Goede voornemens

Onlangs bespraken we in onze vrouwenorganisatie de toespraak 'Denk celestiaal!' Een van de zinnen die er voor mij uitsprong was deze: "In mijn eerste toespraak als president van de kerk heb ik u aangemoedigd om te beginnen met het eindpunt in gedachten". Deze zin kon ik niet los zien van Stephen Covey en zijn boek "De zeven eigenschappen van effectief leiderschap" en dan met name eigenschap twee: "Begin met het einde voor ogen". Onderstaande video verwoordt dit mooi. 

"De tragiek van het leven ligt niet in het niet bereiken van je doel.

De tragiek van het leven ligt in het ontbreken van een doel." 

Billy Mays

Tegelijkertijd nodigde deze uitspraak me ook uit tot het het openen van het blikje goede voornemens:

Herinneren jullie je nog de toespraak: 'Over spijt en voornemens' van president Dieter F. Uchtdorf? In deze toespraak haalt hij een verpleegster aan die zorg biedt aan terminale zieken. Zo tegen het einde van hun leven stelt ze dan aan hen de vraag of ze ergens spijt van hebben. Uit al de antwoorden die zij kreeg, heeft zij, Bronnie Ware, een spijt-top-vijf samengesteld en daar een boek over geschreven. Uchtdorf gaat in zijn toespraak verder in op deze vijf redenen van spijt van de stervenden. 

Misschien vragen jullie je nu af: 'Wat heeft dit te maken met mijn goede voornemens van dit jaar?' Maar het verband tussen het een, onze goede voornemens, en hoe wij straks terugkijken op ons leven, en daarvoor hoef je echt nog niet op je sterfbed te liggen, kan wel eens groter zijn dan wij beseffen.

Gisteren las ik een column van René Diekstra die als titel had: "Als je doelen opraken kan dat de duur van je leven beïnvloeden". In deze column vraagt hij zichzelf af: "Of zingeving helpt tegen Covid en ben je meer immuun tegen besmettingen en ziektesymptomen als je een doel of doelen hebt die zin en richting geven aan je leven?. En stel dat het antwoord daarop 'ja' luidt, dan zou het zomaar kunnen zijn dat ouderen kwetsbaarder zijn voor het virus, niet zozeer omdat ze lichamelijk kwetsbaarder zijn, maar vooral omdat voor hen vaker geldt dat hun levensdoelen 'op' zijn."

Diekstra vertelt dan, nadat hij een lezing heeft gegeven in een verzorgingshuis, hij een gesprek heeft met de directeur van dit huis. In dit gesprek vroeg hij aan haar wat haar grootste zorg was. "Zonder aarzeling zei ze: 'De zorg voor zingeving'. 'Niet eenzaamheid?' was mijn reactie. 'Dat speelt ook', was haar reactie. 'Maar als ik moet kiezen, zijn het vooral gevoelens van zinloosheid die de hoofdrol spelen en die brengen ook eenzaamheidsgevoelens met zich mee."

En dan zegt Diekstra het volgende: "Ouderdom is daarnaast ook vaak een periode van terugkijken op het leven en het beoordelen van jezelf. Zoals hoe goed je het hebt gedaan of juist niet. 'Een aanzienlijk deel worstelt met die vragen en wij slagen er onvoldoende in om daarbij klankbord en gesprekspartner te zijn', aldus de directeur. Tot slot eindigt hij zijn column met de woorden: "zorg dat je doelen nooit opraken". 

Dat is uiteindelijk ook wat Uchtdorf zegt; hij verwoordt het alleen wat anders. "Het pad naar onze goddelijke bestemming als zonen en dochters van God is eeuwig. We moeten ons vandaag op dat pad begeven; we kunnen geen dag voorbij laten gaan. Laten we leren en daar niet mee wachten tot het te laat is". Goede voornemens zijn niet alleen voor nu.

Hoe meer we ons aan heiligheid en geluk toewijden,

hoe minder we later spijt zullen hebben. 

Ps.

