Een gekleurd randje

De laatste keer dat ik op dit blog heb geschreven is alweer een paar maanden geleden. Dit 'een paar maanden geleden' blijkt toch wel een terugkerend thema te zijn. Maar misschien dat daar nu verandering in komt. De afgelopen vier jaar heb ik bijna wekelijks geschreven voor het blog van onze vrouwenorganisatie binnen De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Aan het schrijven op dat blog is nu een einde gekomen. Dus wie weet komt dit mijn eigen blog ten goede.

Eén van de laatste onderwerpen waar ik op het andere blog aandacht aan heb gegeven, dit vanuit ons vrouwzijn, is het onderwerp diversiteit. In dezelfde periode spraken wij in de zondagsschool over 'In het begin schiep God de hemel en de aarde', en heb ik toen het volgende filmpje, wat van de kerk is, gedeeld:

'God houdt van diversiteit'

Ondertussen ben ik, in meerdere opzichten, ingehaald door de actualiteit en heeft diversiteit voor mij een gekleurd randje gekregen. Hierbij hoef ik alleen maar te denken aan één van onze jongemannen leiders die deze week zijn excuses aanbood over een uitspraak die hij had gedaan over zwarte mensen en het priesterschap. 

In dit artikel van DeseretNews is ook een link naar LDS blacks, scholars church's essay on priesthood. In het artikel 'LDS Blacks' vertelt Darius Gray dat hij lid geworden is van de kerk in 1964, en dat hij dacht dat er een grapje werd gemaakt toen hem werd gezegd dat zwarte mensen het priesterschap niet konden krijgen. Darius Gray is ook degene die aan het woord is in het filmpje 'God houdt van diversiteit'.

In het krantenartikel van DeseretNews wordt ook verwezen naar een evangelieverhandeling die de Kerk geschreven heeft over Ras en Priesterschap. Hieronder een aantal punten uit deze evangelieverhandeling die ik zelf belangrijk vind:

• Er is geen betrouwbaar bewijs dat het priesterschap aan zwarte mensen werd onthouden zolang Joseph Smith leefde.
• In de loop der jaren hebben kerkleiders en -leden gespeculeerd over de reden voor de beperking op het priesterschap en de tempel. Geen enkele van deze theorieën is echter officiële leer van de kerk.
• Eén denkbeeld bestond in de Verenigde Staten al in de jaren dertig van de achttiende eeuw, namelijk dat zwarten afstamden van de Bijbelse figuur Kaïn, die zijn broer vermoordde. Aanhangers van deze overtuiging geloofden dat God Kaïn had 'vervloekt' met een donkere huid. Dienstbaarheid van zwarten werd soms beschouwd als een tweede vloek op Kanaän, de kleinzoon van Noach, wegens Chams gebrek aan respect voor zijn vader.
• Rond de eeuwwisseling werd gezegd dat zwarten in de voorsterfelijke strijd tegen Lucifer niet geheel kloekmoedig waren geweest en dat ze daarom werden uitgesloten van de zegeningen van het priesterschap en de tempel.
• Vandaag verwerpt de kerk de theorieën die men in het verleden aanhaalde: een zwarte huid is een teken van goddelijke ongunst of vervloeking; een zwarte huid wijst op onrechtschapen handelingen in het voorsterfelijke leven; huwelijken tussen verschillende rassen zijn zondig; zwarten of mensen van andere rassen of volkeren zijn ondergeschikt. De kerkleiders in deze tijd veroordelen elke vorm van racisme in het heden of verleden.

Er is nog één punt die in het bovenstaande rijtje ontbreekt, en dat is deze: "Allen zijn voor God gelijk". En dan wordt er een verwijzing gemaakt naar het Boek van Mormon, waarin gezegd wordt: "Hij verwerpt niemand die tot Hem komt, zwarte en witte, geknechte en vrije, man en vrouw; en Hij is de heidenen indachtig; en allen zijn voor God gelijk, zowel de Joden als de andere volken." (2 Nephi 26:33). Ik zou nog een heleboel meer kunnen zeggen, maar ik denk voor nu dat dit voldoende is. Ongetwijfeld, mezelf kennende, zal dit onderwerp zeker vaker, of het nu links of rechts is, voorbij komen.

Video: churchofjesuschrist.org Diversity is Good