Woorden doen ertoe

 

Eerder deze maand schreef ik dat ik wist waar ik mijn tent de volgende keer wil gaan opslaan. Dat weten houdt niet automatisch in dat ik keurig netjes van afdeling naar afdeling, als in een stoptrein, daar naartoe afreis. Soms komt er iets voorbij waardoor ik de Leer en Verbonden gewoon even de Leer en Verbonden laat zijn. Terwijl ik aan de andere kant toch ook denk: 'Is dat wel zo?' Omdat ik nu op een punt ben aangekomen dat ik het een niet meer los kan zien van het andere, vanwege de onderlinge verwevenheid. 

Een paar weken geleden werd in onze vrouwenorganisatie de toespraak 'De verzoening van Jezus Christus brengt de ultieme redding', van ouderling Cook besproken. Zelf was ik niet aanwezig, maar ik had deze toespraak wel al gelezen. In deze toespraak gaat het over de handkargroepen Willie en Martin, waar het helemaal mis mee gaat. "Zij werden geplaagd door uithongering, blootstelling aan vrieskou en veel sterfgevallen. Berichten over de gevaarlijke situatie waarin deze groepen zich bevonden, bereikten president Brigham Young". En dit is wat hij zei: "Ga en breng de mensen die nu op de vlakten zijn hierheen". 

Dankzij al de hulp en inzet die toen werd geboden, werden zij gered en werd veel erger leed voorkomen. Het waren echter niet alleen de mannen die hun inzet toonden. Ook de vrouwen deden hun deel, wat er uiteindelijk toe leidde dat door de redding van deze handkarpioniers de ZHV, de vrouwenorganisatie van de kerk, nieuw leven werd ingeblazen. 

Terwijl ik dit zo las, zowel deze toespraak als de verhalen eromheen, vroeg ik mij af of er onder al die reddingswerkers ook iemand was die zwart was. Net zoals we nu weten dat er onder al de pioniers van toen ook zwarte pioniers waren, die zo ook hun steentje bijdroegen aan de opbouw van Gods koninkrijk op aarde. En dat bleek zo te zijn. Zijn naam was Thomas Coleman, ook wel bekend als Thomas Bankhead. 

In de database van de kerk kunnen wij onder andere het volgende over hem lezen: "Thomas, een Afro-Amerikaanse man die mogelijk tot slaaf was gemaakt, arriveerde rond 1850 in Utah, omdat zijn naam voorkomt in de volkstelling van Utah van 1850, samen met de families Bankhead. Hij was een van de reddingswerkers die in de winter van 1856 werden uitgezonden om de leden van de kerk te helpen die in Wyoming gestrand waren. Helaas werd Thomas in december 1866 vermoord en begraven in Salt Lake City.

In dit artikel van de kerk wordt vermeld dat hij werd vermoord. Toen ik verder op hem zocht kwam ik het volgende tegen in de J. Willard Mariott Library: dat het ging om een raciale lynchpartij, althans dat vermeldt het kopje: "Thomas Coleman zou in 1848 in Salt Lake City zijn aangekomen, mogelijk als slaaf van John en Nancy Crosby Bankhead, bekeerlingen tot De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen vanuit Mississippi. Het is mogelijk dat Thomas in Mississippi als Heilige der Laatste Dagen werd gedoopt rond de tijd dat slaven zich bekeerden, maar lidmaatschapsgegevens zijn niet bewaard gebleven om dat definitief vast te stellen. Een krant in Salt Lake City meldde dat hij ten tijde van zijn moord lid was van de kerk. Hij stond waarschijnlijk bekend als Thomas Bankhead in vroege documenten, maar gebruikte Coleman (soms Colburn) als zijn achternaam na de emancipatie. Hij werkte vervolgens voor Brigham Young in het Salt Lake House Hotel in het centrum van Salt Lake City. Coleman werd in 1833 geboren, waarschijnlijk in Mississippi, en stierf in Salt Lake City op ongeveer 35 jarige leeftijd". 

In dit artikel kunnen we ook lezen dat de "exacte omstandigheden rond Colemans moord een mysterie zijn". Maar de boodschap die men op zijn borst vond, was deze: "Kennisgeving voor alle n...... Wees gewaarschuwd. Laat witte vrouwen met rust". Doen de omstandigheden er verder nog toe als het artikel zegt: "in beide gevallen was het openbaar dumpen van Colemans lichaam met het bijgevoegde bord duidelijk bedoeld om rassenscheiding af te dwingen en degenen die zouden overwegen deze te overtreden, te terroriseren". 

Deze moord op Thomas Coleman heeft de gemoederen toentertijd flink beziggehouden. En ook nu, waaruit blijkt dat hij niet vergeten is, is dat het geval. Op dit moment is er een petitie om een monument te plaatsen op Capitol Hill, Salt Lake City, ter nagedachtenis van Thomas Coleman. Niet alleen dat, men wil hiermee ook laten zien dat men raciale onrechtvaardigheid veroordeelt. Degene die deze petitie is gestart laat weten "dat hij diep getroffen is door deze afschuwelijke daad van racistisch geweld". 

Ik kan hem in wat hij zegt bijna helemaal volgen, maar een dergelijke petitie ondertekenen voelt voor mij ergens toch als een Nehoriaanse olifant. Volgend jaar reis ik door het Oude Testament. Ik zal dan, door middel van de woorden van een ander, ik ben perslot van rekening een deler, niet een schrijver, waarom ik deze petitie niet kan ondertekenen. Desondanks, alhoewel ik liever stil sta bij HOE de Heer zijn kerk herstelde door middel van Joseph Smith, kan ik uiteindelijk ook niet om Brigham Young heen. Dit vanwege de restrictie op het priesterschap en de tempel, dit begon in 1852 officieel met hem, waar ik zelf 'de vruchten' van heb geplukt. 

