het dagelijkse leven. Het zou rust en tevredenheid moeten brengen. Als het druk en ontmoediging met zich mee brengt, is er iets uit balans”.

Behalve dat, en misschien staan we daar niet voldoende bij stil, zegt hij ook dit: “We moeten oppassen dat de programma's en activiteiten van de kerk niet te zwaar worden voor sommige gezinnen. Wanneer de beginselen van het evangelie worden begrepen en toegepast, versterken en beschermen ze zowel personen als gezinnen. Toewijding aan het gezin en toewijding aan de kerk zijn geen verschillende dingen”.

Tot slot nog een uitspraak uit deze toespraak. Alhoewel deze toespraak een 'oudje' is, is hij naar mijn gevoel nog steeds actueel, die zeker de moeite waard is om in zijn geheel te lezen, en dat is deze: “De meeste gezinnen doen hun best; maar sommigen raken, wanneer ze worden belast met gezondheidsproblemen en financiële problemen, gewoon uitgeput terwijl ze proberen bij te blijven, en uiteindelijk trekken ze zich terug in inactiviteit. Ze zien niet dat ze zich verplaatsen van de enige beste bron van licht en waarheid, van hulp bij hun gezin, naar de schaduw waar gevaar en liefdesverdriet wachten”.

Kijken en zien. 

Blikjes en Esther

 

In het verleden schreef ik naast dit blog nog voor een ander blog. Dit blog is ondertussen gesloten, maar zo af en toe haal ik iets van dat blog. Dit blog van toen noem ik nu mijn voorraadkast en af en toe haal ik een blikje uit deze kast, en open ik dat hier op mijn levensreis blog. 

Deze week staat onze leesopdracht in het teken van Eshter. In ons Kom dan en volg Mij materiaal werd onder andere gezegd dat we "misschien niet altijd de invloed van de Heer herkennen in de kleine details van ons leven, maar wat we leren uit wat Esther meemaakte kunnen we leren dat Hij ons kan leiden op ons pad en ons kan voorbereiden op een tijd waarin wij als een werktuig in de handen van de Heer zijn oogmerken kunnen volbrengen". Ook werd president Dieter F. Uchtdorf aangehaald die het had over "een ieder van ons een unieke plaats inneemt en een belangrijk taak heeft die alleen wij kunnen doen. De Heer heeft u uw verantwoordelijkheid niet voor niets gegeven. Er zijn wellicht mensen en harten die alleen u kunt raken. Misschien kan niemand het precies zo doen als u". 

Ook wordt er verwezen naar een artikel voor de jongvolwassenen, dat ging over Lessen van Esther over je goddelijke potentieel verwezenlijken. Waarin de vraag wordt gesteld: 

"Maak je je weleens zorgen 

dat je je goddelijke potentieel niet waarmaakt?"

De schrijver van het artikel Lessen van Esther heeft het erover dat "hij nog steeds probeert te begrijpen dat zijn bijdragen ertoe doen, ook al lijken ze misschien klein. Maar elke keuze is een daad van geloof. Als ik gehoor geef aan ingevingen, vergroot de Heer mijn vermogen om Hem te dienen. En op die momenten maak ik mijn goddelijk potentieel waar. Esther begreep haar rol misschien niet volledig, maar de Heer wel".

Blikje

En de Heere God riep Adam,

en zeide tot hem: 

Waar zijt gij?

Gen 3:9

Of met andere woorden

Waar ben je? 

In ideeën voor individuele Schriftstudie van deze week kunnen we lezen "God heeft een werk voor mij te doen". In de bijbehorende tekst wordt dan een verwijzing gemaakt naar een toespraak van president Russell M. Nelson 'Leden van de ware millenniumgeneratie worden'. Puur kijkend, denkend in termen van leeftijd, vallen de meesten van ons buiten deze groep. En zou je kunnen denken 'deze toespraak is niet op mij van toepassing'. Maar is dat wel zo? 

