Posts tonen met het label Innerlijke rust. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Innerlijke rust. Alle posts tonen

woensdag 4 juni 2014

Little things...

... of drie vliegen in één klap.


Voor mezelf zijn die drie vliegen één geheel. Het probleem is alleen: hoe verwoord ik het, zodat het op 'papier' ook een samengesteld geheel is.
Juist dat onvermogen kan mij weerhouden om aandacht te geven aan mijn blog.
Voelen is één, uiten is wat anders.
Maar nu ik het toch over voelen heb, laat ik daarmee beginnen.

'Want sommigen van ons hebben de meest opmerkelijke personen die wij kennen
- personen die onze gevoelens en gedachten hebben gestimuleerd -
gevonden binnen de banden van een boek.'

Degenen die mijn blog volgen, weten dat ik van lezen houd en ook dat ik bovenstaande uitspraak al eens eerder in een blogje heb verwerkt. Trouwens, al volg je mijn blog niet, de afbeelding rechts spreekt op zich al voor zich zelf.

Als we de media die we gebruiken bewust toetsen, is dat een moment van reflectie. 
Professor Jensen noemt zo’n moment een 
‘gesprek met onszelf’: ‘een innerlijke dialoog
 — een geven en nemen, waarin we luisteren en reageren. 
De beste gesprekken die we hebben, worden vaak momenten van persoonlijke bekering, 
omdat het doorgaans door een gesprek is dat we onze mening veranderen, 
een nieuwe weg inslaan 
of ons voornemen om ons leven te beteren. 
De aanpassingen die we op die momenten in onze ziel aanbrengen, 
zijn meestal klein, eenvoudig, gradueel, vertroostend en productief.’

Tijdens het lezen van de Liahona kwam ik deze tekst tegen in een artikel over 'Media de moeite waard' (blz. 14)  en moest ik gelijk denken aan 'mijn' uitspraak, 'personen die onze gevoelens en gedachten hebben gestimuleerd'. 

Lezen is voor mij op reis gaan, en ik maak daar tijd voor vrij, bewust.
Niet lezen is geen optie; ik weet wat dat met me doet.
Wat mij bij mijn derde uitspraak brengt, die gaat over 'het voeden van de vrede in jezelf':

'Voed de vrede in jezelf.
Let eens op welke prikkels van buitenaf je toelaat.
Wat neem je op aan onvrede en onrust?
En welke dingen brengen je juist vrede en vertrouwen?
Als je merkt dat je vooral onvrede en onrust toelaat,
kun je jezelf trainen om betere keuzes te maken.
Wat voedt de vrede in jou?
Mediteren, inspirerende boeken lezen, 
een wandeling in de natuur maken?
Maak hier bewust ruimte voor.' 

Timber Hawkeye, van hem is bovenstaande uitspraak, zegt grappig genoeg het volgende over de tv:
'Ik probeer ook om minder onvrede van buitenaf toe te laten. 
Geweld op tv zien is voor je hoofd wat geraffineerde suiker eten voor je lichaam is. 
Een uurtje ruis kan onrust en onvrede voor de hele dag veroorzaken.'




Om die reden heeft hij zijn tv weggedaan. 
Nu wil ik niet zo ver gaan dat ik onze tv de deur uit doe.
Maar ik denk wel dat hij een punt heeft.
Niet alleen als het gaat om geweld, dus wat we kijken, maar ook hoeveel we kijken, wat voor hem duidelijk geen probleem meer is. 
Hierin een bewuste keus maken zou dus zomaar van invloed kunnen zijn op onze dagelijkse reis door het leven.
Vanwege het uitfilteren van. 
Het zijn de kleine dingen die het doen. 

Zijn het nu stiekem toch vier vliegen geworden?
Ach, wat maakt het uit, ik heb een 'klap' uitgedeeld.
Ondanks mijn geworstel om het te verwoorden. 
 

Uitspraak Timber Hawkeye: Happinez oktober 2013,  Workout voor je ziel.   
Smileys: internet.

maandag 4 november 2013

Meditatief proces


Links en rechts van mijn berichten heb ik wat uitspraken staan.
Onder andere deze uitspraak van Joseph Campbell:

"De grote vraag is
of je van harte zult kunnen instemmen
met het avontuur dat jouw leven is."

Deze uitspraak staat daar natuurlijk niet zomaar.
Maar op een gegeven moment had ik zelf het gevoel dat ik niet meer volledig leefde in overeenstemming met deze uitspraak.
Of de overgang daarin nu een rol heeft gespeeld, het lege-nest-syndroom zijn kop opstak, of wat er nog meer allemaal om de hoek kan komen kijken, ik vond dat het tijd werd om mezelf een sabbatical te geven.

