In mijn vierde logje dat ging over afstamming is niet bepalend had ik het onder andere over Batseba. Zij wordt namelijk zwanger van Koning David met alle gevolgen van dien. Eén van de gevolgen was dat onderstaande profetie letterlijk werd vervuld:
"Daarna gebeurde het volgende. Absalom, de zoon van David, had een knappe zuster, en haar naam was Tamar. En Amnon, de zoon van David, kreeg haar lief. Ammon leed om zijn zuster Tamar tot hij er ziek van werd, want zij was maagd, zodat het in de ogen van Amnon moeilijk was om haar iets aan te doen". Dit vind ik op zich al een kwalijke opmerking, en het heeft hem uiteindelijk ook niet weerhouden om te doen wat hij deed, ondanks de smeekbede van Tamar om het niet te doen. "Nee, mijn broer, verkracht mij niet, want zoiets doet men niet in Israel; doe deze schandelijke daad niet. Hij wilde echter niet naar haar stem luisteren, maar omdat hij sterker was dan zij, verkrachtte hij haar en sliep met haar. Daarna haatte Amnon haar met een heel diepe haat. Ja, de haat waarmee hij haar haatte was groter dan de liefde waarmee hij haar had liefgehad. Sta op, ga weg! Hij riep zijn knecht, zijn bediende, en zei: Stuur die vrouw toch bij mij vandaan, naar buiten, en doe de deur achter haar op slot", 2 Samuel 13:1-17.
Vorige week waren manlief en ik in het Nationaal Onderwijsmuseum. Ze hebben standaard een vaste collectie met daarnaast wisselende tentoonstellingen. Dit keer stond de tentoonstelling in het teken van Marit Törnqvist - Verborgen verhalen.
Over het naar Dordrecht halen van deze tentoonstelling schreef het Nationaal Onderwijsmuseum het volgende: "Voor het Onderwijsmuseum sluit het werk van Törnqvist nauw aan bij de kern van de collectie en missie. Haar beelden en verhalen laten zien hoe kinderen via boeken grip krijgen op hun gevoelens, hun omgeving en belangrijke vragen in het leven. Daarmee raken haar werken direct aan thema's als taalvaardigheid, verbeeldingskracht en persoonsvorming binnen het onderwijs".
Of je nu jong bent of iets ouder, zoals ik ben, de behoefte om je verhaal te vertellen is niet aan leeftijd gebonden. Vandaar ook dat het Onderwijsmuseum dit er ook over zegt: "Aan de hand van meer dan 100 originele tekeningen van haar hand, veelal begeleid door tekstfragmenten uit haar boeken, nodigt Marit Tornqvist in Verborgen Verhalen kinderen en volwassenen uit naar de werelden waarin zij alledaagse gebeurtenissen, grote levensvragen en oneindige fantasie moeiteloos met elkaar verbindt".
Echter wat mij trof was wat er in de tekst bij bovenstaande tekening werd gezegd over de kinderen: "Haar boeken laten kinderen al veertig jaar hun emoties verkennen rondom complexe thema's als liefde, verlies en identiteit. Marit Törnqvist gelooft dat veel kinderen net als zijzelf rondlopen met verborgen verhalen en dat zij de kans moeten krijgen die te vertellen". Hopelijk is dat niet een heel ander verhaal omdat een luisterend oor ontbreekt.
En dan was er er nog iets wat mij stil deed staan. Dit keer uit de vaste collectie. Misschien wel omdat we aan het eind van het schooljaar zitten, en ik kleinkinderen heb die examens hebben gedaan, een cito-test, en/of met een schoolrapport zijn thuisgekomen. Meten is weten, maar... Daarom vond ik deze brief van deze directeur aan 'zijn' kinderen zo bijzonder. We zijn uiteindelijk meer dan onze 'etiketten'.
.jpg)
Hier de tekst van bovenstaande brief:
De afgelopen dagen hebben jullie weer hard gewerkt aan de CITO-toetsen. Wij zijn heel trots op de manier waarop jullie weer je best hebben gedaan om die toetsen zo goed mogelijk te maken.
Toch zijn we bezorgd dat deze toetsen niet tonen wat elk van jullie speciaal en uniek maakt. Want de mensen die deze toetsen maken en het resultaat erbij geven kennen jullie niet. Niet op de manier waarop de meesters en juffen jullie kennen en zeker niet zoals ze je thuis kennen.
