1. Uiteindelijk is ieder lid een leerkracht

Door de jaren heen heb ik de nodige veranderingen gezien als het gaat om samen vergaderen op zondag. Met als laatste verandering deze maand een nieuw zondagschema. Waarin "de zondagsschool, de ZHV, priesterschapsquorums en jongevrouwenklassen elke zondag bij elkaar komen, maar dan korter". In "Wijzigingen in het schema van de zondagse klasbijeenkomsten" kun je meer terugvinden over deze veranderingen.

In het materiaal over deze wijzigingen kwam ik de volgende vraag tegen: "Waarom vindt deze verandering plaats?" Men gaf als antwoord dat: "deze verandering is bedoeld

- om leden te helpen zich meer op de leringen van Jezus Christus te concentreren,

- evangeliestudie thuis te bevorderen,

- en vriendschap, saamhorigheid en het groepsgevoel in de kerk te doen toenemen".

In hoeverre kun je je afvragen of het laatste punt een voortvloeisel is uit de eerste twee?

In het materiaal las ik het volgende: "Het doel van de zondagschoollessen is de evangeliestudie thuis kracht bij te zetten". Wat gedurende de week gebeurt. Daarna komen wij samen in de kerk, waar we met elkaar bespreken wat we thuis hebben geleerd. "Deze gesprekken stimuleren individuele en gezamenlijke Schriftstudie en geven de leden de kans om inzichten, getuigenissen en ervaringen te delen die het geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus versterken". 

Tijdens de bijeenkomsten Melchizedekse priesterschap en de ZHV bestuderen wij, ik citeer nog steeds, "de boodschappen van de recentste algemene conferentie die centraal staan in het evangelieonderricht". Op zondag komen wij bijeen en "beraadslagen wij hoe de beginselen in de toespraken op onze moeilijkheden en mogelijkheden van toepassing zijn. Wij worden aangemoedigd om de leringen te gaan begrijpen en hoe die in ons dagelijks leven toe te passen". 

"Leidinggevenden en leerkrachten" zorgen ervoor dat de Heiland centraal staat in de bespreking en dat die de leden", ik dus, "helpt om hun verbondsrelatie met Hem te verdiepen". Uiteindelijk is het juist die verdiepende verbondsrelatie met Hem, zonder de 'kerkgemeenschap' tekort willen doen, die ik ontvang door de kerk. Hierbij moet ik denken aan president Dallin H. Oaks' zijn toespraak, 'Twee communicatielijnen', waarin de kerk gezien wordt als de priesterschapslijn. "Iedereen dient deze twee onmisbare communicatielijnen te begrijpen en te gebruiken". Waarin hij het belang onderstreept van de kerk, maar ook dat wij onszelf besturen, dat deze twee hand in hand gaan. 

Wanneer het gaat om de priesterschapslijn, dan denk ik in eerste instantie aan profeten en apostelen. Komende zondag bespreken wij de toespraak 'Dankzij Jezus Christus' van ouderling Dale G. Runland, waarin hij zegt: "Als we ons richten op de Heiland, zijn oneindige verzoening en wat Hij voor ons heeft gedaan, zal dat ons vreugde en helderheid geven, hoeveel andere zorgen we ook hebben. Daarom hebben profeten van weleer en hedendaagse profeten ons altijd naar Christus geleid, en zullen ze dat ook altijd blijven doen". 

Een verantwoordelijkheid die ook op de schouders rust van leerkrachten en leidinggevenden, zoals we in het materiaal konden lezen. Met aan de andere kant: wij zijn ook niet ontslagen van verantwoordelijkheid, en dragen zo ook op onze beurt de verantwoordelijkheid om onze "inzichten, getuigenissen en ervaringen te delen die het geloof in onze hemelse Vader en Jezus Christus versterken". "Uiteindelijk is elk lid een leerkracht". 

Blikje: Coronacrisis / Weer naar de kerk

Sinds twee zondagen is het weer mogelijk om samen, weliswaar met een beperkt aantal mensen die zich houden aan de coronamaatregelen, te vergaderen. De verwachting is dat de maatregelen die er nu zijn eindigen in september. "Geen mondkapjes en ook geen 1,5 meterregel meer." Wanneer die verwachting uitkomt, kunnen we over een aantal maanden weer vergaderen zoals we dat in het verleden gewend waren te doen. En kunnen we weer met zijn allen naar de kerk? 

Toen ik dacht aan het weer naar de kerk gaan, moest ik denken aan een uitspraak die ik onlangs tegenkwam over "wat mensen echt willen als ze samenkomen".  

 

"De meeste mensen komen niet naar de kerk op zoek naar een paar nieuwe evangeliefeiten 

of om oude vrienden te zien, hoewel dat allemaal belangrijk is. 

Ze komen op zoek naar een spirituele ervaring.  

Ze willen vrede. 

Ze willen dat hun geloof gesterkt wordt en hun hoop vernieuwd. 

Ze willen, kortom, gevoed worden door het goede woord van God, 

gesterkt worden door de machten van de hemel. 

Degenen onder ons die worden geroepen om te spreken, te onderwijzen of leiding te geven, 

hebben de plicht om daar zo goed mogelijk in te helpen." 

Ouderling Jeffrey R. Holland

 

In onze 'Kom dan en volg Mij'-leesopdracht van deze week wordt verwezen naar de toespraak 'The Power of the Word'. Een geweldige toespraak die volledig aansluit bij de woorden van ouderling Jeffrey R. Holland: "Ze willen vrede". Ze willen dat hun geloof gesterkt wordt en hun hoop vernieuwd". 

"Ik veronderstel dat zij hierheen zijn gekomen 

om het aangename woord van God te horen,

ja, het woord 

dat de verwonde ziel geneest."

Jakob 2:8

"Het woord dat de verwonde ziel geneest." Om met president Benson te spreken: "Belooft de Heer en komt hij niet na?" Met andere woorden, de beloften van de Heer aan ons zijn zeker. Dus dat is niet het punt. Waar het uiteindelijk omgaat: "Is dit echt wat mensen willen?". Of om het kleiner en persoonlijker te maken: "Is dit wat ik echt wil?" 

Afbeelding kerk: maps123.net, uitspraak elder Holland: https://slideplayer.com/

Gelijkwaardigheid man en vrouw

 

Mijn vorige logje ging over Rachab, een voormoeder van Jezus, dat ik eindigde met deze woorden: "De opname van vrouwen in de stamboom van de Heiland weerspiegelt de belangrijke waarheid dat mannen en vrouwen gelijk zijn in de ogen van God." Een prachtig voorbeeld hiervan, zeker als het gaat om leiding te krijgen of te ontvangen in je persoonlijk leven, vind ik wat er gebeurde met de moeder van Simson. 

"En er was een man uit Zora, uit het geslacht van de Danieten, en zijn naam was Manoach.

Zijn vrouw was onvruchtbaar en had geen kinderen gebaard.

Toen verscheen er een Engel van de Heere aan deze vrouw, en zei tegen haar:

Zie toch, u bent onvruchtbaar en hebt geen kinderen gebaard. 

U zult echter zwanger worden en een zoon baren."

