1. Coronacrisis

 

Gistermiddag zat ik in de zon een blad van een paar jaar geleden te lezen, waarin men terugblikt op de coronacrisis. In dit tijdschrift stond een artikel met de titel "De ruimte om dingen anders te doen". Daarin werd de volgende vraag gesteld: "Wat hebben de afgelopen jaren met ons gedaan?" Toen ik vandaag voor mijn voorraadkast stond en mij afvroeg welk blikje ik zou gaan openen kon ik niet anders dan het blikje coronacrisis uit de kast halen. 

In onderstaande tekst heb ik het over de discussie van "wij dringen er bij u op aan", die toen speelde. Wat trouwens ook ter sprake komt in bovenstaand artikel, is het hebben van verschillende perspectieven en het vinden van de nuance, in dit geval het maatschappelijke debat. Ik denk dat de vragen van toen, ik heb het nu over ons als leden van de kerk, dat alhoewel we geen coronajasje meer dragen, nog steeds actueel zijn. En dan gaat het met name om deze vraag: "In hoeverre ben ik bereid om te gehoorzamen als het niet in lijn is met mijn eigen standpunt?". 

In het Flow-artikel wordt gesproken over een "open ruimte", maar ook over het pleiten voor "openheid". Het gesprek blijven voeren en de onderlinge relaties niet laten vertroebelen door verschillende standpunten". Als het gaat om openheid, maar ook om wel of niet gehoorzamen, dan kan ik dit op de een of andere manier niet loszien, maar dat komt waarschijnlijk door mijn 'gekleurde' brilletje, van wat president Dallin H. Oaks in het verleden zei over de ban op het priesterschap: "Ik had de redenen bestudeerd die toen werden gegeven. Ik kreeg over geen enkele een bevestiging dat die waar was. Als onderdeel van mijn gebedvolle studie ontdekte ik dat de Heer in het algemeen zelden redenen geeft voor de geboden en aanwijzingen die Hij aan zijn dienstknechten openbaart. Ik besloot trouw te zijn aan onze profetische leiders en te bidden dat de dag zou komen dat iedereen - zoals bij de instelling van deze beperking was beloofd - op de zegeningen van het priesterschap en de tempel aanspraak kon maken. Nu, op 8 juni 1978, was die dag aangebroken en huilde ik van vreugde."

Blikje: Coronacrisis, 22 augustus 2021

Op 12 augustus jongstleden werd door het Eerste Presidium onderstaande boodschap naar de leden van de kerk, overal ter wereld, gestuurd. Hieronder zowel de boodschap in het Engels als in het Nederlands. Voor alle duidelijkheid: de vertaling in het Nederlands is niet de officiële versie van de kerk, maar van Google Translate, wat in het licht van dit blogje wel volstaat.  

Dear Brothers and Sisters:

We find ourselves fighting a war against the ravages of COVID-19 and its variants, an unrelenting pandemic. We want to do all we can to lint the spread of the viruses. We know the diseases they cause can only be achieved by immunizing a very high percentage of the population. 

To limit exposure to these viruses, we urge the use of face masks in public meetings whenever so possible. To provide personal protection from such severe infections, we urge individuals to be vaccinated. Available vaccins have proven to be both safe and effective. 

We can win this war if everyone will follow the wise and thoughtful recommendations of medical experts and government leaders. Please know of our sincere love and great concern for al God's children. 

The First Presidency

Russel M. Nelson

Dallin H. Oaks

Henry B, Eyring

Beste broeders en zusters:

We bevinden ons in een oorlog tegen de verwoestingen van COVID-19 en zijn varianten, een niet aflatende pandemie. We willen er alles aan doen om de verspreiding van deze virussen te beperken. We weten dat bescherming tegen de ziekten die ze veroorzaken alleen kan worden bereikt door een zeer hoog percentage van de bevolking te immuniseren.

Om de blootstelling aan deze virussen te beperken, dringen erop aan het gebruik van gezichtsmaskers tijdens openbare bijeenkomsten wanneer sociale afstand niet mogelijk is. Om persoonlijke bescherming te bieden tegen dergelijke ernstige infecties, dringen we bij personen erop aan zich te laten vaccineren. Beschikbare vaccins zijn zowel veilig als effectief gebleken.

We kunnen deze oorlog winnen als iedereen de wijze en doordachte aanbevelingen van medische experts en regeringsleiders opvolgt. Weet alstublieft van onze oprechte liefde en grote zorg voor al Gods kinderen.

Het Eerste Presidium

Russell M. Nelson

Dallin H. Oaks

Henry B. Eyring 

We zijn nu een aantal dagen verder, en het is interessant om te zien hoe deze bekendmaking een eigen leven aan het leiden is. En dan gaat het met name om het woord 'urgent' of de zin 'wij dringen er bij u op aan'.

In deze tekst wordt niet gezegd "Zo spreekt de Heer" of dat wij het moeten doen. Maar de vraag is wel, als het Eerste Presidium om iets dergelijks vraagt, in hoeverre van ons gevraagd wordt om hier gehoor aan te geven. Want dat is in wezen de discussie: wat te doen met een dergelijke dringende vraag.

Vandaag bespraken we in de ZHV de toespraak 'De eeuwige levensreis van een kind van God'. Deze toespraak ging onder andere over dat wij al leefden voordat wij hier geboren werden, dat kinderen een erfdeel van God zijn, en dat een vloedgolf aan abortussen de wereld overspoelt. En ook deze toespraak 'Een gelovig oog' haakt in op dit alles. Behalve dat wordt in deze toespraak ook aandacht gegeven aan de proclamatie over het gezin, die vanochtend ook ter sprake kwam. 

Ouderling Anderson zei in zijn toespraak 'Een gelovig oog' iets interessants, wat naar mijn mening ook licht kan werpen op totaal andere onderwerpen, tenminste als je het woord proclamatie vervangt door een ander woord of zin, zoals nu met wat van het Eerste Presidium afkomstig is: "Als we van de proclamatie alleen aanvaarden wat ons aanstaat, belemmeren we ons eeuwig perspectief en hechten we te veel belang aan wat er hier en nu gebeurt". 