In deze toespraak zegt president Russel M. Nelson een paar keer "Een lid van de ware millennium generatie is iemand..." Ik denk dat gezien zijn antwoorden we ons dus wel degelijk aangesproken kunnen en mogen voelen. Ook geeft hij ons tegelijkertijd vier aanbevelingen die alle vier, ook gescheiden van elkaar, zeker de moeite waard zijn om aandacht aan te geven, maar wat ik nu niet ga doen. In deze toespraak zegt president Nelson het volgende, en dat heeft alles te maken met "Waar zijt gij": 

"Je hoeft je niet af te vragen of je bent waar de Heer wil dat je bent, 

of dat je doet wat Hij wil dat je doet.

Je kunt het weten."    

Eerder had hij al gezegd "Vraag je hemelse Vader in de naam van Jezus Christus wat Hij van jou en je zending hier op aarde vindt. Vraag het met een oprechte bedoeling, dan zal de Geest je in de loop van de tijd de levensveranderende waarheid influisteren. Noteer die ingevingen en neem ze vaak door, en handel er naar".  

Ouderling Milton, dit komt uit de toespraak die we gisteren bespraken: "Niettemin kost het tijd en geduld om de stem van de Heer te leren begrijpen. We schenken aandacht aan de gedachten en gevoelens die in ons opkomen, en we schrijven ze op, zoals onze profeet ons heeft aangeraden. Onze ingevingen noteren is een belangrijk onderdeel van het ontvangen. Daardoor kunnen we ons herinneren, overdenken en opnieuw voelen wat de Heer ons leert. Als u dat proces dag in dag uit, maand in maand uit en jaar in jaar uit herhaalt, zult u in het beginsel openbaring groeien". Is dat niet iets wat we allemaal willen en meer dan ooit nodig hebben?

Afbeelding Dagboek LDS Living

Afbeelding klei

Stichting Babyspullen

 

De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen

Inleverlocaties

"Iedere dag in Nederland worden er 35 baby's in armoede geboren. Stichting Babyspullen zet zich in om de negatieve gevolgen voor kinderen die opgroeien in armoede te verminderen, met extra liefde voor hun nieuwe leven. Zij verzamelen landelijk gebruikte en nieuwe babyspullen in en maken daar babystartpakketten van. Deze pakketten schenken zij op aanvraag van hulpverleners via diverse instanties aan (aanstaande) ouders in Nederland die het financieel moeilijk hebben."

De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen ondersteund de missie van Stichting Babyspullen en houdt in het weekend van 4 tot 6 september een landelijke inzamelingsactie. De inzameling vindt plaats in de de plaatselijk kerkgebouwen van de kerk. Op bovenstaande link van de kerk vind je behalve waar je je kleding kunt donoren ook informatie over wat er verzameld wordt en wat de voorwaarden van de donaties zijn. 

2. Alle gevolgen van dien

In mijn vierde logje dat ging over afstamming is niet bepalend had ik het onder andere over Batseba. Zij wordt namelijk zwanger van Koning David met alle gevolgen van dien. Eén van de gevolgen was dat onderstaande profetie letterlijk werd vervuld:

"Het zwaard zal nooit uit uw huis wijken,

omdat u mij, de Heer hebt veracht

en de vrouw van Uria hebt genomen"

2 Samuel 12:10

"Daarna gebeurde het volgende. Absalom, de zoon van David, had een knappe zuster, en haar naam was Tamar. En Amnon, de zoon van David, kreeg haar lief. Ammon leed om zijn zuster Tamar tot hij er ziek van werd, want zij was maagd, zodat het in de ogen van Amnon moeilijk was om haar iets aan te doen". Dit vind ik op zich al een kwalijke opmerking, en het heeft hem uiteindelijk ook niet weerhouden om te doen wat hij deed, ondanks de smeekbede van Tamar om het niet te doen. "Nee, mijn broer, verkracht mij niet, want zoiets doet men niet in Israel; doe deze schandelijke daad niet. Hij wilde echter niet naar haar stem luisteren, maar omdat hij sterker was dan zij, verkrachtte hij haar en sliep met haar. Daarna haatte Amnon haar met een heel diepe haat. Ja, de haat waarmee hij haar haatte was groter dan de liefde waarmee hij haar had liefgehad. Sta op, ga weg! Hij riep zijn knecht, zijn bediende, en zei: Stuur die vrouw toch bij mij vandaan, naar buiten, en doe de deur achter haar op slot", 2 Samuel 13:1-17.