Richteren 13:2,3 

Na het bezoek van de Engel vertelt de moeder van Simson aan haar man wat haar is overkomen. Hij moet haar hebben geloofd, want vervolgens lezen wij: "Daarop bad Manoach vurig tot de Heere" met de vraag of de Engel opnieuw langs kon komen. "En God verhoorde de stem van Manoach, en de Engel van God kwam opnieuw naar de vrouw toe, terwijl zij in het veld zat, en haar man Manoach niet bij haar was". Waarop zij snel haar man haalt met de woorden: "Zie, de Man die op die dag naar mij toe kwam, is mij verschenen. Toen stond Manoach op en ging zijn vrouw achterna". 

Uiteindelijk "stijgt de Engel in de vlam van het altaar omhoog en zei Manoach tegen zijn vrouw: Wij zullen zeker sterven, want wij hebben God gezien". Maar zijn vrouw zei tegen hem, wat voor mij ook iets zegt over wat voor vrouw zij is: "Als het de Heere behaagd had ons te doden, had Hij het brandoffer en graanoffer van onze hand niet aangenomen, en ons evenmin dit alles laten zien en ons nu ook niet iets als dit laten horen". Zij, Simsons moeder, plaatst de gebeurtenissen gelijk in een ander perspectief. 'Waarom zou God ons doden, na alles wat Hij aan ons heeft bekendgemaakt?'

Ik kan nu niet anders denken dan aan Helemans' tweeduizend jonge zonen. "Hoewel zij nog nooit hadden gevochten, vreesden zij de dood niet; en zij hechtten meer belang aan de vrijheid van hun vaders dan aan hun eigen leven; ja, hun moeders hadden hun geleerd dat als zij niet twijfelden God hen zou bevrijden. En zij gaven de woorden van hun moeders voor mij weer en zeiden: Wij twijfelen er niet aan dat onze moeders het wisten". Wat als Simson gehoor had gegeven aan dit weten van zowel zijn moeder als vader? Gehoor had gegeven aan deze woorden, voorafgaande aan zijn geboorte, die de Engel sprak tot zijn ouders: "en hij zal beginnen Israël te verlossen uit de hand van de Filistijnen". Helaas slaagde Simson er niet in om "zijn goddelijke roeping te vervullen vanwege zelfzuchtige keuzes". 

Tijdens een algemene vrouwenbijeenkomst gaf president Russell M. Nelson een toespraak waarin hij zei dat hij "ons vrouwen graag wilde laten inzien dat de herstelling van het priesterschap net zo belangrijk is voor ons als vrouw, als voor een man. Omdat het Melchizedeks priesterschap hersteld is, hebben zowel vrouwen als mannen die hun verbonden nakomen, toegang tot alle geestelijke zegeningen van de kerk. De hemel staat evenzeer open voor een vrouw die door haar priesterschapsverbonden met Gods macht begiftigd is, als voor een man die het priesterschap draagt. Zusters, u hebt het recht om vrijelijk een beroep op de macht van de Heiland te doen om uw gezin en andere dierbaren te helpen. Ik loof mannen die het vermogen van hun vrouw respecteren om openbaring te ontvangen en hen als gelijkwaardige partner in hun huwelijk te koesteren". 

Ik denk dat de vader van Simson zo'n soort man was. Die, misschien wel hedendaags gedacht,  zich door de gebeurtenissen rond de aankondiging van zijn kind, zich niet minder man voelde. Wat ik ook terugzie in zijn gebed. In zijn gebed heeft hij het namelijk over "naar ons" en "ons leren" wat wij met het jongetje moeten doen. Hij had namelijk ook kunnen vragen of de Engel aan hem kon verschijnen, daar de Engel al eerder aan zijn vrouw verschenen was. Toen de Engel echter opnieuw aan zijn vrouw verscheen, "stond hij op en ging zijn vrouw achterna". Hij had ook kunnen blijven zitten met de woorden: 'dat zijn vrouwenzaken'. 

Een zwangerschap is nooit alleen een vrouwenzaak en het opvoeden van kinderen ook niet. Het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid, wat ik ook terugzie in deze woorden, wanneer Simson voor een vrouw kiest buiten het verbond: "Maar zijn vader zei tegen hem, evenals zijn moeder: Is er onder de dochters van je broeders en onder heel mijn volk geen vrouw..." (Richteren 14:3). Deze tekst laat zien dat Manoach en zijn vrouw één waren in hun onderwijs aan hun zoon. En dat ze, of dat nu in een gezamenlijk gesprek was, of los van elkaar, bevestigden wat zij, als ouders, geloofden en waarin zij hun zoon hadden onderwezen. Simson wist wie hij was. Dat blijkt wel uit deze woorden toen hij zijn hart uitstortte bij Delila, de vrouw die hij niet kon weerstaan: "Er is nooit een scheermes op mijn hoofd gekomen, want ik ben als nazireeër aan God gewijd van mijn moedersbuik af".

Een aantal jaren terug stond er in de Liahona een artikel met de titel Dochters van God met zijn priesterschapsmacht verbinden. In dit artikel wordt president M. Russell Ballard aangehaald, die het volgende zei: "Allen die heilige verbonden met de Heer hebben gesloten en die deze verbonden eren, hebben het recht om persoonlijke openbaring te ontvangen, om door de bediening van engelen gezegend te worden", zoals we zagen bij de ouders van Simson, "om met God te communiceren, om de volheid van het evangelie te ontvangen, en samen met Jezus Christus erfgenaam te worden van alles wat de Vader heeft". Man en vrouw. 

 

In dit artikel wordt ook ouderling L. Tom Perry aangehaald die het volgende zei tot de broeders, over de gelijkwaardigheid van man en vrouw: "Broeders, vergeet niet dat in uw rol als leider thuis, uw vrouw uw partner is. Vanaf het begin heeft God tegen de mens gezegd dat het huwelijk een eenheid van man en vrouw is. Daarom is er geen directeur en adjunct-directeur in het gezin. Een echtpaar werkt voortdurend samen aan het welzijn van hun gezin. Ze zijn verenigd in woord en daad als ze het gezin leiden en besturen. Ze staan op gelijke voet. Ze plannen en organiseren samen, en unaniem, de aangelegenheden van het gezin." 

Wat betreft leiderschap in de kerk, "dat hiërarchisch georganiseerd is, terwijl het gezin patriarchaal is" kunnen we in dit artikel ook nog het volgende lezen: "De voorbije jaren hebben ervaren leden van het Quorum der Twaalf Apostelen uitdrukkelijk over de rol van de vrouw in de kerk gesproken. Luisteren we wel aandachtig naar die toespraken? We besteden terecht veel aandacht aan de woorden van hen die we als profeten, zieners en openbaarders steunen. Zij bezitten de sleutels van het koninkrijk, en de Heer geeft via hen leiding aan zijn werk. Daarnaast zijn vrouwelijke kerkleiders aangesteld en hebben zij het priesterschapsgezag ontvangen om zowel mannen als vrouwen van de kerk toe te spreken. We moeten ook aan hun woorden gehoor geven en luisteren naar de raad die God ons via hen geeft."

Tot slot nog deze woorden van president M. Russell Ballard uit dit artikel: "Elke priesterschapsleider die de vrouwelijke leidinggevenden niet volledig en met zijn volle respect bij het werk betrekt, respecteert de sleutels die hij heeft gekregen niet, en maakt ze niet groot. Zijn macht en invloed zullen beperkt zijn totdat hij de wegen van de Heer leert." 

Afbeelding: Equal Partnership

Zoals de wind waait

 

"Want zie, dit is mijn werk en mijn heerlijkheid:

de onsterfelijkheid 

en het eeuwige leven 

van de mens tot stand te brengen."