Ook haalt ouderling Anderson president Russell M. Nelson aan, die het volgende zei voordat hij president van de kerk werd: "Profeten zien vooruit. Zij zien de schokkende gevaren die de tegenstander op ons pad geplaatst heeft of gaat plaatsen. Profeten voorzien ook de grote mogelijkheden en voorrechten voor hen die luisteren met de bedoeling te gehoorzamen."  

Is de uiteindelijke vraag waar het om draait niet: in hoeverre ben ik bereid om gehoor te geven aan de woorden van deze wachters op de toren, ook als het in eerste instantie niet in lijn is met bijvoorbeeld mijn eigen standpunt?

 

Misschien dat dit blogje nog een vervolg krijgt. Zoals de wind waait, waait mijn jasje. Maar het bovenstaande zou voor nu niet compleet zijn als de volgende verklaring over vaccinaties van het Eerste Presidium, gepubliceerd eerder dit jaar, zou ontbreken, en waar het 'dringende verzoek' een vervolg op is.  Er is namelijk een verschil tussen blinde gehoorzaamheid aan de ene kant en blinde gehoorzaamheid aan de andere kant. "Ons is nooit gezegd dat we blinde gehoorzaamheid moeten nastreven; de leden van de kerk onderscheiden zich door intelligente gehoorzaamheid". Hierbij denk ik dan met name aan de laatste zin uit de verklaring hieronder. De boodschap in het algemeen is duidelijk. 

"In woord en daad steunt De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen al generaties lang vaccinaties. Als een prominent onderdeel van onze humanitaire inspanningen heeft de Kerk over de hele wereld levensreddende vaccins gefinancierd, gedistribueerd en toegediend. Vaccinaties hebben geholpen om verwoestende overdraagbare ziekten, zoals polio, difterie, tetanus, pokken en mazelen, te beteugelen of te elimineren. Vaccinaties die worden toegediend door bekwame professionals beschermen de gezondheid en beschermen het leven.

Toen deze pandemie zich over de wereld verspreidde, heeft de Kerk onmiddellijk bijeenkomsten geannuleerd, tempels gesloten en andere activiteiten beperkt vanwege ons verlangen om goede wereldburgers te zijn en ons deel te doen om de pandemie te bestrijden.

Nu worden COVID-19-vaccins ontwikkeld waarvoor velen hebben gewerkt, gebeden en gevast, en sommige worden verstrekt. Volgens de richtlijnen van lokale gezondheidsfunctionarissen werden vaccinaties voor het eerst aangeboden aan gezondheidswerkers, eerstehulpverleners en andere ontvangers met hoge prioriteit. Vanwege hun leeftijd verwelkomen senior kerkleiders ouder dan 70 nu de mogelijkheid om zich te laten vaccineren.

Als er passende kansen beschikbaar komen, dringt de Kerk er bij haar leden, medewerkers en zendelingen op aan goede wereldburgers te zijn en de pandemie te helpen onderdrukken door zichzelf en anderen te beschermen door middel van immunisatie. Individuen zijn verantwoordelijk om hun eigen beslissing te nemen over vaccinatie. Bij het maken van die beslissing raden we aan dat zij, waar mogelijk, overleggen met competente medische professionals over hun persoonlijke omstandigheden en behoeften."

Afbeelding: President Russell M. Nelson

Wat het belangrijkste is...

 

"Zoals de wind waait, waait mijn rokje". Eigenlijk betekent dit dat je je aan alle omstandigheden kunt aanpassen. Wat ik ermee bedoel, is dat wat op dat moment als gedachte de meeste aandacht trekt, of moet ik zeggen opeist, voorrang krijgt op andere onderwerpen die toch ook zo de moeite waard zijn. Zoals de afgelopen conferentie. Ik heb nog niet alle toespraken gehoord, maar voor nu springt voor mij er al één uit en dat is de toespraak van elder Ulisses Soares. Dan heb je nog soepje, de toespraak van president Nelson. Onze zondagsschoolleesopdracht die deze week in het teken staat van Efeze. Hierbij denk ik aan de muur van scheiding, separatie of scheidingswand, of wat voor andere mooie woorden je hiervoor wil gebruiken. Ook een onderwerp om iets mee te doen. Zeker in het licht van "God is geen aannemer des persoons". Daarnaast heb ik nog een aantal foto's die vinden dat ze verdrukt worden en in de hoek gezet. Zich achtergesteld voelen. Het valt niet mee om al deze onderwerpen tevreden te houden en dan ben ik er ook nog. En dan heb ik het nog niet eens gehad over dat ik een vaas ben, wat iets anders is dan een gebroken kruik zijn. 

Wanneer ik denk aan de gebroken kruik, dan denk ik aan de vogel op zijn nest en ouderling Jeffrey R. Holland. Misschien hebben jullie ook wel bepaalde toespraken die je niet los kunt zien van bepaalde personen. Dat heb ik ook met zuster Patricia Holland, de vrouw van ouderling Holland die onlangs overleden is. Dat ik nu aandacht aan haar geef, heeft alles te maken met dat ik haar naam tijdens de afgelopen algemene conferentie voorbij hoorde komen en dat ik aan één specifieke toespraak van haar moest denken, en dat is de toespraak: 'One thing needful'. Deze toespraak, ondanks dat het een oudje is, is zeker de moeite waard om (opnieuw) te lezen.

Afbeelding: Pinterest LDS Woman

Toch geen blikje vandaag...

De insteek van het filmpje gisteren ging over dat je niet uit het oog moet verliezen hoeveel goed je gedurende de dag doet. Maar niet iedereen zag dat zo. Ik zag dat zeker ook niet zo. Toen ik het filmpje voor het eerst zag, zag ik een overbelaste moeder die geen nee kon zeggen. 