"Waarom is het een drogreden als we denken dat wat wij doen

onze eigen zaak is 

en niemand anders zal schaden?"

Allereerst dit. Het is een commentaar op wat Amnon deed, maar je kunt het ook zien als een 'alle gevolgen van dien': "Amnon hield niet echt van Tamar. Nadat hij zijn lust had bevredigd, verachtte hij haar. Hoe vaak zien we zulke grove onrechtvaardigheid jegens vrouwen bij slechte mannen? Ze buiten vrouwen uit en verachten hen vervolgens, in plaats van zichzelf. Amnon wilde Tamar niet van de schande redden door haar als vrouw of bijvrouw in zijn huishouden op te nemen. Wetende dat ze te schande was gemaakt en daardoor van een echtgenoot verstoken zou blijven, rouwde Tamar als een weduwe. David was woedend over de manier waarop Amnon Tamar had behandeld, maar wat kon hij doen of zeggen? Zijn eigen gedrag met Batseba had hem geen reden gegeven om hem te veroordelen. Dit was wederom een gevolg van de zonde. Vanwege zijn eigen schuldgevoel greep David niet in om deze grote gruweldaad in zijn eigen huishouden te corrigeren. David leerde de droevige les dat de zonden van een mens hem vaak tot in de derde en vierde generatie kunnen achtervolgen". 

Ik bleek echter ook een ander commentaar op dit verhaal te hebben wat ik jullie niet wil onthouden. Het is een EO artikel met de titel "Waarom we het verhaal van Tamar moeten doorvertellen".  Uit dit artikel komt ook onderstaande uitspraak:

"Stilte oog in oog met het kwaad, is kwaad;

God zal ons niet onschuldig houden.

Niet spreken is spreken,

niet handelen is handelen"

Dietrich Bonhoeffer

De verkrachting van Tamar is inderdaad misschien niet direct een onderwerp voor een preek maar "Davids lijdelijke passiviteit zou ons moeten aansporen tot handelen. Davids sprakeloosheid zou ons moeten aanzetten tot spreken. In de kerk zouden er geen eenzame, verlaten vrouwen moeten zijn, alleen maar dochters van God die gezien worden en gekoesterd". Een gemeenschap van mannen en vrouwen die een onbeperkt leefbare omgeving creëren.

Wat ik heel mooi vindt aansluiten bij deze woorden: "Ach, mijn Heer! Wat moeten wij doen? En de Heere opende de ogen van de knecht, zodat hij zag; en zie, de berg was vol paarden en strijdwagens van vuur rondom Elisa". Wat te maken heeft met ogen om te zien: "Misschien is het belangrijkste dat wij duidelijk moeten zien wie God is en wie wij werkelijk zijn - zoons en dochters van hemelse Ouders met een goddelijke aard en een eeuwige bestemming. Vraag God om deze waarheden aan u te openbaren, alsook hoe Hij over u denkt. Hoe beter u begrijpt wat uw identiteit en bestemming is - dat diep van binnen begrijpt - hoe meer het uw hele leven zal beïnvloeden. Als we begrijpen hoe God ons ziet, bereidt dat ons erop voor om anderen te zien zoals Hij ze ziet". Iets wat Amnon duidelijk niet begreep, met alle gevolgen van dien. 

We zijn meer dan onze 'etiketten'

 

Vorige week waren manlief en ik in het Nationaal Onderwijsmuseum. Ze hebben standaard een vaste collectie met daarnaast wisselende tentoonstellingen. Dit keer stond de tentoonstelling in het teken van Marit Törnqvist - Verborgen verhalen. 

Over het naar Dordrecht halen van deze tentoonstelling schreef het Nationaal Onderwijsmuseum het volgende: "Voor het Onderwijsmuseum sluit het werk van Törnqvist nauw aan bij de kern van de collectie en missie. Haar beelden en verhalen laten zien hoe kinderen via boeken grip krijgen op hun gevoelens, hun omgeving en belangrijke vragen in het leven. Daarmee raken haar werken direct aan thema's als taalvaardigheid, verbeeldingskracht en persoonsvorming binnen het onderwijs". 