Voordat jullie je van alles in het hoofd halen, en hierbij denken aan een carrièrebreak, een verre reis, of een of ander prachtig vrijwilligersproject, dan hebben jullie het helemaal mis.
Al heb ik in zekere opzichten dat eigenlijk wel degelijk gedaan.
Ik heb een 'carrièrebreak' genomen, al zou niemand dat een 'carrièrebreak' noemen, omdat het woord 'carrière' daar totaal niet van toepassing op is.
En ja, ik ben op reis gegaan, want als ik lees, dan ben ik op reis.
En dat prachtige vrijwilligersproject waar ik me aan overgegeven heb, dat was en ben ik zelf, en vond plaats binnen de muren van mijn eigen hart.

Tot nu toe heeft het mij al het nodige opgeleverd.
Onder andere het inzicht dat ik behoorlijk gehaast leefde.
Dat ik gehaast leefde, wist ik natuurlijk al, vandaar natuurlijk die stap terug.
Maar dan nu met het inzicht:

"dat haast een slechte gewoonte is en een probleem van de geest. 
En dat de mate waarin je je gehaast voelt, 
helemaal afhankelijk is van de mate
 waarin je je aandacht gericht kunt houden op het heden."




Gelukkig hebben we het vermogen dat aangeleerde dingen ook weer afgeleerd kunnen worden. 
Waar een sabbatical al niet goed voor is.



Uitspraak: Richard Carlson
Afbeelding: photl.com, even geen Zoef de Haas

donderdag 24 oktober 2013

Meditatie


Onlangs zei iemand tegen mij: 'Waarom ga je niet mediteren?' toen we het hadden over het leegmaken van je hoofd. 
Dat hield onder andere voor haar in dat je pas op de plaatsmaakt, door letterlijk stil te gaan zitten of liggen, en op zoek te gaan naar de stilte in jezelf.
Ik bewonder mensen die dat kunnen, maar dat is nu net niet mijn ding.
Zei dan ook tegen haar: 'Dat doe ik wel als ik een jaar of tachtig ben of zo, maar daar kan ik echt niet de rust voor op brengen'.
Bewust stil te gaan zitten of liggen.
Zonde van mijn tijd.
Nu begrijp ik heus wel wat ze bedoelt, maar om tot rust te komen, moet ik juist wat gaan doen.
En als ik bezig ben met die dingen te doen, dan is er geen tijd.
Alleen tijd ervoor, en tijd er na.
Wat op zich ook weer een probleem kan zijn.
Maar dat is een ander verhaal.




Nu ben ik momenteel bezig met naaien. In een van de bladen waar ik gebruik van maak, zat een tijdschrift dat Lieflijf heet. In dit blad, Lieflijf, staat een artikel dat gaat over 'de kracht van creativiteit'. En daarin wordt onder andere het volgende gezegd: "Door met iets leuks, nieuws of met onze handen bezig te zijn, maken we ons hoofd leeg, waardoor er ruimte is voor rust, nieuwe ideeën of inspiratie. Tijdens een creatief proces laat je het logisch denken los en werk je vanuit je gevoel. Zo maak je gemakkelijker contact met dat wat er in je leeft (bewust en onbewust). Het geeft rust en dat kan net zo effectief zijn als een meditatie". Ben ik toch even, al doende, meditatief bezig.


Foto: photl.com

donderdag 14 maart 2013

Gedachte



Rust
is niet simpelweg 
stoppen met drukke werkzaamheden.

Rust 
is passen
in je eigen wereld.







John Sullivan Dwight.
Foto: Photl.com

dinsdag 4 december 2012

Leven per centimeter


Nog even en de Liahona van november valt weer op onze deur mat.
Dit is de conferentie-uitgave, en om die reden altijd later.
Kijk er nu alweer naar uit.
Maar dat betekent ook afscheid nemen van de vorige conferentie Liahona, de mei-uitgave.
Afscheid nemen van de conferentie Liahona doe ik door de dingen die mij hebben aangesproken, pareltjes van inspiratie en/of energie - het is maar net hoe je het bekijkt, - op te slaan in mijn computer.
Soms is het een enkele zin, soms een stuk tekst, maar het gebeurt ook wel dat ik me afvraag waarom ik niet gelijk de hele toespraak opsla, omdat er zoveel in staat dat mij aanspreekt.
Bij deze wil ik zo'n pareltje met jullie delen.
Het komt uit een toespraak van president Monson, gericht aan de jongevrouwen, let wel, meisjes in de leeftijdsgroep 12 tot en met 18 jaar.
Maar de uitspraak op zich is leeftijdloos.


"Leven is moeilijk per meter, 
maar per centimeter gaat het beter!"



Deze uitspraak wordt dan gevolgd door de opmerking 'dat we allemaal één dag getrouw kunnen zijn, en dan nog één en daarna nog één, een leven lang, totdat we een leven lang volgens de leiding van de Geest hebben geleefd.'  Maar dit gegeven kunnen we natuurlijk ook doortrekken naar zaken, vul zelf maar in, die niet expliciet geestelijk lijken te zijn.

"Het geheim van vooruitkomen is beginnen.
Het geheim van beginnen 
is het opsplitsen van een complexe, overweldigende taak
in kleine, hanteerbare taken.
Begin dan aan de eerste."
Mark Twain. 




Uitspraak: toespraak pres. Monson
Afbeelding: http://www.stitchathome.nl