Al kan ik de andere kant ook zien. Het is net als met de afbeelding hierboven. Men zegt dat als je jong bent, je eerder de jonge vrouw ziet en dat als je wat ouder bent, je eerder de oude vrouw ziet. Dus wat je ziet, zegt iets over jou. Ik zie in eerste instantie nog steeds een overbelaste moeder die geen nee kan zeggen, vandaar dat ik onderstaand filmpje deel. Voor al die overbelaste moeders, maar ook zij die dat niet zijn. Want in wat voor situatie je ook zit, wat je omstandigheden ook zijn, of je nu een man bent of een vrouw, in alles zit een overlap,  en dat is zorgen dat je in balans blijft, "want het is niet nodig dat iemand harder loopt dan hij kracht heeft". Om die reden geen blikje vandaag. 

 

Afbeelding jonge en oude vrouw., schriftuurtekst Mosiah 4;27

Doornen in het vlees...

 

Ga toch nog even voortborduren op de toespraak "Ga gewoon door - vol geloof", de toespraak die wij onlangs in onze vrouwenorganisatie bespraken. Want de praktijk wijst uit dat gewoon, niet altijd gewoon is. Deze toespraak gaat over "alledaagse ontmoediging die bij de ups en downs van het leven hoort". Net zoals de spreker zelf al zei: "Met ontmoediging bedoel ik niet de slepende gevolgen van klinische depressie, angststoornissen of andere ziekten die een bijzondere behandeling vereisen". 

Dat ik hierop voortborduur, wil niet zeggen dat ik klaar ben met de onderwerpen 'slavernij' en 'ras en het priesterschap'. Integendeel. Daarnaast is het voortborduren net zo goed een 'hanger' die past op mijn kapstok: "God is geen aannemer des persoon". We krijgen allemaal in meer of mindere mate met tegenspoed te maken, ongeacht hoe trouw we wel of niet zijn. Voorbeelden genoeg daarvan in de Schriften. Hierbij denk ik aan Paulus, die, zoals hij zelf zei, "geplaagd werd door een scherpe doorn in zijn lichaam". 

Dat ik specifiek Paulus aanhaal, heeft te maken met onze zondagschoolleesopdracht van deze week en de volgende notitie in mijn Schriften. Dit betreft een uitspraak van Boyd K. Packer: "Ik heb onlangs een huisarts gevraagd hoeveel van zijn tijd hij besteedde aan het behandelen van zuiver lichamelijke kwalen. Hij heeft een grote praktijk en na er ernstig over nagedacht te hebben, antwoordde hij: niet meer dan 20 procent. De rest van de tijd werk ik aan problemen die het lichamelijk welzijn van mijn patiënten beïnvloeden, maar niet lichamelijk van oorsprong zijn. Deze lichamelijke kwalen, zei de dokter, zijn slechts symptomen van een andere soort moeilijkheid". Kijkend naar de cijfers van nu, dan heeft "bijna de helft (48%) van de volwassenen in Nederland (18-75 jaar) ooit in het leven één of meerdere psychische aandoeningen gehad". Dat zijn cijfers die er niet om liegen. Ook wel beangstigend. Eén op twee. Tegelijkertijd gaat het Trimbos, want daar komt dit cijfer vandaan, ook in op wat mentale gezondheid is, en hoe je dat blijft.

In onze leesopdracht van deze week wordt dit gezegd over Paulus: "We weten niet wat Paulus' 'doorn in het vlees' was, maar we hebben allemaal onze eigen doornen waarvan we zouden willen dat God ze bij ons wegnam". Daarnaast wordt er dan gevraagd om over je eigen doornen na te denken in het licht van wat Paulus schrijft over beproevingen en zwakheden, maar er wordt ook dit gezegd: "De genade van de Heiland is voor mij genoeg om kracht in mijn zwakheid te vinden". 

Ik heb ook zo een aantal doornen in mijn vlees. Zoals jullie weten ben ik in remissie. Volgende week staat weer een controleafspraak gepland. Daarnaast, als gevolg van chemotherapie, kamp ik met bijwerkingen waarbij vermoeidheid de boventoon voert. Los daarvan voel ik me goed en gezegend. Ik besef dat ik naast dit zomaar een extra doorn in mijn vlees had kunnen hebben, want ik weet ook dat "in vergelijking met de algemene bevolking patiënten die kanker hebben (gehad) veel vaker depressieve klachten ervaren. In de eerste twee jaar na diagnose ervaart een derde van de patiënten depressieve klachten". 

Wat Paulus mij leert, is dat gebeden worden verhoord, maar niet altijd zoals wij dat willen. Daarnaast, dat vind ik een interessante: "En Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is u genoeg, want de kracht openbaart zich ten volle in zwakheid, want als ik zwak ben, dan ben ik machtig". Ik hoop dat ik altijd zwak genoeg zal zijn.

Afbeelding: Seminarielesboek

Gedoe komt er toch

'Gedoe komt er toch' vond ik wel een mooie titel voor dit blogje na acht maanden niet te hebben geschreven op mijn blog, want daar ging mijn blogje in maart van dit jaar over. Ik schreef toen de volgende zin uit het boek op: "Wees blij dat er gedoe is. Althans, als je wilt veranderen". Nu gaat dit boek over relaties op de werkvloer, maar los van de werkvloer geeft het gewone dagelijkse leven op zichzelf al genoeg gedoe. 

Diegenen die al vaker op mijn blog zijn geweest, weten dat ik van de zin 'zoals de wind waait, waait mijn jasje' houd. Soms schrijf ik regelmatig op mijn blog en soms tijden niet. Dat ik de afgelopen acht maanden niet op mijn blog heb geschreven, is dus eigenlijk niet iets nieuws. Alleen dit keer had mijn niet-schrijven een speciale reden; ik was namelijk druk in de weer met mijzelf. 

'Gedoe komt er toch' is vroeg of laat niet te vermijden als je door het leven gaat. Je kan er bijna 'vergif' op innemen. En dat is wat ik de afgelopen maanden heb gedaan, nadat er in maart kanker bij mij werd geconstateerd. Ik heb 'gif' ingenomen, maar wel met als eindresultaat dat ik nu in remissie ben. 