Mozes 1:39

"Al voor de schepping van de wereld heeft God beloofd dat we bij Hem kunnen terugkeren als we zijn Zoon, Jezus Christus, volgen. Dit eeuwigdurend verbond werd eerst met Adam gesloten en in latere bedelingen hernieuwd. Het eeuwigdurend verbond, ook wel het verbond van Abraham genoemd, is de volheid van het evangelie van Jezus Christus en omvat alle verordeningen en verbonden die we nodig hebben om het heil en de verhoging te beerven (Leer en Verbonden 66:2). Het is nieuw wanneer de Heer het verbond hernieuwt of herstelt, en het is eeuwigdurend omdat het niet verandert. Het eeuwigdurend verbond is met Adam op aarde gevestigd en is in deze tijd bij monde van de profeet Joseph Smith als onderdeel van de herstelling van het evangelie in de laatste dagen door God hernieuwd." (Leer en Verbonden 1:17-23)

Leer en Verbonden 1 is de Heer zijn voorwoord op de Leer en Verbonden. Daarin kunnen we onder andere ook lezen: "En voorts, voorwaar, Ik zeg u, o bewoners van de aarde: Ik, de Heer, ben gewillig deze dingen bekend te maken aan alle vlees; want Ik ben geen aannemer des persoons,.." 

De Kerk is er sinds Adam, met dit verschil dat wij het evangelie nu bedienen aan beide kanten van de sluier. Mijn plan was om tot het einde van het jaar hierover te schrijven en dan deze reis af te sluiten met een soort samenvatting. Op dit moment waait er echter een wind die nog een pad heeft blootgelegd. Alleen dit pad, wat mij wel door het Oude Testament voert, is zonder een rugzakje. Ga ik dit pad volledig bewandelen, of reis ik heen en weer en doe ik tussendoor toch nog verslag van wat ik onderweg tegenkom? Mocht dat niet het geval zijn, dan is onderstaande tekst mijn conclusie. Een tekst die voor mij van alle tijden is, omdat de boodschap van het evangelie eeuwig is.

"Want u bent allen kinderen van God door het geloof in Christus Jezus.

Want u allen die in Christus gedoopt bent, hebt u zich met Christus bekleed.

Daarbij is het niet van belang dat men Jood is of Griek;

daarbij is het niet van belang dat men slaaf is of vrije;

daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw;

want allen bent u één in Christus Jezus

En als u van Christus bent dan bent u Abrahams nageslacht

en overkomstig de belofte erfgenamen."

HSV Galaten 3:26-29

Voor nu, blijf reizen, het evangelie is prachtig. 

Afbeelding: Bijbel in 1000 seconden

1. Het nieuw en eeuwig huwelijksverbond

Wat jullie niet weten, is dat ik een luxeprobleem heb. Ik kan namelijk zo kiezen uit een aantal onderwerpen die allemaal even interessant zijn om over te schrijven. En op de een of andere manier zijn ze allemaal verbonden met mijn rode draad, dat voor God allen gelijk zijn. Het enige waar ik tegenaanloop, is dat het 'Kom dan volg Mij' schema niet op mij wacht. Soms ga ik daar niet in mee en soms kies ik er voor dat wel te doen, zoals nu. Met in mijn achterhoofd dat wat ik 'moet' laten liggen toch wel op de een of andere manier aan bod komt, omdat alles onderling met elkaar verbonden is.

Als voorbeeld neem ik dit vers uit onze leesopdracht van twee weken geleden, die gaat over Abraham die zijn dienstknecht Eliëzer van Damascus naar Mesopotamië stuurt, naar de stad Nahor, om daar voor zijn zoon Izak een vrouw te gaan halen, met als reden 

"dat u voor mijn zoon geen vrouw zult nemen

uit de dochters van de Kanaänieten

te midden van wie ik woon"

Genesis 24:3

Zo op het eerste gezicht zou je misschien kunnen denken dat dit is omdat zij, de Kanaänieten, nakomelingen zijn van die vervloekte Kanaän. Een giftige theorie die nog steeds wordt doorverteld. De ware reden is echter, zoals we kunnen lezen in Scripture Helps, dat "de Kanaänieten in Abrahams tijd afgoden aanbaden en zich bezighielden met andere praktijken die in strijd waren met de aanbidding van Jehova. Als Isaak met een Kanaänitische vrouw was getrouwd, had hij het huwelijksverbond van de Heer niet kunnen aangaan, en de door de Heer beloofde zegeningen die met het Abrahamitische verbond verbonden zijn, niet kunnen ontvangen. Het Oude Testament bevat sterke waarschuwingen tegen het trouwen met mensen die andere goden aanbidden". 

Deze Kanaänieten moeten we niet verwarren met het volk van Kanaän van vóór de vloed. "Er is weinig bekend over de inwoners van Kanaän die vóór de zondvloed leefden. Ondanks de gelijkenis in naam is er geen Bijbels bewijs dat deze mensen verwant zijn aan Kaïn. Ze verschillen ook van Kanaän, de kleinzoon van Noach, en van de Kanaänieten die vaak in het Oude Testament worden genoemd, en die later kwamen". Dit lijkt misschien een kleine opmerking tussendoor, maar voor mij reden genoeg om een treinkaartje te kopen naar vóór de vloed. 

Ondanks het voorbeeld van zijn ouders Izak en Rebekka, zal een van hun zonen, Esau, er toch voor kiezen om te trouwen met Kanaänitische vrouwen. "En Rebekka zeide tot Izak: "Ik heb verdriet aan mijn leven vanwege de dochteren Hets! Indien Jakob een vrouw neemt van de dochteren Hets, gelijk deze zijn van de dochteren dezes lands, waartoe zal mij het leven zijn?" Uit deze woorden blijkt wel hoe belangrijk dit huwelijksverbond voor Rebekka was, en hoe groot haar verlangen was dat haar beide zonen eeuwige gezinnen zouden stichten, wat alleen mogelijk is door dit verbond.  

De waarschuwing uit het Oude Testament, om niet te trouwen met mensen die andere goden aanbidden, zie je ook terug in het Nieuwe Testament. De apostel Paulus zei daarover het volgende: 

"Trekt niet een ander juk aan met de ongelovigen"

2 Korinthiërs 6:14

"Kort gezegd ontmoedigde Paulus de heiligen om relaties aan te gaan met afgodendienaars of deel te nemen aan hun onreine praktijken". Echter, als ik kijk naar de voetnoot van dit vers, over doorwerking van het verleden gesproken, zie je dat deze sterke waarschuwingen van het Oude Testament ook op ons van toepassing zijn. "Hedendaagse profeten hebben de leer van Paulus, dat men zich niet onvoorwaardelijk moet verbinden met ongelovigen, toegepast als leidend principe bij het aangaan van relaties met anderen, waaronder de beslissing om te trouwen." 

Daarom reis ik ook terug naar de dagen van Noach van vóór de vloed. Ik wil namelijk stilstaan bij een ander gezin, het gezin van Noach, en bij de huwelijken die zij sloten. En de invloed die dit onder andere had op het wel of niet binnengaan van de ark. 

"En Noach en zijn zonen luisteren naar de Heer

en gaven gehoor,

en zij werden de zonen van God genoemd.