De petitie starter heeft het er echter ook over dat president Brigham Young zei "dat de doodstraf Brighams protocol was voor gemengde huwelijken met inbegrip van hun kinderen als onderdeel van een bloedverzoening". Dat zijn woorden die niet te negeren zijn. Dit is wat president Brigham Young letterlijk heeft gezegd: Als iemand op een onbewaakt moment naar hen toe zou lopen en zou roepen: Hak mijn hoof af, om hen te verlossen en man, moeder en kinderen te doden, dan zou de zonde moeten verzoenen. Zou dit hen vervloeken of verwonden? Nee. Het zou hen goed doen, zodat ze samen met hun broederen gered kunnen worden". Dit is wat W. Paul Reeve, schrijver van het boekje Let's talk about race and priesthood, er over zegt: "Bij het doen van dergelijk uitspraken sprak Brigham Young, zoals hij soms deed, met extreme overdrijving. Hij gaf dit zelfs toe in 1948 toen hij erkende: 'Ik zeg vaak zoiets dergelijks, ik bedoel zoiets niet'. Het standpunt van Brigham Young is nooit in de wet van Utah vastgelegd, maar het heeft waarschijnlijk de houding onder Heiligen der Laatste Dagen ten aanzien van geweld, interraciale huwelijken en de status van zwarte mensen in het algemeen beïnvloed". Woorden doen ertoe. 

Mijn vader met twee van onze kinderen

In de evangelieverhandeling ras en het priesterschap lezen we het volgende over deze periode: "In 1850 creëerde het Congres van de Verenigde Staten het Territorium Utah, en de president van de Verenigde Staten benoemde Brigham Young tot gouverneur. Zuiderlingen die zich bij de kerk hadden aangesloten en met hun slaven naar Utah waren verhuisd, vragen zich af wat de wettelijke status van slavernij in het Territorium was. In januari en februari gaf Brigham Young twee toespraken in het orgaan van de wetgevende macht in Utah. Hij kondigde aan dat zwarte mannen van Afrikaanse afkomst van het priesterschap werden uitgesloten". Het gevolg van die toespraken in 1852 was niet alleen uitsluiting van het priesterschap voor de mannen, maar men kon ook niet naar de tempel, zowel de mannen als de vrouwen, om hun begiftiging te ontvangen en daar eeuwige verbonden sluiten. Ook had het tot gevolg dat "in de loop der jaren kerkleiders en -leden speculeerden over de reden voor deze beperking op het priesterschap en de tempel". Theorieën waar ik mee ben grootgebracht, die door de kerk zijn teruggedraaid omdat "geen van deze verklaringen tegenwoordig worden aanvaard als officiële leer van de kerk", en waar ik nu voor bijna het derde jaar op rij over schrijf.

Wat goed is om ook te weten, nu we het toch hebben over 1852, dat, zoals we kunnen lezen in de evangelieverhandeling, "deze beperking werd gerechtvaardigd door de gangbare ideeën over de minderwaardigheid van sommige rassen. Die ideeën waren eerder gebruikt om de legalisatie van zwarte herendienst in het Territorium Utah te propageren. Eén denkbeeld bestond in al in de jaren dertig van de achttiende eeuw, namelijk dat zwarten afstamden van de Bijbelse figuur Kaïn, die zijn broer, Abel, vermoordde. Aanhangers van deze overtuiging geloofden dat God Kaïn had vervloekt met een donkere huid. Dienstbaarheid van zwarten werd soms beschouwd als een tweede vloek op Kanaän, de kleinzoon van Noach, wegens gebrek aan respect voor zijn vader". Volgend jaar reis ik door het Oude Testament. Ik denk dat dit zeker iets is waar ik stil bij wil staan. 

Waar de petitie starter het ook over heeft is "dat uit talrijke onderzoeken blijkt dat raciale onrechtvaardigheden uit het verleden nog steeds doorwerken in onze samenleving". De kerk kun je ook beschouwen als een soort samenleving, en gezien door die bril, uit eigen ervaring, kan ik alleen maar beamen dat, om wat voor reden dan ook, het voor sommigen onder ons niet mee valt om deze oude denkbeelden van het verleden los te laten. Niet alleen dat, het ook onder ogen zien dat we kunnen spreken van een periode van voor Brigham Young en een periode erna. Een ander punt, wat ook thuishoort in dit rijtje, is dat "de ware kerk wordt geleid door onvolmaakte mensen" en dat God houdt van diversiteit.  

Iemand die aanwezig was, toen zwarte mensen van Afrikaanse afkomst, door middel van openbaring, het priesterschap terug ontvingen, was Bruce R. McConkie. Hij heeft iets over Brigham Young gezegd, maar die lijn kan ik ook doortrekken naar ras en het priesterschap: "Sommige profeten - ik zeg het met respect - weten meer en hebben meer inspiratie dan anderen. Dus als Brigham Young, een van de grootste profeten, iets over Adam zei dat niet in overeenstemming is met wat er in het Boek van Mozes en in hoofdstuk 78 staat, dan prevaleert de Schrift. Dit is een van de redenen waarom we onze geschriften de Standaardwerken noemen. Ze vormen de maatstaf voor oordeel en de meetlat waaraan alle leer en opvattingen worden gewogen, en het maakt geen greintje verschil welke opvattingen erbij betrokken zijn. De Schrift heeft altijd voorrang". Het woord van de Heer is inderdaad de ultieme redding. Dit is wat de Heer er over zegt in het voorwoord op de Leer en Verbonden:

"Ik, de Heer, ben gewillig deze dingen bekend te maken aan alle vlees,

want Ik ben geen aannemer des persoons,

LV 1:34,35

Afbeelding: Verbod raciale huwelijken

De leer van Christus

"God is volmaakt, 

en zijn leer is zuiver."

President Dieter F. Uchtdorf

Dit zei president Uchtdorf tijdens de algemene conferentie van oktober 2013. In deze toespraak sprak hij over vergissingen van onvolmaakte mensen, waar hij het onlangs ook over had tijdens de Algemene Aprilconferentie van dit jaar. 

Wat ik als bijzonder ervaar, zeker in het licht van dat ik voor het derde jaar op reis ben door de Schriften, waaronder sinds een half jaar door de Leer en Verbonden, met in mijn achterhoofd dat allen gelijk zijn voor God, is hoe bevestigend en ook ondersteunend de Schriften naar elkaar toe zijn. Hierbij hoef ik alleen maar te denken aan onze leesopdracht van onlangs, en dan met name aan Leer en Verbonden 68, waarin gesproken wordt over "ga heen in de gehele wereld, verkondig het evangelie aan ieder schepsel" en de vraag die ik tegenkwam die ging over "Wat is Schriftuur?". "En wat zij ook spreken wanneer gedreven door de Heilige Geest, zal Schriftuur zijn". Wie zijn die zij?

