Dag bij dag

 

Dat ik nu een blikje deel, betekent niet dat ik geen stof heb om over te schrijven. Integendeel. Het heeft eerder te maken met de chaos in mijn hoofd, waar ik eerst wat meer orde in wil scheppen. Denk nu niet dat chaos iets negatiefs is, want dat is het niet. Integendeel. Want wanneer ik aan chaos denk, moet ik gelijk ook aan het scheppingsverhaal denken. 

Wanneer heb jij voor het laatst heerlijk gekliederd?

"Alles in ons leven uitzoeken kan onmogelijk lijken als we omringd zijn door chaos.

Maar houd vast aan deze waarheid: 

elke prachtige creatie in dit universum begon met een staat van chaos,

of ongeorganiseerde materie."

When you have no idea what you're doing

Misschien denken jullie nu dat ik het opnieuw over de Bijbel ga hebben. Dat ben ik eigenlijk niet van plan. Met name het afgelopen jaar, we bestudeerden het Nieuwe Testament, heb ik het daar volop over gehad. Alhoewel, ik zeg dit nu wel, maar jullie weten dat ik ook houd van "zoals de wind waait..." Het kan ook een mooi opstapje zijn naar dit jaar, want we zitten namelijk nog steeds in het Herdenkingsjaar Slavernijverleden: met dit verschil dat we dit jaar het Boek van Mormon bestuderen. Wie weet wat die combinatie mij brengt. Daarnaast is er nog een krokodil met trek die plannetjes in de praktijk wil brengen, wat ik ook niet los kan zien van het Nieuwe Testament. Dus stof genoeg. Ben ik even blij dat het scheppingsgebeuren een proces was. Laat ik dat als eerste maar ter harte nemen, dat iedere dag genoeg heeft aan zichzelf. Tijd om een blikje te openen.

------------

Blikjestijd

Deze tijd van het jaar is voor mij nauw verbonden met een oud ZustersHulpVereniging (ZHV) lesboekje uit 1971/1972. ZHV is de naam van de vrouwenorganisatie waar ik lid van ben. Dit lesboekje was ooit van mijn schoonmoeder, die ik nooit heb gekend. Aan de hand van haar onderstrepingen en notities kon ik zien dat de lessen in de ZHV haar dierbaar waren. En nu is dit boekje mij dierbaar. (Ondertussen is het 'was  mij dierbaar'. Heb het namelijk verwerkt in een boekproject waar ik aan mee heb gedaan.)

Wij bespreken nu in de ZHV op zondag 'alleen maar' conferentietoespraken. Maar in het verleden bestonden de lessen uit verschillende thema's. In de tijd van mijn schoonmoeder had je lessen die te maken hadden met opvoeding, huisbezoekboodschappen, maar bijvoorbeeld ook met levensontwikkeling. De lessen levensontwikkeling hadden dat jaar allemaal op de een of andere manier te maken met tijd. Hieronder een voorbeeld ervan:

'Teneinde onze levens lonend en succesvol te maken (succes in het leven wordt niet zo zeer bepaald door de grote projecten die wij uitvoeren, als wel door de wijze waarop wij het hoofd bieden aan onze alledaagse plichten) moeten wij bepalen wat de streefpunten in ons leven zijn. Om dat te kunnen bepalen, kunnen wij onszelf de volgende vragen stellen, die ons daarbij kunnen helpen:

Waar wil ik heen?

Wat wil ik zijn?

Wat wil ik doen?

Slechts wanneer wij redelijke antwoorden op deze vragen kunnen geven, zullen wij in staat zijn onze vierentwintig uur per dag zo voordelig mogelijk te gebruiken."

Wat wil ik doen?

Wat wil ik zijn?

Waar wil ik heen?

Hoe ik mijn tijd besteed, zal het vertellen."

Er valt een heleboel meer te zeggen over tijd en doelen, en zeker ook te halen uit dit boekje, maar het zijn met name deze drie vragen uit dit oude ZHV-lesboekje die voor mij nauw verbonden zijn met de jaarwisseling, mijn schoonmoeder, maar ook met de ZHV.

-----------

Mijn overgangsboekje...

