... of drie vliegen in één klap.
Voor mezelf zijn die drie vliegen één geheel. Het probleem is alleen: hoe verwoord ik het, zodat het op 'papier' ook een samengesteld geheel is.
Juist dat onvermogen kan mij weerhouden om aandacht te geven aan mijn blog.
Voelen is één, uiten is wat anders.
Maar nu ik het toch over voelen heb, laat ik daarmee beginnen.
'Want sommigen van ons hebben de meest opmerkelijke personen die wij kennen
- personen die onze gevoelens en gedachten hebben gestimuleerd -
gevonden binnen de banden van een boek.'
Degenen die mijn blog volgen, weten dat ik van lezen houd en ook dat ik bovenstaande uitspraak al eens eerder in een blogje heb verwerkt. Trouwens, al volg je mijn blog niet, de afbeelding rechts spreekt op zich al voor zich zelf.
Als we de media die we gebruiken bewust toetsen, is dat een moment van reflectie.
Professor Jensen noemt zo’n moment een
‘gesprek met onszelf’: ‘een innerlijke dialoog
— een geven en nemen, waarin we luisteren en reageren.
De beste gesprekken die we hebben, worden vaak momenten van persoonlijke bekering,
omdat het doorgaans door een gesprek is dat we onze mening veranderen,
een nieuwe weg inslaan
of ons voornemen om ons leven te beteren.
De aanpassingen die we op die momenten in onze ziel aanbrengen,
zijn meestal klein, eenvoudig, gradueel, vertroostend en productief.’
Tijdens het lezen van de Liahona kwam ik deze tekst tegen in een artikel over 'Media de moeite waard' (blz. 14) en moest ik gelijk denken aan 'mijn' uitspraak, 'personen die onze gevoelens en gedachten hebben gestimuleerd'.
Lezen is voor mij op reis gaan, en ik maak daar tijd voor vrij, bewust.
Niet lezen is geen optie; ik weet wat dat met me doet.
Wat mij bij mijn derde uitspraak brengt, die gaat over 'het voeden van de vrede in jezelf':
'Voed de vrede in jezelf.
Let eens op welke prikkels van buitenaf je toelaat.
Wat neem je op aan onvrede en onrust?
En welke dingen brengen je juist vrede en vertrouwen?
Als je merkt dat je vooral onvrede en onrust toelaat,
kun je jezelf trainen om betere keuzes te maken.
Wat voedt de vrede in jou?
Mediteren, inspirerende boeken lezen,
een wandeling in de natuur maken?
Maak hier bewust ruimte voor.'
Timber Hawkeye, van hem is bovenstaande uitspraak, zegt grappig genoeg het volgende over de tv:
'Ik probeer ook om minder onvrede van buitenaf toe te laten.
Geweld op tv zien is voor je hoofd wat geraffineerde suiker eten voor je lichaam is.
Een uurtje ruis kan onrust en onvrede voor de hele dag veroorzaken.'
Om die reden heeft hij zijn tv weggedaan.
Nu wil ik niet zo ver gaan dat ik onze tv de deur uit doe.
Maar ik denk wel dat hij een punt heeft.
Niet alleen als het gaat om geweld, dus wat we kijken, maar ook hoeveel we kijken, wat voor hem duidelijk geen probleem meer is.
Hierin een bewuste keus maken zou dus zomaar van invloed kunnen zijn op onze dagelijkse reis door het leven.
Vanwege het uitfilteren van.
Het zijn de kleine dingen die het doen.
Zijn het nu stiekem toch vier vliegen geworden?
Ach, wat maakt het uit, ik heb een 'klap' uitgedeeld.
Ondanks mijn geworstel om het te verwoorden.
Uitspraak Timber Hawkeye: Happinez oktober 2013, Workout voor je ziel.
Smileys: internet.