Mozes 8:13

Ook lezen we in ditzelfde hoofdstuk "dat Noach met God wandelde, zoals ook zijn drie zonen, Sem, Cham en Jafeth". Kun je voorstellen dat zij, Jafeth, Sem en Cham, die de zonen van God werden genoemd en met God wandelden, buiten het nieuw en eeuwigdurend huwelijksverbond trouwden? Zeker als je kijkt naar onderstaande schriftuurtekst, waaruit blijkt hoe belangrijk dit verbond is:

"En toen de mensen zich begonnen te vermenigvuldigen op het aardoppervlak

en er hun dochters werden geboren,

zagen de mensenzonen dat die dochters mooi waren,

en zij namen zich vrouwen, ja, zoals zij verkozen.

En de Heer zei tot Noach: De dochters van uw zonen hebben zich verkocht;

want zie, mijn toorn is ontstoken tegen de mensenkinderen, 

want zij willen niet naar mijn stem luisteren."

Mozes 8:14,15

"En de Heer ordende Noach naar zijn eigen orde en gebood hem uit te gaan en zijn evangelie te verkondigen aan de mensenkinderen, ja, zoals het gegeven was aan Henoch. En het geschiedde dat Noach de mensenkinderen opriep zich te bekeren; maar zij luisterden niet naar zijn woorden; en bovendien, nadat zij hem hadden aangehoord, kwamen zij bij hem en zeiden: Zie, wij zijn de zonen van God; hebben wij niet de mensendochters tot ons genoegen? en eten en drinken wij niet en huwen wij niet en geven ten huwelijk? En onze vrouwen baren ons kinderen, en deze zijn de geweldigen, zoals de mannen van weleer, mannen van grote naam. En zij luisterden niet naar de woorden van Noach", Mozes 8:19-21. 

"En de oude wereld niet heeft gespaard,

maar Noach, den prediker der gerechtigheid,

zijn achttal bewaard heeft,

als Hij den zondvloed over de wereld der goddelozen heeft gebracht;"

2 Petrus 2:5

"De zonen van God waren zij die hun verbonden met God nakwamen, aandachtig naar Hem luisterden en Zijn geboden gehoorzaamden. De zonen van de mensen waren zij die hun verbonden met God braken en niet naar Hem luisterden of Hem gehoorzaamden. De kleindochters van Noach besloten met de zonen van de mensen te trouwen en gaven daarmee de kans op de zegeningen van het priesterschapsverbond van het eeuwige huwelijk op". President Joseph Fielding Smith onderwees hierover het volgende: "De dochters die geboren waren, kennelijk onder het verbond, en die de dochters waren van de zonen van God, dat wil zeggen van hen die het priesterschap bekleedden, overtraden het gebod van de Heer en trouwden buiten de Kerk. Zo sneden zij zichzelf af van de zegeningen van het priesterschap, in strijd met de leer van Noach en de wil van God". Zo sneden zij zich niet alleen af in geestelijk opzicht: we zien deze kleindochters van Noach ook niet terug in de ark, want ook zij luisterden niet naar de woorden van Noach. 

"en hij, Noach, wandelde met God,

zoals ook zijn drie zonen, Sem, Cham en Jafeth."

Mozes 8:27

Van de drie zonen van Noach wordt alleen de vrouw van Cham bij naam genoemd. In het verleden werd onderwezen dat de vrouw van Cham, Egyptus, een nakomeling was van Kain, en dat door haar, na de vloed, deze vloek van Kaïn werd doorgegeven aan het nageslacht van Cham en "zo ontsprong uit Cham aldus het ras dat de vloek in het land deed voortduren". 

In het Boek van Abraham kunnen wij hun geschiedenis lezen. De Kerk heeft hierover het volgende gezegd: "Abraham gaf een korte uitleg over de ontdekking en bewoning van Egypte na de zondvloed. Hij schreef over een vloek in het land die bewaard bleef tot in het nageslacht van Noachs zoon Cham. Abraham merkte later op dat de eerste Farao een rechtvaardig man was. Hij zei dat Noach Farao zegende met de zegeningen van de aarde en met de zegeningen van wijsheid, maar hem vervloekte wat betreft het priesterschap. Deze verzen geven geen duidelijke verklaring voor de aard van de vloeken of de reden ervoor. In het verleden hebben sommigen de vloek van Chams nageslacht ten onrechte in verband gebracht met de beperkingen voor het priesterschap en de tempel die in onze bedeling golden voor mensen van Afrikaanse afkomst. De Kerk verwerpt deze en andere vroegere theorieën die een verklaring probeerden te geven voor de beperking voor het priesterschap en de tempel".

In de voetnoot van dit commentaar kunnen we het volgende lezen over Egyptus: "Sommigen hebben gespeculeerd dat de Farao geen recht had op het priesterschap omdat hij een afstammeling was van Kain via Egyptus, de vrouw van Cham. Maar deze opvatting gaat verder dan wat de Schrift leert en zou vandaag niet langer moeten worden verkondigd". 

Vandaar ook dat toen ik schreef over Hagar, ik zei dat aan het woord Egypte een gekleurd randje zat, maar ook "dat de Heer het hart aanziet. De belangstelling van je hemelse Vader hangt niet af van hoe rijk, hoe mooi, hoe gezond of hoe slim je bent". Zoals president Nelson al zei: "God heeft het ene ras niet meer lief dan het andere. Zijn leer is in dit opzicht helder. Hij nodigt allen uit om tot Hem te komen, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw. Ik verzeker u dat uw status voor God niet door uw huidskleur wordt bepaald". Nog door wie uw voorouders zijn, zoals we zullen zien in de genealogie van Jezus Christus. 

"Het huwelijk is misschien wel de belangrijkste beslissing van allemaal en heeft de meest verstrekkende gevolgen, want het gaat niet alleen om direct geluk, maar ook om eeuwige vreugde. Het beïnvloedt niet alleen de twee betrokkenen, maar ook hun families, met name hun kinderen en kleinkinderen, tot in de verste generaties". 

"dat u voor mijn zoon geen vrouw zult nemen

uit de dochters van de Kanaänieten

te midden van wie ik woon"

Genesis 24:3

Afbeelding: Harry Anderson, The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints

Al het schuin geschrevene komt uit Scripture Helps

2. Het Kirtlandtempelveldje

 

"De tempel is de poort tot de grootste zegeningen 

die God voor ieder van ons in petto heeft,

want de tempel is de enige plek op aarde

waar we alle zegeningen kunnen ontvangen 

die aan Abraham zijn beloofd."

President Russell M. Nelson 

Kirtlandtempel

Op dit moment heb ik mijn tent opgeslagen bij de Kirtlandtempel en daar geniet ik van het uitzicht. Bijzonder vond ik het om te weten dat Elijah Able, een van de aanwezigen was die in deze tempel zijn wassingen en zalving ontving. Ik hoop ook dat jullie Elijah Ables licentie hebben gelezen waarin staat dat hij naar behoren gemachtigd was om het evangelie te prediken. Bijzonder vond ik ook om te lezen dat er gesproken werd over 'onze waardige broeder in de Heer' en dat 'men bad voor zijn succes'. 