Ouderling D. Todd Christofferson

Een prachtige toespraak die ingaat op het bovenstaande is die van ouderling Christofferson, een apostel van de Heer, die de titel De leer van Christus heeft meegekregen. Allereerst deze uitspraak, omdat het inhaakt op de uitspraak van president Uchtdorf:

"Dit is onze boodschap, de rots waarop wij bouwen,

het fundament van al het andere in de kerk.

Zoals alles wat van God komt,

is deze leer zuiver, zij is helder, zij is makkelijk te begrijpen -

zelfs door een kind."

Ouderling D. Todd Christofferson

Echter, in deze toespraak heeft hij het ook over zendingswerk. Dat dit een "fundamentele opdracht van de kerk is om de evangelieboodschap van Jezus Christus aan de hele wereld te verkondigen". Om vervolgens, mijn tweede reden, dit te zeggen: "We moeten echter toegeven dat er vroeger soms verwarring was over onze leer en hoe die is gevestigd - en die verwarring komt nog steeds voor". Wat mij uiteraard aan mijn HOE de Heer zijn kerk heeft hersteld door middel van Joseph Smith, deed denken.  

Mijn derde reden voor het stilstaan bij deze toespraak heeft te maken met de vraag: "Kun je de herstelling van De Kerk Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen loszien van het Eerste Visioen?" Zijn antwoord hierop is dat toen "de Vader en de Zoon Joseph Smith bezochten er begonnen werd met een ware vloed aan openbaring, die gepaard ging met goddelijke macht en gezag". Om vervolgens te zeggen dat "in die openbaringen vinden we de wezenlijke leer van de Kerk van Jezus Christus" en citeert hij uit het Boek van Mormon, dat hij, tussen neus en lippen door, eveneens een testament aangaande Jezus Christus noemt. Het belang van het Boek van Mormon is mijn reden vier.  

Reden vijf heeft te maken met schriftuur en in het verlengde ervan ook met openbaring en de deze vraag van ouderling Christofferson zelf: "Hoe openbaart de Heiland zijn wil en leer aan profeten, zieners en openbaarders?" Hij geeft dan twee nieuwtestamentische voorbeelden. Het ene voorbeeld heeft te maken met dat "we tegelijkertijd moeten bedenken dat niet iedere uitspraak door een kerkleider, vroeger of nu, noodzakelijkerwijs leerstellig is en dat de profeet Joseph Smith leerde dat een profeet alleen een profeet is wanneer hij als zodanig optreedt". Ik wil echter stilstaan bij het andere voorbeeld.

Kunnen jullie je nog onze allereerste les herinneren uit ons zondagschoollesboek van de Leer en Verbonden? Deze les ging over "God heeft zijn kinderen in alle landen van de wereld lief, de herstelling begon met een antwoord op een vraag, en Jezus Christus heeft zijn kerk hersteld". Verschillende onderwerpen van bespreking die allen te maken hadden met dat in 2020 herdacht werd dat het 200 jaar geleden was dat Joseph Smith zijn eerste visioen had. Dit werd toen gevierd door middel van een woordmonument: De herstelling van de volheid van het evangelie van Jezus Christus. In deze proclamatie kunnen we lezen dat Joseph Smith "vernam dat de nieuwtestamentische kerk van Christus na de dood van de oorspronkelijke apostelen op aarde verloren was gegaan", wat wij de afval noemen. 

Ouderling Christofferson zegt in zijn toespraak ook iets over deze afval. Ik wil echter stilstaan bij wat er in de nieuwtestamentische kerk gebeurde en wat hij daarover heeft gezegd. Dit gaat over het visioen van Petrus. "Hij zag allerlei dieren uit de hemel op de aarde neerdalen in een groot laken, dat aan de vier hoeken bijeen gehouden werd en hem werd geboden ze te slachten en te eten". Petrus aarzelde, omdat sommige van de dieren volgens de wet van Mozes onrein of onheilig waren en de wet die zulk voedsel verbood had hij nog nooit overtreden. Niettemin zei de stem in zijn droom tegen Petrus: "Wat God rein verklaard heeft, moogt gij niet voor onheilig houden". Ik ga verder niet in op de uitleg, echter dit is wat ouderling Christofferson er over zegt: "Door deze ervaring en openbaring aan Petrus veranderde de Heer de gewoonte in de kerk en openbaarde een vollediger leerstellig begrip aan zijn discipelen. En zo strekte de evangelieverkondiging zich uit tot de gehele mensheid". "Gaat heen in de gehele wereld". 

Dat wil echter niet zeggen dat hier alle problemen mee waren opgelost. "Er ontstond een tweestrijd over de vraag of de besnijdenis, die onder de wet van Mozes vereist was, als een gebod moest worden opgenomen in het evangelie en de kerk van Christus". Ouderling Christofferson: "Ons verslag van die raadsvergadering is beslist onvolledig, maar we lezen dat Petrus, de senior apostel, na veel verschil van mening opstond en verklaarde wat de Heilige Geest aan hem bevestigd had. Hij wees hen erop dat, toen het evangelie voor het eerst aan de heidenen was gepredikt in het huis van Cornelius, zij net als de Joodse bekeerlingen de Heilige Geest hadden ontvangen. Hij zei: "God maakt geen onderscheid tussen ons en hen, door het geloof hun hart reinigende". 

Met andere woorden, "God is geen aannemer des persoon" en  zoals we kunnen lezen in de proclamatie van de herstelling: "Hij heeft zijn kinderen in alle landen van de wereld lief". Voor mij is dit alles een voorbeeld van hoe de Schriften elkaar bevestigen en ondersteunen. Niet alleen dat, het zegt voor mij ook iets over de natuur van God: "Dankzij deze dingen weten wij dat er een God in de hemel is, die oneindig en eeuwig is, van eeuwigheid tot eeuwigheid dezelfde onveranderlijke God, de Maker van de hemel en de aarde, LV 20:17." 