In mijn blogje van maart schreef ik dat lezen voor mij op reis gaan is. En dat heb ik, ondanks of juist daardoor, volop gedaan, en dat ook geprobeerd voor mijzelf te verwoorden, zoals je kunt zien. Of ik nog over deze reis op dit blog zal gaan schrijven, weet ik nog niet, want 'zoals de wind waait...'. Maar mezelf kennend, vast wel een keer, ergens.

Jong geleerd...

Er is onlangs een nieuw boek uitgekomen over voeding.
Alleen dit boek is speciaal voor kinderen en ook met behulp van kinderen geschreven.
In onze krant werd aandacht besteed aan dit nieuwe boek door middel van een interview met één van de schrijvers. Het artikel eindigt met de volgende woorden:
"Ga niet lijnen. Dit is trouwens ook aan ouders gericht. Je kunt veel beter in plaats van hagelslag appelstroop op je boterham doen. Zelfs als je verder niets verandert, scheelt dat al 2190 suikerklontjes in een jaar. Ik heb van mijn patiënten ook liever dat ze in 4 jaar tijd 4 kilo afvallen, dan in een paar maanden 10 kilo".

2190 suikerklontjes

Eén van de schrijvers van dit boek, ik citeer weer uit dit artikel: "Houweling, die behalve huisarts ook voorzitter is van Langerhans - een groep diabetesspecialisten - ziet met eigen ogen hoeveel schade slechte eetgewoonten in de kinderjaren kunnen aanrichten. In 2000 hadden we in Nederland nog 260.000 mensen met diabetes. Anno 2016 zijn dat er meer dan een miljoen. Daar zijn pillen en spuiten voor. We doen niet anders. Als iemand een hoog cholesterolgehalte heeft, zijn daar pillen voor. Bij hoge bloeddruk en hoge suiker ook. Dan leggen we uit hoe de patiënt daarmee om moet gaan. Maar waarom pakken we niet de oorzaak aan?"

... oud gedaan.

Info: AD, interview Bas Houweling, 28 mei 2016

Leiden...

Afgelopen zaterdag gingen we met een groepje mensen van mijn man's werk met de bus naar Leiden.
Eerst brachten we een bezoek aan Corpus

Afbeelding: museumtijdschrift.nl

Waar we een reis door het lichaam hebben gemaakt.

Op zo'n moment kun je alleen maar diep respect voelen voor hoe bijzonder ons lichaam wel niet is. 

Daarna konden we deelnemen aan verschillende activiteiten zoals: hoe lang moet je fietsen om een gebakje van 255 kcal te verwerken.

Laten we nou net voordat we aan de rondleiding begonnen een gebakje hebben gegeten. 

Dat heb ik er niet afgefietst, want dan had ik zeker de rest van de activiteiten in het gebouw gemist. 

Wel een nadenkertje dus.

Maar dat is ook juist de bedoeling van dit alles.

Aan de ene kant de schoonheid van het lichaam laten zien, en aan de andere kant aandacht voor hoe: houd je dit lichaam gezond? 

Na Corpus bracht de bus ons naar het centrum van Leiden.

Veel van Leiden hebben we niet gezien, omdat we rechtstreeks doorgelopen zijn naar de Hortus Botanicus, waar ik verliefd ben geworden op al het groen daar.

Ook nog een bezoekje aan de Sterrewacht gebracht. 

Het bezoekerscentrum van de Sterrewacht is toegankelijk voor bezoekers van de Hortus.

Laat je daar verrassen door de kleuren van het heelal. 

Al met al een heerlijke dag gehad.

Veel hebben we nog niet gezien, dus Leiden, we komen zeker terug. 

  

Eeuwige jeugd 2...

'De huidige 55-plusser doet niet aan ouderdom'
Dit is de uitkomst van de ANWB die een onderzoek deed naar de levensstijl van elfhonderd 55-plusser.
Uit dit onderzoek bleek onder andere dat 87 procent van deze groep aan lichaamsbeweging doet, en de populairste sporten zijn wandelen (58 procent) en fietsen (53 procent).
Opnieuw herkenning, want wat doen manlief en ik graag?
Juist, wandelen en fietsen.
Met andere woorden, ik ben met recht een echte 55-plusser.

 

 

Gelukkig maar.

Want uit onderzoek blijkt dat buitenlucht helpt voor een sterker fysiek en mentaal gestel.
Zitten wij 'ouderen' even goed.

Foto:  Langs de Merwede, omgeving Boven-Hardinxveld

Eeuwige jeugd...

De huidige 55-plusser doet niet aan ouderdom.

Ik behoor ook tot dat groepje, de 55-plussers (net, haha).
En ja, ook ik vind van mezelf dat ik niet tot die groep van ouderen behoor.
Van deze groep 'ouderen' voelt vier op de tien zich 10 jaar jonger dan ze zijn.
En ook in dat opzicht goochel ik al jaren qua beleving met mijn leeftijd.

 

 

Uiteraard, zou ik bijna zeggen, moest ik denken aan bovenstaand boekje toen ik dat las van die tien jaar jonger. En voor degenen die mij kennen en/of volgen, geen onbekende. 

Hoewel gedateerd, toch actueel, zeker gezien het feit dat er in dit boekje niet alleen wordt ingegaan op voeding en beweging, maar ook de vraag naar voren komt of je er nog een sociaal leven op nahoudt.

 

Hoogleraar sociologie Nardi Steverink van de Rijksuniversiteit Groningen, zij is gespecialiseerd in succesvol ouder worden, heeft hierover het volgende gezegd:

 

'Al die beweging helpt wel.

Je blijf lichamelijk en geestelijk fit.

Maar misschien nog belangrijker is om sociaal actief te blijven.

Sociale relaties spelen een grote rol bij het gelukkig oud worden.'  

 

Geeft te denken.

 

 

 



 

Bron: AD 7 april 2016

Afbeelding: http://bulldogtimes.org/wp-content/uploads/2014/02/Family-Technology.jpg

Achtertuingroen 2...

"Thee van citroenmelisse maakt het hart gelukkig en vrolijk."

Arabische uitspraak.