In zijn column pleit Diekstra ervoor alle ouderen toegang te geven tot een levensdoelen-interview. Ben je hierin geïnteresseerd kijk dan op www.diekstra.nl/test

Afbeelding: quotesgram.com

Lammetjestijd

Even geleden schreef ik dat ik mij de komende tijd zou richten op het openen van een aantal blikken die ik nog had staan in mijn voorraadkast. Alleen, er staan zoveel blikjes in deze kast dat ik eerlijk gezegd geen idee had welk blikje ik als eerste zou gaan openen. Normaal gesproken, verstandig gezien, begin je met de oudste blikken, maar nu vraag ik me af of ik dat wel wil doen. Want wanneer ik denk aan blikjes opentrekken, dan denk ik automatisch ook aan soepje. 

Soepje staat voor samenvattingen van de woorden van president Russell M. Nelson, uitgesproken tijdens algemene conferenties, sinds hij geroepen is als president van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Tijdens de laatste algemene conferentie heeft hij twee toespraken gegeven. Een van deze toespraken heeft als titel 'Vredestichters gezocht'. Ik ga niet helemaal in op deze toespraak, maar gebruik hem als vertrekpunt. Ook kan ik deze toespraak niet los zien van een zin uit onze leesopdracht van deze week: "Gaat henen; ziet, Ik zend u als lammeren". 

In zijn toespraak 'Vredestichter gezocht' spreekt president Nelson de hoop uit "dat u diep in uw eigen hart zult kijken". Dat gaat dus over mijn hart. Ik heb het eerste blikje gevonden: 'Verandering van hart'.

Blikje 'Verandering van hart'.

De titel van dit blogje had alles te maken met deze toespraak: 'Het grootste bezit' van ouderling Jeffrey R. Holland. Zelf vond ik in eerste instantie dit typisch een toespraak die je niet in één woord of in een enkele zin kon samenvatten, omdat je met deze toespraak, naar mijn gevoel, verschillende kanten op kon gaan. Degene die de bespreking van deze toespraak leidde, appte echter vooraf dat het haar was opgevallen dat het woord hart dertien keer werd genoemd, waardoor ik niet meer om het woord hart heen kon lezen. Maar tijdens de bespreking verdween het woord hart naar de achtergrond en bleef er bij mij één zin hangen, als een soort samenvattende conclusie van de les: 'Verander de wereld, begin bij jezelf'. 

Wanneer ik de zin 'Verander de wereld, begin bij jezelf' hoor, dan kan ik niet anders denken aan een gedichtje dat ik in het verleden al eens op het blog heb gepost onder het label 'Een betere ik'. Het grappige aan dit gedichtje is, ik heb nog in mijn achterhoofd de top 5 van stervenden, dat het eindigt met de volgende woorden:

"En nu lig ik hier op mijn sterfbed en besef ik (misschien wel voor het eerst)

dat ik, als ik nu maar eerst mijzelf had veranderd,

door mijn voorbeeld mijn gezin had kunnen beïnvloeden,

en ik met hun aanmoediging en steun mijn land had kunnen veranderen,

en wie weet ook wel de wereld."

Willen we daadwerkelijk de wereld veranderen, of een lam zijn, dan hebben we geen andere keus dan ....

"ons af te vragen of een 'hoger en heiliger' leven 

iets is dat onze aandacht verdient?"

Russell M. Nelson

Afbeelding: Boekwinkeltjes.nl, foto: Dijk Eiland van Dordt

Had ik maar...

Volgens mij heb ik ooit al eerder iets over dit onderwerp geschreven, het had ik maar, maar als dat zo is, dan kan ik dit berichtje zo één, twee, drie, niet terug vinden. Wat mij bijstaat is dat het ging over het terug kijken op je sterfbed. Nu ik dit zo neerschrijf, moet ik opeens denken aan huwelijk en gezin en 'had ik maar meer tijd op kantoor door gebracht'. Nog een poging.

Het was inderdaad 'Huwelijk en gezin' en had hem gelabeld met....Had ik maar.
Had mezelf tijd kunnen besparen.

Dit wordt weer een lange inleiding.
Zucht, mijn gezinsleden zijn daar al aangewend.
Maar op papier ben ik niet zo, dan is het van schrap schrap, ik denk dan meer na, maar daar heb ik nu net eigenlijk geen tijd voor.