Eigenlijk heel logisch, zou je zeggen, maar "de kerk werd opgericht toen rassenscheiding hoogtij vierde. Veel mensen van Afrikaanse afkomst leefden in slavernij, en rassenscheiding en vooroordelen waren de norm". Desondanks, dat weten we ook, zie je dat niet terug in de praktijk van de HOE, "de eerste twee decennia na de oprichting van de kerk". Behalve dat Elijah Able in de Kirtlandtempel was, liet hij zich later ook in de Nauvootempel plaatsvervangend dopen voor verwanten. Vanwege het woordje logisch, misschien kan ik beter zeggen leerstellig, heb ik mijn tentje opgeslagen op het Kirtlandtempelveldje.  

Vorig jaar tijdens de algemene conferentie van april gaf president Nelson een prachtige toespraak: Verheug u in de gave van priesterschapssleutels. Deze toespraak ging onder andere over de Kirtlandtempel en het "uitzonderlijk belang van deze tempel in de herstelling van het evangelie van Jezus Christus". Natuurlijk heb ik ook een soepje gemaakt van deze toespraak. Al heb ik toen alleen het recept met jullie gedeeld met de woorden dat ik de uitwerking ervan zou bewaren tot een later tijdstip. Vandaag, vergeet niet dat ik aan het kamperen ben, kom ik terug op deze toespraak. Om die reden houd ik het eenvoudig, en sta ik alleen stil bij de drie stellingen van president Nelson uit deze toespraak, waarvan ik denk dat ze genoeg zeggen. Daarnaast ga ik ervan uit dat, al heb ik onderweg al de nodige aandacht gegeven aan het verbond van Abraham, er nog genoeg gelegenheden zullen zijn dat ik alsnog terug zal komen op een van deze drie stellingen. 

President Russell M. Nelson: "Op grond van priesterschapssleutels hebben wij het gezag om alle zegeningen die God aan Abraham beloofde aan iedere verbondsgetrouwe man en vrouw te verlenen. Tempelwerk maakt deze uitzonderlijke zegeningen aan al Gods kinderen beschikbaar, waar of wanneer ze ook leefden of leven. Laten we ons verheugen dat priesterschapssleutels weer op aarde zijn! Denk eens goed na over de volgende drie stellingen:

1. De vergadering van Israël is bewijs dat God al zijn kinderen liefheeft.
2. Het evangelie van Abraham is aanvullend bewijs dat God al zijn kinderen liefheeft. Hij nodigt allen uit om tot Hem te komen - zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw; allen zijn voor God gelijk.
3. De verzegelbevoegdheid is allesovertreffend bewijs dat God al zijn kinderen waar ook liefheeft en wil dat iedereen ervoor kiest om bij Hem terug te keren".

Bomensoepje 107

Eén zo'n onderwerp, waar ik het vorige week over had, dat met maar in de wachtrij blijft staan, heeft te maken, is de opmerking van president Russell M. Nelson, gericht tot de vrouwen in de kerk: "Ik smeek u alles wat u over priesterschapsmacht kunt vinden onder gebed te bestuderen. U kunt bijvoorbeeld beginnen met Leer en Verbonden 84 en 107. Die afdelingen zullen u naar andere teksten leiden." 

Tot nu toe heb ik nog geen gehoor gegeven aan deze oproep om als vrouw specifiek bezig te zijn met priesterschapsmacht, omdat ik bezig ben met priesterschap en ras. Dat wil echter niet zeggen dat ik volledig aan zijn woorden voorbijga. Hierbij denk ik aan president Nelsons toespraak: 'Een oproep aan mijn zusters'. Dit betekent ook niet dat ik niet met deze afdelingen bezig ben geweest. Afdeling 84 heeft mij dusdanig beziggehouden dat ik er zelfs drie stukjes over geschreven heb. Minder is meer, Priesterschap en zo en Alle wegen leiden naar de tempel. 

Ik zou ook zomaar meerdere stukjes kunnen schrijven over afdeling 107. Vanuit mijn vrouwzijn had ik kunnen schrijven dat "we bij priesterschap soms al te gauw denken aan de mannen in de kerk". Of, daar in deze afdeling gesproken wordt over het Melchizedekse priesterschap, in hoeverre je dit priesterschap los kunt zien van het "plan van zaligheid, de volheid van het priesterschap en in het verlengde daarvan de tempel". Maar ik heb er voor gekozen om dit niet te doen, al komt dit mijn wachtrij niet ten goede, maar soms is minder meer. Ik ben namelijk op weg naar de Kirtlandtempel. Daarnaast is het binnenkort weer soepjestijd. Althans, ik dacht dat ik aan de hand van president Nelsons woorden weer een eigen thuisgemaakt soepje kon maken, maar gisteren is president Nelson in zijn slaap overleden. Om die reden zal ik alleen nog een samenvatting geven van zijn woorden van april en dat zal dan tevens mijn laatste soepje zijn. Soepje en president Nelson kan ik nu eenmaal niet los van elkaar zien. 

Wanneer ik een soepjesgevoel heb, dat ik door de bomen het bos niet meer zie, wat ik nu ervaar bij Leer en Verbonden 107, dan moet ik even een stapje terugdoen; alles loslaten, zoals bijvoorbeeld de opmerking van president Nelson "dat teksten u naar andere teksten zullen leiden" en teruggaan naar de basis. Om die reden deel ik alleen maar een aantal teksten met jullie uit afdeling 107. Wel met in mijn achterhoofd, we zijn tenslotte de nieuwtestamentische kerk hersteld, deze opmerking van president Nelson: "Voorafgaand aan zijn kruisiging heeft de Heer Jezus Christus zijn kerk hersteld. Zij had apostelen, profeten, zeventigers, leraren enzovoort. En de Meester zond zijn discipelen uit onder alle volken om zijn evangelie te prediken." 

"De twaalf reizende raadsleden zijn geroepen om de twaalf apostelen te zijn,

of de bijzondere getuigen van de naam van Christus in de gehele wereld"

LV 107:23

 

"Ook de Zeventig zijn geroepen om het evangelie te prediken

en om bijzondere getuigen te zijn voor de andere volken 

en in de gehele wereld"

LV 107:25

"De Twaalf vormen een reizende presiderende hoge raad,

om in de naam van de Heer te officiëren,

om de kerk op te bouwen 

en al haar aangelegenheden onder alle natiën te regelen,

ten eerste ten behoeve van de andere volken,

en ten tweede ten behoeve van de Joden"

LV 107:33

"De Zeventig moeten handelen in de naam van de Heer,

bij het opbouwen van de kerk

en het regelen van al haar aangelegenheden onder alle natiën,

en wel ten eerste ten behoeve van de andere volken,

en dan ten behoeve van de Joden"

LV 107:34

"waarbij de Twaalf, die de sleutels dragen, 

worden uitgezonden om de deur te openen 

door de verkondiging van het evangelie van Jezus Christus,

en wel ten eerste ten behoeve van de andere volken,

en dan ten behoeve van de Joden"

Lv 107:35

"Het is de plicht van de reizende hoge raad,

wanneer zij hulp nodig hebben bij het voldoen aan de verschillende verzoeken 

om het evangelie te prediken en te bedienen,

een beroep te doen op de Zeventig"

LV 107:38

De Heer leidt zijn kerk door profeten en apostelen

2. Alle wegen leiden naar...de tempel

Trede 2:

In ons Leer en Verbonden 'Kom dan en volg Mij'-lesboek, afdeling 84, kunnen wij het volgende lezen: "Sinds de herstelling van het priesterschap in 1829 zijn de heiligen van toen door de heilige macht van de Heer gezegend. Ze zijn door priesterschapsgezag gedoopt, bevestigd en geroepen om te dienen, en dat is nog steeds zo. Maar toegang tot priesterschapsmacht is niet hetzelfde als een volledig begrip ervan. Er was nog meer dat God zijn heiligen wilde laten begrijpen - met name de zijnde herstelling van tempelverordeningen". 

