Gistermiddag zat ik in de zon een blad van een paar jaar geleden te lezen, waarin men terugblikt op de coronacrisis. In dit tijdschrift stond een artikel met de titel "De ruimte om dingen anders te doen". Daarin werd de volgende vraag gesteld: "Wat hebben de afgelopen jaren met ons gedaan?" Toen ik vandaag voor mijn voorraadkast stond en mij afvroeg welk blikje ik zou gaan openen kon ik niet anders dan het blikje coronacrisis uit de kast halen.
In onderstaande tekst heb ik het over de discussie van "wij dringen er bij u op aan", die toen speelde. Wat trouwens ook ter sprake komt in bovenstaand artikel, is het hebben van verschillende perspectieven en het vinden van de nuance, in dit geval het maatschappelijke debat. Ik denk dat de vragen van toen, ik heb het nu over ons als leden van de kerk, dat alhoewel we geen coronajasje meer dragen, nog steeds actueel zijn. En dan gaat het met name om deze vraag: "In hoeverre ben ik bereid om te gehoorzamen als het niet in lijn is met mijn eigen standpunt?".
In het Flow-artikel wordt gesproken over een "open ruimte", maar ook over het pleiten voor "openheid". Het gesprek blijven voeren en de onderlinge relaties niet laten vertroebelen door verschillende standpunten". Als het gaat om openheid, maar ook om wel of niet gehoorzamen, dan kan ik dit op de een of andere manier niet loszien, maar dat komt waarschijnlijk door mijn 'gekleurde' brilletje, van wat president Dallin H. Oaks in het verleden zei over de ban op het priesterschap: "Ik had de redenen bestudeerd die toen werden gegeven. Ik kreeg over geen enkele een bevestiging dat die waar was. Als onderdeel van mijn gebedvolle studie ontdekte ik dat de Heer in het algemeen zelden redenen geeft voor de geboden en aanwijzingen die Hij aan zijn dienstknechten openbaart. Ik besloot trouw te zijn aan onze profetische leiders en te bidden dat de dag zou komen dat iedereen - zoals bij de instelling van deze beperking was beloofd - op de zegeningen van het priesterschap en de tempel aanspraak kon maken. Nu, op 8 juni 1978, was die dag aangebroken en huilde ik van vreugde."
Blikje: Coronacrisis, 22 augustus 2021
Op 12 augustus jongstleden werd door het Eerste Presidium onderstaande boodschap naar de leden van de kerk, overal ter wereld, gestuurd. Hieronder zowel de boodschap in het Engels als in het Nederlands. Voor alle duidelijkheid: de vertaling in het Nederlands is niet de officiële versie van de kerk, maar van Google Translate, wat in het licht van dit blogje wel volstaat.
Dear Brothers and Sisters:
We find ourselves fighting a war against the ravages of COVID-19 and its variants, an unrelenting pandemic. We want to do all we can to lint the spread of the viruses. We know the diseases they cause can only be achieved by immunizing a very high percentage of the population.
To limit exposure to these viruses, we urge the use of face masks in public meetings whenever so possible. To provide personal protection from such severe infections, we urge individuals to be vaccinated. Available vaccins have proven to be both safe and effective.
We can win this war if everyone will follow the wise and thoughtful recommendations of medical experts and government leaders. Please know of our sincere love and great concern for al God's children.
The First Presidency
Russel M. Nelson
Dallin H. Oaks
Henry B, Eyring
Beste broeders en zusters:
We bevinden ons in een oorlog tegen de verwoestingen van COVID-19 en zijn varianten, een niet aflatende pandemie. We willen er alles aan doen om de verspreiding van deze virussen te beperken. We weten dat bescherming tegen de ziekten die ze veroorzaken alleen kan worden bereikt door een zeer hoog percentage van de bevolking te immuniseren.
Om de blootstelling aan deze virussen te beperken, dringen erop aan het gebruik van gezichtsmaskers tijdens openbare bijeenkomsten wanneer sociale afstand niet mogelijk is. Om persoonlijke bescherming te bieden tegen dergelijke ernstige infecties, dringen we bij personen erop aan zich te laten vaccineren. Beschikbare vaccins zijn zowel veilig als effectief gebleken.
We kunnen deze oorlog winnen als iedereen de wijze en doordachte aanbevelingen van medische experts en regeringsleiders opvolgt. Weet alstublieft van onze oprechte liefde en grote zorg voor al Gods kinderen.
Het Eerste Presidium
Russell M. Nelson
Dallin H. Oaks
Henry B. Eyring
We zijn nu een aantal dagen verder, en het is interessant om te zien hoe deze bekendmaking een eigen leven aan het leiden is. En dan gaat het met name om het woord 'urgent' of de zin 'wij dringen er bij u op aan'.