Of je nu jong bent of iets ouder, zoals ik ben, de behoefte om je verhaal te vertellen is niet aan leeftijd gebonden. Vandaar ook dat het Onderwijsmuseum dit er ook over zegt: "Aan de hand van meer dan 100 originele tekeningen van haar hand, veelal begeleid door tekstfragmenten uit haar boeken, nodigt Marit Tornqvist in Verborgen Verhalen kinderen en volwassenen uit naar de werelden waarin zij alledaagse gebeurtenissen, grote levensvragen en oneindige fantasie moeiteloos met elkaar verbindt". 

Echter wat mij trof was wat er in de tekst bij bovenstaande tekening werd gezegd over de kinderen: "Haar boeken laten kinderen al veertig jaar hun emoties verkennen rondom complexe thema's als liefde, verlies en identiteit. Marit Törnqvist gelooft dat veel kinderen net als zijzelf rondlopen met verborgen verhalen en dat zij de kans moeten krijgen die te vertellen". Hopelijk is dat niet een heel ander verhaal omdat een luisterend oor ontbreekt. 

En dan was er er nog iets wat mij stil deed staan. Dit keer uit de vaste collectie. Misschien wel omdat we aan het eind van het schooljaar zitten, en ik kleinkinderen heb die examens hebben gedaan, een cito-test, en/of met een schoolrapport zijn thuisgekomen. Meten is weten, maar... Daarom vond ik deze brief van deze directeur aan 'zijn' kinderen zo bijzonder. We zijn uiteindelijk meer dan onze 'etiketten'.

Hier de tekst van bovenstaande brief:

De afgelopen dagen hebben jullie weer hard gewerkt aan de CITO-toetsen. Wij zijn heel trots op de manier waarop jullie weer je best hebben gedaan om die toetsen zo goed mogelijk te maken. 

Toch zijn we bezorgd dat deze toetsen niet tonen wat elk van jullie speciaal en uniek maakt. Want de mensen die deze toetsen maken en het resultaat erbij geven kennen jullie niet. Niet op de manier waarop de meesters en juffen jullie kennen en zeker niet zoals ze je thuis kennen. 

Ze weten niet dat je al meer talen kent, of op een muziekinstrument speelt, dat je kan dansen of mooie kunstwerken maakt. Ze weten niet dat je vrienden op je kunnen rekenen als ze je nodig hebben of dat jouw vrolijke lach een sombere dag helpt verdwijnen. Ze weten niet dat je gedichten of liedjes maakt of dat je meedoet aan sport. Ook niet dat je je afvraagt wat de toekomst je zal brengen of dat je soms zorgt voor je broertje of zusje na schooltijd. Ook weten ze niet dat je reizen hebt gemaakt naar mooie plaatsen, dat je een mooi verhaal kunt vertellen, of dat je het fijn vindt om tijd door te brengen bij speciale familieleden en vrienden. Ze weten niet dat je betrouwbaar bent, lief, aardig, zorgzaam en attent en dat je elke dag weer probeert goed je best te doen. De resultaten van de CITO-toets zeggen jou en ons wel iets, maar zeker niet alles!

Onze scholen houden bij het schooladvies wel rekening met toetsresultaten, maar hebben een veel completer beeld van je dan alleen maar die getallen.

Dus kijk tevreden naar je resultaten en wees er trots op, maar onthoud vooral dat er heel veel manieren zijn om slim en een goed mens te zijn. 

Kom dan en volg Mij

Hieronder vind je mijn toespraak, hier en daar met een kleine aanpassing, zoals ik die vanochtend in de kerk heb gegeven. 

Kom dan en volg Mij

Maart jongstleden maakte de kerk bekend dat er in september het een en ander zou gaan veranderen wat betreft onze zondagse vergaderingen. Dit werd gevolgd door verschillende nieuwsberichten. Op Churchnews verscheen een artikel over deze veranderingen waarin onder andere verwezen werd naar de algemene conferentie van oktober 2018

Voordat ik daar echter naar toe ga, wil ik jullie eerst meenemen naar januari 2018. Voor mij is uiteindelijk alles een groot samengesteld geheel. Er verscheen toen in de Liahona een artikel met als ondertitel Meer kracht in de vergaderingen van de Melchizedekse priesterschap en de ZHV. 