Alle wegen leiden naar...?

"Hij zei dat er een boek was verborgen, 

op gouden platen geschreven...

Hij zei ook dat het 

de volheid van het eeuwigdurend evangelie bevatte..."

Geschiedenis van Joseph Smith 1:34

An Angel and a Promise

Degenen die mij volgen, weten dat ik op reis ben door de Schriften die we onze standaardwerken noemen, die uit vier boeken bestaan. Ik ben nu voor het derde jaar op reis, met dit jaar de Leer en Verbonden als basis. Men zegt wel dat alle wegen naar Rome leiden, maar mijn gevoel, zeker terugkijkend tot nu toe, is dat uiteindelijk alle wegen terug te leiden zijn naar ons voorbestaan, naar het Plan van Verlossing. Naar God, die onze hemelse Vader is, en die met een volmaakte liefde van al zijn kinderen houdt. Met centraal in dit plan het zoenoffer van zijn zoon Jezus Christus, het evangelie. 

Vandaag stond in onze vrouwenorganisatie de toespraak: 'O, jongeren van het edele geboorterecht' centraal. Het edele geboorterecht staat voor het erfdeel dat wij als mede-erfgenamen van Christus kunnen ontvangen als wij zowel met Hem als met God verbonden sluiten. Het woord 'verbond' is trouwens een terugkerend thema in deze toespraak. "Kinderen van het verbond, erfgenaam worden van het eeuwigdurend verbond dat God in elke bedeling met onze voorouders sloot", en als je de voetnoten volgt "het verbond van Abraham". Allemaal interessante paden om te volgen. 

Waar ik echter bij stil wilstaan is het woord eeuwigdurend, zoals het voorkomt in het eeuwigdurend verbond en in het verlengde ervan de volheid van het eeuwigdurend evangelie, wat op gouden platen geschreven stond. Over het eeuwigdurend verbond zei president Nelson dit: "Het bijvoeglijk naamwoord eeuwigdurend geeft aan dat dit verbond al vóór de grondlegging van de wereld bestond". Voor nu wil ik echter stilstaan bij wat John Taylor, de derde president van de kerk, erover heeft gezegd. Later, per slot van rekening is dit het Leer en Verbonden-jaar, zal ik één van de afdelingen uit de Leer en Verbonden als basis van vertrek nemen. Maar welk pad ik ook neem, alle wegen leiden uiteindelijk naar...

President Taylor, hij was bij Joseph Smith toen hij doodgeschoten werd en zelf ernstig gewond raakte, heeft het volgende gezegd over het bovenstaande: "Het evangelie licht ons in over het bestaan en de eigenschappen van God. Het licht ons ook in over onze relatie tot God en de verschillende taken die wij als zijn kinderen hebben. Dit evangelie brengt de mensen in contact met God, zijn hemelse Vader; dit evangelie brengt leven en onsterfelijkheid aan het licht; dit evangelie wordt verkondigd ten behoeve van alle mensen in de hele wereld. Het is een boodschap van eeuwig heil aan alle landen op aarde. God is geïnteresseerd in het welzijn van het hele mensdom, en daarom heeft Hij beginselen op aarde gevestigd die ook in de hemelen bestaan - een evangelie dat onder de Goden in de eeuwige werelden geldt, met beginselen die zijn bedoeld om het mensdom op te bouwen, te verheffen en te verhogen. Wat het eeuwig heil van de mens betreft, is alle waarheid in het evangelie van Jezus Christus vervat. Daarom wordt in de Schriften over het eeuwige evangelie gesproken. God is net als zijn Zoon, Jezus Christus, gisteren en heden en voor eeuwig dezelfde (1 Nephi 10:18) . De waarheid verandert niet. Wat 1800, 4000 of 6000 jaar geleden waar was, is ook nu nog waar, en wat ooit verkeerd was, is ook nu verkeerd. Waarheid is eeuwig en onveranderlijk, net als de grote Elohim, en het is aan ons om haar beginselen te leren kennen, haar te leren waarderen en haar op onszelf toe te passen. Omdat het evangelie een beginsel is dat van God afkomt, is het net als Hij gisteren en heden en voor eeuwig hetzelfde - oneindig en onveranderlijk. God heeft het voor het eeuwig heil van de mens ingesteld, voordat de morgensterren juichten, voordat deze wereld ontstond. Het was altijd in Gods gedachten, en zo vaak als er navraag naar werd gedaan, is het geopenbaard als een eeuwig, onveranderlijk plan waarmee de mens verlost, gezegend, verhoogd en verheerlijkt wordt". 

Tot slot zegt president Taylor nog dit: "Hieruit leren we dat de beginselen van het evangelie in de eerste tijdperken van de wereld hetzelfde waren als in onze tijd. Nogmaals, het was ditzelfde, eeuwige, onveranderlijke evangelie, waarvan de herstelling op aarde door de apostel Johannes als volgt werd geopenbaard":

"En ik zag een ander engel vliegen in het midden des hemels

en hij had een eeuwig evangelie, om dat te verkondigen aan hen,

die op aarde gezeten zijn 

en aan alle volk en stam en taal en natie..."

Openbaring 14:6-7

Uitstapje: de standaardwerken

"want Ik ben geen aannemer des persoons"

Lv 1:35

Dit jaar reis ik door de Leer en Verbonden. Ik heb ervoor gekozen deze reis aan de hand van mijn jaarthema "dat God zijn kinderen in alle landen van de wereld liefheeft" af te leggen. Daardoor kijk ik toch net even anders naar de dingen die ik onderweg zie en kaart ik ook andere dingen aan, zoals de HOE van de herstelling. Dat er door Hem geen onderscheid werd gemaakt tussen wit en zwart toen Hij zijn kerk herstelde.

Dat ik weet wat mijn jaarthema is en dat ik de Leer en Verbonden als uitgangspunt gebruik, betekent nog niet dat ik al weet waar ik in de tussentijd allemaal over ga schrijven. Ik laat me leiden door de teksten die ik tegenkom. Maar voordat ik verder reis is er toch nog één ding waar ik bij stil wil staan en dat zijn onze Schriften (genaamd de standaardwerken)en in het verlengde daarvan openbaring. 