In deze tekst wordt niet gezegd "Zo spreekt de Heer" of dat wij het moeten doen. Maar de vraag is wel, als het Eerste Presidium om iets dergelijks vraagt, in hoeverre van ons gevraagd wordt om hier gehoor aan te geven. Want dat is in wezen de discussie: wat te doen met een dergelijke dringende vraag.
Vandaag bespraken we in de ZHV de toespraak 'De eeuwige levensreis van een kind van God'. Deze toespraak ging onder andere over dat wij al leefden voordat wij hier geboren werden, dat kinderen een erfdeel van God zijn, en dat een vloedgolf aan abortussen de wereld overspoelt. En ook deze toespraak 'Een gelovig oog' haakt in op dit alles. Behalve dat wordt in deze toespraak ook aandacht gegeven aan de proclamatie over het gezin, die vanochtend ook ter sprake kwam.
Ouderling Anderson zei in zijn toespraak 'Een gelovig oog' iets interessants, wat naar mijn mening ook licht kan werpen op totaal andere onderwerpen, tenminste als je het woord proclamatie vervangt door een ander woord of zin, zoals nu met wat van het Eerste Presidium afkomstig is: "Als we van de proclamatie alleen aanvaarden wat ons aanstaat, belemmeren we ons eeuwig perspectief en hechten we te veel belang aan wat er hier en nu gebeurt".
Ook haalt ouderling Anderson president Russell M. Nelson aan, die het volgende zei voordat hij president van de kerk werd: "Profeten zien vooruit. Zij zien de schokkende gevaren die de tegenstander op ons pad geplaatst heeft of gaat plaatsen. Profeten voorzien ook de grote mogelijkheden en voorrechten voor hen die luisteren met de bedoeling te gehoorzamen."
Is de uiteindelijke vraag waar het om draait niet: in hoeverre ben ik bereid om gehoor te geven aan de woorden van deze wachters op de toren, ook als het in eerste instantie niet in lijn is met bijvoorbeeld mijn eigen standpunt?
Misschien dat dit blogje nog een vervolg krijgt. Zoals de wind waait, waait mijn jasje. Maar het bovenstaande zou voor nu niet compleet zijn als de volgende verklaring over vaccinaties van het Eerste Presidium, gepubliceerd eerder dit jaar, zou ontbreken, en waar het 'dringende verzoek' een vervolg op is. Er is namelijk een verschil tussen blinde gehoorzaamheid aan de ene kant en blinde gehoorzaamheid aan de andere kant. "Ons is nooit gezegd dat we blinde gehoorzaamheid moeten nastreven; de leden van de kerk onderscheiden zich door intelligente gehoorzaamheid". Hierbij denk ik dan met name aan de laatste zin uit de verklaring hieronder. De boodschap in het algemeen is duidelijk.
"In woord en daad steunt De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen al generaties lang vaccinaties. Als een prominent onderdeel van onze humanitaire inspanningen heeft de Kerk over de hele wereld levensreddende vaccins gefinancierd, gedistribueerd en toegediend. Vaccinaties hebben geholpen om verwoestende overdraagbare ziekten, zoals polio, difterie, tetanus, pokken en mazelen, te beteugelen of te elimineren. Vaccinaties die worden toegediend door bekwame professionals beschermen de gezondheid en beschermen het leven.
Toen deze pandemie zich over de wereld verspreidde, heeft de Kerk onmiddellijk bijeenkomsten geannuleerd, tempels gesloten en andere activiteiten beperkt vanwege ons verlangen om goede wereldburgers te zijn en ons deel te doen om de pandemie te bestrijden.
Nu worden COVID-19-vaccins ontwikkeld waarvoor velen hebben gewerkt, gebeden en gevast, en sommige worden verstrekt. Volgens de richtlijnen van lokale gezondheidsfunctionarissen werden vaccinaties voor het eerst aangeboden aan gezondheidswerkers, eerstehulpverleners en andere ontvangers met hoge prioriteit. Vanwege hun leeftijd verwelkomen senior kerkleiders ouder dan 70 nu de mogelijkheid om zich te laten vaccineren.
Als er passende kansen beschikbaar komen, dringt de Kerk er bij haar leden, medewerkers en zendelingen op aan goede wereldburgers te zijn en de pandemie te helpen onderdrukken door zichzelf en anderen te beschermen door middel van immunisatie. Individuen zijn verantwoordelijk om hun eigen beslissing te nemen over vaccinatie. Bij het maken van die beslissing raden we aan dat zij, waar mogelijk, overleggen met competente medische professionals over hun persoonlijke omstandigheden en behoeften.