Zoals jullie weten, ben ik op reis. In een eerder logje schreef ik dat ik nu een gebied doorkruis  dat steeds ruwer en onbekender aan het worden is. Een gebied dat voor mij ook als nieuw aanvoelt, omdat ik mij eigenlijk nooit direct bezig heb gehouden met de woorden dat "de openbaring over het priesterschap uit 1832, die nu in Leer en Verbonden 84 staat, de heiligen een bredere kijk op het priesterschap gaf". Al reizend hoop ik echter steeds meer vertrouwd te raken met mijn omgeving, en wie weet komt er een dag dat ik een ander antwoord geef als deze vraag voorbij komt: 

"Wat komt er bij je op als je aan het woord priesterschap denkt?"

'Kom dan en Volg Mij', afd. 84: Ik heb toegang tot Gods priesterschapsmacht - en zegeningen

Voor nu denk ik bij een dergelijke vraag automatisch aan ras en het priesterschap. Is dat erg? Nee, absoluut niet. Integendeel. Al was het alleen maar, ondanks dat ik nu bijna voor het derde jaar op reis ben met dit onderwerp, dat ik meer inzicht gekregen heb in HOE de Heer zijn kerk door middel van Joseph Smith heeft hersteld, het priesterschap, en in het verlengde daarvan de tempel. En dat ik ondertussen het een, deze onderwerpen, niet meer los kan zien van het ander, van ras en het priesterschap. 

Net zoals ik de uitspraak van president Howard W. Hunter "dat al onze inspanningen om het evangelie te verkondigen, de heiligen te vervolmaken en de doden te verlossen, leiden naar de heilige tempel" hier niet meer los van kan zien. Wat president Hunter ook zei in deze toespraak, en waar ik de vorige keer geen aandacht aan heb gegeven, was dit: "Het evangelie dat door de Heiligen der Laatste Dagen aan de wereld wordt verkondigd, is het evangelie van Jezus Christus zoals dat in deze bedeling op aarde is hersteld en bestemd voor de verlossing van de hele mensheid. De Heer Zelf heeft geopenbaard wat essentieel is voor de redding en verhoging van Zijn kinderen". 

Waar ik echter voor nu bij stil wil staan, is "De cruciale rol van het priesterschap in de herstelling". In dit artikel zegt ouderling Gary E. Stevenson onder andere dit: "Er zijn in de geschiedenis maar weinig gebeurtenissen die kunnen tippen aan het belang van wat er in het voorjaar van 1829 heeft plaatsgevonden. De vertaling van het Boek van Mormon was al een wonder, maar er verschenen ook spoedig engelen die priesterschapsgezag aan Joseph en Oliver verleenden. In deze tijd van openbaringen rondom de vertaling en de herstelling werd Josephs blik verruimd en werd de weg gebaand voor de formele oprichting van de kerk een jaar later". 

In dit artikel lezen we onder andere ook dat "de herrezen Johannes zijn handen op het hoofd legde van Joseph en Oliver en ze het Aaronisch priesterschap verleende. Ze kregen de belofte dat hun te zijner tijd meer priesterschapsgezag zou worden verleend". Ook kunnen we in dit artikel lezen over het bezoek van Petrus, Jakobus en Johannes, die het Melchizedekse priesterschap herstelden. 

Ouderling Stevenson: "Joseph en Oliver ontvingen niet alleen het Melchizedekse priesterschap van Petrus, Jakobus en Johannes, maar werden ook geordend om apostel en bijzondere getuige van de Heer te zijn. Zij kregen eveneens de nodige sleutels om de bedeling van de volheid der tijden in te luiden. Daarmee hadden ze het gezag om alle priesterschapsverordeningen te verrichten, waaronder het verlenen van de gave van de Heilige Geest. Daarnaast ontvingen ze de sleutels van alle geestelijke zegeningen van de kerk, die noodzakelijk waren om de kerk in april 1830 op te richten. In 1836 droegen nog enkele hemelse boodschappers priesterschapsleutels in verband met de vergadering van Israël en tempelwerk over". En niet te vergeten, Elias, die de bedeling van het evangelie van Abraham overdroeg.

Tot slot nog één uitspraak uit dit artikel van ouderling Stevenson: Priesterschapsverordeningen staan centraal in het werk van de Heer om de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen. De doop en bevestiging, de begiftiging en de verzegeling voor tijd en eeuwigheid zijn essentieel voor ons heil. 

Trede 1: Boek van Mormon

"dat een kroniek bevat van een gevallen volk,

en de volheid van het evangelie van Jezus Christus

voor de andere volken en ook voor de Joden;"

LV 20:7-11

Afbeelding: Fair

Priesterschap en zo

 

Ik vind Leer en Verbonden 84 een fascinerende afdeling. Laat dit nu net een van de afdelingen zijn waarvan president Nelson tegen ons vrouwen zei dat als wij meer over priesterschapsmacht willen leren, deze afdeling een mooi punt van vertrek is. Het probleem is echter dat ik ervoor gekozen heb mij eerst bezig te houden met priesterschap en zo, en dat dit mij dusdanig in beslag genomen heeft, dat ik niet anders kan dan deze rit uit te zitten. 

Vorige week liet ik jullie een foto zien die slechts een klein gedeelte van deze prachtige omgeving had gevangen. Desondanks was er op deze foto genoeg te zien, en daar gaf ik toen, zonder verslag, een paar voorbeelden van. Terwijl ik doorliep na het maken van de foto, besefte ik dat er toch nog iets ontbrak op deze foto wat er eigenlijk wel op had horen te staan, en dat heeft te maken met Elijah Able en priesterschap en meer. 

Elijah Able, als drager van het Melchizedekse priesterschap, was een van degenen die gehoor gaf aan de woorden "Welnu, ga heen in de gehele wereld", vers 62. Meermalen vervulde hij een zending voor de Heer. Ik denk aan hem bij deze tekst: "En eenieder die uitgaat en dit evangelie van het koninkrijk predikt, en in alle dingen getrouw blijft, zal niet vermoeid van geest zijn", vers 80. Dit niet vermoeid van geest zijn, blijkt voor mij onder andere uit dat Elijah ondanks alles, want uiteindelijk zoals W. Paul Reeve het omschrijft, "werden de bekronende rituelen van zijn geloof hem onthouden", zijn gehele leven getrouw bleef.

 "Want wie ook getrouw zijn zodat zij deze twee priesterschappen, 

waarvan Ik heb gesproken, verkrijgen 

en hun roeping grootmaken, 

worden door de Geest geheiligd ter vernieuwing van hun lichaam. 

Zij worden de zonen van Mozes en van Aaron en het nageslacht van Abraham, 

en de kerk en het koninkrijk, en de uitverkoren van God. 

En ook: Allen die dit priesterschap ontvangen, ontvangen Mij, zegt de Heer"

LV 84:33-35

Wat trouwens ook interessant is, alhoewel dit een niet door mij gekozen pad is, kom ik, weliswaar via een omweg, toch ook uit bij en meer, wat in dit stukje staat voor priesterschapsmacht en vrouwen. Dit is wat president Nelson daarover zegt: "Elke vrouw of man die met God verbonden sluit en die verbonden nakomt, en die waardig aan priesterschapsverordeningen deelneemt, heeft rechtstreeks toegang tot de macht van God".  

