Waarom wij niet?

 

Het Oude Testament is nog steeds mijn basis van reizen. En op de achtergrond speelt nog steeds dat er nog een aantal ras-en-het-priesterschap-plaatsen zijn die ik wil bezoeken. Echter, vandaar mijn vrij-reizen-abonnement, wil ik ook aandacht geven aan onderwerpen die bijvoorbeeld meer met mijn vrouw-zijn te maken hebben, zoals de dochteren van Zelafead. 

"Toen kwamen de dochters van Zelafead, ...Machla, Nog, Hogla, Milka en Tirza.

Zij gingen staan voor Mozes en voor Eleazar, de priester, 

en voor de leiders en heel de gemeenschap, 

bij de ingang van de tent van ontmoeting, met het verzoek;

Onze vader is gestorven in de woestijn, ...hij is om zijn eigen zonde gestorven.

Hij had echter geen zonen. 

Waarom zou de naam van onze vader 

uit het midden van zijn geslacht worden weggenomen,

alleen maar omdat hij geen zoon had?

Geef ons bezit te midden van de broers van onze vader."

HSV Numeri 27:1-4

Ik vind wat hier beschreven wordt om verschillende redenen geweldig. In gedachten zie ik deze vrouwen, deze vijf zussen, staan. Niet alleen voor Mozes en Eleazar, nee, voor de gehele gemeente. Van tevoren hadden deze zussen met elkaar overlegd. Ze weten wat ze willen zeggen en wat hun verzoek is. Echter, weten wat je wil zeggen, en het dan ook uiteindelijk naar voren brengen, het uitvoeren, dat kan soms een heel ander verhaal zijn. 

Dit is wat Scripture Helps zegt over wat een reden zou kunnen zijn om toch maar niet je mond open te doen. "Het Oude Testament geeft ook een inkijkje in de grote uitdagingen waar vrouwen in de oudheid mee te maken kregen, waar ze vaak werden onderdrukt, misbruikt en op andere manieren slecht werden behandeld. Gewoonten en gebruiken die in de meest moderne samenlevingen onrechtvaardig of problematisch lijken, werden gevormd door de culturele normen van die tijd." 

"De priester van Midian had zeven dochters. Zij kwamen om water te putten 

en vulden de drinkbakken om het kleinvee van hun vader te drinken te geven. 

Toen kwamen de herders en joegen hen weg, 

maar Mozes stond op,

verloste hen en gaf hun kudden te drinken."

Exodus 2:16-17

Ik denk dat vrouwen in deze tijd ook voor grote uitdagingen staan. Wij mogen dan heden ten dage geen water putten, echter intimidatie op straat is bij ons ook geen vreemd verschijnsel. Orange the World is de campagne van de Verenigde Naties tegen geweld tegen vrouwen. Op de vraag: "Wat zou er moeten gebeuren om geweld tegen vrouwen te bestrijden? Welke cultuuromslag is nodig om geweld tegen vrouwen te bestrijden?" wordt er onder andere dit gezegd: "De aanpak van geweld tegen vrouwen bestaat traditioneel vooral uit het aanspreken van vrouwen. Aan meisjes wordt nog altijd vaak aangeraden om niet te provocatieve kleding te dragen, niet alleen in het donker te lopen of te fietsen, niet dronken te worden, een verkrachtingsfluitje bij zich te dragen of weerbaarheidstrainingen te volgen. Het bizarre daarvan is dat daarmee niet alleen het probleem, maar ook de oplossing op het bordje van vrouwen wordt geschoven. Vrouwen en meisjes moeten voorkomen dat ze verkracht worden, in plaats van dat mannen en jongens ervoor zorgen dat zij geen dader worden. We moeten investeren in mannen en jongens, door hen op vroege leeftijd duidelijk te maken wat geweld tegen vrouwen teweegbrengt en hoe zij kunnen voorkomen dader te worden, en door hen te betrekken als belangrijke medestanders om het denigreren en objectiveren van vrouwen uit te bannen en andere mannen aan te spreken die zich daar schuldig aan maken. We moeten mannen en jongens betrekken, en dan niet (alleen) als potentiële daders, maar vooral ook als potentiële medestanders, om er samen voor te zorgen dat geen man of jongen geweld tegen vrouwen en meisjes acceptabel vindt, laat staan stoer of cool". Mozes stond op, en als medestander van deze vrouwen, joeg hij, notabene in zijn eentje, de herders weg. 