Volgende week bespreken wij in onze vrouwenorganisatie de toespraak: 'Naar antwoorden op geestelijke vragen zoeken' van Tracy Y. Browning. Zij haalt onder andere president Dieter F. Uchtdorf aan, die heeft gezegd dat vragen stellen geen teken van zwakheid is, maar dat het juist vooraf gaat aan groei. Misschien is Tracy Y. Browning een 'gewone' zuster voor jullie, maar voor mij is ze dat niet. Haar naam is voor mij verbonden aan haar persoonlijke uitspraak over de ijzeren roede, maar ook dat zij samen met een paar andere algemene autoriteiten een boekje heeft geschreven over haar ervaringen met ras en het priesterschap. Haar uiteindelijke gevoel was dit: "Wat in feite consequent in mijn gedachten werd geplaatst en vervolgens bevestigd, opnieuw bevestigd en opnieuw bevestigd, waren de evangelie waarheden die mij in de eerste jaren van mijn discipelschap werden onderwezen. Namelijk dat allen gelijk zijn voor God". 

Ik maak nu even een sprongetje terug in de tijd, naar het jaar 1978, toen de openbaring over het priesterschap werd ontvangen. Een paar maanden na deze openbaring over het priesterschap, heeft Bruce R. McConkie een toespraak gegeven met de titel 'Allen zijn voor God gelijk'. In deze toespraak gaat hij terug naar het moment dat deze openbaring ontvangen werd en wat eraan vooraf ging. Daar ik op een standaardwerkenuitstapje ben, ga ik niet verder in op deze toespraak, op één ding na, en dat heeft te maken met de Schriften en wat hij daarover zei na het ontvangen van de openbaring over het priesterschap, namelijk: "dat deze woorden een nieuwe betekenis hebben gekregen. We hebben een nieuwe visie gekregen op hun ware betekenis. Dit geldt ook voor een groot aantal andere passages in de openbaringen. Sinds de Heer deze openbaring over het priesterschap gaf, is ons begrip van veel passages uitgebreid. Velen van ons hadden zich nooit voorgesteld of verondersteld dat ze de uitgebreide en brede betekenis hadden die ze hebben". Deze woorden hebben betrekking op 2 Nephi 26:33: "Hij nodigt hen allen uit om tot Hem te komen en deel te hebben aan zijn goedheid; en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw; en Hij is de heidenen indachtig; en allen zijn voor God gelijk, zowel de Joden als de andere volken". 

Velen van ons hadden zich nooit voorgesteld of verondersteld dat ze de uitgebreide en brede betekenis hadden die ze hebben. Dit lijkt nu een onwaarschijnlijke opmerking. Zeker nu wij weten hoe de Heer zijn kerk door middel van Joseph Smith heeft hersteld.  Misschien dat Bruce R. McConkie dit toen zo ook heeft gevoeld. Hij zegt namelijk nog iets opmerkelijks in deze toespraak en dat is: "vergeet alles wat ik gezegd heb, of wat president Brigham Young of president George Q. Cannon of wie dan ook in het verleden heeft gezegd dat in strijd is met de huidige openbaring. Wij spraken met een beperkt begrip en zonder het licht en de kennis die nu in de wereld is gekomen". Misschien dat hij daarom, twee jaar na de openbaring over het priesterschap, het volgende schrijft in een open brief die begint met de woorden "aan de eerlijke waarheidszoekers". 

Deze brief gaat over het vinden van antwoorden op evangelievragen, waarvan ik vind dat die mooi aansluiten op de toespraak van zuster Tracy Browning en ook haar eigen vragen wat betreft dit onderwerp. In deze brief geeft Bruce R. McConkie 12 tips, zoals het belang van de schriften, zijn alle profetische uitspraken waar?, en het hebben van een open geest. Tips die je kunnen helpen bij dit proces van antwoorden vinden. Nu wij nog aan het begin staan van een nieuw jaar in het teken van de Leer en Verbonden en haar kerkgeschiedenis, wil ik in het bijzonder stilstaan bij punt 3 uit deze brief: 

"Ware leerstellingen zijn in harmonie met de standaardwerken."

Ik citeer: "De standaardwerken zijn schriftuur. Ze zijn bindend voor ons. Ze zijn de geest, de wil en de stem van de Heer. Hij heeft nooit, hij doet het nu niet en hij zal nooit iets openbaren dat in strijd is met wat erin staat. Niemand die spreekt door de geest van inspiratie, zal ooit een leerstelling onderwijzen die niet in overeenstemming is met de waarheden die God al heeft geopenbaard. Deze woorden van president Joseph Fielding Smith zouden ons allemaal moeten leiden in onze evangeliestudie: Het maakt niet uit wat er is geschreven of wat iemand heeft gezegd, als wat er is gezegd in strijd is met wat de Heer heeft geopenbaard, kunnen we het opzij zetten. Mijn woorden en de leringen van elk ander lid van de kerk, hoog of laag, als ze niet overeenkomen met de openbaring, hoeven we ze niet te accepteren. Laten we deze kwestie duidelijk stellen. We hebben de vier standaardwerken geaccepteerd als meetlat of weegschaal, waarmee we de leer van elke man kunnen meten. U kunt de boeken die door de autoriteiten van de kerk zijn geschreven, niet accepteren als norm in de leer, alleen voor zover ze overeenkomen met het geopenbaarde woord in de standaardwerken. Iedere man die schrijft is verantwoordelijk, niet de Kerk, voor wat hij schrijft. Als Joseph Fielding Smith iets schrijft dat niet in harmonie is met de openbaring, dan is elk lid van de Kerk verplicht om het te verwerpen. Als hij iets schrijft dat in perfecte harmonie is met het geopenbaarde woord van de Heer, dan moet het worden geaccepteerd." Tot zover Bruce R. Mc.Conkie. 