In dit artikel werd het volgende gezegd: “De afgelopen maanden, let wel maanden, hebben de leiders van de kerk samen besproken hoe we de zondagse vergaderingen van de Melchizedekse priesterschap en de zusters hulpvereniging kunnen verbeteren. Het resultaat daarvan is het nieuwe leerplan Kom dan en volg Mij - voor de Melchizedekse priesterschap en de zustershulpvereniging. Men zei toen ook dat we meer gebruik zouden gaan maken van de algemene conferentie toespraken. 

Het voorwoord in dit artikel is van ouderling Russell M. Ballard. In dit voorwoord zegt hij onder andere dit: “Naarmate we doeltreffender met elkaar overleggen, zal God ons zegenen met meer openbaring, inzicht en macht om zijn werk tot stand te brengen”.

Als - overleggen  / dan - de zegening 

Het woord overleggen kan ik niet los zien van de veranderingen die in 2018 plaatsvonden, maar ook niet van september. 

Aan het eind van het jaar zei ouderling Jeffrey R. Holland dit, en hij bevestigt daarmee de woorden van ouderling Ballard: “We zijn de bijeenkomsten van de zusters hulpvereniging en het Melchizedeks priesterschap quorum anders gaan bekijken, met meer nadruk op gezamenlijk overleg”. De redactie schreef toen dit als noot: "In dit artikel dat ouderling Holland voor de Liahona schreef, legt hij uit welke krachtige beginselen van bekering aan de basis van Kom dan en volg Mij liggen, het nieuwe leerplan van de kerk".

Ouderling Holland schreef toen onder andere ook dit: “Ik hoop dat we zien dat het om meer gaat dan een gewijzigd beleid, nieuwe programma’s en herziene handboeken. Welke wijzigingen Hij ook aanbrengt in een organisatie of een lesschema of een leerplan, wat Hij echt hoopt te veranderen is u en mij. Hij wil ons hart veranderen en onze toekomst verbeteren. Soms noemen we dat proces eeuwige vooruitgang. Soms noemen we het tot inkeer komen. Soms noemen we het gewoon bekering. Hoe we het ook noemen, het houdt in dat we iets leren".

Leren en bekering gaan hand in hand. 

Dit is wat Kom dan en volg Mij, voor personen en gezinnen er zelf over zegt: “Oprechte bekering is het doel van al het leren en onderwijzen in het evangelie. We streven ernaar om meer op Jezus Christus te lijken. Als we dus het evangelie bestuderen, proberen we niet alleen nieuwe kennis op te doen; we verlangen een nieuwe schepping te worden. We vertrouwen daarbij op onze hemelse Vader en Jezus Christus, dat Zij ons helpen ons hart, onze opvattingen, onze daden, ja, onze aard te veranderen. Voor ware bekering is de invloed van de Heilige Geest essentieel.”

Tijdens de algemene conferentie van oktober 2018 zei president Nelson in zijn openingswoord dat "de aanvallen van de tegenstander op het geloof, op ons, en onze gezinnen exponentieel toe nemen. Om geestelijk te overleven, hebben wij eigen strategieën en proactieve plannen nodig. Daarom willen wij nu organisatorische aanpassingen doorvoeren die onze leden en hun gezin versterken”.

Tevens vertelde president Nelson dat de "kerkleiders al jaren aan een geïntegreerd leerplan werkten, Kom dan en volg Mij, om gezinnen en personen te versterken met een thuisgericht en kerkgesteund plan, zodat:

• meer begrip van de kerkleer,
• een groter geloof 
• en een diepere persoonlijke aanbidding worden bereikt." 

Elder Bednar: “We kunnen niet simpelweg naar de kerk gaan, meedoen aan programma’s en verwachten dat we daarmee alle spiritualitieit en bescherming zullen ontvangen waardoor we weerstand kunnen bieden op de dag van het kwaad.”