Afbeelding Pixabay

Quote: W. Paul Reeve, Let's talk about Race and Priesthood, blz. 77

Minder is meer

Zoals jullie weten ben ik op reis door de Schriften, echter ik reis wel met een speciaal ticket, omdat ras en het priesterschap centraal staan. Normaal gesproken geef ik een uitgeschreven verslag van waar ik ben, maar in het licht van minder is meer laat ik het vandaag bij een aantal punten van uitkijk. De naam van de toren waar ik sta is 'Leer en Verbonden 84'.

- Inleiding op Leer en Verbonden: In het opschrift van Leer en Verbonden 84 kunnen we lezen dat in september 1832 zendelingen terugkeerden naar Kirtland, Ohio, nadat zij het evangelie naar het oosten van de Verenigde Staten hadden gebracht. Elijah Able, een zwarte priesterschapsdrager van Afrikaanse afkomst, werd september 1832 gedoopt en vervulde uiteindelijk drie zendingen voor de Heer. 

- Vrouw zijn: Dit zei president Nelson tegen de vrouwen van de kerk: Ik smeek u om alles wat u over priesterschapsmacht kunt vinden onder gebed te bestuderen. U kunt bijvoorbeeld beginnen met Leer en Verbonden 84 en 107. Dit is eigenlijk ook al een reis op zich. 

- Nieuw Jeruzalem en een tempel: Er wordt gezegd dat de stad "Nieuw-Jeruzalem zal worden gebouwd voor het vergaderen van de heiligen, te beginnen op deze plek, ja, de plek van de tempel". Jackson County, Missouri, was het gebied dat geïdentificeerd werd als het gebied dat was toegewijd voor de vergadering van de heiligen. Uiteindelijk werd men uit Jackson County verdreven. Onder andere vanwege een artikel dat William W. Phelps had geschreven dat de naam "Free people of color" droeg. 

- Mozes: De lijn van priesterschap van Mozes wordt gegeven, die teruggaat naar Adam. "Welk priesterschap in de kerk van God in alle geslachten voortbestaat". Dat betekent dat door het priesterschap evangeliewaarheden vanaf het begin werden onderwezen en dat door alle bedelingen heen verordeningen werden bediend.

- Mozes en het weggenomen priesterschap: "Daarom nam Hij Mozes uit hun midden, en ook het heilig priesterschap; en het lagere priesterschap bleef". Wanneer we het Oude Testament gaan bestuderen, ga ik zeker stilstaan bij deze tekst uit de Leer en Verbonden. 

- Zonen van Mozes en ook van Aaron: "en de zonen van Mozes en van Aaron, wier zonen u bent, zullen op de berg Zion in het huis des Heren met de heerlijkheid van de Heer worden vervuld". Priesterschapdragers in de laatste dagen (de zonen van Mozes en Aaron) zullen dienen in het huis van de Heer. De tempel zal gevuld worden met de heerlijkheid van God. Hierbij denk ik aan Leer en Verbonden 110, aan de Kirtlandtempel, en ook aan Elijah Able, die toen aanwezig was. 

- Nageslacht van Abraham: "Zij worden de zonen van Mozes en van Aäron en het nageslacht van Abraham, en de kerk en het koninkrijk, en de uitverkorenen van God. En ook: "Allen die dit priesterschap ontvangen, ontvangen Mij", zegt de Heer. Ze worden gerekend tot het zaad van Abraham, met alle daaruit voortvloeiende beloften en zegeningen. "Er is geen sprake meer van Jood en Griek, van slaaf of vrije, van man en vrouw; want gij allen zijt één in Christus", Galaten 3:28. 

Tot zover mijn panoramauitzicht. 

Opnieuw aan de mensheid toevertrouwd

 

Grappig hoe dingen soms kunnen gaan. Althans, helemaal grappig is het ook weer niet. Afgelopen zondag had ik een stukje geschreven over LV 68 en haakte ik in op president Uchtdorfs woorden "God is volmaakt en zijn leer is zuiver". Het enige wat er nog hoefde te gebeuren, was het nalopen. Dit logje, dat dus bijna klaar lag om te publiceren, werd opzij geschoven voor LV 67 en de reden dat ik nu dit stukje schrijf. Met dit verschil dat ik uit mijzelf de volgorde van publiceren veranderde en dat Joseph Smith het deed in opdracht van de Heer. 

Van 1828 tot en met 1831 had Joseph Smith de nodige openbaringen van de Heer ontvangen. Het probleem was echter dat deze openbaringen nog niet gepubliceerd waren. "Toen riep Joseph in november 1831 kerkleiders in raadsvergadering bijeen om de publicatie van de openbaringen te bespreken". Het opschrift van Leer en Verbonden 70 zegt dit erover: "Joseph Smiths geschiedenis vermeldt dat er van 1 tot en met 12 november vier bijzondere conferenties werden gehouden. Tijdens de laatste van die bijeenkomsten werd het grote belang besproken van de openbaringen die later als het Book of Commandments (Boek der Geboden) en vervolgens als de Leer en Verbonden werd uitgegeven".  

In de eerste twaalf dagen van november 1831 te Hiram (Ohio) ontving Joseph Smith 6 openbaringen. Te weten LV 67, 68, 69, 70, en nog twee die wij nu kennen als LV 133 (zie opschrift LV 69) en LV 1. "Deze afdeling (LV 1) vormt het voorwoord van de Heer op de leerstellingen, verbonden en geboden die in deze bedeling zijn gegeven". 

Wat ook interessant is dat er in dit opschrift van LV 70 staat dat de openbaringen, los nog van de opmerking dat ze voor de kerk van "even grote waarde waren als de rijkdommen van de gehele aarde", "het fundament van de kerk zijn in de laatste dagen en een zegen voor de wereld, waaruit blijkt dat de sleutels van de verborgenheden van het koninkrijk van onze Heiland opnieuw aan de mensheid zijn toevertrouwd". 

Het is daardoor dat ik opnieuw bij deze afdeling wil stilstaan. Ik moest zelf wel eerst even terugscrollen, want heb ik iets over deze afdeling geschreven en zo ja, wat dan? Het eerste wat ik zag was het woord HOE, een woord waar voor mij van alles in zit. En ook dit keer komt het daarop neer, maar dan verpakt in de woorden van LV 70: "opnieuw aan de mensheid zijn toevertrouwd". Want het waren deze woorden die ervoor zorgden dat ik niet anders kon dan terugreizen naar deze afdeling en naar 2012. Er was toen ook een vergadering, een Wereldwijde Leiderschaps Trainings Vergadering, die als thema had: De Kracht van het Herstelde Evangelie. Een van de leiders die toen sprak, was ouderling Boyd K. Packer. In deze toespraak, 'Het priesterschap thuis', zegt hij iets, wat dus zorgde voor mijn 'grappig momentje' en het terugreizen naar. 

Ouderling Boyd K. Packer

In deze toespraak, heeft ouderling Boyd K. Packer het erover dat men bezig was met het bijeenbrengen van de openbaringen die Joseph Smith had ontvangen en dat één daarvan werd gegeven als de inleiding op de Leer en Verbonden, de openbaring die wij dus nu kennen als afdeling 1. 