Ook in zijn leiderschap liet hij zien, zoals nu met deze zussen, dat hij verder ging dan de culturele norm van zijn tijd, die in hun voorstel afweken van wat in die tijd gebruikelijk was. Ze werden door Mozes niet alleen gezien, maar ook gehoord. Want "Mozes bracht hun rechtszaak voor het aangezicht van de Heer". En dit is het antwoord van de Heer: "De dochters van Zelafead hebben gelijk; u moet inderdaad een eigen erfelijk bezit geven, te midden van de broers van hun vader, en u moet het erfelijk bezit van hun vader op hen doen overgaan. En tegen de Israëlieten moet u zeggen: Wanneer iemand sterft en geen zoon heeft, dan moet u zijn erfelijk bezit op zijn dochter doen overgaan." 

In onderstaande video gaat Camille Fronk Olsen verder in op deze verzen uit de Bijbel, waardoor je nog meer waardering krijgt voor dit verhaal. Ergens in deze video zegt professor Olsen het volgende: "In plaats van naar anderen te kijken die misschien ouder en meer gerespecteerd waren in het kamp voor een oplossing, zeiden zij: Waarom wij niet? Zij handelden zelfstandig en lieten niet met zich handelen." 

En zo "hebben deze vijf vrouwen, duizenden jaren later, nog steeds invloed op de wereld". En ben ik, zo reizend door de Schrift, ongemerkt toch ook weer terug bij Zijn is zien. Om van hieruit verder te reizen naar die andere vrouw die ook besloot de touwtjes in handen te nemen. 

Zijn is zien

 

Aan het begin van het jaar had ik een ticket gekocht waarmee ik tot aan het eind van het jaar door het Oude Testament kon reizen, aan de hand van dat allen voor God gelijk zijn. Echter, dit ticket voelde op een gegeven moment meer als een dalurenticket. Daarom heb ik onlangs mijn dalurenticket omgezet in een volledig vrijreizenticket dat meer past bij mijn gevoelens van: zoals de wind waait, waait mijn rokje. Met dit verschil dat ik geen verslag deed van wat ik onderweg tegenkwam. Tot ik dit vers las:

"Met hen vergeleken zijn wij maar sprinkhanen"

Numeri 13:33

Of, afhankelijk van welke vertaling je leest: "We voelden ons zo klein als sprinkhanen". Toen ik dit las, voelde ik geduw in mijn rug en de woorden: "waarom deel je niet wat je hebt hangen aan dit vers?" Wat ik nu bij deze zal doen. 

Allereerst deze opmerking: "Welk volk in de geschiedenis had een groter getuigenis dat God met hen was, en zijn niet overtroffen macht ten behoeve van hen zou gebruiken? Zij hadden zoveel en waren zoveel meer beloofd. Toen kwam de keus. De tragedie was niet zozeer wat er gebeurde, maar wat er verloren ging. Wat geweest had kunnen zijn, vergeleken met wat er was."

Vervolgens dit, wat komt uit een boek van Joel Osteen, een geestelijke uit een andere kerk, waar ik bij toeval tegenaan liep toen ik aan het neuzen was tussen de boeken in de kringloop. Helaas weet ik niet meer de titel van dit boek, maar dit heb ik van hem opgeslagen in mijn Schriften: "Tien van de twaalf spionnen zeiden: Het is inderdaad een land dat overvloeit van melk en honing, maar we maken geen schijn van kans. We zullen die mensen nooit verslaan. Bovendien zeiden ze: Mozes, we waren in onze eigen ogen als sprinkhanen. Let op de zinsnede: in onze eigen ogen. Met andere woorden, vergeleken met de tegenstanders en de obstakels die voor hen lagen, zagen ze zichzelf als kleine, zwakke, verslagen sprinkhanen, klaar om verpletterd te worden en hulpeloos tegenover de reuzen die hen bestreden. Die tien spionnen kwamen terug met een negatief verslag, omdat ze zich concentreerden op hun omstandigheden. Ze verloren de strijd nog voordat die begonnen was. Hun gebrek aan geloof en hun gebrek aan zelfvertrouwen beroofden hen van de vruchtbare toekomst die God voor hen in petto had. Het zelfbeeld van Jozua en Caleb was zodanig dat ze weigerden zichzelf te zien als sprinkhanen die vertrapt konden worden. In plaats daarvan zagen ze zichzelf als dienaren van God, geleid en bekrachtigd door God. Jozua en Caleb beschikten over dezelfde gegevens als de twijfelaars, maar trokken andere conclusies. Bedenk dat God de Hebreeën de overwinning al had gegarandeerd, maar vanwege hun negatieve zelfbeeld bereikten ze nooit het Beloofde Land". 