Dit is wat het Eerste Presidium erover zegt in het nieuwe materiaal: “Als de leden samen naar de kerk gaan, leren en dienen, zullen ze vreugde ondervinden, sterker worden, en de zegeningen van de Heer in hun leven en thuis voelen.” 

Thuis heeft in de eerste plaats te maken met thuisgericht. Met het leerplan en Kom dan en volg Mij. Ik denk bovenal ook met dat we zelf de Schriften lezen. 

President Nelson zei het zo in zijn openingswoord tijdens de algemene conferentie van 2018: “Wij zijn zelf verantwoordelijk voor onze eigen geestelijke groei.”

Wat een half jaar later nog eens door ouderling Bednar werd bevestigd tijdens de algemene conferentie van april 2019: “Ieder lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is zelf verantwoordelijk om de leringen van de Heer te bestuderen en na te leven. We moeten niet verwachten dat de kerk als organisatie ons alles leert of vertelt wat we moeten weten en doen om toegewijde discipelen te worden en kloekmoedig tot het einde toe te volharden. Nee ,we zijn zelf verantwoordelijk om te leren wat we moeten leren, te leven zoals we moeten leven en te worden wie de Meester wil dat we worden.”

“Het mooie van dit leerplan is dat alle andere leden dat net zo doen. En daardoor kun je, wanneer je bijeenkomt, de evangeliewaarheden en -beginselen bespreken die jou tot verandering hebben aangezet, en de anderen kunnen hetzelfde doen. Daardoor kom je samen om het ultieme doel van iedereen na te streven: als Jezus Christus te worden.”

“Naarmate u de Schriften thuis vaker bestudeerd, zult u ook meer inzicht en geestelijk begrip ontvangen. En als u met anderen erover praat, wat ik zie als overleg, zullen u en die anderen gezegend worden”. "U creëert geen inspirerende muziek als anderen niet over hun eigen inzichten en inspiratie vertellen". 

Ik herhaal die zin nog eens: "U creëert geen inspirerende muziek als anderen niet over hun eigen inzichten en inspiratie vertellen". 

Het gaat dus om welke evangeliewaarheden en -beginselen jou tot verandering hebben aangezet. Dat is wat je meeneemt naar de kerk, wat volgens mij alles te maken heeft met een betere ik. Een uitspraak die ik geleend hebt van een betere ik, een beter huwelijk, wat weer te maken heeft met je eigen geestelijke en emotionele groei. Waarom dan toch dat kijken naar die ander?

“We kunnen pas één van hart en één van zin worden en zijn als een ieder persoonlijk de Heiland in het middelpunt van zijn leven plaatst”. 

Als - dan 

Ik moet hierbij ook denken aan wat president Dallon H. Oaks twee jaar geleden zei tijdens de oktober conferentie over Kom dan en volg Mij: “Dit jaar zijn miljoenen geïnspireerd door het evangelie studieplan dat gebaseerd is op de uitnodiging van de Heiland: Kom dan en volg Mij. 

Christus volgen is geen oppervlakkige of gelegenheidsbezigheid. Het vergt voortdurende inzet en is een levenswijze die we altijd en overal moeten nastreven. Zijn leringen en voorbeeld bepalen het pad dat elke discipel van Jezus Christus moet volgen. En iedereen wordt uitgenodigd om dit pad te volgen, want Hij nodigt allen uit om tot Hem te komen, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw. En allen zijn gelijk voor God. Als volgelingen van Christus spreken en getuigen wij van Jezus Christus, ons volmaakte Voorbeeld. Dus laten we Hem volgen en twist vermijden.” 

Allen zijn gelijk heeft voor mij alles te maken met zwart en wit en HOE de Heer zijn nieuwtestamentische kerk door middel van Joseph Smith herstelde. 

Beseffen we echter ook dat de woorden allen zijn gelijk ook alles te maken heeft met Kom dan en volg Mij wat betreft het kerkondersteunende gedeelte.