Ik schrijf er trouwens ook lekker op los, en dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn geknip en geplak. Wat voor profeten geldt, geldt zeker ook voor mij. Iedere vrouw die schrijft is verantwoordelijk, niet de Kerk, voor wat zij schrijft. Dus mijn woorden mogen jullie ook langs de meetlat leggen. Is trouwens weer eens wat anders dan mannen langs de meetlat leggen, zoals in het maandblad Opzij. 

Ouderling D. Todd Christofferson heeft een toespraak gegeven over De leer van Christus. In deze toespraak heeft hij het over persoonlijke openbaring (zie voetnoot 2 in de toespraak), echter het onderwerp openbaring voor de kerk staat centraal daarin: "In de huidige kerk is net als vroeger het vestigen van de leer van Christus of het corrigeren van leerstellige misvattingen een kwestie van goddelijke openbaring aan hen die de Heer apostolisch gezag verleent". In deze toespraak stelt hij de volgende vraag: "Hoe openbaart de Heiland zijn wil en leer aan profeten, zieners en openbaarders?" Hij geeft dan twee nieuwtestamentische voorbeelden waarvan hij zegt dat er nu in de herstelde Kerk van Jezus Christus volgens dezelfde patronen wordt gewerkt". Deze toespraak werd gegeven vóór de proclamatie van de herstelling, maar ik moest gelijk denken dat wij de herstelde nieuwtestamentische kerk zijn. "Tegelijkertijd moeten we bedenken dat niet iedere uitspraak door een kerkleider, vroeger of nu, noodzakelijkerwijs leerstellig is. De profeet Joseph Smith leerde dat een profeet alleen een profeet is wanneer hij als zodanig optreedt", aldus ouderling Christofferson.

Ouderling Steven E. Snow zei in zijn toespraak Het koesteren van de Leer en Verbonden: "dat de Leer en Verbonden belangrijke beginselen en procedures leert met betrekking tot het bestuur van de Kerk. Om die reden fungeert het als de constitutionele basis van de hedendaagse kerk. De Leer en Verbonden is ook een rijke bron voor persoonlijke openbaring en inspiratie". 

Ik ben op reis en ik neem mee....

Afbeelding: De standaardwerken

Mijn jaarthema

Dit jaar bestuderen wij de Leer en Verbonden. De eerste les in ons nieuwe lesboek gaat over "De herstelling van de volheid van het evangelie van Jezus Christus". En natuurlijk de proclamatie die ik hier niet los van kan zien. Deze proclamatie heeft de titel: "De herstelling van de volheid van het evangelie van Jezus Christus: een proclamatie aan de wereld in het 200e gedenkjaar" mee gekregen. Ik was blij verrast met dit gegeven en de komende tijd zal zowel de herstelling als de proclamatie zeker vaker ter sprake komen. Al zal ik, wanneer de proclamatie ter sprake komt, ernaar verwijzen als de proclamatie van de herstelling. Uit deze proclamatie heb ik ook mijn thema, mijn rode draad, voor dit jaar gehaald, alleen dit keer gezien door de bril van de Leer en Verbonden. 

In deze les werd ook een verwijzing gemaakt naar een toespraak van ouderling Gerrit W. Gong Alle natiën, geslachten en talen. In deze toespraak zegt ouderling Gong het volgende: "Onze proclamatie in het 200e gedenkjaar van de kerk begint met de uiterst inclusieve belofte dat God zijn kinderen in alle landen van de wereld liefheeft. God geeft ieder van ons in elke natie, geslacht, taal en volk beloften en verbonden, en Hij nodigt ons uit om deel aan zijn overvloedige vreugde en goedheid te hebben". Aan de uitspraak van ouderling Gong hangt een voetnoot. Hij verwijst niet naar Hij verwerpt niemand die tot Hem komt, zwarte en witte, een tekst uit het Boek van Mormon die meestal wordt aangehaald als het gaat om racisme en diversiteit. Neen, hij gebruikt een ander vers uit het Boek van Mormon:

"Welnu, mijn broeders

wij zien dat God ieder volk indachtig is,

in welk land het zich ook bevindt;

ja, Hij telt zijn volk 

en zijn innerlijke barmhartigheid strekt zich uit over de gehele aarde.

Welnu, dat is mijn vreugde en mijn grote dankzegging;

ja, en ik zal mijn God voor eeuwig danken.

Amen."

Alma 27:37 

Aldus Ammon, een groot zendeling uit het Boek van Mormon. Duizenden Lamanieten werden door hem en zijn broers, die Nephieten waren, tot het evangelie gebracht. De Heer telt inderdaad zijn volk. Vandaar ook dat ouderling Gong in deze toespraak zegt dat "Gods liefde voor alle mensen in de Schriften wordt bevestigd. Die liefde komt tot uiting 

(1) in het verbond dat Hij met Abraham sloot, 

(2) de vergadering van zijn verstrooide kinderen, 

(3) en zijn plan voor ons geluk". 

De toegevoegde cijfers zijn van mij. Deze onderwerpen zie ik als hangers aan mijn rode draad en zullen ongetwijfeld, afhankelijk van wat we behandelen gedurende de week, voorbijkomen. 

Wat ik ook interessant vind, nu ik het toch heb over hoe "Gods liefde in de Schriften wordt bevestigd", is dat ouderling Gong ervoor gekozen heeft om zijn toespraak de titel "Alle natiën, geslachten en talen" mee te geven. Ik kom nu opnieuw terug op het Boek van Mormon. Ik moest bij deze zin denken aan het getuigenis van de drie en acht getuigen van het Boek van Mormon. Zowel de drie als de acht getuigen beginnen hun getuigenis met de woorden "het zij bekend aan alle natiën, geslachten talen en volken tot wie dit werk (het Boek van Mormon) komt: dat wij, door de genade van God de Vader en onze Heer Jezus Christus, de platen hebben gezien....". 

Omdat de liefde van de Heer voor alle mensen in de Schriften wordt bevestigd is het mijn plan om de komende tijd iets meer over het belang van de Schriften te schrijven. Waarom bijvoorbeeld de Schriften standaardwerken worden genoemd. Maar zeker ook in relatie tot elkaar. Met name de relatie tussen het Boek van Mormon en de Leer en Verbonden, en waar ouderling Gong het over had, namelijk de vergadering van Israël en het verbond van Abraham. 