Ze weten niet dat je al meer talen kent, of op een muziekinstrument speelt, dat je kan dansen of mooie kunstwerken maakt. Ze weten niet dat je vrienden op je kunnen rekenen als ze je nodig hebben of dat jouw vrolijke lach een sombere dag helpt verdwijnen. Ze weten niet dat je gedichten of liedjes maakt of dat je meedoet aan sport. Ook niet dat je je afvraagt wat de toekomst je zal brengen of dat je soms zorgt voor je broertje of zusje na schooltijd. Ook weten ze niet dat je reizen hebt gemaakt naar mooie plaatsen, dat je een mooi verhaal kunt vertellen, of dat je het fijn vindt om tijd door te brengen bij speciale familieleden en vrienden. Ze weten niet dat je betrouwbaar bent, lief, aardig, zorgzaam en attent en dat je elke dag weer probeert goed je best te doen. De resultaten van de CITO-toets zeggen jou en ons wel iets, maar zeker niet alles!
Onze scholen houden bij het schooladvies wel rekening met toetsresultaten, maar hebben een veel completer beeld van je dan alleen maar die getallen.
Dus kijk tevreden naar je resultaten en wees er trots op, maar onthoud vooral dat er heel veel manieren zijn om slim en een goed mens te zijn.
Hieronder vind je mijn toespraak, hier en daar met een kleine aanpassing, zoals ik die vanochtend in de kerk heb gegeven.
Kom dan en volg Mij
Maart jongstleden maakte de kerk bekend dat er in september het een en ander zou gaan veranderen wat betreft onze zondagse vergaderingen. Dit werd gevolgd door verschillende nieuwsberichten. Op Churchnews verscheen een artikel over deze veranderingen waarin onder andere verwezen werd naar de algemene conferentie van oktober 2018
Voordat ik daar echter naar toe ga, wil ik jullie eerst meenemen naar januari 2018. Voor mij is uiteindelijk alles een groot samengesteld geheel. Er verscheen toen in de Liahona een artikel met als ondertitel Meer kracht in de vergaderingen van de Melchizedekse priesterschap en de ZHV.
In dit artikel werd het volgende gezegd: “De afgelopen maanden, let wel maanden, hebben de leiders van de kerk samen besproken hoe we de zondagse vergaderingen van de Melchizedekse priesterschap en de zusters hulpvereniging kunnen verbeteren. Het resultaat daarvan is het nieuwe leerplan Kom dan en volg Mij - voor de Melchizedekse priesterschap en de zustershulpvereniging. Men zei toen ook dat we meer gebruik zouden gaan maken van de algemene conferentie toespraken.
Het voorwoord in dit artikel is van ouderling Russell M. Ballard. In dit voorwoord zegt hij onder andere dit: “Naarmate we doeltreffender met elkaar overleggen, zal God ons zegenen met meer openbaring, inzicht en macht om zijn werk tot stand te brengen”.
Als - overleggen / dan - de zegening
Het woord overleggen kan ik niet los zien van de veranderingen die in 2018 plaatsvonden, maar ook niet van september.
Aan het eind van het jaar zei ouderling Jeffrey R. Holland dit, en hij bevestigt daarmee de woorden van ouderling Ballard: “We zijn de bijeenkomsten van de zusters hulpvereniging en het Melchizedeks priesterschap quorum anders gaan bekijken, met meer nadruk op gezamenlijk overleg”. De redactie schreef toen dit als noot: "In dit artikel dat ouderling Holland voor de Liahona schreef, legt hij uit welke krachtige beginselen van bekering aan de basis van Kom dan en volg Mij liggen, het nieuwe leerplan van de kerk".
Ouderling Holland schreef toen onder andere ook dit: “Ik hoop dat we zien dat het om meer gaat dan een gewijzigd beleid, nieuwe programma’s en herziene handboeken. Welke wijzigingen Hij ook aanbrengt in een organisatie of een lesschema of een leerplan, wat Hij echt hoopt te veranderen is u en mij. Hij wil ons hart veranderen en onze toekomst verbeteren. Soms noemen we dat proces eeuwige vooruitgang. Soms noemen we het tot inkeer komen. Soms noemen we het gewoon bekering. Hoe we het ook noemen, het houdt in dat we iets leren".
Leren en bekering gaan hand in hand.
Dit is wat Kom dan en volg Mij, voor personen en gezinnen er zelf over zegt: “Oprechte bekering is het doel van al het leren en onderwijzen in het evangelie. We streven ernaar om meer op Jezus Christus te lijken. Als we dus het evangelie bestuderen, proberen we niet alleen nieuwe kennis op te doen; we verlangen een nieuwe schepping te worden. We vertrouwen daarbij op onze hemelse Vader en Jezus Christus, dat Zij ons helpen ons hart, onze opvattingen, onze daden, ja, onze aard te veranderen. Voor ware bekering is de invloed van de Heilige Geest essentieel.”