In de Leer en Verbonden (88:122)  lezen we het volgende over dit allen zijn gelijk in het licht van Kom dan en volg Mij: “Wijs onder u een leraar aan, en laten niet allen tegelijkertijd spreken, maar laat één tegelijk spreken en laten allen luisteren naar wat hij zegt, opdat wanneer allen gesproken hebben, allen door allen opgebouwd zullen zijn, en opdat een ieder een gelijke gelegenheid zal hebben”. 

“Dan komen we op een unieke manier samen.” “Dan wordt er inspirerende muziek gecreëerd”.

"Het is daarbij niet erg als iemand niet aan deze bespreking wil deelnemen. Aanwezigheid en het verlangen om het woord van God te horen is ook een uitdrukking van geloof”.  

Dit alles heeft niets te maken met, ik citeer nu ouderling Jeffrey R. Holland, “met de vlotheid van de les, het vullen van de tijd, het aantal complimentjes voor de leerkracht, of zelfs het aantal aanwezigen in de les. Hij zei ook dat de nadruk niet mag liggen op het handboek, of het bord, de beste discussievragen of de schikking van de stoelen”, waarvan het kerkmateriaal zei dat, indien mogelijk, een kringopstelling ervoor kan zorgen dat er goed overleg is en er open discussie kan ontstaan”. Uiteindelijk zijn het bord en die andere dingen middelen.

"Het gaat, ik citeer nog steeds ouderling Holland, ook niet alleen om kennis. Het gaat er niet om dat we de namen van de twaalf stammen van Israël kennen, of de gelijkenis van de olijfbomen kunnen schematiseren, hoewel dat ook nuttig kan zijn". Waar het om gaat zei ouderling Holland, wat ik zie als het doel achter al deze middelen, “is wat er in ons leven gebeurt. Leren leidt tot groei en verandering, inzichten die tot verbetering leiden en kennis van de waarheid, wat ons op zijn beurt dichter bij de God van alle waarheid brengt. Als we daartoe bereid zijn, zei ouderling Holland, dan zal God ons leiden naar plekken die we nooit dachten te kunnen bereiken, en die zelfs onze stoutste dromen overstijgen”.

Vandaar dat er gesproken wordt over macht in leerplan. 

Als we dat gevoel, die ervaring, die kracht van thuis meenemen naar de kerk, dan kan daar zelfs nog een kracht bovenop komen. Zuster Camille N. Johnson:  “Er ontstaat extra kracht wanneer we wekelijks samenkomen om te overleggen, te leren en elkaar te steunen. Wanneer we in zijn naam samenkomen, is de Geest aanwezig om ons te onderwijzen, worden getuigenissen versterkt en verheffen we elkaar in ons discipelschap. Dit wekelijks moment van verbondenheid helpt om dichter tot de Heiland en tot elkaar te komen. We vinden vreugde in het gezamenlijk bewandelen van het verbondspad.”

Tot slot, naast het bestuderen van de Schriften worden we ook aangespoord onze ingevingen op te schrijven, die leerstellige pareltjes worden genoemd, wat voor mij alles te maken heeft met macht in het leerplan. 

Toen ik hoorde dat ik ziek werd, heb ik mij teruggetrokken en mij overgegeven aan de Schriften en Kom dan en volg Mij. Van mijn dagboek en mijn inspiratieboekje heb ik één boekje gemaakt. Mijn allereerste boekje heb ik mijn kankerboekje genoemd. Al schrijvende ging ik van uitslag naar uitslag en van behandeling naar behandeling. Dit is mijn verslag van de eerste twee maanden. Lichamelijk hoop ik dit nooit meer mee te maken, maar wat een parelreis is dit geweest. 

Het enige wat de Heer wil is ons zegenen op onze levensreis. Het enige waar het om draait is de vraag of we ons door Hem willen laten zegenen door te doen wat Hij van ons vraagt.

Thuisgericht - kerkonderstend. 

Afbeelding: churchofjesuschrist.org

1. Alle gevolgen van dien

In mijn vierde en laatste logje over buitenbeentjes en dat afstamming niet bepalend is had ik het het niet alleen over Batseba, maar ook over haar man Uria de Hethiet. Terwijl Uria in het leger diende van koning David, werd zijn vrouw Batseba zwanger van koning David, met alle gevolgen van dien. Eén daarvan was dat Uria de Hethiet het leven liet, waar David uiteindelijk verantwoordelijk voor was. Niet direct zichtbaar voor anderen, maar..."En de Heere zond Nathan tot David. Als die tot hem inkwam, zeide hij tot hem: Er waren twee mannen in een stad, de een rijk en de ander arm" (2 Samuel 12).