Ik ben op het moment bezig de nieuwsbrief aan het maken voor de jongeren bij ons in de gemeente. En heb net met hun een poster gedeeld die ik zelf heel mooi vind.
Deze poster heeft te maken met vooruit kijken, maar in het verlengde daarvan kwam ik ook nog een toespraak tegen die voor mij aansloot bij deze poster. Die toespraak deel ik dan weer niet met hun, anders wordt het natuurlijk wel een heel lange nieuwsbrief. Ik denk ook niet dat ze daar op zitten te wachten. Daarnaast, ze hebben zelf een Liahona en als ze die lezen komen ze ongetwijfeld die toespraak vanzelf tegen.

Oke.
Nu even ademhalen, stapje terug.
Poster plaatsen, tekst van wat ik mooi vond uit deze toespraak, en dan is het wel genoeg voor vandaag, want anders blijf ik gaan.
Ja, ik word soms ook moe van mezelf, ik zeg het maar alvast.

Hier dan het stukje uit die toespraak wat ik bijzonder mooi vond: "Maar al te vaak volgen we patronen en gewoontes die we door de jaren heen ontwikkeld hebben - we volgen gewoon de routine zonder erbij stil te staan waartoe die routine leidt. Doelgericht leven voegt focus en zin aan ons leven toe en kan een groot verschil maken. Doelgericht leven betekent dat je de betekenis van het 'waarom' kent - de motieven voor je daden. Socrates heeft gezegd: 'Een leven dat niet onder de loep wordt genomen, is niet de moeite waard'. Denk dus goed na hoe je je tijd doorbrengt, en vraag je dan geregeld af: Waarom? Dan leer je om verder te kijken dan dat ene ogenblik. Het is veel beter om vooruit te zien en je af te vragen: 'Waarom zou ik dat doen', dan terug te kijken en te zeggen: 'Waarom heb ik dat in vredesnaam gedaan?'".

Een soort 'Had ik maar', maar dan net even anders.

Want dit gaat over verder kijken in plaats van terug kijken vanaf je sterfbed..

Een groot verschil, een heel groot verschil.

Trouwens, heb ik die uitspraak van Socrates al een keer met jullie gedeeld....

Afbeelding: Lds.org

Toespraak: Met een eerlijke bedoeling

What matters most...

'Een lang leven is misschien niet goed genoeg, 

maar een goed leven is lang genoeg.'

Benjamin Franklin.

Klik op 'Voor ik dood ga wil ik...' voor meer van dit soort briefjes.
Maar bovenal vanwege het filmpje van Candy Chang. 

Had ik maar...

"Sommige van onze belangrijkste keuzes betreffen gezinsactiviteiten. 

Veel kostwinners maken zich zorgen of hun werk

 wel voldoende tijd voor hun gezin overlaat. 

Er is geen makkelijke formule voor het kiezen tussen die wedijverende prioriteiten. 

Maar ik heb nog nooit meegemaakt dat iemand terugkeek op zijn carrière en zei:

 ‘Ik heb gewoon niet genoeg tijd besteed aan mijn werk".

Als je nog midden in het leven staat, lijkt het onwerkelijk dat je ooit op het punt komt dat je zult denken: 'had ik maar'. Maar de praktijk laat ook wat anders zien. Dat blijkt wel uit het onderzoek van de Australische palliatieve hulpverlener Bronnie Ware. President Dieter F. Uchtdorf haalt haar aan in zijn toespraak 'Over spijt en voornemens'. Gezien in dit licht is het misschien toch zinvol om je af te vragen of het pad dat je nu volgt, je brengt waar je uiteindelijk wilt zijn.

Afbeelding: Google, partyflock.nl
Uitspraak: Liahona of een of ander lesboek

Gedachte

"Veel kostwinners maken zich zorgen 

of hun werk wel voldoende tijd 

voor hun gezin overlaat.

Er is geen makkelijke formule 

voor het kiezen tussen die wedijverende prioriteiten.

Maar ik heb nog nooit meegemaakt

 dat iemand terugkeek op zijn carrière en zei:

'Ik heb gewoon niet genoeg tijd besteed aan mijn werk."

Moments that matters most.

Uitspraak: ?
Filmpje: Klik op 'Moments that matters most'