Ergens tijdens mijn overgang, zo rond het begin van mijn sabbatsjaar, kreeg ik een stapeltje tijdschriften van een van onze dochters. Al genietend hiervan, besloot ik voor mezelf een collage te maken, maar dan in de vorm van een boekje. Zodat de dingen waar ik mee bezig was, meer werden dan een losse notitie hier en daar, en een stel knipsels die uiteindelijk hun weg vonden naar de prullenbak. Denk nu niet dat ik mezelf aan het opofferen was, want ik vind zoiets gewoon heerlijk om te doen. Tegelijkertijd beantwoordde het ook aan mijn behoefte om meer aandacht te besteden aan creativiteit. Daarnaast is een doel pas een doel als het op papier uitgewerkt en onder woorden is gebracht, dus het kreeg ook de rol van reminder toegedeeld.

Een van deze tijdschriften sloot qua onderwerp precies aan bij waar ik mee bezig was, dus de vellen uit dit tijdschrift (zie de foto's) heb ik mede gebruikt om een verdeling in mijn boekje te maken. Daarnaast waren er een aantal andere gebieden die ik belangrijk vond en vind, die ik meer wou specificeren, en die ook hun weg in het boekje moesten vinden. Zoals bijvoorbeeld 'Geestelijk leven' of spiritualiteit, zoals je wilt.

Tot slot, maar is dat niet met alles zo: hoeveel dromen, gedachten, boekjes en collages je ook maakt, uiteindelijk gaat het om het doen. Doen! Een klein woordje, maar.....
Wat had ik onlangs ook alweer gezegd over klein?

Zo retro...

In mijn boekenkast staat een bijzonder boekje dat ooit van de moeder van mijn man is geweest.

Het is een lesboekje van de ZustersHulpVereiniging, onze vrouwenvereniging, uit de beginjaren zeventig.  

Wat achterhaald zul je misschien denken; iets uit de jaren zeventig is nu toch zeker niet meer actueel, en al zeker niet meer van toepassing op de vrouw van nu.

Maar juist gezien in het licht van nu, heeft het nog steeds niet aan schoonheid ingeboet. 

En ervaar ik zelf keer op keer weer van hoe ik omga met mijn tijd, ik nog steeds mijn voordeel kan doen met de volgende vragen: 

Wat wil ik doen?

Wat wil ik zijn?

Waar wil ik heen?

Time-management is blijkbaar van alle tijden.
Al is het goed beschouwd slechts een middel, niet het doel.

afbeelding: http://en.wikipedia.org/wiki/We_Can_Do_It!

Gedachte

"De vreemde paradox is

 dat het dezelfde tijd neemt

 om een slonzig, kleurloos, onbewogen en onproductief

 leven te leiden 

als het neemt 

om vreugdevol en overvloedig 

te leven."

Foto: photl.com

Uitspraak: ?

Werk aan de winkel

Onlangs kwam ik de volgende opmerking tegen:

"In de hemel

 is orde 

absoluut noodzakelijk;

 als het niet zo was, 

zou er chaos heersen".

Nu heb ik een bijzonder talent voor chaos, maar aangezien ik nu geen aandacht aan chaos wil besteden...
Nee, ik wil juist wel aandacht besteden aan chaos, maar niet in dit berichtje.
Of toch wel weer?
Ach, in wezen doet het er eigenlijk niet toe wat ik nu eigenlijk wel of niet wil zeggen; het gaat erom wat ik uiteindelijk doe.

'Nog te organiseren rommel'

Wat ik de komende tijd ga doen, zoals jullie al weten, is naar binnen keren en orde scheppen.

Nu sta ik, gezien mijn talent voor chaos, daarin gelukkig niet alleen, en met de hulp van manlief hoop ik te doen wat president Kimball zei:

 "Maak goede plannen

 en voer ze op ordelijke en systematische wijze uit".

In hetzelfde hoofdstuk waarin ik de uitspraak van president Kimball tegenkwam, kwam ik ook iets tegen wat zeker past in mijn leven:

"Wij kunnen dikwijls iets nuttigs maken van oude of afgedankte spullen. 

Door samen te werken kunnen wij oudere meubels die wij in een tweedehands winkel of op een veiling hebben gekocht weer repareren en als nieuw maken. 

Wij kunnen muren, plafonds en deuren verven, gordijnen en spreien naaien, 

kussens maken en kleedjes weven".

Ben ik even gehoorzaam!!! 

Uitspraken: 'De vrouw in de kerk'.