Als ik voor mezelf een glas citroenmelissethee maak, dan word ik alleen al blij van het zien van de blaadjes: zo prachtig groen kleuren ze in mijn glas.
Ik beschouw het zelfs als een onthaast momentje.
En daar kunnen we gedurende de dag nooit genoeg van hebben.

In 'Geluk voor Dummies' kwam ik ooit het volgende tegen: "In tegenstelling tot conventionele wijsheid is grote stress in je leven niet iets wat je ervan weerhoudt geluk te vinden; dat gebeurt door de kleine ergernissen. Niet door eentje, maar door alles tezamen. Kleine ergernissen stapelen zich op en eisen op een bepaald moment hun tol. Deze kleine ergernissen stapelen zich gemakkelijk op, omdat de meeste mensen negeren hoeveel schade kleine probleempjes kunnen aanrichten. Uit medisch onderzoek blijkt dat de gevolgen van kleine, onbenullige ergernissen op de lange termijn veel groter zijn dan van veel stress die incidenteel optreedt".

Als oplossing geeft men aan dat je moet zorgen voor opbeurende gebeurtenissen in je leven.
Misschien vraag je je nu af: wat heeft dat nu weer te maken met citroenmelisse?Citroenmelisse heeft onder andere de naam dat het alledaagse stressklachten en spanningen vermindert. Bovendien kun je er beter door slapen, wat natuurlijk ook zo zijn uitwerking heeft op je welzijn. Sla ik zo mooi ongemerkt twee vliegen in één klap. Naast dat citroenmelisse veel positieve eigenschappen heeft, is het ook te gebruiken in heel veel gerechten.


Afbeelding: Pixabay

Bijsturen...succes is kieskeurig...

"Bijsturen...succes is kieskeurig".
Titel van een hoofdstuk uit een boekje dat ik momenteel aan het lezen ben, dat gaat over positieve zelfmotivatie.

Mijn doel was de 5 kilometer lopen (wat ik deed met Evy) en dat doel heb ik bereikt.
Ik fiets, wandel, zwem en loop dus, maar dat laatste geeft sinds kort lichamelijk nu juist problemen.

"Sommige bezigheden maken je sterker, 

andere zwakker en tasten je zelfmotivatie aan.

Ook al lijk je er aanvankelijk enige voldoening uit te halen, 

op de langere termijn blokkeert het je vooruitgang."

Ik herken mezelf in deze woorden, zeker als het gaat om de laatste zin.
Het lopen blokkeert mijn manier van bewegen.
En dwingt mij tot een zekere mate van rust nemen.

                                                                 "Wat wil je precies?

Je bepaalt zelf welke weg je inslaat.

Brengt je huidige gedrag je dichter bij je doelen?

Zo niet, wat helpt wel om je doelen te bereiken?"

Hoofddoel is bewegen, en daarin verwerkt, ik kan het bijna geen subdoel noemen, het genieten van bewegen.

"Meerdere korte sprints zijn doeltreffender dan een lange, uitputtende marathon.

 Reuzendoelen benader je het beste met muizenstapjes."

Vijf kilometer is bij lange na geen marathon, maar ik begrijp wel wat hij wil zeggen.

Voorlopig concentreer ik me dus maar op muizenstapjes.

Er zijn meer wegen die leiden naar Rome.

Daarnaast, heb je wel eens een hardloper met een camera om zijn nek gezien?

Of pak ik het nu al te relaxt aan?

In ieder geval hierbij foto's van mijn looprondje, al wandelend genomen.

Alles wat schuingedrukt is komt uit het boekje: 

Positieve zelfmotivatie, Fred Sterk en Sjoerd Swaen. 

Wat je eet ben jezelf ...

Intrigerende titel, vind je niet?
De titel was dan ook de reden dat ik juist dit boek uit het schap nam.
Behalve dat het over gezondheid en voeding gaat, is het daarnaast gewoon ook een heel mooi boek om door te bladeren.

Wat ook leuk is aan dit boek, is dat het elke maand een nieuw thema heeft.
Januari stond bijvoorbeeld in het teken van 'Een nieuwjaar en een nieuwe jij' en gaat men onder andere in op hoe belangrijk bewegen is. En dat voeding slechts een onderdeel is van het hele verhaal.
In de inleiding geeft men een aantal tips, zoals bijvoorbeeld 'Sla het ontbijt niet over' en 'eet meer bonen, linzen en volkorenproducten'.

Eet meer volkorenproducten.
Dat probeer ik dan ook te doen.
Maar soms ......

Afbeelding 'Wat je eet ben je zelf': www.eetbaretuin.info 

Wat ben ik toch origineel....

In de top tien goede voornemens wereldwijd van 2013 stond afvallen bovenaan.
En ik verwacht dat afvallen dit jaar ook weer in de top tien zal staan.
In die van mij zeker.
Als was ik daar in het licht van dag 1 toch al mee bezig.

'Als je echt iets wilt, zal je een weg vinden.

Zo niet, dan vind je een excuus.'

Anoniem. 

Althans niet tijdens de feestdagen.
Ja, ik heb mijn excuus gevonden.
Maar als je echt iets wilt, zal je een weg vinden.
Allereerst hebben we onze oude weegschaal weggegooid.
Ik was op een gegeven moment op deze weegschaal ongeveer 123 kilo.
Nu weeg ik bij lange na geen 123 kilo, maar het strooit wel lekker zand in je ogen.
Want ik voelde al lang, ondanks mijn omrekenarij, dat ik meer woog dan goed voorbij was. 

Wordt vervolgd.
Achter de komma nauwkeurig.

Dankzij mijn nieuwe weegschaal.

Trouwens, nog de beste wensen voor dit jaar. 

Of zie je het nu al niet meer zitten na mijn gepraat over een weegschalen en gewicht?

Afbeelding: photl.com

Dag 1

Ik weet het, dit boek ziet er een beetje achterhaald uit. Maar ooit, alweer een aantal jaren terug, heb ik dit boek met veel plezier gelezen, en ook dingen eruit toegepast in mijn eigen persoonlijke leven. Nu fungeert dit boek meer als zo'n geel post-it-briefje van: weet je nog wel dat...... En dan met name op het gebied van gewichtsbeheersing.