Alhoewel ik de afgelopen periode daar het nodige over heb geschreven past dit wel heel mooi binnen het onderwerp over de herstelling, de proclamatie en Gods plan van geluk. Wat aan de ene kant een algemeen onderwerp is, met aan de andere kant het gegeven dat het ook weer een persoonlijk, individueel, iets is. Omdat het, gek genoeg, ook alles te maken heeft met wat voor relatie je hebt met jezelf en jouw zending hier op aarde. Daarnaast niet te vergeten, het onderwerp ras en het priesterschap, de reden dat ik besloot vier jaar door mijn Schriften te reizen met dit thema als basis.

Tot slot, nogmaals, dit filmpje. We hebben het per slot van rekening over de herstelling. Met onder andere deze woorden aan het eind van het filmpje, die prachtig aansluiten bij de eerste woorden van de proclamatie: 

"God heeft zijn Kerk hersteld om een heel eenvoudige reden. 

Hij houdt van al Zijn kinderen 

en wil dat ze vreugde hebben in dit leven en terugkeren bij Hem".

Basis afbeelding Pixabay 

Neem ik wel of niet een tussendoortje?

 

Neem ik wel of niet een tussendoortje? Dat was even de vraag. Zoals jullie echter hieronder kunnen zien, kon ik de verleiding niet weerstaan, ondanks dat het mijn bedoeling was om aandacht te geven aan het laatste verhaal uit het boekje 'Stay Thou Nearby'. 

In onze 'Kom dan en volg Mij'-leesopdracht van afgelopen week wordt verwezen naar een toespraak van ouderling Andersen. In deze toespraak wordt ouderling Dallin H. Oaks aangehaald, zie punt 13. Deze uitspraak herkende ik. Ik heb hem zelfs al een keer eerder aangehaald hier op mijn blog. Ondanks dat wil ik toch weer opnieuw aandacht geven aan deze uitspraak van ouderling Oaks: "In een interview uit 1988 heb ik uitgelegd wat ik ervan vind dat mensen goede redenen voor goddelijke openbaring willen. Als je met deze vraag in je achterhoofd de Schriften leest: 'Waarom gebood de Heer dit of waarom gebood Hij dat', zul je merken dat er voor minder dan een op de honderd geboden een reden is gegeven. Wij stervelingen kunnen redenen aan openbaring toekennen. Wij kunnen redenen aan geboden toekennen. Dat doen we dan op eigen gezag. Sommige mensen kenden redenen toe aan waar we het hier over hebben en bleken er faliekant naast te zitten. Daar schuilt een les in. Ik heb lang geleden besloten dat ik geloof in het gebod had en geen geloof in de redenen die eraan toegedicht werden. Alle redenen kwamen mij voor als het nemen van onnodige risico's. Laten we niet de fout maken die in het verleden is gemaakt, in dit opzicht en op andere gebieden, om  te proberen redenen aan openbaring toe te kennen. De redenen blijken uiteindelijk in hoge mate door de mens te zijn bedacht. De openbaringen zijn wat we als de wil van de Heer steunen en daarin schuilt onze veiligheid."

In de woorden van ouderling Oaks zit de bevestiging van de woorden van ouderling Anderson dat "de stem van de Heer vaak komt zonder toelichting". In die zin zijn deze woorden algemeen toepasbaar. Er is echter onder deze laag nog een laag, waardoor deze uitpraak opeens een heel andere betekenis krijgt, en dat heeft alles te maken met de woorden "waar we het hier over hebben". In dat hier zit de les. Ik vind het veelzeggend dat het juist deze les is die ook meegenomen is in het boek van ouderling Oaks "Life's Lessons Learned". 

"In 1852 verklaarde president Brigham Young officieel dat zwarte mannen van Afrikaanse afkomst niet langer tot priester geordend konden worden. Na de dood van Brigham Young lieten opeenvolgende presidenten van de kerk de tempelbegiftiging en het tempelhuwelijk voor zwarten niet toe. In de loop der jaren hebben kerkleiders en -leden gespeculeerd over de reden voor deze beperking op het priesterschap en de tempel. Geen enkele van deze theorieën is echter officiële leer van de kerk." 

"Officiële Verklaring 2 is de openbaring die in 1978 een einde maakte aan alle beperkingen in verband met ras die eens op het priesterschap van toepassing waren." In een les die over deze openbaring gaat, vind je ouderling Oaks' uitspraak terug onder het kopje "Ken geen door de mens bedachte redenen aan Gods openbaringen toe". Met als kanttekening, (ouderling Oaks heeft het nog over gebod: "Ik had geloof in het gebod") dit kun je teruglezen in de inleidende tekst van Officiële Verklaring 2, dat men het heeft over een gebruik en niet over een openbaring: "De kerkelijke verslagen bieden geen helder inzicht in de oorsprong van dit gebruik." 

Wisten jullie trouwens, misschien dat ik daar nog op terugkom, dat ouderling Jeffrey R. Holland niet het woord speculatie, maar het woord folklore gebruikte in dit verband? En, dit vind ik nog interessanter dan het woord folklore, dat ouderling Holland zei dat de folklore nooit in stand mag worden gehouden. Op deze opmerking van hem wil ik zeker nog terugkomen. In ieder geval pas nadat ik aandacht heb gegeven aan Tracy Y. Brownings persoonlijke verhaal, de laatste persoon uit het boekje waar ik de afgelopen tijd mee bezig ben geweest. Ook zegt zij trouwens iets over ouderling Oaks in haar verhaal. Zij haalt namelijk iets aan uit een toespraak van hem. Ik kom daarop terug. Echter, in deze toespraak heeft ouderling Oaks het ook over speculeren, wat ik natuurlijk niet kan negeren. Al met al voorlopig stof genoeg. 