Tijdens de algemene conferentie van oktober 2018 zei president Nelson in zijn openingswoord dat "de aanvallen van de tegenstander op het geloof, op ons, en onze gezinnen exponentieel toe nemen. Om geestelijk te overleven, hebben wij eigen strategieën en proactieve plannen nodig. Daarom willen wij nu organisatorische aanpassingen doorvoeren die onze leden en hun gezin versterken”.
Tevens vertelde president Nelson dat de "kerkleiders al jaren aan een geïntegreerd leerplan werkten, Kom dan en volg Mij, om gezinnen en personen te versterken met een thuisgericht en kerkgesteund plan, zodat:
Elder Bednar: “We kunnen niet simpelweg naar de kerk gaan, meedoen aan programma’s en verwachten dat we daarmee alle spiritualitieit en bescherming zullen ontvangen waardoor we weerstand kunnen bieden op de dag van het kwaad.”
Dit is wat het Eerste Presidium erover zegt in het nieuwe materiaal: “Als de leden samen naar de kerk gaan, leren en dienen, zullen ze vreugde ondervinden, sterker worden, en de zegeningen van de Heer in hun leven en thuis voelen.”
Thuis heeft in de eerste plaats te maken met thuisgericht. Met het leerplan en Kom dan en volg Mij. Ik denk bovenal ook met dat we zelf de Schriften lezen.
President Nelson zei het zo in zijn openingswoord tijdens de algemene conferentie van 2018: “Wij zijn zelf verantwoordelijk voor onze eigen geestelijke groei.”
Wat een half jaar later nog eens door ouderling Bednar werd bevestigd tijdens de algemene conferentie van april 2019: “Ieder lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen is zelf verantwoordelijk om de leringen van de Heer te bestuderen en na te leven. We moeten niet verwachten dat de kerk als organisatie ons alles leert of vertelt wat we moeten weten en doen om toegewijde discipelen te worden en kloekmoedig tot het einde toe te volharden. Nee ,we zijn zelf verantwoordelijk om te leren wat we moeten leren, te leven zoals we moeten leven en te worden wie de Meester wil dat we worden.”
“Het mooie van dit leerplan is dat alle andere leden dat net zo doen. En daardoor kun je, wanneer je bijeenkomt, de evangeliewaarheden en -beginselen bespreken die jou tot verandering hebben aangezet, en de anderen kunnen hetzelfde doen. Daardoor kom je samen om het ultieme doel van iedereen na te streven: als Jezus Christus te worden.”
“Naarmate u de Schriften thuis vaker bestudeerd, zult u ook meer inzicht en geestelijk begrip ontvangen. En als u met anderen erover praat, wat ik zie als overleg, zullen u en die anderen gezegend worden”. "U creëert geen inspirerende muziek als anderen niet over hun eigen inzichten en inspiratie vertellen".
Ik herhaal die zin nog eens: "U creëert geen inspirerende muziek als anderen niet over hun eigen inzichten en inspiratie vertellen".
Het gaat dus om welke evangeliewaarheden en -beginselen jou tot verandering hebben aangezet. Dat is wat je meeneemt naar de kerk, wat volgens mij alles te maken heeft met een betere ik. Een uitspraak die ik geleend hebt van een betere ik, een beter huwelijk, wat weer te maken heeft met je eigen geestelijke en emotionele groei. Waarom dan toch dat kijken naar die ander?
“We kunnen pas één van hart en één van zin worden en zijn als een ieder persoonlijk de Heiland in het middelpunt van zijn leven plaatst”.
Als - dan
Ik moet hierbij ook denken aan wat president Dallon H. Oaks twee jaar geleden zei tijdens de oktober conferentie over Kom dan en volg Mij: “Dit jaar zijn miljoenen geïnspireerd door het evangelie studieplan dat gebaseerd is op de uitnodiging van de Heiland: Kom dan en volg Mij.
Christus volgen is geen oppervlakkige of gelegenheidsbezigheid. Het vergt voortdurende inzet en is een levenswijze die we altijd en overal moeten nastreven. Zijn leringen en voorbeeld bepalen het pad dat elke discipel van Jezus Christus moet volgen. En iedereen wordt uitgenodigd om dit pad te volgen, want Hij nodigt allen uit om tot Hem te komen, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw. En allen zijn gelijk voor God. Als volgelingen van Christus spreken en getuigen wij van Jezus Christus, ons volmaakte Voorbeeld. Dus laten we Hem volgen en twist vermijden.”