Want daarover wordt het volgende gezegd: "Een goede vuistregel voor gewichtstoename is: voor elke 10 jaar die u ouder bent dan 25 jaar mag u anderhalf a twee kilo zwaarder zijn. Als u op uw vijfentwintigste bijvoorbeeld 57 kilo woog, zou u op uw vijfendertigste 59 kilo mogen wegen, op uw vijfenveertigste 61 kilo en op uw vijfenvijftigste 63 kilo".

Nu ben ik iets zwaarder dan in het gegeven voorbeeld. Eigenlijk ook iets zwaarder dan ik wil zijn, maar mijn gewicht is nog steeds in overeenstemming met mijn lengte. Dus geen punt van directe aandacht. Desondanks staat mijn gewicht, en dan met name in combinatie met lichaamsbeweging en voeding, toch op de agenda voor het komende jaar. Ik ben namelijk bezig met het thema 'groeien'. Niet in gewicht, dat was al duidelijk, nee, ik ben bezig met 'groeien van binnen uit'. Dat brengt me bij boek twee. 

Daarin wordt namelijk het volgende gezegd:

"Totdat we, tot op zekere hoogte, 

controle krijgen over de lagere wetten,

we nooit kunnen hopen de volgende stappen te zetten."

Stephen R. Covey haalt dan als voorbeeld de verleidingen van Jezus Christus aan, beginnend bij de eerste verleiding: "Nadat hij veertig dagen en veertig nachten had gevast, kreeg Hij tenslotte honger. Op dat moment stelde de duivel Hem op de proef en zei: 'U bent toch de Zoon van God? Zeg dan dat deze stenen brood moeten worden".    

Stephen Covey noemt deze verleiding 'de vlees versus geest' verleiding. Daarover zegt hij het volgende: "Veel mensen zijn tegenwoordig letterlijk slaven van hun maag! Hun maag beheerst hun verstand en hun geest in plaats dat hun maag onderworpen is aan verstand en geest.  Wie overmatig eet of zichzelf overgeeft aan vraatzucht, leeft in strijd met God's gegeven eetlust. Het is dwaasheid om willens en wetens dingen in het lichaam op te nemen die schadelijk of verslavend zijn of simpelweg zorgen voor overgewicht". 

Wat hij zegt over 'geest versus matras', wat ook onder de vleesverleiding valt, laat ik bij deze maar even varen. Begrijpen jullie nu waarom ik naar dag 1 ben gegaan? Voordeel van dag 1 is, dat er nog een hele wereld voor mij open ligt. 

Oef....

Elke dag een teveel van 20 kilocalorieën, de hoeveelheid energie in een klontje suiker, zorgt er al voor dat je na een jaar een kilo zwaarder bent.

Als je een jaar lang elke dag 100 kilocalorieën meer eet dan je verbrandt, kom je uiteindelijk zo'n vijf kilo aan.

Ps.
Ik ben waarschijnlijk zo geschrokken van bovenstaande opmerkingen, dat ik vergeten ben de bron te vermelden. 
Wie het weet mag het zeggen.
Hoe het ook zij, het stemt wel tot nadenken.

Foto: photl.com

Theorie en praktijk

Dit bericht stond nog in concept.
Weet bij Joost niet meer van wanneer het is, en wat er toen te vieren viel.
Maar voor nu, even geen Bossche bollen.
Alhoewel, als ik al dat chocola zie, dan krijg ik toch wel.......
Bij deze dus alsnog.

Zoals beloofd, de uitspraak van Dyer, die ik tijdens het opruimen in mijn computer tegen kwam.
Vraag me niet uit welk van zijn boeken, want dat heb ik helaas niet opgeschreven.
Deze uitspraak heb ik ooit op geschreven puur voor mezelf in de periode nog voor mijn blog.
Simpel weg omdat ik hem mooi vond. Maar ook omdat hij tot nadenken stemt.
Omdat je geconfronteerd wordt met de vraag in hoeverre jouw eigen handelen in overstemming is met wat je voor ogen hebt en wat je tot doel hebt gesteld.

Dyer: 'Volledig vertrouwen is duidelijk in je leven aanwezig wanneer hetgeen je denkt, voelt en doet met elkaar in evenwicht en harmonieus is. 

Onderzoek je gedachten nauwgezet. 

Kijk of deze gedachten volledig overeenstemmen met je handelingen.
Wanneer je zegt: ‘Ik geloof in een gezond lichaam’ en vervolgens ongezond voedsel tot je neemt, zal het vertrouwen in je zelf verdwijnen.
Overeenstemmende gedachten, emoties en gedrag zijn sterke indicators van je zelfvertrouwen.
En vergeet niet dat wanneer je vertrouwen hebt in jezelf, je tegelijkertijd vertrouwen hebt in God. Wanneer je vertrouwt weet je. 

En een weten kan geen zwijgen worden opgelegd door de tegengestelde meningen van iemand die je tegenkomt. 

Je hoeft je zelf tegenover niemand te bewijzen en niemand te overtuigen van de juistheid van je inzichten.'

http://ikvinddebosschebolmoeilijkteeten.hyves.nl

Neem alleen al de opmerking: 'Ik geloof in een gezond lichaam' en vervolgens neem je ongezond voedsel tot je.
Ik heb net Bossche bollen gekocht, misschien niet zo'n slimme keuze, want ze zitten vol met slagroom.
Enige voordeel is dat ik niet om het vet heen kan. 

Ik loop er dus met open ogen in.
Nu is dit gelukkig geen dagelijkse kost en heb ik iets te vieren, maar ik had ook verstandiger kunnen kiezen. 

Gelukkig zijn er nog zoiets als balansdagen!!!!!!

http://huiskamerstudio.blogspot.nl/

Sorry Bossche bol. 

Ik wou je niet beledigen. 

Ik begrijp nu pas voor het eerst dat je gevoel heb. 

Jij kunt het ook niet helpen dat je vol met slagroom zit.