Ouderling Boyd K. Packer: "Er is één zin in die openbaring die het werk van de Kerk heeft veranderd, en als zij dat willen veranderd het het werk van de christelijke kerken voorgoed. Dat was eenvoudig de zin 'opdat ieder mens zou kunnen spreken in de naam van God, de Heer, ja de Heiland van de wereld', LV 1:20". Om vervolgens dit te zeggen: "Kun je het voorstellen dat je een kerk organiseert waar het gezag van het priesterschap aan elke waardige volwassen man wordt gegeven. Dat lijkt een zeer roekeloze, gevaarlijke zaak, maar dat is de manier waarop het was". 

Begrijp je nu waarom ik terug moest reizen? De Heer vertrouwde zijn macht, door middel van de herstelling van het priesterschap, waarvan ouderling Packer zegt dat het "de volmaakte macht op aarde is, de macht waarmee de aarde werd geschapen" aan elke waardige volwassen man. 

Gisteren was het 1 juli, Keti Koti, en werd de afschaffing van de slavernij gevierd. Keti Koti staat voor 'gebroken ketenen'. Kijkend naar mijn eigen persoonlijke geschiedenis, wanneer ik via de lijn van mijn vader terug ga, kan ik niet om deze periode van slavernij heen. Maar er is nog een lijn en dat is die van mijn moeder. Zij, wij, werden lid van de kerk in een periode dat zwarte mensen van Afrikaanse afkomst een tijdlang geketend werden door een restrictie, een restrictie die ik niet los kan zien van de denkbeelden van die tijd "Een beperking die gerechtvaardigd werd door de gangbare ideeën over de minderwaardigheid van sommige rassen"

De kerk heeft over dit racisme het volgende gezegd: "Ras is een concept dat mensen categoriseert op basis van hun huidskleur of andere fysieke kenmerken. Helaas wordt ras vaak gebruikt om mishandeling te rechtvaardigen of om te suggereren dat de ene groep beter is dan de andere. De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen leert dat iedereen een gelijkwaardig kind van God is, ongeacht ras, etniciteit, achtergrond, huidskleur of nationaliteit. Het Boek van Mormon leert: 'Allen zijn gelijk voor God'. God heeft al zijn kinderen lief. Racisme is door de geschiedenis heen een uitdaging geweest in vele culturen. Heiligen der Laatste Dagen zijn niet immuun voor de neiging tot racistische houdingen en daden." 

In dit artikel wordt ook president Nelson aangehaald die het volgende onderwees: "De Schepper van ons allen roept ieder van ons op om afstand te doen van vooroordelen jegens welke groep van Gods kinderen dan ook. Iedereen die vooroordelen heeft jegens een ander ras moet zich bekeren". Als we racisme in de kerk werkelijk bij de wortel willen aanpakken laten we dan onze kennis vergroten en zo, de schakels van speculatie en folklore mochten die er nog zijn, breken. 

"God heeft zijn kinderen in alle landen van de wereld lief"

Proclamatie herstelli

Geestelijke schatten 2

"En voorwaar, voorwaar,

Ik zeg u dat dit mijn stem is tot allen.

Amen."

LV 25:16

Het priesterschaps-macht-pad

De toespraak 'Geestelijke schatten' is voor mij een echte soepjestoespraak. Soepje is ontstaan uit mijn gevoel dat ik door de toespraken die president Nelson gaf door de bomen het bos niet meer zag, nadat hij president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen werd. In het verleden heb ik om die reden overzichtjes gemaakt, ook van deze toespraak, om het enigszins overzichtelijk te houden. Behapbaar, zogezegd. Maar nu ik opnieuw bezig ben met deze toespraak, besef ik hoe groot deze toespraak is en dat hij veel meer aandacht verdient dan ik eraan kan geven. Misschien is het een idee dat wanneer ik klaar ben met mijn ras-en-priesterschaps-rondreis, ik er alsnog eens rustig voor ga zitten. Op dit moment reis ik echter licht, om die reden houd ik het bij één hapje, vandaar dat ik alleen deze zin eruit licht: "Ik smeek u om alles wat u over priesterschapsmacht kunt vinden onder gebed te bestuderen". Vanwege mijn rondreis ben ik daar nog niet aan toegekomen, maar juist door die rondreis, met in mijn achterhoofd president Nelson's smeekbede, heb ik wel een aantal notities gemaakt van wat ik onderweg zag aan priesterschapsmacht. Hieronder vind je een paar van die notities. 

-"Een man kan de gordijnen opendoen en het warme zonlicht in de kamer laten, maar die man bezit de zon niet, noch het licht of de warmte ervan. De zegeningen van het priesterschap zijn veel groter dan degene die gevraagd is om de gave te bedienen". 

- "Soms denken we bij de macht van het priesterschap al te gauw aan de mannen in de kerk. Het priesterschap is de macht en het gezag van God, gegeven tot zegen en heil van allen - mannen, vrouwen en kinderen". 

- "De herstelling van het priesterschap is net zo belangrijk voor u als vrouw, als voor een man. 

Omdat het Melchizedeks-priesterschap hersteld is, hebben zowel vrouwen als mannen die hun verbonden nakomen toegang tot alle geestelijke zegeningen van de kerk. Elke vrouw of man die met God verbonden sluit en die verbonden nakomt en die waardig aan priesterschapverordeningen deelneemt, heeft rechtstreeks toegang tot de macht van God. De hemel staat evenzeer open voor een vrouw die door haar priesterschapsverbonden met Gods macht begiftigd is, als voor een man die het priesterschaap draagt."

- "Zowel mannen als vrouwen spelen een belangrijke rol in Gods werk, en zowel mannen als vrouwen kunnen een beroep op zijn macht doen om zijn werk te verwezenlijken."

- "Alle vrouwen dienen zichzelf als essentiële deelnemers van het werk van het priesterschap te beschouwen. Vrouwen van deze kerk zijn presidentes, raadgeefsters, leraressen, leden van raden, zusters en moeders, en het koninkrijk van God kan niet functioneren tenzij wij ons verheffen en onze plichten in geloof vervullen."

- "Wie priesterschapssleutels hebben, maken het voor allen die getrouw onder hun leiding werkzaam zijn letterlijk mogelijk om priesterschapsgezag uit te oefenen en toegang tot priesterschapsmacht te hebben."

- "We zijn het niet gewend om van vrouwen te zeggen dat zij het priesterschapsgezag in hun kerkroepingen dragen, maar welk ander gezag zou het kunnen zijn?"

En dit zijn slechts nog maar een paar notities. In theorie is alles in de smeekbede van de president voor mij al groot in opdracht. En dan is daar nog de praktijk, het tot leven brengen van deze kennis. Ik denk hierbij, tot slot, aan deze opmerking van president Nelson: "Veel vrouwen weten niet welke zegeningen binnen hun bereik liggen, en maken daarom niet ten volle gebruik van het geestelijke feestmaal dat voor hen beschikbaar is. Ook bij mannen zorgt het onderwerp vaak voor onduidelijkheid. Hoe kunnen we de band tussen vrouwen en de macht van het priesterschap beter begrijpen, en hen helpen om naar voren te treden, hun rechtmatige en nodige plaats bij hen thuis, in hun gemeenschap en in het koninkrijk van God in te nemen - meer dan ze ooit gedaan hebben?" 

Afbeelding