Allen zijn gelijk heeft voor mij alles te maken met zwart en wit en HOE de Heer zijn nieuwtestamentische kerk door middel van Joseph Smith herstelde.
Beseffen we echter ook dat de woorden allen zijn gelijk ook alles te maken heeft met Kom dan en volg Mij wat betreft het kerkondersteunende gedeelte.
In de Leer en Verbonden (88:122) lezen we het volgende over dit allen zijn gelijk in het licht van Kom dan en volg Mij: “Wijs onder u een leraar aan, en laten niet allen tegelijkertijd spreken, maar laat één tegelijk spreken en laten allen luisteren naar wat hij zegt, opdat wanneer allen gesproken hebben, allen door allen opgebouwd zullen zijn, en opdat een ieder een gelijke gelegenheid zal hebben”.
“Dan komen we op een unieke manier samen.” “Dan wordt er inspirerende muziek gecreëerd”.
"Het is daarbij niet erg als iemand niet aan deze bespreking wil deelnemen. Aanwezigheid en het verlangen om het woord van God te horen is ook een uitdrukking van geloof”.
Dit alles heeft niets te maken met, ik citeer nu ouderling Jeffrey R. Holland, “met de vlotheid van de les, het vullen van de tijd, het aantal complimentjes voor de leerkracht, of zelfs het aantal aanwezigen in de les. Hij zei ook dat de nadruk niet mag liggen op het handboek, of het bord, de beste discussievragen of de schikking van de stoelen”, waarvan het kerkmateriaal zei dat, indien mogelijk, een kringopstelling ervoor kan zorgen dat er goed overleg is en er open discussie kan ontstaan”. Uiteindelijk zijn het bord en die andere dingen middelen.
"Het gaat, ik citeer nog steeds ouderling Holland, ook niet alleen om kennis. Het gaat er niet om dat we de namen van de twaalf stammen van Israël kennen, of de gelijkenis van de olijfbomen kunnen schematiseren, hoewel dat ook nuttig kan zijn". Waar het om gaat zei ouderling Holland, wat ik zie als het doel achter al deze middelen, “is wat er in ons leven gebeurt. Leren leidt tot groei en verandering, inzichten die tot verbetering leiden en kennis van de waarheid, wat ons op zijn beurt dichter bij de God van alle waarheid brengt. Als we daartoe bereid zijn, zei ouderling Holland, dan zal God ons leiden naar plekken die we nooit dachten te kunnen bereiken, en die zelfs onze stoutste dromen overstijgen”.
Vandaar dat er gesproken wordt over macht in leerplan.
Als we dat gevoel, die ervaring, die kracht van thuis meenemen naar de kerk, dan kan daar zelfs nog een kracht bovenop komen. Zuster Camille N. Johnson: “Er ontstaat extra kracht wanneer we wekelijks samenkomen om te overleggen, te leren en elkaar te steunen. Wanneer we in zijn naam samenkomen, is de Geest aanwezig om ons te onderwijzen, worden getuigenissen versterkt en verheffen we elkaar in ons discipelschap. Dit wekelijks moment van verbondenheid helpt om dichter tot de Heiland en tot elkaar te komen. We vinden vreugde in het gezamenlijk bewandelen van het verbondspad.”
Tot slot, naast het bestuderen van de Schriften worden we ook aangespoord onze ingevingen op te schrijven, die leerstellige pareltjes worden genoemd, wat voor mij alles te maken heeft met macht in het leerplan.
Toen ik hoorde dat ik ziek werd, heb ik mij teruggetrokken en mij overgegeven aan de Schriften en Kom dan en volg Mij. Van mijn dagboek en mijn inspiratieboekje heb ik één boekje gemaakt. Mijn allereerste boekje heb ik mijn kankerboekje genoemd. Al schrijvende ging ik van uitslag naar uitslag en van behandeling naar behandeling. Dit is mijn verslag van de eerste twee maanden. Lichamelijk hoop ik dit nooit meer mee te maken, maar wat een parelreis is dit geweest.
Het enige wat de Heer wil is ons zegenen op onze levensreis. Het enige waar het om draait is de vraag of we ons door Hem willen laten zegenen door te doen wat Hij van ons vraagt.
Thuisgericht - kerkonderstend.