Lief zijn.....

voor mezelf .
Dat is voorlopig het enige doel wat ik me voor dit jaar gesteld hebt.
En dat is al een uitdaging op zich.
Normaal zit ik vol met plannetjes, maar ik heb die plannetjes voorlopig even het zwijgen opgelegd, alhoewel ze wel stiekem over mijn schouder mee kijken, en wachten op het moment dat ze weer te voorschijn mogen komen.
Maar ik ben de baas, ik bepaal.
Alhoewel, is dat wel zo?
Eigenlijk in wezen dus niet,
Want anders was het niet nodig geweest dat ik voor dit jaar 'maar' één doel heb.
Nee, het zijn die hormonen die roet in het eten gooien.
Zij hebben op dit moment veel te veel de touwtjes in handen.
En dat bevalt me totaal niet.

Maar ik ga ze te lijf.

Ik knuffel ze, die lieve kleine schattige hormoontjes, gewoon dood.

H= Heilzame voeding, zoals groente en fruit

O= Ontstressen

R= Ritme en regelmaat (op tijd opstaan en naar bed, regelmatig eten)

M=Matig met alcohol, koffie, snacks en verzadigde vetten

O= Opgeruimde levenshouding, opgewekt zijn

N= Niet te lang binnen blijven (voor de vitamine D)

E= Essentiële opbouwende stoffen nemen, zoals omega 3 vetzuren,       tarwekiemen, peulvruchten, noten, zaden, volle granen, vette vis en ei

N= Negentig minuten bewegen per dag

Klik op gezondheidplus.nl voor het hele artikel.
Afbeelding: herma.nl

In balans

Puf, net gesport.
Heerlijk.
Onlangs heb ik met veel plezier een tweedaagse cursus gevolgd.
Tijdens deze cursus hebben we energetische Verlies en Winst rekening gemaakt.
Zo'n rekening heeft niets met boekhouden te maken, maar alles met of je leven emotioneel in balans is.
Je houd je dan bezig met de vraag hoeveel tijd, in denken en doen, iets neemt, en wat het uiteindelijk opbrengt.
Bij sport, één van de 18 items op de lijst waar we mee werkten, had ik ingevuld dat het een investering was van 40.
Per item kun je namelijk een gevoelswaardering geven van 0 tot 100 punten.
Later, na het bespreken van je investeringen, houd je je bezig met wat al die investeringen je uiteindelijk op hebben geleverd.
Al deze investeringen en opbrengsten worden met elkaar vergeleken.
Daarna wordt er een berekening op los gelaten, en kom je tot een eindresultaat die, of positief, of negatief kan zijn.
Een positief eindresultaat vergroot je eigen vermogen op je emotionele balans.
Een negatief eindresultaat doet het tegenovergestelde.
Op de opbrengstenlijst had ik het item sport een gevoelswaardering van 100 punten gegeven, het maximale dus.
Heel eerlijk gezegd was dit het enige item dat van mij 100 punten kreeg.
Maar tevens ook het item dat zorgde voor een positief resultaat van 60 punten.
Voor mij was dit opnieuw een bevestiging van hoe belangrijk sporten en/of bewegen wel is in mijn persoonlijk leven, maar ook wat voor een positief effect dit heeft op mijn emotionele balansrekening.

afvallen-weblog.nl

Wisselwerking lichaamsbeweging en geestelijk welzijn

Ik had jullie nog beloofd dat ik terug zou komen op wat die resultaten van lichaamsbeweging wel eens zouden kunnen zijn. En om dat te ontdekken we weleens langs de G van gezin zouden kunnen reizen en de M van media.

Tucker:

'Een goede conditie resulteert in een verbeterd gevoel van eigenwaarde, in de neutralisering van de gevolgen van een zittend leven en in de vermindering van het cholesterolgehalte. Jongeren die lichamelijk fit zijn hebben veel minder de neigen met roken te beginnen dan jongeren die niet fit zijn. Als hun conditie verbetert, voelen zij zich beter over hun lichaam en zijn er ook zuiniger op.

Lichaamsbeweging heeft zin omdat mensen beter over zichzelf gaan denken. Iemand gaat er beter uitzien, voelt zich kalmer en vrediger, en de bijproducten van stress worden verbruikt. '

Ik kan bevestigen dat dit zo is. Dat als je ruimte vrij maakt in je persoonlijk leven voor lichaamsbeweging, dat dit niet alleen een positieve uitwerking heeft op je lichamelijk gesteldheid maar ook op je geestelijk welzijn.

Daarnaast zegt Tucker:

'Lichaamsbeweging kan heel goed in gezinsverband of met vrienden worden gedaan. Dat kan op zijn beurt weer bijdragen tot een verbeterde communicatie en relatie'.

Hiermee zijn we aangekomen bij de G van gezin. En ik kan opnieuw uit mijn eigen persoonlijk leven beamen dat er een positieve invloed van uitgaat als je als gezin bijvoorbeeld een boswandeling maakt, of gewoon met vrienden al wandelend in de natuur er op trekt. Als kinderen in de puberteit komen kan het zo zijn, dat het 'not done' is, om met je ouders te gaan wandelen, maar uit onderzoek is gebleken dat kinderen die van huis uit gewend zijn om met hun ouders te wandelen, dit op een gegeven moment weer op pakken, als ze zelf kinderen hebben.

En dan komen we bij de M van media. Of de tv, waarover Tucker het volgende zegt:

'Televisie kijken is een zeer passief tijdverdrijf wat het eten van snacks en weinig lichaamsbeweging in de hand werkt. Hoe meer mensen tv-kijken, hoe dikker ze worden. Ook zijn ze minder aerobisch fit (hun hart verzwakt). We zouden in ons gezin doelen moeten stellen om het tv-kijken te beperken. We moeten naar buiten, de fiets pakken, gaan wandelen of een balspel doen. Ik vind dat we een bewegend en lichamelijk actief volk moeten zijn. Veel van onze gezondheidsproblemen vloeien voort uit een zittend leven en te veel eten. Het lichaam is bedoeld om geoefend te worden en reageert daar goed op. We kunnen meer uit het leven halen als we geregeld aan lichaamsbeweging doen'.