Nog zo'n in eerste instantie niet direct zichtbaar voorbeeld met alle gevolgen van dien is wat er gebeurde toen Jozua optrok naar Ai en zij daar een nederlaag leden, waarbij uiteindelijk 36 mannen omkwamen. "Toen scheurde Jozua zijn kleren en hij wierp zich met het gezicht ter aarde. En Jozua zei: Ach Heere, waarom hebt U dit volk de Jordaan toch laten oversteken, om ons in de hand van de Amorieten te geven, om ons om te brengen? Uiteindelijk blijkt de reden van hun nederlaag, dat Achan had meegenomen wat verboden was en dit in zijn tent had verstopt (Jozua 7). Wat zo ook gevolgen had voor alles wat hij had en bezat. 

Scripture helps geeft het volgende commentaar op deze gebeurtenis: "Achan negeerde het gebod van de Heer om geen buit uit Jericho mee te nemen. De Heer had gewaarschuwd dat de Israëlieten zelf vervloekt zouden worden als ze het vervloekte ding meenamen. Omdat alle voorwerpen die uit Jericho werden meegenomen aan de Heer gewijd moesten worden, kwam Achans handelen neer op diefstal van de Heer. Hoewel Achan alleen handelde, rekende de Heer de zonde toe aan heel Israël. Als gevolg daarvan verloren ze de bescherming van de Heer en werden ze verslagen door het kleine leger van Ai. De Heer vertelde Jozua dat Zijn kracht en bescherming niet hersteld zouden worden totdat het vervloekte ding uit hun midden verwijderd was. Omdat Achan nu vervloekt was, werden hij, zijn huisgezin en zijn bezittingen vernietigd, net zoals de stad en de inwoners van Jericho. De Schrift verklaart niet duidelijk waarom Achans familie zijn straf deelde". Wat mij het meest bij gebleven is aan dit verhaal van Achan is dit:

"Waarom is het een drogreden als we denken dat wat wij doen

onze eigen zaak is

en niemand anders zal schaden?"

"Niemand zondigt geïsoleerd. Wij kunnen niet zeggen dat onze daden alleen invloed hebben op onszelf, want zelfs als wij iets zondig doen dat geheel en al persoonlijk is, dan betekent ons persoonlijk verlies van geestelijke kracht een vermindering van macht van de gehele mensheid en draagt deze bij tot de terugtrekking van de geest des Heren, wat schadelijk is voor de gehele mensheid". 

Wanneer we het over zonde hebben, dan hebben we het over een kerk ding. Maar wat als we dit 'kerk-zonde-jasje' nu eens vervangen door "niemand is een eiland". Als voorbeeld neem ik het vorige week gegeven advies van de Gezondheidsraad aan het ministerie van Volksgezondheid om drank in de ban te doen. Dan blijkt dat 'dit maak ik zelf wel uit', toch een niet zo'n individueel iets te zijn als sommige mensen wel denken, wat duidelijk blijkt uit dit artikel: "Alcoholgebruik is niet alleen een probleem voor de individuele of volksgezondheid, maar een breed maatschappelijk probleem." 

Vandaar ook dat president James E. Faust zei: "Onze samenleving is de som van wat miljoenen mensen in hun privé-leven doen. Die som van gedrag heeft wereldwijde algemene gevolgen van enorme omvang. Er zijn geen uitsluitend persoonlijke keuzen".

Wat wij dus thuis doen, jij en ik, heeft gevolgen. Ik moet nu denken aan thuisgericht en kerkondersteund, wat zo op het eerste gezicht een heel ander verhaal lijkt te zijn, maar het in wezen niet is. Door het woord thuis, ben ik wel weer terug naar waar ik naar toe wil gaan, namelijk naar het huis van koning David. 

Afbeelding: No person is an island: Yana Samoylova, Staff illustrator