Niet zo

Onlangs had ik al wat geschreven over dat opruimen niet bepaald mijn ding is.
Maar behalve dat opruimen niet mijn ding is, ben ik ook iemand die doorlopend wordt afgeleid door allerlei zaken. Volgens manlief, heb ik dat met name op huishoudelijk gebied, en ik geloof wel dat hij daar gelijk in heeft. Heel erg gelijk. Alleen helaas, is onze rolverdeling zo, dat een groot deel van het huishouden op mijn schouders rust, terwijl hij nu juist degene is met het meeste talent er voor.
Wat, dat begrijpt je wel, soms best lastig kan zijn.
Tijdens onze vakantie, heb ik zo links en rechts het één en ander gelezen, en heb me onder andere dus bezig gehouden met zaken die betrekking hadden op timemanagement en dat opruimen te leren is. Om een evenwichtig leven te kunnen leiden, is het noodzakelijk dat je goed om kunt gaan met tijd. Tijd niet alleen om te doen wat je moet doen, maar ook het hebben van tijd om dat wat voor jou het leven zinvol maakt. En hoe je het draait of keert, daarbij kun je niet om een georganiseerd huishouden heen.
Niets is vervelender dan bijvoorbeeld 's morgens heen en weer te moeten rennen op zoek naar een stel schone sokken.
Maar er waren zo ook een paar ideeën waar ik het absoluut niet mee eens was. Zoals bijvoorbeeld de regel: 'één ding er in, dan ook één ding er uit.' Nu heb ik een rem gezet op één ding er in en is gisteren mijn dochter met een leuke stolp naar huis gegaan, waar ik haar op gewezen heb. Zover ben ik ondertussen dus al wel. Alhoewel, ik kwam wel thuis met iets. Maar nu had ik een goed excuus, want het was een praktisch ding, waarmee je je spullen in je tent beter kunt organiseren. Alleen één ding eruit, zover ben ik nog niet. Een andere regel waar ik ook de grootste moeite mee heb is: 'als je iets langer dan een jaar niet hebt gedragen, doe het dan de deur uit.' Nu heb ik schoenen, sjaals, kettingen en tassen liggen die zeker tot zo'n dertig jaar terug gaan, dus je kan mijn houding ten opzichte van deze regel wel voorstellen.
Van dat wat ik heb gelezen, is met name één verhaal mij bijgebleven. Maar dat is vanwege de herkenbaarheid. In mijn berichtje met als titel 'Volle maan' had ik het over een toespraak van Neal A. Maxwell waarin hij het volgende zegt: 'Geestelijke onderworpenheid wordt niet in een oogwenk bereikt, maar stap voor stap, en gebruikmakend van opeenvolgende stapstenen, die sowieso bedoeld zijn om één voor één gebruikt te worden.' Nu slaat de opmerking geestelijke onderworpenheid op toewijding en jezelf overgeven aan de Heer. Nu wil ik wel een georganiseerd huishouding hebben, maar daar mezelf  nu geestelijk aan onderwerpen, nee dat is niet wat ik voor ogen heb. Nee, het gaat mij om zijn opmerking, dat bepaalde zaken niet in een oogwenk worden bereikt, maar stap voor stap. Als ik de stap kan zetten, waarover in het verhaal wat ik tijdens de vakantie heb gelezen, wordt gesproken, het concentreren op de klus die je je hebt voorgenomen, dan - hierbij moet ik denken aan Neil Armstrong -  is deze kleine stap van mij, een enorme sprong voorwaarts in het organiseren van mijn huishouding.

In dit boekje, ik heb een oudere versie, kwam ik een heel herkenbaar verhaal tegen van iemand die de zolder aan het opruimen is. Althans, dat is de bedoeling, maar van alles door haar handen laat gaan en aan het eind van de dag tot de conclusie komt dat ze nog niets is opgeschoten, dat de zolder rommeliger is dan voordat zij er aan begon, en wat nog erger is, een week later zal ze opnieuw een poging moeten wagen. Over afleiding gesproken.

Graag had ik dit verhaal in zijn geheel met jullie willen delen, omdat het zo paste in mijn verhaal, maar daar er rechten en zo op zitten, laat ik het hierbij. Degenen die in dit opzicht net zo zijn als ik, hebben genoeg aan een half woord om zich een beeld te vormen. Voor de anderen, die zich dit niet kunnen voorstellen, scheelt het niet lezen van dit verhaal alleen maar weer in tijd, en tijd is..............................