Stof

Komende zondag bespreken wij in onze vrouwenorganisatie de toespraak 'Ingevingen van de Geest'. Het onderwerp van deze toespraak is dat we allemaal gezegend zijn met gaven en talenten. Desondanks betekent dat niet dat we zomaar op onze lauweren kunnen rusten. Ze te ontwikkelen vraagt inspanning. Ouderling Stevenson gaat in deze toespraak in op hoe dat te doen. Interessant vind ik echter dat hij ook een aantal waarschuwingen geeft, zoals: "Zoek bevestiging van uw geestelijke ingevingen. Ingevingen van de Geest zullen bijvoorbeeld in overeenstemming zijn met de Schriften en de leringen van levende profeten".

'Wees stil en weet dat Ik God ben'

Psalm 46:10

"Ingevingen van de Geest zullen in overeenstemming zijn met de Schriften en de leringen van levende profeten." Zowel de Schriften als de woorden van levende profeten zijn dus een toetssteen aan de hand waarvan ingevingen kunnen worden getoetst. Of ze al dan niet daarmee in overeenstemming zijn. 

Vragen jullie je soms ook af of je gevoel een ingeving van de Geest is geweest of je eigen gevoel? Ik denk dat om die reden ouderling Stevenson ons enige waarschuwingen geeft, om ons zo te helpen onderscheid te maken tussen het een en het ander. Ouderling Dallin H. Oaks heeft in zijn toespraak 'How can I distinguish the difference between the prompting of the Holy Ghost and merely my own thought, preferences, or hunches' het volgende gezegd (zie punt 3 uit deze toespraak: De inhoudelijke toets): "Het huis van onze hemelse Vader is een huis van orde. Hij is een God van waarheid. In oude tijden en in de huidige tijd heeft hij gesproken en spreekt hij nog steeds door zijn dienstknechten door de macht van de Heilige Geest. Door diezelfde kracht zal hij overal tot zijn kinderen spreken, en zijn boodschap zal, net als de waarheid zelf, consistent zijn. God zal zijn kinderen er niet toe aanzetten te zondigen of in strijd te gaan met de specifieke leiding of raad van de leiders die hij heeft geroepen en geïnspireerd om hen te onderwijzen. Om deze reden kunnen we de ingevingen van de Heilige Geest vaak onderscheiden van valse signalen door hun consistentie of gebrek aan consistentie met de geboden of raad die God ons of al zijn kinderen eerder heeft gegeven".

In Ideeën om uw individuele Schriftstudie te verbeteren worden ook een aantal interessante dingen gezegd, zoals "Luister naar de Geest". Let op uw gedachten en gevoelens, ook al lijken ze niets te maken te hebben met wat u leest". Mijn voorbereidingen betreffen de ingevingen van de Geest, maar tegelijkertijd trek ik de beginselen die hier onderwezen worden door naar mijn rode draad, dat allen voor God gelijk zijn. "Let op uw gedachten en gevoelens, ook al lijken ze niets te maken hebben met wat u leest." Daarnaast wordt er onderwezen dat wij naar "evangeliewaarheden, die vaak leerstellingen of beginselen worden genoemd", moeten zoeken en dat ze soms expliciet worden genoemd. Deze tekst uit het Boek van Mormon is voor mij een duidelijk voorbeeld daarvan: "en Hij nodigt hen allen uit om tot Hem te komen en deel te hebben aan zijn goedheid; en Hij verwerpt niemand die tot Hem komt, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw, en Hij is de heidenen indachtig; en allen zijn voor God gelijk, (2 Nephi 26:33)." 

Wat betreft dat allen voor God gelijk zijn en de Schriften als toetssteen gebruiken, kan ik niet om ouderling Bruce R. McConkie heen. Deze woorden zijn mij misschien wel extra dierbaar, omdat hij onder andere in het verleden dit heeft gezegd" "vergeet alles wat ik heb gezegd of wat president Brigham Young, president George Q. Cannon of wie dan ook in het verleden heeft gezegd dat in strijd is met de huidige openbaring. We spraken met een beperkt begrip en zonder het licht en de kennis die nu in de wereld is gekomen".

Ongeveer twee jaar na deze woorden heeft ouderling Bruce R. McConkie een open brief geschreven over het vinden van antwoorden op evangelievragen. In punt één heeft hij het over het belang van persoonlijke openbaring en in punt twee over het belang van de Schriften. In punt drie zegt hij dat "ware leerstellingen in harmonie met de standaardwerken zijn", wat ik niet los kan zien van de waarschuwing die ouderling Gary E. Stevenson in zijn toespraak geeft. In punt drie zegt McConkie dit: "De standaardwerken zijn schriftuurlijke teksten. Ze zijn bindend voor ons. Zij zijn de zin, de wil en de stem van de Heer. Hij zal nooit iets onthullen dat in strijd is met wat erin staat. Dat heeft hij nooit gedaan, dat doet hij nu ook niet. Niemand zal, sprekend door de geest van inspiratie, ooit leerstellingen onderwijzen die niet in harmonie zijn met de waarheden die God al heeft geopenbaard."

Tevens haalt ouderling McConkie president Joseph Fielding Smith aan, die het volgende heeft gezegd: "Het maakt geen verschil wat er geschreven staat of wat iemand gezegd heeft. Als wat er gezegd wordt in strijd is met wat de Heer heeft geopenbaard, dan kunnen we dat opzij zetten. Mijn woorden en de leringen van ieder ander lid van de Kerk, hoog of laag, als ze niet in overeenstemming zijn met de openbaringen, hoeven we ze niet te accepteren. Laten we deze kwestie duidelijk hebben. Wij hebben de vier standaardwerken aanvaard als maatstaf, of weegschaal, waaraan wij de leer van ieder mens afmeten. Je kunt de boeken die door de autoriteiten van de Kerk zijn geschreven niet als standaarden in de leer aanvaarden, alleen voor zover ze in overeenstemming zijn met het geopenbaarde woord in de standaardwerken. Elke man die schrijft, is verantwoordelijk voor wat hij schrijft. Niet de kerk. Als Joseph Fielding Smith iets schrijft dat niet in overeenstemming is met de openbaringen, dan is ieder lid van de kerk verplicht het te verwerpen. Als hij datgene schrijft wat in perfecte harmonie is met het geopenbaarde woord van de Heer, dan zou het aanvaard moeten worden."

Een les is nooit zomaar een les. Dit vanwege de stof die het doet opwaaien. 

Afbeelding: Pixabay