In zijn toespraak "Kom niet in opstand, en wees niet bevreesd" heeft ouderling Kevin R. Duncan het ook over deze twaalf verspieders. Dat we op twee manieren naar de dingen kunnen kijken, zoals het verspiedersverhaal ons leert. "Alle twaalf verkenners hadden dezelfde voordelen en nadelen gezien. Hun verschillende reacties laten zien dat tien groepsleden alleen de problemen zagen, en dat de andere twee hun vertrouwen in God stelden." Het mooie van deze toespraak is dat ouderling Duncan in deze toespraak hedendaagse voorbeelden heeft verwerkt. In dit rijtje past ook heel mooi de verandering die in september gaat plaatsvinden, wanneer ons zondagschema gaat veranderen. 

Dit vers in Numeri gaat echter ook over hoe je jezelf ziet. Zijn is zien. Door hun gebrek aan zelfvertrouwen, "wij voelen ons als sprinkhanen", konden zij niet zien wat Jozua en Caleb zagen. Wanneer ik denk aan de woorden "Zijn is zien", denk ik aan een video die ik in het verleden heb gedeeld. Ik deelde die video in een andere context, maar wat Connie L. Blakemore hierin zegt, is ook van toepassing op dit sprinkhanengevoel, namelijk dat "de overtuigingen die we hebben voor een ieder van ons de lenzen zijn waarmee we de werkelijkheid zien. Wat je ziet, is wat je bent". 

Afbeelding: LinkedIn

2. Groenten aan het snijden

Wat mij zo aansprak in de toespraak van Conny Blakemore en wat ik ook heel grappig vond, was haar gebruik van brillen. "De overtuigingen die we hebben, zijn voor ieder van ons de lenzen van de werkelijkheid." Met wat voor bril kijk jij naar jezelf en naar je omgeving? Heeft dit uiteindelijk ook niet alles te maken met hoe jij God ziet en ervaart? 

Voor welke bril kies jij?

Zelf heb ik eerder dit jaar verschillende stukjes geschreven over de bril die je draagt . Twee stukjes gingen met name over aanpassingen in de Schriften. In het derde stukje verwijs ik onder andere naar een artikel dat ingaat op dat "God een donkere huid op hen deed komen".

Voordat ik naar onze leesopdracht van vorige week ga, de hoofdstukken 1tot en met 4 van Jakob, wat voor mij te maken heeft met de Lamanietenbril, wil ik toch nog even stilstaan, opnieuw, bij de zwarte huid waarover gesproken wordt in het Boek van Mormon. Naar aanleiding van de stukjes die ik toen heb geschreven, kreeg ik een door Thijs Dorenbosch vertaald artikel toegestuurd dat ingaat op: "Wat is de donkere huid in het Boek van Mormon?" In dit artikel wordt, ik zou bijna zeggen grappig genoeg als het niet zo pijnlijk was en is, ook over brillen gesproken, de raciale bril, die sommigen maar niet af kunnen zetten, ondanks de duidelijke woorden van de kerk: "Vandaag de dag verwerpt de kerk de theorieën die in het verleden naar voren zijn gebracht dat de zwarte huid een teken van goddelijke ongunst of vloek is." 

Het vasthouden aan deze raciale bril, met alle gevolgen van dien, zorgt er misschien voor dat we als geheel, leden van Zijn Kerk, niet dat ontvangen wat we zouden kunnen ontvangen. Omdat we nalaten het Boek van Mormon volledig te omarmen. Want als ons iets geleerd wordt, is dat het Boek van Mormon juist voor ons, in deze tijd, geschreven is. Hierbij hoef ik alleen maar aan de afgelopen algemene conferentie en ouderling Cooks toespraak te denken, die, hoe kan het ook anders, citeerde uit het Boek van Mormon, "dat allen gelijk zijn voor God" en dat de reddende barmhartigheid van de Heer niet afhankelijk is van afkomst, opleiding, economische status of ras. Het is gebaseerd op één zijn met Christus en Zijn geboden." Met andere woorden: 

"Hij verwerpt niemand die tot Hem komt"

2 Nephi 26:33

Afbeelding: Pixabay

Dag 3...

Dag 3: Jezus hielp anderen om te zien en dat kunt u ook.
Suggestie 1: Tik een opbergdoos voor brillen op de kop en schenk iemand een oude bril.

Ik ben echt niet van plan om doorlopend verslag uit te brengen van hoe goed ik het er van afbreng als het gaat om het vervullen van 'VERLICHT de WERELD'-opdrachten'. 

Maar het idee van vandaag vond ik een bijzondere: 'Schenk iemand een oude bril'.

Ik moest gelijk aan het oude brilletje met ronde glazen van onze zoon denken.

Toen een klein mannetje, nu moet ik op mijn tenen staan om hem een knuffel te kunnen geven.

Van het kleine brilletje kan ik nog geen afstand doen, die heeft een emotionele waarde; net zoals bijvoorbeeld de oude rammelaars van de meiden, maar de overige brillen die nog in huis liggen, die gaan naar een goed doel.