In mijn vierde en laatste logje over buitenbeentjes en dat afstamming niet bepalend is had ik het het niet alleen over Batseba, maar ook over haar man Uria de Hethiet. Terwijl Uria in het leger diende van koning David, werd zijn vrouw Batseba zwanger van koning David, met alle gevolgen van dien. Eén daarvan was dat Uria de Hethiet het leven liet, waar David uiteindelijk verantwoordelijk voor was. Niet direct zichtbaar voor anderen, maar..."En de Heere zond Nathan tot David. Als die tot hem inkwam, zeide hij tot hem: Er waren twee mannen in een stad, de een rijk en de ander arm" (2 Samuel 12).
Nog zo'n in eerste instantie niet direct zichtbaar voorbeeld met alle gevolgen van dien is wat er gebeurde toen Jozua optrok naar Ai en zij daar een nederlaag leden, waarbij uiteindelijk 36 mannen omkwamen. "Toen scheurde Jozua zijn kleren en hij wierp zich met het gezicht ter aarde. En Jozua zei: Ach Heere, waarom hebt U dit volk de Jordaan toch laten oversteken, om ons in de hand van de Amorieten te geven, om ons om te brengen? Uiteindelijk blijkt de reden van hun nederlaag, dat Achan had meegenomen wat verboden was en dit in zijn tent had verstopt (Jozua 7). Wat zo ook gevolgen had voor alles wat hij had en bezat.
Scripture helps geeft het volgende commentaar op deze gebeurtenis: "Achan negeerde het gebod van de Heer om geen buit uit Jericho mee te nemen. De Heer had gewaarschuwd dat de Israëlieten zelf vervloekt zouden worden als ze het vervloekte ding meenamen. Omdat alle voorwerpen die uit Jericho werden meegenomen aan de Heer gewijd moesten worden, kwam Achans handelen neer op diefstal van de Heer. Hoewel Achan alleen handelde, rekende de Heer de zonde toe aan heel Israël. Als gevolg daarvan verloren ze de bescherming van de Heer en werden ze verslagen door het kleine leger van Ai. De Heer vertelde Jozua dat Zijn kracht en bescherming niet hersteld zouden worden totdat het vervloekte ding uit hun midden verwijderd was. Omdat Achan nu vervloekt was, werden hij, zijn huisgezin en zijn bezittingen vernietigd, net zoals de stad en de inwoners van Jericho. De Schrift verklaart niet duidelijk waarom Achans familie zijn straf deelde". Wat mij het meest bij gebleven is aan dit verhaal van Achan is dit:
"Je weet pas wie je bent, als je weet waar je vandaan komt". Deze uitspraak hing aan de muur van Het Noordbrabants Museum waar wij naar de tentoonstelling "Ketahanan: verhalen van veerkracht", zijn geweest. Een tentoonstelling die in samenwerking was gemaakt met de Molukse gemeenschap die "opgebouwd was rond vier thema's: (de)kolonisatie, diaspora, veerkracht en toekomst".
Nu heb ik zelf geen Molukse achtergrond maar ik herkende mij in de verhalen die zij daar in het museum vertelden. Vooral in de woorden dat het verleden doorwerkt in het heden. Minister-president Jetten verwoordde het zo toen hij afgelopen zondag zijn excuses maakte: "De beladen geschiedenis van toen en is er nu nog altijd voelbaar".
Dit AD artikel eindigt met de woorden: "De excuses zijn zondag gemaakt door minister-president Jetten. De Molukse geschiedenis bekender maken en onderdeel laten zijn van de Nederlandse geschiedenis is een essentieel vervolg". Met andere woorden, "excuses zijn geen punt, maar een komma".
"Excuses zijn geen punt, maar een komma" zijn woorden die uit de mond kwamen van premier Rutte toen hij "namens de Nederlandse staat excuses aanbood voor het slavernijverleden. Dat de Nederlandse overheid eeuwenlang slavernij mogelijk heeft gemaakt, heeft gestimuleerd, in stand gehouden en ervan heeft geprofiteerd. We delen niet alleen het verleden, ook de toekomst. Dus zetten we vandaag een komma, geen punt."
Ook zei hij, mij om het even of het nu gaat om het slavernijverleden, of om de Molukse gemeenschap, of zelfs als het gaat om kerkgeschiedenis, dit: "Dat proces vraagt tijd en we kunnen het werk alleen in gezamenlijkheid doen". Is dat niet een rode draad? Mijn vorig logje eindigde ik met onder andere deze woorden van Michael A. Goodman: "Er is geen plaats voor neerbuigendheid of oordelen van onze kant. Als we tot steun willen zijn, als we deelgenoot willen zijn van de levensreis van een ander, moeten we diegene respecteren en liefhebben". Kijkend naar mijzelf vind ik respect al meer dan voldoende. Misschien is respect ook wel een mooi onderwerp voor ......