Maar de tv heeft niet alleen invloed op ons lichamelijk welzijn. Ik denk dat er nog meer lijnen terug te voeren zijn naar de tv. Zeker als ik denk aan iets wat Boyd K. Packer ooit heeft gezegd en dat tot nadenken stemt: 'Het komt grotendeels door de televisie dat we niet meer naar het ruime gebouw kijken, maar er in feite in wonen.'

Tot slot zegt Tucker:

'Ik denk dat de Heer wil dat we een zo fit en energiek mogelijk lichaam hebben. Daardoor zullen we in het koninkrijk kunnen werken zonder al te snel moe te worden. Ik ben van mening dat we heel veel aandacht moeten schenken aan dit beginsel.'

Ondertussen zijn we zeker 20 jaar verder, zo lang is het geleden dat bovenstaande uitspraken werden gedaan in een artikel van 'Kerknieuws.'
Afgelopen week stond er in onze krant een aantal artikelen, die gingen over het feit, dat we met zijn allen te dik worden. Ik geef een korte samenvatting weer:

'In vijftien jaar tijd is het aantal dikke mensen met een kwart toegenomen. Nederlanders hebben massaal te veel vet op hun buik. Vooral bij jonge vrouwen neemt de omvang van de buik toe. Juist het vet in de buikholte is schadelijk. We worden dikker doordat we veel eten in combinatie met weinig bewegen. Iedereen weet het wel, maar te weinig mensen voldoen aan de norm van 30 minuten bewegen per dag. De lift is altijd makkelijker dan de trap. Overgewicht vergroot het risico op hart- en vaatziekten en gewrichtsaandoeningen als versleten knieën. We zien die aandoeningen steeds vaker bij jonge mensen. Het is belangrijk om te voorkomen dat je te zwaar wordt.  Alleen afvallen met een dieet werkt niet. Dan gaat je lichaam gewoon langzamer eten verbranden. Je moet ernaast ook echt meer bewegen. Veel mensen hebben geen tijd om elke dag te sporten. De beste methode om op gewicht te blijven, is dan ook je dagpatroon aanpassen.

Om bij Tucker te blijven :

Dagelijkse lichaamsbeweging moet net zo gewoon worden

 als dagelijkse schriftstudie.

Artikelen:

Kerknieuws 1991: Goede conditie sleutel tot een energiek leven 

AD feb 2012: Vooral buik jonge vrouw wordt dikker

  

Lichaamsbeweging zo gewoon als schriftstudie

Soms zie je door de bomen het bos niet meer.
En dat gevoel ervaar ik op dit moment.
Ik heb hier thuis een woud aan informatie liggen, van A tot Z, maar het valt me moeilijk om daar een keus uit te maken.
Map D ligt beneden, omdat ik nog in de dagboeken zit, althans zaken die op de één of andere manier terug te leiden zijn tot de D, zoals genealogie. Misschien voor sommigen niet logisch, soms voor mezelf ook niet, maar in dit geval wel, want dagboeken, genealogie, verslagen, liggen allemaal in elkaars verlengde.
Maar alleen maar bezig zijn met D, hoe graag ik dat ook wil, lukt me gewoon niet.
Ik moet gewoon tussen door even een uitstapje maken naar een ander onderwerp, omdat een enkele zin, waar mijn oog bij toeval opvalt, gewoon harder schreeuwt dan de D.
Alhoewel die toevallige zin, eigenlijk ook weer niet zo toevallig is, maar misschien alleen puur op gevallen is, omdat hij ligt in de lijn van dingen waar ik mee bezig ben.
In andere omstandigheden had ik er waarschijnlijk glad over heen gelezen.
Maar zo werkt het ook met de Schriften. Het is ook niet voor niets dat we ze steeds weer herhalen.
Nu is dit een van alles en nog wat blog, maar als je mijn blog volgt, merk je van zelf dat niets op zich zelf staat, en dat alles uiteindelijk deel uit maakt van een groter geheel.
Gewaagd gezegd. Misschien?
Maar het is wel iets dat zo door mij wordt ervaren.
En nu dan mijn zin. Hij komt uit de mond van Larry Tucker, een wetenschapper, gedaan in een artikel dat gaat over dat 'een goede conditie de sleutel is tot een energiek leven.'

 Dagelijkse lichaamsbeweging moet net zo gewoon worden als dagelijkse schriftstudie.

Deze wetenschapper, werkzaam aan de Brigham Young University, gaat in op het Woord van Wijsheid, en velen van ons willen graag vergeten dat lichaamsbeweging daar een onderdeel van is. Maar wat het wel degelijk is. Ik citeer Tucker:

'Lichaamsbeweging moet een manier van leven zijn. Dagelijkse lichaamsbeweging moet net zo gewoon worden als dagelijks schriftstudie. Vaak genoeg denken we dat we geen tijd hebben, maar het is gewoon een kwestie van prioriteiten stellen. Wij moeten onszelf evalueren en het beste in onszelf naar boven brengen. Gebed,' daar gaan we weer, terwijl ik dit schrijf moet ik denken aan de prachtige toespraak van pres. Monson over 'het staan op heilige plaatsen' uitgesproken tijdens de laatste algemene conferentie en mijn map G. 'Gebed dus, en schriftstudie, behoren de hoogste prioriteit te krijgen. Maar we geloven in alle waarheid, en kunnen het feit accepteren dat lichaamsbeweging goed is voor onze lichamelijke, emotionele en misschien zelfs onze geestelijke gezondheid. Wij behoren die waarheid in ons leven te verweven. De resultaten zullen niet uitblijven.'

Een volgende keer kom ik terug op wat die resultaten zijn.

Om alvast een tipje van de sluier op te lichten, deze resultaten zouden ons zo langs de G van gezin kunnen brengen, of bijvoorbeeld de M van Media. Mijn blog heet niet voor niets Levenreis.

Dit jaar dus Levensreis van A tot Z.

Foto: photl.com

Artikel: Kerknieuws,  mei 1991