Posts tonen met het label Schepping. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Schepping. Alle posts tonen

dinsdag 29 juli 2014

De cirkel is rond...


Dit wordt niet opnieuw een blogje rond de zonnebloem in de sfeer van de afgelopen periode.
Alhoewel dat misschien wel je eerste gedachte zou kunnen zijn.




Nee, deze zonnebloem heb ik ooit een keer gebruikt bij een uitspraak die ging over rust. 

'Rust
is niet simpelweg
stoppen met drukke werkzaamheden
Rust 
is passen
in je eigen wereld'

Wat ik zo mooi aan deze afbeelding vind is dat de zonnebloem als het ware gedragen wordt.
Maar ook het gevoel van gekoesterd worden komt bij mij op.
De zonnebloem ben ik, maar tegelijkertijd ben ik ook die handen.
Ik moet nu denken aan een gedicht dat ik al eerder gebruikt heb om bepaalde gevoelens te verwoorden en daar alsnog een zin uit

'...vastberaden het enige te doen
wat je kon doen -
vastberaden het enige leven te redden
dat je kon redden'

De afgelopen tijd kreeg ik de vraag, niet alleen ik, maar manlief ook, hoe het nu precies zat met mijn sabbatsjaar. Die zou toch nu wel voorbij moeten zijn. Mijn sabbatsjaar is voorbij, alleen bepaalde dingen die ik deed voor mijn sabbatsjaar ziet men nog niet terug in mijn leven zoals dat nu is. Waardoor men dus denkt dat ik nog steeds aan het sabbatten ben. Ik begrijp de vraag, alleen ik denk dat men voorbij gaat aan het waarom van juist een sabbatsjaar. Wat onder andere kan inhouden dat je bepaalde dingen die je voorheen deed, nu niet meer doet of wil doen. 




Als je kijkt naar het scheppingsverhaal zoals beschreven in Genesis, dan is de Sabbat pas na de dagen één tot en met zes. Ik heb het omgedraaid en ben mijn eigen scheppingsverhaal begonnen met een sabbat. Mijn basis en ver(s)terkpunt. En van daaruit hoop ik door te kunnen groeien naar de volgende dagen. Zie het als een reis, mijn levensreis. 

Bovenstaande zon heeft daar alles mee te maken. Hij komt uit een boekje, dat je zou kunnen zien als een soort moodboard of collage, wat ik aan het begin van mijn sabbat heb gemaakt.
Komende tijd zal ik een aantal dingen daaruit met jullie delen, dingen die voor mij belangrijk zijn geweest, maar ook, en misschien was dat wel het allerbelangrijkste, heerlijk om te doen.

'Zelfs een tocht van duizend mijl
begint met de eerste stap'
Lao Tse


Foto: Photl.com

maandag 18 november 2013

Kip-of-ei


Veranderen!
Doen we dat nu van buiten naar binnen of toch van binnen naar buiten?
Of is dit gewoon een kwestie van interpretatie?
Gaat het uiteindelijk niet om het eindresultaat dat je behaalt?
En is dat niet allesbepalend?

Zoals jullie weten, heb ik mezelf een sabbatical gegeven.
Om reden dat ik niet meer kon instemmen met bepaalde zaken in mijn eigen leven.
Ik voelde de behoefte om afstand te nemen. 
Bijna iedereen gooit het op de overgang, en met dit gegeven kan ik prima leven.
In die zin is de overgang dus een zegen in mijn leven.





Onlangs kwam ik een boekje tegen van Mira Kirschenbaum: 'Alles heeft een reden'.
In dit boekje gaat Mira Kirschenbaum ervan uit "dat ongeacht wat je overkomt, er niet alleen iets waardevols uit die gebeurtenis voort zal komen, maar het simpelweg ook noodzakelijk is dat dit jou juist overkomt: je leert ervan en je groeit erdoor".
En dat achter die gebeurtenis een of meer redenen kunnen zitten, zoals bijvoorbeeld "je thuis te laten voelen in de wereld, jezelf volledig kunnen accepteren of om je te leren dat je je angst kunt loslaten en dat het jouw opdracht in het leven is om een van die redenen te vinden, zodat je kunt ontdekken wie je echt bent".

Daarnaast zegt ze iets over veranderen. Daar zegt ze namelijk het volgende over: "Het is onmogelijk om jezelf van binnenuit te veranderen. Echte verandering vindt van buiten naar binnen plaats". En dan geeft ze aan hoe dat te doen. In wezen zegt ze, simpel samengevat:

"Zaai een geachte, oogst een daad.
Zaai een daad, en oogst een gewoonte."

Tot slot zegt Kirschenbaum: "Gedurende ons leven worden we voortdurend herboren doordat we steeds weer een nieuw zelf scheppen uit onze ontmoetingen met het leven".

Ik kan mezelf helemaal vinden in "dat we een nieuw zelf scheppen".
Ook ik ben een soort nieuwe innerlijke wereld aan het scheppen.
Alleen, als ik denk aan scheppen, dan moet ik ook denken aan het Scheppingsverhaal.
Met dit verschil dat na zes dagen van scheppen er dan pas een sabbatdag volgt, terwijl ik reeds mijn sabbatical hebt gehad.
Maar voor het overige volg ik hopelijk de lijn van het verhaal.
Dus al je me vraagt waar ik sta, ik zit in dag één, lichaam versus.........

Ps.
Al voel ik stiekem meer voor 'van binnen naar buiten'.
 

Uitspraken: Tekst tussen aanhalingstekens is uit "Alles heeft een reden"
Afbeelding: internet

woensdag 30 maart 2011

Bloggende digibeet


De pagina's van mijn blog heb ik verwijderd, maar helaas ook de tekst 'terug naar startpagina', die altijd onder mijn berichten stond. Weet nog niet hoe ik dat moet herstellen. Maar dat is iets van latere zorg.

Komende dagen, voor degenen die mijn blog nog niet eerder hebben gezien, zal ik de tekst die ik op mijn pagina's had staan, verwerken in mijn berichten.  
Een van deze pagina's ging over het vrouw zijn.
Dit is toch in eerste plaats een vrouwenblog, wat ik zeker nog met jullie wil delen. 



Ergens onderweg kwam ik ooit een boekje tegen met uitspraken over de man, wat natuurlijk mee naar huis moest. Nu mijn ogen toch even op de hemel zijn gericht, kan ik het niet laten deze uitspraak met jullie te delen:


"God heeft de man geschapen en zei toen bij zichzelf:
'Dat moet ik toch beter kunnen', om vervolgens de vrouw te scheppen."
Adele Rogers St. John





Ach, je hebt van die dagen.....


Afbeelding: www.photl.com